نام کتاب :  چشمان سرد

نویسنده : رویا(dream) کاربر انجمن نودهشتیا

«کتابخانه مجازی نودهشتیا»

wWw.98iA.Com

www.Forum.98ia.com

طراح جلد : Lady Justics کاربر انجمن نودهشتیا

ناظر : مینا کاربر انجمن نودهشتیا

عشق توای اهورای دل!دیرگاهیست که معبدهایت سوخته اند!

مردم برقلبها قفل بسته برعاشقان میخندند!عاشقان چهره رنگ کرده برمعشوق تازیانه میزنند!چشما معشوق دیگرآینه نیست چندیست که درآن سکه میدرخشد!

یکی میگوید اندوهت ازچیست سبب سازسکوت مبهمت کیست؟

برایش عاشقانه مینویسم برای آنکه بایدباشدونیست!

--------------------------------------------------------------------------------

من!...درسته من!...من طنین رستگار!...اسمم روخودم معنی میکنم اسم من باشخصیتم عجین شده!...خودم میخوام که عجین باشه یعنی اصلاوقتی میگن طنین همه بایدایناروبه خاطرداشته باشن:غرور!تنهایی!

صعودبدون شخصیتی به عنوان تکیه گاه!...زندگی باخود!...این منم... تنهامن... صدای تنهایی وغرورتنهایی!

من نشون میدم که تنهایی شگفت انگیزه . بله به شگفت انگیزی عشق!من تنهام وتنهامیمونم !

پس من سرگرد طنین رستگار!اینجادرحضورخودم وخودم،نامم رامهریه تنهایی میکنم تابااوپیوندزوجیت ببندم!

اه!حتما بازاین سربازاحمق داره دراتاق رومیکوبه!نمیدونم من چه گناهی کردم که بایدکارم به این گره بخوره!حتی درست بلدنیست احترام بزاره!

حتماالان بازم میخوادازاون داداش احمقش حرف بزنه!فقط خداکنه اشتباه کرده باشم وگرنه براش اضافه خدمت مینویسم تاحالش جابیاد

اجازه دخول رودادم

-بله!بفرمایید

نگفتم خودشه!

اومده تووداره بازباکله میره توزمین .

هرموقع میخواداحترام بزاره بایدیه شیرجه توکاشی های اتاق بره وبرگرده!آخرش هم باسروصداآب دهنش روقورت بده وبااون چشای سبز وزغیش زل بزنه تاشایدیادش بیادچی الان بایدبگه!

الان هم من پنج دقیقه است که منتظرم به حرف بیاداماهنوزلب بازنکرده!یعنی دارم دیگه کلافه میشم موندم سرهنگ احمدی چراباوجوداینکه میدونه من ازاینابدم میادبازاین احمقارومیفرسته پیش من!

باصدای بلندصداش کردم تاشایدیادش بیاد

-کجایی حشمتی؟بازتواومدی تواتاق منو،تازه فهمیدی عقلت روجاگذاشتی؟پسرتوچرااینقدر ...لااله الاالله!بگوچی میخوای؟

-سلام قربان

پیف بعداین همه منبررفتن من،تازه یادش اومده سلام کنه!احمق!

-چیه؟

-ق قربان سرهنگ احمدی میخوادشماروببینه!گفتن خبرتون کنم!

-خیلی خوب- میتونی بری!

دوباره میخواست احترام بزاره که بهش گفتم

-احترام گذاشتی نذاشتیا!

تعجب زده گفت 

-چرا؟قربان

یعنی کم مونده بودبگم نمیخوام دوباره سیرتکامل قورباغه روازدوران جنینی تاچشم بازکردن ببینم!آخه لامصب خیلی چشاش به غورباقه میخورد!اماجلوی خودم روگرفتم وگفتم

-میترسم جون سالم به درنبری!

عین منگلا زل زدبهم انگارنفهمیدچی گفتم!

-بازکه تواینجایی!برودیگه!

به خودش اومدوبایه بله قربان درحالی که باهاش توهم پیچ خورده بودرقت بیرون!

ای وای الان درومیکوبه

-حشمتی درونکو....

اه پسره احمق!

بلندشم برم ببینم سرهنگ چکارم داره!دیگه برام اعصاب نمونده!یعنی ازآخرهفته هامتنفرم که مجبورم تمام وقتم رواینجابگذرونم!

نه که کارم رودوست نداشته باشم امااین احمقاحوصلم روسرمیبرن

ولی درعوض عاشق اول هفته هامم!همش روتووزارت میگذرونم کنارکامپیوترواینترنت وافرادباهوش والبته تحصیل کرده!

هنوزازاتاق بیرون نیومده بودم که صدای حشمتی توجه ام روجلب کرد

-اه زنیکه ی احمق !حیف که کارم بهش گیره وگرنه میدونستم چی بهش بگم!

صدای یکی دیگه اومدکه مطمئنم بهنازه!ازصدای تیزش مشخصه وهمینطورازاینکه باهمه گرم میگیره کاری هم نداره که اون سروان وبقیه چه سمتی دارن!

-مگه چی بهت گفته؟

-زنیکه رسما دیوونه است میخوام بهش احترام بزارم قبول نمیکنه میگه میترسم جون سالم به درنبری!احمق یعنی حیف که زنه وگرنه..

دیگه منتظرموندن روجایزندونستم هرچی رومیتونستم قبول کنم الااینکه مردی بگه حیف که زنه!

رفتم بیرون وفوری گفتم

-وگرنه چی؟

همچین جاخوردوچشاش درشت شدکه گفتم الان مثل این قورباغه هایی میشه که زیرلاستیک ماشین له شدن وچشاشون زده بیرون!

تابرگشت چیزی بگه گفتم

-حشمتی یک ماه اضافه خدمت!

کم مونده بودسکته کنه!به درک پسره نفهم!

تادهن بازکردکه حرف بزنه گفتم

-نمیخوای که بکنمش دوماه؟

همینجورکه دهنش بازمونده بودچرخیدم ورفتم طرف اتاق سرهنگ !فقط آخرین لحظه متوجه نیش بازبهنازشدم که اونم بایه چشم غره جمع شد!

پشت دراتاق سرهنگ که رسیدم به سربازپشت درگفتم که بهشون خبربدن،من اینجام!بعدازچندلحظه رفتم داخل احترام گذاشتم

-سلام قربان بامن کاری داشتین؟

-سلام سرگرد.بیاتودرروهم ببند.کارواجبی باهات دارم!

درروبستم ورفتم جلوش ایستادم

-موضوعی پیش اومده؟ قربان

-درسته! یه ماموریت جدیدبرات دارم که فکرمیکنم فقط ازدست خودت برمیاد

-من؟

سرش روتکون دادوبابرگه های روی میزش سرگرم شد!خوب ادامه بده دیگه لامصب!بازم میخوادمنوحرص بده.

میدونه من ازمنتظرموندن متنفرم هی برام قروفرمیاد!

مثل اینکه متوجه شددارم حرص میخورم چون خنده ای کرد

-کمترحرص بخوررستگار!

-نه قربان!حرص نمیخورم شماکه میدونین وقتی نسبت به موضوعی کنجکاومیشم دوست دارم زودازش سردربیارم

-خوبه!منم واسه همین توروانتخاب کردم

دوباره به من نگاهی کرد ووقتی دیدکه کنجکاوی بیشترشده گفت

-من توروبرای این عملیات انتخاب کردم چون هم به کامپیوترواردی وهم به قول خودت کنجکاوکه مسئله روزودتردربیاری

همچین گفت کنجکاو!حالامن که میدونم پشت این به قول خودت کنجکاوهمون فضول خودمون خوابیده!

یعنی جای طرلان خالی که چندتااون تیکه باحالاش بچسبونه رودنده اش!حالاانگاری اون جراتش روداره که به سرهنگ تیکه بپرونه!

سرهنگ دوباره ادامه داد

-مشکل ما،یه گروهی هستن که جدیدا قصدهک کردن سیستم اطلاعاتیمون رودارن!

-چطور؟

-چندوقت پیش یکی ازبچه هامتوجه شدکه روسیستم اصلی درحالی که داره کارمیکنه داره یه تغییراتی خلاف توقع اون انجام میشه انگارداشتن اطلاعات روتغییرمیدادن یاانگارسعی میکردن به هسته اصلی دسترسی پیداکنن!

نه مثل اینکه موضوع داره جالب میشه هک اونم ازیکی ازستادهای وزارت اطلاعات!

-چیزی هم تونسته بودن ازاطلاعاتمون بردارن؟

-نه اون موقع که نه!چون اینطورکه متوجه شدم همکاری که داشته با سیستم کارمیکرده ماهربوده وازسیستم خارجشون کرده بوده

-مگه این اتفاق توستادمانیافتاده؟

-نه اماچون ستادای وزارت باهم درارتباطن،ممکنه این اتفاق واسه ماهم بیوفته !برای همین ازهرستاد،یه نفر،واسه این ماموریت انتخاب شده!

-حالااین گروه شناسایی هم شدن؟

-آره!

-خوب؟

-چقدرعجولی تودختر!بزاربرات میگم

-ببخشید قربان

-این گروه به پنجه خرس معروفن!ومشکلی که ماباهاشون داریم اینه که اونقدرقدرت اطلاعاتیشون بالاست که هردفعه قبل ازاینکه ماپیداشون کنیم متوجه مامیشن وجاشون روتغییرمیدن!

-مگه نمیگین جدیدا تلاش کردن سیستم روهک کنن؟چطورقبلاهم ستاددنبالشون بوده؟

-این گروه یه تشکیلات بزرگ درزمینه قاچاق موادواسلحه والبته انسانه!که ماخیلی وقته دنبالشونیم اماچون قدرت اطلاعاتیشون بالاست نمیتونیم گیرشون بندازیم البته بگم ماهم چندبارمحموله هاشون روگیرانداختیم 

-آهان پس برای همین میخواستن سیستم روهک کنن تااززمان واطلاعات عملیات های ماباخبربشن!

-درسته!چون چندتاازمحموله هاشون روازدست دادن احساس خطرکردن ومکانیزم کارشون روتغییردادن که همین باعث شده مابه مشکل بربخوریم!فعلاتاهمین قدرکافیه که بدونی مابقی روهنگام تشکیل گروه برای همه گروه توضیح میدن!

-ازکی کارگروه شروع میشه؟

-ازهفته آینده!فکرکنم بهتره به خانواده اطلاع بدی چون ازاین که ماموریت چقدرطول میکشه هیچ کس اطلاع نداره!

-چشم حتما!اطلاعاتی ازافرادی که درگروه حضوردارن دردست دارید؟

-فقط میدونم که توگروه غیرتو،یه خانم دیگه هم حضوردارن!ومابقی آقاهستن

-اوهوم!...پس قربان بااجازتون اگه بامن کاری نداریددیگه برم؟!

احترام گداشتم وخواستم ازاتاق بیرون برم که گفت

-صبرکن سرگرد!ازاونجایی که توازهفته دیگه شنبه بایدبه این ماموریت بری یه مرخصی چندروزه را نوشتم!ازالان مرخصی!

تاخواستم اعتراض کنم گفت

-حق اعتراض هم نداری این مرخصی اجباریه!حالامیتونی بری

ازاین که ناخواسته برام مرخصی نوشته بودحرصم گرفت اماقبل ازاینکه ازاتاق بیام بیرون خودم روآروم کردم!

وای خدای من کیه که حالابخوادمامان روراضی کنه؟خوبه حداقل اوناتهران زندگی نمیکنن وگرنه منومجبورمیکردازکارم دست بکشم!حالاهم بایداینقدراشکاش روببینم تاراضی شه من برم ماموریت!

رفتم سمت اتاقم که بابهنازبرخوردکردم!

-چته بازاخلاقت چیزمرغی شده؟

-ول کن بهنازحوصله ندارم

-اوه اوه آخه موندم توکی حوصله داشتی که حالاداشته باشی؟!حالاچی شده؟

-هیچی سرهنگ برام مرخصی نوشته

-خاک توسرت توواسه اینکه برات مرخصی نوشته ناراحتی؟

سرم روبه نشونه مثبت تکون دادم که دیدم داره نیشش بازمیشه

-چه مرگته بازکه این وامونده تو شل شد؟

-من که میدونم چراازمرخصی ناراحتی!حرف حرفه دله!

اخمام جمع شدوبهش گفتم 

-بهنازتوبازشروع کردی؟

میدونستم میخوادبحث روبه کجابکشونه ؟همیشه عادتش بود

-چیوشروع کردم آخه عزیزم چرابهش نمیگی گلوت پیشش گیره!من که میدونم الان داری له له میزنی که بازبیادبرات چشاش رومثل چشم گاوکنه

خنده ام گرفته بوداین بازگیرداده بودبه حشمتی میدونه من ازش خوشم نمیاد...منو،هی به وسیله اون میچزونه!حالاخوبه بهش نگفتم که ازم برای،داداشش خواستگاری کرده وگرنه ازفردابودکه توستاد زن داداش حشمتی صدام میکرد

-ببین چه خوشش هم اومده نیشش تابناگوش بازشده!ببندتانیومدم گلش بگیرم ضعیفه!شرمم هم خوب چیزیه!

-ببندبهنازفقط ببند!

تااومدادامه بده گفتم 

-سروان محمدی به کارت برس

ازعمداینوبلندگفتم که دیگه نتونه ادامه بده چون دیدکه نظربقیه بچه هابه اینجاجلب شده.همین طورکه احترام میگذاشت گفت

-اخمت توحلقم خوشگله!موقع برگشت منتظرتم!

حالاهمچین میگه منتظرتم که انگاراون قراره منوبرسونه!من که میدونم میخواد ادامه مخ منوبخوره!چه کنیم ماهم که خراب رفیق...سری به نشونه مثبت تکون دادم ورفتم تواتاقم!حالاهمچین میگم خراب رفیق انگارچندتارفیق دارم این بهنازهم ازاولش که واردستادشدم باهاش دوست شدم یادم نمیره روزاول که بهم گفتن محل کارم کجاست،وقتی واردشدم یکی گفت 

-ای جان چه چشایی داره!

این جمله روطوری باصدای نازکش اداکردکه خودبه خوداخمام بازشدوباتعجب بهش نگاه کردم 

تاتعجبم رودیدخندیدوادامه داد

-وای دخترتوعجب هلویی هستی؟کجابودی اون موقع تاحالا!بایدبه سرهنگ بگم بفرستت زیردست خودم!نمیزارم ازدستتم دربری

من که تعجبم هرلحظه بیشترمیشدبرگشتم ببینم اینجاکجاست که اینقدرکارمنداش راحتن که دیدم همه انگاردارن یه فیلم کمدی نگاه میکنن ازپشت میزاشون بلندشدن نیششون هم تابناگوش بازه!تویه لحظه به خودم اومدم ودوباره اخم کردم که بازهمون دختره گفت

-اخمات هم خوردنیه!

دیگه رسماداشتم عصبانی میشدم که یه دفعه سرهنگ رودیدم!آخه ازقبل باایشون آشناشده بودم اون هم تامنودیدومتوجه عصبانیت من وحضوربهنازشد،فهمیدکه قضیه ازچه قراره فوری گفت

-سروان محمدی

دختره هم برگشت احترام گذاشت وگفت 

-بله قربان

-سرگردرستگارروبه اتاقشون راهنمایی کن

بعدهم به طرف من اومدکه من هم اول ادای احترام کردم که اون گفت 

-خوش اومدین سرگرد

-ممنونم قربان

دختره که دیگه کم مونده بودفکش به زمین بخوره باصدازدن سرهنگ به خودش اومدوفورااحترام گذاشت وگفت

-بفرماییدقربان

همون موقع یه سربازرسیدوروبه به بهنازگفت

-قربان سرهنگ یه ساعت قبل گفتن بهتون بگم که سرگردرستگار،امروزمیان!

من که تازه فهمیده بودم این سربازفراموش کرده حضورمن روخبربده باعصبانیت روکردم بهش وگفتم

-سربازاسمت چیه؟

اون که ازلحن من جاخورده بودبالکنت زبون گفت

-بله؟

ازروی لباسش اسمش روخوندم وبهش گفتم

-حشمتی ده روزاضافه خدمت!

سربازکه کپ کرده بودبه بهنازنگاه کردکه اونم گفت 

-سرگردرستگارهستن 

آخرش هم باعصبانیتی که اصلابه صداش نمیومدانگارداشت جیغ جیغ میکردگفت

-توباز یادت رفت!

بعدهم منوبه اتاقم راهنمایی کردوقتی که خواست دروببنده یه چشمک زدوگفت

- صدات روعشقه...کلی کیفورشدم

من که دیگه نمیتونستم خنده ام روکنترل کنم،ازش اسمش روپرسیدم وازاون روزباهاش دوست شدم امافقط بااون چون هیچ کس به قول بهنازنمیتونه من گنده دماغ روتحمل کنه!البته من خودم خواستم .بهنازهم که قبولش کردم دست خودم نبودچون بهنازه ویه زبون دراز!

شروع به رسیدگی پرونده های روی میزم کردم

نیم ساعت قبل ازاتمام ساعت کاریم بودکه آماده رفتن شدم 

بایدواسه این هفته برنامه بریزم تایه دو روزی هم برم شیراز!خیلی وقته به خونه سرنزدم!

طرلان چندوقت پیش زنگ زده بودمیگفت مامان باباازدستت دلگیرن!

چه کنم که خودم هم موندم...ازیه طرف وقتی خونه ام، آرامش ندارم. ازیه طرف هم اوناازمن به عنوان دختربزرگشون توقع دارن!

حرفایی میزنم منم!آخه ازطرلان واسه چی توقع داشته باشن اون وروره جادوکه همون جاپیششونه!

رفتم سمت ماشینم وتاخواستم حرکت کنم صدای بهنازروشنیدم که همینطورغرغرمیکردومیومد

-خوبه بهت گفتم وایساباهم بریم!حالااون هیچی... تومگه دو ماراتون میری؟اینقدرتندپشت سرت دویدم که کم مونده بودقل بخورم!لامصب این چادره هم که همش به پروپام میپیچه

همینطورکه حرف میزدبرگشت به من که نگاهش میکردم گفت

-چیه؟خوشگل ندیدی؟

-خوشگل که دیدم اماداشتم به این فکرمیکردم که توبااون دست وپای درازت اگه قل بخوری چطوری میشی؟

یعنی کاردمیزدی خونش درنمیومدباعصبانیت گفت

-هی نه که توخودت چیزی ازقدمن کم داری؟!نکنه چون فکرکردی خیلی کوتاهی داری به این حشمتی فکرمیکنی؟

برگشتم باتندی بهش نگاه ردم که اون هم بایه حالت مسخره ای آب دهنش روقورت دادوگفت

-روشن کن بریم ضعیفه!

که دیگه نمیتونستم خنده ام روکنترل کنم!

بهش چپی زدم وحرکت کردم!بهنازرو رسوندم خونه شون ورفتم سمت آپارتمان خودم

موقعی که واردشدم بدون اینکه چراغ رو روشن کنم کنترل سیستم موسیقیم روبرداشتم وروشنش کردم

بیا بازم تو این ضیافت بشین

که این بار قراره از خیانت بگیم

خیانت واژه ای که ویران کرده

واژه ای که واسه ایران درده

خیانت چیزی که ازش متنفرم

وَ فقط می تونم بگم متاسفم

واسه مرد و زنی که متعهدن

هه T خیر سرشون متاهلن

تو مردی که جزء مردم هیزی

چیه ؟ خیلی عاشق مردونگیتی ؟

یا زندگی مثه عقده براته

که س*س واست مثه نقل و نباته

تو مغزت به کلی پس و پیش شده

که جمع کردی یه مشت زن خز و خیل دورت

وَ خیانت دیگه به تنت گیره

د ِ نگو غصت اینه زنت پیره

تو واسه زنای خراب تاکسیرانی

و عشق فیلمای فارسی وانی

فارسی وانی که از رو سیاست میره

به مردم درس خیانت میده

فارسی وانی که رفته عمدا تو هوس

که هدف اینه بکنه فرهنگو عوض

که حتما کاریه از قصد و غرض

که یه مشت خائن می کنن بر حسب مرض

هه همون آهنگ همیشگی!هم ازش بدم میومدهم خوشم میومد

می ترسم از آغوشی که به روی تو وا کردم

حیف اون احساس پاکی که واسه عشقت فدا کردم

آره مثل یه عروسک تو رو تو دست همه دیدم

وقتی چهره ی اصلیتو دیدم ، لرزیدم ، ترسیدم

ترسیدم از اون لحظه که تو آغوش تو بودم

ترسیدم از اون روزایی که من عاشقت بودم

یعنی احساس تو چشمات گرمی دستای تو دستم

دروغ بود ؟ دروغ بود من درگیر یه بازی پستم

بدم میومدچون یاداون دوران میوفتادم 

خوب بدون چوب خدا صدا نمی کنه

وَ پستی زندگی رو بنا نمی کنه

فکر نکن فقط مغز مرد مختله

که خیانت حتی توی زن و دختره

تو تویی که داری یه باطن بیماری

چیه ؟ خیلی احساس باکرگی داری ؟

که هر شب تو پارتی تو داغ میشی

و بعدش با یکی تو اتاق میری

تو فکر می کنی که راسته کاری

بگو از دنیا چی خواسته داری ؟

که خائن بمونی تا خاک سپاریت

طفلی اون که بیاد خواستگاریت

تو دیگه به خیانت عادت کردی

و شدی واسه پدر مادر ننگی

تو خیلی راحت حماقت کردی

و رفتی دادی با جنایت دستی

خب این مشکلا تقصیر تو نیست

که یه عده شدن تو تنبیه تو بیست

این گشت ارشاد و تعقیب و گریز

هم شده سرگرمی و تفریح پلیس

که از هر فکر و اندیشه فراره

چون این داستان از ریشه خرابه

که خیانت داخل ایران پر شده

و خیانت واژه ی ویران کن شده

خوشم میومدچون بازیادکردن آتش وجودم که ازانتقامی برمیخواست که قصدانجامش رونداشتم منو واداربه تلاش میکرد

می ترسم از آغوشی که به روی تو وا کردم

حیف اون احساس پاکی که واسه عشقت فدا کردم

آره مثل یه عروسک تو رو تو دست همه دیدم

وقتی چهره ی اصلیتو دیدم لرزیدم ترسیدم

ترسیدم از اون لحظه که تو آغوش تو بودم

ترسیدم از اون روزایی که من عاشقت بودم

یعنی احساس تو چشمات گرمی دستای تو دستم

دروغ بود ؟ دروغ بود من درگیر یه بازی پستم

آهنگ خیانت حامدفرد!

همینطورکه باآهنگ زمزمه میکردم واسه خودم یه لیوان شیرریختم وفکرم رومشغول این چندروزکردم که چکارکنم 

همیشه توتعطیلاتم میموندم که چطوری بگذرونمشون!

الان هم موندم چه کنم فعلابهتره فردابعدازظهرحرکت کنم برم شیرازالان هم بهتره برم بخوابم!

سیستم روخاموش کردم وبه سمت اتاقم رفتم لباسام روعوض کردم وروتختم افتادم والبته به زور یه خواب آور خوابیدم!

-سلام مامان خوبین؟

-.....

-مرسی قربونتون!مامان خونه این؟

-......

-پس خوبه!من نزدیک شیرازم تایه ساعت دیگه میرسم خونه!

..-

-آره مامان دارم میام خونه!الان پشت فرمونم قربونت فعلا!

گوشی روقطع کردم... بیچاره مامانم چقدرخوشحال شده!خیلی خوب طنین خانم پیش به سوی آغوش مادر!

به خونه که رسیدم دیگه نزدیکای ساعت نه صبح بود!دروکه زدم طرلان آیفن روبرداشت وگفت 

-هوی ذلیل مرده بازتواومدی که اینامنوتحویل نگیرن؟

ازاون ورصدای مامان میومدکه میگفت طرلان در رو واسه آبجیت بازکن پشت درچرانگه داشتی دخترم رو!طرلان هم باغرغردروبازکرد

رفتم داخل وماشین روتوپارکینک خونه پارک کردم به حیاط خونه نگاه کردم چقدردلم واسه اینجا تنگ شده بوداماچه کنم که دیگه نمیتونستم اینجا طاقت بیارم 

بعدازاون دیگه...اه بازیادش افتادم 

برگشتم طرف درخونه که مامان روباسینی اسفندش دیدم اشکایی که توچشمم حلقه زده بودروپاک کردم...نه! من، طنین رستگار، دیگه گریه نمیکنم!

به سمت مامان رفتم که فوری منوتوآغوشش گرفت وهمین طورکه گریه میکردصورتم رومیبوسید!

رفتم داخل خونه اینجاهم هیچ تغییری نکرده بودهنوزهمون دکوراسیون!پرده های سبزپسته ای باحریرسفیدومبلای راحتی سفید والبته یه دست مبل سلطنتی که آخرسالن چیده شده بودوسمت چپ هم که آشپزخونه هیچ تغییری نکرده بودهنوزهمون میزغذاخوری قهوه ای روداخلش داشت که خانوادگی اونجاغذامیخوردیم البته توسالن یه میزغذاخوری خیلی شیک هم مامانم واسه مهمون قرارداده بودازکنارآشپزخونه هم که یه راهرومیرفت واسه اتاقا!که سه تااتاق بایه سرویس بهداشتی اونجاقرارداشت که اتاق من آخرین اتاق ته راهروبود!

همین طورکه داشتم خونه روبررسی میکردم یه دفعه حس کردم دستتم سوخت!

که طرلان روباچشمای سرخ شده ازخشم کنارخودم دیدم!تانگاهش کردم شروع کرد

-علیک خانم!یه وقت سرنچرخونی مارو ببینی؟همچین عین این عصاقورت داد هااومده توکه فکرکردم سرش رو روی گردنش پرچ کردن که تکونش نمیده!

همینطورداشتم نگاهش میکردم که چندثانیه زل زدتوچشای من گفت

-هوی چشات رودرویش کن من شوهردارم... میگم آقامون چشات رودربیاره ها!

-اه اه طرلان!حالموبه هم زدی آقامون

-گمشوتوچکاربه کفترعاشق من داری؟

-کفترعاشق؟فکرکنم کلاغ عاشق بیشتربهش بیاد؟!

-طنین میام حالتومیگیرما

-ای بابامن چکارت دارم خوب بهش بگواین همه لباس تیره نپوشه!

-حالانیست مادمازل خودشون سراپاسفیدپوشیدن؟اول یه نگاه به این سرو طویل بنداز،بعدگیربده به آقای ما...توخودت که جزرنگ سیاه وخاکستری رنگ دیگه ای نمیپوشی بازم صدرحمت به اون فرمت که رنگش سبزه!

-آخه عزیزم لباس تیره به من میادولی به حسام اصلانمیادمیشه مثل سایه هایی که زیرنورآفتاب کش اومدن

-یعنی الان میخوای بگی که آغای ماکش اومده دیگه نه؟

بهش لبخندی زدم که جیغش رفت هواومامانم روصدازد

-مامان!!!!!!!!

-طرلان بازتوشروع کردی؟چکارخواهرت داری ؟خوبه تازه ازراه رسیده!

-واقعاکه مامان خانوم !بله دیگه نوکه اومدبه بازارکهنه میشه بنجل وبدردسطل آشغال حسام میخوره!

-ببین طرلان آبجی الان خودت گفتی خونه ی آینده ام سطل آشغال!بعدانزنی زیرشا!

-طنین به خدامیکشمت! 

تااومدبهم حمله کنه اززیردستش فرارکردم ورفتم تواشپزخونه پشت سرمامان وایسادم طرلان هم که دیددستش به نمیرسه ازهمون دوربرام خط ونشون میکشید!مامان هم برگشت باهمون چشمای مهربونش نگام کردوگفت

- دخترم برولباسات روعوض کن یه استراحتی هم بکن واسه ناهارصدات میکنم!بابات هم ظهرمیادرفته شرکت!

من که دیدم آره مامان راست میگه رفتم طرف اتاقم،که یه لحظه احساس کردم الانه که طرلان روسرم خراب شه چون داشت ژست دویدن میگرفت واسه همین برگشتم وباصدای سرگردیم که واسه خودم هم تعجب بودکه چرا اینجابه کارش بردم چه برسه به طرلان بیچاره، گفتم

- فقط اگه جم بخوری ازجات هرچی دیدی ازچشم خودت دیدی؟!

طرلان هم که شوکه شده بودلحظه ای همون جورموندبعدهم اخم کردورفت توآشپزخونه!

اه مثل اینکه ناراحت شداصلابه من چه؟!

الان حتمابازمیخواست تلافی بحث قبلمون رودربیاره وازاون جایی که اونقدرخسته ام که حال وحوصله خودم روهم ندارم تونطفه خفش کردم!چه کنم دیگه؟انقدرفکرکردم نفهمیدم کی اومدم تواتاقم!

هیچی تغییرنکرده بود!همه چی همونطوربودکه خودم بعدازاون ماجراچیده بودم!

تخت چوبی بارنگ قهوه ای سوخته وروتختی مشکی البته یه گوشه هاییش هم واسه تفنن سفیدبود!پرده های سرمه ای... میزآرایش بارنگ تختم والبته دیوارهای اتاقم روهم به رنگ قهوه ای البته روشن ترازتختم درآورده بودم گوشه ای ازاتاق هم کمدلباسام وکتابخونه کوچکم قرارداشت والبته میزکارم که کامپیوترم روش قرارداشت!

هه چقدرمامانم بابت اینکه اتاقم رواینجوری کردم غرزد!یادم نمیره منم که دیدم غرزدنای مامان تمومی نداره کلی دادوبیدادکردم که دیگه هیچکس حق دخالت توکارام رونداره وازاونجایی که مامان خودش روتواون ماجرامقصرمیدونست دیگه هیچی نگفت فقط بایه حالت شرمنده نگام کردوباعث شدبه خودم واون عوضی کلی فحش بدم!

اه بازم یاداون دوران افتادم بهتره تااعصابم داغون نشده بخوابم چمدونم روهم ولش کن اگه حوصلم شدبعدابازش میکنم

ظهروقتی ازخواب بیدارشدم اول رفتم سراغ باباکه خیلی ازدیدنم جاخورد...مثل اینکه مامان اینابهش نگفته بودن که من اومدم یه کم که توشوک موندبعدش منوتوآغوشش گرفت وصورتم روبوسید!

بامامان وطرلان میزناهار رو چیدیم... البته بگم که طرلان هنوزبه خاطرصبح باهام قهربودومنم که کاملااخلاقیاتش تودستم بودکادویی روکه ازقبل براش گرفته بودم بهش دادم وکلی هم ازش عذرخواهی کردم تاراضی شداماآخرش گفت

-خیلی تغییرکردی طنین!

منم که مونده بودم توچی تغییرکردم چیزی نگفتم وباناهارم مشغول شدم 

هنوزچندتالقمه هم نخورده بودم که احساس کردم مامان چیزی میخوادبگه امامیترسه چون هرازگاهی منونگاه میکردوبادیدن اخمی که روصورتم بود(خوب چیکارکنم ازبس تواداره اخم کردم عادتم شده)حرفش رومیخورد!ازحرکاتش کلافه شده بودم واسه همین گفتم

-مامان چی میخواین بگین؟

مامان که شوکه شده بودازتیزبینی من گفت 

- هــــــیچ-هـــیچی!

-بگومامانم!من که شمارومیشناسم درضمن من پلیسم واززیردست من نمیتونی دربری!

مامان که دید،راست میگم ومنتظردارم نگاش میکنم قاشقش روگذاشت رومیزیه نگاه به دوطرفش کردکه دیدهمه کنجکاودارن نگاش میکنن!

-خوب راستش میخواستم راجع به یه موضوعی باهات حرف بزنم!

بعدهم انگارازنگاه مستقیم من کلافه شده باشه برگشت سمت باباوگفت

-محمودخوانواده آقای نیازی روکه میشناسی همسایه بغلیمون امروزخانمش زنگ زد!داشت ازپسرش صحبت میکردمثل اینکه تازه ازکانادابرگشته اونجاپزشکی خونده منم چندباردیدمش چقدرکه این پسرآقاوباشخصیته!

من که هنوزازحرفای مامان سردرنیاورده بودم مثل این منگلاداشتم نگاش میکردم...سرم روچرخونم تاببینم کسی حرفای مامان رواگه متوجه شده واسه من بگه که بااخم غلیظ بابا،چهره رنگ پریده طرلان مواجه شدم!توگیرودارتحلیل رفتاراینابودم که حرف مامان شوکه ام کرد

-من که عاشقش شدم اگه دامادمن بودازخوشحالی پردرمیاوردم!

من که تازه گرفته بودم موضوع چیه ازشوک دراومدم وبااخم وسط حرفش که هنوزداشت ازاون پسره تعریف میکردگفتم

-مامان حرفت رونپیچون!

مامان هم که فهمیدمن گرفتم چی شده باترس ونگاه به اخمی که حالاغلیظ ترشده بودادامه داد

-راستش امروزخانم نیازی مثل اینکه توروموقع اومدن توخونه دیده برای همین موقعی که خواب بودی زنگ زدوتوروواسه پسرش خواستگاری کردکه من هم قبول کردم شب بیان!

یعنی روبه انفجاربودم مامان بازخودسر واسه خودش تصمیم گرفته بود ....همینطورکه بازورخودم روکنترل میکردم که صدام بالانره گفتم

- جواب من منفیه!زنگ بزنین بگیدنیام!

مامان که برخوردمنودیدباصدای بلند،البته بااعتمادبه نفسی که ازآرامش ظاهری من گرفته بودگفت

-یعنی چی که زنگ بزنم بگن نیان؟ماآبروداریم!بعدش هم دیگه بیست وهشت سالته بایدواسه زندگیت یه تصمیمی بگیری!نمیشه که همیشه مجردباشی!؟

یه نگاهی به باباکردکه حرفش روتاییدکنه اماچون حرکتی ندیدادامه داد

-کی بهترازپسرنیازی هم دکتره هم به خانواده مامیخوره....هم اینکه فکرنمیکنم اینکه توقبلانامزدداشتی براشون مهم باشه!

یعنی عصبانی بودم بااین حرف آخرمامان دیگه منفجرشدم

- به کسی ربط نداره که من چندسالمه!زندگیم هم مال خودمه درضمن فکرنمیکنم اینکه من نامزدداشتم تقصیرمن بوده که حالاداری میکوبی توسرم

جوری اینوگفتم که مامان منظورم روگرفت وبازشرمنده شد

تااومدجوابم روبده باعصبانیت بلندشدم وباخشمی که سعی داشتم خاموشش کنم گفتم

-همین الان زنگ میزنین کنسلش میکنین وگرنه میدونین که چکارمیکنم!کاری نکنین که پیش همسایتون شرمنده شین!من که اینجازندگی نمیکنم فقط آبروی خودتون میره!

این جمله روگفتم رفتم طرف اتاقم فقط آخرین لحظه صدای باباروشنیدم که مامان رومواخذه میکردکه

-بازتوخودسرتصمیم گرفتی؟

بااعصاب داغونی که داشتم یه قرص خواب آورخوردم وخوابیدم

عصروفتی بیدارشدم دیدم توخونه همه درتکاپوبودن!فهمیدم که مامان بالاخره کارخودشوکرده حتماباباروهم یه جوری راضی کرده که دیگه چیزی نمیگه باعصبانیت طرلان روصدازدم که فورااماباترس اومدتواتاقم فوری بهش گفتم 

-مامان بالاخره کارخودش روکرد!نه؟

که اونم سرش روانداخت پایین دیگه داشتم آتیش میگرفتم 

میخواستم برم دادوبیداد کنم که یه دفعه پشیمون شدم بایدیه کاری میکردم که دیگه مامان این فکرابه سرش نزنه به طرلان گفتم بره که باتعجب برگشت نگام کردانگاراونم توقع دادوبیدادداشت امامن فکرم چیزدیگه ای بود

آخرین لحظه پرسیدم ساعت چند؟که اونم گفت هشت!

فورازنگ زدم خونه فاطمه دخترخالم وبعدازکلی احوال پرسی وگله گی اون ازمن،گفتم که شب میام خونشون وبه کسی نگه اونم که کلی خوشحال شده بودقبول کرد!

خوب اینم ازاین حالادیگه بایدمنتظربمونم!واسه اینکه مامان مشکوک نشه،شروع کردم آماده شدن واسه خواستگاری امشب!مامان که فکرمیکردمن رام شدم به بابایه لبخندمعنی دارزدکه یعنی دیدی؟!

منم تودلم فقط یه پوزخندزدم که یعنی دیدنی هاروامشب میبینید!

یه ربع به هشت بودکه مامان وقتی ازقیافه من مطمئن شدرفت که منتظرمهموناش بشه منم بلافاصله لباسام روعوض کردم ویه مانتوی سرمه ای بایه لی تنگ پوشیدم وشالم روهم بایه روسری آبی بزرگ عوض کردم!

هم زمان که من آماده شدم زنگ خونمون هم به صداراومدرفتم دم دراتاقم وایسادم که صدای مامان اومد

-طنین بیادیگه مهمونااومدن مامان 

بایدهنوزصبرمیکردم!صدای مامان بودکه به طرلان میگفت برودنبالش هم زمان هم خودش وبابارفتن توحیاط استقبال مهموناشون 

آماده بودم که برم بیرون که طرلان دروبازکردووقتی قیافه منودیدباترس آب دهنش روقورت دادتااومدچیزی بگه ازکنارش ردشدم وبه سرعت رفتم توحیاط !

طرلان همین طورپشت سرهم صدام میکردکه منونگه داره...صدای طرلان باعث شدهمه متوجه من بشن!

مامان بادیدن من تواون لباسانزدیک بودسکته کنه وطرلان هم که دیگه ساکت شده بودباحالتی زارگفت وای!فقط این میون بابابودکه داشت ریلکس نگام میکردانگارمیدونست اینکارمامان روبی جواب نمیزارم!

به چهره مهمونانگاه کردم یه خانم چادری که فهمیدم خانم نیازیه که البته اونم بادهن بازداشت نگام میکردیه آقای به نسبت مسن که داشت باتسبیح تودستش ذکرمیگفت.

هه ریاکارهمیشه به نظرم اینجورآدماریاکارن!

نگاهی به پشت سرشون وبه اون پسرجوونشون کردم پسری قدبلندولاغرطوری که کت وشلوارش توتنش زارمیزد!

هه ببین دامادافتخاری مامان روهمچین باخجالت سرش رو پایین انداخته بود!من آدم شناس خوبی بودم ازاون بچه ننه هابودازنگاهاش به مادرش کاملامشخص بود!

باپوزخندی روبه مامان گفتم

-خوب...حالاکه جمعتون جمعه!فکرکنم دیگه حضورمن اینجالازم نیست خودتون ببریدوبدوزیدامابایدبگم که کسی اینجانمیمونه که تنش کنید!بااجازه

وفورابه سمت درحرکت کردم واصلابه جیغای مامان که صدام میزدوشماتتم میکردتوجه نکردم وبه سرعت باماشینم که ازقبل توکوچه گذاشته بودم رفتم به سمت خونه فاطمه!

تمام شبم باخرسندی ازکاری که کرده بودم وکنارفاطمه عالی گذشت آخه فاطمه همسن خودم بودوتنهاکسی بودتواقوام که منو،تواون ماجرامقصرنمیدونست!منم هروقت میومدم شیرازفقط به اون سرمیزدم 

ساعت حدودای یازده بودکه برگشتم خونه!وقتی رفتم داخل باچهره برافروخته مامان ونگاه کلافه باباوطرلان مواجه شدم حتماالان کلی مخ باباروخورده که تولوسش کردی!

تامنودیدبلندشدواومدطرفم امامن بهش اجازه ندادم که حرفی بزنه فوراگفتم

-گفته بودم دیگه کسی حق دخالت توزندگیم نداره !اینم درس عبرتی شدتایادتون بمونه!

هنوزحرفم تموم نشده بودکه باسیلی محکم باباروبه روشدم باچشمای قرمزازاشکی که میخواست بیرون بیادامامن بهش اجازه نمیدادم بهش نگاه کردم که گفت

-بامادرت درست حرف بزن!دیگه روت خیلی زیادشده هی من هیچی نمیگم توبزرگ وکوچیکی هم یادت رفته!ازحالاهم دیگه کسی کارت نداره...به درک هربلایی دلت میخوادسرزندگیت بیار!

دیگه بیشتراونجاموندن جایزنبودباچهره ای برافروخته به مامان که انگارتوقع چنین حرکتی روازبابانداشت نگاه کردم وبه سمت اتاقم رفتم!هه چه تعطیلاتی شد!کاملاخستگی ازتنم دراومد!

صبح باچهره ای داغون ازبیخوابی دیشب،ازاتاقم اومدم بیرون!

اتفاقای دیشب باعث شده بودکه یادگذشتم بیوفتم وبیخواب بشم...لعنتی

...هرموقع خونه بودم مامان کاری میکردکه آرامشم سلب بشه ویاداون عوضی بیوفتم 

دیشب هم که باکاری که باباکردکاملاحس تحقیراون سالابهم برگشته بودواحساس میکردم اگه اینجابمونم بازافسردگی میگیرم!

رفتم توآشپزخونه همشون داشتن صبحونه میخوردن...هه...همشون مثلابه خاطرمن امروزخونه ان!

اماهیچ کدوم بهم محل هم نمیزارن

زیرلب صبح بخیرگفتم وباخوردن یه کمی آب ازآشپزخونه اومدم بیرون

روی کاناپه جلوی تلویزیون نشستم ومشغول دیدن یه فیلم چرت شدم که فقط واسه این بودکه وقت تلف کنم 

البته بیشترتوفکربودم که چطوری خونه روبپیچونم وبرم تهران دیگه نمیتونستم بیشترازاین،اینجاروتحمل کنم!

همینطورکه توفکربودم زنگ دروزدن که به طبعش صدای طرلان بلندشدکه مامان! حسامه!

اه بازاین پسره پیداش شد!یعنی داغون بودم باشنیدن صدای اون دیگه حسابی آمپرچسبوندم!

نه که پسربدی باشه هانه!فقط زیادی راحت والبته به قول بقیه شوخ بودولی به نظرمن خیلی هم بیمزه بود!

حتماالان بازمیخواست بیادبه من گیربده!زیادی کنه بودبه هرچی گیرمیدادول کن نبودکه وقتی هم من اینجابودم چشماش ازشیطنت وفکری که داشت برق میزد

اینطورکه ازطرلان شنیده بودم مثل اینک ازسربه سرگذاشتن آدما جدی خیلی خوشش میومد!ومن هم که ماشاالله!...چی بگم والا...فقط خداکنه امروزگیرنده که نمیخوام طرلان روناراحت کنم!

امااین آرزوم زیادبدون جواب نموندچون تاداخل اومدبادیدن من،بازچشاش درخشیدوفوری گفت

-به جناب.چی بود درجه ات؟ستوان بودی؟

نفسم روباصدابیرون دادم .چشمام رولحظه ای بستم وبعدکه بازکردم باخواهش چشمای طرلان روبروشدم

خودش میدونست الان عصبی ام بهش گفته بودم به نامزدت بگوکاری به کارمن نداشته باشه!خودت میدونی که من چه اخلاقی دارم نمیخوام کسی روناراحت کنم امادرمقابل مردانمیتونستم خودم روکنترل کنم!

خشمم روبازورفرودادم وچشمام روبیتفاوت وسردکردم کاری که توش ماهربودم وگفتم 

-سلام !خوش اومدی!

اینقدرصدام سردبودکه حسام جاخوردویه لحظه بابهت نگام کرد...دست خودم نبوددرمقابل مرداصدام سردمیشد!

رفتم سرجام نشستم وبه بقیه برنامه ام توجه کردم!اماانگاربااین کارم شیطنتش روتحریک کرده باشم اونم اومدکنارم نشست وزل زدبه برنامه مزخرفی که داشت نشون میدادوهرازگاهی صداهایی به معنی اینکه چه برنامه مهیجیه، ازروی تعجبی ساختگی ایجادمیکرد!

مطمئنم فهمیده که من اصلابه تلویزیون توجه ندارم وفقط به خاطراینکه ازدستش راحت شم دارم این مزخرفات رونگاه میکنم!

یه دفعه همچین باصدای بلندی گفت نه باباکه من برگشتم نگاش کردم همچین خودش رومتوجه تلویزیون نشون میدادوباحالت مسخره ای گوشش روبادست سمت تلویزیون گرفته بودودست رودهن طرلان بیچاره گذاشته بودتاحرف نزنه که کم مونده بودازخنده بترکم امافقط نگاهشون کردم !

این خصلت من بودخندیدن باصدای بلند؟؟؟نه؟محاله!

حتی ازطرلان هم شنیده بودم که حسام بهش گفته خواهرت باخنده قهره؟!

هه شایدواقعاهم قهرم!

حسام که نگاه منودیدلبخندگشادی زدکه تموم دندوناش مشخص شد بعدهم دست ازرودهن طرلان برداشت وچرخیدطرف من!

من هم که دیدم نمیشه ازدستش فرارکردتلویزیون روخاموش کردم وچرخیدم سمتش!باخودم گفتم که الحق به دردطرلان میخوره... هردوعین هم شیطون وصدالبته کنه!

بلندگفت

-خوب چه خبرازدزدایی که اززیردستت دررفتن؟

بااخم نگاش کردم که گفت

-اه!یادم نبودخانوماروکه واسه عملیات نمیبرن! اونافقط نقششون اینه که یاپشت میزبشینن یابه زنادست بندبزنن!ولی به نظرمن همون بهتره بشینن توخونه کاسه بشقاباشون روبسابن!

تمام این حرفارومیزدتامنوواردبحث کنه!امادریغ ازیه حرف که ازاین دهن خارج شه!

-راستی اصلابهتون اسلحه هم میدن؟فکرنمیکنم!مطمئنا چنین کاری به ضررجونشون تموم میشه آخه خانومامعمولاموقع تیراندازی چشماشون رومیبندن!آخرش هم اگه خطانزن ازاینکه یه آدم روکشتن آبغوره میگیرن!راستی تاحالاچندبارآبغوره گرفتی؟

فوری گفتم

-هیچوقت

-دیدی گفتم بهتون اسلحه نمیدن؟!

یعنی دیگه آمپرم داشت میرفت روهزار!

اسلحه ام روکه همه جاهمرام بودرودرآوردم وانداخنمش رومیز!که باترس الکی یه هه گفت وپریدعقب!بعدکمی زل زدن بهش بالبخنداومدنشست سرجاشوگفت 

-هه هه هه ترسیدم فکرکردم واقعیه؟!

دیگه داغون بودم ازدستش. طرلان هم که نمیدونم چراخفه خون گرفته بودواینوازم دورنمیکرد...بااخم بهش زل زدم که صدای حسام بلندشد

-آخی رفتی بزرگترت روبیاری؟باباخوب نمیخواداینکاراروبکنی که یه دهن بگواینوواسه اینکه کم نیارم ازاسباب بازی فروشی خریدم!

من که دیدم این بشرکم نمیاره اسلحه روبرداشتم روش نشونه گرفتم وگفتم 

-میخوای نشونت بدم الکیه یاواقعی؟

مثل اینکه یه کم ترسیدچون دنبال جمله میگشت که بهم جواب بده اماطرلان که باحرکت من ترسیده بود،دادزد

-طنین بگیراونوراون اسلحه رو!این چه کاراحمقانه ایه که میکنی؟

باعصبانیتی که حالازیادشده بودگفتم

-من که کاری به این ندارم خودش شروع کرد.

همچین رواین تاکیدکردم که طرلان خونش جوش اومد

-این؟این چه طرزحرف زدنه مثل آدم حرف بزن

-من مثل آدم حرف بزنم؟تومثل آدم حرف بزن!به این نامزدت هم بگو اینقدربه من گیرنده که حالش رومیگیرم اساسی

-خره کی باشی؟

-خوشم باشه!چه مودب شدی!ازکی یادگرفتی؟ایناروکه ...

هنوزحرفم رونزده بودم که یه سیلی دیگه جای اون دیشبی نشست اماسبک تر!

نگاه به روبه روم کردم که مامانم رودیدم!

نه مثل اینکه دیگه نمیتونم فورابه سمت اتاقم رفتم وساکم روبرداشتم ...هه انگارمیدونستم که بیشترازیه روزاینجا نیستم که ساکم روبازنکرده بودم ...مابقیه وسایلم روهم داخل کیف دستیم ریختم وبه سرعت به سمت حیاط رفتم که مامان گفت 

-کجا؟

-قبرستون

ایندفعه دیگه بابارودیدم گفتم الان بازیه سیلی دیگه نوش جان میکنم اماوقتی دیدم خبری نیست چرخیدم برم که دستم کشیده شد!

-پات روازاینجابیرون بزاری میکشمت

-هه میخواین اینجابمونم که چی؟که بشم سوهان روح؟

-غلط کردی!خودم ادبت میکنم.دختره خیره سر!به چه حقی باحسام وخواهرت اینجوری حرف میزنی!

نه دیگه همه چی داشت سرمن میشکست.صدام روکه ازروبغض دورگه شده بود بلندکردم ودرحالی که سعی میکردم بغضم نشکنه گفتم

-هه جناب رستگار!مهندس مملکت !نمیخوادمنوادب کنی!اول بروببین چی شده که من اینجوری شدم؟...به خودت وخانواده ات نگاه کن بعدازمن ایرادبگیر!...منوبگوکه مثل خوشحالا،بعدازشش ماه اومدم اینجا اون ازدیروزکه مامان میخوادمنوببنده به ریش یه پسره که هرچیزی ازش میباره جزباشخصیتی فقط به خاطرچی؟به خاطراینکه قبلانامزدداشتم به احتمال زیادرودستتون میمونم!اونم نامزدی که من اصلاراضی نبودم وبه اصرارخودش اتفاق افتاد!خودت هم که انگاربدت نمیومدبله دیگه!تاتنورداغه بچسبون!اینم ازامروزکه به خاطرطرلان باید دوباره سیلی بخورم!اشکالی نداره به خاطرطرلان بیشترازایناکشیدم مامان که تمام زندگیش شده طرلان،شماهم که گرچه به قول خودتون مایه ی افتخارتونم اماطرلان روبیشتردوست داریدچون خونگرمه وخوش زبونه!همه فامیل همینطورن.همه میگن طرلان حتی اون بی همه چیزهم بعداینکه تواون وضعیت دیدمش به جای اینکه شرمنده باشه درجواب دادوبیدادام میزنه توصورتمو میگه خفه شوفکرکردی عاشقت بودم که اومدم باهات ازدواج کردم نه به خاطراینکه به طرلان نزدیک شم باتوازدواج کردم چون توسهل الوصول تربودی!چون طرلان هزارتابهترازمن خواستارداره!واسه همین به تونزدیک شدم!

دیگه داشتم دیوونه میشدم حرفایی روکه یه عمرمخفی کرده بودم به زبون آورده بودم به همشون نگاه کردم حسابی شوکه شده بودن...فکرش روهم نمیکردن!

به طرلان نگاه کردم به چهره اش دقیق شدم چشمانی آبی که ازمامان ارث برده بودباموهای بلوندوکمی فرودماغی قلمی صورتی سفیدوگردولبهای صورتی والبته کمی قلوه ای گونه های برجسته!باخودم گفتم حق هم دارن ...کی این چهره دل نشین رو ول میکنه به من نگاه میکنه...من دختری باچشمان سیاه به رنگ شب که به قول بهنازوقتی برق جدیت توش میشینه آدم احساس خطرمیکنه!...موها مشکی ولخت که تاقبل ازاون ماجراازبیحالتیش مینالیدم اماالان،اهمیتی نداشت!...صورتی سفید وگردلبهای کوچک وگونه های برجسته ...شایدتنها شباهت من وطرلان گونه های برجستمون بود!

به افکارخودم پوزخندی زدم وادامه دادم

-نمیدونستین نه؟یعنی ازنگاهاش به طرلان هم که اون موقع فقط هفده سالش بودهم متوجه نشده بودین؟معلومه نبایدبدونین!اصلاچی درموردمن میدونین؟میدونین درجه سرگردی گرفتم میدونین من...اه اصلاچرادارم ایناروبه شمامیگم شمایی که وجودم روهم نمیتونین تحمل کنین دیگه واسه چی برای اینابهم افتخارکنین؟

دیگه ادامه ندادم وبه سرعت وبیتوجه به اوناسوارماشین شدم وبه سمت تهران حرکت کردم داغون بودم!آتشی که توقلبم روشن شده بودداشت منومیسوزوند!

طرلان

اصلاهیچ کدوممون متوجه رفتن طنین نشدیم... فقط آخرین لحظه صدای تیکاف های ماشینش ماروبه خودمون آورد!ناراحتی ازسر و روی هممون میبارید

خدای من طنین چه دردی کشیده!..به حسام نگاه کردم که فقط یه سری ازروی تاسف تکون داد...میدونستم تاسفش برای طنینه!اونم باورش نمیشد

یه چیزایی ازنامزدطنین میدونست امااینودیگه فکرش رونمیکردهیچ کدوم فکرش رونمیکردیم

به بابانگاه کردم که ازناراحتی صورتش تیره شده بودمامان هم که گریه میکردوخودش رونفرین میکرد ومیگفت بچه ام رونابودکردم!احساسش روداغون کردم!خدایاخودت کمکش کن!

همه باحالتی زاررفتیم تو!تاشب هیچکس حرفی نمیزد...همه منتظربودن تایه خبری ازطنین بشه!حتی جرات هم نمیکردیم که بهش زنگ بزنیم! 

ساعت حدودایازده بودکه صدای گوشی من بلندشد 

به سرعت به طرفش دویدم...همه هم منوبانگاهشون دنبال میکردن!...طنین بود!خیلی خوشحال شدم خوبه حداقل این عادتش روهنوزداره وگرنه بااون عصبانیتش هرکس دیگه بوددیگه محال بودبهمون خبربده!اس ام اس زده بودکه

:من رسیدم تهران!

همین دیگه هیچی ننوشته بودبه بقیه نگاه کردم که منتظربودن بهشون بگم که چی شده که خوشحالیم جاش روبه تعجب داده!

آره تعجب کرده بودم باورم نمیشدکه طنین بره تهران فکرمیکردم رفته پیش دوستاش!

یعنی اینقدرعصبانی بوده که دیگه نمیتونست اینجاروتحمل کنه!روبه بقیه گفتم

-طنین تهرانه!

مامان که تازه گریه اش متوقف شده بودبااین حرف من آه سوزناکی کشیدودوباره اشکاش جاری شد...باباهم سرش روانداخت پایین!

فقط حسام گفت خداروشکرکه سالمه!

-مامان مامان!من اومدم!

به سمت آشپزخونه رفتم مامان رودیدم که داره اشکاش روپاک میکنه 

مطمئن بودم بازهم به خاطرطنین گریه کرده!

سه روزبودکه گذشته بوداماطنین اصلاتماسی بامانگرفته بودتماسای ماروهم یاجواب نمیدادیاریجکت میکرد!

-مامانم بازکه توداری گریه میکنی!باورکن طنین حالش خوبه!دیروززنگ زدم ازبهنازسراغش روگرفتم!

-میدونم عزیزم!اماازاین که اینقدردرحقش ظلم شده ناراحتم!من مثلامادرم امامتوجه ناراحتی جگرگوشه ام نشدم!

دوباره شروع به گریه کرد!سری تکون دادم وازآشپزخونه اومدم بیرون!هی!

ظهرباباکه اومدناهارخوردیم!مامان مشغول ذکرگفتن شدباباهم روزنامه خوندن!

منم که حوصلم سررفته بودرفتم سراغ تلویزیون!ازاون روزهمه یه جورایی توخودشون رفته بودن!داشتم شبکه هاروبالاپایین میکردم که یادشبکه ارتش افتادم رمزش روواردکردم و ورود رو زدم! برنامه ای توجه ام روجلب کرددرموردارتش بود!داشتن یه چیزایی درموردارتش سایبری میگفتن

یه دفعه یادطنین افتادم اون هم آی تی میخوند...اگه الان پلیس نبودحتماآدم موفقی تواین زمینه میشدهمینطور توفکربودم که باباگفت

- طرلان صداش روبلندکن!

انگارباباهم یادطنین افتاده بود...صدای تلویزیون روبلندکردم که یکی ازفرماندهان ارتش داشت صحبت میکرد

-امروزباتوکل به خداوبه پاس اززحمات دانشمندان جوانمان اینجاجمع شده ایم تاشاهدهنرنمایی وتولدارتش سایبری جمهوری اسلامی باشیم

همینطورکه به تلویزیون نگاه میکردم متوجه نگاه دقیق بقیه هم شدم!اول یه سری کلیپ ازارتش وساختموناشون،نشون دادن بعدهم یه گروه رژه رفتن!دوباره همون مرده شروع کردبه صحبت کردن

-حال معرفی اعضای برترارتش سایبری!وازهرکدوم استدعادارم تا بر روی صحنه حاضرشده ودرجه خودشون رودریافت کنن!

بعداسمی چندتاازسران روخوند

-وهم اکنون یکی دیگرازسران ارتش سایبری سرگردطنین رستگارکه هم اکنون درجه سرهنگی رادریافت میکنن تشریف بیارن درجایگاه!

باشنیدن اسم طنین نفس توسینه هممون حبس شده بود!اون مردشروع به گفتن اطلاعاتی درموردطنین کرد

-سرکارخانم طنین رستگار...دارنده مدرک دکترادرزمیته آی تی واطلاعات.بادرجه سرگردی دروزارت اطلاعات 

اصلاباورمون نمیشد!به شدت به تلویزیون خیره شده بودیم که بادیدن طنین درجایگاه حدسمون به یقین تبدیل شدکه این تشابه اسمی نبوده ...اون که اون بالاوایساده طنین خودمونه!باورنکردنی بود!باصدای بابابه خودم اومدم

-طرلان!طنین کی مدرک دکتراش روگرفته؟

همه ایناروباحالت شوکی میگفت که هنوزدرگیرش بود

-نمیدونم بابا!

آره واقعانمیدونستم طنین بعدازگرفتن لیسانسش واسه اینکه هم ازاینجادورباشه هم شلوغی کارمجبورش کنه به اون ماجرافکرنکنه واردنیروی انتظامی شدوفوراهم رفت تهران!حالادکترا و وزارت اطلاعات؟واسه هممون باورنکردنی بود!

به چهره ی طنین داخل تلویزیون دقیق شدم!به شماره شبکه تلویزیون نگاه کردم 

آره همون شبکه ایه که رمزداشت ورمزش روخود طنین زدوفقط بهمون تذکردادکه خودمون سه تانگاهش کنیم...چون به کارش ربط داره!ونمیخوادبراش دردسردرست شه...آخه اینطورکه میگفت فقط خانواده های وزارت اطلاعات میتونستن این شبکه روببین!که اونم باید رمز ورود رو میزدی!

باورم نمیشه پس طنین جزوزارت اطلاعات بوده!چرااون موقع توجه نکردم!

انگارطنین حق داشت ماواقعانسبت بهش بیتوجه بودیم!انگارمامان هم داشت به همین فکرمیکردچون گفت

-مثل اینکه طنین حق داشت ماحتی ازش اطلاع نداریم که مدرکش چیه؟طوری که بایدتوتلویزیون بشنویم که دخترمون مدرک دکترا داره!

همین طورتوفکربودم که گوشیم زنگ خورد!طنین بود

-الوسلام طرلان کجایی؟

-سلام طنین!

انگارمتوجه صدای متعجبم شدچون گفت

-الان دارین شبکه ارتش رومیبینین؟

-آره!

-طرلان!جان من به کسی چیزی نگینا!معذرت میخوام که اینومیگم به حسام هم نگو...باشه؟ خواهری!

همچین قشنگ گفت خواهری که دلم نیومدباهاش بحث کنم که مگه حسام غریبه است!حتمانبایدکسی چیزی بدونه که این شبکه رمزداشت دیگه!

-باشه آبجی جونم مطمئن باش!درضمن تبریک میگم جناب سرهنگ!باباسرهنگیت توحلقم!

-گمشواحمق!خوب دیگه کاری نداری هنوزبرنامه تمون نشده منم بایداونجاحضورداشته باشم فقط خواستم زودزنگ بزنم که شمایه وقت چیزی نگین به کسی!

-باشه عزیزم!

-به مامان ایناسلام برسون فعلاخداحافظ!

-باشه قربونت خداحافظ!

تاقطع کردم فوری مامان گفت

-طنین بود؟

-آره

-چی میگفت؟

-گفت که ازاین موضوع به کسی چیزی نگیم فقط بین خودمون سه تابمونه!خطرناکه اگه اسمش لوبره!

بعدباخنده روبه مامان گفتم

-مامان جون دارم به شمامیگما نه که به خاطرشوهرپیداکردن براش جونش روبه خطربندازیا!

-خوبه خوبه!من کی ازاین کاراکردم؟...مثلامیخوای بگی من دهنم چفت وبست نداره؟...من جونم هم واسه بچه هام میدم نمیام که جونشون روبه خطربندازم!

-حالاازمن گفتن بود!

تامامان خواست چیزی بگه باباگفت

- ازماچیزی نپرسید؟

نگاهی بهش کردم وگفتم

-فقط گفت سلام مامان باباروبرسون!

بابالبخندی زدوگفت

-بازم خداروشکرکه دخترم فقط ازمادلگیرمیشه کینه به دل نمیگیره!

بعدهم اخم کردادامه داد

-دستم بشکنه چطوردلم اومدبزنم توصورتش!

طنین

صدای فرمانده میومدکه داشت ادامه اسامی ارتش رومیخوند!

هه چقدردلم میخواست خودم به بابابگم امابااون اتفاقی که اون روزافتاد،اصلااجازه ندادن درست ببینمشون چه برسه به اینکه ازبه قول خودم افتخاراتم بگم!

هنوزم وقتی یادم به اون روزمیوفته عصبی میشم!یعنی کم مونده بودتصادف کنم بااون سرعتی که میومدم!یه سره هم تاتهران بدون استراحت رانندگی کردم وحرصم روسرپدال گازدرآوردم!

نمیدونم!ولی فکرکنم فعلادیگه بهشون سرنزنم!...چون واقعاازشون دلگیرم ...مخصوصاکه مجبورشدم چیزی روکه این همه سال ازش فرارکرده بودم به زبون بیارم اونم جلوی حسام!

بعدازمراسم بلافاصله رفتم اداره تایه نگاهی به پرونده های زیردستم بندازم والبته درموردپرونده ای که سرهنگ گفته بودباهاش صحبت کنم!

داشتم وارد اداره میشدم که صدای بهنازاومد

-افرادخبردار!احترام بگذارید!

بعدش هم صدای پای هماهنگ بچه هابلندشدکه باعث شدمن که ازصدای بهنازتعجب کرده بودم بااین حرکت بچه هادهنم بازبمونه!

-اینجاچه خبره؟؟؟

صدای سرهنگ بودکه ازسروصدای بهنازازاتاقش بیرون اومده بود!تامنودیدفورااحترام گذاشت که دیگه کم مونده بودفکم بخوره زمین!

-قربان این چکاریه؟خواهش میکنم چرااینجوری میکنیدبچه ها؟

داشتم همینطورمثل این مشنگابهشون نگاه میکردم که سرهنگ گفت

-جناب سرهنگ فرمان آزادنمیدین؟الان میافتما!

-هان!آزاد!

ازحرفی که زدم شرمم شد...چطورمن به سرهنگ گفتم آزاد؟فوراسرم روانداختم پایین وهمین طورکه زیرچشمی به سرهنگ نگاه میکردم گفتم

-وای شرمنده!آخه چرااینجوری میکنیدشما؟دارم دیوونه میشم خواهش میکنم یکی به من توضیح بده!

بهنازهمین طورکه بایه دسته گل جلومیومدگفت

-سرهنگ رستگاربهمون نگفته بودین که جزءسران اصلی ارتش سایبری هستید؟

-چی؟

ایندفعه سرهنگ گفت

-به خاطراین کارحقتون هست که تنبیه بشیداماازاونجایی که دیگه مافوقتون نیستم نمیتونم دستورتنبیه بهتون بدم!

-قربان این چه حرفیه؟من اینجاهنوزهمون سرگردم!باورکنین اینجوری معذب میشم!

-نه دیگه!ازاین به بعدکسی حق نداره به شمابگه سرگردشماسرهنگید!

-قربان؟

-اعتراض هم نباشه!این یه دستوره!

-پس فقط خواهشاشما بامن اینجوری رفتارنکنین!وهمون مافوق من بمونید!

تاخواست اعتراض کنه مثل خودش گفتم

-اعتراض هم نباشه!این یه دستوره!

تااینوگفتم زدزیرخنده وگفت

- باشه جناب سرهنگ!قبول!

بعدهم من فورابهش احترام گذاشتم اونم که ازحرکت جاخورده بوداومداعتراض کنه که یه نگاه پرمعنابهش کردم که لبخندزدوهیچی نگفت!

بهنازگفت

-خوب جناب سرهنگ!به خاطراین موفقیتتون بایدشیرینی بدین!وازاونجایی که ما همه امروزبه خاطرشماصبحونه نخوردیم پس ناهارمهمون شماییم!اعتراض هم نباشه

من که دیدم بهنازهمین طورداره برای خودش میبره ومیدوزه!گفتم

-سروان محمدی!فکرنمیکنم شمااجازه داشته باشیدبه من دستوربدید!همین الان برین سرکارتون!

-نامرد!خوب اززیرش درمیری

-سروان!میری یاتنبیه لازم داری؟

بهنازفورااحترام گذاشت وهمین طورکه غرغرمیکردرفت طرف اتاقش!همین طورکه نگاهش میکردم باصدای بلندبهش گفتم

-سروان محمدی!

بهنازکه جاخورده بودبرگشت طرفم باترس ازاین که میخوام تنبیهش کنم نگام کرد

منم تموم جدیتم روریختم توچشام که ترسش بیشترشد

-همین الان میری به نزدیک ترین رستوران به تعدادبچه هاغذاسفارش میدی وبعدپول همه رومیای ازم میگیری میری میپردازی!

تادیدم نیشش بازشد!بهش گفتم

-درضمن خودت میری هیچ کس دیگه روحق نداری باخودت ببری! وگرنه هم تو و هم اون روتنبیه میکنم!حق هم نداری ماشین های ستادروببری باآژانس میری ومیای!

بهنازبیچاره که ازاین حرکتم شوکه شده بوداخمی کردوگفت بله قربان بعدهم زیرلبی چیزی گفت که من میدونم یه فحش نثارروح عمه گرانقدرم کرد!

منم بهش لبخندی زدم ورفتم تواتاقم!

تواتاقم داشتم یه پرونده رو میخوندم که جدیدا،کاراش تموم شده بودومیخواستم گزارشش روبرای سرهنگ احمدی بفرستم!که همون لحظه دراتاقم روزدن وبازاین موجودعجیب الخلقه(حشمتی)واردشد

-ق..قربان سرهنگ احمدی میخوان شماروببینن!گفتن بریدتواتاقشون

-باشه برو!

چه عجب ایندفعه کمترنظاره گرحرکات گوهربارش بودم!

ازجام بلند شدم وبه سمت اتاق سرهنگ رفتم درحالی که داشتم به این فکرمیکردم که چکارم میتونه داشته باشه!

بعدازاجازه گرفتن وارداتاقش شدم که گفت

-سرهنگ اینجاخواستمت که درموردماموریتی که قبلادرموردش حرف زده بودیم بگم!ازاونجایی که شماالان یکی ازسران ارتش هستید،بایدبگم که ازاینکه این ماموریت مهم روبه شمامیسپارم خیلی بیشترخوشحالم وازموفقیتش مطمئنم!خوب برم سرتوضیحاتی که من بایدبهت بگم...اینکه شماتااتمام این ماموریت ازاینجامنتقل میشیدبه ستادمرکزی که ماموریت رورهبری میکنه وتحت نظرداره!ویه چیزی دیگه اینکه ماموریت روسرهنگ امینی رهبری میکنه که باتوهم درجه است!اماازت میخوام که همین طورکه اینجامتواضع وفروتنی اونجاهم همینطورباشی!

ازحرفای سرهنگ تعجب کردم چراداشت نصیحت میکرد؟

-قربان چراداریدایناروبهم میگید؟

-ببین سرهنگ اینارومیگم چون میخوام مشکلی پیش نیادوایناهمش به خاطراینه که میخوام باسرهنگ امینی خوب برخوردکنی وهمه ایناهم به خاطررفتارای اونه که خودت بهترباهاش آشنامیشی!فقط بهم قول بده سرهنگ که حرفام روگوش میدی؟!

بااینکه شوکه شدم ودرست نفهمیدم که سرهنگ چی میگه امابهش قول دادم!این سرهنگ امینی مگه چطورشخصیتی داره که سرهنگ احمدی میگه ممکنه مشکل پیش بیاد؟

-ببین سرهنگ من بهت اطمینان کردم... ازالان هم برو وسایلت روآماده کن تابایکی ازبچه هابفرستمت ستاد مرکزی!حکم انتقالت هم آماده است درضمن بایدبگم که اونجاکسی جزسرهنگ درمورداینکه جزءارتش سایبری هستی نمیدونه!پس شایسته یه فرمانده برخوردکن !اونجاهم که رفتی بگوباسرهنگ امینی کاردارم تاراهنماییت کنن!

ازحرفای سرهنگ گیج شدم وهمون طورکه توفکربودم وسایلم روجمع کردم وبعدازخداحافظی بابچه هاوسرهنگ والبته دیدن اشکای بهنازومسخره بازیاش که میگفت

-نروعشقم!خدامن تازه یه سرهنگ پیداکرده بودم تاخودم روبندازم بهش!توچراداری ازم میگیریش؟

ازاداره خارج شدم وبه سمت ستادمرکزی رفتم

خوب اینم ستادمرکزی برم ببینم چی درانتظارمه!

-سلام ببخشیدمن باسرهنگ امینی کاردارم

دختره که داشتم ازش سوال میپرسیدم یه نگاه بدبهم کردوبابداخلاقی گفت

-چکارشون داری؟

ازلحن حرف زدنش به شدت بدم اومد...حالش روبه موقع میگیرم دختره نچسب!

-کارم به خودشون مربوطه!بگیدرستگارهستم میفهمن!

-سرهنگ وقت واسه هرکس وهرکاربیخودی ندارن بایدبفهمم چکارشون داری!

هه عجب زبون نفهمیه!شایدمن نخوام بگم چکارش دارم!حالاهمچین بد،هم نگاه میکنه انگارمن رقیب عشقیشم!

-خیلی خوب!پس حالاکه اینقدراصرارداری فقط میتونم بهت بگم من سرهنگ رستگارم!پس فورابامافوقت تماس بگیر!

دختره که به شدت شوکه شده بود بلندشدواحترام گذاشت بعدهم فورابایه نفرتماس گرفت وگفت

-جناب سرگرد!گفته بودین وقتی سرهنگ رستگارتشریف اوردن خبرتون کنم ایشون الان اینجان!....بله!چشم....بله حتما!

تلفن روقظع کردوبالکنت زبون گفت

-ال الان سرگردمیان خدمتون!ب بفرماییدبنشینید!

-ممنون درضمن

روکردم بهش وباخشکی گفتم

-ازاین به بعدبایه ارباب رجوع بهتربرخوردکن!فرقی هم نمیکنه که مافوقت باشه یایه آدم عادی!ایندفعه ازت میگذرم دفعه دیگه ای وجودنداره بلافاصله تنبیه میشی!فهمیدی؟

باترس بهم نگاه کردوگفت

-بله قربان!

یه کم بهش نگاه کردم وسرم روبرگردوندم ومتوجه کسی شدم که ازروبه رومیومد

جلواومدوبعدازاحترام گذاشتن بهم گفت

-خوش آمدین سرهنگ!من سرگردامینی ام!ازاین طرف لطفا!

بعدهم روبه دختره گفت

-ستوان حسنی!به بچه هابگوتوسالن اجتماعات جمع شن!

پشت سر سرگردامینی حرکت کردم امادرآخرمتوجه ایش وفحش اون دختره که حالافهمیدم اسمش حسنیه شدم!وبرگشتم بهش نگاه کردم وپوزخندی زدم که باعث شدمتوجه بشه که من شنیدم چی گفته!

همینطورکه میرفتم یه دفعه متوجه شدم که این سرگرداسمش امینیه اماسرهنگ احمدی که گفت سرهنگه!برای اینکه کنجکاوی خودم روازبین ببرم گفتم

-ببخشیدبه من گفتن که شماسرهنگیداما...

هنوزحرفم تموم نشده بودکه یه نفربایه صدای محکم وباصلابت گفت

-سرهنگ امینی منم!

سرم روبلندکردم وبهش نگاه کردم اوه اوه عجب کسی روبه رومه!اخماشو!بایه من عسل هم نمیشه خوردش!ازمن هم بیشتراخم میکنه همینطورباچشمای عسلیش بهم زل زده بود!

فورابه خودم اومدم واخم کردم بعدهم طبق قولی که به سرهنگ احمدی داده بودم بهش احترام گذاشتم اماغرورم بهم اجازه ندادکه بهش بگم قربان فقط گفتم

-سرهنگ رستگارم وبهم گفتن که بایدباشماصحبت کنم!

اون هم درجوابم سری تکون دادوگفت

-ازاین طرف...اول بایدبابچه های ستادماآشنابشید!

احمق!چقدرمغروره!اولش ازحرکتش شوکه شدم امابعدش فوراغرور وجدیتم روبه چهره ام برگردوندم ودنبالش رفتم!سرگردامینی هم پشت سرمااومد!

رفتیم داخل سالن اجتماعاتشون که حسابی شلوغ شده بود!همون دم درمتوجه ستوان حسنی شدم که باچه عشقی زل زده بودبه سرهنگ!انگاراشتباه نکردم بیچاره عاشق شده!پوزخندی زدم که ازنگاه سرگردامینی دورنموند!

-انگارشماهم متوجه عشق این دختره زالوبه داداش شدین؟!

باتعجب بهش نگاه کردم که انگارگرفت چرااینجوری بهش نگاه میکنم فوراگفت

-ببخشید من به شمانگفتم که من برادرکوچک سرهنگ امینی هستم البته شماپرسیدین ومن میخواستم توضیح بدم که نشد

بعدهم به برادرش باشیطنت اشاره کرد!وگفت

-جناب پارازیت!

خنده ام گرفته بودبه نظرآدم خوبی میومدوالبته ازچهره اش هم شیطنت میبارید!

جلوی خنده ام روگرفتم وباجدیت وسرد بهش نگاه کردم که یه کم جاخوردامافورابه خودش اومدوزیرلبی گفت

-بیااینم که ازاون یکی بدتره!شانس ندارم ما!

دیگه نتونستم جلوی خنده ام روبگیرم وبهش لبخندی زدم که پرروشدوگفت

-بابادختراخمت توحلقم!تاحالاکسی بهت گفته بااون چشما واون جدیت خیلی ترسناک میشی!معذرت میخواما اماآدم ازترس چیزمیزنه به هیکلش!

همینطورداشت واسه خودش حرف میزدکه گفتم اگه همینطوربزارم ادامه بده هیچی ازجلسه نمیفهمم برای همین باهمون صدای محکمم گفتم

-سرگردکافیه!

فوراحرفش روقطع کردباحالتی نمایشی آب دهنش روقورت داد وزیرلبی گفت

-گاوم زایید!باهم مونمیزنن!

بازم خنده ام گرفته بوداماکنترلش کردم وباصدای سرهنگ به طرف بچه هایی که حالاساکت شده بودن چرخیدم!

-خوب! همه خوب گوش کنید!امروزیکی به گروهمون اضافه شده که ازقبل ازحضورش دراینجا اطلاع داشتین!ایشون اینجان تابه ما،درپرونده ای همکاری کنن ومن لازم دونستم که شماروباایشون اشناکنم 

بعدهم روکردبه من گفت

-جناب سرهنگ لطفاتشریف بیارید!

بعدهم روبه جمعیت ادامه داد

-جناب سرهنگ رستگاریکی ازبهترین هادرارتش هستندومحض اطلاعتون ایشون یکی ازسران ارتش سایبری کشورند!

بااین حرفش بعضی هاباتعجب بهم نگاه میکردن وسرهنگ هم بعدازاین حرفش شروع به معرفی افرادحاضردرسالن کرد!که بعضی هاشون هنگام احترام منوفرمانده خطاب میکردن!

همینطورداشتم بابچه هاآشنامیشدم که به حسنی رسیدیم!

قبل ازاینکه سرهنگ چیزی بگه گفتم

-ستوان حسنی!

بااین حرفم سرهنگ برگشت نگام کردکه من گفتم

-باایشون آشناشدم

درواقع این کارروکردم تاحال این حسنی روبگیرم چون دیدم منتظره که واسه سرهنگ خودشیرینی کنه!ومن ازاونجایی که دلم میخواست به خاطررفتارش تنبیهش کنم این کارروکردم که واقعاهم اثرکردچون مثل چی بادش خالی شد!

همینطورکه ازاین حرکت خودم ذوق کرده بودم متوجه خنده شیطنت آمیزسرگرد وچشمکش شدم که معنی دمت گرم میداد!

بعدازمعرفی به سمت اتاق سرهنگ رفتیم!پشت دروایسادیم که به یه اتاق کناراتاقش اشاره کردوگفت

-اتاق شمااینجاست!نیم ساعت دیگه تواتاقم میبینمتون!

عجب احمقیه!چرااینقدربدبرخوردمی کنه!

ازاونجایی که زورم گرفته بودبدون احترام گذاشتن بهش دراتاق روبازکردم ورفتم تواتاقم!

حالاکه چی مثلامیخواستم بیام تواتاقت!

آریا

عجب دختریه!بدون اینکه احترام بزاره رفت تواتاقش!

داشتم همینطورازاین حرکتش حرص میخوردم که آرادگفت

-ای جان!عجب دختری!بالاخره یکی هم پیداشدکه حال توروبگیره!...هم درجه هم هستین!...پس وای وای!...فکرکنم بااخلاقی که ازتوسراغ دارم وچیزی که دیدم ازاین به بعدستادبشه میدون جنگ ودوئل!

بعدهم برگشت بانگاه خاصی بهم گفت

-فکرنکنی چون برادرمی!تصمیمم روعوض میکنم...من ازهمین الان طرف اونم!

دیگه داشتم بااین حرفای آرادمنفجرمیشدم که لبخنددندون نمایی بهم زدوگفت

-حرص نخورگوگولی!من نباشم حسنی هست!جونش روهم برات میده!

برگشتم باصورتی سرخ بهش نگاه کردم که احساس خطرکردوپابه فرارگذاشت!

پسره احمق!فکرکردی! آریاهیچوقت کم نمیاره اونم جلوی دخترا!...این دخترکه چیزی نیست گنده تراش هم نتونستن منوازدورخارج کنن!

نمیدونم چرابه شدت بااین دختره ازهمین اول سرجنگ داشتم...دلم میخواست حالش روبگیرم!نمیدونم!ولش کن اصلابعدابه خدمتش میرسم!

طنین

خسته ام !دلم میخوادبرم خونه وبعدازیه دوش حسابی بخوابم اماهنوزبایداینجاباشم درضمن هنوزپیش اون آقای ازخودمتشکرهم نرفتم....حیف که قول دادم وگرنه ...بهتره بلندشم برم اتاقش...الان نیم ساعت گذشته... برم ببینم میخوادچی بگه؟!

به سمت اتاقش رفتم بعدازدرزدن واردشدم پشت میزش نشسته بودوبایه ژشت مغرورانه به من نگاه میکرد

هی من هیچی نمیگم این پرروشده!اخم کردم وگفتم

-گفته بودین نیم ساعت دیگه بیام اتاقتون!

-بله درسته!میخواستم هم درمورد اینجا وهم درموردپرونده صحبت کنیم

-گوشم باشماست

-همون طورکه میدونیدمن رهبری این پرونده روبرعهده دارم ولازمه که همه دستورات من رو موبه موانجام بدن وبگم که همه شماروهم شامل میشه

بعدازاین حرفش برگشت نگاهی به من کردانگارمنتظربود عکس العمل خاصی ازمن ببینه اماکورخونده من وقتی قول میدم پاش وایمستم...البته بگم که الان دلم میخواست حالش روجوری بگیرم که اینقدرادعای ریاستش نشه اماخوب قول طنین قوله!!!

بدون اینکه تغییری توچهره ام ایجادکنم،سرم روتکون دادم!که انگارباعث تعجبش شده بودبعدازمکثی ادامه داد

-اینجااگه سوالی داشتین میتونین ازسرگردامینی بپرسیددرهمه موردراهنماییتون میکنه!امابریم سراغ اصل مطلب یعنی پرونده درواقع مامیخوایم که واردتشکیلات اطلاعاتیشون بشیم وزمان حمل محموله هاوالبته عملیات ها وسایرچیزهای مهم دیگه رودربیاریم!برای این کارمابه همه ستادهای پایتخت درخواست فرستادیم تابهترین هاشون روبرامون بفرستن که تعدادی انتخاب شدن که شماهم جزاوناییدوالبته بگم باصلاح دیدمقامات بالاشمابه عنوان رهبرگروه اطلاعاتی انتخاب شدیدکه راستش روبخوایدترجیح میدادم کس دیگه ای روانتخاب کنم

نه دیگه داره به برمیخوره!بایدحالش روبگیرم

-چطور؟

-ازاونجایی که شخصابه توانایی های خانم هاتوزمینه نظامی شک دارم وکلانمیتونم بهشون اطمینان کنم

-پس بهتره طرزفکرتون رو آپ دیت کنین!زیادی ازتاریخ عقب افتاده!فکرکنم درحال حاضر خانم هاازآقایون چیزی کم ندارن!

-درسته اماارتش قدرت بدنی میخوادکه خانم هاهرچه قدرهم که توانایی داشته باشن بازبه پای آقایون نمیرسن

-درسته امامن فکرنمیکنم توگروه اطلاعاتیتون کسی بخوادباکامپیوتروموس وکیبوردکشتی بگیره که نیازبه قدرت بدنی باشه!

آریا

وقتی داشت حرف آخرش رومیزدنگاه خاصی بهم کردکه انگاربخواد بهم بفهمونه اول فکرکن بعدحرف بزن احمق!

دیگه داشتم جوش میاوردم کلانمیتونستم حرف کسی روبرخلاف خودم قبول کنم....حالاداشتم جلوی این دختره زبون درازکم میاوردم!

برای اینکه بحث روعوض کنم گفتم

-خیلی خوب ازبحث اصلی خارج نشیم

برگشت وبایه پوزخندگفت درسته!طوری که انگاربخوادبگه کم آوردی؟

نفسم روفوت کردم وادامه دادم

-فعلامابایدیه سری اطلاعات ازشون به دست بیاریم...بعدهم بایدداخل گروهشون نفوذکنیم!فردابقیه بچه هاازستادای دیگه هم میان وبااوناآشنامیشین وکارمون روشروع میکنیم فعلامیتونیدبرید

-بله!ممنون

اینوگفت وازاتاق بیرون رفت!نمیدونم چرابااینکه میدونه من رهبرگروهم بازاین فقط احترام میزاره واصلانمیگه قربان تازه همون احترام روهم فقط جلوی بچه هامیزاره!انگارازعمداین کاررومیکنه

همینطورتوفکربودم که دراتاق بازشدوآرادخودش روباخنده انداخت توودرهمون حال گفت

-دمش گرم عجب حالی ازت گرفت!فکرنمیکنم توگروه اطلاعاتیتون کسی بخوادباکامپیوتروموس وکیبوردکشتی بگیره!وای که چه بامزه است این دختره 

پشت درهمینطورداشت ازخنده ریسه میرفت

-آرادببندفکو!

-نمیشه پیچش هرزشده!حالاچرااینقدرآتیشی...بدجوراونجات سوخت نه؟!

-گمشوآراد تاحالت رونگرفتم

-نه توروخداعشقم!بزاریه کم ازاین کلم قرمزروبه روم فیض ببرم!خداوکیلی قیافت دیدنی شده!ازدماغت داره بخارمیزنه بیرون.... مثل این گاوای جنگی شدی که دنبال پارچه قرمزمیگردن اماقربونت برم واسه رسیدن به اون پارچه قرمزبایدزورت بیشترازایناباشه

-توفکرکردی نمیتونم باتومبارزه کنم؟

-نه دیگه اینجارواشتباه کردی من که پارچه قرمزنیستم پارچه قرمزاونه!

همینطورکه اینومیگفت به دیواراتاق اشاره کردوادامه داد

-که البته بااین اعجوبه ای که من دیدم محاله بتونی ازش ببری...لامصب زبونش مثل کاکتوس خارداره!

-من جلوی اون کم نمیارم

-اون که صدالبته!فقط داداشم هرموقع خواستی حرف روبپیچونی یه کم حرفه ای ترعمل کن!آخه بدجورازحرفت جاخورد!بیچاره دیگه کاملاخلع سلاح شدبااون تغییرمسیرت

-چی میگی تو؟

-هیچی دارم مراحل گندزدن خودت به هیکلت روبرات بازگویی میکنم!آخه سرهنگ مملکت هم این همه مشنگ

صداش روکلفت کردوگفت

-خیلی خوب ازبحث اصلی خارج نشیم

-گمشوصدای من کجاش این همه زمخته؟

-به قول خودت ازبحث اصلی خارج نشو!

دیدم اگه همینطوراجازه بدم میخوادواسم فک بزنه واسه همین گفتم

-سرگردامینی اگه تاسی ثانیه ی دیگه اینجاروترک نکنین تنبیه میشین

چشاش روریزکردوگفت

-جون جونت کنن احمقی!فقط یه سرهنگ احمق میتونه باتهدیدتنبیه زیردستش رو مجبوربه سکوت کنه!

-برو!

-خیلی خوب بابارفتم اماامشب خونه میبینمت!

-مثلاچه غلطی میکنی؟

همچین برگشت وگفت وای خاک عالم توسرم سی ثانیه ام داره تموم میشه فعلابای!که منم هم فوری به ساعتم نگاه کردم ویادم رفت که چی ازش پرسیدم که خنده اش بلندشدوبعدهم همینطورکه داشت میرفت بیرون گفت

-به این میگن تغییربحث!داداش بزرگه!بکن تومغزت

بهش چشم غره ای رفتم که فورارفت بیرون

آریا

نمیدونم امروزچرااینقدرخسته ام!...اه چرااین پسره نمیاد؟...ازدخترابدتره!

-سرگردامینی عجله کن

-اومدم برادرمن!چه خبرته!کل ستادروگذاشتی روسرت... سرگردامینی! سرگردامینی!

سوارماشین که شدیم به سرعت حرکت کردم...دلم فقط خواب میخواد

بیابازم این آرادشروع کرد...بابابزاربرسیم بعدگیربده به این مامان بیچاره...ازهمون حیاط شروع کرد

آراد-سلام اهالی!کجایین؟بیاین که شاخ شمشادآرادتشریف فرماشده!کجایی مامان خانوم؟مامانم ؟مامانی؟مانی؟مام؟

همین طورکه حرف میزدبه طرف درورودی میرفت که مامان یه دفعه درروبازکرد.درهمچین بادماغ آرادبرخوردکردواونوپرت کردروزمین که نتونستم جلوی خنده ام روبگیرم.مامان هم فوری بدون اینکه ببینه چه بلایی سرآرادآورده گفت

-چه خبرته بچه ؟مگه سرآوردی؟

بعدهم که دیدآرادروبه روش نیست گفت

-ای بابا!پس کجایی؟

-اینجام مامان خانوم

-اونجاچکارمیکنی؟

آرادهم همینطورکه دماغش رومیمالیدگفت

-ضربه فنیم کردی مامانی!...بعدمیگی اونجا چکارمیکنی؟خفه شوآریا!خنده داره؟ببین چه بلایی سردماغ خوشگلم اومد!حالاکی میادبااین دماغ له شده منوبگیره!

-به من چه؟مامان کماندوکارشده چه ربطی به من داره؟

آراد-راست میگه مامان؟ازکی تاحالاچشم بابارودوردیدین وسراغ ورزش های رزمی میرین؟به منم یادبدین !نه اصلااستادتون کیه که این همه باقدرت یادتون داده؟

-چی میگی پسر؟ورزش رزمی چیه؟

-یعنی شماکماندوکارنشدین؟هنوزهمون مامان نازخودمونین؟ولی من شک دارم.مطمئنم یه چیزی فرق کرده.نکنه موقعی که نوزادبودین توبیمارستان عوضتون کردن؟

-بسه آراد.چقدرحرف میزنی!ببین برادرت روهمینطورمعطل کردی بروکناربچه ام خسته شده!

-خوبه دیگه مامان خانوم من نقص عضوشدم این یالغوزروتحویل میگیری!

-بادمجون بم آفت نداره!بیابروببینم مردگنده وایساده اینجامثل دختربچه هانازمیکنه!

آرادهم برای اینکه حرف مامان درست دربیاد،چشاش روخمارکردوباصدای ریزی گفت

-باشه مامی!به هم میرسیم!وقتی دخترفراری شدم اون موقع حسرت میخوری

بعدهم رفت تو!من هم به سرعت خودم روبه اتاقم رسوندم تایه دوش حسابی بگیرم.

امشب بایدموضوع ماموریت روبه مامان وبابابگم آخه ممکنه یه دفعه مجبورشیم بدون خبردادن چندروزدورازخونه باشیم

وای حالاچکارکنم؟بابارومیشه راضی کردآخه خودش هم بازنشسته ی همین حرفه هست امامامان رو؟!

سرشام به آراداشاره کردم که شروع کنه اماشکلکی برام درآوردوگفت به من چه تورهبرگروهی!چشم غره ای براش رفتم که اونم درعوض برام زبون درآورد

همینطورباهم درگیربودیم که باصدای مامان جاخوردم

-چتونه شمادوتا؟چرابرای هم عین میموناشکلک درمیارین؟

آراد-واملکه من!مثال جالب تری نبودمیمون دیگه چیه؟بعدش هم چیزی نبود!آری خانم تازگیا واسه حرف زدن زیرلفظی میخوان!

مامان-آری دیگه چیه؟اسم داداشت رودرست صدابزن.بعدش هم منونپیچون

آراد-وا!خوب اسم دوشیزه ی روبروت آریه دیگه!درضمن من اصلاتوکارپیچوندن نیستم مگراینکه طرف خانوم باشه!ازبس این جنس لطیفه راحت پیچیده میشه!

-آراد کاری نکن بگم خفه شو

-مامان گفتی که!

-آراد

دیدم مامان داره جوش میاره آرادهم که همینطورقصدداره ادامه بده...این پسرکلاتوچرت گفتن پیچ فکش شله!برای همین گفتم

-مامان چیزی نیست فقط ..

باکمی تردیدادامه دادم

-قراره دوباره بریم ماموریت!هردومون...من وآراد

اینوکه گفتم چشام روبستم ومنتظردادوقال مامان موندم اماوقتی عکس العملی ازش ندیدم باتعجب نگاهش کردکم که دیدم عین خبالش هم نیست...اون هم نگاهی به مادوتاکه چشامون عین این وزغای زیرلاستیک ماشین زده بودبیرون کردوگفت

-به سلامتی موفق باشین

یعنی فک من وآرادرودیگه بابیل هم نمیشدازروزمین جمع کرد

آراد-مامان به خداشماروعوض کردن!یعنی دیگه تااین حد؟مامان خوبم چه به سرت اومده؟قبلاکلی مویه وگریه میکردی؟

مامان-ای باباخوب چکارکنم چشای خودم رودردبیارم،آخرش هم شمامنوخرکنین وبازکارخودتون روبکنین!خسته شدم بابا!

بعدش هم بلندشدورفت توآشپزخونه تاآب بیاره!امابعدکه اومدازچشای قرمزش متوجه شدیم که داره طاقت میاره تابه ماچیزی نگه

مامان-اماگفته باشم بعدازاین ماموریت حرف حرف منه!

آرادچشمکی به من زدوگفت 

-گاوت زایید

مامان-آریابایدزن بگیری

-ای بابامامان چکاربه زن گرفتن من دارین؟

-یعنی چی پسر؟همین که گفتم !الان دیگه سی سالته!دلم میخوادنوه هام روببینم

آراد-خوب مامان گلم واسه من زن بگیر.بیچاره دختری که بخوادبااین ازدواج کنه.ازترس زهره ترک میشه.مگه اینکه

بایه حالت مرموزبه من نگاه کردوگفت

-دختره هم یکی شبیه سرهنگ رستگارباشه!اون موقع ازپس این برمیاداماهرروزتوخونه دوئل دارن

باشنیدن اسم رستگارجوش آوردم گفتم

-آرادخفه شو

بعدهم روکردم به مامان که بایه حالت مشکوکی به مانگاه میکردگفتم

-من زن نمیخوام

امامامان بازحرف خودش رومیزدبه بابانگاه کردم تاازش کمک بخوام که دیدم عین خیالش هم نیست وداره باطمانینه شامش رومیخوره ...کلاعادت بابابودتوکارای مامان وبچه هاش دخالت نمیکردواگرهم گاهی چنین اتفاقی میوفتادمحال بودطرف ماروبگیره!پس بیخیال شدم گفتم

-مامان حالاتابعدماموریت یه فکری میکنیم

بعدهم به سرعت بلندشدم تامامان بیشتربهم گیرنده.

طنین

اه فکرم حسابی مشغوله مثلااومدم خونه استراحت کنم باتماس طرلان حسابی بهم ریختم...مثل اینکه باحسام اومده تهران وحسام هم ازش خواسته تامنودعوت کنه.... هرچی هم مخالفت کردم گفت

-حسام گفته بایدبیای واگرهم به خاطراونروزنمیای که ازمن ناراحت شدی معذرت میخوام میدونم حق داشتی

آخرش هم تاکیدکردکه برای جمعه تولدحسام روجشن میگیرن که اگه نیای دیگه نه من نه تو!

میدونم مجبورم برم ...بهتره یه هدیه خوب هم آماده کنم تاهم جنبه کادوی تولدداشته باشه هم عذرخواهی.حالاخوبه هنوزکارای پرونده زیادنشده وگرنه نمیتونستم برم.امروزکه سه شنبه بود...بایدفردابرم خریدهم واسه لباس وهم کادو

همینطورکه توفکربودم خوابم برد

آخیش.امروزهم تموم شد.چقدراینجاکه هستم بیشتراحساس خستگی میکنم اونجاهمون سروکله زدن بابهنازسرحالم میکرد.امروزهمش روپای کامپیوتربودم وداشتم رمزگشایی میکردم این غول بی شاخ ودم هم که بالای سرم وایساده بود.دیگه نفسم بالانمیومد.وای حالابایدبااین تن خسته برم خرید.خوبه فرداهم تعطیله البته فقط این هفته چون هنوزکارشلوغ نشده!امروزبابچه هاآشناشدم ازشون خوشم میومدهمه آدمای کارکشته وماهری بودن البته یه خانم هم توگروهمون غیرازمن بودکه نمیدونم چرا مشکوک میزد

وای حالاچی بخرم من که کلاتوخریدکردن واسه خودم هم مشکل دارم چه برسه به اینکه بخوام واسه یه مردخریدکنم....بهتره زنگ بزنم به بهنازوازش بخوام همرام بیاد...اونم حتماالان کارش تموم شده

-الوسلام بهناز

-به سلام عشق خودم.خوبی خره؟دیگه یادی ازمانمیکنی.خبریه؟نکنه اونجاکس دیگه ای چشمت روگرفته .حواست باشه هامن هوو موو نمیخوام

-بابابهنازخفه! شدیه بارچرت وپرت نبافی؟

-نه به جون تو

-جون خودت.حالاهم بزارحرفم روبزنم

-خیلی خوب بفرما.مادرفولادزره

-زهرمار.میخوام برم خریدبه کمکت احتیاج دارم.بایدواسه یه مردخریدکنم توکه میدونی من واسه خودم هم نمیتونم خریدکنم چه برسه به یه مرد

-وای خاک برسرم شد.نگفتم دل ودینت روباختی.واسه مرد؟

-گمشوواسه نامزدطرلان میخوام بخرم... تولدشه!منم دعوتم.طرلان زنگ زد

-خوب زودتربگو.یه لحظه همچین ترسیدم که ازدستت دادم حالاخودم هیچی این بچه توشکمم روچه کنم؟ هان؟ توبگو نامرد.

خنده ام گرفته بود

-خفه شوبهناز.اگه کارنداری زودبیاکمکم

-باشه میدونم توکه سلیقه نداری بایدمن باشم اومدم پاساژ.... میبینمت

-باشه فعلاخداحافظ

-بای

طنین

-وای بهنازکل پاساژروگشتی.توروخدازودباش

-خفه شوبااون گندی که توزدی بایدیه چیزخوب واسه عذرخواهی انتخاب کنی.

-درسته امالباس خودم هم مونده

همینطورکه داشتم به لباس فکرمیکردم،ویترین یکی ازمغازه هاتوجه ام روجلب کرد....بهنازکه متوجه مکث من شد،برگشت طرف جهتی که من نگاه میکردم

-وای خودشه چه لباس قشنگی

-آره رنگش خیلی خوبه

-آره من عاشق قرمزجیغ ام

باتعجب برگشتم بهش نگاه کردم لباسی که اون درنظرگرفته بودیه پیرهن کوتاه دکلته باسنگ دوزی های براق بودکه پایینش کمی پف داشت

-چی میگی تو؟...من که منظورم اون لباس نیست ...اینومیگم

بعدهم به لباس مشکی روبه رواشاره کردم

-این دیگه چیه؟بااین لباس میشی مثل خفاش شب

-نه خیرم خیلی هم خوشگله درضمن پوشیده هم هست من محال اون لباس نیم وجبی توروبپوشم

لباسی که انتخاب کرده بودم یه پیراهن بلنداندامی بامهره دوزی های نقره ای بودکه آستین های کوتاه اماجذب داشت ویقه اش هم هفت بازبودکه میتونستم بایه حریربپوشونمش

-خیلی خوب بابااینم خوبه... رنگش بااینکه باچشمات سته امابه نظرم توذوق میزنه ...حالابیابریم بپوش ببینم چطوره؟

رفتیم داخل

-آقالطفاازاون لباس مشکیه سایز این خانوم بیارید

-بایدببینم... آخه اکثرسایزای کوچکیمون فروش رفته

بعدازکلی گشتن واسم آورد.رفتم تواتاق پرو .لباس روباهربدبختی بودپوشیدم 

بهنازصدام زد.درروبازکردم تاببینه

-وای طنین چقدربهت میاد...بااینکه اولش مخالف بودم اماواقعا عالیه

خودم هم قبول داشتم... خیلی قشنگ توتنم نشسته بود...لباس روحساب کردم وبعدازخریدیه ست کیف وکمربندوالبته یه کفش مشکی پاشنه ده سانتی که به اصراربهنازواسه لباسم خریدم ازپاساژاومدیم بیرون

-تونمیخوای به من یه چیزی بدی بخورم؟...این همه دنبالت راه گزکردم

-ای کاردبخوره تواون شکمت.حالامگه چکارکردی؟

-خیلی روداری.خوبه تومیخواستی خودشیرینی کنی.

-باشه بابابریم...بستنی بخوریم که من هم خیلی هوس کردم

بعدازاین که بهنازبایه آرایشگا، واسه جمعه هماهنگ کرداونو رسوندم خونه!

اه حالاآرایشگاه میخواستم چکار؟ازدست این بهناز.

آریا

داشتم کراواتم رومیبستم که آراداومدتو.سوتی زدوگفت

-باباشاهکارکردی.مثل اینکه بایدیه آمبولانس پشتت راه بندازیم

-چی میگی تو؟

-به خداراست میگم...امشب توکشته مرده زیادداری

-حالانیست خودت دسته کمی ازمن داری

بهش نگاه کردم یه کت وشلوارسفیدجذب تنش پوشیده بودبایه کراوات صورتی وپیراهن یاسی ...موهاش روهم خیلی شیک فرستاده بودبالا

وقتی خوب آنالیزش کردم.بایه حالت زنونه نازکردگفت

-چشات رودرویش کن مرتیکه هیز...من خودم شووردارم

بهش خندیدم وبه خودم توآینه نگاه کردم یه کت وشلوارمشکی وپیراهن هم رنگش به علاوه کراوات نقره ای .موهام روهم کج داده بودم بالاکه کمیش ریخته بودتوپیشونیم....نه خوب چیزی شدم به خودم لبخندزدم که صدای آرادبلندشد

-ذوق مرگ نشی یه وقت.دیگه اون موقع نمیرسی کشته مرده داشته باشی

-خفه شو!زودباش بریم

-عجب رویی داری.منو علاف خودش کرده بعد میگه زودباش

بعدازاین حرف هم به سرعت رفت پایین من هم ساعتم روبه مچم بستم وبعدازبه قول آرادیه دوش ادکلن اومدم پایین

مامان توسالن وایساده بودکه بادیدن مادوتاگفت ایشالالباس دامادیتون بعدهم ماروبوسید

آراد-خداوکیلی دلم یه جشن حسابی میخواست تایه کم تیپ بزنم برم میون جنس لطیف

-خاک برسرت پسر!تواینقدرعقده داری؟

- نبایدداشته باشم.آخه درسته توستادهم جنس خانم هست امااوناهیچ کدوم لطیف که نیستن هیچ ازهرچی مرده هم زمخت ترن.

-دیوونه

-نه بگو.خودت بگو!من دروغ میگم توبگودروغ میگم.

بعدازاین حرفش دستاش روبردبالاوگفت 

-خدایاعمه حسام روازفحش مصون بدارکه این جشن روترتیب داده...عجب گل پسری تربیت کرده خاله....کلاتوخط جشن وبزن وبکوبه...خداارواح رفتگانش روبیامرزه

-بسه دیگه پیاده شورسیدیم.

درماشیم کمری شیکم روبستم ورفتیم تو

داخل بعدازتبریک به حسام واحوال پرسی بانامزدش رفتم ورویکی ازمبلا،لم دادم آرادهم رفت مقداری خوراکی همراه نوشیدنی آورد...سرم روبلندکردم تاظرفارواز آرادبگیرم که ازدیدنش یه لحظه جاخوردم...تواون لباس مثل الماس میدرخشیدبیشترازاینکه ازحضورش تعجب کنم ازاین که بایه حالت متفاوت میدیدمش تعجب کردم ..داشت همین طوردوروبرش رونگاه میکردکه یه دفعه متوجه من شد...انگاراون هم تعجب کرده بودامازودبه خودش اومدوسری تکون داداما من بدون اینکه روخودم بزارم...برای اینکه بیشترضایع بازی درنیارم سرم روچرخوندم که متوجه شدم طرلان نامزدحسام به طرفش دویدوگفت آبجی جونم خوش اومدی.همون لحظه آرادگفت

-سرهنگ رستگاراینجاچه میکنه؟

شونه ای بالاانداختم...بیخیال نوشیدنیم رومزه مزه کردم واصلابهش نگاه نکردم گرچه تیپش طوری بودکه وسوسه ام میکردنگاهش کنم

طنین

اه خسته شدم ازهرچی آرایشگاه وآرایش بدم میادموهام روتامیتونست کشید!

بهتره زودترلباس بپوشم وبرم که دیرشد

بعدازاین که حساب کردم اومدم وسوارماشینم شدم وبه سمت خونه حسام اینا رفتم...مهمونی روتوخونشون گرفته بودن

نمیدونم چقدرتوراه بودم که رسیدم بلافاصله ماشین روپارک کردم ورفتم تو!

ازخدمتکارشون خواستم تاجایی روواسه تعویض لباس نشونم بده تابعدبرم سراغ طرلان ونامزدش

بعدازاینکه مانتووشالم روبرداشتم وحریرروروی شونه هام مرتب کردم رفتم بیرون

...داشتم اطراف رونگاه میکردم که متوجه اش شدم...اه این پسره ی ازخودراضی اینجاچکارمیکنه ولی ازحق نگذریم خوش تیپ شده بود...برای اینکه تابلوبازی درنیادسری به معنای سلام براش تکون دادم که بدون اینکه بهم توجه کنه سرش روچرخوند!عوضی!دلم میخوادحالت روبگیرم!دستام روبرای اینکه خودم روآروم کنم مشت کردم که همون لحظه صدای طرلان اومد

-آبجی جونم خوش اومدی

ازاین که طرلان رومیدیدم خوشحال شدم...هیجان اون میتونه منوازفکرکاراین عوضی دورکنه

-بیابریم پیش خانواده حسام 

-باشه عزیزم فقط اگه میشه اول نامزدت روببینم تاازش به خاطراون روزعذرخواهی کنم

همون لحظه صدای حسام اومد

-به خواهرزن گرامی خوش اومدی!

-سلام مرسی جناب داماد!تولدت مبارک

-خواهش میکنم

باهاش دست دادم وبعدازاینکه هدیه اش روتقدیم کردم گفتم

-راستش خیلی خوشحال شدم که دوباره دیدمت بایدازت به خاطررفتاراون روزم عذرخواهی میکردم.راستش من یه کم اخلاقم تنده!

-البته به گفته طرلان فکرکنم درمقابل آقایون تندی!

-درسته!فکرکنم خودت دلیلش رومیدونی؟!

-بله.امابدون که میتونی رومن به عنوان برادرت حساب کنی

ازحرفش خوشم اومدبه خاطرهمین لبخنددلنشینی بهش زدم وگفتم

-منم ازاین به بعدسعی میکنم حساب داداشم روازبقیه جداکنم

-مرسی .حالاهم بفرما.طرلان طنین روراهنمایی کن.

طرلان-آبجی بیابریم باخانواده حسام آشناشو.توفقط مامان وباباش رومیشناسی

-باشه بریم

یه نگاه به خودم انداختم وحرکت کردیم که طرلان گفت

-چه خوشگل شدی ناقلا!وای وای پسراچه کارکنن؟فکرکنم تقاضای رقص زیادی داشته باشی

-گمشودیوونه.بعیدمیدون... اگه هم کسی درخواست بده بی بروبرگردردمیشه

-وا.چرا؟توکه رقصت هم خوبه

-عزیزم میدونی که من خیلی وقته نرقصیدم

بااین حرف اخمام رفت توهم.آخرین کسی که باهاش رقصیده بودم اون کثافت بود

انگارمتوجه ناراحتیم شدچون بلافاصله گفت

-معذرت میخوام گلم حواسم نبود

خندیدم گفتم

-بروبابامن که ناراحت نشدم بعدش هم توی وره وره جادوکی اینقدرخانوم شدی که اینطورمؤدب حرف میزنی؟

-عزیزم این ازسیاست زنانه است...بایدجلوی خانواده اش عالی باشم دیگه

-نه بابا!نمردیم ویه چیزی هم ازسیاست زنانه فهمیدیم

-نه عزیزم... توکلاتواین نظرتعطیلی!اصلاکی میگه تودختری به جزظاهرت هیچیت به یه خانوم باشخصیت نمیخوره عین مردای اخمویی!

-بابا!لیدی,دوشیزه,مادام,اولیاحضرت

همینطورکه اینارومیگفتم واردجمع شدیم که طرلان دوباره توجلدخانومانش فرورفت البته قبلش باگفتن خفه منوساکت کرد

-طنین جان باپدرومادرحسام که آشناهستی؟

باهاشون دست دادم واحوال پرسی کردم که مادرش بایه لحن مهربون گفت

-دخترم نمیدونستم تهران زندگی میکنی؟

-درسته فهیمه خانوم.به خاطرکارم اینجام

پدرحسام گفت

-چراسری بهمون نمیزنی دخترم.خیلی خوشحال میشیم

-ممنون آقای تهرانی اماخوب کارم زیاده...امامطمئن باشین مزاحمتون میشم

-خواهش میکنم توهم برامون مثل طرلان عزیزی

-ممنون لطف دارین!

طرلان-پدرجون اگه اجازه بدین طنین روبابقیه آشناکنم

-خواهش میکنم دخترم.ماهم دیگه کم کم...بایدبریم میدونی که حسام جشنش روواسه جووناگرفته مامزاحمیم

-واپدرجون شماکه دیگه بایدباشین.کی گفته شمامزاحمید؟

-شوخی کردم .ولی خوب میون اینهمه جوون ماخسته میشیم...شماهم بهتره برید

-باشه پدرجون هرطورراحتین! پس مارفتیم

بااجازه ای گفتم پشت طرلان رفتم

طرلان اول دوستای حسام رومعرفی کرد من هم براشون سرتکون میدادم واظهارخوشبختی میکردم

طرلان-النازوپرینازدخترخاله فاطمه.النازدختربزرگشون وپرینازدخترکوچیکشون

النازبیست وهفت سالشه وپرینازبیست ودوسالشه.

بهشون نگاه کردم پرینازباهام دست دادبه نظردخترخوبی میومداماالناز...فقط سرتکون دادکه من هم فقط براش سرتکون دادم...دختره ازدماغ فیل افتاده اصلاازش خوشم نیومد

طرلان زیرلبی گفت

-اه ازاین النازمتنفرم دختره ی فیس فیسو

بعدازگفتن این حرف دماغش روجمع کردکه باعث خنده من شد

طرلان-شنیدی چی گفتم؟

-مثل اینکه یادت رفته من گوشای تیزی دارم

-آره راست میگی اماواقعامیگم دخترنچسبیه

-قبول دارم

بهش لبخندی زدم که اونم بالبخندگفت بریم بقیه روبهت معرفی کنم

طرلان-خوب ایشون هم آقای سام تهرانی پسرعموی حسام ایشون هم مثل حسام تک پسرن

بهش لبخندزدم واظهارخوشبختی کردم که دستش رودرازکردکه باهام دست بده گرچه خوشم نمیومدامامجبوری باهاش دست دادم

سام-خوشبختم خانوم زیبا

اه اصلاخوشم نیومد!پسره همچین زل زده که احساس میکنم اصلالباس تنم نیست

لبخندمصنوعیی زدم روکردم به طرلان که روکردبه سام وبه من اشاره کردوگفت

-خواهرم طنین جان.

بعدهم حرکت کرد

طرلان-اه ازاین پسره هم بدم میادسی سالشه ویه چندسالی خارج زندگی کرده همچین نگاهت کردکه فکرکردم لختی.پسره هیز

خنده ام گرفته بودطرلان عادت داشت بعدازاینکه کسی رومعرفی میکنه درمورداونایی که بدش میومدزیرلبی غربزنه

طرلان-هستی وهادی بچه های عمه زیبا

باهاشون اظهارخوشبختی کردم ازایناهم خوشم اومدخیلی بانزاکت بودن مخصوصاهستی که چهره ی بچگونه ای داشت ووقتی میخندیدگونه اش چال میوفتاد...البته شیطنت هم ازچهره اش میریخت

طرلان-ازهستی خیلی خوشم میادرفیق فاب من تواقوام شوهر.

-البته بایدهم باشه مثل خودت شیطنت ازچهره اش میباره

بالاخره رسیدیم به اونایی که دلم می خواست بدونم اینجا چکارمیکنن

طرلان-خوب این آقایون هم جناب سرهنگ آریاوجناب سرگردآرادامینی پسرهای خاله فرشته هستن

بعدهم روکردبه من وگفت

-آقایون خواهرم طنین جان

اظهارخوشبختی کردم که آرادفوراجلوم باحالتی بامزه احترام نظامی گذاشت وطوری هم نگاهم میکردکه انگارازم میترسه اماازچهره اش شیطنت میباریدبعدهم گفت

-به سرهنگ رستگار..ازحضورتون اینجاشوکه شدیم

-منم همینطورفکرنمیکردم شماازاقوام حسام باشین

-چه کنیم دیگه اینم ازبدشانسی ماست که قوم وخویش همچین آدم خنگی شدیم 

همینطورکه اینو میگفت زیرچشمی به طرلان نگاه میکردکه طرلان هم خندیدوگفت

-کجاش خنگه آقامون.حواست باشه ها...بهش میگم داری پشت سرش حرف میزنی

حسام-کی داره پشت سرم حرف میزنه عزیزم?

طرلان -ا.حسام جان اینجایی؟داشتیم باآقایون پلیس حرف میزدیم که آرادجان گفتن

آرادخندیدوباحالتی بامزه که میخواست حرفش روحسام نفهمه گفت

-تعریف بودپسرخاله جان داشتم میگفتم حسام ازبس باهوشه گوشاش هم مثل خرگوشه.

حسام-گمشوپسرازاین حرفت کاملا مشخصه که تعریف بود

آراد-خوب معلومه اگه باهوش نبودی که بهمون میگفتی سرهنگ رستگارخواهرزنته.باباسرهنگ ارتش خواهرزنته واونوقت توی احمق هیچی نگفتی؟!

حسام که ازاین حرف آرادجاخورده بودباصدای نسبتابلندی گفت

-چی؟ ارتش؟

باهمون حالت شوک روکردبه طرلان گفت

-طرلان آرادراست میگه؟ چرابه من چیزی نگفتی؟

برای اینکه به طرلان گیرنده گفتم

-من بهش گفته بودم به کسی نگه.آخه نمیدونستم که خانواده شماهم جزءخانواده های نظامی باشین وخوب...ببخشیددیگه

توبدوضعیتی گیرکرده بودم نمیدونستم چطوری براش توضیح بدم حسام هم زل زده بودبه من وبااخم منتظربود،توضیح بدم

آریاکه تااون زمان ساکت مونده بودگفت

-حسام جان وضعیت سرهنگ رستگاربایدمخفی بمونه.قسمتی که ایشون کارمیکنن طوری هست که اگه اطلاعات شخصیشون لوبره خطرتهدیدشون میکنه

برگشتم وباحالت تشکرنگاهش کردم که فقط سرتکون داد

هه!ازاین پسره هم یه چیزی به مارسید...بااین که کمکم کرده بودامانمیدونم چرانمیخواستم بازبون ازش تشکرکنم

حسام-آهان.فهمیدم امادیگه نمیخوام خواهرم چیزی روازم پنهون کنه که اینطوری شوکه بشم

لبخندی زدم وگفتم

-باشه چشم

ازبرادران امینی جداشدیم وبه سمت یکی ازمیزهارفتیم ونشستم طرلان هم خواست کنارمن بشینه که بهش گفتم

-نبینم اینجابشینیا.توالان میزبانی نمیخوای که همه رورهاکنی بشینی کنارمن

-آخه توتنهایی

-بروبابامن کی ازتنهایی نالیدم ؟...میدونی همیشه تنهایی رودوست دارم حالاهم برومزاحم نشو

-واقعاکه بیشعوری.امابیشوخی آبجی بزارکنارت باشم

-بروطرلان .من راحتم کم کم هم باآدمای اینجاآشناترمیشم !توبروبه مهمونات برس خوبیت نداره بروگلم

-ببخشیدآبجی

طرلان که رفت من هم لیوان شربت پرتقالی که برام آورده بودروبرداشتم وبه جمعیتی که داشتن وسطمیرقصیدن نگاه کردم که متوجه شدم سام داره میاداینطرف

اه بازاین پسره هیز!بایدیه جوری دست به سرش کنم

سام- افتخارمیدین که همراه رقصتون باشم

-عذرمیخوام امامجبورم ردکنم

-چرا؟

-چون همراه خوبی نیستم

-خواهش میکنم شکسته نفسی نفرمایین.مطمئنم چنین خانم زیبایی رقص خوبی هم داره

گمشوعوضی محاله باتوبرقصم

-لطف دارین امادرحال حاضرنمیخوام برقصم امیدوارم عذرمن روبپذیرید

این جمله آخرم روباهمون لحن محکم همیشگی گفتم تادمش روبزارروکولش وبره امامثل اینکه روش زیادترازاینهابود

-خدای من عجب لحنی!چقدرراحت تغییرلحن دادین!

بایددیگه خلق سلاح شه

-راستش وقتی احساس راحتی نمیکنم لحنم اینجوری میشه

اخماش توهم رفت که متوجه شدم عمل کرده بلافاصله گفت

-آه نمیدونستم باعث ناراحتیتون شدم عذرمیخوام

بعدهم رفت که باعث شدمن نفس راحتی بکشم

آریا

داشت بانامزدحسام میومداینجا

طرلان مارومعرفی کردوگفت

-آقایون طنین جان خواهرم.

من فقط اظهارخوشبختی کردم اون هم باخواهرش وآرادمشغول صحبت شد.من اصلاحرف نزدم اون هم طوری رفتارمیکردکه یعنی اصلااینکه من حرفی نمیزنم براش اهمیت نداره

هه واقعاازاین دخترای ازخودراضی متنفرم.بهتر...منم خیلی حس حرف زدن باهاش رونداشتم امانتونستم ازتجزیه وتحلیلش بگذرم

یه لباس مشکی بلندالبته پوشیده تن کرده بودکه ازحق نگذریم ازاین کارش خوشم اومدولباس به زیبایی توتنش نشسته بود...موهای بلندومشکیش روهم فرکرده بودودورش رهاکرده بودوبایدبگم که کلاازهمرنگی موهاولباس وچشماش خوشم اومده بود.هه نمیدونم چرا دارم این دختره روتجزیه تحلیل میکنم بهتره یه حرفی بزنم تاضایع نشده.

بدازمدتی باخواهرش وحسام رفتن

آراد-باباخوردیش.چه خبرت بود؟توکه ازاین کارانمیکردی!؟!

من که تعجب کرده بودم گفتم

-چی میگی تو؟

-خودت رونزن به اون راه!فکرکنم بایدبه مامان بگم برات آستین بالابزنه

-گمشومن ازاین دختره ازخودراضی بدم میاد!بعدش هم من فقط ساکت وایساده بودم

-اولاخودت که ازاون بدتری.بعدش هم نزن زیرش اگه تونبودی که بهش زل زده بودی پس اون چشای باباقوری کی بودکه زل زده بودبهش ...بروخداروشکرکن متوجه نشد!البته خوب ازحق هم نگذریم خیلی خوشگل شده ...فکرش روهم نمیکردم...چون فقط تواون لباسای نظامی دیده بودمش فکرنمیکردم این لباسابهش بیاد!

-ول کن بابا!به ماچه؟

اماآرادانگارمتوجه حرف من نشده باشه گفت

-اه ببین لباساتون هم باهم سته.ایول بابا!راستش روبگو.نکنه چیزی روداری پنهون میکنی

همینطورکه بهش نگاه میکردم به آرادگفتم

-گمشوپسر

اماآرادواقعاراست میگفت.

همینطورکه داشتم نگاهش میکردم دیدم سام رفت پیشش

آراد-اه این پسره نچسب اونجا چی میخواد؟حتمارفته درخواست رقص بده

نمیدونم چرایه لحظه بااین حرف آراداحساس بدی بهم دست دادشایدچون ازاین سام بدم میومدوهرجامیدیدمش خونم به جوش میومد

آراد-به نظرت طنین قبول میکنه؟به نظرمن که ردمیکنه

-چه اهمیتی داره؟

-یعنی واقعادلت نمیخوادبدونی؟!من که خیلی دوست دارم بدونم باشخصیتی که طنین داره جالبه.همیشه یه جوری بامردابرخوردمیکنه انگارازشون بدش میادفقط بابعضی هاخوب برخوردمیکنه

-نمیدونم

-ا.ببین سام داره میره .اخماش هم توهمه مثل اینکه طنین بدجورحالش روگرفته

-ای باباولشون کن چراهی گیردادی به این؟

-توچکارطنین داری؟

-بروباباتومثل این خاله زنکاشدی؟همچین هم طنین طنین میکنه انگارصدساله میشناستش!

همچین این حرفم روباحالت عصبی گفتم که آرادبرگشت ونگام کردوگفت

-چته تو؟

-هیچی !من رفتم یه نوشیدنی بخورم

به سرعت رفتم طرف قسمت پذیرایی!احتیاج به یه چیزخنک داشتم

طنین

همینطورکه لباسام رو درمیاوردم سیستم موسیقی اتاقم روروشن کردم امشب شب خوبی بوددلم بازم آهنگ شادمیخواست

امشب واقعاخوب بودالبته اگه ازاون سام چسبونک واون پسره ازخودراضی فاکتوربگیرم!

بیچاره طرلان چقدرسرمن حرص خورد...همش میگفت

-چرادرخواست همه روردمیکنی؟خوشگل کردی اومدی حرص دربیاری؟؟کارت خنده داره!

واقعاواسه خودم هم باعث خنده شده بودبااون تیپ وقیافه وردکردن درخواست همهTمثل این دخترای نچسب وعقده ای شده بودم!اماخوب چکارکنم؟اینجوری خودم راحت ترم!طرلان هم توقعی داره من برم بااین موجودات نچسب برقصم!که چی؟دوباره یه احمق دیگه روواردزندگیم کنم!نه محاله من دوباره اشتباه کنم!

هی!نگاهی به ساعت انداختم!وای ساعت دوئه!برم بخوابم که فردابیدارنمیشم واین غول بی شاخ ودم هم که دنبال اینه ازمن آتوبگیره!احمق!دستگاه روخاموش کردم وهنوزسرم به بالشت نرسیده بودخواب رفتم!

آریا

نگاهی به پرونده انداختم اطلاعاتمون خیلی ناقص بودمیدونم چرانفوذیمون کاری انجام نمیداد؟!بهتره بچه هاروخبرکنم تاهرچه زودترکارمون روشروع کنیم

-همتی!

-بله قربان

-به سرگردامینی بگوبیاد

احترام گذاشت وباگفتن بله قربان رفت... هنوززمانی نگذشته بودکه دربی هوابازشد

-بنال

-زهرماراین چه طرزحرف زدنه؟

-خوب هرموقع تواین همتی رومیفرستی دنبالم،میدونم میخوای رئیس بازی دربیاری برای همین زورم میاد

-خوبه حالامافوقت هستم

-بروباباکم واسه خودت نوشابه بازکن!نه که حالاخیلی هم طرفدارداری وهمه به حرفت ازروی خواسته قلبی گوش میدن...بدبخت همه ازت مثل سگ میترسن!

-چکاراوناداری؟بلانسبت سگ

-من که به اونانگفتم توروگفتم که مثل سگ پاچه میگیری!

-آراد!خفه شو

یه دفعه صداشونازک کردوگفت

-نه دیگه!آقا!این توبمیری ازاون توبمیریانیست.پاتوکج بزاری مهرم رومیزارم اجرا!فکرمن نیستی فکراین بچه که توشکم من کاشتی باش!

بااین حرفش فهمیدم بازمیخواددلقک بازی دربیاره!

بعدهم همینطورکه دست مشت شده اش روبه سینه اش میکوبیدسرش روکردروبه آسمون وادامه داد

-خدایا!حق من واین طفل معصوم روازاین مرتیکه هوس بازبگیر!آخه یکی نیست بگه برات کم گذاشتم .کم برات خوشگل کردم کم برات ازاین لباسای خاک برسری پوشیدم که بایدبری دنبال این زنیکه هرجایی

دیدم زیادداره چرت وپرت میگه گفتم

-آراداگه خفه نشی میگم ببرنت انفرادی

تااینوگفتم زیپوکشیدوایستاد

-بفرمایید

-احمق!خوب میخواستم چی بگم؟ازبس فک زدی یادم رفت چی میخواستم بگم

-برادرمن!کله ات روبه جای مغزازاون تولیدات مفیدگاوبرات پرکردن به من چه ربطی داره؟؟؟

-آرادفقط اگه دوباره اون گاله روبخوای بازکنی خودم برات پرش میکنم

تااینوگفتم برام پشت چشمی نازک کردوگفت

-خجالت بکش!مردیکه مگه خودت ناموس نداری که میخوای،اززن مردم کام بگیری؟

دیگه جوش آورده بودم!

-آرادبروبرو!بروتاحالت رونگرفتم

-کجابرم وا!؟

-بروگمشو!فقط ازجلوچشام دورشو!بروبه جهنم!

-باشه باشه رفتم جوش نیار!

اینوگفت وبلافاصله رفت بیرو امادوباره درروبازکردوگفت

-آخرش نگفتی چکارم داشتیا!

ازلحنش خنده ام گرفت وسری تکون دادم که اومدتو

-مگه تومیزاری!؟میخواستم بگم بروبه بچه هابگوبیان سالن کنفرانس ...دیگه بایدکارروبه صورت جدی شروع کنیم درضمن بایدمحل کارمون روعوض کنیم!اطلاعاتی ازنفوذیمون رسیده گرچه ناقصه امابایدروشون کارکنیم!

آرادجدی شدوگفت

-باشه 

بعدهم رفت

خوبه حداقل موقع کارجدی میشد!

همه توسالن جمع شده بودن وبه من نگاه میکردن!

-خوب همونطورکه میدونین اطلاعاتی ازنفوذی هامون بهمون رسیده!

همینطورکه شروع کرده بودم به همشون نگاه میکردم که دیدم همه گوش میدن جزاین خانم مارپل!داشت بالپ تاپش چیزی روتایپ میکرد

-ببخشیدسرهنگ رستگارمیشه به ماتوجه کنین وکارای متفرقه روبسپارین برای بعد!داریم درمورد...

-ببخشیدسرهنگ میدونم دارین درموردپرونده صحبت میکنین!امابایدبگم من هم کارمتفرقه انجام نمیدم درواقع واردتشکیلات اطلاعاتیشون شدم واگه رهاش کنم همه ی اطلاعاتی که تاالان بدست آوردم ازبین میره!

-چطور؟

-همون طورکه میدونین ونفوذی هامون گفتن گروه توسط شخصی به اسم احسنی رهبری میشه امامن فهمیدم که دونفرهم به عنوان دست چپ وراستش حساب میشن!یاوروحبیب!که نه اطلاعاتی ازشون هست نه پرونده کیفری دارن اماتوعملیات های اصلیشون ازاین دوتااسم برده شده!طبق اطلاعاتی که بدست آوردم این دوتادختراهاروبرای کارشون جورمیکنن واوناروبه دبی میفرست وباموادمعاوضه اشون میکنن!

-پس بااین حساب مابایدکارمون روبااین دوتاشروع کنیم

-درسته

-خوبه پس فکرکنم مابایدفورابه محل اصلی کارمون نقل مکان کنیم... مایه خونه روبرای کارمون انتخاب کردیم که کاملانزدیک ویلای احسنی هست ...طبق اطلاعاتمون اونجامحلی استقرارگروهشون هست ...ازعمداونجاهستن تاکسی بهشون شک نکنه!

-پس بهتره همه آماده بشیم

-درسته الان ازتون میخوام که هرکس آماده بشه تاحرکت کنیم...ازقبل هم واسه فرماندهی گروه کسانی روانتخاب کردم... گروه بندی روهم اونجاانجام میدیم

طنین

همه وسایلشون روجمع کردن تابریم به اون محلی که سرهنگ گفت

مثل اینکه دیگه کاربه طورجدی داره شروع میشه ...قبل ازاینکه به اونجابریم بهمون گفت که همه گوشیاشون روتحویل بدن ...من هم قبلش باطرلان تماس گرفتم وگفتم که دیگه نمیتونم باهاشون درتماس باشم ..بعدهم همه حرکت کردیم

ساختمونی که برامون درنظرگرفته بودم یه باغ بزرگ بودکه کسی نمیتونست داخلش روببینه وبهمون شک کنه اماخوب مابه راحتی به بیرون ازساختمون مشرف بودیم البته باوسایلی که همراهمون داشتیم!

داشتم همه جاروتجزیه وتحلیل میکردم که بدونم کجاهاروبایددوربین بزارم تابه ویلای احسنی مشرف باشه که جناب پارازیت گفت(نمیدونم چراازهمون روزکه آرادگفت به نظرم پارازیت خیلی بهش میاد)

-خوب بچه هاخواهشافوراوسایلتون روبزارین بیاین تاگروه هارومشخص کنیم

همه وارداتاقامون شدیم من وسروان هدایتی که تنهاخانم البته به جزمن توگروه بودن هم اتاقی شدیم!نمیدونم چراحس خوبی بهش نداشتم زیادی مشکوک وآروم بود

بعدهمه توسالن جمع شدیم فرصت واسه نظاره داخل ساختمون نبودبرای همین فورارفتم وکناربقیه بچه هاوایسادم!

پارازیت-خوب ماالان یه گروه بیست نفره ایم که بایدگروه بندی بشیم... درواقع قصدمابدست آوردن اطلاعاته ...موقع اجرای عملیات افرادبیشتری روبرامون میفرستن

ایناروکه دیگه میدونستیم !مابقی روبگو.

برگشت یه نگاه به همه انداخت وگفت

-خوب اول گروه بندی

سرهنگ رستگارسروان هدایتی وسرگردخانی گروه اصلی آی تی هستن که رهبری گروه باسرهنگ رستگاره!وگروه جایگزینشون هم سرگردنعمتی وسروان الله وردی!سروان معین وسروان قدرتی وسرگردساعی هم چون درزمینه تک تیراندازی کارکردن تک تیراندازای گروهن!سروان حمیدی هم باهفت تاکماندویی که همراه خودشون آوردن بایدساختمون روتحت نظرداشته باشن!من وسرگردامینی هم بایدبتونیم راهی پیداکنیم تاواردگروهشون بشیم آقایون غیبی ومریدی هم گریمورهای ماهستن!

دوباره یه نگاه به اطرافش انداخت تاببینه همه بهش توجه میکن یانه.بعدهم ادامه داد

-حالابهتره همتون یه استراحتی بکنین ..ازفردابایدیه سری تمرینات انجام بدین

همه به سمت اتاقای خودشون رفتن امامن اصلاخسته نبودم برای همین رفتم تاسیستم هایی که همراه خودمون آورده بودیم روراه اندازی کنم

اراد-جناب سرهنگ شماخسته نیستید؟

-نه ممنونم!کارام زیاده بایدزودترشروع کنم

-امابهتره یه کم استراحت کنید

-مشکلی نیست عادت دارم!تویه سال اندازه تمام عمرم قبلاخوابیدم

باتعجب بهم نگاه کرداماچیزی نپرسیدچون فکرکنم ازلحن سردم متوجه شدکه تمایلی به صحبت دراین موردندارم به جاش کمکم کردتاوسایل وسیستم هاروجابه جاکنم وراه اندازی کنم

-ببخشیدسرگرداینجادوربین مداربسته هم داره

-آره هم توساختمون وهم جلوی درورودی

-خوبه

پارازیت که تااون لحظه وایساده بودوپرونده ای رومیخوندگفت

-چطور؟

-واسه اینکه میخوام اوناروبه سیستم شخصی خودم وصل کنم

-چرامیخواین به سیستم شخصی خودتون وصل کنین؟

-چون ممکنه اوناهم بین مانفوذی قرارداده باش... نبایدهمه اطلاعات دراختیارهمه باشه

بایه حالت پوزخند گفت

-شماکه به همه شک دارین چرادارین ایناروبه من و آرادمیگین؟شایدماهم جاسوس باشیم

-درسته بعیدنیست امامن ایناروبه شمامیگم چون رهبرگروهین وسرگردهم بهشون اطمینان دارم

این حرف روزدم تاحرصش دربیادیه نگاه هم به آرادکردم که نیشش بازبودبایدحال اینم میگرفتم

-البته امیدوارم اشتباه اعتمادنکرده باشم

اینوکه گفتم خنده اش جمع شدامااخم نکردبعدهم من ادامه دادم

-درضمن من یه برنامه هم روتمام سیستم هانصب میکنم تاکارهمه روکنترل کنم 

پارازیت-خوبه ازاین همه محافظه کاربودنتون خوشم اومد

اینوگفت بعدهم رفت من هم دوباره به کارم ادامه دادم

آراد-خیلی بدحالش روگرفتی فکرکنم رفت تخلیه

-شوخی نکردم راستش تواین موردبه چشماهم نمیشه اطمینان کرد

-آره درسته ...درضمن میدونم که ازمن هم واسه حرص آریارودربیاری استفاده کردی!!

بااین حرفش یه نگاهی به من کردکه یعنی دیدی قصدت روفهمیدم منم لبخندی زدم ویه هوا گفتم

-معذرت میخوام ...آخه این جناب پارازیت زیادی رواعصابه!

تااینوگفتم خنده اش رفت هوا!یه دفعه فهمیدم چی گفتم!خدامنوبکشه من که جلومردااینقدربی حواس نبودم

باصدایی که هنوزآثارخنده توش بودگفت

-معلومه زیادی حرصت داده

-کسی نمیتونه حرص منودربیاره امااین آقازیادی مغرورتشریف دارن

-وای اگه بفهمه چی بهش میگی خونت حلاله!

دیدم بایدازخودم دفاع کنم برای همین گفتم

-خودتون اول این اسم روبهش تشبیه کردین منم دیدم بهش میاددیگه روش موند

-آره واقعابهش میاد

اینوگفت ولبخندی زدکه من هم درجوابش لبخندی زدم!

آریا

دختره نچسب!بایدحالش روبگیرم !

همینطورداشتم قدم میزدم وحرصم روسرکفشام خالی میکردم که صدای خنده آرادبلندشد...میدونستم الان داره بااین خانم مارپل صحبت میکنه!خانم اخم وتخمش برای ماست خنده ودلبریش برای بقیه!

دیگه واقعاحرصم گرفته بودبه سرعت رفتم طرف ساختمون که دیدم هنوزدرگیرسیستم هاست ...آرادهم که نبوداحتمالاتواتاق بودبه سمت اتاق مشترک خودم وآرادرفتم 

هنوزحرص داشتم واسه همین درروباعصبانیت بازکردم که آرادترسیدوگفت

-الحق که راست میگفت

من هم که متوجه حرفش نشده بودم گفتم

-این خانم مارپل چی میگفت

تااین روشنیداول بابهت نگام کردوبعدبلندخندید

-یعنی باهم مونمیزنین

-چی میگی تو؟

-توهم براش اسم انتخاب کردی؟

-خانم مارپل رومیگی؟آره خیلی بهش میاد؟زیادی حرف میزنه وفضولی میکنه

-پس جالبه بدونی که اسم توهم خیلی بهت میاد

-چی؟؟منظورت چیه؟

خندیدوگفت

-آقایی که واسه مردم اسم انتخاب میکنی جالبه که بدونی مردم هم بیکارنمیشینن جناب پارازیت

-جناب پارازیت؟منظورت چیه؟

-اسمته دیگه

تازه فهمیدم چی میگه! این دختره نفهم واسه من اسم گذاشته!داشت دودازکلمه میزدبیرون دلم میخواست برم وسرش روبکوبم ...به سمت دیوارچرخیدم تابرم بیرون وحالش روبگیرم که آرادجلوم روگرفت

-آریاکجامیری؟ خجالت بکش... خوبه خودت هم واسش اسم گذاشتی!بابابه کسی که نگفته فقط ازدهنش پریدکه من فهمیدم درضمن تورهبرگروهی نمیخوای که بااین رفتارای بچگونه ماموریت روبهم بریزی؟؟!

دیدم آرادداره درست میگه واسه همین چرخیدم طرف تخت وتصمیم گرفتم حقش روبعداکف دستش بزارم

طنین

وای چه خواب خوبی بودم ...دیشب بعدازکلی کاربدون شام خوابیدم به شدت احساس خستگی میکردم الان هم که خیلی گرسنه بودم به ساعت نگاه کردم شش بود!بلندشدم سروان هدایتی هنوزخواب بود!امااحساس میکردم کامل خواب نیست بایدزیرنظرش بگیرم زیادی مشکوک بود ...یه دوش پنج دقیقه ای گرفتم ویه تونیک خاکستری باشلوارراحتی پوشیدم وبایه شال روسرم رفتم پایین!خوبه همراه خودم لباس آوردم وگرنه تواون فرم دیوونه میشدم! 

رفتم پایین!پت ومت(برادرام امینی) بیدارشده بودن آرادتوآشپزخونه بودویه سفره عالی واسه خودش چیده بود

-میبینم که حسابی خودت روخجالت دادی!

تااینوگفتم لقمه پریدتوگلوش وشرع به سرفه کردلیوانی اب بهش دادم که فوراسرکشید

-دخترتوکه منوکشتی ...نمیتونی یه خبری بدی وقتی واردمیشی؟

-سلام کردم امااینقدرسرگرم خوردن بودی که نشنیدی

لبخندگشادی زدوگفت

-چه کنم من ویه وعده صبحونه!واسش میمیرم!عشقمه!

خنده ی آرومی کردم وسرمیزکنارش نشستم تاصبحونه بخورم نمیدونم چراباهاش اینقدراحساس راحتی میکردم مثل داداشم بهش اطمینان داشتم اطمینانی که ازمن بعیدبوداماواقعانمیدونم چرا!بهش نگاه کردم شایدچون رفتارش مثل بچه هاصادق ومعصوم بود،اینقدربهش اطمینان داشتم... داشتم همینطورنگاش میکردم که گفت

-دختراین همه چیزرومیزه اونوقت توبایدمنوبخوری

-کمترخودت روتحویل بگیر

-چراتحویل نگیرم پسربه این خوشگلی ...خوشتیپی

بالبخندبهش نگاه کردم آره واقعاتواون گرم کن وتیشرت سفیدجذاب شده بود

هه چقدرهم من راحت شدم وباهاش خودمونی حرف میزنم امابیخیال یه بارهم خلاف قوانین طنینی حرکت کنیم... یه بارکه هزاربارنمیشه

-سرهنگ کجاست؟

نگاهی بهم کردوگفت 

-باباراحت باش همون پارازیت خودمون دیگه!رفته توحیاط مثل سگ جون میکنه

باتعجب نگاش کردم که گفت

-باباداره نرمش میکنه روزی یه ساعت عادتشه!

-هوم.خوبه

-مثل اینکه توهم دوست داری؟!من که حسش روندارم به اندازه کافی موقع تمرین رزمی انرژی ازدست میدم

-ولی تمرین صبح چیزدیگه ایه!

این روجناب پارازیت گفت که داشت میومدتو

-صبح بخیر

سری برام تکون دادورفت کمی آب خورد!اه... میمردی جواب صبح بخیرم روبدی؟!احمق زشت!اومدنشست طرف دیگه آرادوصبحونه اش روخورد!اون هم مثل آرادیه گرمکن وتیشرت البته رنگ خاکستری پوشیده بود!صورتش هم ازشدت دویدن سرخ بود!

بلندشدم ورفتم سراغ سیستم هاکه دیدم هدایتی زودترازمن نشسته

-شمامگه صبحونه نمیخورین

-نه عادت ندارم

همین روگفت وتوکامپیوترش فرورفت

سیستم روروشن کردم وفوراسراغ دوربین های ورودی رفتم بزاراول ببینم توویلای احسنی چه خبره

-خوب سرهنگ!چیز خاصی مشاهده نکردین

صدای پارازیت بودکه دقیقابالای سرم وایساده بودوآروم صحبت میکرد

-نه!اوناهم مثل ماتازه ازخواب بیدارشدن!البته خوب ازاینجاخیلی چیزی نمیشه دید

-خوب پس بایدیه سری دوربین توساختمونشون کاربزاریم

-درسته کمک زیادی میکنه

-خوبه ترتیبش رومیدم

بعدهم روبه همه کردوگفت عصرساعت دو،همه تومحوطه باشین تایه کم تمرین رزمی کنیم... درمورددوگروه اطلاعاتیمون هم اون گروهی که زمان استراحتش بودبیاد

ههمون تومحوطه جمع شده بودیم گروه مازمان استراحتش بود...البته من برنامه ای که روی سیستم هاریخته بودم رو فعال کرده بودم تاهمه چیزروضبط کنه!

-خوب من وسرگردامینی یه سری تکنیک هاروبهتون یادمیدیم تابتونین ازخودتون مواظبت کنید...البته میدونم آقایون همه کارکردن اماخوب برای اوناتمرین میشه وبرای خانوم هاهم یه چیزی یادمیگیرن که شایدکمکی براشون باشه... بعدهم یه نگاه خاصی به من کردوپوزخندزد

-ببخشیدسرهنگ اشتباه نشه... خانوم هاهم دسته کمی ندارن!

-یعنی میخواین بگین که شماهم ورزش های رزمی کارکردین

-بله کاراته وتکواندو

-خوبه پس فکرکنم بتونین چندتاازفنهای آرادرودفع کنین

اینوگفت وزدپشت آرادکه داشت بالبخنی شیطنت آمیزنگام میکرد...حالادیگه ازاون هم حرصم گرفته بودبایدحالش روجامیاوردم

-بدم نمیادکمی خودم روگرم کنم

آراد-جناب سرهنگ میترسم استخوناتون بشکنه!به نظرم صرفه نظرکنین

-نکنه شمامیترسین؟ازجانب من نگران نباشین

-باشه بدم نمیادبایه خانم کمی دست وپنجه نرم کنم

هه هه نمیدونی من چندبارتاحالاباآقایون همه جنگیدم وحال همه روگرفتم!توکه جای خودداری

پارازیت - خوب بااشاره من شروع کنین

شالم روپشت سرم محکم کردم وگاردرفتم که فوراخنده آرادبلندشد

-خوبه! خوشم میادحرکات نمایشیت جالبه

دیگه داشتم جوش میاوردم داشت منومسخره میکرد

بیخیال وایساده بود!فکرکردی من اول حرکت نمیکنم

-نمیخوای حرکت کنی؟باشه سنگرت روحفظ کن که میخوام خرابش کنم جناب سرهنگ

-شتردرخواب بیندپنبه دانه

به سمتم هجوم بردکه یه جاخالی دادم وزیرپاش کوبیدم که باعث شدبخوره زمین

-نه خوشم اومد!فرارهم کارخوبی واسه نجات جونه

-فکرنمیکنم کارمن فراربود؟!کمک میخواین؟؟

-نه ممنون!فقط پام لیزخورد

-پس بیشتردقت کنین

بهش پشت کردم که فهمیدم میخوادبهم لگدبزنه!برگشتم وبایه حرکت سریع یه لگدتوسینه اش زدم که باعث شددوباره به زمین بخوره

یه خنده کردم وگفتم

-وای که شماچقدربی دقتین...بازهم که لیزخوردین!

بااین حرفم حسابی حرصش دراومدویه مشت به سمتم حواله کردکه خوردزیرفکم!دردم اومداماروخودم نذاشتم به جاش یه مشت توشکمش زدم وبلافاصله بایه لگددیگه توشکمش پرتش کردم توبغل داداش جونش

-بهتره تمومش کنیم جناب سرگردمیترسم بهتون آسیب بزنم... اونوقت نتونین تاآخرماموریت اینجابمونین

-نه خیر!من که تسلیم نشدم

-باشه!من تسلیمم!میترسم شکمتون سوراخ شه!

-اینجوریاست!من هنوزگرم نبودم!

پارازیت-بیخیال آراد!فکرکنم سرهنگ خسته شده

بهش پوزخندی زدم اون هنوزمنونشناخته ...برای من خستگی معنانداره

-درسته من خسته ام!

اینوگفتم چون حوصله ی کل انداختن باهاش رونداشتم

بعدهم گفتم

-خوب میبینم که من به تمرین احتیاجی ندارم پس میرم سراغ کامپیوترم

آراد-اماجناب سرهنگ یادتون باشه که مبارزه ماتموم نشده

-باشه!قول یه چندتامشت ولگددیگه روبهت میدم

بعدهم بدون اینکه منتظرجوابش باشم رفتم تو

آریا

-پسرتوکه آبرومون روبردی

آراد-بابابخداخیلی فرزبود!تاحالاباهمچین کسی مبارزه نکرده بود!حرکاتش قدرت آنچنانی نداشت امااونقدرفرزبودکه مهلت نمیدادتوآماده بشی

-نه بابافکرنمیکنم اونقدرهم خوب باشه!زیادی توبزرگش کردی

-نه اینطورنیست!کارش خوب بود!بایدخودت باهاش مبارزه کنی تابفهمی

-بدم نمیاد!حال این دختره پررو روبگیرم

اینوگفتم وبه سرعت رفتم سراغ بقیه بچه ها 

حدودیه ساعتی کارکردیم وبعدبرگشتیم توکه ازتوآشپزخونه اومدبیرون!یه سینی دستش بودپرازلیوان به همه تعارف کرد...طرف من اومدوبهم گفت قهوه!

من هم برداشتم... نمیدونم چراتوقع چنین کاری رونداشتم ...بقیه هم همین فکررومیکردن وداشتن باتعجب نگاهش میکردن

مارپل-چرااینطوری نگاه میکنین؟تعجب نداره ...من عادت ندارم تنهاچیزی بخورم وقتی اطرافم کسی هست حالامیخوادیه نفرباشه یاهزارنفرواسه همه آماده میکنم!

بعدهم نگاه سرسری بهمون انداخت وباحالتی که انگارازحرف ماکلافه شده گفت

-باورکنین عادتمه!

آراد-باورکردیم جناب سرهنگ!اماخوب یه کم جاخوردیم

-پس حالااگه حالتون جااومده قهوتون روبخورین که سردشد!من که قهوه سرددوست ندارم

بعدهم لیوان خالیش روبالاآورد.نگاهی به قهوه تودستم کردم هنوزبخارحاصل ازداغیش بلندمیشدچطوراین قهوه داغ روخورد؟

-واسه من داغ نبود!

برگشتم نگاهش کردم که دیدم همه مثل من دارن نگاهش میکنن پس حتمامتوجه شده همه بازم تعجب کردن!زودترازبقیه ازبهت دراومدم وگفتم

-به هرحال ممنون

بعدهم روکردم به بقیه باتشرگفتم زودباشین کارمون زیاده

چنددقیقه بعدهمه سرکارشون بودن ومن هم داشتم به اطلاعاتمون که نظم میدام که صداش بلندشد

-جناب سرهنگ سوژه داره ازخونش خارج میشه

برگشتم وبهش نگاه کردم یه عینک ظریف به چشمش زده بودکه اون رو دقیق ترنشون میداد ...یه کمی ازموهاش هم روپیشونیش ریخته بودکه فکرکنم اصلامتوجه اش نبود.به سرعت به خودم اومدم رفتم طرف سیستمش

-ببینید راننده شخصیش داره ماشینش روخارج میکنه!به نظرم بهتره کسی تعقیبش کنه!

-الان آرادرومیفرستم

بعدهم آرادروصدازدم وبهش گفتم بادوتاازبچه هابه طورنامحسوس اونودنبال کنن!

ارادهم بدون فوت وقت رفت

برگشتم طرف طنین که دیدم داره سروان هدایتی رودست به سرمیکنه!ازکارش جاخوردم که بااشاره بهم گفت صبرکنه

-سروان هدایتی میشه اون هاردداخل اتاق روبرام بیارید....بایدفایل هاروسیوکنیم تاکسی دستش به اونانرسه... میخوام ازتوسیستم هابرشون دارم

هدایتی بلندشدتابره همین طورکه ازپله هابالامیرفت چشمای طنین هم دنبالش بود

بعدکه ازرفتنش مطمئن شدبرگشت طرف من ویه سری دوربین خیلی ریزومیکروفن روبهم دادوگفت 

-واسه اینکه اگه تونستیم بریم تواون خونه نصب بکنیم!درضمن درموردهدایتی هم نمیدونم چرابهش مشکوکم!

-شماهمیشه ازروی حستون مشکوک میشین؟

اینوکه گفتم واضح دیدم که حرصش دراومدومیدونستم میخوادجوابم روبده امامن بهش فرصت ندادم

-به هرحال ایناروفقط پیش خودم نگه میدارم!بایددنبال موقعیت باشم تابرم تواون خونه

اینوگفتم وبی توجه بهش رفتم بیرون!حقیقتاازاین همه دقتش خوشم اومده بود!خودم هم یه حس بدی نسبت به این هدایتی داشتم!

یه کمی درون حیاط موندم وازمحافظامطمئن شدم وبرگشتم توکه دیدم روی سیستم خوابش برده!به سیستمش نگاه کردم خاموش بودعجب آدمی تادیده خسته است وممکنه خوابش ببره خاموشش کرده تاکسی نتونه بهش دسترسی داشته باشه!بهش نگاه کردم ...توخواب اصلااون سرهنگ مغروروخشک نبودبیشترمعصوم شده بود!همینطورکه بهش نگاه میکردم دیدم اخماش روتوهم کشیدوگفت 

-خیلی پستی!

ازاین حرفش جاخوردم فکرکردم بیداره اماباحرفای بعدش مطمئن شدم که خوابه

-هیچ وقت نمیبخشمت!تودنیای من روخراب کردی!چرا؟چرا؟چی کم داشتم ازاون هرزه

بعدهم یه دفعه شروع کردبه اشک ریختن!باورم نمیشد...چی بودکه اینطوراذیتش میکردکه براش اشک میریخت.همینطورکه نگاش میکردم دیدم داره میلرزه.یه لرزش که انگارتوخواب تشنج کرده!...رفتم کنارش وصداش زدم امابیدارنشدفورارفتم یه کمی آب آوردم وریختم توصورتش که ازخواب پریداماهنوزمیلرزیدوتوشوک بود!کمی آب به خوردش دادم وخواستم که نفس عمیق بکشه!همین که حالش جااومدمثل اینکه به خودش اومده باشه اخمی کردوگفت

-مرسی حالم خوبه!

بعدهم چرخیدطرف سیستمش که دوباره انگارچیزی یادش اومده باشه چرخیدطرف من.که فهمیدم چی میخوادبگه برای همین پیش دستی کردم وگفتم

-من چیزی نشنیدم

البته به من چه ربطی داشت زندگی خصوصی اون!تااینوگفتم نفس راحتی کشیدوکارش روادامه داد

طنین

یعنی حرفام روشنیده؟خدایااصلانمیدونم توخواب چی گفتم!خودش که گفت نشنیدم!اصلابه درک مگه زندگی من به اون ربطی داره!

ازجام بلندشدم رفتم طرف آشپزخونه تایه کم آب بخورم اماتادیدم هدایتی داره میادرفتم سیستمم روگذاشتم روحالت اسلیپ (sleep)تانتونه بازش کنه!...ازهمون اول براش رمزگذاشته بودم!بعدازاین کارم رفتم توآشپزخونه که دیدم داره واسه خودش قهوه درست میکنه!...چقدرقهوه میخوره!من که ترجیح میدم بیشترچای سبزبخورم نه که ازقهوه بدم بیادامابیشترازیه لیوان درروزرودوست نداشتم!

قهوه اش رودرست کردوبدون توجه به من رفت بیرون ...من هم کمی آب ریختم تولیوان وهمراه خودم بردم سرمیز!عادتم بودبایدهمیشه آب کناردستم باشه!

همون لحظه که داشتم میرفتم بیرون،یه دفعه آرادبیتوجه به من ازدرسالن اومدتو وازاونجایی که درسالن وآشپزخونه به هم نزدیک بوداون به من خوردوتموم لیوان آب توصورتم ریخت ومن باهه بلندتوجه همه روبه خودم جلب کردم

آراد- وای جناب سرهنگ ببخشیدمتوجه نشدم

-نه خواهش میکنم اتفاقه دیگه!

داشتم همینطوربه لباسای خیس آبم نگاه میکردم که

جناب پارازیت گفت

-سخت نگیرین سرهنگ!آب روشنیه!

اینوباپوزخندبه من میگفت ...انگارازاین که قیافه موش آب کشیده منومیدیدخیلی خرسندبود

من هم درعوضش بهش لبخندی زدم وگفتم

-درسته سرهنگ!

بعدهم به سرعت رفتم تواتاقم!بعدازاین که یه بلوزشلوارمشکی پوشیدم اومدم پایین!وازهمه عذرخواستم که آرادگفت

-ببخشیداینقدرواسه خبرم عجله داشتم متوجه شمانشدم!

-خواهش میکنم!حالاخبرت چی بود؟

بااین حرف من انگاردوباره یادش اومده باشه چرخیدطرف داداشش وگفت

-احسنی اول رفت داخل شهروبعدراننده اش رفت داخل مغازه وبایه سری کارت دعوت برگشت که البته من هم یکی ازبجه هاروفرستادم تومغازه تاازاون نوع کارت بگیره خودم هم دنبال احسنی رفتم که رفت طرف یه ساختمون بزرگ وبعدازنیم ساعت خارج شدوالان هم توخونه اش تمرگیده!احتمالامیخوان یه مهمون ترتیب بدن!من هم اومدم اینجاواین اطلاعات رودراختیارتون گذاشتم!

پارازیت-خوبه!پس بایدماهم وارداون مهمونی بشیم!امابایدقبلش خودمون روبااوناآشناکنیم تاازحضورمون اونجاتعجب نکنن!نمیتونیم ازکارت اونااستفاده کنیم مسلمالیست مهموناشون رودارن!

من هم گفتم

-پس بهتره به یاوروحبیب نزدیک بشیم!

پارازیت-چطوری؟

-خوب پاتوقشون روپیداکردم البته باکارگذاشتن دوربینی که سرگردبرام زحمتش روکشیدن

آریا

بااین حرفش برگشتم به آرادنگاه کردم که دیدم نیشش بازه وداره برام ابروبالامیندازه.گفتم

-بهتره من روهم دراطلاع میزاشتین

-ببخشیدامافرصت نبود!موقعی که سرگردمیخواستن خارج شن اون دوربین روبهشون دادم تاداخل ماشینی که تازه دم درپارک شده بودنصبش کنن.

بعدهم روکردبه آرادوگفت

-ایشون هم که بامهارت کارشون روانجام دادم

آراد-چه کنیم دیگه!شرمندمون نکنین

-واقعاخیلی ماهرانه درماشین روبازکردی باورم نمیشه 

-ماییم دیگه

مارپل هم خنده ای کردودوباره گفت

-خوب منم باهمون دوربین فهمیدم که اون رفت جلوی یه کافیشاپ وبایه دختره حرف زدکه باچهره نگاری فهمیدم اسمش حناست!احتمالااون دختراروجورمیکنه

-حالاچطوری بایدبه اون دوتاغول تشن نزدیک بشیم؟

-به اون دوتانه!به حناخانوم

-چطوری؟

یه نگاه مرموزبهمون کردوگفت

-اون دیگه کارخودمه

بعدهم بلندشدورفت طرف اتاقش

برگشتم نگاهی به آرادکردم مثل اینکه اون هم متوجه نشده بود!

-این چرااینجوری کرد؟

آراد-اگه توفهمیدی من هم فهمیدم

-یعنی چکارمیخوادبکنه که میگفت کارخودمه

-نمیدونم صبرکن میبینیم

بعدازحدودایه ربع ازاتاقش اومدبیرون بایه تیپ کاملامتفاوت!باورم نمیشدتاحالااینجوری ندیده بودمش!یه شلوارجین مشکی تنگ پوشیده بودویه مانتوی قرمزکوتاه بایه شال قرمزمشکی!کفشای قرمزپاشنه دارویه کیف قرمز!یعنی مونده بودم ایناروازکجاآورده!یه کلاه گیس بلوندهم سرش گذاشته بودکه کاملاازشال ریخته بودبیرون!چشماش روهم لنزآبی گذاشته بودوآرایش به شدت غلیظی هم داشت ...بایه ژست کاملالوس اومدسمت ماکه داشتیم بتعجب نگاش میکردیم

-خوب چطورشدم؟به این دخترای جلف وسرخودمیخورم

آراد-بیست شدی!حرف نداری!

بقیه هم حرفش روتاییدکردن فقط من مونده بودم که داشتم بااخم نگاش میکردم

-این چه تیپیه؟ سرهنگ... مگه اینجاسالن شو مده!

-نه جناب سرهنگ اماواسه اینکه کارم روانجام بدم مجبورشدم این تیپ روبزنم 

بعدهم صداش رونازک کردوگفت

-محمدجون هم یه خورده کمکم کرد

بعدازاینکه این حرف رو زداومدطرف وسایلش ویه دوربین دکمه ای برداشت وبه لباسش وصل کردویه میکروفن هم توی گوشش گذاشت

-خوب شماازسیستم وشنودهامنوتحت نظرداشته باشین اگه مشکلی پیش اومدخبرتون میکنم

بعدهم کاملاماهرانه مثل این مدل هاازجلوی من ردشدورفت طرف دراماتوآخرین لحظه برگش طرفم وباهمون صدای لوس گفت

-حرص نخورهانی برات خوب نیست!

بعدهم قهقهه ای زدورفت

طنین

اه دارم تواین لباساخفه میشم!حالم داره ازخودم بهم میخوره!یعنی دیگه داشتم ازغلط کردن خودم،پشیمون میشدم امامیدونستم که کارم درسته 

واردکافی شاپ شدم وروی یکی ازصندلی هانشستم وباهمون صدای مسخره گارسن روصدازدم

-چی میل دارین؟

-یه نسکافه لطفا

باگفتن چشمی دورشد!من هم سرم روچرخوندم تاپیداش کنم.آره خودش بود!یه مانتوی خردلی باشلوارجین مشکی وشالی به همون رنگ یه آرایش ملیح هم روی صورتش داشت که چهره معصومی ازش ساخته بودچهره ای که به راحتی میتونست گول بزنه!کنارچندتادختردیگه نشسته بودومیخندید

خودم روکلافه نشون دادم وهی به اطرافم نگاه میکردم آخرهم باصدای بلندی که اونابشنون گفتم

-آقامیشه یه آرام بخش هم برام بیارین

-معذرت میخوام خانم!آرام بخش نداریم

-اوپس !مرسی!

اه حالم ازصدای خودم بهم میخورد!خاک برسرت طنین بااین نقشه ریختنت!دوباره سرم روباحالت کلافه وعصبی چرخوندم که دیدم بله !مثل اینکه کارم خوب بوده!داره میادطرفم

-حالت خوبه گلم!

-اوه نه هانی!

-کاری ازمن ساخته است؟

-ازهیچ کس کاری ساخته نیست!امابازم ممنونم

-چی شده؟ خوب بگو...شایدبتونم کمکت کنم؟هوم؟!

-ازهیچ کس کاری ساخته نیست!فقط بایدبرم بمیرم!

-چراعزیزم؟این چه حرفیه میزنی؟

باهربدبختی بودچشمام رواشکی کردم ونگاه اشک آلودم روبهش دوختم

-نبینم اشکت روخانمی!چی شده؟عزیزم

سری تکون دادم وهیچی نگفتم

-چی شده خوشگل خانوم حیف این چشمانیست اشکی بشه؟بهم بگوچی شده؟

سرم روپایین انداختم !خاک توسرم حالاچه دروغی جورکنم!که این باورکنه!

-اصلابگوببینم اسمت چیه؟

-آتوسا

اه ازاسم آتوساهمیشه بدم میومد!حالااینم اسم یودیادم امد؟!

-خوب آتوساخانم منم حنام عزیزم!ببین اومدم کمکت!پس باهام راحت باش وبگوچه اتفاقی برات افتاده

سرم رودوباره پایین انداختم تاتمرکزکنم ازحرفی که میخواستم بزنم خجالت میکشیدم وای خاک به سرم حالاآبروم جلوهمکارام میره!گندت بزنن طنین بااین کارت

-خوب راستش!چطوری بگم

-راحت باش عزیزم من قصدم کمکه!

آره ارواح عمه ات!

باهمون صدای گریه ایم گفتم

-راستش من ودوست پسرم عاشق مهمونی هستیم...درواقع توهمین مهمونی هاهم باهاش آشناشدم...چندوقت پیش باهم رفته بودیم مهمونی که اون برام نوشیدنی آوردومن هم خوردم

به اینجای حرفم که رسیدم زدم زیرگریه!یه گریه ی مصنوعی البته بازورتااشکام دربیاد!اماهمین گریه باعث شدریملم بیزه زیرچشمم!عجب بازیگری شده بودم من!نمیدونم این همه اشک روازکجاآورده بودم

-اون کثافت تونوشیدنی داروی بیهوشی ریخته بودووقتی من بیهوش شدم

اینوکه گفتم خودم روپرت کرم توبغلش وادامه ندادم تاهمینجاش هم آبروم کلی رفته بود...دیگه نمیتونستم اونوجلوهمکارام به زبون بیارم!باگریه ادامه دادم

-حالااون آشغال میگه من کاری نکردم توخودت هرجایی بودی!

دوباره زدم زیرگریه وگفتم

-وای من بایدبمیرم

-اینجوری نگوعزیزم درست میشه!دنیاکه به آخرنرسیده!

- نه برای من به آخررسیده

-ببین آتوساجون به من نگاه کن ...اگه توخودت رواینجوری اذیت کنی اون خوشحال هم میشه

-میگی چکارکنم

-بایدازش انتقام بگیری!امااول بایدبرگردی به همون آتوسای قبل برای شروع هم یه لبخندبزن

یه لبخندبیرنگ زدم که گفت

-به اینجوری نمیشه نیازبه محرک داری؟

باتعجب نگاش کردم که گفت

-ببینم توهنوزهم دوست داری بری مهمونی

-دیگه هیچی برام اهمیت نداره

-نه اینجوری نگوعزیزم!همه چیزخوب پیش میره...اول بایددوباره خودت روبدست بیاری بعدهم من کمکت میکنم ازاون آشغال انتقام بگیری

سکوت کردم که گفت

-ببین فرداشب یه مهمونی دعوت شدم که بهم چندتاکارت دادن تاهرکی رودوست داشتم دعوت کنم

-چطورممکنه؟

لبخندی زدوگفت

-آخه من مهمون ویژه ام!ببین عزیزم اگه بخوای بیای من میتونم یکی ازکارتام روبهت بدم!خوشحال میشم ببینمت

-نمیدونم

-نمیدونم نداره!اگه دوست داشته باشی میتونی یه نفرروهم همراه خودت بیاری!حالادوستداری بیای یانه

-ولی خوب

-ولی واماواگرنداریم میخوای بیای یانه

-باشه میام اماآدرسش کجاهست

آدرس روگفت که فهمیدم زدیم توخال!خوشم اومد!همون جایی بودکه درنظرداشتیم

-ساعت چندبیام؟

خندیدویه کارت دعوت ازتوکیفش درآوردوداددستم بعدهم گفت

-ساعتش توکارت نوشته شده!پس اونجامیبینمت

بعدهم دستش روبه سمتم درازکردوگفت

-دوستیم دیگه؟

دستش روگرفتم بالبخندگفتم 

-آره دوستیم

هه آره ارواح عمه ام!من بمیرم هم باتودوست نمیشم به شدت دلم میخواست بهش پوزخندبزنم امافقط به همون پوزخندزدن توی دلم اکتفاکردم وباهاش دست دادم

-خوب فعلابای تومهمونی میبینمت!درضمن به اون عوضی هم فکرنکن

اخمام روتوهم کردم وگفتم

-باشه

بعدهم نشستم تااون ودوستاش خارج شدن!بلافاصله پشت سرشون حرکت کردم

وای خاک عالم توسرم .حالامن چطوری برگردم اونجا!بااین حرفایی که زدم...

یعنی اگه الان بهنازاینجابودچندتالیچاربا رم میکرد...آخرش هم میگفت

-توحرف نزنی میگن لالی؟

واقعاهم درست میگفت!سری تکون دادم وحرکت کردم آخرش که چی؟بالاخره که بایدمیرفتم

آریا

باورم نمیشدخیلی خوب بازی میکرد!...دیگه کم مونده بودباورکنم که چنین اتفاقی براش افتاده

خیلی ماهرانه کارش روانجام داده بود...وقتی اون حرف روزدبرای یه لحظه شوکه شدم!مطمئنم واسه خودش هم سخت بودچنین حرفی روبزنه... باوجوداینکه ماهم داشتیم میشنیدیم!

همه منتظربودیم که صدای دراومد....یکی ازبچه هادرروبازکرد...اون هم ماشین روآوردداخل واومدتوسالن!معلوم بودحسابی عصبیه!کارت روانداخت رومیزوگفت

-اینم کارت!خواهش میکنم کسی نیادتواتاق!

بعدهم به سرعت دویدتواتاقش!

آراد-چه عصبی بود

-بایدهم عصبی باشه!جلوی همکاراش حرفای خوبی نزده هرچنددروغ!بهتره فعلاتنهاش بزاریم

آرادسری تکون دادوبعدهم روکردبه سروان هدایتی گفت

-سروان شمامیتونیدامشب تواتاق مااستراحت کنین... بهتره فعلاکسی پیش سرهنگ رستگارنره

هدایتی سری تکون دادودوباره همه باذهنی درهم سراغ کاراشون رفتن!

ساعت یک نصفه شب بودکه همه به جزگروه دوم اطلاعاتیمون رفتن که بخوابن ...نگهباناهم توحیاط بودن!...من هم توسالن بودم که احساس خستگی کردم ...اومدم برم طرف دستشویی که وقتی ازکناراتاقش ردشدم،احساس کنجکاوی نذاشت بیخیال بشم وبرم

دراتاقش روآروم بازکردم ورفتم تو...روی تختش مچاله شده بود ومعلوم بودحالش هنوزخوب نیست!بهش نگاه کردم به تاپ بندی قرمزویه شلوارک مشکی پوشیده بودازاین که اومده بودم تواتاقش شرمم شد!برای همین فوراپتوروانداختم روش وازاتاق اومدم بیرون

-خوش گذشت؟

باترس برگشتم وبه آرادکه کناردروایساده بودنگاه کردم

-چی میگی تو؟ترسیدم

-میگم دیدزدن دخترمردم خوش گذشت؟

-گمشودیدزدن چیه؟رفتم ببینم حالش خوبه یانه!

-اره توگفتی ومنم خرباورکردم

-توخربودن توکه شکی نیست اما باورکن چیزی نبود

وبرای اینکه بیخیال من بشه داستان صبح روبراش تعریف کردم که حال طنین بدشده بود

-پس بااین حساب بایدیه مشکلی داشته باشه

-آره احتمالا

-امابازم کارتودرست نبودکه بری تواتاقش

-خوبه بابا!حالاکمترشلوغش کن!

بعدازاین حرف ازش جداشدم ورفتم طرف کاناپه توسالن وروش درازکشیدم

طنین

وای حالاچکارکنم!به خاطراون فکراحمقانه دوباره بایدبزک دوزک کنم برم مهمونی!

بدتراینکه بایدخودم روهم خوشحال نشون بدم!حالاهمه اینابه کنار!...چطوری این پسره ازخودراضی روتحمل کنم؟...قراره این وداداشش همراهم بیان اونجا!

اه خاک تواین کله پوک من کنن!...همچین جوگیرشده بودم که نکردم یکی دیگه روبه جای خودم بفرستم!حالاهمچین میگم یکی دیگه انگاردیگه دختراونجابودکه بتونه اون حرفاروبزنه!فکرش روبکن یه پسربره بگه خاک برسرشدم!

وای ولی واقعااون چه حرفی بودزدم!؟روم نمیشدتوروی همکارام نگاه کنم!خوب بوداوناهم حرفی نزدن!...بعداهم که من مثل این پرروهااصلابه روی خودم نیاوردم!

همینطورکه داشتم باخودم کل کل میکردم،این دوتاگریمورهم روقیافه ام کارمیکردن!حسابی ازدست خودم شکاربودم

دوباره به چشمام لنززدن وکلاه گیس بلوندهم روسرم محکم کردن!یه آرایش قشنگ هم روی چشمام کارکردن یه آرایش تیره که البته اگه بااون چشمای مشکی خودم بودبهترجوردرمیومد

لباسم هم یه لباس سرخ رنگ جیغ بود!...اه من به شدت ازاین رنگای جیغ بدم میاد!...جای بهنازخالی ببینه بالاخره مجبورشدم این رنگی هم بپوشم!..لباس یه دامن بلندداشت که جلوش تاروی زانوم بودپشتش هم روی زمین میکشید

یقه اش هم یقه نمیدونم بهش میگن یونانی چی چی؟!...کلامن که توتوصیف لباس میمونم ...اماخوشگل بودازاین یقه های بازبود!...یه کم معذب بودم اماخوب مثلامن یه دخترجلف خاک برسرشده ام!...این چیزانبایدبرام اهمیت داشته باشه!

بعدازاین که آماده شدم اومدم بیرون

البته خوب قبلش برای اینکه این همکاران گرامی تمام داروندارم رونبینن یه پالتوی شیری رنگ روی لباسم پوشیدم وشالم روسرم کردم

اماخوب چه فایده؟!همچین همه زل زده بودن وخفه خون گرفته بودن که اگه همون لحظه آقای پارازیت ظاهرنمیشدیه حالی ازاینامیگرفتم

بله داشتم میگفتم آقای پارازیت!...ایشون هم آماده اومدن ازاتاقشون بیرون ازتیپش هم بگم که کثافت خوب دخترکش شده بودهرکی دیگه جای من بودیه ساعتی بهش زل میزد

موهاش رویه کم براش فشن کرده بودن ویه کت وشلوارشیک ودودی کرده بودن تنش!

همه ایناروتویه نظردیدم!خیلی هم هنرکردم اینهمه تونستم ببینم چون ازاونجایی که من طنین رستگارم،اصلااززل زدن به آقایون خوشم نمیاد!

ازحرکت اون هم بایدبگم که اون هم بااینکه یه لحظه تونگاهش شوک رودیدم امابلافاصله باغرورسرش روچرخونداصلاهم زل نزدانگارکه براش فرقی نمیکردمنوببینه یایه گاو!؟

خاک به سرم ببین چه نسبتی به خودم دادم

آراد-وای خدای من چه خوشتیپ شدم!

بااین حرف آرادهمه برگشتیم بهش نگاه کردیم که داشت تازه ازاتاق میومدبیرون

یه کت وشلوارطلایی پوشیده بودکلاانگارتوکف رنگای روشنه این پسر!

ولی خدایی خیلی هم بهش میومد

اراد-چرازل زدین به من!خوشگل ندیدین؟

بعدهم صداش رونازک کردوگفت

-واداداش غیرتت کجارفته ببین دارن ناموست روباچشاشون میخورن!

بااین حرفش یه دفعه کل سالن منفجرشد!

آراد-چرامیخندین؟واآریا!ایناچرا. ..

پارازیت-ببندآراداون فکت رو!تویه بارهم نبایدجدی باشی؟

-مگه چکارکردم؟اه تواصلامنودوست نداری!من طلاق میخوام

دوباره سالن منفجرشد!عجب آدمی بوداین!خدایی خیلی باحال بود!

پارازیت-آرادبه خدااگه ببینم بااین مسخره بازیات بخوای گندبزنی!حالت رومیگیرم

-بروبابا!تومواظب باش بااون اخمات کسی بهت شک نکنه!بایه من عسل هم نمیشه بهت زبون زد

-آراد

-باشه باباخیلی خوب

بعدازاین حرف ساکت شدتاجناب پارازت نطقشون روبکنن!ایشون هم برگشت روبه من گفت

-بیاین اینجا تانقشه رومرورکنیم

بااین حرفش نظرهمه دوباره به من جلب شدالبته این دفعه نگاه شیطون آرادهم بود

آراد-وای خدا!چه فرشته ای!ماازاین خوشگلانداشتیم که آریا!

پارازیت-بازتواون دهنت روبازکردی؟ایشون سرهنگ رستگارن

آرادبایه نگاه که مثلامیترسیداماازش شیطنت میباریدگفت

-وای خاک برسرم!ببخشیدسرهنگ نشناختمتون!بااون ژستای ترسناکی که شمادارین این قیافه باورنکردنیه

هرکی دیگه بودبااین حرفاش حالش رومیگرفتم امانمیدونم چرادلم نمیومد!حالاهمچین هم میگه نشناختم من که میدونم شناخت!...دلش واسه شیطنت تنگ شده بود!دلم خواست یه کم اذیتش کنم واسه همین گفتم

-آخه اون قیافه به قول شماترسناک واسه آدمای پررولازمه

چشاش روریزکردگفت

-پررو؟

-آره

-باکی بودین؟بامن؟

-من اسم بردم؟نکنه به خودت شک داری سرگرد؟

بااین حرف من ساکت شداماآخرش یه چشم غره بامزه بهم رفت!...بعدازاون هم جناب پارازیت که معلوم بودیه کم کلافه شده که منتظره،نقشه رومرورکرد

قراربودکه من واون وآرادکه مثلاجناب یکی ازدوستای من هستن البته نه دوست پسرا!آخه دوست پسرمن خاک برسرم کرده بعدزده زیرش حالاکه نمیادبامن بیادبریم بقریم!...مثلاایشون دوست اجتماعین!...ازهمون دلایل خرکنکی که این دخترامیارن!...مافقط دوستیم!اه اه!...آرادهم که نقش دوست ایشون رودارن!که مثلاتازه ازخارج اومده واومده خونه ایشون چترشده واسه همین آوردیمش مهمونی باخودمون!

حالابماندکه چقدراین آرادسراین موضوع غرزدکه چرا بایدازاین نقشای کنه ای به من بدین!والبته بعدش هم هی خودش رومیگرفت ونصفه فارسی نصفه انگلیسی حرف میزدیه حرفش که دیگه ته خنده بود

-اوه مای اوس کریم!هلپ(help)

خلاصه بالاخره بااین پت ومت سوارماشین شدیم که بریم مهمونی!...قبل ازحرکت هم کاملامجهزبه شنودودوربین شدیم البته بگم که من هم دوباره نرم افزاری که واسه نظارت سیستم هاگذاشته بودم روonکردم!...این کاررودقیقاموقعی که همه داشتن به دلقک بازیای آرادمیخندیدن انجام دادم!...درواقع اون هم بااشاره من سرشون روگرم کرده بود

سوارماشین که شدیم آرادکه روی صندلی عقب نشسته بوداومدجلووصورتش روکردتوصورتم گفت

-خانم مگه من دلقکم که گفتی سرشون روگرم کن!؟پررو پررو بهم اشاره میکنه... انگارمن انترم!

اینوکه گفت بایه اخم زل زدتوصورتم که من هم برای اینکه بلانسبت خرش کنم(وای معذرت میخوام ازاین کلمات)بایه حالت شرمنده زل زدم توصورتش وبایه لبخندمکش مرگماگفتم

-بلانسبت سرگرد!خوب چه کنم شماراحت میتونین نظرهمه روبه خودتون جلب کنین

بااین حرفم انگارخوشش اومده باشه نیشش روبازکردوگفت

-اره راست میگی!بس که خوشگلم همه چشاشون به من

پارازیت-آره انترخوشگل!

آراد-گمشو!خودت انتری

پارازیت-خوب راست میگم!نظرهمه همینه 

بعدهم یه نگاهی به من انداخت که باعث شدآرادبایه اخم وحالت شکوک به من نگاه کنه

من-بلانسبت !کی همچین حرفی زده!؟

بااین حرف من جناب پوزخندزدوآرادهم چشاش روریزکردامادیگه هیچ کدوم حرفی نزدن!

وای خداخودت رحم کن!من چطوری بایدامشب طاقت بیارم!

آریا

خوبه!بالاخره یه کارمفیدانجام دادیم!

این چندوقته که فقط داشتیم نظره میزدیم...همش منتظربودیم یه کاری بکنن حالاخوبه بااین مهمونی میتونیم یه سری اطلاعات بدست بیاریم وخودمون روبهشون نزدیک بکنیم!

البته ازحق نگذریم این خانم مارپل هم خوب مغزش کارمیکنه!بالاخره بااین فضولیاش یه کم مفیدبودالبته خوب فضول هم که نیست اماتوهمه چی واردشده وهمه روتحت نظرمیگیره!برای همین بهش میگم فضول دیگه کم مونده تودستشویی هم دوربین کاربزاره وبااون سیستم مرموزش ماروتحت نظرداشته باشه

البته خوب به نظرمن همه این سایبری هافضولن...!اینم که ماشالاهکرتشریف داره!

باآرادوخانم مارپل ازماشین پیاده شدیم برای اینکه بهمون شک نکن مجبورشده بودیم ازدرپشتی ساختمون خودمون بیایم بیرون وبعدازیه طرف دیگه واردخیابون بشیم!واردکه شدیم هرسه تامون توکف بزرگی خونه بودیم که یه دفعه دوتاازمحافظااومدن جلومون!

مرد-میتونم کمکتون کنم

مارپل-بله!مابرای مهمونی دعوت شدیم

-میتونم کارت دعوتتون روببینم

-اوه!بله بفرمایید

-میشه نام دعوت کننده اتون روهم بگید؟!

-البته!حناخانوم مارودعوت کردن!

بعدازاین حرف مردیه نگاهی بهش کردکه اون هم یه لبخندمکش مرگمابهش زدوهمچین عشوه اومدکه من توش مونده بودم

یعنی اگه جلوی خودمون این شکلی نشده بودمیگفتم بایکی دیگه اومدم مهمونی!(رویا-پسره پرروهمچین میگه جلوی خودمون!انگاراونجاراست راست واستاده بوده !میزنم فکش رومیارم پایینا!ببخشیدبابت پارازیت وسط رمان!)

خلاصه بعدازمراسم تشخیص هویت ونازریختن به ماراه دادن تاواردشیم تاحرکت کردیم آراداومدجلوی میس مارپل ایستادوگفت

-صبرکن

همچین جدی اینوگفت که ماشوکه شدیم داشتیم باتعجب بهش نگاه میکردیم که مارپل گفت

-چرا؟

-توکی هستی؟چه بلایی سرسرهنگ ماآوردی؟

بله فهمیدم آرادخان دوباره دلقک بازیش گل کرده بود!ولی همچین باجدیت بهمون نگاه میکردکه منم باورم شده بودچه برسه به اون بیچاره که درست آرادرونمیشناخت

مارپل-چی میگی تو؟چرااینطوری میکنی؟نکنه میخوای لوبریم؟!

خنده ام گرفته بودامافقط نگاهشون میکردم

آراد-خودت رولوبده دختره پررو!اگه بلایی سرش آورده باشی انتقامش روازت میگیرم

بعدهم همچین دستش رومشت کرد

مارپل-انتقام کی رومیگیری؟این حرفاچیه؟

-انتقام اون سرهنگ دماغورو!چه بلایی سراون اژدهاآوردی؟

مارپل هم گرفت که بازداره بازیش میده

-ای باباسرگرد!...بازکه توشوخیت گرفته!باورکن اینجادیگه جاش نیست

-شوخی چیه؟دختره خیره سر!سرهنگ ماعشوه گری که بلدنبودهیچ ...همچین به مردانگاه میکردکه طرف به خودش طرمیزد!...حالااین دختره چش سفیدداره واسه اون دوتاغول تشن عشوه خرکی میاد

میس مارپل که ازاین حرکات آرادوخنده های من کلافه شده بوددرضمن میدونست که آرادداره بازیش میده بایه صدای محکم وسردگفت

-سرگردامینی اگه همین الان تمومش نکنین مطمئن باشیدخودم ترتیب یه تنبیه حسابی روبراتون میدم

بعدهم یه نگاه به آرادکردوگفت

-شماکه نمیخواین به مدت یه ماه مسئول شستشوی توالت های ستادباشین؟!

ایندفعه دیگه من وآرادبودیم که داشتیم باتعجب نگاهش میکردیم!یه دفعه آرادبه خودش اومدوگفت

-آهان این شد!یه لحظه فکرکردم سرهنگمون ازدست رفت

بعدهم ساکت شد!انگارواقعاترسیدکه بشه مسئول شستشوی توالت!

میس مارپل-حالا دیگه بهتره تابهمون شک نکردن بریم داخل!

بعدهم حرکت کردوجلوترازماراه افتاد

به نظرم بایدیه تنبیه حسابی خودم واسه این آراددرنظربگیرم ...دیگه این مسخره بازیاش داره زیادی شورمیشه!

واردکه شدیم خدمتکارنزدیکمون اومدوشال وپالتوی مارپل روگرفت(ازرویاجونم!معذرت میخوام که نقش اصلی داستانش روبااین اسم صدامیزنم!خوب چه کنم افتاده سرزبونم!اصلابه من چه نویسنده خیلی ناراخته ناش روبرداره راحت میشه(

وقتی پالتوش رودرآوردبرای یه لحظه احساس کردم نفسم بالانیومدامانمیدونم چرااخم کردم

هم من هم آرادداشتیم بهش نگاه میکردیم... من بااخم ،آرادباچشای گشادشده!

آرادکه اینقدرشوکه شده بودکه نفهمیدداره بلندفکرمیکنه

آراد-چه نفس گیرشده!

من که ازحالت وحرفش خنده ام گرفته بودازشوک دراومدم وبهش باخنده گفتم

-خاک برسرت پسر!توچقدردخترندیده ای!

بااین حرف من ازاون حالت مضحک خارج شدوبااعتراض گفت

-گمشو!ازبس تومنوآفتاب مهتاب ندیده بارآوردی!

-من چکارتودارم؟مگه تودختری که من بخوام تحت نظرت بگیرم!بعدش هم، توآفتاب مهتاب ندیده نیستی زیادی هیزی!

این دفعه یه نازی کردوبرام پشت چشم اومدوباصدای نازکی گفت

-خوب این غیرت بازی های تومنوبه این روزانداخته دیگه!بعدش هم نیست حالاخودت خیلی چشم پاکی!؟دیدم چطوری داشتی سوراخش میکردی!ناکس اخم هم میکنه که ضایع نشه!

-گمشو!حالانیست توخیلی به حرفای من گوش میدی!اگه به خاطرمامان نبودکه توروالان بایدبین پونصدتادخترپیدامیکردیم!

بهم چشمکی زدوگفت

-هنوزهم دیرنشده!

بعدهم روکردبه آسمون گفت

-خدایافدات شم توچقدرماهی!داری پاداش کارام رومیدی؟خوبه همینطوری میپسندم!

-گمشوپسر!

-والله!به خدا!من ترجیح میدم پاداش کارای خوبم روتوهمین دنیابگیرم!من میخوام حوری هاتوهمین دنیادرخدمتم باشن نه اون دنیا!

-به خداخیلی بیشعوری!

-باشه بابابزرگ من بیشعور!حالاهم خفه شوبزارمن سیاحتم روبکنم!

بعدازاین حرف هم نیشش روبازکردوجلوترازمن همراه میس مارپل که داشت وسایلش روچک میکردرفت

سالن پرازمهمون بود....همچین مهمونی باکلاس بودکه هیچ کس فکرش روهم نمیکردکه اینایه مشت قاچاقچین!

باآرادومیس مارپل رفتیم دوریه میزنشستیم ...خانم هم اومدکنارمن نشست مثلادوست من بود!جون خودش من که میدونم دلش میخوادسربه تنم نباشه!

آرادهم داشت بااون چشمای ازحدقه بیرون زده دخترارودیدمیزدکه ماشاالله همه یه تیکه پارچه بیشترتنشون نبود!اگه نمیپوشیدن شرف داشت!

میس مارپل-آرادجان!تعارف نکن هرکدوم ازاین شیرینیارومیخوای بردار!

آراد-وای واقعا!؟چقدرهم که شیرینن!من که چشام داره برق میزنه!

من-آره ازاون چشات معلومه!مثل مگسی شدی که به یه کپه چیزرسیده ذوق مرگ شدی!

بااین حرف من مارپل یه خنده بلندکردکه صدای آرادبلندشد

-خاک به سرت!توچقدربی ادبی!حداقل به من توهین میکنی به این دافاتوهین نکن!

میس مارپل هم باخنده گفت

-الان من بایدبگم وای چه بلایی سراین پسراومد!این همون آرادچشم وگوش بسته خودمونه که اصلابه دخترارونمیداد

آراد-آخه جانم!نه اونادختربودن نه اینا!اوناآدم ترجیح میدابهشون نگاه نکنه ازبس که زمختن... لامصباازمن پسرترن!ایناهم که دخترنیستن فرشته ان!...ازبس لطیفن میخ چشاتوکه کوبیدی دیگه بیرون اومدنش کارمانیست!

من-خاک برسرت پسر!(رویا-بچه هامون ازبس باادبن فقط خاک برسرت بلدن)بس کن دیگه این مسخره بازیارو!...بایدحواسمون روجمع کنیم

بااین حرف من اوناهم جدی شدن وادامه ندادن

آراد-من میرم به بهانه خوراکی یه سروگوشی این اطراف آب بدم(درست گفتم؟)

مارپل-سروگوش آب بدی یاسروگوش بجنبونی؟

بااین حرف مارپل آرادیه لبخندگشادزد!من هم سرم روتکون دادم وگفتم 

-آراد.جون من!دقت کن!این کاراچیه؟

آراد-به خدامیخوام برم سروگوش بجنبونم یعنی آب بدم!

بعدازاین حرف هم ازمادورشد

مادوتاهم همین طورکنارهم نشسته بودیم وداشتیم اطراف رونگاه میکردیم که یه دفعه مارپل بهم نزدیک شدوخودش روبهم چسبوند...من که توشوک کارش بودم فقط بهش نگاه کردم که آروم گفت

-حناداره میاد

به روبه روم نگاه کردم که دیدمش!

آهان پس حالابایدنقش بازی کنیم...مثلامن دوستشم وحالابایدباهم خوب برخوردمیکردیم...دستم روانداختم دورکمرش وباهم بلندشدیم که مارپل هم بایه صدای نازک وعشوه ای گفت

-وای حناجون!سلام!خوشحال شدم دیدمت!یه کمی اینجااحساس غربت میکردم

حنا-سلام عزیزم منم خوشحال شدم!خوب کردی اومدی!

بعدهم نگاهی به من کردوبه مارپل گفت

-معرفی نمیکنی؟

همون لحظه آرادهم رسیدکه حنایه نگاه باتعجب به اون کرد

مارپل-حناجون معرفی میکنم!پژمان دوستم ودوستش علی!راستش چون توگفتی همراه میتونم باخودم بیارم باپژمان ودوستش که مهمونش بوداومدم

حنا-خوب کردی عزیزم!خوشحال شدم

بعدهم ماباهاش دست دادیم که باعشوه بهمون گفت

-خوشبختم آقایون!

بعدهم روکردبه من چشمکی زدکه کاملابامعصومیت اول چهره اش درتضادبودومن هم برای خالی نبودن عریضه بهش یه چشمک زدم که باسقلمه آرادمواجه شدم ...برگشتم بهش نگاه کردم که آروم گفت

-چشات رودرمیارم مرتیکه!جلومن به بقیه نخ میدی؟

-گمشوپسر!این جزءنقشم بود

-آره جون خودت!

بعدهم نگاه بدی بهم کردوگفت

-کثافت!توهم آب نیست وگرنه شناگرماهری هستی!

بعدهم بهم چشم غره ای رفت که باعث شدمن خنده ام بگیره اماجلوی خودم روگرفتم وبرای اینکه کمترضایع کنم برگشتم طرف میس مارپل که دیدم داره پوزخندمیزنه!

دختره احمق!حالاحتمامیگه بله!جناب سرهنگ هم آره!

نه مثل اینکه تنش میخاره!

طنین

هه!مثل اینکه خودم بایدحواسم جمع باشه!این پت مت که اصلاانگارنه انگار!جناب سرهنگ هم بالاخره خودش رونشون داد!

هه!ازچشمک زدنش معلومه تاچقدرآقاهم آره!

بیخیال بابا!من بهتره کارخودم روبکنم!

برگشتم سمت حناکه داشت به یکی ازخدمتکارادستورنوشیدنی میداد!خدابه دادم برسه امشب چه کاراکه نبایدبکنم.بایدتموم قوانینم روزیرپام بزارم!

حنا-بفرماعزیزم!

-مرسی ممنون گلم!

بعدکه یه گیلاس برداشتم لیوانم روبه لیوانش زدم وگفتم

-به سلامتی دوستیمون

اونم هم یه لبخندمرموززدوگفت

-به سلامتی

داشتم دیوونه میشدم!یه کم لیوان روبه لبم نزدیک کردم که یعنی دارم باکلاس زهرماری کوفت میکنم

این دوتاپت ومت هم که باهم صحبت میکردن!

حنا-عزیزم!ازخودت بگو!

-چی بگم

-چندسالته؟

بله !برای یه لحظه داشتم فکرمیکردم که این احمقه،که بدون سوال،به من اعتمادکرده امانه مثل اینکه تخلیه اطلاعاتی شروع شده!

-بیست وهفت سالمه

-واقعا!کم سن وسال ترمیزنی

آره!جون عمت!

-آره خوب عزیزم!ارثه توخانوادمون!

-چندتابچه این؟

-تک فرزندم

-جدا!؟بهت هم میاد

بعدازاینکه خوب من روتخلیه اطلاعاتی کردومن هم حسابی دروغ به خوردش دادم یه کم خودش روبهم نزدیک کردوگفت

-راستی سراون موضوع چیزی هم به خانواده ات گفتی؟

چشام روگردکردم وگفتم

-چی میگی اگه بابام بفهمه سربه تنم نمیزاره

حناخودش رومتفکرنشون دادوگفت

-توکه تک فرزندشونی!پس مطمئن باش چیزی بهت نمیگن

-نه بابام خیلی رواین مواردحساسه!میدونم نابودم میکنه

-خوب پس بااین حساب بایدفکریه چیزدیگه باشیم

من هم برای اینکه خودم روناراحت نشون بدم سرم روانداختم پایین که اون هم برای اینکه من روازاین حال وهوام دربیاره خندیدوگفت

-اه چیه نشستیم اینجاغصه میخوریم!پاشوبیابریم یه کم دوستام روبهت نشون بدم!

خوب خوب منتظرهمین بودم بریم که پایه اتم!

لبخندی زدم وگفتم

-باشه بریم!

بعدهم یه اشاره به پسراکردم وبانازگفتم

-پژمان جونم من باحنامیرم بادوستاش آشناشم وبیام

اون هم لبخندی به من زدوسرتکون داد

اه اه!حالم به هم خوردپژمان جونم وزهرمار!

باحنارفتیم طرف سالنی که داشتن میرقصیدن!...یه آهنگ تندگذاشته بودن وهمه تندمیرقصیدن ازاین رقصای دسته جمعی!

ازکنارشون ردشدیم ورفتیم طرف دونفرازآقایون که یه گوشه وایساده بودن!...یکیشون کت وشلوارقهوه ای پوشیده بودوموهاش روداده بودوچشای قهوه ای رنگ مرموزی داشت وتقریبا قدبلندبود

این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

بایه حالت مشکوک به ماکه به طرفش میرفتیم نگاه میکرد!حدوداسی وپنج ساله میزد...اون یکی هم یه کت وشلوارکرمی پوشیده بودوچشای سبز رنگی داشت وقدبلندبودوبانیش بازبه مازل زده بود!

حنا-سلام آقایون

چشم سبز-سلام حناخانوم!خوبین شما؟

حنا-مرسی ممنون

چشم سبز-معرفی نمیکنی؟حناجان

-البته

بعدهم دست گذاشت پشت من وگفت

-دوستم آتوساهمون که درموردش بهتون گفتم

بعدهم یه نگاه به چشم سبزه کردویه لبخندنامحسوس زدکه هرکسی نمیتونست متوجه بشه امامن هم هرکسی نبودم

حنا-خوب آتوساجون این آقایون هم مازیاراحسنی (چشم سبز)وفربدالهی هست که البته اینقدر،یار و یاورمازیاره که مازیارروش گذاشته یاور!خیلی آقایون ماهین!ازبهترین دوستان من!وبایدبگم مهمونی امشب هم مال آقامازیاره!

مازیار-خوشبختم خانم

من هم بایه صدای لوس وتهوع گفتم

من -من هم خوشبختم مازیارجون! تبریک میگم!مهمونی نایسی(nice)دارین

-مرسی خواهش میکنم خانم زیبا!

اه اه مرتیکه همچین زل زده!خاک برسرم بااین حرف زدنم!

برای اینکه اون آقامشکوکه روهم منتظرنذارم وباورش بشه که من یه دختره مزخرف ولوسم روکردم بهش وگفتم

-خوشبختم فربدجان!اسم پرتی (pretty)دارین!البته یاورهم بهتون میاد!

بعدهم یه لبخندپسرکش زدم وباعشوه دستم روبه طرفش درازکردم

-من هم خوشبختم!بانو!وممنون

دیگه هم چیزی نگفت

بعدازیه کم چرت وپرت گفتن باآقایون حناگفت

حنا-خوب آقایون مارفتیم بااجازتون

مازیار(البته دلم میخوادبهش بگم چشم قورباغه ای)-خواهش میکنم خانوما!ازخودتون هم پذیرایی کنین!امیدوارم بهتون خوش بگذره

من-وای میسی! هانی!فعلابای!

اه اه!بلق!لحنم توحلق جناب پارازیت!

خدا!خسته شدم!من کی ازاین چیزا خورده بودم؟!

من- حناجون چه دوستای باحالی داری!

-آره عزیزم!خیلی باحالن!من که عاشقشونم

آره ارواح خاک جدگوربه گورشده ات!بایدم عاشقشون باشی!یه مشت کثافت خرچسونه!

حالم بدشدوقتی دیدمشون البته خوب شدیاورروشناختم...!عجب آدمی بودهمچین نگاه میکردکه آدم تودلش میلرزید!....به همه چی باحالت مشکوک نگاه میکرد

من- حناجون بریم پیش پسرا!اوناهم اینجاکسی رونمیشناسن خیلی وقته که تنهاشون گذاشتم

-باشه گلم!گرچه فکرنمیکنم اونااحساس غریبگی کنن

برگشتم به طرفی که حنانگاه میکردنگاه کردم که دیدم بله آرادداره بایه دختره خیلی چیک توچیک میرقصه نیشش هم که بازه!

خدابه دادمون برسه باچه کسایی اومدیم سیزده به در!

برای اینکه ضایع نشه خندیدم وگفتم

-وای خدااین علی عجب آدم باحالیه!از پژمان شنیده بودم که خیلی راحت باجمع ارتباط برخوردمیکنه امافکرش روهم نمیکردم که به این زودی!

حناهم خنده ای کردوگفت

-آره!امامثل اینکه آقاپژمان خیلی اهل این کارانیستن

-نه عزیزم!اینجوری هم نیست پژمان خیلی دیرارتباط برقرارمیکنه وگرنه اون هم خیلی باحال وامروزیه!

امروزی بخوره توسرش!پسره احمق!نمیدونم چرا ازدستش حرصی بودم!؟؟

باحناکه ایشالاهیچ وقت رنگ نگیره رفتیم جایی که اول نشسته بودیم که دیدم آقاهم زل زدن به داداش خانشون ومیخندن!

من- سلام پژمان جونم

بااین حرف من ازجاش پریدوبهم نگاه کردکه من هم ناخودآگاه بهش پوزخندزدم

آریا

باصداش یه لحظه ترسیدم!احساس کردم دلم فروریخت!بااینکه اسم اصلیم روصدانزده بودامااینقدرقشنگ گفت پژمان جونم که برای یه لحظه هنگ کردم امابابرگشتنم وباپوزخندی که روی لباش بودحرصم رودرآورد!حتماالان فکرکرده ازش ترسیدم که اینجوری پوزخندمیزنه!دختره نچسب

اخمی کردم وگفتم

-خوش گذشت آتوساخانم!خوب ماروقال گذاشتی رفتیا

این حرفم روکاملابامنظورگفتم که اون هم نامردی نکردوگفت

-عزیزم!شماکه خوب خودت روسرگرم کرده بودی!

بعدهم به طرفی که چندلحظه پیش نگاه میکردم نگاهی کردوابروش روبالابرد

که بلافاصله فهمیدم پوزخندقبلیش هم مال همین بود

-چه میشه کردعزیزم!شماکه باازمابهترون میپریدی ماهم اینجاسرگرم شدیم!

چه کنیم ماکه مثل شماخوش بررونیستیم که گلچینمون کنن!

همچین بااین حرف حرصش گرفت که اگه حنااینجانبودسرم روبه دیوارمیکوبید!

امابه جاش بایه لحنی که سعی میکردحرصی نباشه گفت

-هی آقاخوشتیپه شکسته نفسی نفرمایین!هیچیکی مثل تونمیشه!بس که عزیزی!

بعدهم بدون توجه به من که هنوزتوشوک حرفش بودم روکردبه حناوباهم حرف زدن ...بعدازچنددقیقه که حنارفت اومدوکنارمن نشست!

-خوب خوب جناب سرهنگ سیاحت خوش گذشت!؟...آتوساروکه پیچوندین اماطنین رونمیتونین بپیچونین

تمام این حرفاروزیرلبی وبایه صدای حرصی میگفت که هرکلمه اش به روی لبم لبخندمیاورد...لبخندازاینکه چقدرحرصیش کردم

برای اینکه بیشترحرصش بدم روکردم بهش وگفتم

-آره خانم!خیلی خوش گذشت امامعلومه به شمازیادخوش نگذشته!چون خیلی شکاری!حرص نخورسرهنگ!میترسم تاآخرمهمونی نتونی طاقت بیاری بیوفتی رودستمون

دیگه اگه مینداختیش تودریاهم خاموش نمیشدامامن بازبرای اینکه حرصش رودربیارم لیوان شربتی برداشتم ودادم دستش وگفتم

-بخورهانی!داری پس میوفتی!تااین حدحرصت رودرآوردن

بااین حرف من پوزخندزدوطوری سریع آروم شدکه تعجب کردم اماهرچی منتظرموندم دیدم کاری انجام نمیده

حتماپیش خودش گفته بهتره بااین کارای بچگونه ماموریت روخراب نکنم این سرهنگه تازه یادش اومده یه موقع هم بچه بوده به من چه؟!ازاین تفکری که داشتم برای یه لحظه حرصم گرفت(ببین توروخدامن خودم حرص خودم رودرمیارم دیگه به این چه نیازی هست)

درحال فوران بودم که بایه حس خنکی روی شلوارم یخ کردم برگشتم به شلوارم نگاه کردم که دیدم بله یه لیوان شربت خالی شده روم وخانم هم پاش توی دامنش افتاده وکج شده و باچشای متعجب بهم نگاه میکنه

هنوزتوشوک بودم که گفت

-وای معذرت میخوام!ازعمدنبود...اومدم بلندشم پام اومدتودامنم

بهش نگاه کردم که دیدم بدجورترسیده چون خیلی اخم کرده بودم معلوم بودازاخمم ترسیده

حالاچرامن اخم کردم!؟بیچاره ازعمدکه نکرده

-اشکالی نداره اتفاقی که افتاده

-آره خوب اماشلوارتون لک میشه

-اشکالی نداره میرم تمیزش میکنم

تابلندشدم صدای خنده ریزش اومدکه فهمیدم کارش ازعمدبوده بازشدم تلی ازدینامیت که منتظریه کبریت بودم تامنفجربشم برگشتم باعصبانیت نگاش کردم که پرروپرروابروش روانداخت بالاوگفت

-چیزی که عوض داره گله نداره جناب!

بعدهم پوزخندزدوروش روبرگردوند!

من هم فوراازاونجادورشدم تاحرصم روسردیواردستشویی خالی کنم!اگه فقط یه ثانیه دیگه اونجامیموندم حالش روجامیاوردم!

طنین!

هی هی حالت جااومدجناب سرهنگ!

بیچاره حسابی جاخورد!داشتم به کارچندلحظه پیشم فکرمیکردم که نمیدونم چرایه دفعه اخمام جمع شد!ازخودم بدم اومدهیچ وقت ازاین کارای بچگونه نمیکردم!واقعابرای خودم متاسف شدم میدونم حتمااون هم تلافی میکنه!بهتره فوراهمه چی روراست وریس کنم!

اصلاانگارنه انگارکه مااومدیم ماموریت!خاک برسرت طنین!

همینطورداشتم باخودم کلنجارمیرفتم!که احساس کردم یکی داره باحرص کنارم صحبت میکنه برگشتم ونگاش کردم که برای لحظه ی جاخورد

آریا

شلوارم روکه تمیزکردم باحرصی که هنوزرفع نشده بودبرگشتم سرجام که دیدم خانم همچین اخم کرده انگارروی اون شربت ریخته شده

رفتم وکنارش نشستم وخودم روکشیدم کنارش وگفتم

-ببخشیدکه روتون شربت ریخت!حالانمیخواداینقدراخم کنی!

همچین برگشت وسردنگام کردکه جاخوردم...!بدون اینکه حرکتی ازخودش نشون بده بهم نگاه میکردمن هم که ازاون همه سردی مسخ شده بودم زل زده بودم بهش واصلایادم رفته بودکه میخواستم حرصش رودربیارم

یه دفعه گفت

-معذرت میخوام سرهنگ ازمن این کارابعیدبود!بابت کاربچگانه ام معذرت میخوام!

بعدازاین حرف هم بدون توجه به من واینکه منتظرجوابم باشه،صورتش روبرگردوندومن کاملاموندم که آدمی باغروراون چطوری تونست معذرت خواهی کنه؟!

سرم روتکون دادم تاازاون حالت بیرون بیام!این دخترهرکارش غیرمنتظره بوداصلا نمیشدرفتارش روپیش بینی کرد

دوباره بهش نگاه کردم که دیدم بدون احساس به جلوزل زده نمیدونم چرااینقدرنیم رخش برام جالب بودکه من هم به اون زل زده بودم که باصدای آرادبه خودم اومدم

آراد-وای که چه خوش گذشت!خدایابازهم عنایت بفرما!

بعدهم روبه ماگفت 

-به شماچطور؟

طنین فقط لبخندی زدومن هم گفتم

-توبه جای ماهم خوش بگذرون

-اون که البته!حتما!منتظربودم شمااجازه صدورکنین

بعدهم همونطورکه کنارمن مینشست آروم گفت

-نیست حالابه توخوش نمیگذشت؟!

باحالت تعجب نگاش کردم که به طنین اشاره کردوچشمک زد

من هم نمیدونم چطورشدکه بااینکه همیشه حرصم میگرفت این دفعه فقط لبخندزدم

آراد-زهرمار!ببندنیشت رو!چه خوشش هم اومده!

بعدهم یه چشم غره برام اومدکه خنده ام روبیشترکرد

آراد-وای خدابچه ام ازدست رفت!بایدبرم گیساش روببرم اون گیس بریده ای روکه گل پسرم روازراه به درکرده!خداخیرش نده!

-گمشوپسرچی داری بلغورمیکنی؟من فقط لبخندزدم که اون هم ازکارای توبود

-یعنی اون چشای باباقوری تونبودکه زوم شده بودرودخمل مردم؟!

-دیوونه ای!؟من فقط توفکربودم

آرادنگاه مشکوکی بهم کردوساکت شد!همون لحظه دیدم که یه آقایی داره بهمون نزدیک میشه وبااون چشای سبزوهیزش زل زده به طنین!

برگشتم به طنین نگاه کردم که اون هم انگارمتوجه شده بوداومدنزدیک من!دوباره برگشتم به مردکه حالانزدیک ترشده بودنگاه کردم که دیدم بله جناب احسنیه!

باحرفی که زدفهمیدم طنین رومیشناسه

-سلام آتوساجان!

طنین-وای سلام مازی جونم!خوبی؟ازاین طرفا؟

بااین حرفش حرصم گرفت... اون عوضی هم همچین به طنین(اه من کی این دختررواینجوری صدازدم؟همون میس مارپل بیشتربهش میاد!همش تقصیراین نویسنده پررو!میدونه من ازش بدم میادهی جلوی اسم این دختره رومیندازه توزبونم!)میس مارپل نگاه میکردکه انگارلباس نپوشیده برای یه لحظه دلم میخواست حال این مارپل روهم بگیرم بااون حرف زدنش!

یه نگاه به لباسش کردم که باعث شدبیشترحرصم بگیره!یقه لباسش خیلی بازبود

دوباره چرخیدم طرف احسنی که دیدم دستش رودرازکردوکمی خم شد

-خوشگل خانم افتخاریه دوررقص روبه من میدین؟

برگشتم به مارپل نگاه کردم که نگاهش رودستای احسنی خشک شده بود!معلوم بودکه شوکه شده!

امافورابه خودش اومد...داشت دنبال بهونه ای میگشت که ردکنه امانمیدونست چی بگه!

نمیدونم که چی شدکه دلم خواست کمکش کنم!به آرادنگاه کردم که دیدم اون هم توشوکه!البته اخمی هم داشت ...چرااخم داره؟!

دوباره به ماپل نگاه کردم بااینکه حرصم دراومده بودرفتم سراغش ودستش روگرفتم وگفتم

-عزیزم!بریم برقصیم یادت که نرفته به من قول داده بودی!

اون که شوکه شده بودبه دست من نگاه کردوسرش روبالاآوردکه من هم برای آروم کردنش لبخندی ازسراطمینان زدم!

اون هم فوراگرفت وگفت

-اوه پژمان جون نه یادم نرفته الان هم میخواستم به مازیارجون بگم که من به توقول دادم!

برگشتم به احسنی نگاه کردم که داشت باتعجب وچشای ریزشده به من نگاه میکرددستم روبردم جلوگفتم

-سلام خوشبختم پژمان هستم دوست آتوسا

اون هم لبخندی برای خالی نبودن عریضه زدوگفت

-خوشبختم!من هم مازیارهستم!

بعدهم روکردبه مارپل وگفت

-پس بااجازه خانومی!

مارپل-وای ببخشیدا!مازی جون

اون هم چشمکی زدوگفت

- نه باباموقعیت بعداپیش میاد

بعدهم رفت... داشتم به رفتنش نگاه میکردم که غرغرای زیرلبی مارپل روشنیدم

-مرتیکه احمق!مگه اینکه باجنازه ام برقصی!نرقصیدم نرقصیدم که حالابیام باتوبرقصم عمرا!عوضی قاچاقچی

ازلحن حرف زدنش خنده ام گرفته بوداماازحرفی هم که زدتعجب کرده بودم!یعنی واقعانرقصیده ...یعنی رقصیدن بلدنیست؟

بلافاصله برگشتم نگاش کردم تاشایدجوابم روبگیرم که بایه لبخنددلنشین برگشت نگام کردبرای لحظه ای توکف لبخندش بودم

طنین-واقعاممنونم!خیلی بهم لطف کردین!نمیدونستم چطوری ازاین مخمصه فرارکنم

-خواهش میکنم کاری نکردم!دیدم که معذبین!

دوباره همون لبخندنادرش روزدوخواست که بره سرجاش بشینه که گفتم

-کجا؟

باتعجب بهم نگاه کردکه گفتم

-نمیخواین که بهمون مشکوک بشن

بعدهم به احسنی اشاره کردم که هنوزداشت طرف مارونگاه میکرد

فورامتوجه منظورم شدومستاصل گفت

-حالابایدچکارکنیم؟

-بهتره بامن برقصین!

باتعجب برگشت نگام کردوگفت

-چی؟

-بامن برقصین!نکنه میخواین همه چی بهم بریزه

-نه اما...

متوجه شدم که دوباره داره به هم میریزه!نمیدونم چرااینقدرآشفته شده بودمنتظرنموندم چیزی بگه وبهش گفتم

-بلدنیستین برقصین؟

بااین حرف من برگشت ونگام کرد...خنده ای کردکه تابه الان ندیده بودم

-نه جناب!مشکل این نیست

-پس چیه؟

دوباره توخودش رفت

-من...

منتظربودم که چیزی بگه که دیدم سرش روتکون دادوگفت

-باشه!

بعدهم دستم رو که دستش روگرفته بودم فشردوباهم حرکت کردیم طرف وسط سالن!

آخرین لحظه برگشتم به آرادنگاه کردم که دیدم داره باشیطنت نگام میکنه!..خدابه دادم برسه!ازحالادیگه ازتیکه هاش راه فرارندارم!

باطنین (دوباره شدطنین!باخودم درگیرما)رفتیم وسط سالن روبه روی هم ایستادیم... دیدم هنوزدرگیره واسه همین دستش روگرفتم ویه دستم روبردم دورکمرش ویه کم خودم روبهش نزدیک کردم که فورابایه حرکت خودش رودورکرد!باتعجب بهش نگاه کردم که لبخندخجالت زده ای زدواینبارخودش بهم نزدیک شدودستش روهم روی شونم گذاشت!

باهم شروع کردیم به رقصین آهنگ ملایمی میزدکه برای یه رقص دونفره عالی بود!بهش نگاه کردم سرش روپایین انداخته بود!لبخندی زدم... به دختری که روبه روم وایساده بودوحرکاتش بسیارنرم ولطیف بودنگاه کردم... دختری که درعین اینکه خیلی احساساتیه،میخوادنشون بده که قوی ومتکی به خوده!...لبخندم عریض ترشد... خدای من این تورقص تعلل داشت فقط به خاطراینکه میترسیداحساساتی بشه!

امامطمئنم که دختری نیست که نتونه احساساتش روکنترل کنه نمیدونم چرابیشتربه چهره اش میخوردکه ازیه چیزی ترس داره!؟...حالاکه صلابت چهره اش روبرداشته بودترس توی چشمای مشکیش خیلی معصومش میکرد

...بی اختیارفشاری به دستش آوردم که سرش روبلندکردوباتعجبم بهم نگاه 

کردبه روش لبخندی زدم وآروم گفتم

-نترس اذیتت نمیکنم

ازاین حرفم اول تعجب کردوکم کم لبخندی زد!بعدهم دستش روکه روی شونه ام بودجابه جاکردویه کم بهم نزدیک ترشد!

خوشحال شدم معلوم بودکه بهم اطمینان کرده

داشتیم میرقصیدیم که سرش روروی شونه ام گذاشت اولش تعجب کردم اماصداش روشنیدم که داشت آروم حرف میزد

-من امشب یاورروهم شناسایی کردم!اسم اصلیش فربدالهی!فقط میمونه حبیب که مثل اینکه امشب نیستش 

هه!برای یه لحظه ازحرکت شوکه شدم... اماببین توروخدا!تواین حالت هم نمیتونه دست ازفضولیاش برداره!وبه ماموریتش فکرمیکنه!منوبگوکه...

ایندفعه یه چرخی زدودوباره گفت

-همون که الان کناراحسنیه اون یاوره!

به طرفی که اون الان پشتش به اون طرف بودنگاه کردم مردی رودیدم سی واندی ساله باچشمای قهوه ای وخیلی مرموز!

طنین ایندفعه صورتش روآوردنزدیک گردنم.نفس هاش به گردنم میخوردوحالم رومنقلب میکرد..من چم شده بود؟...به شدت دلم میخواست دستام رومشت کنم!اماازاون جایی که دوست نداشتم فکربدی بکنه به زورطاقت آوردم

طنین-این مرتیکه یاورخیلی مشکوکه!مطمئنم امشب میخوان کاری انجام بدن!

اینطورکه ازحناشنیدم احسنی مهمونی امشب روبه خاطریه مهمون ویژه ترتیب داده!بایددقت کنیم که ببینیم کیه؟مطمئنایکی ازمشتریاشونه!...نتونستم خیلی اززیرزبون حناچیزی بکشم مشکوک میشد!

دوباره سرش روگردوندوایندفعه موهاش روگذاشت طرف صورتم وبایه حالت بی قیدی گفت

-البته خانم من روحسابی تخلیه اطلاعاتی کرد!

منتظرنشدمن چیزی بگم خنده ای کردوگفت

-ومن هم همه رودروغ تحویلش دادم!توپ!

خنده ام گرفت!بازیه روی دیگه رو ازاین دختردیدم!شیطنت!واقعاغیرقابل پیش بینی بود!

نفس ارومی کشیدم که عطرموهاش واردریه هام شد!به شدت دلم خواست که یه نفس عمیق بکشم امامیدونستم که این خانم که ناخواسته داره دلبری میکنه خیلی تیزه!هرچی باشه میس مارپله!

طنین

ازاینکه داشتم میرقصیدم معذب بودم اونم باکی؟جناب پارازیت!

خیلی وقت بودکه نرقصیده بودم این هم جزءممنوعاتم بود

خداوکیلی ببین به چه روزی افتادیم!

اماخوب موقعیت خوبی هم بودکه به بهونه رقص اطرافم زیرنظربگیرم

یه نگاه به جایی که احسنی ویاوروایساده بودن انداختم داشت بایاورصحبت میکردکه یه دفعه احساس کردم رنگ نگاش تغییرکرد...لبخندی زدوبه طرف درچرخید

من هم متقابل نگاهم روبه طرف درچرخوندم که دیدم یه نفربایه کت وشلواربسیارشیک واردشدحدوداچهل ساله میخوردوقدبلندبودباموهایی مشکی!چهره اش رودرست ندیدم چون پشت به من وایساده بود

پشت سرش هم یه محافظ اومدتو!

چرخی زدم وطوری وایسادم که سرهنگ هم بتونه اوناروببینه

من-مثل اینکه مهمونشون اومد

فکرکنم حرکتم خیلی سریع بودچون صدای هانش نشون ازشوکه شدنش میدادوبعدازسکوت چندثانیه ایش انگاربه خودش اومده باشه گفت

-دیدمش!بایدبفهمیم که اون کیه؟

سرم رونامحسوس تکون دادم ودوباره چرخیدم 

دیدمشون که دارن به سمت جای مخصوصی که مال احسنی بودمیرن!به طرف اونجارفتن ونشستن!

همین طورداشتم نگاهشون میکردم که دیدم یه دفعه همشون جدی شدن وطوری صحبت میکنن که انگاردارن درموردکاربحث میکنن

فورانقشه ای به سرم زد!بایدخودم رومیرسوندم اونجابه حنانگاه کردم که دیدم اون هم اونجاست ...خوبه میتونم به بهانه حنابرم اونجاامابایدچکارکنم...بایداول به این سرهنگه بگم امامطمئنم که مخالفت میکنه بایدتوعمل انجام شده قرارش بدم 

همینطورکه میرقصیدیم به طرف بارسالن رفتم 

مثل اینکه ازحرکتم تعجب کرده بودچون سرش روازم دورکرده بودوبهم نگاه میکرد

بهش لبخندی زدم تاازشوک دربیاد

بعدسرم روبه گوشش نزدیک کردم وگفتم

-هراتفاقی افتاد،فقط نذارمنوببرن تواون اتاقا!

باتعجب به طرفی که اشاره کرده بودم نگاه کردوبافهمیدن اینکه اون اتاقاکجاست

بی اختیاردستش روروی کمرم فشارداد

خیلی دردم اومد!دیوونه!

اماچیزی نگفتم تایه وقت جنی نشه

دوباره برگشت بهم نگاه کردالبته این دفعه بااخم!

خوبه اینجوری بیشتربه نقشه ام کمک میشه!

داشت بهم نگاه میکردکه همونطورکه توی دستاش بودم چرخیدم ویه شات برای خودم نوشیدنی ریختم!

وتااون بخوادبه خودش بیاداون شات روسرکشیدم

باسرعت لیوان روازم گرفت وبااخم گفت

-چکارمیکنی؟میخوای مست بشی

امامن نمیخواستم مست بشم میخواستم نقشه ام روعملی کنم 

بهش لبخندی زدم وگفتم

-آره میخوام مست کنم!به توچه؟

اخمش غلیظ ترشدوباچشای سرخش بهم نگاه کرد

مطمئن بودم که به شدت دلش میخوادگردنم روبشکنه!...اومدم ازش جدابشم که سفت ترمنوچسبید

بعدهم همون طورکه مچ دستام روگرفته بودمنوبه سمت جایی که نشسته بودیم کشوند

وای خداچقدرگرممه!انگارهمون یه شات کارخودش روکرده بود

به شدت احساس گرمامیکردم ودلم میخواست چشام روببندم .یه کم شل شده بودم اماکاملاهوشیاربودم

چشام روچرخوندم که دیدم آرادداره باتعجب به من که اونقدرشل میرفتم واخم جناب نگاه میکنه

یه نگاه به من کردوروبه داداشش گفت

-این چشه؟

جناب پارازیت هم نگاهی بهم کردکه بادیدن حالم اخمش بیشترشد

-مست شده

باصدای بلندی گفت

-چی؟چرا؟

زیرلب غرید

-نمیدونم زده به سرش

آراددوباره نگاهی باتعجب به من کردکه من هم درعوضش باشیطنت بهش چشمک زدم وبه داداشش اشاره کردم

فوراگرفت چی میخوام!لبخندنامحسوسی زدواومدطرفم

دستش روانداخت دورم گفت

-نچ نچ نچ!چکارکرده باخودش!دیوونه ای دختر؟

من هم بایه حالت کشدارگفتم

-نــــــــچ!داداشـــــــــت دیوونه اســــــــــــــت!

آرادخنده ای کردوکمک کردبشینم امامن بایه حالت تهاجمی دستم روکشیدم ازدستش وگفتم

-ولــــــــــــم کــــــــــــن!

آرادکه ازاین حرکتم جاخورده بودباتعجب نگام کردکه باخنده ی من گرفت چی شده اماجناب پارازیت همچین بااخم نگام میکردکه دیگه داشتم میترسیدم

برگشتم طرفش وباهمون لحن کش دارگفتم درحالی که ازشون دورمیشدم گفتم

-بـــــــــــای بــــــــــــــــای هانی!

بعدهم خنده ای دلبرانه کردم وازاونجادورشدم فقط آخرین لحظه دیدم که آراددستش روانداخته دورش وداره تلاش میکنه که آرومش کنه!

خوبه تااینجاش نقشه ام خوب پیش رفته بود!

آریا!

-آرادولم کن!

-نه جون داداش نمیشه!

-دیوونه نمیبینی مسته!اگه بلایی سرش بیادچی؟

آرادخنده ای کردوگفت

-این دختری که من دیدم بلاسرهمه میاره وبلایی سرخودش نمیاد

-آرادمسخره بازیت گرفته؟

هرچی تقلامیکردم آرادنمیزاشت که برم!اماآخرش انگارازکارای من خسته شدگفت

-اه گمشودیگه!میخوای نقشه اش روبه هم بریزی؟

باتعجب برگشتم بهش نگاه کردم که گفت

-آره جونم!فکرکردی اینقدراحمقه؟یه نگاه بهش بنداز،ببین کجاست؟؟

برگشتم دنبالش گشتم که دیدم بله رفته پیش احسنی!دختره احمق!

-خوب نمیشدبه من بگین؟

-اول که من هم خبرنداشتم موقعی که اومدین بااشاره بهم گفت.بعدش هم تونبایدمیفهمیدی چون عصبانیت توجزئی ازنقشه بودکه مثلااون ازت ناراحت شده بعدرفته پیش اونا!

برگشتم دوباره به آرادنگاه کردم که گفت

-گرفتی یانه؟

-آره بابا!..مگه خنگم؟

-توخنگی توکه شکی نیست

برگشتم نگاهش کردم که یه دفعه انگارچیزی یادش اومده باشه چشاش روریزکردوگفت

-اصلاتوچرااینقدرحرص وجوش اینومیزنی

حدس میزدم که بخوادچیزی بگه... برای همین اصلاخودم رونباختم

-چون همکارمه

-آره جون خودت!توکه به خونش تشنه بودی؟

-این معنی نمیده که زمانی که توماموریتیم حواسم به افرادم نباشه!

-آره! توگفتی ومنم باورکردم

برگشتم باعصبانیت نگاش کردم که خودش روجمع کردامابلافاصله دوباره شیطون شدوگقت

-حالابگوببینم!خوش گذشت؟

-خفه شوپسرحوصله ات روندارم

-آره جون خودت من که میدونم الان چه حالی داری؟ازخوشحالی داری خفه میشی

-آرادمیشه بس کنی

بدون توجه به من ادامه داد

-خدای من !رقصیدن باکی؟اونم سرهنگ رستگار!اوه اوه اوه!اونم چطوری؟کاملادرآغوش هم

-آرادبسه

-راستش روبگوبغل خورش چطوری بود؟

بااین حرفش آتیش گرفتم ...برگشتم تامشتی بزنم توصورتش که خندیدوگفت

-ای وای من داداشم ازدست رفت!

-چی میگی تو؟

-دیگه ازمن نمیخوادپنهون کنی داشم!

بعدهم نگاه معنی داری بهم کردومن هم درعوضش بهش چشم غره رفتم!

دوباره برگشتم طرف جایی که این دختره احمق رفته بود...الان کاملاکناراحسنی نشسته بودوبالوندی میخندیدکه یه دفعه احسنی برگشت وبایه نگاه طولانی بهش یه چیزی گفت که طنین خندیداماازخنده اش کاملاعصبانیت میریخت

چون خنده اش حرصی بود

بادیدن این حالتش نگرانش شدم!معلوم نیست کثافت چه حرفی بهش زده داشت خونم به جوش میومد

دستم رومشت کردم واومدم بلندشم که آراددستم روگرفت وگفت

-تلاشش روخراب نکن!

من که عصبی شده بودم مشتم روتوی میزخالی کردم

بااین حرکت من آرادباتعجب برگشت بهم نگاه کرد

-چته مرد؟توکه اینجوری نبودی؟

بعدهم مشکوک بهم نگاه کردوگفت

-نکنه؟

فهمیدم چی میخوادبگه برای خودم هم جای تعجب داشت

-نه بابا!فقط امشب خیلی عصبی ام!

آرادکه وضعیتم رودیدچیزی نگفت وفقط مشکوک نگام کرد

طنین

پسره احمق!یعنی دلم میخوادحالش روبگیرم کمرم داره میشکنه!همچین فشارداد.حالت رومیگیرم جناب سرهنگ

بعدازاینکه ازپت ومت جداشدم ...حواسم روخوب جمع کردم وباحالت مستی به طرف میزاحسنی رفتم

خداروشکرکه حنااونجابودمیتونستم به بهونه اون برم 

تامتوجه من شدباحالت کش داری گفتم

-وای حناجون!کجارفتی؟

بعدهم خودم روپرت کردم طرفش که اون هم کمکم کردبایستم

-آتوساجونم چرااینجوری شدی؟مستی؟

-نه بابامست کجابود!فقط یه کم مشروب خوردم تااعصابم آروم شه

-چرا؟مگه چی شد؟

-هیچی پسره بیشعورواسه من شاخ وشونه میکشه

برگشت به طرف آریانگاه کردووقتی حالت عصبی اون رودیدگفت

-چی شده

-هیچی اومده به من دستورمیده... حواست باشه زیاده روی نکنی.من هم ازعمدحسابی خوردم تاحالش جابیاد...بعدم هم چون حوصله اش رونداشتم اومدپیش تو

تمام مدت همه ایناروباحالتی کش دارمیگفتم

حناهم خنده ای کردوگفت

-خوب کردی عزیزم!بیابشین

برای اینکه برم کنارش بشینم ازعمدازجلوی احسنی ردشدم تامتوجه من بشه

بعدهم رفتم کنارحنابشینم که احسنی گفت

-به!آتوساخانم!

-هی خوبی؟مازی جونم

-آتوسامعلومه بدجورمستی

-نه بابا!مست چیه؟

بعدهم همونطورکه به خودم پیچ وتاب میدادم تغییرمسیردادم ورفتم کناراحسنی وایسادم ودست گذاشتم روشونه اش که اون هم حسابی خرکیف شدونیشش روبازکردبعدهم چرخیدطرف پسرارونگاه کردوگفت

-دوستت عصبیه!

-بره گمشه پسره احمق

-چی شده؟

-هیچی بابا!پسره تازه به دوران رسیده است

-معلوم بدحالش روگرفتی

این روگفت وچشمکی زدکه من هم بالوندی خنده ای کردم وروی دسته صندلیش نشستم

یعنی خاک برسرم!لوندی نکردم نکردم حالاهم که اومدم سرخودم لوندی کنم واسه قاچاقچی جماعت دارم لوندی میکنم

توهمون لحظه ای که داشتم میخندیدم احسنی دستش روانداخت دورکمرم

حسابی جاخوردم خداچه غلطی بودکردم توشوک کارش بودم که سرش روبهم نزدیک کردوگفت

-چقدرالان که مستی خوردنی شدی

حسابی حرصی شده بودم مرتیکه عوضی!امابالاجباردوباره خنده ای کردم .

اون هم دوباره چرخیدطرف مهمونش ومن روبهشون معرفی کرد

به عنوان دوست نزدیکش!نکبت!مگه اینکه بمیرم باتودوست باشم

برای اینکه من روازخودش دورنکنه سرم روروی شونه اش گذاشتم که اون هم دستش رودورکمرم سفت کرد...خودم روبه خواب زدم که یعنی ازشدت مستی بیهوش شدم ...ازعمد هم سرم روبایه حالت بیقیدی ازپشت انداختم پایین تا فکرکنه که خوابم

-ای جانم بخواب!خوشگل خانم!چه شبی شودامشب

مهمون-عجب تیکه ای تورکردی

-من وتوکه نداریم پیام جان!

بعدهم خنده ای کردوگفت

-مال هردومون!باشه؟

که مهمونش هم گفت

-نیکی وپرسش

بعدهم دوتاشون باهم خندیدن

کثافت!مگه اینکه بمیرم بذارم دستت بهم بخوره!عوضی

دوباره بحثاشون ازسرگرفته شدومن هم مثل یه دخترخوب ضبط کردم همه رو!

آریا

باعصبانیت سوارماشین شدم!امشب به اندازه کافی کشید بودم

به خانم مارپل نگاه کردم که معلوم بوداون یه لیوان کارخودش روکرده چون خواب بود!

چرخیدم طرف آرادتاباهاش صحبت کنم

-آراد.میخوام باهات صحبت کنم

-چی شده ؟

-ببین ازت خواهش دارم تاآخرماموریت این مسخره بازیات روبزاری کنار

آرادکه ازاین بحثی که پیش کشیده بودم تعجب کرده بودبهم نگاه کردوهیچی نگفت

خودم هم میدونستم بحث احمقانه ای پیش کشیدم اینوپیش کشیده بودم درواقع میخواستم ذهنم روخالی کنم ازاتفاقای اونجا

-ببین ماموریت داره حساس میشه ازاین به بعد بایدحواسمون روبیشترجمع کنیم

آراداخمی کردوگفت

-درسته میدونم!خودم هم متوجه حساسیت ماموریت شده بودم!

-پس بااین حساب

حرفم روقطع کردوگفت

-داداش جونم فکرکنم پلیس بازی شروع شد

لبخندی بهش زدم میدونستم آرادهرموقع این حرف رومیزنه یعنی دوباره میره توجلدجدی بودنش!

دوباره به جلوم نگاه کردم!کارمون داشت سخت میشد

ازلحن امشب طنین هم  فهمیدم که فهمیده کارداره سخت میشه!

به هردوشون نگاه کردم آرادهم چشماش روبسته بود...انگارخیلی امشب خسته شده بود

-بچه هارسیدیم

تااین روگفتم طنین چشماش روبازکردوتشکرکرد

موقعی که میخواست پیاده بشه روکردبه من وگفت

-سرهنگ ممنون!

بعدهم به سرعت رفت داخل

ماهم پشت سرش حرکت کردیم

داخل که رفتیم دیدیم که بچه هاهمه بیدارن ومنتظر!

روکردم به طنین وآراد

-بچه هامیدونم خسته این امااول بایدصحبت کنیم

طنین-اگه میشه یه وقت پنج دقیقه ای به من بدین

-برای چی؟

-بایددوش بگیرم

اینوگفت وبعدبایه حالت چندش به پوست بدنش دست کشید

همه داشتیم باتعجب بهش نگاه میکردیم

-معذرت میخوام امامن باشرایطی که امشب داشتم نمیتونم این وضعم روتحمل کنم

بعدهم به سرعت رفت طرف اتاقش

آراد-این چش شد؟

من-وسواس داره!البته نسبت به مردا

بعدهم پوزخندی زدم که تعجب آرادروبیشترکرد

عجب احمقی ام من!این دخترواقعامریضه

طنین

حالم داشت ازخودم به هم میخورد

دلم میخواست پوست تنم روبکنم که گذاشته بودم یه مردبهش دست بزنه

باحالت خشنی بدن شور روروی پوستم میزدم ولیف میکشیدم 

-اه 

بیخیال شدم وبعدازخشک کردن موهام رفتم پایین

هنوزهمه بیداربودن!...معلوم بودمیخواستن جزییات کارمن روبفهمن

-معذرت میخوام منتظرتون گذاشتم

بعدهم رفتم وکنارسروان هدایتی نشستم

دوباره جوجدی شد!وهمه به حرفای سرهنگ گوش دادیم

-ببینیدامشب مابایکی ازخریداراشون آشناشدیم ازقرارمعلوم مهمونی امشب برای اشنایی اوناباهم وبستن قراردادبوداحتمالااونامیخو ان یه محموله جدیدروبفرستن دبی

هنوزعصبی بودم... ازلحن سرهنگ هم که به دخترامیگفت محموله عصبی ترشدم!

بایه حالت عصبی پاهام روتکون میدادم ودستام رومشت میکردم

دوباره اتفاقای امشب داشت برمیگشت به ذهنم!

امشب اگه آرادنیومده بودکمکم معلوم نبودچه بلایی سرم میومد

خیلی ماهرانه من روبرای رقص صدازدوازاونجادورکرد

طوری که هیچکس شک نکرد

دوباره دستام رومشت کردم یادم که به تماس دستای احسنی باپوست کمرم میومدحرصی میشدم

همین طورتوفکربودم که دیدم همه دارن به من نگاه میکنن!

-چی شده؟

آراد-سرهنگ حالتون خوبه؟

-من!آره!

پارازیت-کاملاازحرکات هیستریکتون معلومه!

بعدهم پوزخندی زدکه حرصم روبیشتردرآورد

این چه مرگشه!

سعی کردم خونسردباشم دوباره رفتم توجلدخودم وگفتم

-فکرنمیکنم به کسی ربط داشته باشه

پارازیت-پس حواست روجمع کن... چون ماوقتی نداریم که بخوایم به خاطرکارای احمقانه هدرش بدیم

پسره آشغال!حالت تویکی رواساسی میگیرم فکرکرده من حواسم پرت بوده ونفهمیدم چی گفته

-بله متوجه ام

سری تکون دادوگفت 

-پس شروع کنید

-خوب همون طورکه خودتون گفتین این مهمونی یه هماهنگی برای انتقال دختراست مابایدیه جوری واردگروه بشیم

نگاهی به جمع کردم وگفتم

-سرگردخانی میشه لطفاحرفایی که توسط شنودمن ضبط کردین روپخش کنین

بااین حرف من همه به طرف سیستم هاچرخیدن 

صداپخش شد

ازش خواستم که صداروروی قسمت خاصی تنظیم کنه

احسنی-ببین دختراآمادن!فقط میمونه ردکردنشون ازمرزکه دیگه اون کارخودته

پیام-ازاون نظرمشکلی ندارم!چندنفرن

-سی تا!

-این یکی هم هست؟

-البته بااین میشن سی تا

-خوبه!

-اطلاعات وروزحرکت روبرات میفرستم

-باشه

حرفای بعدیشون حول دختراوخصوصیاتشون گشت وکارایی که بایدتودبی انجام میشدالبته چیزی هم درموردحبیب ویاورگفتن که فهمیدم قراره اوناهم بادختراهمراه باشن

تاصداقطع شدهمه چرخیدن طرف من انگارمتوجه شده بودن که میخوام چکارکنم

آراد-سرهنگ شماکه؟

-درسته سرگردمیخوام واردگروه بشم!به عنوان یکی ازاون دخترا

-این کارخطرناکیه

-میدونم کاملااطلاع دارم ...نیازبه تذکرتون نیست

پارازیت-به هرحال نمیشه تنهاشماروفرستادتوی گروه

بااین حرفش توجه همه بهش جلب شد

پارازیت-بایدترتیبی بدیم که کسی روهمراه شماواردگروه کنیم

بعدهم ساکت شدانگارداشت فکرمیکرد

سرگردنعمتی-قربان به نظرمن سرگردامینی بهترین موردبرای ورودبه گروهشونن

-چطور؟

-چون ایشون راحت ترازبقیه میتونن نقش بازی کنن

حرفش درست بود!به هیچ کس هم بیشترازآراداطمینان نداشتم 

بایدیه فکری میکردم تااون روهمراه خودم واردکنم اماچطوری؟

-بهتره فعلابریم استراحت کنیم

بااین حرف من همه ازفکردراومدن وازجاشون بلندشدن

امافکرمن رومساله ی دیگه ای درگیرکرده بود

کی بودکه داشت اطلاعات ماروبهشون میرسوند!امشب فهمیده بودم که درموردمن اطلاعات کافی دارن ازقیافه گرفته تااعضای خانواده ام!

آهان فهمیدم بااین کارم هم میتونم جاسوسشون روگیربیارم هم آراد رو واردگروه کنم

آریا

چندروزازاون مهمونی کذایی گدشته بودوماهنوزهم نتونسته بودیم که کسی روواردگروهشون کنیم!هرتلاشی به بن بست میخورد

کاملاعصبی شده بودم رفتم تاببینم گروه اطلاعاتیمون چیزی بدست آوردن یانه؟

که دیدم همه دارن بایه حالت غریب بهم نگاه میکنن

همه روکه ازنظرگذروندم به مارپل رسیدم که دیدم بایه پوزخندحرصی داره به من نگاه میکنه

-چی شده؟

مارپل خنده ای کوتاه کردوگفت

-خرفرض کردین سرهنگ؟

اخمام روتوهم کردم وگفتم 

-هیچ معلوم هست اینجاچه خبره؟چراطعنه میزنین؟

روکردم به سرگردخانی وگفتم

-سرگردزودبهم بگواینجاچه خبره؟

اون هم نگاهی به اطراف کردوگفت

-قربان سرگردامینی

برای لحظه ای نگران شدم

-آرادچی شده؟

بااین حرف من دوباره مارپل خنده ای کردوگفت

-سرهنگ نخندونین مارو!یعنی میخواین بگین که خبرندارین؟

دیگه واقعاهنگ کرده بودم

-سرهنگ احترام خودتون رونگه دارین

-که چی؟میخواین بگین خبرنداشتین که جاسوس گروهمون برادرجانتون بودن؟

بااین حرفش برای لحظه ای شوکه شدم امافوراجوش آوردم

-داری زیادترازدهنت حرف میزنی

-هه!نخیرسرهنگ

بعدهم نگاه مشکوکی به من کردوگفت

-نکنه میخواین فکرکنیم که شماازکارای برادرتون خبرنداشتین

دیگه واقعاجوش آورده بودم فورابه طرفش حمله کردم ودستم روبه گردنش گرفتم واونوبه دیوارکوبیدم

بااینکه معلوم بودازفشاردستای من داره خفه میشه اماهنوزاون پوزخندش رولباش بود

دلم میخواست مشتم روتودهنش بکوبم

باصدایی که به زورازگلوش بیرون میومدگفت

-چیه سرهنگ رم کردی؟!من واسه حرفام مدرک دارم.سرگردخانی هم شاهدبودن

به سمت خانی برگشتم که باسرتاییدکرد

باحالتی مشکوک برگشتم وبه مارپل نگاش کردم که گفت

-میتونم نشونتون بدم

دستم روازروی گردنش برداشتم که نفسی تازه کردودوباره باپوزخندرفت سراغ سیستم هاش

-من تومهمونی احسنی متوجه شدم که هویت من لورفته ومطمئن شدم که یکی ازداخل ماداره اطلاعاتمون روبراشون میفرسته!اوناحتی ازتعداداعضای خانواده من هم اطلاع داشتن

نگاهی به من که بااخم داشتم نگاش میکردم کردوادامه داد

-برای همین روهمه لباس هاشنودودوربین قراردادم که دیدم بله جناب سرگردامینی عامل اطلاعاتیشونه.درضمن سرهنگ بایدبگم که اطلاعاتتون لورفته جناب!...چون ایشون دیروزکه رفتن پیش احسنی داشتن درموردشماحرف میزدن

بعدازاین حرف هم فیلمی روبهم نشون دادکه دوربین داشت ازاحسنی فیلم میگرفت والبته صدایی که داشت باهاش حرف میزد

باورم نمیشدصدای آرادبود.برادرمن!کی فکرش رومیکرد؟خدای من چرا؟

داشتم میشکستم.فکر روهم نمیکردم که اون ...

طنین

باورش نمیشدکه برادرش چنین آدمی باشد!وقتی صداش روشنیدباچشم دیدم که شکست امانتونستم جلوی پوزخندم روبگیرم... هیچ کس فکرش رونمیکرد

تاصداقطع شداول نگاهی به ماکردچشاش به خون نشسته بودیه دفعه انگاردیوونه شده بود میزداخل سالن روبرداشت وپرت کرد...میزشیشه ای تیکه تیکه شد

همه ترسیده بودن امامن هنوزهمون پوزخندرومیزدم

باصدای بلنددادمیزد

-آرادمیکشمت!به خداخودم میکشمت کثافت!

بعدهم ازسالن رفت بیرون!همه متاثرشده بودن!فکرش روهم نمیکردن

به همشون نگاه کردم وگفتم

-زودباشین نبایدبزاریم اوناازمون جلوبیوفتن!

همه برگشتن به من نگاه کردن که بانگاه جدی من برخوردکردن

توهمین لحظه دوباره سرهنگ برگشت تووگفت

-سرهنگ رستگار!بایدهمین الان عملیات روشروع کنیم!من میخوام واردگروهشون بشم

دوباره پوزخندم روزدم که باعث شدحرصش بگیره

-سرهنگ حرف مسخره ای زدم

-نه جناب سرهنگ فقط من موندم شماهمه جوانب روسنجیدین؟

بااخم نگام کرد که گفتL

-خوبه من همین الان گفتم شمااطلاعاتتون لورفته اونوقت میخواین باوجودآراداونجاسرخودتون روبه بادبدین؟

دوباره پوزخندزذم

-درضمن فکرکنم متوجه هستیدکه آرادبرادرشماست

-منظور؟

باحالت تفهیم نگاش کردم که دوباره بهم حمله کردودستش رومشت کردتاتوی صورتم بکوبه اماآخرین لحظه متوقف شد

-سرهنگ متوجه هستی چی میگی؟

-کاملا

صداش روبالابردوگفت

-من هم دست داداش نامردم نیستم

بااین حرفش لبخندی زدم تاازعصبانیتش کم بشه خودم هم میدونستم که اون مقصرنیست مسئول همه این ماجرافقط...

-به هرحال جناب سرهنگ شمانمیتونین واردگروهشون بشین چون کاملالومیرین.

نفسش روپرصدابیرون دادوگفت

-پس بایدچکارکنیم؟

-تغییراستراتژی

-چطوری؟

-به زودی میفهمین

برگشت نگام کردکه بهش اشاره کردم که بایدصبرکنه!

کمی مشکوک نگام کردومنتظرموند...گرچه نمیتونست صبرکنه امامیدونست منم هرکاری بخوام میکنم

ازموقعی که اون خبررودرموردآرادشنیده یه کم عصبی شده ...بهتره هرچه سریع ترهمه چی روبهش بگم

یه صندلی برداشت واومد کنارمن نشست من هم منتظرموندم تاهمه برن وموقعیت خوب روبدست بیارم

اریا-خوب سرهنگ!

-بله؟کاری داشتین؟

-قرارشدصبرکنم تابگین نقشتون چیه؟

دلم خواست کمی اذیتش کنم... الان که وضعیتش این بودخوب حرص میخورد

وقتی به این فکرمیکردم که باکارمن داره اینجوری حرص میخوره کلی سرخوش میشدم!کلادلم میخواست حرص این سرهنگ رودربیارم

-مگه من نقشه داشتم؟

-سرهنگ باورکنین الان اصلاحوصله شوخی ندارم

باحالتی جدی گفتم

-خوب به من چه؟مگه من باشماشوخی دارم

ازشدت حرص موهاش روتوچنگش گرفت وکشید!نه دیگه دلم براش سوخت!بیشترازاین نمیشدحرصش بدم!منم اهلش نبودم!کلاتواین کاراواردنبودم

-شوخی کردم سرهنگ الان براتون همه چی روتوضیح میدم!اول بایدچیزی روبشنوین

بعدهم چرخیدم طرف سیستم خودم وصداهای ضبط شده توسط سیستم خودم روبراش گذاشتم تابشنوه

خوب که گوش دادباحالت تفهیم برگشت وبه من نگاه کرد

من-بله سرهنگ!تمام اطلاعات من لورفته

-پس بااین حساب مااینجا جاسوس داریم

-درسته!اگه میشه همراه من تشریف بیارین

بعدهم ازروی صندلی بلندشدم وبه سمت اتاق خودش وآرادرفتم اون هم باحالت تعجب پشت سرمن میومد

-معذرت میخوام سرهنگ!امانمیتونستم اونجاصحبت کنم

-چطور؟

-نمیخواستم موقعیت سرگردامینی روبه خطربندازم

بااین حرف من چشاش چهارتاشد

-یعنی...

-بله درسته!سرگردامینی خیانت کارنیستن!من باکمک ایشون میخوام جاسوس گروه روپیداکنم

-چطوری آرادروواردگروهشون کردی؟

برای لحظه ای ازلحن صمیمی که به کاربردخوشم نیومدامابه روی خودم نیاوردم وگفتم

-کارسختی بود!اماراستش مجبورشدم به خاطرش ازشماواطلاعاتی که بدست آوردین استفاده کنم!

-چی؟چرا؟

-راستش روزمهمونی که من کناراحسنی بودم فهمیدم که فقط اطلاعات من به عنوان عضواصلی گروه اطلاعاتی لورفته!وازاونجایی که تاالان ازتون شناخت پیداکردم فهمیدم که شماکارتون روخیلی مخفی انجام میدین طوری که ازاطلاعات توی لپ تاپتون حتی برادرتون هم خبرنداره!وبایدبگم که من روز اولی که واردگروه شدم به اینکه چرااطلاعات بدست اومده خیلی کمه شک کردم والبته منبع اصلیش روهم فهمیدم!...خودشمادلیل کمی اطلاعات دردسترس بودین!کارتون کاملاهوشمندانه بودمخصوصارمزگذاری لپ تاپتون!

به اینجاکه رسیدم لبخندی بهش زدم وبایه حالت شرمنده گفتم

-اماراستش شکستن رمزبرای من مثل آب خوردنه!

دیگه چشاش بیشترازاین بازنمیشدمن هم دوباره ادامه دادم

-من به اطلاعات شمادست پیداکردم وبعدفهمیدم که اونامطمئنا بابدست آوردن اطلاعات شماتوسط سرگردبهش اعتمادمیکنن.من برای این کاریه سری ازاطلاعات پیش بردماموریتمون رودراختیارشون گذاشتم.مثل خبرداشتن ماازمحموله اخیرشون وتعداددخترا

اه!اینجادیگه حالم ازخودم بهم خوردکه روی هم جنسای خودم لقب محموله گذاشتم

من سکوت کردم که اون هم باحالتی متفکرگفت

-اینجوری که موقعیتشون روتغییرمیدن

-درسته اماباوجودسرگردتوی گروهشون اونانمیتونن فرارکنن

-حالاباچه عنوانی اونوفرستادین توی گروه؟

-باعنوان علی دوست پژمان!که موقعی که اومده منوازکناراحسنی ببره!متوجه حرفاشون شده وازاونجایی که سرهنگ امینی دوست نزدیکشه یه سری ازاطلاعات روبدست آورده ومیخوادباهاشون همکاری کنه

-فکرمیکنی باورمیکنن؟جاسوس توی گروه راحت موقعیت آرادروبهشون لومیده

-برای همین ماسرگردرودستگیرمیکنیم

-اینجوری که آرادرومیکشونیم بیرون

-نه ماایشون رودستگیرمیکنیم ومیفرستیم ستاد!اونجا هم من باسردارکریمی صحبت کردم که ایشون روبلافاصله بعدازاینکه مامورای مااونجاروترک کردن آزادکنه!بعدهم سرگردباچهره مبدلی که به عنوان علی رفته بودپیش اونابرمیگرده توی گروه وعلت غیبتش روهم بدست آوردن اطلاعات ازشمااعلام میکنه.جاسوس گروه هم فکرمیکنه که ماسرگردروگرفتیم واون خطری براشون نداره واین تازه واردیه آدم ناشناسه!

-امیدوارم عمل کنه!

-منم امیدوارم!چون مابایدقبل ازورودمن به گروهشون جاسوس رودستگیرکنیم وگرنه همه چیزبه هم میریزه

-درسته!

بعدازاین حرف هم اخم کردورفت توفکر.من هم بلندشدم وگفتم

-خوب پس من دیگه برم!معذرت میخوام که امروزباعث عصبانیتتون شدم

لبخندی زدوگفت

-نه خواهش میکنم

امابلافاصله بعدش چشاش روریزکردوگفت

-بعداباهم تسویه حساب میکنیم

من هم سری تکون دادم وگفتم

-ازتسویه حساب نمیترسم!درضمن...

برگشت نگام کردکه من هم باحالت طلبکارگفتم

-پول میزروهم بریزین حساب ستاد

-بله؟

-میزی که شکوندین

-جانم؟مثل اینکه شماباعث شدین من اون کارروبکنم

-به من ربطی نداره.شمابه عنوان یه سرهنگ بایدروی خودتون کنترل داشته باشین

اخم کردوگفت

-من روی خودم کنترل دارم

باحالتی شیطون گفتم

-برمنکرش لعنت!و..لی بایدپول روبریزین حساب وگرنه مجبورمیشم به دلیل خسارت زدن به دولت دستگیرتون کنم

بااین حرف من لبخندی زدوگفت

-باشه سرهنگ!گردن من ازموباریکتر!پول رومیریزم حساب!شماهم برواستراحت کن!

-بیرونم میکنین؟

بعدهم سری تکون دادم وباتکون دادن دستام گفتم

-مزاحمم دیگه.میدونم

که اون هم باحرکت من خنده ی جذابی کردوگفت

-من غلط بکنم سرهنگ جامعه روبیرون بکنم!

بعدهم شونه ای بالاانداخت وگفت

-اصلانمیدونم!این نظرخودتونه!نمیدونم شایددرست باشه

نه دیگه داره پررومیشه.چشام روریزکردم وگفتم

-سرهنگ مطمئن باشین بی حساب میشیم!

بعدهم برگشتم وتندی رفتم بیرون که صدای خنده اش بلندشد

ازاین که خندیدخوشحال شدم.خیلی خوب شدکه آروم میبینمش!درموردآرادخیلی عصبی بود!

عصری واقعاترسیده بودم بلایی سرش بیادومن ازکارخودم پشیمون بشم

آریا

عجبا!واقعاتوی کاراین دختر مونده بودم.به خوبی همه ماروفریب داده بود!الحق که بازیگرخوبیه!حتی موقعی که زدمش هم بازداشت به بازیش ادامه میداد

وای وای گفتم زدمش!بیچاره تموم گردنش کبودشده بود

امشب که به جای روسری هایی که باحالت جالبی دورسرش میپیچیدکلاه پوشیده بودگردنش رودیدم که جای تموم انگشتام روی گردنش دراومده بودمشخص بودکه خیلی فشارآورده بودم...اون هم که اصلابه روی خودش نیاورد

..بعدازسرکشی نگهبانابرگشتم تواتاقم پیراهنم رودرآوردم تاکمی استراحت کنم!...خیلی خوشحال شدم که تمام ماجرای امشب دروغ بود!...هنوزم که یادم میاددلم میخوادشکم این دختره ناکس روسفره کنم که باعث شداینجوری حرص بخورم

همین طورکه توی فکربودم روی تخت درازکشیدم که یه دفعه دربازشد

-سرهنگ

ازترس پریدم وروی تخت نشستم که دیدم بله !خانم بازبرگشته!حالاهم همچین زل زده به من ودهنش بازمونده که من موندم چی دیده که اینجوری میکنه

-سرهنگ رستگار!چی شده؟چراحرف نمیزنین؟سرهنگ؟

نه خیرهنوزماته!شده مجسمه!

این دفعه بلندصداش زدم که به خودش اومد

-سرهنگ

سرش روانداخت پایین وگفت

-ببخشیداول میشه پیراهنتون روبپوشید

وای پسر!تازه فهمیدم این چرااینجوری زل زده!منم مثل مشنگا نشستم جلوش وفک میزنم نگودختره منواینجوری دیده هنگ کرده!

نگاهی به خودم کردم ونگاهی به اون که هنوزسرش پایین بود

برای لحظه ای دلم خواست که اذیتش کنم وپیراهنم رونپوشم

-مگه مشکلش چیه؟

اون هم بامن من گفت

-مشکل.؟مشکل؟اه!بپوشیددیگه!

-نچ!

-سرهنگ!

-خوب گرممه!

-ای بابا!اصلامشکلش منم!

-چرا؟

آخی دختربیچاره!به خودم نگاه کردم!نه خداوکیلی!هیکلیم واسه خودم!خوشم اومد!وای وای اگه سرهنگ رستگارروتغییرمیده بقیه روچه میکنه!

بهش نگاهیی کردم که اون هم پوفی کشیدوگفت

-به درک!

بعدهم اومدتوودقیقاکنارم نشست!درحالی که بازجدی شده بودوچشماش شده بوددوتاتیله سرد!

نه انگارخیلی هم مالی نیستیم!

بااین که دیدیم براش فرقی نداره امابازم پیراهنم رونپوشیدم !کرم بوددیگه بایدمیریختم

-بفرماییدسرهنگ!چی میخواستین بگین؟

یه دفعه انگاریادش اومدکه چی میخواسته بگه پریدوگفت

-سرهنگ!سرگردتماس گرفت!

بعدهم نگاهی به ساعتش کردوگفت

-قرارشدچنددقیقه دیگه دوباره تماس بگیره تاشماهم باشین!

فورابلندشدم .پیراهنم روبرداشتم تابپوشم درهمون حال گفتم

-جدی؟پس چرامعطلین؟بریم.

امااون ازجاش تکون نخوردوگفت

-واقعاکه!معذرت میخوام سرهنگ اماخیلی پررویید!من معطل میکنم یاشماکه بازیتون گرفته!درضمن نمیخوادبرین بیرون!همین جابهتره

بعدهم یه دستگاه کوچیک ازجیبش درآوردوگذاشت روی تخت ومنتظرموند

من هم دوباره نشستم روی تخت

اززمانی که قراربودآرادتماس بگیره گذشته بود...اون هنوزتماس نگرفته بود!...به طنین نگاه کردم که داشت توی اتاق قدم میزد!یه لباس ست سوییشرت وشلوارصورتی بایه هدبندصورتی پوشیده بود!کلاه سویشرت روهم سرش کرده بود!معلوم بوده که خیلی عجله داشته چوت تابه حال اینجوری ندیده بودمش!معمولاتونیک های آزادتاروی زانو باشلواروروسری میپوشید!...تمام رنگایی هم که توتنش دیده بودم مشکی بودوسرمه ای وخاکستری!گرچه خیلی بهش میومداماتواین لباس رنگ صورتی جذاب ترشده بود!... قیافه وتیپش خیلی بچگانه شده بوداماچهره اش کاملاجدی بود

کلادنیای تناقضات بود!

برام شناختن چنین دختری جالب بود!دختری بادنیایی ازتناقضات وغیرقابل پیش بینی!

همین طورکه منتظربودیم یه دفعه چراغ دستگاه روشن شدوبوق زدکه باعث شداون به طرف دستگاه بدوئه!

بااین حرکتش کلاه سویشرت ازسرش افتادو...

وای خدای من!

خرمن مشکی موهاش ریخت بیرون!کاملاهنگ کردم!....فکرش روهم نمیکردم که دیگه دختری پیدابشه که موهایی به این بلندی داشته باشه چه برسه به اینکه اون دخترسرهنگ رستگارباشه!

باهربدبختی بودحواسم رودادم به دستگاه!امامگه رنگ مشکی موهاش میذاشت

خدایامن چم شده؟من که خودم بدترم!گیرداده بودم به این دخترکه بادیدن بدن من اینجوری زل میزنه بعدخودم نمیتونم نگاه ازش بردارم!

یه دفعه صدای دستگاه بلنشدکه ازاون طرف آرادداشت حرف میزد

آراد-سلام برسرهنگان کشور

لبخندزدم!این پسرسراسرهیجان بود

طنین-سلام سرگرد!خوبین؟

-خوب خوب!شماچطورین؟دماغتون چاق چاقه؟

طنین- من که بله امامثل اینکه برادرتون هنوزهنگن!

-جدی؟حتماهنوزنتونسته این اتفاقاروهضم کنه!آخه بچم خیلی سختشه!شکست عشقی خورده!

صدای خنده طنین اومدوصدای پرهیجان آرادکه پرسید

-راستی سرهنگ چقدرحرص خورد؟کاش اونجابودم حرص خوردنش رومیدیدم

این دفعه طنین گفت

-سرگرد!حرص خوردنشون که تماشایی بوداماالان یه چیزدیگه حواسشون روپرت کرده

بااین حرفش به خودم اومدم!وای متوجه شده که داشتم نگاش میکردم!پس چرادوباره کلاهش رونپوشید؟

برگشتم بهش نگاه کردم که دیدم ابروهاش روبالاانداخته وداره بهم نگاه میکنه

بله داره تلافی میکنه!

آراد-آریاخاک برسرت!کجایی؟بیدارشو!توکه آبروی ماروبردی.چی دیدی که هنگی؟

من- گمشوپسر!من خوبم!سرهنگ شوخی میکنه

آراد-آره جون خودت!آخه یه چیزی بگوواقعیت داشته باشه!...توبگواصلابه اون سرهنگ دماغومیخوره که اهل شوخی باشه؟

بااین حرفش طنین شروع کردبه خندیدن وگفت

-خوبه دیگه سرگرد.حالامن دماغوام؟

ارادصداش رونازک کردوگفت

-ای وای!سرهنگ شمااونجایین؟وای خاک عالم توسرآریا!

من-عجب رویی داری!

اراد-چاکریم!راستی داداش بگوببینم چقدرموقعی که بهت گفتن من خیانت کردم هنگیدی؟

طنین-هنگ که نکردن فقط به دولت خسارت واردکردن که قول دادن پولش روپرداخت کنن!

آراد-خاک توسرت!حداقل وقتی خراب کاری میکنی زیربارنرو!بابامن چقدرکارکنم بدم توی وامونده خراب کنی؟!آخه لامصب من بااین بچه توی شکمم میرم ماموریت خونه این واون تاپول بدست بیارم اونوقت توی لندهوردودش میکنی میره هوا!مرتیکه مفنگی!

من-آرادبازتوشروع کردی؟بگوببینم اونجاچه خبره؟

آراد-اینجاخبری نیست!همه کپیدن

من-واقعاکه خری

آراد-خربغل دستیته!

طنین-سرگردبالاخره که این ماموریت تموم میشه!مثل اینکه شماواجب شده یک ماه توالت بشورید

آراد-ای وای سرهنگ!آریایاری کن.نزاربدبخت بشم

من-نه... ایندفعه دیگه منم باسرهنگ موافقم

آراد-آدم فروش!دست توروشده برام!قصه هات بلدشدم

من-آرادآدم باش!وقت نداریم ممکنه کسی بیداربشه

-اه!باشه بابا!اگه گذاشتی من یه کم بااین دستگاهای میس مارپل حال کنم

طنین-میس مارپل کیه؟

وای خاک توسرت آراد.حالامن بااین چکارکنم؟

آراد-وای آریا!

من-زهرمار!

-اصلابه من چه؟اونقدرتوکف این دستگاهابودم حواسم نبود

درحین اینکه آراد حرف میزدطنین هم داشت به من نگاه میکردانگاریه چیزایی فهمیده بود

من-کفنت کنم آراد!

آراد-خوب چه کنم؟توکه نمیدونی چقدرکیف میده دستت روبکنی توجیب شلوارت وهمین طورانگارداری باخودت حرف میزنی باچیزی توی دندونت حرف بزنی.

بعدصداش خندون شدوادامه داد

-نمیدونی چه حالی میده وقتی میبینی بقیه مثل منگلابهت نگاه میکنن!فکرکردن دیوونه ام دارم باخودم حرف میزنم.نمیدونن که یه نره خربه اسم آریااونورنشسته داره گوش میده که!منم توکف اینابودم حواسم نبودکه سرهنگ اینجاست ونبایدبدونه که توبهش میگی

پریدم توحرفش وگفتم

-خفه شواراد

بعدبرگشتم به طنین نگاه کردم که یه چشم غره حسابی برام اومد

یعنی یه حالی ازاین آرادبگیرم اساسی!پسره مشنگ

آراد-داداش الان میدونم داری باچشای آتیشیت به دستگاه نگاه میکنی.اماباورکن که اون دستگاه گناهی نداره.سرهنگ شماهم اون چشم قره روبه داداش مانروگناه داره...به خداغلط کرد!باباچیززدبه خودش... من میگم چشم قره نروتوبدترش میکنی؟!عفوبفرمایین حالایه چیزی خورد.

ارادهمین طورداشت پشت دستگاه چرت وچرت میبافت که باصدای خنده مادوتاخفه شد

یعنی عجب ماموریتی بود؟ازدست این آرادهیچ کدوممون ماموریت روجدی نمیگرفتیم!اگه سرداربفهمه یه حال اساسی ازهممون بگیره که اونسرش ناپیدا!

طنین-سرگردبه خاطرشمافعلاکاری باهاشون ندارم!امابعدا

من-من زیربارنمیرم

آراد-آریامردباش.یعنی چی من زیربارنمیرم؟!

من-خفه شوتوکه ندیدی چطوری چشاش روبرام میچرخوند

بااین حرف من هردوتاشون خندیدن

آراد-آره واقعا!منم ازچشاش میترسم!فکرکنم تنهاچشایی باشن که میتونه ترسناک باشه

طنین-چکاربه چشای من دارین؟

آراد-به خداسرهنگ!وقتی جدی میشین هیچی مثل چشاتون ترسناک نمیشه!

بااین حرف آرادمن هم بی هواگفتم

-وقتی هم آروم هستین هیچی مثل چشاتون مهربون نمیشه

این روکه گفتم چشای طنین برق زدوآرادهم گفت

-یعنی کفنت کنم!مردهم اونقدرخر؟!

وای تازه فهمیدم چی گفتم!اه!من چرااینطوری شدم؟فوراسرفه ای کردم وگفتم

-خوب اطلاعاتت روبده

اراد-یعنی تغییربحثت توحلقم!نه خیرتوهمون نخاله میمونی

من-خفه شودیگه!وقت نداریم

آراد-اره موقعی که توضایع میشی وقت نداریم

طنین-سرگردخواهش میکنم!ممکنه هم اتاقی من بیداربشه ومتوجه غیبتم بشه

آراد-مگه شماکجایین؟

من-تواتاق من

آراد-یعنی الان...

من -آرادخفه میشی یانه؟

من که میدونستم الان میخوادچرت وپرت بگه!پسره احمق اصلارعایت سرهنگ روهم نمیکرد!

اوه اوه ازکی تاحالاشدسرهنگ؟!

آراد-باشه بابا!حالاساکت شین میخوام برم منبر

طنین که فقط خندیدمن هم گفتم

-انگارتاحالاکجابوده!

-آریاخفه میشی یانه؟

من-باشه بنال!

امافوراازحرفی که زدم پشیمون دم وخجالت کشیدم چون صدای خنده طنین بلندشد

آرادهم خنده ای کردوگفت

-راستش اینجایه کم عجیبه همه بایه حالت رمزی حرف میزنن!من روهم بایدبگم که خیلی تحت نظردارن انگارهنوزبهم اعتمادنکردن

من-خوب معلومه عقل کل!توتازه واردی

آراد-پارازیت فعلاخفه!

بااین حرفش طنین سرش روپایین انداخت وفورانگاهش روازمن گرفت

خوبه حداقل فقط من ضایع نشدم

آراد-داشتم میگفتم!تاالان من ازآدمایی که دیدم همون احسنی ویاوربودن والبته حبیب!راستش حبیب باذهنیتی که من درموردش داشتم خیلی فرق میکنه!من فکرمیکردم یه غول تشن باشه!امااون یه متخصص کامپیوترماهره!آخه اینطورکه متوجه شدم تموم کارای اطلاعاتیشون زیرنظراونه!

بعدهم بایه حالت هشداری گفت

-سرهنگ حواستون روجمع کنین!رقیب قدری دارین

طنین-ممنون ازتذکرتون!

آراد-خواهش!فعلاهم که دیگه چیزی بدست نیاوردم!درموردجاسوس هم تمام تلاش خودم رومیکنم!

طنین-خوبه سرگرد!کارتون خوب بود!مواظب خودتون باشین

آراد-ممنونم سرهنگ!پس من فعلامیرم

من-صبرکن آراد-

-چیه؟

-میخواستم بگم فردا ماتورودستگیرمیکنیم

بااین حرف من آرادصداش رونازک کردوگفت

-واچرا؟جناب سرهنگ!من اینقدرخانوم ...چه خطایی ازم سرزده؟

-پسرتوهمون خری هستی که بودی!به خاطرادامه نقشه میگم

-خوب جونت دربیاد..زودترمیگفتی!

طنین-سرگردبهتره برین بخوابین!زده به سرتون!ماهم خسته ایم

آراد-چی؟میخواین اونجابخوابین؟

من-آرادبروگمشو

آراد-باشه باشه رفتم

بعدهم فوراقطع کردبرگشتم به طنین نگاه کردم که دیدم حسابی سرخ شده برای همین فوراخداحافظی کردورفت

من هم دوباره پیراهنم رودرآوردم وروی تخت درازکشیدم اماتمام شب توفکراون موهای مشکی وصاحبشون بودم که چطوریه دفعه اینقدرآشناشده که من وآرادکه هیج دختری روآدم حساب نمی کردیم اینقدرباهاش راحتیم!

طنین

-سرهنگ!سرگردامینی دارن ازساختمون میان بیرون!الان بایددنبالش کنین

آریا-سروان حمیدی بادوتاازسربازادنبال من بیاین!

فوراازساختمون خارج شدن ازقبل باسرهنگ وسرگردهماهنگ کرده بودم که کجابایدسرگردامینی رودستگیرکنن که احسنی نفهمه!...آخه طبق نقشه مابایدآرادرودستگیرمیکردیم تاجاسوس فکرکنه که خطرآرادرفع شده!

وآرادهم بانام علی اونجاباشه!

صدای سرهنگ ازدرون بلندگوپخش شد...!داشت بامیکروفونی که بهش داده بودم حرف میزد

-سرهنگ رستگار!ماسوژه روتوی شلوغی گم کردیم... شماهنوزردیابی که زیرماشینش نصب کردین رودردسترس دارین؟

-بله سرهنگ!رفت طرف خیابون...الان هم داخل پارکینگ مجتمع...هست!

-خوبه!ماهم نزدیکیم!

بیچاره آراد!ازالان دلم براش میسوزه!قراره به خاطرنقشه حسابی کتک بخوره!البته ازجناب برادر!

آریا

به طرف ماشین آرادرفتم که داشت پارک میکرد.تاخواست ازماشین پیاده بشه گفتم

-دستت روبزارروی سرت وبیاپایین

باحرکت من آرادشوکه برگشت ونگاهم کرد

-فکرنمیکردی به این راحتی گیربیوفتی نه!آرادخان امینی!زودترپیاده شو!

آراد-به سلام جناب برادر!اگه نیام پایین چکارمیکنی؟

-میدونی که بهت شلیک میکنم

-اشتباه نکن برادرمن!من الان سوارماشین وشماپیاده میتونم راحت فرارکنم

تااینوشنیدم دوتاتیرتوی لاستیکای طرف خودم شلیک کردم وگفتم

-الان دیگه بعیدمیدونم.حالابیاپایین

بااین حرف من آراددستش روگذاشت روی سرش واومدبیرون

-سروان حمیدی بهش دستبندبزن

تاحمیدی رفت که بهش دستبندبزنه آرادباآرنجش زدتوی صورتش وخواست که فرارکنه...من هم به سرعت رفتم طرفش وبایه مشت توشکمش بهش دستبندزدم که آرادکه خودش روجمع کرده بودآروم دم گوشم گفت

-تلافی مشتت رومیکنم!اگه به مامان نگفتم برات زن بگیره...حقته بگم همین رستگارروبرات بگیره تاحالت روجابیاره

اگه میزاشتم بیشترازاین ادامه بده خنده ام میگرفت واسه همین یه مشت دیگه توشکمش فروکردم که زیرلب غرید

-نامرد!کیسه بوکس که نیست!ازموقعیت سواستفاده میکنی؟آخ آخ شکمم!دستت بشکنه

-سروان حمیدی.ببرینش محل ماموریت.باهاش کاردارم

آراد-چیه؟سرهنگ!خیلی زورت اومده؟ناراحت نباش خودم کاری میکنم خنک بشی

بعدهم بلندزدزیرخنده که جوابش یه مشت دیگه توشکمش بود

بعدازمشت من همچین اخم کردکه میدونستم اگه دهن به دهنش بزارم دهن خودم سرویسه پس بیخیال شدم ...اونوهمراه خودم به طرف ماشین کشوندم

به خونه که رسیدیم ازماشین پیاده شدم وبه طرف آرادرفتم وگفتم

-پیاده شو

آراد-فکرکنم بایدمنوبه ستادمیبردین 

-اول بایداین مساله روشخصی حل کنیم

آرادپوزخندی زدوگفت

-زورت اومده که برادرت بهت رودست زده؟

دندونام روروی هم فشاردادم وگفتم 

-به اندازه کافی ازت کشیدم پس خفه شو!

بعدهم بازوش روکشیدم وبردمش داخل

طنین

-به به!جناب سرگردامینی!ازدیدنتون خوشحال شدیم

آراد-به به!جناب سرهنگ دماغو!میدونی سرهنگ ازاول به نظرم این اسم خیلی بهتون میومد

من پوزخندی زدم وگفتم

-این نظرتوئه!من به نظربقیه احترام میزارم امابرام مهم نیست که درسته یانه!

آرادخنده بلندی کردوگفت

-خوشم اومد!حداقل توازبرادرم خونسردتری اماخوب میدونم خونسردی توهم حدی داره

-چطور؟

-خوب درموردت تحقیق کردم وراستش نقطه ضعفت رومیدونم

حالتی متفکربه خودم گرفتم وگفتم

-فکرنمیکنم نقطه ضعفی حداقل دست تویکی داده باشم

-اشتباه نکن سرهنگ!نمیخوای که اینجا درمورداینکه پست زدن حرف بزنم؟

بااین حرف آرادآتیش گرفتم...بااینکه خودم بهش گفته بودم که برای تشدیدکردن قضیه وهم چنین باورکردن افرادبه خصوص جاسوس میون گروهمون این حرف روبزنه امابازهم سوختم ...مخصوصا اینکه آراداونوباحالت تمسخرگفت

نفس عمیقی کشیدم .گفتم

-دراین موردخودم هم شکی ندارم که پس زده شدم امابه توربطی نداره

-آخی سرهنگ!حتماخیلی حسرت خوردی وقتی...

بااین حرفش دیگه طاقت نیاوردم وبهش حمله کردم ویقه پیراهنش روگرفتموغریدم

-به توربطی نداره کثافت!به هیچ کس ربط نداره!به من ربط داره ومنم به هیچ کس اجازه نمیدم توزندگیم دخالت کنه

اون هم باپوزخندبه من نگاه میکرد

مشتی توی شکمش کوبیدم(بیچاره اراد!دیواری کوتاه ترازآرادگیرنیاوردن زرت وزرت میزنن توشکمش.عذرمیخوام ازحضارگرامی)وباعصبانیت به طبقه بالادویدم واقعاعصبی بودم(توکی عصبی نبودی؟)فکرش روهم نمیکردم که هنوزاین قضیه عصبیم کنه!(توکلامشکل داری مربوط به این قضیه نیست.)من هنوزهم ازاون مساله آزرده ام

گلدون روی میزم روبه طرف دیوارپرت کردم وفریادزدم

-ازهمه مردامتنفرم.ازهمتون متنفرم

آریا

باورم نمیشد!صدای طنین ازطبقه بالامیومدکه فریادمیزدازهمه مردامتنفرم

خدای من!..باورم نمیشدکه شخصیت آرومی مثل طنین اینطوری فریادبکشه وحالش زاربشه.کاملاشوکه بودم هم ازاینکه اون قبلاازدواج کرده بودالبته حدس میزدم چون اوناکاملابهش اشاره نکردن هم ازطرزرفتارطنین!

برگشتم به آرادنگاه کردم تابانگاهم اونومواخذه کنم که چرااین حرف روزده که اون بهم اشاره کردکه خودش گفته ازاین قضیه استفاده کنم

همه بچه هاشوکه بودن بهتردیدم که کارروتموم کنم برای همین باوجودهنوزتوشوک بودنم به سمت آرادرفتم ونشوندمش روی صندلی که همین طورکه نزدیکم بودسرش روجلوآوردوگفت

-به خداخودش گفت!فکرنمیکردم اینقدراذیت بشه وگرنه قبول نمیکردم

سری تکون دادم واونوروی صندلی نشوندم 

آراد-چیه سرهنگ؟توهم میخوای که بسوزونمت؟

-خفه شوآراد!به اندازه کافی گندزدی به همه چیز

-آخی!ترسیدی نه؟

مشتی زدم توی شکمش که خفه شد

-فکرکردم که آدمی تاباهات حرف بزنم وبرگردی!اماحقته که بفرستمت ستاد!

بعدهم روکردم به حمیدی وگفتم

-سروان حمیدی ببرینش ستاد

احترام گذاشت وگفت

-بله فربان!

ارادروکه بردن همه جاساکت شد!انگارهنوزتوشوک بودن!طنین هنوزپایین نیومده بود...نمیدونم چرااحساس کردم بایدبرم پیشش برای همین رفتم بالا!

دراتاقش روبازکردم گلدون شکسته بودوکل ملافه های روتختش به این طرف واون طرف پرت شده بود

اطراف اتاق روکه نگاه انداختم ندیدمش... برای همین رفتم داخل که دیدم روزمین گوشه تخت نشسته وموهاش روریخته توی صورتش!رفتم جلوترکه اون هم متوجه من شد!

تابرگشت طرف من.ازشدت سرمای چشماش یخ زدم.هیچ وقت اینقدرسردنبودبرای لحظه حس کردم توی قطب ایستادم وکل اتاق سردشده!

-اینجاچی میخوای؟

صداش اونقدرسردبودکه ناخواسته سکوت کردم

-توهم اومدی منومسخره کنی؟

موهاش روپس زدوبلندشدوروبه روم ایستاد

چشاش ازعصبانیت قرمزشده بود...صورتش عرق کرده بودوباخشم حرف میزداماچشاش سردبود...میخواستم حرف بزنم امانمیتونستم انگارحرف زدن یادم رفته بود

-توهم بگو.برام عادت شده.همه گفتن توهم بگو.

همین طورکه رف میزدصداش بلندمیشد

-بگو-بگومن پس زده شدم.بگولعنتی!وقتی خانواده ام گفتن چه فرقی میکنه اگه بقیه هم بگن؟ها؟توهم بگو.

همین طورکه داشت دادمیزدگفتم

-طنین

بااین حرف من ساکت شدوبهم نگاه کردانگاربراش تعجب آوربودکه اینجوری صداش بزنم برای خودم هم تعجب آوربود.بااستفاده ازسکوتی که به شدت معصومش کرده بود،شجاع شدم وجلورفتم اون هم من رونگاه میکردبرای خودم هم تعجب آوربود

-طنین اروم باش!باشه؟خواهش میکنم عزیزم!

بااین حرف من لب برچیدوگفت

-نه خواهش میکنم!تودیگه نه!به تواعتماددارم تودیگه نه.تودیگه بامن بازی نکن!باورکن خسته ام!خسته ام!

دیدم که بدنش شل شدوشونه هاش خم شدوسرش روپایین گرفت که دوباره موهاش ریخت توی صورتش

داشت می افتادکه باسرعت جلورفتم وشونه هاش روگرفتم وکشیدمش طرف خودم 

بااین حرکتم من فوراخودش روکنارکشیدوگفت

-نه توروخدانه!باورکن شکست دوباره برام سخته!من زودوابسته میشم!نمیخوام به توهم وابسته بشم!بروکنار!

همین طورکه این حرف رومیزدعقب عقب میرفت واشک میریخت.دیگه نتونستم این حالت زارش روطاقت بیارم جلورفتم ودوباره بغلش کردم وهرچه هم تقلاکردنذاشتم ازبغلم بیادبیرون!بایدآرومش میکردم برای همین گفتم

-نترس من اذیتت نمیکنم!باورکن!میخوام کمکت کنم!پس نترس

بااین حرف من دستاش که به حالت دفاع جلوش نگه داشته بودشل شدوافتاد

وبعدهم ساکت شدفقط هرازگاهی صدای هق هقش میومد

کم کم شروع کردبه حرف زدن

طنین-وقتی که بیست سالم بودتواوج جوونی وشادی ازدواج کردم ازدواجی که به خواسته خودم نبود.من کلااون زمان توفکرازدواج واین چیزانبودم امانمیتونستم توروی مادرم بگم نه!اخه من...نمیدونم احساس میکردم که نمیتونم دلش روبشکونم...مخصوصااینکه اون زمان خیلی بهم اعتمادداشت وبه عنوان فرزنداول خانواده مسئولیت های خاصی هم داشتم...من باوجودراضی نبودنم قبول کردم که بانوه خاله مادرم که اون زمان بیست وپنج سالش بودازدواج کنم...بااینکه خیلی چیزاازش میدونستم که کلانمیتونست منوراضی کنه امابیخیال همش شدم وقبول کردم...اماهمون موقع هم فکرمیکردم که چراپدرم قبول کردکه من بااون ازدواج کنم یعنی اینقدربی اهمیت بودم که بدون تحقیق راضی به ازدواج من بشه؟

بااین حرفش دوباره شروع به گریه کرد.پیراهنم کاملاخیس شده بودامااصلااحساس بدی نداشتم بلکه خوشحال هم بودم که اون بهم اعتمادکرده بودومن شده بودم رازدارش!

نفس عمیقی کشیدوادامه داد

-راستش من اون موقع دوستی نداشتم.همین الان هم ندارم.نمیدونم چرا؟اماهمه میگن به خاطراخلاقم نمیتونن بهم نزدیک بشن

اینوکه گفت سرش روازروی سینه ام برداشت وبه چشام نگاه کردوپرسید

-اخلاق من اینقدربده؟چرااونااینجوری به من گفتن؟

بهش لبخندی زدم وگفتم

-نه!اخلاق توخیلی هم خوبه.توباهمه محافظه کارانه صحبت میکنی وخیلی هم مودبی!

واقعاهم اخلاقش بدنبودهیچ وقت ندیدم که حتی بازیردستاش بدبرخوردکنه فقط مواقعی که ناراحت بودچشاش ترسناک وسردمیشدکه اون هم فقط دربرابرمردابودکه مطمئنم دلیلش به بحث امروزمربوط میشه

ازم جداشدوروی تخت درحالی که پاهاش روتوی شکمش جمع میکردنشست ودستاش رودورپاهاش حلقه کردوسرش روروی پاش گذاشت

من هم کنارتخت نشستم که ادامه داد

-همون طورکه میدونی من یه خواهردارم سه سال ازخودم کوچیک تره.فکرکنم تاحالادیگه بایدشناخته باشیش.اون شیرین زبون وخیلی نازه!درکل خیلی خاطرخواه داره... هم توفامیل آشناهم میون دوستاش!محاله جایی بره وکسی جذبش نشه...شایدازاین حرفم بخندی!البته الان برام اهمیتی نداره امااون موقع خیلی اذیت میشدم که باوجودمن که توی خونه بودم برای اون خواستگارمیومد.اصلاکسی هم ملاحظه منونمیکرد...حتی بعضی هاشون به بابام میگفتن که خواهرکوچیکترچه گناهی داره که خواهربزرگترش خواهان نداره؟

اماطرلان خیلی خانوم بودوهمیشه باهام خوب برخوردمیکرد.نمیدونم شایدبه خاطرهمین حرفابودکه پدرم باازدواج من ومهدی موافقت کردومن کاملادراین مورد،یکه خوردم چون امیدداشتم که اون مخالفت کنه ومن راحت شم.

درسته که ازاینکه موردعلاقه نبودم ناراحت بودم امابازم دوست نداشتم اونقدرزودازدواج کنم اونم باکی؟مهدی.

کمی مکث کردوبافرودادن آب دهانش ادامه داد

-مهدی به اصطلاح پسرخاله من ونامزدم یه آدم مخفی کاربودوهیچ کس خبرنداشت که اون یه آدم شراب خوارودختربازه!..گرچه این چیزاروتواین دوره زمونه برای جوونا عادی میدونن امااون تواین کاراافراط میکرد...طوری که محال بودبعدازازدواج هم کنارشون بزاره...من هم همه ایناروازیکی ازهم کلاسی هام که یه زمانی دوست دخترش بودشنیده بودم.اون دختره مثلامیخواست منونجات بده امامن باکله شقی قبول نکردم ...یعنی قبول داشتم امانمیخواستم مادرم روناراحت کنم ...وگرنه خودم هم یه بوهایی برده بودم فقط به امیداینکه بعدازازدواج درست بشه سکوت کردم وبه اون ازدواج تن دادم

یادمه همون دوستم بادیدن نظرمن فقط سری تکون دادوگفت طنین برات دعامیکنم.نمیدونم شایددعای اون بودکه منونجات دادالبته اگه بشه بهش گفت نجات!

من-چرا؟

-چون اون اتفاق باعث شدکه ازهمه مردامتنفربشم ویه جورایی یه مرزبین خودم واوناایجادکنم

خندیدوگفت

-حتی بعضی هافکرمیکنن من نسبت به اوناوسواس دارم

خنده ای کردم وگفتم

-راستش روزمهمونی احسنی منم همین فکرروکردم

بااین حرفم سرش روازروی پاش برداشت وبهم نگاه کردوگفت

-چرا؟نکنه توفکرکردی من به خاطراینکه باتورقصیدم رفتم ودوش گرفتم؟

سری تکون دادم که اون لبخندکم جونی زدوگفت

-باورکن من اون روزهیچ حس بدی نسبت به تونداشتم من به تواعتماددارم.من فقط زمانی که کسی بخوادبه منظوربهم نزدیک بشه نسبت بهش جبهه میگیرم(بدبخت شدی رفت آریا!حالااگه جرات داری بهش بگو!)درواقع اون روزبه خاطراینکه احسنی دستش روروی کمروبدن من گذاشته بودحس بدی داشتم لباس روکه یادته!قسمت کمرش بازبودبرای همین حس بدی داشتم

-واقعا؟امامن..

-واقعامعذرت میخوام که باعث ناراحتیت شدم اماازقصدنبود

-نه اشکالی نداره

دوباره سرش روپایین انداخت وگفت

-راستش من نسبت به مرداوسواس دارم امانه همشون فقط اونایی که احساس میکنم کثیفن.من قبلانمیتونستم تشخیص بدم کی کثیفه کی نیست اماهمه چی تغییرکرددرست چندماه بعدازنامزدیم بود....داشتیم بامامانم برای مراسم عقدوعروسی خریدمیکردیم...گرچه همه چیزسریع پیش رفته بوداماباز مخالفتی نداشتم نمیدونم چرابااینکه هیچ کدوم ازرفتاراش موردپسندم نبودبازمخالفت نمیکردم....فکرکنم خودم هم ناامیدشده بودم داشتم بادست خودم گورخودم رومیکندم

اون روزتازه ازخریدلباس عقدبرگشته بودیم

توتمام مدتی که طنین ازمراسمش بااون حرف میزددستام مشت شده بودودلم میخواست ازش بخوام که ادامه نده اماجلوی خودم روگرفتم

طنین-توهیچ کدوم ازخریدامون نبود...بااینکه عروس دوست داره موقع خریدوسایلاش دامادهم همراهش باشه امامن ازنبودش نه تنهاناراحت نبودم بلکه خوشحال هم بودم چون اون هرموقع که کنارم بودعادت به طعنه ومسخره کردن داشت

آهی کشیدوادامه داد

-واقعانمیدونم چرااون موقع سکوت میکردم.رفتاراش واقعازننده بود.جالب اینجابودکه پدرومادرم هیچ اعتراضی نمیکردن...یادمه داشتم اون لباس مسخره رودوباره میپوشیدم ...همون موقع هم یادمه خودم هم به خودم طعنه میزدم.لباس روهم خودم انتخاب نکرده بودم اگه دست خودم بودترجیح میدادم یه لباس مشکی بپوشم چون مطمئنااون روزروزمرگ من بود،نه عروسی!یادمه وقتی توپاساژطرف یه لباس مشکی بلندرفتم مامانم به شدت باهام دعواکردوآخرش هم خودش یه لبای نباتی برداشت.برای همین هم والبته ازلج مادرم ازاون اتفاق به بعدجزلباس مشکی وخاکستری وکلاتیره لباس بارنگ دیگه ای نپوشیدم حداقل جلوی مادرم دیگه نپوشیدم.(خاک!تیره هم شدرنگ؟من که عاشق زردوصورتی ام)همون طورکه داشتم جلوی آینه به خودم ولباس پوزخندمیزدم....گوشیم زنگ خوردیه شماره ناشناس بودجواب که دادم یه مردگفت

-سلام

-سلام ببخشیدشما؟

-مهم نیست که من کیم؟مهم اینه که چی میخوام بگم

-چی؟

-ببین خوب گوش کن.حرفی که من میخوام بزنم به ضررت تموم نمیشه بلکه نجاتت میده

-مگه شماچی میخواین بگین؟

-میدونم که داری ازدواج میکنی وهمین طورشوهرت رومیشناسم.اسمش مهدیه!اگه واقعابه زندگیت علاقه داری ونمیخوای یه عمربایه نامردزندگی کنی بیابه این آدرس....

-چی میگی؟

-باورکن دروغی درکارنیست.من قصدکلک زدن ندارم.درضمن فکرنمیکنم اونجااومدن به ضررت تموم بشه...میتونی کسی روهم همراه خودت بیاری که فکرنکنی قصدکلک زدن دارم

-من؟چراآخه؟

-آدرس اینه.خیابان...کوچه...پلاک...

بعدهم قطع کردهرچی هم دیگه به اون شماره زنگ زدم خاموش بود

کاملاترسیده بودم اماکنجکاویم نمیزاشت که نرم برای همین بامریم دوست دوران دبیرستانم رفتم... به اون آدرس که رسیدم یه خونه ویلایی خیلی بزرگ بوددرکه زدیم ....بدون هیچ سوالی درروبرامون بازکردن.

ظنین دیگه گریه نمیکردانگاربرگشته بودبه همون زمان به دیوارزل زده بودوتعریف میکرد

-داخل خونه به شدت مرموزبودچون خیلی ساکت بود.برای همین هم هردوتامون اسپری فلفل دست گرفتیم وجلورفتیم

پوزخندصداداری زدوگفت

-الان محاله ازاون کارای بچگانه بکنم.آخه اسپری فلفل هم شدوسیله دفاعی؟

نفس عمیقی کشیدوادامه داد

-رفتیم داخل ساختمون سفیدرنگی که وسط حیاط خونه بود.داخل ساختمون واقعاجالب بودخیلی شیک والبته پرازوسایل عتیقه.خونه خیلی هم اتاق داشت وازهراتاق هم صداهای عجیب غریبی میومد

آب دهنش روقورت داد.سرش روپایین گرفت.صداش هم ارومترشده بود

-درهراتاقی روکه بازمیکردیم بایه صحنه وحشتناک روبه رومیشدیم وباجیغ دررومیبستیم یادمه دراتاق چهارم روبازکردیم که چیزی روکه نبایدمیدیدم دیدم

بغض کردوادامه داد

-مهدی بود.داشت باهمون هم کلاسیم که منومنع کرده بودازازدواج بااون....!هنوزهم شرمم میشه!کاملاشوکه شده بودم امااون کثافت باخنده به من نگاه کردوصدام زد...انگارمست بود...مریم بیچاره هم هرکاری میکردنمی تونست منوازاونجادورکنه...من فقط شوکه به روبه روم نگاه میکردم جلواومدوخواست که منو...

باخشم دندوناش روروی هم فشاردادوگفت

-منوببوسه!

بااین حرفش من دوباره دستام رومشت کردم ودندونام روچنان روی هم فشاردادم که صداش روخودم هم میشنیدم

-من هم یه سیلی بهش زدم که سکندری خوردوافتادروی زمین.بااین کارمن عصبانی شدوشروع کردبه فحش دادن.من هم حتی نمیتونستم گریه کنم فقط به آینده زندگیم زل زده بودم وخاک کردن آرزوهام رومیدیدم.همه اینایه طرف حرف آخرش یه طرف.اون باظالمی تمام گفت که منونمیخواسته وعاشق خواهرهفده ساله ام بوده وفقط برای نزدیک شدن به اون بامن ازدواج کرده چون به راحتی نمیتونسته اونوبدست بیاره./

بااین حرف هق هقش بلندترازقبل شد.بعدهم سرش روبلندکردوباچشمای اشکیش زل زدتوچشمای من وگفت

-باورت میشه؟یعنی من اونقدربدبودم؟توهم فکرمیکنی من بدم؟

طاقت دیدن اشکاش رونداشتم طاقت دیدن اینکه طنین اون شخصیت محکم اشک بریزه رونداشتم برای همین دستام روجلوبردم واشکاش روپاک کردم وبالبخندگفتم

-توخیلی خوبی!بهترازتو،قوی ترازتو وبااحساس ترازتوندیدم.تونبایدبه خاطرکاری که اون عوضی کرده خودت روعذاب بدی....مطمئن باش که من هیچ فکربدی درموردتوندارم بلکه واقعاشخصیت تورو دوست دارم

بااین حرف من لبخندکم رنگی زدوگفت

-واقعاممنونم تواولین کسی هستی که ازمن دفاع میکنی.اصلایادم نمیادکه چطوری ازاونجابیرون اومدم فقط یادمه که توخیابون بیهوش شدم وقتی هم به هوش اومدم یه هفته گذشته بود.امادردسرش بعدشروع شدباوجوداینکه بعدازدوماده روان درمانی وقرص وداروبه سکوتم پایان دادم وهمه چیزروتعریف کردم ،باورت نمیشه اگه بگم همه منومقصرمیدونستن که درموردنامزدم کوتاهی کردم وبایدخودم رومقصرهمه چیزبدونم...آره من خودم رومقصرمیدونستم امادرموردقبول مهدی برای ازدواج نه برای خیانتی که اون درقبال من کرده بود.برای همین وقتی این همه دورنگی وبی عدالتی رودیدم انتقالیم ازتهران به شیراز روپس گرفتم وبرگشتم تهرانودرمقابل اصراراطرافیان مخصوصا مادرم برای بخشیدن اون کثافت گفتم نه ووقتی باسیلی مادرم مواجه شدم سرش دادزدم وگفتم که دیگه نمیزارم توزندگیم دخالت کنی....ودرمقابل بهت اون ازفریادمن،کسی که همیشه آروم بود...رفتم.اومدتهران وتایکسال برنگشتم.زندگیم تباه شده بود...مثل یه مرده متحرک شده بودم اماازهمون زمان تصمیم گرفتم که هم برای سرگرمی خودم هم برای دفاع ازخودم والبته خالی کردن حرصم سروسایل ورزشی هنرای رزمی یادبگیرم وباکمک پدریکی ازدوستام واردنیروی انتظامی شدم والبته باداشتن مدرک آی تی واردوزارت اطلاعات شدم.

بعدازاین حرف نفسی کشیدوساکت شد.

احساس کردم که بایدحرفی بزنم واسه همین گفتم

-راستش درموردفکربقیه چیزی نمیتونم بگم اماباورکن نظرمن درموردتوهیچ تغییری نکرده

سرش روبلندکردوبهم لبخندی زدکه باعث شدشیطنتم تحریک بشه

-توبرای من هنوزهمون مارپل دماغووفضول ازخودراضی هستی!

بعدهم ابرویی بالاانداختم که اول اونوتوشوک بردوبعدباصدای بلندی دادزد

-آریا

باشنیدن اسمم اززبون طنین لبخندی زدم که اون هم متوجه شدچی گفته 

وفوری سرش روانداخت پایین وباصدای پایینی گفت

-ممنونم!هیچ کس تاحالابه حرفام اینقدرآروم وبدون جبهه گیری گوش نکرده بودالان خیلی آرومم!تودوست خوبی هستی.

بلافاصله ازجاش بلندشدوبه طرف دررفت.من هم باهمون لبخندم داشتم بهش نگاه میکردم که برگشت وباهمون جدیت همیشگیش گفت

-یعنی بشنوم کس دیگه ای ازاین ماجراهاخبرداره خونت حلاله!

باهمون حالتی که جدیتش باعث شده بودخنده روی لبم خشک بشه گفتم

-باشه

که صدای خنده اش بلندشد

-دم خودم گرم!ببین چطوری بایه حرف سرهنگ مملکت روسوسک کردم

من هم که ازشوک حرفش بیرون اومده بودم به سمتش حمله کردم که فوراازاتاق خارج شدورفت پایین

منم پشت سرش رفتم پایین که دیدم دستش روزده به کمرش ووایساده وسط سالن وبه هرکدوم ازبچه هاکه روی مبلای سالن ولوشده بودن نگاه میکنه...سری تکون دادوگفت

-بیا!وقتی رهبر گروه سرهنگ امینی باشه چه توقعی ازبقیه!

هرموقع دیگه بودباهاش بحث میکردم امااون زمان چون هنوزحالش کاملاخوب نبودبیخیال شدم وفقط گفتم

-شنیدم چی گفتین؟

-گفتم که بشنوین

بعدهم به من چشمکی زدوآروم گفت

-میرم حال گیری!داشته باش منو!

رفت طرف بچه هاوهمچین دادزدشمادارین چکارمیکنین که همه ازجاشون پریدن...یعنی اگه شلوارشون روخراب نکرده باشن هنرکردن.

بچه هاهم بلافاصله بلندشدن رفتن...فکرکنم هنوزمیترسیدن که طنین عصبی باشه ...واسه همین بدون بحث رفتن سراغ کاراشون

من هم داشتم همینطورباخنده ای که سعی داشتم کنترلش کنم بهشون نگاه میکردم که طنین برگشت وهمچین به من چشم قره رفت که فکرکنم ایندفعه دیگه خودم شلوارم روبه گندکشیدم 

بلافاصله هم ازکنارم ردشدورفت توآشپزخونه

عجب آدمیه ها!نه خیربه این خوبی نیومده!دختره پررو!مارپل زبون دراز!

اه من چرادارم مثل این پیرزن غرغروها نق میزنم

طنین

واقعاحس خوبی دارم!کاش همون موقع هم کسی پیداشده بودتابه حرفام گوش بده تامن اینقدرعذاب نکشم.واقعااحساس آرامش میکنم بالاخره خودم روخالی کردم.

برای جبران کارش هم که شده بایدیه کاری میکردم.قهوه دوست داره.واسه همین تصمیم گرفتم که یه قهوه خوش طعم درست کنم

اماازاونجایی که نمیشدواسه خودش تنهاببرم تصمیم گرفتم واسه همه درست کنم

قهوه که آماده شداونوتولیوانا ریختم وبه سالن بردم بازهم همه شوکه شده بودن...واچرااینااینجوری میکنن؟یعنی من اینقدربداخلاقم که خوبی بهم نمیاد؟

لبخندی زدم وروبه همه گفتم

-برای جبران برخوردبدم!

بازهم همه باتعجب بهم نگاه میکردن که کلافه شدم وگفتم

-ای بابا!باورکنین من اونقدرهاهم که فکرمیکنین بداخلاق نیستم.

بااین حرف من همه لبخندی زدن وازم تشکرکردن...به همه که تعارف کردم برگشتم تاپیداش کنم اماتوسالن نبود.همون موقع که داشتم دنبالش میگشتم ازدراومدتووباتعجب پرسید

-چه خبره؟مهمونیه؟

سروان خانی-سرهنگ رستگارلطف کردن وبه مایه قهوه خوش طعم دادن.

آریاابرویی بالاانداخت وروبه من گفت

-پس قهوه من کو؟

لبخندی زدم وگفتم

-شمادیراومدین سردشد.

-ای بابا!منم قهوه میخوام.شماکه میدونین من قهوه زیاددوست دارم

بعدهمین طورکه به من نزدیک شدآروم گفت

-تازه مال من بایددوبل باشه!

-شرمنده ام سرهنگ!قهوتون سردشدمنم دیگه حسم نمیادکه براتون درست کنم.درضمن دلیلی نمیبینم که برای شماقهوه دوبل درست کنم

اخمی کردولباش روجمع کرد

-باشه سرهنگ بی حساب میشیم.

بعدهم نفسی کشیدوگفت

-حالامن چکارکنم؟مگه بوی این قهوه میزاره من روکارم تمرکزکنم؟نامردا!

تااینوگفت لبخندی زدم وازجام بلندشدم وبه سمت آشپزخونه رفتم وبعدازدرست کردن دوتالیوان قهوه خوش عطرباچندتاازشکلاتای خوش مزه که خودم(وای دلم آب شد!منم شکلات)عاشقشون بودم برگشتم

-بفرمایین سرهنگ اینم قهوه دوبل شمابااشانتیون!

آریاکه چشاش ازدیدن سینی برق میزدگفت

-چرازحمت کشیدین؟

-نه بابا!چکارکردم مگه؟همون قهوه توی لیوانتون رودوباره گرم کردم

بااین حرف من اخمی کردوباحالتی چندش به لیوان نگاه کرد

خنده ای کردم وگفتم

-شوخی کردم سرهنگ!همچین دارین بهش نگاه میکنین انگارمیخوام بهتون زهربدم وشمامجبورین اونوبخورین

اون هم خندیدوگفت

-آخه ازهیچی بیشترازقهوه مونده بدم نمیاد

-برای همین هم همراش براتون شکلات آوردم

-چی؟چرا؟

-که باقهوه مونده بخورین

اینباراون خنده ای کردوگفت

-سرهنگ میزارین قهوه ام روبخورم یامیخواین دوباره درست کنین؟

ابروهام روتوهم کشیدم وگفتم

-خبال کردین!محاله بازم براتون قهوه درست کنم.پیش خودتون چی فکرکردین مگه من ابدارچی ام؟

اون هم یه کم سرش رواینوراونورکردوبایه حالت متفکرگفت

-بهتون که میاد.میتونین ازاین کارانصراف بدین وبشین آبدارچی.به هرحال من هنوزسرحرفم هستم که کارای نظامی به دردخانومانمیخوره!

نه خیر!من به این رودادم پرروشده.

-اگه به من آبدارچی میادبه شماهم واکس کشیدن خیلی میاد!مخصوصابه پوست صورتتون که انگاریه دورخودتون روهم واکس کشیدین!

بااین حرف من همچین حرصش دراومدکه نتونست حرفی بزنه

منم چرخیدم وازاونجادورشدم

هه هه!کیف کردم !صورتتون روواکس کشیدین!ولی خدایی رنگ پوستش یه رنگ گندمی قشنگ بودکه خیلی به چشای قهوه ایش میومدوبااون موهای تیره خیلی خوش قیافه میشد

اماخوب چه میشه کردنمیتونستم حرصم روخالی نکنم وبیخیال بشم

آریا

آرادبرام پیام فرستاده بودکه تونسته جاش روتثبیت کنه.بایدواردمرحله بعدی میشدیم وزودترباشناختن جاسوسمون طنین رومیفرستادیم توی گروه تاهمراه بقیه دخترابره دبی...تواین مدت هم که آراددنبال کاراش بودطنین هم حناروقانع کرده بودکه یه دخترجلف روپیداکرده که بفرسته اونورآب چون طنین ازطریق تلفن باهاش درارتباط بودوهرازگاهی هم بهش توی اون کافیشاپ سرمیزدکه البته بعدش هم باهاش داستان داشتیم ...چون حسابی اعصابش بهم میریخت که مجبوربودمثل یه دختربدرفتارکنه ...درواقع یه دختری بارفتاری برعکس رفتارخودش کاملاخودش رونقض میکرد

فقط میتونم بگم خدابهش رحم کنه چون وقتی بره دبی بایداین کاراروتوی یه مدت طولانی انجام بده تابتونه بقیه شرکاوخریدارای احسنی رومشخص کنه

تاپیام رودریافت کردم به سمت طنین رفتم که بااخم پشت سیستمش نشسته بود

من-سرهنگ!

باصدای من به طرفم برگشت وبدون اینکه اجازه بده حرفی بزنم گفت

-سرهنگ!بازم یه سری ازاطلاعاتمون لورفته!بایدهرچه زودترجاسوس روپیداکنیم اینجوری نمیتونیم پیش بریم توی دردسرمیوفتیم

-مگه چی شده؟

-یه سری ازتصاویری که ماازخونه احسنی گرفتیم به یه آدرس ناشناس فرستاده شده

-کدوم تصاویر؟

-قسمتایی که قراربودتک تیراندازامستقربشن...اینجوری اوناروهدف قرارمیدن وماتک تیراندازامون روازدست میدیم... شانس آوردیم که زودمتوجه شدم

نگرانی ازسروصورتش میبارید...بهش حق میدادم بالاخره اون یه دختربودکه بایدمیرفت وسطاون همه قاچاقچی...خودم هم که بهش فکرمیکردم عصبی میشدم

-نگران نباش براش راهی پیدامیکنیم.الان دیگه آرادهم اونجاجاافتاده مطمئن باش که اون جاسوس روپیدامیکنیم.

-امیدوارم!امابازم نگرانم

-نگرانیت طبیعیه...میدونم برات سخته که بری بین اون همه قاچاقچی

لبخندی زدوچرخیدطرف من

-نه سرهنگ!اشتباه نکنین...من برای خودم نگرانم امابیشترنگران ماموریت وبچه هاهستم.. نمیخوام اشتباهی بشه که باعث جون همکارامون بشه.خودم خیلی اهمیت ندارم

ازحرفش یه کم جاخوردم امافقط به سرتکون دادنی اکتفاکردم

برام این طرزتفکرعجیب بود.بیشترازحرفش تعجب کردم که گفت خودم چندان اهمیتی ندارم .درواقع تعجب که نه بیشترعصبانی شدم وواقعاهم نمیدونم چراعصبانی شدم امابرای اینکه حرف بدی نزنم سکوت کردم

اون هم چرخیدطرف سیستمش ودوباره مشغول شد

طنین

متوجه دستگاه شدم که داشت چراغش علامت میداد.برگشتم ودستگاه روبرداشتم به سمت اتاق آریارفتم وبعدهم باتماسی باگوشیش اونوبه اتاق کشوندم گرچه میدونستم واسه وجه هیچکدوممون خوب نیست اماماموریتم اهمیت بیشتری داشت

منتظرچشم دوخته بودبه دستگاه... قراربودهرموقع که آرادخبری داره اول بایه تماس بهمون علامت بده بعدهم بعدازپنج دقیقه تماس روبرقرارکنه

روی تخت نشسته بودم که آریاواردشد

-آرادتماس گرفت؟

سری تکون دادم که اومدوکنارم روی تخت نشست وزل زدبه دستگاه...معلوم بوداونم مثل من استرس داره

کلافه دستی به صورتش کشیدوگفت

-اه!چراتماس نمیگیره

ناخودآگاه دستم روروی دستش گذاشتم که باعث شدشوکه نگام کنه امامن که فهمیدم چکارکردم برای اینکه بیشترضایع نکنم لبخندی زدم وگفتم

-نگران نباش!الان زنگ میزنه

نفسش روباحرص بیرون دادوگفت

-منم بیشترنگران خودشم

-میدونم

بعدهم لبخندی بهش زدم که بالبخندبهم جواب دادهمون لحظه صدای پرانرژی آرادتوی دستگاه پیچید

-سلام برسرهنگای مملکت.خوبین؟دماغتون چاق چاقه؟میگم تاحالاحال چندنفروتاامروزگرفتین.

من-سلام برسرگردامینی.شماخوبین؟خوش میگذره؟چراحال بگیریم؟چکارشون داریم؟

-سرهنگ خرفرض کردین؟من که اخلاق گندشمادوتارومیدونم...الان ازاسترس مطمئناهیچ کس جرات نمیکنه نزدیکتون بیاد

من- استرس که داشتیم اماخوب نمیشدبروزداد

-خداروشکرکه نمتونستین بروزبدین وگرنه الان آدم سالم اونجانداشتیم همه شل وپل بودن

لبخندی زدم .حق داشت هم من ودیده بودهم برادرش رو...واقعاتوعصبانیت غیرقابل تحمل بودیم وآستانه تحمل خودمون هم پایین میومد

همین طورکه به حرفاش فکرمیکردم آریاگفت

-ارادحالت خوبه؟سالمی؟اذیت نمیشی؟

آراد-وای خدا!من چقدرطرفداردارم!نه عشقم خوبم!اینجابسیاربسیارآقایون گرانقدری دارن که خوب ازم پذیرایی میکنن ...دیگه نیازی هم نیست مجبورشم قبل ازاومدنشون آرایش کنم

لبخندی به حرفش زدم واقعاانرژی داشت برای لحظه ای یادبهنازافتادم دلم واقعابراش تنگ شده بودبه نظرم خیلی به آرادمیخوردکاملاشبیه هم وشوخ

آریا-یعنیا دلم میخواداینجابودی گردنت رومیشکوندم.مثل آدم حرف بزن ببینم.

آراد-منم مینشستم نگات میکردم.خفه بابا!برای من کلاس زوربازوش رومیزاره من که میدونم توحتی نمیتونی سرهنگ رستگاروببری چه برسه به من

بااینکه بهم برخورده بودچیزی نگفتم میدونستم داره شوخی میکنه

بااین حرف آراد،آریا براق شد

-کی گفته؟یه بچه هم میتونه این دختره روببره

نه دیگه بیشترازتحمل نداشتم.عجبا

من- هی هی!صبرکنین.چی واسه خودتون بلغورمیکنین؟خوبه من اینجام وشمااینجوری حرف میزنین نبودم چه میکردین؟درضمن سرگردشمابهتره حرف نزنین که اون باختتون بدجورتوخاطره هامونده

بعدهم روکردم به سرهنگ وبااخم گفتم

-من ازپس اون داداش غول بیابونیت براومدم فکرکردی نمیتونم باتومبارزه کنم؟

همچین ایناروبااخم میگفتم که آریاماتش برده بود.آرادهم که خفه خون گرفته بود

بعدازلحظه ای که دیدم چیزی نمیگن گفتم

-چی شد؟تاهمین چندلحظه پیش که خوب کری میخوندین حالاچراخفه خون گرفتین

اصلاهم حواسم نبودکه دارم باهمکارام صحبت میکنم نه دوستام فقط دلم میخواست حالشون روبگیرم

همیشه همین طوربودم تاکسی بدیم رومیگفت ازکوره درمیرفتم

صدای آراداومدکه گفت

-سرهنگ چرااینقدرخشن؟شوخی بود

من- مهم نیست.الان کارماچیزدیگه ایه.

بااین حرفم اخمای آریاتوهم رفت وگفت

-سرهنگ درست میگن.بهتره شوخی روبزاریم کنار

بعدازاین حرف آریا،آرادهم شروع کرددرموردموقعیت داخلی ساختمون حرف زدن ودرآخرهم گفت که دوربینارونصب کرده ومامیتونیم ازشون استفاده کنیم////

آریا

ازاون روزکه طنین بااون برخوردتندش جلوی هرشوخی روکه میشدگرفت دیگه هیچ کس جرات نمیکردحرفی بزنه چون طنین باهمون اخم روی صورتش برگشت توی سالن وکلایه جورحکومت نظامی توی جومحل کارمون ایجادکرد...

حتی دیگه آرادهم توی تماساش شوخی نمیکردوبدون هیچ حرف اضافه ای اطلاعاتش رومیداد

جوبدی بود...بااینکه خودم آدم شوخی نبودم امااینجوری هم خسته وکسل میشدم

داشتم باسرگردنعمتی اطلاعاتی روکه بدست آورده بود بررسی میکردیم که طنین واردشد...رفته بودپیش حنا!تواینجورمواقع هیچ کس جرات نمیکردکه بهش نزدیک بشه

کیفش روروی مبل انداخت وبی توجه به لباساش نشست.

فکرمیکردم که بره وخودش روازاون سروقیافه راحت کنه امابی توجه به چهره متعجب بچه هانشست وسرش روگذاشت روی پشتی مبل ...چشماش روبست 

بعدهم انگارمتوجه سکوت غیرعادی سالن شده بودچشماش روبازکرد

-چیه؟چرامنونگاه میکنین؟برین به کاراتون برسین

بعدهم همچین به همه چشم غره رفت که باعث شدهمه رسماخفه خون بگیرن

من هم چرخیدم طرف سرگردنعمتی که دیدم باحالت عجیبی داره به طنین نگاه میکنه انگاریه ترس توی چهره اشه...فوراچرخیدم طرف طنین که دیدم اون هم داره بااخمی صدبرابرغلیظ تربهش نگاه میکنه 

برای لحظه ای موقیت موجودکلافه ام کرد...درک نگاه هابرام سخت بودواسه همین نعمتی روصدازدم

-سرگردنعمتی؟حواستون بامنه؟

نعمتی-البته سرهنگ

بعدهم بانیم نگاهی به طنین دوباره چرخیدطرف کامپیوترش... داشت دوباره اطلاعات روبهمون میدادکه باحضورکسی کنارم سرم روبلندکردم

دیدم که طنین اومده کنارمن ایستاده وخم شده روی میزوبادقت به صفحه مانیتورزل زده

نگاه متعجب مادوتاروکه دیدگفت

-مشکلی پیش اومده؟

نعمتی-سرهنگ کاری داشتین؟

-فکرکنم حق دارم که ازاطلاعات خبرداشته باشم درسته؟

بعدهم یه نگاه تیزبه نعمتی انداخت که اون فوراسرش روپایین انداخت انگارداشت ازنگاه طنین فرارمیکرد

طنین-خوب سرگرد.گوش میدیم

بااین حرف طنین ،نعمتی خودش روجمع کردوبالکنت زبون گفت

-همون طورکه ازعکسامشخصه.بهترین جاهابرای قرارگرفتن تک تیراندازا،این قسمتاست که پشت درختاقرارداره ودیدی نسبت به افرادنداره...

تااومدحرفش روادامه بده طنین گفت

-ولی خوب ارتفاعش خیلی زیاده وامکان فرارروازافرادمون میگیره.ممکنه افرادمون لوبرن وقبل ازعملیات کسی موقعیتشون روبه دشمن اطلاع بده اونوقته که دیگه راه برگشت ندارن

بعدازاین حرفش هم باابرویی بالارفته چرخیدبه نعمتی نگاه کردکه اون هم سری تکون دادوگفت 

-شمادرست میگین اماماکه جاسوس گروهمون روپیداکردیم پس نبایدنگران باشیم

طنین سری تکون دادوگفت

-اینم حرفیه

بعدهم روکرددوباره به کامپیوترتاعکساروببینه

توی تمام این مدت من هم تکیه دادم به صندلی ودستام روروی سینه ام قفل کردم... معلوم بودکه طنین میخوادمچ بگیره چون مدام ازاطلاعات نعمتی ایرادمیگرفت

نعمتی روکاملاکلافه کرده بود.حتی دیگه من هم کلافه بودم نمیدونستم میخوادبه کجابرسه؟!

نعمتی-اینجورکه ازاطلاعات بدست اومده فهمیدم معلومه که احسنی میخوادمحموله اش روشب انتقال بده تاکمترکسی خبرداربشه وراحت بتونه توی تاریکی شب ازمرزردبشه

طنین-شب؟فکرنمیکنی اونقدردیگه همه ازشب استفاده کردن که موقعیت شب احمقانه است....درسته هواتاریکه امابادوربینای استفاده درشب کاربرای همه مامورا،راحت میشه ...کافیه تاحرکت مشکوکی ببینن فورامیشه اوناروگیرانداخت احتمالابایدازیه راه دیگه استفاده کنن.اینطورنیست؟

نعمتی که دیگه کلافه شده بودچرخیدطرف طنین وگفت

-سرهنگ شماچه مشکلی بامن دارین؟من که فقط اطلاعاتی که بدست آوردم رودارم بهتون تحویل میدم

طنین- من ؟چه مشکلی؟هیچی.فقط دارم موارداحتمالی روبررسی میکنم

-نه این بررسی نیست.این بازجوییه.من خودم پلیسم ومیدونم که چطوری بازجویی میکنن

-جدا؟پس بهتره بدونین که درسته شماالان دارین بازجویی میشین.جناب سرگردنعمتی

نعمتی برای لحظه ای جاخوردوبعدهم گفت

-اونوقت برای چی؟جناب سرهنگ

-فکرکنم خودتون بهتربدونین

-چی رو؟

طنین لبخندی زدودورخودش چرخید

انگارمعرکه گرفته بودچون همه بچه هاتوی سالن جمع شده بودن وبه بحث اوناگوش میدادن

-خدای من سرگرد.اینجا هیچ کس پشت گوشاش مخملی نیست

-معلوم هست چی میگین؟

طنین لحظه ای مفکرخودش رونشون دادوبعدگفت

-معلوم میشه!دنبال من بیاین

بعدهم فوراازسالن خارج شدوبه سمت محوطه رفت

همه توی شوک بودن.چندلحظه بعدصدای دادوبیدادطنین بلندشدکه بافریادکسی روکتک میزدهمه به سمت بیرون دویدیم که دیدیم طنین نعمتی روزیرمشت ولگدگرفته

به سمتش دویدم واونو ازش جداکردم

-چی شده؟چرااینجوری میکنی؟

طنین که به شدت عصبانی بودبه سمت من برگشت وگفت

-نگفتم سرهنگ نمیشه به هیچ کس اعتمادکرد؟جناب همکارداداشتون بودن وبعدازاون جای ایشون روپرکردن.داره برای احسنی اطلاعات میفرسته این مدت زیرنظرش داشتم بدآب زیرکاهیه!خودش رواصلالونمیدادخوب کارش روبلده!

بعدازهمه حرفاش که بانفس نفس زدن میگفت لگدی به پشت نعمتی زدوکه اون هم پرت شدروی زمین

همه شوکه شده بودیم مخصوصا من چون من همه نقشه هام روبانعمتی برنامه ریزی میکردم واون یکی ازبهترین همکارام توی این چندسال بودبه اندازه چشمام بهش اعتمادداشتم

به طرف طنین برگشتم که دیدم مثل ببرزخمی منتظره تابهش حمله کنه

حالاحالات بعدازبرگشتش رودرک میکردم

طنین

آراد-چی شد سرهنگ؟دستگیرش کردین؟

من-نه هنوزباهاش کاردارم.

-یعنی چی؟

-میخوام بزارم ازمااطلاعات بهشون برسونه تابه راحتی گیرشون بندازم

-اماخوب اینجوری که خودمون لومیریم

-نه!اشتباه نکن سرگرد!میخوام باهاش بازی کنم

بعدهم خندیدم که آرادگفت

-وای بازم!سرهنگ رستگاروحشی میشود

اخمی کردم وگفتم

-وا!سرگرداین چه حرفیه؟

-خوب ببخشید!سرهنگ رستگاراهلی میشود

-خیلی مسخره ای

-میدونم

یعنی رومخم داشت کاملاشیک،تکنومیرفت

-سرگردخفه!

باشنیدن صدای حرصیم آرادخنده ای کردوگفت 

-بیخیال سرهنگ ازجناب برادربگو...هنوزم به خاطراونروزکه پاچه اش روگرفتی ازت میترسه

-یعنیا حقت روهمون داداشت میده.یعنی چی پاچه گرفتی؟بعدش هم بارفتاراون روزم اینجاحکومت نظامی شده.

خنده یشیطانی کردم وگفتم

-ای حال میده مثل سگ ازآدم میترسن

آرادهم باحرف من خندیدوگفت

-این روی شیطانیتون رو،اولین باره که دارم میبینم... خیلی باحال بود

بعدم شروع کردصداهای عجیب غریب ازخودش درآوردن

-واقعاکه!واسه سرگردمملکت قباحت داره...این صداهاچیه ازخودت درمیاری

-داشتم ادای تورودرمیاوردم وقتی که درآکولامیشی

-واقعامرسی!شرمنده ام کردی بااین همه تعریف

-قابلی نداشت.

لبخندی زدم این پسرهیچ وقت آدم نمیشد

-خیلی خوب سرگرد...فضولیت روکردی... فعلادیگه به قول خودت،بای... دارم میرسم دیگه نمیتونم باهات حرف بزنم

-باشه فعلا!درضمن فضول خودتی!

خندیدم وتماس روقطع کردم.دلم براش تنگ شده بود.اولین کسی بودکه باهاش اینقدرراحت بودم باوجودجنس مخالف بودنش!

آریا

ازاون روزکه طنین دست نعمتی روروکرد همه باترس بهش نگاه میکنن اون هم که مثل یه پلنگ که کمین کرده باشه مدام داره همه جاسرک میکشه

بازم اون دوربینای فضولیش روراه انداخته ...اینقدرحرصم رودرآورده که دلم میخوادبازم بهش بگم مارپل!

دختره...استغفرالله.یعنی دلم میخوادبزنم دهنش روسرویس کنم.

حتی بعضی مواقع به من گیرمیده.میگه حتی نمیشه به تخم چشات هم اعتمادکرد

حرص خوردن بیشترازاین کافی بود...بلندشدم تابرم دوباره دوربینایی که آرادوصل کرده بودروچک کنم که یه دفعه یادم اومددوربینابه سیستم طنین وصله واونم رمزداره ودرحال حاضرهم که طنین رفته پی حناخانوم که ایشااله هیچ وقت رنگ نگیره.

اینقدرکه ازدست این دختره شکارم ازدست هیچ کس عصبی نیستم 

نمیدونم چرااماهرموقع عصبانیت وحرص طنین روبعدازبرگشت، میبینم، حرصم میگیره جوری که دلم میخوادبرم این حناروبگیرم گردنش روبشکنم

شایدبه خاطراینکه طنین دیگه برامون اعصاب نذاشته.... نمیدونم 

رفتم سروقت یخچال تایه لیوان آب بخورم تاآتیشم بخوابه که یه دفعه دیدم طنین باحرص درحیاط روکوبیدواومدتو

همه بازماتشون برده بودکه باحرکت سرمن برگشتن سرکارشون نمیخواستم بازدرگیری پیش بیاد

طنین هم متوجه حرکت سرم شدتابرگشت ببینه که چرااینکارروکردم لیوان آب یخ روجلوش گرفتم وفشردم توی دستاش

متعجب داشت منونگاه میکردکه ازکنارش ردشدم وگفتم

-بخورآتیشت بخوابه!دیگه برای هیچ کدوممون اعصاب نذاشتی

هنوزتوبهت بودواسه همین رفتم جلوولیوان روگرفتم بازوربه خوردش دادم

صحنه ی واقعامضحکی شده بود...من سرطنین روگرفته بودم ولیوان روتوی دهنش بالامیبردم اون هم کمی به سمت پایین خم شده بودوبرای اینکه خفه نشه تندتندآب روفرومیداد

لیوان که خالی شد،اونوروی اپن آشپزخونه گذاشتم ...رفتم سراغ مانیتورامانگاه طنین آتیشی بودمعلوم بودکه داره نقشه میکشه.بایدحواسم به خودم باشه

بابی خیالی داشتم میرفتم سمت صندلی که صدای طنین بلندشد

-سرهنگ

برگشتم بهش نگاه کردم که گفت

- حواستون به خودتون باشه!این بی احترامی بی جواب نمیمونه

چشام چهارتاشد!معلوم بودخیلی عصبانیه امافکرنمیکردم که این کارروبی احترامی برداشت کنه.

اماخوب کاری بودکه شده بودواسه همین بیخیال روی صندلی نشستم که حرصش بیشترشد

امابلافاصله چشماش روبست ولحظه ای بعدبازکردتوش آرامش موج میزد.آرامشی که منوبیشترازخشمش ترسوند...چون بدون حرف فقظ بایه نگاه مرموزبه من به سمت اتاقش رفت

طنین

دیگه وقتش بودکه این صبرم روکناربزارم امروزبایدکاررویکسره میکردم بیشترازاین نمیشدصبرکرد...میترسیدم که همه چی لوبره ...واسه همین بالبخندی به سمت بچه هارفتم وازشون خواستم که توی سالن جمع شن...

برای لحظه ای به سمت آریاچرخیدم که دیدم ازحرف من جاخورده وانگارانتظارنداشت بدون خبر دادن به اون کاری انجام بدم امابایداینکاررومیکردم چون میدونستم آریاآدم مغروریه وبه شدت به غرورش اینجا احتیاج داشتم...

بچه هاکه جمع شدن گفتم

-خوب بچه هابایدعملیات بعدازورودمن به گروه احسنی روبراتون توضیح بدم...برنامه ریزی شده ومن لازم دیدم که وظیفه هرکدومتون روبراتون توضیح بدم تااشتباهی پیش نیاد...حالاکه دیگه جاسوسی درکارنیست راحت میتونیم کارمون روانجام بدیم

همه باتعجب بهم نگاه میکردن چون لحنم کاملا خونسردبود

برگشتم نگاهی به اریاکردم که بایه پوزخندداشت نگام میکردمیدونستم الان به شدت دلش میخواد،بکوبه توی دهنم که خفه شوتوچکاره ای...اماخوب خودش روکنترل میکرد

بالاخره حرفام تموم شدوروبه همه گفتم 

-امیدورام هرکس کارش روبه نحواحسنت انجام بده.مطمئن باشن که ازهرکس که کوتاهی کنه نمیگذرم

هنوزحرفم تموم نشده بودکه آریاگفت

-ببخشیدسرهنگ؟ازکی تاحالاشمارهبرگروه شدین؟بگین ماهم بدونیم

سعی کردم خنده ام روجمع کنم.انگارنقشه ام گرفت دیگه داشتم ناامیدمیشدم اماخوب خوب موقعی اظهارموجودیت کرد

من- عذرمیخوام.من حرف بدی زدم؟

-شماجوری برنامه ریختین وتقسیم وظیفه کردین انگارشخصی به اسم من وموقعیت من اینجاوجودنداره

-من چنین جسارتی نکردم

-پس چرابدون هماهنگی هرکاری دوست دارین انجام میدین؟

برگشتم روبه روش که باحالتی متفکرگفت

-نکنه دارین تلافی کاراونروزم رومیکنین؟

خنده ای کردم وگفتم

-چه تفکربچگانه ای.مگه احمقم که ماموریتم روبایه کاراحمقانه به خطربندازم؟من فقط خواستم کاراجلوبیوفته.درضمن فکرنمیکنم فرقی داشته باشه من وشماتوی یه موقعیت هستیم

ابروهاش روتوی هم کشیدوگفت

-آهان!امافکرکنم ازاول اطلاع داشتین که من رهبرگروهم

پوزخندی زدم که باعث شدحرصش بگیره

-امافکرکنم بهتره رهبر گروه عوض بشه!

آریا-منظور؟

-آخه سرهنگی که نتونه جاسوسای گروهش روتشخیص بده توانایی رهبری داره؟!

ایندفعه دیگه صداش روازلای دندوناش بالاکشید

-یه باردیگه بگوچی گفتی؟فقط یه باردیگه تکرارش کن تادندونات روخوردکنم

-هه!نمیخواددندونای منوخوردکنین...همین که به عقب افتادگیمون نگاه کنیم میفهمیم که چه رهبرگروه ناشایستی داریم

دیگه بیشترازاین نمیتونستم عصبانیش کنم ...به شدت مشتش روبالآوردوبه طرف شکمم پرت کردکه من هم یه جاخالی دادم

آریا-میترسی سرهنگ؟بایدم بترسی فقط زبونت نیش داره وگرنه بخاری ازت بلندنمیشه

من- اشتباه نکنین سرهنگ.براتون گرون تموم میشه

ایندفعه من مشتی به سمتش پرت کردم که خوردزیرچونه اش وسرش برگشت عقب

به سمتم خیزبرداشت که بایه حرکت ازروی میزپریدم وبایه حالت اتفاقی میزشیشه ای روشکوندم تاآریاروبکشونم توی حیاط

بااین کارم سروان هدایتی اومدجلوی منوگفت

-سرهنگ خواهش میکنم.این چکاریه؟ببینین میزروشکوندین

پوزخندی زدم وگفتم

-سروان شمادخالت نکن.جناب سرهنگ بایدبدونه که بهترازخودش هم هست

بااین حرف من آریادوباره به سمتم حمله ورشدکه الهه(هدایتی)بازگفت

-اصلابه درک!بزنین همدیگه رو،لت وپارکنین.امابرین توحیاط که واسه مااعصاب بمونه.

همه داشتن باتعجب به هدایتی همیشه ساکت نگاه میکردن معلوم بودکه خیلی این مدت حرصش دراومده بودکه صدای اونم دراومده بود

آخرش هم باحرص رفت سراغ میزش وطوری که مابشنویم گفت

-دچاردوتاسرهنگ دیوونه شدیم!

بااینکه بهم برخورده بوداماخوب نبایدبه اون گیرمیدادم

-من که کاری به کاراین نداشتم خودش شروع کرد

بااین حرف من آریادوباره به سمتم حمله کردکه بلافاصله من هم به سمت حیاط رفتم گفتم

-سرهنگ بهتره بیاین توی حیاط!امروزیه کم مشت ومال لازمین

آریا-ببین خانم داری اون روی منوبالامیاری.مواظب حرف زدنت باش

-میترسی؟

بااین حرفم فورابه سمتم اومدوگفت

-عمرا!گرچه وقت ندارم امااگه دهن توی احمق روپرنکنم آروم نمیشم

بعدهم فورابه سمت حیاط اومد...نقشه ام خوب گرفته بود...حالافقط بایدمنتطرمیموندم

پس پشت سرآریارفتم تاهم ورزشی کرده باشم هم وقت کشی البته امیدوارم که خوردوخاکشیرنشم چون بااین عصبانیتی که ازآریامیبینم بدجورترس برم داشته ...گرچه منم کارم خوبه اماخوب خشم به آدم قدرت میده امابایدمیرفتم

آریا

دیگه بیشترازاین تحمل نداشتم ...کارای اخیرطنین غیرقابل تحمل شده بود...آرادهم که دیگه مثل قبل نبود...نمیدونم این سرهنگ دماغوچکارکرده بودکه همه انگارطلسم شده بودن ازرفتارخودشون برگشته بودن؟!

باحرص به سمت حیاط رفتم اون هم پشت سرم میومد

دلم میخواست بزنم خوردوخاکشیرش کنم 

اومدروبه روم وایسادوگاردگرفت

منم متقابلاگاردگرفتم که به سمتم حمله کردویه لگدبه سمتم پرت کردکه توی شونه ام خوردوروی زمین افتادم 

طنین-نگفتم سرهنگ؟

بعدازاین حرفش پوزخندی زدکه باعث شدحرصی بشم... واسه همین مشتی روانه صورتش کردم که کناردهنش فروداومدولبش روپاره کردتوهرزمان دیگه بودازش عذرخواهی میکردم اماالان نه!حقش بود

باهم مبارزه میکردیم وبهم مشت ولگدمیزدیم ...اون کلاروی لگدکارمیکرد...معلوم بودکه خودش ازقدرت نداشتن مشتاش خبرداشت ،واسه همین ازشون استفاده نمیکرد

اومدکه یه لگدچرخشی روانه صورتم کنه که پاش روگرفتم اون هم چرخیدطرفم وخواست که بامشت بزنه توی صورتم که مشتش روگرفتم وپیچوندم

توی تمام مدتی که ماداشتیم باهم مبارزه میکردیم بچه هاهم وایساده بودن پشت پنجره ومارونگاه میکردن ....نمیدونم چی شدکه طنین به جای اینکه مقاومت کنه تادستش روآزادکنه به سمت من چرخیدومنوسپرخودش قرارداد...بعدهم دستش روبالاآوردوتوی یه میکروفون که حدس زدم بایدتوی آستینش کارگذاشته باشه گفت

-سرگردنعمتی برودنبالش....روش ردیاب نصبه دستگاه روروشن کن

بعدازحرفش سرش روبلندکردوتوی چشمای متعجب من گفت

-ممنونم سرهنگ!کارتون حرف نداشت

باتعجب گفتم 

-چی؟

که برگشت طرفموگفت 

-الان نمیتونم توضیح بدم ...فقط بدونین که ایناهمش جزء نقشه بود...الان هم نبایدوقت روتلف کنیم

بعدهم به سرعت به سمت ماشین دوید

وقتی دیدکه من مثل ماست موندم وهنوزدارم باتعجب نگاش میکنم خنده ای کردودادزد

-سرهنگ ماتت نبره!به کمکت احتیاج دارم.زودباش

بااینکه ازخنده اش حرصم گرفته ودوهنوزگیج بودم به سمتش دویدم تاببینم قراره چکارکنیم

اون هم بلافاصله حرکت کردوباسرعت ازخونه خارج شد

توی راه هم هرکاری کردم چیزی نگفت فقط درمقابل سوالام لبخندزدکه باعث شدحرصم بگیره وبگم

-حداقل بگوبایدچکارکنیم؟ 

که گفت

-بایدخانی رودستگیرکنیم

طنین

ازحرکات من کاملاشوکه شده بودامافرصت نبودکه براش توضیح بدم ...واسه همین بی خیال شدم وپام روروی گازقراردادم

-سرگردنعمتی

صداتوی بیسیم پیچید

-به گوشم قربان

-موقعیت سوژه روشرح بدین

-الان توی خیابون...داره میپیچه توی کوچه...

-ممنون سرگرد!مواظبش باشین

-چشم حتما!

-تمام

تماسم روکه تموم کردم چرخیدم طرف آریاکه باحالت متعجبی بهم نگاه میکرد

لبخندی زدم وگفتم

-ببینیدالان فقط کمکم کنیدکه سرگردخانی درنره...خودم بعداهمه چی روبراتون توضیح میدم باشه

بااینکه هنوزشوکه بوداماسری تکون داد

به مقصدموردنظرکه رسیدیم ازماشین پیاده شدیم ومنتظرموندیم که ازخونه ای که سرگردنعمتی گفته بودبیرون بیاد...نقشه ام خوب گرفته بودفقط بایدصبرمیکردم 

آریاهم بدون سوالی ساکت شده بود.گرچه میدونستم برای این کارنهایت سعیش روکرده

خیابون پرازدرخت بودوبهترین موقعیت روبرای پنهون شدن داشت واسه همین به سرعت پشت یه سری ازدرختاپنهون شدم تابیرون بیاد

آریاهم پشت سرم نشست

هنگام نشستن برای لحظه ای گرمای نفس هاش به کنارصورتم خوردکه باعث شدناخودآگاه برگردم وبه صورتش نگاه کنم ...اون هم که ازچرخیدن صورت من تعجب کرده بود،توهمون حالت نیم خیزنشستنش ثابت شدوبه من نگاه کردکه نگاهش توی نگاه من قفل شد...هردوباتعجب به هم نگاه میکردیم

بدون پلک زدن به هم خیره شده بودیم که من زودترمتوجه حالت غیرعادیمون شدم ونگاهم روازش گرفتم امامتوجه نفس عمیقش شدم ...گرمای بازدم دوباره اش باعث لرزشم شداماخودم روکنترل کردم که بهش نگاه نکنم

امااون مشخص بودکه هنوزکلافه است چون بلافاصله ازپشت سرمن بلندشدوبافاصله ازمن،پشت یک درخت دیگه پنهان شد

تصمیم گرفتم برای اینکه هردومون روازجوموجودخارج کنم حرف بزنم واسه همین گفتم

-سرهنگ

تااینوگفتم به سمتم نگاه کردکه دوباره نگاهمون قفل شدامااینبارزودترنگاهش روگرفت وسرش روپایین انداخت من هم ادامه دادم

-راستش تمام این اتفاقای اخیربرای دستگیری سرگردخانی بود.سرگردامینی موقعیت جاسوسمون روتشخیص داده بودن واونوشناسایی کردن امامن خواستم تایه کم دیگه پیش بره چون میخواستم که اطلاعات اشتباه برای احسنی ببره.

برای لحظه ای مکث کردم وبه سمتش نگاه کردم که بااخم به من گوش میداد

نفسی کشیدم وادامه دادم

- برای اینکه بتونم اونوازبیرون تحت نظرداشته باشم سرگردنعمتی روفرستادم بیرون...بعدهم برای اینکه جوروتشدیدکنم شروع کردم به بداخلاقی والبته لجبازی باشما

بااین حرفم ابروهاش روبالاانداخت وباحالتی متعجب گفت

-من؟چرامن؟

لبخندی زدم وگفتم

-چون غرورشماخیلی توی این موردکارسازبود

اخمی کردوگفت

-من مغرورنیستم

-کاملامعلومه

چشماش روریزکردوگفت

-خودتون ازمن بدترین

-اشتباه نکنین.اگه غرورشمانبودکارپیش نمیرفت نه غرورمن

توی اون لحظه دلم نمیخواست بیشترازاین بااعصابش بازی کنم چون همین گیج شدنش درمورداین اتفاقاعصبیش کرده بودواسه همین گفتم

-بگذریم.راستش وقتی که مادوتادعوامون شدوشروع به بحث وبعدهم مبارزه کردیم ،بهترین موقعیت روبرای اون که منتظربودتااطلاعات عملیات روبرسونه جورشد...فقط بایدیه جوری ماروسرگرم یه کاری میکردکه متوجه غیبتش نشیم که من براش جورکردم.

نگاهی به درخونه ای که سرگردخانی توش رفته بودانداختم تامطمئن بشم که بیرون نیومده بعدهم ادامه دادم

-البته اون موقعیت روباکمک سروان هدایتی جورکردم

بااین حرفم تعجب کردوگفت

-سروان هدایتی؟فکرمیکردم به اون مشکوکین؟

سری تکون دادم وگفتم

-اون یه داستان بودکه توجه همه به سمت هدایتی جلب بشه وکاری کنم که جاسوس فکرکنه، ماهیچ وقت بهش مشکوک نمیشیم... وگرنه ازقبل باسروان هدایتی آشنایی داشتم وشناخت قبلیمون باعث شده بودکه توی این نقشه کمکمون کنه.

-واقعا؟بایدبگم که نقشتون روخیلی خوب هم بازی میکردین چون من یکی که کاملابه سروان هدایتی مشکوک بودم

-میدونم.کارم حرف نداشت

یکی ازابروهاش روبالاانداخت وگفت

-میترسم ازاین همه اعتمادبه نفس خفه بشین

بالاقیدی سرم روچرخوندم وگفتم

-نگران نباشین.درمقابل آدمای مغروربایداعتمادبه نفس بالایی داشت

باصدای جدی وسردی محکم گفت

-من مغرورنیستم

فوراسرم روچرخوندم طرفش وباحالتی که میخوام خودم روتبرئه کنم گفتم

-وای سرهنگ من کی گفتم منظورم شمابود؟

برگشت باحالتی مشکوک بهم نگاه کردکه چشام روریزکردم وگفتم

-نکنه به خودتون شک دارین؟

-نه خیر!

بعدهم چنان اخمی کردکه هرکس دیگه ای بودحتماازترس سکته میکردامامن فقط بلندخندیدم وگفتم

-سرهنگ نمیدونین چقدرحرص دادن یه آدم مغرورمیچسبه

این باردیگه خودش هم لبخندمحوی زدوگفت

-باشه قبول!من مغرور!بیخیال دیگه بابا!

من هم لبخندی زدم وگفت

-حالاکه خودتون اعتراف کردین قبول میکنم

اون هم سرش روبه دوطرف تکون داد...معلوم بودکه ازاین کارای من کلافه شده بود...داشتم نگاش میکردم که صدای دری بلندشد

سرم روآروم طوری که کسی متوجه نشه ازپشت درخت بیرون آوردم

سرگردخانی بامردی بیرون اومد...مردازپشت سربه نظرم خیلی آشنامیومدبرای همین ابروهام روتوی هم جمع کردم ودقت کردم که بفهمم کی هست تمام حرکاتش وحتی اندامش درشتی شونه هاش وقدبلندش برام آشنابود.سخت تلاش میکردم بفهمم کی هست که باچرخیدنش به سمت بیرون صدای هه من بلندشد

باورم نمیشد؟این که...!خدای من!

اخمام خودبه خودتوی هم رفت... احساس میکردم سرجام خشک شدم وتوانایی حرکت نداشتم... فقط به جلوزل زده بودم واصلامتوجه سرگردخانی وصدازدن های سرهنگ نشدم ...فقط به اون شخص روبه روم زل زده بودم کسی که زندگی من روخراب کرده بود..آره ...خودش بود...اون مهدی بود.

باحالت ناباوری برگشتم به سرهنگ نگاه کردم که صدام میزدامامن فقط حرکت لبهاش رومیدیدم وصدایی نمیشنیدم ...اون هم دست منوکشیدوبه سمت ماشین دویدومنوبه زورسوارماشین کردامامن هنوزمات بودم

وفقط متوجه صداهای مبهم سرهنگ وحرکت ماشین شدم ودرآخرمتوجه ضربه سیلی محکمی که به صورتم نواخته شدکه باعث شدباتعجب به سمت سرهنگ برگردم که گفت

-چت شدسرهنگ؟معلوم هست کجایی؟چیزی نمونده بودازدستمون دربره!

بااین حرفش اخمی کردم وازاون حالت دراومدم وفقط درجواب همه حرفاش باصدای سردی گفتم

-متاسفم

بااین حرف من سرهنگ که داشت هنوزمنومواخذه میکرد،ساکت شدوباتعجب بهم نگاه کرد...نمیدونم تعجبش ازجوابم بودیالحن سرم ولی هرچی که بودساکتش کرد.

آریا

لحن سردش به شدت موجب تعجبم شد.نمیدونم چی شدکه توی یه لحظه لحنش ازاون حالت شوخ دراومدواینقدرسردشداماهرچی که بودبه اون شخص کنارخانی ربط داشت

داشتم پشت سرخانی میرفتم اماتمام ذهنم پیش طنین بود

ناخواسته سکوت کردم تامعذب نشه ...اون هم که تمام مدت بااخم چشمای سردش روبه جلودوخته بود...این حالتش کلافه ام کرده بودامانمیتونستم چیزی بگم

خانی پیچیدتوی کوچه خونه اش که احتمال میدادم برای ردگم کردن واین که اومده سری به همسرش بزنه اینکارروکرد

خواستم برم توی کوچه که طنین مانع شد

-نروتوی کوچه.همینجاصبرمیکنیم که برگرده

-چرا؟

-نمیخوام جلوی خونواده اش اونودستگیرکنیم... میدونم که بچه داره...هیچی بدترازاین نیست که قهرمان زندگیت جلوی روت بشکنه

بااین حرفش اخماش غلیظ ترشدانگارداشت به یه خاطره فکرمیکرد

برای اینکه اونوازاین حالت دربیارم گفتم

-اگه فرارکردچی؟

-کوچشون بن بسته!

همین دیگه هم حرفی نزد

چندلحظه توی ماشین منتظرموندیم که خانی ازخونه اش خارج شدوبعدازخداحافظی بازن وبچه اش به سمت اوناحرکت کرد.درخونه اش که بسته شدطنین ازماشین پیاده شدوگفت

-سرگردخانی؟مگه قرارنبودکسی تاپایان ماموریت به خانواده اش سرنزنه؟

خانی که ازحضورطنین اونجا شوکه شده بودگفت

-درسته سرهنگ!امابچه ام مریض بود

-من که سالم دیدمش

بعدهم باحالتی که انگارمچ گرفته باشه بهش نگاه کردکه خانی هم جواب داد

-اون یکی بچه ام.

-تااونجایی که من ازافرادم اطلاع دارم شمایه دونه بچه بیشترندارین

خانی که دیدگیرافتاده خواست فرارکنه که باشنیدن صدای من سرجاش خشک شد

من-یه قدم برداری بهت شلیک میکنم

تادیدم ایستادگفتم

-حالادستت روبزار،روی سرت وبچرخ

خانی کاری که خواسته بودم روانجام دادوبه سمت مااومد.رفتم طرفش که بهش دستبندبزنم که بایه مشت خواست ازدستم فرارکنه که بالگدطنین که توی شکمش فرورفت روی زمین افتاد

من هم به سمتش رفتم وبهش دستبندزدم که برگشت وگفت

-یعنی به خاطردیدن خانواده ام بایدبازداشت بشم

طنین پوزخندی زدوگفت

-سرگردبریدخودتون سیاه کنین.شمابه جرم جاسوسی وکمک به دشمن بازداشتین

خانی که توقع نداشت ماازهمه چی خبرداشته باشیم شروع به خودش روبیگناه نشون دادن کرد

خانی-جاسوس؟کمک به دشمن؟سرهنگ نکنه یادتون رفته که سرگردامینی ونعمتی جاسوس بودن

طنین خنده ای کردکه باچشمای سردش کاملاتناقض داشت وروبه من گفت

-سرهنگ مثل اینکه اشتباه دستگیرکردیم... ایشون روآزادکنین

من هم که ازنگاه ولحنش گرفته بودم منظورش رو...مشتی توی شکم خانی فروکردم وگفت

-به نعفته که اعتراف کنی چون ماکلی مدرک ازت داریم

خانی دوباره خواست حرفی بزنه که من بهش گفتم

-بهتره ساکت شی توی ستادهمه چی مشخص میشه

به سمت ستادحرکت کردیم تاخانی روتحویل سردارکریمی بدیم

من کنارخانی دستبندزده نشستم وطنین هم پشت فرمون نشست وبه سمت 

ستادحرکت کردیم

طنین

هنوزباورم نمیشه.اصلاباعقل جوردرنمیاد.یعنی مارودست خوردیم؟اونم ازکی؟ازخودمون!وقتی رسیدیم ستادبه سمت اتاق سردارکریمی میرفتیم که خودسردارکریمی بیرون اومدوگفت

-سرهنگ امینی...سرگردخانی روآزادکنین

من که شوکه شده بودم گفتم

-قربان اون جاسوس دشمنه!

سردار-همین که گفتم.آزادش کنین وخودتون هم بیاین توی اتاق تابراتون توضیح بدم

داخل اتاق که رفتیم... سردارازمون خواست که بشینیم... بعدازنشستن مابدون وقفه شروع به توضیح کرد

سردار-سرگردخانی یکی ازجاسوسای ماتوی گروه احسنی بودکه ازاونجابرامون اطلاعات میاوردواین مدت هم برای ماکارمیکرد وبایدبگم که شماآدم اشتباهی رودستگیرکردین

بلافاصله بعدازاین حرفش روکردبه من وگفت

-اما راهکارشماجناب سرهنگ!....بایدبگم که عالی بودچون ماراحت تونستیم جاسوس احسنی رودستگیرکنیم

باحالتی که منتظربودم یکی روشنم کنه داشتم بهش نگاه میکردم که روکردبه آریاگفت

-سرهنگ کارت عالی بود.فکرنمیکردم که به این راحتی بتونی نقش بازی کنی

آریاهم لبخندی زدوگفت

-لطف دارین قربان

من که هنوزمتوجه منظورشون نشده بودگفتم

-جسارته.امامیشه یکی منوروشن کنه

سردارخنده ی کوتاهی کردوگفت

-جناب سرهنگ نقشه ریختن شمابرای سرهنگ امینی عالی بوداماخوب بایدبدونی که سرهنگ هم بیکارننشسته بودن...درسته توباسرگردامینی نقشه ریخته بودین که بااستفاده ازغرورسرهنگ امینی که به نظرم کاربه جاوتصمیم درستی بود

بااین حرف سردارآریااعتراضی کردکه سردارگفت

-حرف نباشه سرهنگ!غرورشمازبان زدخاص وعامه

بعدهم چشم قره ای براش رفت که بیشترخنده داربودتاترسناک ....چون به سردارکریمی مهربون اصلااخم نمیومداماخودم روکنترل کردم که نخندم سردارهم ادامه داد

-داشتم میگفتم که شمابااستفاده ازسرهنگ امینی تلاش کردین که سرگردخانی رودستگیرکنین امابایدبگم که توی این موردسرگردامینی کمی عجله کردن وگرنه امروزحتماجاسوس اصلی روتشخیص میدادن نه جاسوس دست نشانده ستادرو

من-یعنی میخواین بگین که ماکارمون رواشتباه انجام دادیم

سردارلبخندی زدوگفت

-این اشکال به شمابااون نقشه بی نقصتون واردنیست امابرسرگردامینی وارده که وقتی اومدبایدبه خاطرعجول بودنش تنبیه بشه

من هم که ازحرف سردارشجاع شده بودم به دفاع ازآرادبرخواستم وگفنم

-اشتباه نکنین سردار!معذرت میخوام که اینومیگم اماخوب اشکال ازشمابودکه برای مانقشه کشیدین...سرگردامینی ازکجابایدمیدونست که خانی ازخودمونه واونجااطلاعات جمع آوری میکنه...پس اعتراضی بر،ایشون هم واردنیست

سردارنگاه مشکوکی به من کردوگفت

-حالاشماچرااینقدرازسرگردامینی دفاع میکنین؟

من هم که ازحرف سرگردشوکه شده بودم بالکنت گفتم

-هی-هیچی!همین جوری

که صدای خنده سردارونفس حرصی آریاروشنیدم... برگشتم به آریانگاه کردم که دیدم ازعصبانیت سرخ شده 

این دیگه چش بود؟شونه ای بالانداختم.اصلابه من چه؟

برگشتم سمت سردارگفتم

- حالاجاسوس اصلی کی بود؟

سردار-سرگردنعمتی.

باتعجب گفتم

-چی؟

این دفعه آریابرگشت طرفم وگفت

-درسته سرهنگ!

بعدهم خنده ای کردوگفت

-اون روزی که شمااومدین توی سالن وبااخم به سرگردنعمتی نگاه میکردین فکرمیکردم که شماهم بهش شک کردین چون من هم ازترس توی نگاهش بهش شک کرده بودم امابعدفهمیدم که شماازاون برای تحقق نقشتون استفاده کردین

اخمام روتوی هم کردم که گفت

-البته همون طورکه گفتین این نه اشتباه شماست والبته نه آراد!

هنگامی که اسم آرادرومیگفت دستاش رومشت کردوبه شدت فشاردادکه من احساس کردم الان مفصلاش ازهم درمیره

بدون توجه به نگاه من به دستش ادامه داد

-وقتی که اون ازخونه بیرون اومد،بهترین موقعیت براش جورشدکه بتونه بدون اینکه نگاه تیزبین شمااذیتش کنه به اطلاع رسانیش بپردازه اماخوب من هم بیکارننشسته بودم ومامورایی روبرای تعقیبش فرستادم وجالبه که بدونین همون موقع که ماخانی رودنبال میکردیم،اون هم به خونه احسنی رفت وبعدازبیرون اومدنش دستگیرشذوالبته بایدبگم همه این کارهارومامدیون نقشه شماهستیم تابتونیم بهترآدماروزیرنظربگیریم

من که تازه همه چی دستم اومده بودسری تکون دادم وگفتم

-ولی بهتربودمن روهم دراطلاع قرارمیدادین.اینجوری حس حماقت میکنم

بعدهم اخم کردم که سردارگفت

-اخمات روبازکن جناب سرهنگ!میدونم واسه سرهنگ مغروری مثل شمااینجورکلک خوردن سخته اماباورکنین مجبوربودیم شمارودوربزنیم.

سرم روبلندکردم وبااخم به سردارنگاه کردم که گفت

-آخه هیچی ازنگاه تیزشماسایبری هادورنمیمونه برای همین مجبورشدیم به یه چیزدیگه سرگرمتون کنیم تاجاسوس بتونه خودش رونشون بده ...آخه خانی گفته بودکه احسنی گفته ازوقتی که سرهنگ جدیده واردگروه اطلاعات پلیس شده جاسوسشون جرات نکرده اطلاعاتی بفرسته ...این بودکه مجبوربودیم شمارو،یه کم ازاین زیرنظرگرفتن همه دورکنیم

بعدهم سری تکون دادوگفت

- حالاهم اون اخمات روبازکن.خوبه من مافوقتم واینجوری اخم میکنی دربرابرزیردستت چی میکنی؟

بااین حرفش یه دفعه به خودم اومدم وگفت

-وای ببخشیدقربان!قصدجسارت نداشتم

بااین حرف من آریاگفت

-سردارحالاخوبه شمافقط اخمش رودیدین...ماکه هم اخم وفریادش رودیدیم،هم مزه لگداش روچشیدیم چی بایدبگیم؟

باحرف آریالبخندی زدم وگفتم

-واقعامعذرت میخوام قصدنداشتم که بهتون آسیبی برسونم اماخوب مشتای شماهم کم ازخجالت من درنیومد

بااین حرفم اونومتوجه زخم لبم کردم که شرمنده گفت

-بایدببخشید...تحت تاثیرجوقرارگرفتم

سردارکه نااون لحظه داشت حرفای ماروگوش میدادگفت

-دوتاسرهنگ مغرورکه پای هم بیوفتن بهترازاین نمیشه!این یکی مشت میزده اون بهش لگد.یکیشون هم کوتاه نیومده حیف که اونجانبودم وگرنه فیلمش رومیگرفتم واسه بعدابدردمیخورد

بااین حرف صدای اعتراض من وآریابلندشد

بعدازاینکه اطلاع کامل ازموضوع پیداکردم ازاتاق سرداربیرون اومدیم

فورابه سمت آریابرگشتم وباعصبانیت گفتم

-حالادیگه منودورمیزنی؟

دستی به چونش کشیدوباحالتی متفکروبی قیدگفت

-نمیشه بهش گفت دورزدن.بیشتردست به سرت کردم

داشت کفرم بالامیومداومدمشتی نثارشکمش کنم که آریاسرش روخم کردوگفت

-من غلط بکنم.من که شمارودورنزدم فقط سرت رویه جاگرم کردم ولی خداوکیلی خیلی دست به سرکردنت سخته.این آخری دیگه کفرم داشت بالامیومد

بهش اخمی کردم که لبخندشیطونی زدوگفت

-حالادیگه اخمات رو،واکن خانمی!

بااین حرفش شوکه نگاش کردم که چشمکی زدوازکنارم ردشد

فکم رودیگه بابیل هم نمیشدازروی زمین جمع کرد.خدای من!آریاوشیطنت؟

باهمون حالت شوک زده ام حرکت کردم تابهش برسم بایدبرمیگشتیم

آریا

تازمانی که برگشتیم به مقرطنین هیچ حرفی نزد

ازموقعی که اون مردروباخانی دیده بودفقط زمانی که پیش سرداربودیم حرف زد.

اون موقع هم لحن حرف زدنش کاملاباقبل فرق داشت وهنوزاون سردی رومیشدتوش احساس کرد

دلیلش رونمیدونستم وبه شدت فکرم رومشغول کرده بود...هرچی بودبه اون مردربط داشت

دلم میخواست یه جوری اززیرزبون طنین بیرون بکشم امادلم نمیخواست فکرکنه فضولم!گرچه خودش بود...بااین فکرم بازلبخندشیطونی گوشه لبم نشست هنوزم که هنوزه به نظرم مارپل بهش میاد(غلط کردی!دخملم به این ماهی!خواننده های عزیزمنوعفوکنید.)

تمام مدتی که توی فکربودم داشتم توی محوطه خونه قدم میزدم... نگاهی به اطرافم کردم وبه سمت داخل رفتم

داخل ساختمون که رفتم دیدم که همه دورخانی جمع شدن واون داره ماجرای مهیج دستگیریش روتعریف میکنه لبخندی زدم .ایناهم دست هرچی فضول بودازپشت بسته بودن

نگاهی توی سالن انداختم اماطنین روندیدم.معلوم نیست بازچشم بچه هارودوردیده میخوادچکارکنه؟

منم ازاین موقعیت استفاده کردم تابرم بازاین خانم تیزروپیداکنم

به سرعت ازپله هابالارفتم ورفتم طرف اتاقش ودرزدم که گفت

-بفرمایید!

داخل که رفتم دیدم روی تختش نشسته وداره سعی میکنه باآرادتماس بگیره نمیدونم چی بودکه اینقدرعجله داشت؟

جلورفتم وباشوخی گفتم

-میخوای تنبیهش کنی؟

چرخیدطرف من وبدون اینکه لبخندی بزنه وجدی گفت

-نه بابا!میخوام چیزی بپرسم

بعدهم دوباره به طرف دستگاه چرخید

ابرویی بالاانداختم وپرسیدم

-چی؟

شونه ای بالاانداخت وگفت

-اگه صبرکنین هردومیفهمیم

بااینکه بهم برخورده بودچیزی نگفتم ....فقط اخم کردم وگوشه تخت منتظرنشستم

بالاخره بعدازربع ساعت تونست باآرادتماس برقرارکنه

آراد-سلام برسرهنگ های خودم!خوبین؟چه خبرا؟

طنین-سلام برسرگردحواس پرت وعجول خودمون!مرسی!شماچطورین؟

-خوب!حالاچراعجول؟ای باباهنوزبه خاطراون اشتباه دارین منومیکوبین؟خوب من ازکجابایدمیفهمیدم خانی هم مثل من زیرآبی میره؟

من- اشکالی نداره برادرمن!ازاون عقل ناقص توبیشترازاین توقع نمیشه

-به جناب سرهنگ امینی!نامردخوب مارومیپیچونیا؟!بایدبیام یک حالی ازت بگیرم که مرغای آسمون هم ازخنده روده بربشن!

طنین-عذرمیخوام سرگرد!زنگ نزدم که باهاتون سراون مسئله بحث کنم فقط میخوام یه سوال بپرسم

-شماجون بخواه سرهنگ!کیه که بده؟

من-آراد!میشه یه لحظه خفه شی؟

آراد-نچ!

-زهرمار!

-توحلقت!

طنین که ازبحث ماکلافه شده بودوازقبل هم معلوم بودکه حوصله نداره باصدای تقریبابلندی گفت

-میشه ساکت شین؟ای باباخسته شدم!

من که ازفریادش تعجب کرده بودم ساکت بهش نگاه کردم... صدای آرادهم نمیومد انگاراون هم تعجب کرده بودکه باصدایی متعجب پرسید

-سرهنگ حالتون خوبه؟

-اره بابا!خوبم!فقط حوصله ندارم.بزارین من سوالم روبپرسم بعدهرچقدرخواستین توی سروکله هم بکوبین

این دفعه به جای اینکه تعجب کنم اخم کردم وابروهام روتوی هم کشیدم...فکرکرده مابچه ایم که میخوایم توی سرکله ی هم بکوبیم 

بااینکه ایندفعه اصلاباحالت شوخی حرف نمیزدامابازداشت حرص منوبالامیاوردوبه شدت دلم میخواست حالش روبگیرم... اومدم حرفی بزنم که آرادباصدای جدیش گفت

-میشنوم سرهنگ!

معلوم بودکه حال آرادهم کمترازمن نیست فقط خودش روکنترل کرده که چیزی نگه.خداروشکرکه آرادزودترشروع کردوگرنه فکرنمیکنم حرف خوبی ازدهنم بیرون میومد

طنین انگاریه کم باپرسیدن سوالش مشکل داره ...داشت این دست اون دست میکرد.نمیدونست چطوری بپرسه 

برای همین من پیش دستی کردم وگفتم

-فکرکنم سوال داشتین که اینطوری سرمافریادکشیدین؟!

بعدهم یکی ازابروهام روبالاانداختم وباحالت تمسخرنگاش کردم

خودم میدونستم توی این حالت چقدرغیرقابل تحمل میشم واخم طنین هم درستی زدبرتمام افکارم 

نفسش روباحرص بیرون دادواخماش روبیشترتوی هم کشید

طنین- سرگردمیخواستم درموردیه شخص بپرسم.میخواستم ببینم چنین کسی رواونجادیدین یانه؟

آراد-کی؟

-یه مردباچشمای سبزوپوست سفید.قدبلندوتقریباچهارشونه والبته یه خال هم بالای لبش داره 

آرادکه معلوم بودتعجب کرده گفت

-سرهنگ شمااین آدم روکجادیدین؟

طنین- امروزازدوردیدمش!کنارسرگردخانی بود...البته وقتی که ایشون توی خونه ای بودکه دنبالش بودیم

آراد-یعنی شمامیخواین بگین که تمام خصویات چهره حبیب روازدورتونستین اینقدردقیق تشخیص بدین؟

بااین حرف آرادابروهای من بالاپریدوطنین باصدای متعجبشش پرسید

-کی؟حبیب؟

آراد-بله سرهنگ!این کسی که گفتین حبیبه!همون که گفتم به شدت توی کارای کامپیوتری وارده ویه جورایی مخشون محسوب میشه

طنین آهی کشیدوگفت

-وای خدا!کارمون ساخته است

من که هنوزتعجب کرده بودم چرخیدم طرفش وگقتم

-یعنی چی؟سرهنگ!چراکارمون ساخته است؟اصلاشماچطورتونستین اینجوری چهره حبیب روتوی اون فاصله تشخیص بدین؟من هم اونجابودم اماجزیه مردقدبلندچیزی ندیدم

طنین که معلوم بودهل کرده بادستپاچگی گفت

-خوب خوب!

آرادهم که ازصداش معلوم بودمشکوک شده گفت

-خوب چی؟سرهنگ

من هم اخمام روتوی هم کشیدم وگفتم

-چیزی رودارین ازماپنهون میکنین؟

طنین که قیافه مشکوک مارودیدکلافه گفت

-نه چی دارم که ازشماپنهون کنم؟

چشمام روریزکردم وگفت

-پس چی؟

نفسش روبیرون دادوبالحن تندی گفت

-هیچی بابا!فقط اون...

انگارهنوزشک داشت که این حرف روبه زبون بیاره 

من بهش توپیدم وگفتم

-ای بابا!سرهنگ!همه روکلافه کردین حرف بزنین دیگه

طنین برگشت مظلوم نگام کرد

اعصابم بهم ریخت بلنددادزدم

-طنین حرف بزن ببینم...لعنتی

طنین که ازحرف من عصبانی شده بودگفت

-اون مهدیه!

ابروهام ازحرف طنین خود به خودپریدبالا!

-کی؟

طنین-آره درست شنیدین...اون مهدی نامزدسابق منه وبایدبگم که توی دودره بازی وفریب دادن رودست نداره

آراد-حالاچراگفتین کارمون ساخته است؟ توی دودره بازی همشون حرف ندارن.

طنین- درسته امااین یکی توی کامپیوترهم حرف نداره وبایدبگم که همون موقع هم که نامزدمن بودکارای عجیب غریبی میکردکه به عقل شیطون هم نمیرسید

من-چطور؟

طنین پوزخندی زدوگفت

-باورتون نمیشه...اون موقع که من اول درسم بودم اون هم داشت ارشدمیخونددقیقاتوی رشته من وبایدبگم که اون بااینکه اصلادرس نمیخوندهمیشه نمره هاش بیست بود...اینم به خاطراینکه طوری ازطریق هک سایت دانشگاه سوالاروبدست میاوردکه اصلاکسی متوجه نمیشدکه یه نفرواردسایت شده وورودغیرمجازانجام شده!

دیگه چشمای من بیشترازاین بازنمیشد

طنین سرش روبه طرفین تکون دادوگفت

-راستش کمی ترسیدم باوجوداون...خدارحم کنه

متوجه شدم که طنین ترسیده.آرادهم کاملامتوجه این حالتش شدوگفت

-خیلی نگران نشوسرهنگ!درسته که گفتم حریف قدری داری.اماباورنمیکنی اگه بگم توی این مدت که اینجام فهمیدم که به خاطرحضورشما،حبیب هم به مشکل برخورده... جوری که شمادر صدرهدفاشون هستی وبایدبگم که خیلی نقشه هابرای ازبین بردنت کشیدن

خنده ام گرفت.یعنی توکف امیددادن آرادموندم!برای همین گفتم

-یعنی کشته مرده این امیددادنت هستم.توکه کاری کردی دخترمردم سکته کنه.این چه مدل آروم کردن اونابرای ازبین بردنت نقشه کشیدن

طنین هم لبخندی زدوگفت

-اشکالی نداره!

آرادهم که معلوم بودازخنگی خودش گیج شده گفت

-چی بگم خوب؟خوب راستش روگفتم...ازموقعی که سرهنگ کارش باگروه احسنی گره خورده ایناهمش توی هول ولاهستن وهمه حرفاشون دوروبرسرهنگه که کارحبیب روخراب کرده

طنین دوباره لبخندی زد...معلوم بودکه امیدگرفته

داشتم به لبخندش نگاه کردم که دوباره آرادبایه حالت هول گفت

-راستی؟

بااین حرفش مابه طرف دستگاه چرخیدیم

آراد-حبیب یاهمون مهدی تاحالاطرزکارکردن شماباکامپیوتروایده هاتون رودیده؟

طنین باتعجب گفت

-نه!فقط من طرزکاراونودیدم.اون موقع من تازه دانشجوی آی تی بودم وهنوزچیزی بلدنبودم

آرادخنده ای کردوگفت

-پس این یه نکته مثبته برای شما.

من که هنوزمتوجه نشده بودم باحالت پرسشی به طنین نگاه کردم که دیدم یه لبخندموزی رولب هاش نشسته

آراد-فهمیدین سرهنگ؟

طنین- کاملا

ابروهام روتوی هم کشیدم وگفتم

-منظورتون چیه؟

طنین- منظورسرگرد،اینه که من بادونستن کارای اون وطرزفکرش راحت جلوبرم بدون اینکه اون منوپیش بینی کنه.

سری تکون دادم وگفتم

-راست میگین.پس نبایدخیلی هم ازش ترسی داشته باشیم

طنین-درسته

آراد-خوب حالادیگه فکرکنم به من احتیاجی نداشته باشین.

طنین-نه سرگرد!موفق باشین

آراد-مرسی!فعلاخداحافظ

من- خداحافظ!

آرادکه قطع کردمن نگاهی به طنین انداختم که به شدت توی فکربود...معلومه ازالان میخوادگندبزنه به کاروکاسبی حبیب که داره اینجوری نقشه میکشه...

داشتم همون جورنگاش میکردم که یه لبخندخبیث اومدروی لباش بعدهم سرش روبلندکردکه دیدمن دارم به نگاه میکنم

فوراچشماش رومرموزکردوبالبخندروبه من گفت

-دارم براش!

من هم لبخندی زدم وبالحنی هیجانی گفت

-بازی شروع شد!

اون هم خنده مستانه ای کردوبایه چشمک به من ازاتاق خارج شد

توی کف چشمکش بودم که دوباره دراتاق روبازکردوسرش روآوردداخل

-سرهنگ ازبازی عقب نمونی؟!

تامن به سمتش چرخیدم خنده ای کردوپایین رفت

طنین

حالادیگه نوبت من بود...الان که میدونستم حریفم کیه راحت تربودم..!بایدراحت ناک اوتش میکردم

تمام حرکاتشون روازطریق دوربینازیرنظرداشتم وازطریق هک سیستمهای اطلاعاتیشون کوچکترین تغییری توی کارشون ایجادمیشد...من میفهمیدم 

تمام مدت داشتم کارمیکردم 

یه جورایی انگارمیخواستم بااین کارم انتقام بگیرم چون حتی دیگه خستگی روهم احساس نمیکردم

ازطریق آرادهم ازاون طرف خبردارمیشدم ...بهم گفته بودکه حسابی ازدستم شکارشدن ومصمم تربرای ازبین بردنم.

خوبه همین رومیخواستم که اعصابشون بهم بریزه وکنترل نداشته باشن وباترس بخوان پیش برن که باعث شکستشون میشه.

درمواقعی هم که مجبوربه ترک سیستمم میشدم سرگردخانی روجای خودم قرارمیدادم

امروزهم ازاون روزایی که قراراونوجای خودم قراربدم چون بایدبرم سراغ حناخانوم دیگه!

چرخیدم طرف سرگردخانی

-سرگرددیگه تکرارنکنم!حواست کاملاجمع باشه.کوچکترین حرکت اشتباه ماباعث پیشرفت اونامیشه یه لحظه ازکامپیوتراغافل نمیشی.کوچکترین تغییری روبه سرهنگ امینی اطلاع میدی

سرگردخانی که ازدستم کلافه شده بودجواب داد

-بله قربان!حواسم هست

اومدم دوباره تاکیدکنم که صدای آریااومد

-ای باباسرهنگ!کلافه اش کردین!وقتی میگه حواسم هست یعنی حواسم هست دیگه

برگشتم بهش نگاه کردم که دیدم روی پله هاایستاده ودستش توی جیباشه.یه گرمکن وشلوارپوشیده بودموهاش هم بهم ریخته بود.چشاشهم که ازدورجارمیزدمن خسته ام بس که قرمزبود

بدون حرف سری تکون دادم وازخانی دورشدم

آریا-دارین میرین پیش حنا؟

-آره!امروزدیگه بایدکارروتموم کنم!

-مواظب خودتون باشین

برگشتم بهش نگاهی کردم که یه لبخنداطمینان بخش بهم زد...من هم سرم روتکون دادم وگفتم

-مرسی!حتما!

بعدهم ازسالن خارج شدم

آریا

طنین که ازدررفت بیرون یه استرس بدبه دلم راه پیداکردطوری که دلم میخواست برم دنبالش وازدورمواظبش باشم 

اماخوب نمیشد!واسه همین تصمیم گرفتم به آرادزنگ بزنم وازشرایط اونجامطمئن شم وتااونجایی که میتونم هرخطری روکه تهدیدش میکنه برطرف کنم.

بیخودی استرس گرفتم

فورابه طرف اتاق طنین رفتم تالحظات انتظاررونبینم... هیچی بدترازانتظارکشیدن نیست ...بااینکه صداش رومیشنیدم امابازاگه خطری تهدیدش میکردنمیتونستم کاری بکنم ....برای همین تصمیم گرفتم ازاونجادوربشم... فقط باکلافگی گفتم که اگه اتفاق بدی افتادخبرم کنن.

همه بچه هاتعجب کرده بودن اماچیزی نگفتن.

رفتم داخل اتاقش.تختش مرتب بودامابلوزوشلوارش که قبل ازرفتن تنش بودروی تخت افتاده بود.ناخودآگاه به سمت لباساش کشیده شدم

تادستم روجلوبردم که برشون دارم به خودم اومدم باکلافگی سرم روچرخوندم وبادستگاه که کنارتختش بودفوراباآرادتماس گرفتم تاذهنم کمی درگیرجای دیگه ای بشه

آراد-سلام برسرهنگ های مملکت!

من- سلام آراد!خوبی؟

-مرسی توخوبی؟سلام سرهنگ رستگار!

-ممنون خوبم!طنین نیستش

-کجاست؟

-رفته پرده آخرروبازی کنه.

-یعنی قرار طنین بیادتوگروه احسنی؟

-آره!

بعدهم آهی کشیدم که گفت

-آریامطمئنی حالت خوبه؟

-آره بابا!خوبم

-من که شک دارم؟!

-حالامنوول کن.میخوام یه کم ازشرایط اونجامطمئن شم

-چرا؟چی میخوای بدونی.

-چراش روخودم هم نمیدونم.فقط نگرانم.ببینم اونجابرای اومدن طنین مطمئن هست؟منظورم اینه که خطری تهدیدش نمیکنه؟

آرادکه معلوم بودازحرفای من متعجب شده گفت

-اینجاکه خطرداره اماازاونجایی که قراره دختراروسالم ببرن دبی کاری به کارشون ندارن وخوب بهشون میرسن.درضمن نگران نباش من هم هستم 

-ازاینکه تواونجایی خوشحالم.آرادخوب مواظبش باش

آرادکه دیگه حالامشکوک هم شده بود

-معلوم هست توچته؟بابااون خودش پلیسه ازخطرات کارش هم آگاهه.

-هیچی بابا.فقط نگران افرادم هستم نمیخوام بلایی سرشون بیاد

-توگفتی منم باورکردم.توهیچ وقت اینجوری نبودی.حتی برای من که برادرت هم هستم اینجوری نگران نمیشی

-ازتومطمئنم که میتونی ازخودت مواظبت کنی

-خودت میدونی که سرهنگ رستگارتوی ورزش های رزمی حرف نداره

-میدونم ولی نمیتونم نگران نباشم

-آریاراستش روبگو

-چی وراستش روبگو؟

-من که میدونم یه چیزیت شده.کلک نکنه عاشقش شدی؟

-بااین حرف آرادیه چیزی توی وجودم لرزیدامافورابالحن تندی گفتم

-گمشو!نه خیرم.من...من فقط نگرانم

-آره جون خودت...باشه داداش بالاخره که خودت اعتراف میکنی ...درضمن نگران نباش مواظبشم

-ممنون داداش.پس فعلا

-باشه فعلا.امایادت باشه نگفتیا

-گمشوآراد

بعدکه آرادقطع کردیه کم ازاینکه آراداونجاست ومواظبشه خیالم راحت شده اماهنوزدلشوره داشتم 

روی تخت درازکشیدم تاآروم بشم،بعدبرم بیرون... تاسرم روی تخت رسیدبوی عطرش توی بینیم پیچید.

فوراازروی تخت بلندشدم که دیدم سرم رودقیقاروی پیراهنش گذاشته بودم

لبخندی زدم واینبارروی شکم روتخت درازکشیدم که صورتم دقیقا روی پیراهنش فروداومد.

باتمام وجودم بوی خوش عطرش رو،واردریه هام کردم..... بابوییدن لباسش آرامش عجیبی توی وجودم نشست دوباره لبخندی زدم وبادست لباس روتوی صورتم فشاردادم ...هرچه بیشترمی بوییدمش آرامش بیشتری حس میکردم

خودم روکاملاروی تخت کشیدم وسرم روروی بالشتش گذاشتم که دوباره عطرش پیچیدتوی دماغم... لبخندی زدم بالشتش هم بوی اونومیداد.

روی بغل خوابیدم ولباسش روتوی بغلم گرفتم وسرم روتوی بالشت فروکردم

حدودنیم ساعت که توی تخت درازکشیدم آروم آروم شدم 

دیگه بیشترازاین نمیشداونجابمونم... هرلحظه ممکن بودطنین بیاد

فورابلندشدم وتخت رومرتب کردم خواستم بیام بیرون اما...دوباره چرخیدم طرف لباساش... کاش میشدلباسش روبردارم امانه!دوباره داشتم کلافه میشدم که آخرین لحظه گوشه تختش روسریش رودیدم اینواگه برمیداشتم مشکلی نبود...نمیتونست حرفی بزنه دوباره لبخندی زدم وروسری روبرداشتم وبوکشیدم

نمیدونم چم شده بوداماخوب نمیتونستم بدون اون روسری برم بیرون ...واسه همین تاش زدم واونوگذاشتم توی جیبم ورفتم بیرون.

فورارفتم طرف اتاقم وروسری روگذاشتم توی کیف لباسام ...جایی قرارش دادم که کسی نبیندش

بعدکه خیالم راحت شدبرگشتم پایین تاببینم طنین چکارکرده.

طنین

قراربودازفردابرم پیش حنا.براش گفته بودم که پدرم فهمیده ومنوبیرون کرده...اون هم بهم گفته بودکه دوستش که همون مازیارباشه یه جوررابط هست برای فرستادن آدمااونورآب وکلی تعریف کردتامثلامنوخرکنه منم که خرشدم...البته بلانسبت.

قراربودکه برم پیشش واونم منوببره پیش احسنی!

دیگه قراربوداین ماموریت روبه آخربرسونیم بایدهمه تلاش خودم رومیکردم

میدونستم که کارم سخت تره... قراربوداول برم دبی تاخریدارای دخترارومشخص ودستگیرکنیم... بعدهم گروه احسنی روبه دام بندازیم

اینجورکه فهمیده بودم دختراروعمده میفروختن به یه ایرانی بعداون اونجادونه دونه اونا روبه شیخای عرب میفروخت.

حالم ازکاری که میخواستم بکنم بهم میخوردامامجبوربودم

روی مبل نشسته بودم قراربودآریابیادنقشه روتوضیح بده...برای اینکه کمی خودم روآروم کنم،چشمام روبستم ...چشمام بسته بودکه صداش روشنیدم ترجیح دادم تامیادبشینه همین جورچشمام روبسته نگه دارم

یه دفعه احساس کردم که مبل دونفره ای که روش نشسته بودم بالاپایین شد...چشمام روبازکردم که نگاهم بایه نگاه عسلی گره خورد...نگاهش خیلی گرم بود،خیلی گرم...لبخندی زدکه من هم ناخودآگاه لبخندزدم ونگاهم روگرفتم اماهنوزاون رنگ وگرمای نگاه روحس میکردم

تامن نگاهم روگرفتم شروع کرد

-خوب!سرهنگ ازاونجایی که قرار هست،شماواردگروه احسنی بشین، تمام شرایط ومحل روبراتون کامل توضیح میدم تاخیالتون ازهرجهت راحت بشه وکارتون روبه نحواحسنت انجام بدین

بهم نگاهی کردکه سرم روتکون دادم ودرتاییدحرفاش گفت

-درسته سرهنگ!گوش میدم

-ببینین ازالان که شماواردگروه شدین که نقشتون کاملامشخصه...شمابایدسعی کنین که خریدارعمده روبشناسین تاماازطریق بین الملل اونودستگیرکنیم...درضمن برای اینکه مشکلی براتون پیش نیادافرادی رواونجاقرارمیدیم نگران نباشین

بااین حرفش سرم روبلندکردم که چشمکی زدوخندید...فورامتوجه شدم که منظورش به آراده!من هم لبخندی زدم 

یه کم دیگه نقشه روتوضیح دادودرآخریه سری وسایل وشنودبهم دادوگفت

-نگران این نیستم که بخوام روش استفاده روبراتون توضیح بدم خودتون بهترمیدونین چطورباهاشون کارکنین

سری تکون دادم وگفتم

-درسته نگران نباشین.کارباایناروبلدم همراه خودم هم یه تبلت کوچیک میبرم تابااون بتونم راحت براتون اطلاعات روبفرستم

-خوبه!شنودهاتوی گوشواره هاقرارداده شدن وتوی گردن بندهم دوربین هست 

-منم سعی میکنم که اگه بشه دوربین اتاق احسنی روباهک تحت اختیارتون قراربدم تاراحت تربتونین اطلاعات بدست بیارین.

-خوبه!

بعدازاین حرف بلندشدوگفت

-پس فعلابهتره استراحت کنین.به بچه هامیسپارم کسی مزاحمتون نشه

-نه من خسته نیستم ترجیح میدم پای سیستمم بشینم

-امابهتره استراحت کنین

-گفتم که خسته نیستم

-من هم گفتم که بایداستراحت کنین واین یه دستوره

چشمام روریزکردم ونگاش کردم که گفت

-یادتون که نرفته چون من رهبرگروهم پس فعلامافوق محسوب میشم... درضمن فکرکنم به دردرهبری هم میخورم چون امتحان پس دادم

داشت به بحث اون روزکه ازروی نقشه ای بودکه کشیده بودم اشاره میکردلبخندی زدم وگفتم

-کاملادرسته!پس بااجازه

بعدهم بلندشدم وبه سمت اتاقم رفتم

بهتراینجوری راحت ترم!رفتم لباسام روبرداشتم وعوض کردم لباسام روکه پوشیدم دنبال روسری گشتم که پیداش نکردم

نمی دونم کجاست یادمه گذاشتمش روی تخت امانیست!

اه!نمیتونم هم برم بگم کسی روسری منوندیده.زشته!لعنتی

باکلافگی وسط اتاق وایساده بودم

به درک!بایدیه روسری دیگه بپوشم

اماآخه اونوازهمه روسری هام بیشتردوست داشتم خیلی بهم میومد

ولش کن بابا!حالاکه نیست.بشینم براش آبغوره بگیرم

رفتم وازتوی کمدیه روسری دیگه برداشتم وگذاشتم کنارم که وقتی بیدارشدم بپوشم... بعدهم سرم روروی بالشت گذاشتم اما...صبرکن!یه چیزی اینجاعجیبه.

بالشتم بوی یه عطردیگه هم میداد.نمیدونم شایدیکی ازبچه هااومده اینجا!به هرحال بیخیال شدم ودرازکشیدم وسعی کردم کمی بخوابم

بایدبرای سروکله زدن باجنابان قاچاقچی انرژی داشته باشم

آریا

نگران بودم که طنین حرفی درموردروسریش بزنه اماوقتی بیدارشددیدم که یه روسری دیگه پوشیده واصلاهم به اون روسری اشاره نمیکنه

بهش نگاه کردم این روسری هم بهش میومدامااون یکی خیلی بیشتربه موهای مشکیش میومد...یه روسری قرمزرنگ حریرکه وقتی روموهاش مینشست ترکیب رنگ قشنگی به وجودمیاوردکه به پوست سفیدش بیش ازاندازه میومد

سرم روتکون دادم تاازفکرش بیرون بیام 

اصلانمیدونم چم شده...برای لحظه ای به کاری که کردم فکرکردم... 

من چکارکرده بودم؟چراروسری اونوبرداشتم؟اصلاچراعطرروی لباساش بهم آرامش میداد؟

هرچه بیشترفکرمیکردم بیشترگیج میشدم

ترجیح دادم بیخیال بشم وسعی کنم روکارم تمرکزکنم تافکروخیالش ازذهنم بیرون بره

امروزقراربودکه طنین روبرای رفتن آماده کنیم دوباره دلشوره گرفته بودم.قلبم به شدت میکوبید

ناخودآگاه به سمت اتاقم کشیده شدم ورفتم سراغ کیف لباسام وروسری روبیرون کشیدم وبوییدمش

آرامش بودکه توی رگام تزریق میشد

اروم که گرفتم دوباره روسری روتوی کیف گذاشتم وبرگشتم

طنین رفته بودکه گریمش روشروع کنه

یه ساعتی منتظربودیم که بیرون اومد

نگاهش که کردم استرس روتوی نگاهش خوندم لبخندی بهش زدم

نمیدونم توی نگاهم چی دیدکه رنگ نگاهش تغییرکردوآروم شد...حتی خودم هم نفهمیدم

بازاون خرمن سیاه روپنهون کرده بودوکلاه گیس بلوندگذاشته بودوالبته بالنزسبز

که اون سیاهی آرامش بخش روپنهون کنه اماهنوزمیشدتغییرحالات روتوی نگاهش دید

لباسش هم یه پالتوی مشکی خوش دوخت بودکه قشنگ بدنش روقاب گرفته بودبایه شلوارچرم مشکی که روی اویه چکمه پاشنه دار بلندتازانوپوشیده بود.

شالش هم مشکی بودکه راحت روی موهاش قرارداده بود

به شدت دلم میخواست جلوبرم وبغلش کنم اماخودم روکنترل کردم

بازنگرانی به دلم چنگ زد...سعی کردم خوب نگاش کنم که تازمانی که اینجانیست خوب به خاطربسپارمش

خدای من!اگه دست من بودنمیزاشتم بره اما...!حیف!

باهرحرکتش به سمت بقیه یه نگاه هم به سمت من مینداخت...طوری که غمزه نگاهش داشت دیوونه ام میکرد

اگه یه کم دیگه اینجوری ساکت میموندم میدونستم که نمیزارم بره!

اخمام خودبه خودتوی هم کشیده شده بود...طوری که وقتی دوباره طنین بهم نگاه کردنگاهش رنگ تعجب گرفت

امامن اخمام روبیشترتوی هم کشیدم وگفتم که بهتره عجله کنه!

آره بایدعجله میکردوهرچه زودترمیرفت تامن دوباره به تختش پناه ببرم.خوب بودکه سروان هدایتی برای اینکه اونوراحت بزاره ازاتاق اومده بودبیرون وتوی یه اتاق دیگه بودچون این اواخرطنین یه کم عصبی بود....نیازبه تنهایی داشت 

اینجوری من هم راحت تر میتونستم برم توی اتاقش

بافکربالشتش اخمام بازشد

طنین دوباره بهم نگاه کردکه ازبازشدن اخمم دوباره تعجب کرد

حتماالان میگه این باخودش مشکل داره!

سرم روتکون دادم که فکرم رومتمرکزکنم روی کارم

طنین روتامحل قرارش باحناهمراهی کردم 

توی ماشین هردومون سکوت کرده بودیم.سعی میکردم که آروم باشم

به محل که رسیدیم طنین تشکرکردوخواست که پیاده بشه تادرروبازکردصداش زدم

-طنین

باصدای من ابروهاش بالاپرید...شایدفکرش رونمیکردکه به اسم صداش بزنم

همینجورمنتظربودکه من به خودم اومدم وازچشماش دست کشیدم

سرم روپایین انداختم

خودم هم گیج شده بودم اصلانمیدونستم چی میخواستم بگم!

طنین- کاری داشتین سرهنگ؟

دوباره بهش نگاه کردم که باتعجب بهم نگاه کردامامن فقط میخواستم خوب نگاش کنم

کم کم رنگ نگاهش تغییرکردوبالبخندانگارمیخواد،منوبه خودم بیاره صدازد

-آریا؟

باشنیدن اسمم ازدهنش قلبم محکم کوبید

دوباره لبخندی زدوگفت 

-من رفتم!

ازماشین پیاده شد...خواست درروببنده که دوباره صداش زدم

-طنین

برگشت بازنگام کردکه ایندفعه لبخندی زدم وگفتم

-مواظب خودت باش

اون هم لبخندی زدوسرش روتکون داد

-نگران نباش سرهنگ!به همین راحتی ازدستم خلاص نمیشی.

بعدهم چشمکی زدوگفت

-هیچی تواین دنیابیشترازاذیت کردن شمابه من انرژی نمیده

ایندفعه متعجب نگاش کردم که خنده ای کردورفت

دوباره لبخندبه روی لبام برگشت وتوی دلم گفتم

هیچی هم بیشترازلبخندتوبه من انرژی نمیده

یه دفعه متوجه شدم که چی گفتم...لبخندش به من انرژی میده؟چرا؟

ازحرفی که زده بودم به شدت متعجب بودم حتی بااینکه توی ذهنم گفته بودم

فوراماشین روروشن کردم ودورزدم وبرگشتم

طنین

ازآریاکه دورشدم به سمت جایی که حناگفته بودرفتم اماتابه اونجابرسم ذهنم درگیرنگاه آخرآریابود

چرااینجوری میکرد؟ذهنم دیگه کارنمیکرد.اه!لعنتی!

ولش کن بابا!به من چه؟من که درموردخودم مطمئنم پس چکاربه کارفکرونگاه اون دارم؟

خواستم خودم روبیخیال کنم امانشدهنوزهم یه گوشه ازذهنم رودرگیرکرده بود...

ترجیح دادم فعلابیخیال اون گوشه ذهنم بشم وبه سرعت واردکافیشاپی که حناقرارگداشته بودشدم

ازدوردیدمش که روی یه صندلی پشت یکی ازمیزانشسته وداره قهوه میخوره 

تاسرش روبلندکرد،براش دستی تکون دادم که خندیدوبرام دست تکون داد

عوضی!من که میدونم خنده ات برای چیه؟یه حالی ازتوبگیرم که کف کنی

بافکرنابودکردن حناودوستاش فکرآریاکاملاازذهنم بیرون رفت واصلادیگه یادم نموند 

به سرعت به طرف میز رفتم ودستم روبه سمتش درازکردم

-سلام حناجون

-سلام آتوساخانوم گل!خوبی؟

-ای!بدنیستم

قیافه نگرانی به خودم گرفتم وگفتم

-فقط نگرانم

-نگران نباش عزیزم!این بهترین موقعیت.توبایدخداروشکرکنی که همچین موقعیتی گیرت اومده

-آره واقعا!خداروشکرکه من دوست خوبی مثل تودارم(آره واقعا خداروشکر! نکبت!امیدورام که گوربه گورشی)

لبخندی زدکه بیشتربه پوزخندمیومد...میدونستم الان داره به حال مثلازارمن پوزخندمیزنه امانمیدونست که من هم دارم به حال اون پوزخندمیزنم

حنا-قربونت گلم

-خوب حناجون!خودت که میدونی من ازاین چیزااطلاعاتی ندارم اصلااین کار،امن هست؟

-آره عزیزم!مازیارخیلی آدم خوبیه.تمام کسایی که رفتن اونورازش راضین

-یعنی مشکلی پیش نمیاد

-نه گلم.چه مشکلی؟نمیخوادنگران باشی!درضمن خودم هم اینبارهستم

خودم روذوق مرگ نشون دادم وگفتم

-واقعا!خیلی خوشحال شدم که توهم هستی(آره خیلی خوشحالم! یه حالی ازت بگیرم که کف کنی!کثافت)

به زورپوزخندی که داشت میومدروی لبم روپنهون کردم

حنا-خوب ببینم همه وسایلت روآوردی؟

-آره هرچی که لازم داشتم روآوردم

-خوبه!پس بهتره تادیرنشده بریم

-الان کجامیریم؟

-یه راست میریم سراغ مازیار...عزیزم!چون دیگه بایدحرکت کنیم

-چرااینقدرزود؟

-گلم آخه تودیراقدام کردی!مازیارخیلی وقته که اطلاعیه داده!سه چهارروزدیگه گروه بعدی رومیفرسته.درضمن برای توکه بهتره که زودتربری

-آره!راست میگی!خوبه پس بریم

اون هم سری تکون دادوزودترازمن حرکت کردوازکافیشاپ بیرون رفت ...من هم پشت سرش حرکت کردم

خداکمک کنه!یه کم استرس داشتم اماسعی کردم خودم روآروم کنم که موفق هم شدم!

حناسوارماشینش شدومن هم کنارش نشستم

فوراحرکت کردوبه سمت خونه احسنی حرکت کرد

من هم خودم روآماده کرم تابااونابرخوردکنم

بایدخودم روبیشترتوی نقشم فرومیکردم!اه!یه دخترجلف سبک!هیچی بیشترازاین نقش منوعصبی نمیکرداماسعی کردم خودم روخونسردنشون بدم

این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

طنین

داخل ساختمون که شدیم سعی کردم بدون اینکه کسی متوجه بشه تموم موقعیت هاروبررسی کنم حتی جای دوربیناروهم مشخص کردم

بایداحتیاط میکردم سعی کردم خودم روبیخیال نشون بدم تاکسی شک نکنه امازیرچشمی همه جاروتحت نظرداشتم

رومبلای توی حال نشستیم که صدای احسنی اومد

-به سلام حناخانوم!صفاآوردین

هردومون ازروی مبل بلندشدیم وچرخیدیم طرف احسنی

حنا-سلام مازیارجان.مرسی!خوبی؟

-ممنونم

بعدهم روکردبه منوگفت

-سلام خانوم!بفرمایین

من هم یه عشوه اومدم وگفتم

-سلام مازی جون خوبی؟

-قربون شما!

بعدهم هممون نشستیم که احسنی دستورپذیرایی داد.

-خیلی خوش آمدین خانوما

حنا-ممنونم!مازیارجون!

حناخودش رویه کم جلوکشیدوگفت

-راستش مازیارمن که اهل مقدمه چینی نیستم...خودت هم بهترمیدونی که برای چی اینجاهستیم.میخوام ببینم میتونی به دوستم کمک کنی؟

احسنی سری تکون دادوابروهاش روانداخت بالاوروبه من گفت

-میخواین برین اونور؟

من سری تکون دادم که گفت

-فکرخوبی کردین.اونورموقعیت های خوبی براتون به وجودمیاد

آره جون خودت!

دوباره سری تکون دادوگفت

-ببینین روش کارمااینه که ازاینجابریم دبی وازاونجابراتون به هرجاکه دوست دارین ویزابگیریم چون به ایران ویزانمیدن ...پس ماهم ازدبی اقدام میکنیم

سری تکون دادم وگفتم

-ممنونم!اماخوب توی دبی مابایدچکارکنیم؟

-نگران نباشین توی دبی همه چی برعهده ماست...مافقط بعدازرفتن ازدبی رودیگه کاری بهتون نداریم چون دیگه اونجاوظیفه محافظت ازخودتون باخودتونه

-میدونم

-پس خوبه!یه چندروزدیگه حرکت میکنیم.فعلامیتونین همین جاباشین براتون یه اتاق قراردادم تااستراحت کنین.مستخدماراهنماییتون میکنن

بعدهم یکی ازمستخدماش روصدازدتامنوراهنمایی کنه

موقعی که بلندشدم بانگرانی نگاهی به حناانداختم که گفت

-بروعزیزم!نگران نباش!مازیارکمکت میکنه من هم همین جام!

لبخندی زدکه من هم لبخندمثلاپراسترسی بهش تحویل دادم ودنبال مستخدم 

رفتم

آریا

عصبی شده بودم طنین هنوزتماس نگرفته بود.آرادهم که میگفت هنوزندیدمش

شرایط سختی روداشتم تحمل میکردم

ازاتاقم بیرون اومدم تاببینم بچه هاهنوزخبری ندارن اومدم ازپله هابیام پایین که ناخودآگاه به سمت اتاقش کشیده شدم

داخل اتاق که شدم احساس کردم قلبم تیرکشید...نمیدونم چی بودکه منوبیشتربه داخل میکشید

رفتم وروی تختش دوباره درازکشیدم.رفتارام خیلی بچگانه شده بودیه لحظه ازدست خودم عصبی شدم وفوراازاتاق زدم بیرون دیگه نبایدمیرفتم توی اون اتاق داشتم بهش وابسته میشدم

سعی کردم خودم روآروم کنم بعدهم فوراازپله هارفتم پایین

همون لحظه بودکه سرگردخانی اومدجلوم وگفت

-قربان!سرهنگ رستگارتماس گرفتن

فورابه سمت دستگاه دویدم وگوشی روروی گوشم گذاشتم که صدای خانی توی گوشی پیچید

-سرهنگ رستگار هستین؟

طنین- بله سرگرد!

خانی-سرهنگ امینی پشت خطن.میتونین باهاشون صحبت کنین.

-ممنونم

من-سلام 

-سلام جناب سرهنگ!

-خوبین؟اتفاقی براتون نیوفتاده؟چرااینقدردیرتماس گرفتین؟

-نه سرهنگ!خوبم.ازاینجا خیلی محافظت میشه واسه همین به سختی تونستم جایی روپیداکنم که باهاتون تماس برقرارکنم

-پس بااین حساب بایدخبراروبدین به آراد

-نه نمیشه!چون ازدخترایه جای دیگه محافظت میکنن که کسی نمیتونه به اونجاواردبشه .

-چرا؟

-نمیخوان بهشون آسیبی برسه.میدونین که!

فهمیدم چرااینجوری میگه

-بله!فهمیدم خوب پس حالامیخواین چکارکنین؟

خنده ی ریزی کردوگفت

-میخوام برم توکارحبیب

یه دفعه اخمام توی هم کشیده شدوفریادزدم

-میخوای چکارکنی؟

طنین که معلوم بودتعجب کرده وترسیده یه کم ازفریادمن!گفت

-هیچی!میخوام باتبلتم سیستمش روهک کنم وازطریق اون براتون ایمیل بزنم 

بعددوباره خنده شیطانی کردوگفت

-اوناروهم به جون هم بندازم.چطوره؟

خنده ام گرفت.رسمادیوونه میکنه آدم رو!بهش گفتم

-فقط هرکاری میکنی مواظب خودت باش

-چشم جناب سرهنگ

اومدم بگم خداحافظ که گفت

-درضمن کمترحرص بخور

-من؟

-نه من!

-نه خیرمن اطلاحرص نمیخورم

-باشه ...جناب سرهنگ شماحرص نمیخوری ...منم قبول کردم.... فعلابای امابازم میگم حرص نخور

تااومدم چیزی بگم خنده ای کردوقطع کردواصلااجازه ندادکه ازخودم دفاع کنم

رسماگذاشته بودم سرکار

سری تکون دادم وازجام بلندشدم

حالاکه فهمیده بودم حالش خوبه خیالم راحت تربود

طنین

ساعت حدوددوازده بودوهمه خواب بودن تصمیم گرفتم تابرم یه سروگوشی آب بدم.

البته بایدخیلی حواسم روجمع کنم ازاتاقای دختراخیلی محافظت میشدوالبته اتاق من

پس تصمیم گرفتم که ازپنجره برم

اماقبلش بایدلباسم روعوض کنم به سمت کیفم رفتم ویه بلوزوشلواربرداشتم تاکارم راحت تربشه

اول بایدشماره دوربین اتاق احسنی رومشخص کنم ...پس بایدبرم سراغ اتاق کنترلشون

قبلااونومشخص کرده بودیم یه نقشه کامل ازخونه احسنی داشتم پس مشکلی نداشتم

احتمالاهمون جاییه که حبیب هم کارش روانجام میده

لباسم روعوض کردم وازپنجره بیرون اومدم ورفتم روی پشت بوم وازاونجا رفتم طرف پنجره اتاق کنترل

پنجره بسته بود...سعی کردم ازهمون روشی که آرادیادم داده بودپنجره روبازکنم...

کسی داخل اتاق نبوداماممکنه هرلحظه برگردن واسه همین به سرعت رفتم سراغ مانیتورهای دوربینا...اماهیچ کدوم ازدوربینابه اتاق احسنی ربط نداشت

یعنی چی؟

صدایی ازبیرون میومدانگاردونفرداشتن حرف میزدن

تصمیم گرفتم تایه شنودبزارم توی اتاق...شایدمیفهمیدم که شماره اتاقش چنده?! 

شنودروتوی یکی ازمیکروفون هاکه ازاون برای خبردادن به همدیگه استفاده میکردن کارگذاشتم وفوراازاتاق بیرون اومدم وبه سرعت رفتم طرف اتاق خودم

وارداتاق که شدم صدای دراتاق که داشت بازمیشد،اومد...فورارفتم زیرپتو وخودم روبه خواب زدم

-خوبه این خوابه

-آره!بخواب عزیزم بخواب.قراره بشی پول.

بعدهم دوتایی خندیدن ورفتن بیرون

کثافتا!حال همتون رومیگیرم!

ترجیح دادم برای اینکه عصبی نشم شروع کنم به شنیدن صداهای اتاق کنترل

واسه همین یه هندزفری به دستگاهم وصل کردم تاصداش بیرون نیادوبه همه صداهاگوش دادم

دیگه داشت ازشنیدن چرت وپرتاخوابم میبردکه صدایی توجهم روجلب کرد

آره صدای خودش بود!صدای حبیب

-دوربین شماره دوازده روروشن کن.مازیارتوی اتاقشه میخوام کاملازیرنظرباشه

هه!پس ایناهم دارن به هم رودست میزنن

-چرا؟مازیارازاین کارخوشش نمیاد

-چه خوشش بیادچه نیاددستوررئیسه!میدونی که اززیرآبی خوشش نمیاد...مازیارهم سابقه اش خرابه بایدحواسمون بهش باشه

پوزخندی روی لبم نشست!حدسمون کاملادرست بودرئیس یکی دیگه بودومازیارمترسک

خوبه حداقل شماره دوربین اتاق احسنی روبدست آوردم...حالاراحت میتونم تحت نظرش داشته باشم

البته بایداحتیاط میکردم ومواقعی که اونادوربین روروشن میکردن اون روهک میکردم واطلاعات میگرفتم

فورادست به کارشدم وتبلت روروشن کردم احتمال میدادم که برای کاراشون ازوایرلس استفاده کنن که حدسم هم درست بود

هرچی باشه وایرلس سریع تره!

خوبه خوشم اومد..واسه وایرلس یه رمزچندلایه قرارداده بودن که حدس زدم کارحبیب یاهمون مهدی باشه...میدونم چطوری اینکاررومیکنی مهدی خان!بگیرکه اومد

بعدازنیم ساعت رمزوایرلس روهک کردم وفوراوصل به اینترنت شدم وبعدهم به سیستم ساختمون وصل شدم

 ازطریق برنامه ای که توی تبلت ریخته بودم دوربین شماره دوازده روهک کردم البته بااحتیاط طوری که کسی متوجه هک کردن من نشه 

درواقع بعدازهرورودبرای خودم رمزمیزدم 

خوبه آهان!

خنده ای کردم وباخودم گفتم ایول داری طنین خانوم... اینم ازاتاق جناب مازیارخان احسنی

اتاق روکاملازیرنظرداشتم باهرچرخشی که اوناانجام میدادن من راحت تموم اتاقش رودیدمیزدم

مطمئنم مازیارتوی اتاقش کارای اصلیش روانجام میده چون آرادگفته بودکه وقتی کارمهمی دارن میرن توی اتاق وکسی حق نداره وارداونجابشه

اماخوب گفتن باپاواردنشین باچشم که میتونیم واردبشیم

فوراکدی روکه بدست آورده بودم ازطریق سیستم حبیب برای سرگردخانی ایمیل زدم فقط خداکنه که متوجه ایمیل بشه.بهش گفته بودم که هرنیم ساعت ایمیل روچک کنه امیدورام که خیلی زوداینکارروبکنه

باکدی که فرستاده بودم اوناهم داخل اتاق احسنی رومیدیدن!

کدروکه ایمیل کردم فورا ایمیل روحذف کردم وتمام تغییراتی روکه ممکن بودمتوجه بشن روحذف کردم

بعدهم بادلی خوشحال روی تختم درازکشیدم

بفرماحبیب خان!دوردورمنه!من باهمه کارات آشنایی دارم اماتوچی؟اون موقع به بدکسی اطمینان کردی

البته میدونم که اطمینان نکردی فکرش رونمیکردی که یه روزی من اینجادرمقابلت قراربگیرم

دوباره اون خنده ی شیطانی به لبم اومد

سعی کردم که بخوابم ساعت نزدیک چهاربودواگه فرداخواب آلودباشم بهم شک میکنن.سه ساعت خواب هم بسمه درواقع زیادهم هست

چشمام روبستم وسعی کردم که بخوابم

آریا

هرکاری کردم نتونستم چشم روی هم بزارم پس رفتم وپیش بچه های آی تی نشستم 

فقط سرگردخانی بیداربود

طنین اونوجای خودش قرارداده بود...هنوزهم به همه اعتمادنداشت برای همین گقته بودموقعی که کسی نیست اطلاعاتی روکه میفرسته بازکنیم

رفتم وبرای خودم واون قهوه درست کردم...داشتم برمیگشتم توی سالن که سرگردخانی صدام زدوازم خواست که برم نزدیک سیستمش

-چی شده سرگرد؟

-سرهنگ رستگارایمیل فرستاده

-مطمئنی؟

-آره!همون علامتی روکه گفته بودگذاشته مطمئنم خودشه

-خوبه!بازش کن ببین چی گفته

خانی هم فوراایمیل روبازکردودیدیم که طنین یه رمزروفرستاده وزیرش هم نوشته

=پای ماهواره داره فیلم قشنگی نشون میده شبکه دوازده.میتونی ازطریق نت هم نگا کنی!

-احتمالاچیزی داره بهمون بارمزمیگه

خانی-آره!احتمالامیخوادکه کدروازطریق اینترنت به یکی ازپلیرهاوصل کنیم

-میتونی کاری که میخوادروانجام بدی؟

-بله قربان

-خوبه

تاخانی کارش روانجام دادفوراسیستم به یه دوربین وصل شد

داشتم فکرمیکردم که این اتاق کیه که همون لحظه احسنی وارداتاق شد

خودبه خودلبخندی رولبم نشست...!این دختردست شیطون روهم ازپشت بسته دوربین اتاق احسنی روهک کرده بود

خوبه!کارماهم راحت شد.

داشتیم به فیلم نگاه میکردیم که همون لحظه یه ایمیل دیگه ازهمون مقصدرسیدوباهمون علامت

ایمیل روکه بازکردیم نوشته بود

=فیلمه زمان خاصی نداره.این شبکه عشقی فیلم پخش میکنه هرموقع که بیننده وبازیگر داشته باشه

احتمالامنظورش اینه که این دوربین خاموش وروشن میشه!پس بااین حساب هرموقع که احسنی توی اتاقش باشه این دوربین روشن میشه!

یه جای کارمیلنگه چرابایداحسنی تحت نظرباشه

دوباره ایمیل رسید

=شنیدم بیننده ویژه داره

پس حتمارئیس یکی دیگه است که البته به احسنی هم شک داره واسه همین اون روتحت نظرمیزاره

خوبه اینجوری ازاوناعقب نمیمونیم

روکردم به سرهنگ خانی وگفتم

-حواستون روکاملاجمع کنین!هرموقع دوباره ایمیل اومدبهم خبربدین البته مواظب باشین ایمیل ازجای دیگه ای نباشه

خانی-چشم قربان

سری تکون دادم وگفتم

-من میرم تاسعی کنم اطراف خونه احسنی روخوب بررسی کنم که موقع دستگیری افرادش به مشکل برنخوریم هرخبری شدبهم بیسیم بزن

-باشه قربان

خواستم برم بیرون امادوباره چرخیدم طرفش وگفتم

-خسته که نیستی سرگرد؟

-نه قربان!به هیچ وجه!

بعدهم لبخندی زدوگفت

-سرهنگ رستگاربهم اعتمادکردن...نمیخوام اعتمادشون روازدست بدم

من هم بالبخندسری تکون دادم وازسالن رفتم بیرون

حالادیگه وقت پلیس بازی من بودبایدیه سروگوشی آب میدادم ومطمئن میشدم که طنین حالش خوبه

بااین فکرفوراازخونه بیرون رفتم وبه سمت دیوارشرقی خونه احسنی که ازقبل بررسیش کرده بودم ومطمئن بودم که اونجادرختانمیزاره کسی منوببینه رفتم

بعدهم ازدیواررفتم بالاوپریدم توی خونه

همون لحظه صدای یکی ازنگهبانابلندشد...واسه اینکه منونبینه فوراپشت یکی ازدرختاپنهان شدم که اون هم باسرعت به سمت غرب خونه دوید

به اون سمت که نگاه کردم دیدم که یه ماشین ازدرواردشدوبعدهم یاورپیاده شد...خوبه تاایناسرگرم یاورن من برم ببینم حال طنین خوبه یانه؟پشت تلفن دلم آروم نمیگرفت بایدباچشمای خودم میدیدم

به سختی تونستم راهی پیداکنم که به پشت بوم میخورد

بعدازطریق دوربین کوچیکی که آورده بودازروی سقف داخل اتاقارونگاه کردم تاتونستم اتاقش روپیداکنم

بااحتیاط وارداتاق شدم وبه سمت تختش رفتم

خواب بود...البته توی خواب هم گاردگرفته بودکاملامشخصه که باکوچکترین حرکتی بیدارمیشه ومنتظره تااگه اتفاق بدی افتادازخودش دفاع کنه

لبخندی زدم وبه طرف پنجره برگشتم...دیگه بیشترازاین نمیتونستم اینجاباشم حالاکه دیدم حالش خوبه خیالم راحت شد.بایدبرگردم دوباره نگاهی بهش کردم وازپنجره بیرون رفتم وفوراازخونه خارج شدم البته تمام دقتم روهم کردم که دوربینافیلمم رونگیرن بعدهم باخیال راحت رفتم به سمت خونه خودمون

طنین

صبح که ازخواب بیدارشدم فوراازاتاقم بیرون اومدم احتمالاچون ماخودمون تصمیم گرفته بودیم بیایماونور،برای اینکه شک نکنیم اینقدرراحت بودیم...البته نه خیلی راحتم اماخوب میتونستیم ازاتاقمون بیایم بیرون وبریم توی حیاط

ازپله هاکه پایین اومدم دیدم که حنا واحسنی نشستن روی مبل ودارن بادونفرکه روبه روشون وایسادن حرف میزنن برای اینکه بهم شک نکنن ازهمون بالاصدازدم

-سلام صبحتون بخیر

بااین حرف من همشون برگشتن بهم نگاه کردن واحسنی هم گفت

-سلام صبح شماهم بخیر!خوب خوابیدین خانوم؟

همون جورکه ازپله هاپایین میرفتم جوابش رودادم

-بله مرسی!

-خوشحال شدم که راحت بودین

-ممنونم

بعدهم رفتم طرف حناوباهاش روبوسی کردم

-سلام حناجونم

-سلام گلم!اینجاراحتی؟

-آره مازیارجون خیلی مهمان نوازن!(آره سرخودش!)

بعدهم چرخیدم طرف اون دوتاکه دیدم یکیش یاوره واونیکی هم کسی نیست جزجناب آرادخان امینی خودمون که داره بایه خنده که سعی میکنه بازنشه بهم نگاه میکنه

منم برای اینکه نقشم روخوب نشون بدم ادای این دخترلوسارودرآوردم وباذوق زدگی گفتم

-وای علی توهم که اینجایی!توبامازیارجون آشنایی؟

آرادهم لبخندش روقورت دادوگفت

-سلام آتوساخانوم!آره ماازدوستای قدیمی هستیم

روکردم به مازیارگفتم

-جدا؟فکرش روهم نمیکردم

مازیار-آره!مادوستای چندین وچندساله ایم

من هم خنده ی لوسی کردم وگفتم

-آخ جون!پس اینجایه آشنادارم!اینجوری خیلی خوبه

حنااخمی کردوگفت

-واعزیزم...مگه ماغریبه ایم؟!

لحن لوسی به خودم گرفتم وگفتم

-اوه!نه هانی!منظورم یه آشنای دیگه بودوگرنه کی بهترازتو!

بعدهم مثل این خوشالاپریدم ورفتم جلوی آرادوباهاش دست دادم!

-وای که چقدرخوشحال شدم ازدیدنت علی!

اون هم لبخندی زدوگفت

-من هم همین طورآتوساجون!

بعدهم دستم روفشردوگفت

-هرکاری داشتی به خودم بگو!سه سوت برات انجام میدم

-وای ممنونم!چقدرماهی!

بعدهم روکردم به یاورگفتم

-خوبین یاورجون؟

-ممنونم خانم زیبا!شماچطور؟

-عالی!اینجا خیلی پرفکته!

-خوشحال شدم.امیدوارم مدت اقامتتون رواینجالذت ببرین

-ممنونم هانی!

بعدهم باعشوه قدم زدم ورفتم روی مبل کنارحنانشستم

خوبه حالاکه آرادرودیدم وآشنایی دادم بهترمیتونم باهاش ارتباط برقرارکنم واگه نتونستم ایمیل بفرستم ازطریق اون اطلاعات روبه آریابرسونم!

بادلی شادراحت نشستم وبه حرفاشون گوش دادم تاشایدچیزبدردبخوری دریابم امادریغ ازیه کلمه!...ایناخیلی حریف بودن محال بودریسک کنن

توی این مدت فهمیدم اونطورکه فکرمیکردیم حبیب بااحسنی خوب نیست ودرواقع داره زاغ سیاهش روچوب میزنه ... یه جاسوسه برای رئیس اصلی

پس برای همین هم هست که توی جمعاشون خیلی حضورنداره امااین یاورهم مشکوکه!مطمئنا این هم ازدردوستی واردشده امابازکارهمون زاغ سیاهه روانجام میده

بایدحواسم روبیشترجمع کنم یاورخیلی تیزبه نظرمیرسه ونسبت به همه چی هم بانگاه شک واردمیشه!

بایدبه آرادهم بگم که دقت کنه!

خودم روسرگرم قهوه ام نشون دادم تاکسی فکرنکنه که من دارم به حرفای اوناگوش میدم...گرچه چیزچندان مهمی هم نمیگفتن اماخوب نمیتونستم خیلی خودم روکنجکاونشون بدم برای همین بیخیال خودم رونشون دادم وبه حرفای صدمن یه غاز(بچه هانمیدونم املاش درسته یانه)حناگوش کردم

آریا

رفتم توی اتاق وسعی کردم که باآرادتماس بگیرم میخواستم ببینم اون نتونسته طنین روببینه.بعدازحدودیه ربع جواب داد

-سلام بربرادرگرام!

من- سلام بربرادر خودم!خوبی؟آرادجان

-من خرنمیشم برادر

-چی؟

-منظورم اینه که این آشانپخته!من جلوی طنین ازت تعریف نمیکنم.نمیشه به دخترمردم دروغ گفت حرف یه عمرزندگیه.

-گمشو!اصلاکی گفته من میخوام ازطنین حرف بزنم؟

-ازاحوال پرسیت کاملامشخص بود

-بمیربابا!یعنی من نبایدیه بار،با توخوب حرف بزنم؟

-چراقربونت برم!امانه مواقعی که میخوای خرم کنی چون جواب نمیده

-خیلی خوب برادرمن!میخواستم بپرسم ازطنین 

فوراپریدتوحرفم وگفت

-بیامن میگم میخوادازطنین بپرسه بعدمیگه نه!چرابرادرمن دیدمش!

-چطوربود؟خوب بود؟مشکلی نداشت؟

-نه بابااین دختری که من دیدم واسه همه مشکل ایجادمیکنه وواسش مشکلی پیش نمیاد

-چرا؟

-همچین تونقشش فرورفته اصلافکرنمیکنی که این دختری که اینجامیبینی سرهنگ خودمون باشه

بعدیه دفعه باحالت مشکوکی پرسید

-آریاتومطمئنی خودسرهنگ روفرستادی اینجا؟

-چطور؟

-این اصلابه سرهنگ نمیخوره.همچین عشوه میادکه کف برمیشی انگارتمام عمرش یه دخترلوس وسبک بوده...بایدببینیش ته خنده است

امامن باحرفای آراداصلاخنده ام نگرفت بلکه اخمام روهم توی هم کشیدم 

-منظورت چیه که طنین عشوه میاد؟

-اه!گمشوبابا.منظورمن خوب بازی کردن نقششه نه اینکه به دلخواه خودش عشوه میادکه!احمق

-چیه خوب؟توام!

-آریاراستش روبگو تودلت پرپرزده نه؟

-یعنی چی پرپرزده؟

-یعنی مرغش پریده ورودیواریکی نشسته

لبخندی زدم وباخنده گفتم

-بمیرآراد

-آره ازهمین خنده ات مشخصه ماکه چیزی نمیگیم امانزارطرف بپره

-نمیپره!

-یعنی چی؟یعنی بهش گفتی؟

-نه بابا!طرف کلانسبت به مردابی اعتماده...یعنی قیدهرچی مرده زده

-شوخی میکنی؟

-نه بابا!به خاطرهمون قضیه اینجوری شده

-ای بابا!توچقدربدشانسی برادرمن!

یه دفعه لحنش تندشدوگفت

-خری دیگه!آدم نبودتوعاشقش بشی که بایدعاشق این تارک دنیامیشدی؟

-آراد!

-جانم

-خفه شو!

-باشه عشقم!من خفه میشم اماتوهم دست بجنبون من دلم بدجورعروسی میخوادمیخوام زودترخودم روتوی اون لباس بی نظیرببینم

-گمشوآراد

خندیدوگفت

-باشه درضمن نگرانش نباش مواظبشم 

-ممنونم داداش

-چکارکنیم خراب برادریم دیگه!یه داداش خل وچل که بیشترنداریم

-توآدم نمیشی

-آدم بشم که بشم شبیه تو؟...نه همینجوری راحت ترم فعلابای...برودرهجرعشقت بسوز

بعدهم خنده ای کردوقطع کرد

رسماخل وچله!اماهرموقع که میگفت عشقت تودلم حس شیرینی مینشست

امابه نظرم من فقط به طنین علاقه مندشدم عاشقش نیستم

لبخندی زدم وبرای اینکه ذهنم روبیشتردرگیرنکنم ازاتاق زدم بیرون!

طنین

بیکارروی تختم نشسته بودم!وضعیت امنیتی اینجاخیلی زیادبودوکم میشدازاتاق بیرون رفت...وقتی هم میپرسیدی چرااینجوری میکنی؟میگفتن که برای امنیت خودتونه!یعنی آدم رورسماخرفرض میکردن

داشتم بادستگاهام ورمیرفتم ببینم میتونم اطلاعاتی چیزی به دست بیارم که یه دفعه دیدم که دوربین امنیتی اتاق احسنی روشن شد

احسنی اومدتوی اتاقش وبعدهم یاورواردشد

روی صندلی هاشون که نشستن احسنی یه کاغذداددست یاورگفت

-اینالیست دخترایی که قراره بفرستیم دبی

-باچی میفرستیشون؟

-باکشتی!دیگه نمیشه ازقطاراستفاده کرد.

-رئیس هم میاد؟

-نه ایندفعه خودمونیم.من،تووحبیب!

-پس بایدخیلی حواسمون روجمع کنیم اگه مشکلی پیش بیادرئیس حساب هممون رومیرسه

-درسته!راستی ازاین سرهنگه دیگه خبری نیست؟

-کدومشون ؟امینی یارستگار؟

احسنی خنده ای کردوگفت

-اولین باره که پلیس ازاین ناپرهیزیا میکنه ودوتاسرهنگ واسه یه ماموریت میزاره.ازهردوشون بگو

-درسته!امامثل اینکه جواب نداده.کارافتاده دست یکیشون مثل اینکه باهم نمی ساختن.رستگارروفرستادن یه جای دیگه.امینی هم که دستش روگذاشتیم توحنا.دیگه نمیتونه مشکلی ایجادکنه

خندیدم مطمئن بودم که این کارآریاست.

احسنی-خوبه!پس فقط تنهامشکلمون پلیسای مرزه!که نگران اوناهم نیستم باپول کارشون حله(دوستان گرامی من اصلاقصدتوهین ندارم اماخوب اینجورآدماهم کم نیستن)

بعدهم هردوخندیدن

کثافتا!فکرش روهم نمیکردم که یه روزی اینقدرازاین که بهم بگن پلیس متنفربشم اماباچیزی که شنیده بودم حسابی عصبی شدم

بعدهم بحثشون رفت حول کارای احمقانه خودشون که ترجیح دادم گوش ندم همون همکاران گرامی گوش میدن بسه.

فورااطلاعاتی روکه بدست آورده بودم روتوی تبلتم ثبت کردم

قراربوددوروزدیگه ماروبفرستن دبی!ازهمین الان ترس داشتم گرچه آرادهم همراهمون بودوقراربودگروهی هم به اونجااعزام بشه امامیترسیدم که من یکی نجات پیدانکنم غافل ازاینکه آدم هیچ وقت ازآینده خبرنداره...سعی کردم خودم روآروم کنم وفعلابه ماموریتم فکرکنم

طنین

این دوروزهم گذشت تواین مدت که اینجابودم سعی کردم هرچی اطلاعات بدست آوردم روازطریق ایمیل حبیب وآرادبرای آریابفرستم 

توی این مدت فهمیده بودم که قراربودبعدازرفتن ماخونه احسنی روبفروشن چون هردفعه خونه هاشون روعوض میکردن تاکسی شک نکنه

من هم فورابه پلیس خبردادم تاخونه روبخره واگه سرنخی جامونده برداره

بعدهم سعی کردم ایمیل هایی روکه احسنی به آدرسی نامشخص میفرستادروچک وثبت کنم وبرای آریابفرستم

بالاخره امروزقراربودماروبفرستن دبی و هنوزازواقعیت اصلی نقشه اشون بهمون چیزی نگفته بودن.

حنااومددنبالم وازم خواست که وسایلم روجمع کنم

رفتم پایین وروبه حناگفتم

-حناجون من آماده ام!

-خوبه عزیزم!الان مازیارمیادومیگه که بایدباچی بریم به بندر.آخه قرارباکشتی سفرکنیم

-آهان!باشه گلم

بعدهم همون جاروی یکی ازمبلانشستم که احسنی ویاوروحبیب وآراداومدن پایین

نگاهی به آرادانداختم ازچشماش نگرانی میبارید

میدونستم اون هم مثل برادرش نگرانه

دیشب بابدبختی تونسته بودم آریاروازخودم مطمئن کنم...همش میگفت حواست باشه اینجورکن اونجورکن...آخرش هم مجبورشدم تلفن روروش قطع کنم که بعدش پیام فرستادمعذرت میخوام

من هم که به سختی تونسته بودم خودم روآروم کنم،برای آریاکه داشت تمام تلاشم روبه هدرمیدادفقط نوشتم خواهش میکنم... تاحرف دیگه ای نزنه وبه استرسم دامن نزنه

حالاهم بادیدن قیافه آرادفقط براش لبخندی زدم که رنگ چشماش تغییرکردولبخندی زدکه دلم روآروم کرد...نمیدونم چرارنگ چشماش منویادگرمی چشمای آریاانداخت واسه همین آروم شدم

احسنی-خوب آتوساخانوم آماده این؟

-بله!مازیارجون.البته کمی استرس دارم

-طبیعیه.امامطمئن باشین وقتی برین اونوراینقدربهتون خوش میگذره که این شرایط الان براتون خنده دارمیشه

لبخندی زدم وگفتم

-البته

بعدهم توی نگاهش که خوشحالی ازش میباریدنگاه کردم

لبخندم روجمع کردم وتوی چشاش زوم کردم نمیدونم توی نگاهم چی دیدکه خوشحالی چشماش پریدوهول گفت

-زودباشین حرکت کنین.نبایددیرکنیم

بعدهم خودش زودترازساختمون خارج شد

پشت سرش هم یاوروحبیب وحنارفتن من هم پشت سرشون حرکت کردم که آرادقدمهاش روبامن یکی کردوگفت

-رنگ نگاهت بدجورترسناک شده بود

برگشتم باتعجب بهش نگاه کردم که گفت

-فکرکردی چرااحسنی اونجور دستپاچه شد؟

باحالت سوالی نگاش کردم که گفت

-ازنگاه سردت ترسید.وقتی نگاهت انتقام جومیشه سرماش مثل سرمای سنگ شکن زمستون میشه.اون هم ازاین سرماترسید

-ولی باورکن من نمیخواستم اینجوری بشه!بدشد؟

-نه اتفاقا!من که خیلی خوشم میادازنگاهت آدم حساب کاردستش میاد

بعدهم لبخندی زدکه من هم درجوابش لبخندزدم که ادامه داد

-انگارداری باچشات فحش میدی...!ولی خوب به من نمیتونی فحش بدی چون من زبونی جوابت رومیدم ...پس حق نداری الان که ازتمثیلم عصبانی هستی اون نگاهت روبهم بندازی

بعدهم باگردن راست کرده ازکنارم ردشدکه خنده ام گرفت اماجلوی خودم روگرفتم تاضایع کاری نشه

ازاونجاباماشین رفتیم به ایستگاه قطاروازاونجاسوارقطاربندرشدیم

توی قطارباکمک آرادتونستم باگوشی اطلاعات قطارومقصدمون روواسه آریابفرستم تاراحت تربتونه ماروپیداکنه

قبل ازورودمون به قطاریه سری دیگه دخترهم باماسوارشدن که همه اوناهم باروش من گول خورده بودن توی قطاربازهمون جورخوب رفتارکردن...انگارواقعامیخوان ماروبرای بهترکردن زندگیمون بفرستن دبی

امابهتربودکسی بهشون میگفت خرخودتونین

هواتاریک شده بود..همه تقریباخواب بودن من وآرادوحناباهم توی یه کوپه بودیم حناکه خوابیدفوراگوشیم رودرآوردم وازطریق پیام فهمیدیم که قراره یه گروه بارهبری آریاروبفرستن دبی.خوب بودکه اونازودترمیرفتن اونورتاوقتی مارسیدیم راحت بتونیم باهاشون ارتباط برقرارکنیم

توی راه تمام مدت حناچرت وپرت اززندگی اونورگفت ومن هم مثل این ذوق مرگا گوش دادم

حدودایه ساعت مونده به بندربودکه احسنی اومدتوی اتاق وگفت

-تقریبادیگه رسیدیم.مواظب باشین که همدیگه روگم نکنین چندتاون میان دنبالمون وازاونجامیریم به لنگرگاه

من- چرااینقدراحتیاط میکنین؟مگه کارتون قانونی نیست؟

حنا-چراگلم!اماچون قراره شمابه کشورای خارجی پناهنده بشین پلیساسعی میکنن که جلوتون روبگیرن ومانمیخوایم که مشکلی براتون پیش بیاد

من هم سری تکون دادم که احسنی نگاهی به حنا انداخت وروبه آرادگفت

-علی یه لحظه بیا

آرادهم ازکوپه خارج شدوبعدازنیم ساعت برگشت وسری برای حناتکون دادکه اون هم رفت بیرون

حناکه رفت بیرون آرادخنده ای کردوگفت

-توروبه من سپردن که مواظبت باشم درنری

-چرا؟

-چون احساس کردن تونسبت به کارشون شک کردی ونمیخوان که یکی ازدختراشون روازدست بدن چون ازقبل قراردادبستن

موقع گفتن این حرف ازتغییرلحنش متوجه قفل شدن فکش شدم

میدونستم درسته که اون دخترنیست امادیدن این چیزا براش سخته... چون هرچی نباشه اینایی که میفرستادن اونوردخترای سرزمینش بودن وهرکدوم ازگل پاک ترودیدنشون توی این وضعیت واقعااسفباربود

برگشتم طرفش وسعی کردم نگاهم روگرم کنم وآرومش کنم که خندیدوگفت

-اه اه!نگاه گرم اصلابه چشات نمیاد.مثل دلقکامیشی بیشترازاینکه طرف روآروم کنی میخندونیش

من هم چشمام روریزکردم وگفتم

-خیلی بیشعوری.

بامشتی توی بازوش باعث شدم که خنده اش بگیره

روم روازش برگردوندم اماآخرین لحظه متوجه حرف زیرلبیش شدم

-من عشق برادر دزدنیستم 

بااینکه متوجه شدم اماروی خودم نگذاشتم.فقط یه کم توی شوک کلمه عشق برادرموندم.منظورش چی بود؟یعنی آریاعاشق منه؟

بااین فکرفورالبخندی رولبم نشست امانمیدونم چی شدکه فورایادمهدی افتادم وباعث شدکه اخم جاشوبه لبخندم بده

دیگه تارسیدن به بندرحرفی بین ماردوبدل نشد

موقع پیاده شدن آرادکاملاکنارم قرارگرفت وآروم گفت

-توهم خوب موقع هایی زبون بازمیکنیا

سرم روبلندکردم وبه چهره جدیش نگاه کردم که گفت

-خوبیش اینه که الان میتونم خوب ازت محافظت کنم.البته فعلا...شایدجایی هم مجبوربه ترکت شم

یه دفعه چشاش نگران شدوروکردبه من وگفت

-آبجی قول بده که اگه من ازت دوربودم خوب ازخودت مراقبت کنی 

من که باشنیدن کلمه آبجی اززبونش خیلی خوشحال شده بودم لبخندی زدم وگفتم

-قول میدم...توهم قول بده که من داداشم روبعدازاین ماموریت سالم میبینم

اون هم لبخندی زدوسرتکون دادکه اخمام روتوهم کردم وگفتم

-اینجوری نه بازبون قول بده

اون که ازاخم من تعجب کرده بوددوباره لبخندی زدوگفت

-به جون داداش خل وچل و...

مکثی کردوگفت

-قول میدم

امامن توی اون مکثش موندم!چی میخواست بگه که به زبون نیاورد؟

بیخیال شدم وراهم روادامه دادم

جلوی ایستگاه سه تاون بودکه ماروسواراوناکردن وبه سمت لنگرگاه رفتیم

اونجاکه بودیم به همشون نگاهی انداختم قیافه هادیگه جدی شده بود...احسنی هم دیگه باکسی حرف نمیزد...انگارحالادیگه بایدبامامثل کالابرخوردمیکرد...انگارکه ماجون نداشتیم.البته قبلاهم مثل کالابراشون بودیم اماخوب جوری رفتارمیکردن که ماشک نکنیم وباهامون خوب رفتارمیکردن

توی این مدت اصلانتونسته بودم بابقیه دختراحرف بزنم چون اصلاماروتنهانمیزاشتن.میخواستم ازشون کمک بگیرم تانجاتشون بدم اماچون دیدم که نمیتونم هیچ جوره باهاشون حرف بزنم تصمیم گرفتم همه کاراروخودم باکمک آرادبکنم

بالاخره رسیدیم به اسکله

کناراسکله یه کشتی بودکه به نظرکشتی تفریحی میومد

احسنی اومدجلوگفت

-خانومابفرماییدسوارکشتی بشین

همه دخترابااسترس سوارشدن من هم سعی کردم خودم رومضطرب نشون بدم امابیشترعصبانی بودم

بعدازاینکه روی عرشه کشتی قرارگرفتیم دری روروی کف کشتی بازکردن

یاور-خوب برای اینکه گشت ساحلی شک نکنه بایدبرین اون تو!عجله کنین

من-وا!خوب اونجاگرمه

احسنی-نگران نباشین آتوساخانوم!میگم که وسایل راحتیتون روفراهم کنن درضمن چندساعت که بیشترنیست بفرمایین

-باشه مازی جونم

بعدهم بانازازپله هارفتم پایین تابهم شک نکنن.

تارفتیم پایین دیدم که پونزده تادختردیگه هم اونجان که بامامیشن سی تا!دختراتامارودیدن

همه به سمتمون اومدن 

داشتیم باتعجب بهشون نگاه میکردیم که یکیشون باترس اومدجلوگفت

-شماروهم دزدیدن؟

همه ماباتعجب نگاهشون کردیم که یه دخترلات اومدجلوگفت

-احمقیاعاطفه!نمیبینی سرووضعشون رو؟ایناروبافریب زندگی بهتراونورگول زدن

بااین حرفش یکی ازدخترای همراه من فریادزد

-چی؟فریب؟

دخترلاته-آره!فریبتون دادن.شمارومیخوان بفروشن به شیخای عرب

بعدهم نگاه بدی به ماانداخت وگفت

-خاک توسرتون!حداقل ماوضعمون حال بهم زن بود...شماکه داشتین خوشی زندگی رومیکردین چراگندزدین به زندگیتون

توی تمام مدت من فقط بهش نگاه میکردنم که متوجه نگاه خیره من شد

-چیه؟زل زدی؟

-هیچی!فقط میخوام ببینم باکیا طرفم

-نه خانومی!اشتباه نکن بامن طرف نیستی بایه مشت آدم وحشی طرفی

-اونوکه میدونم

-خوبه!پس چرااینقدرریلکسی؟

-میگی چکارکنم ؟خودم روبکشم؟

-نه خوشم اومد!معلومه جیگرداری.ولی خانم وقتی آخرزندگیت رودیدی دیگه اینقدربلبل زبونی نمیکنی

بعدهم ازجلوم رفت کنارویه گوشه نشست

من هم رفتم یه کناروچمدونم روروی زمین قراردادم وخودم هم نشستم روش

که دوباره صدای دخترلاته بلندشد

-هی خانومی!میترسی لباسات کثیف بشه؟

-نه!من که بالاخره تنم کثیف میشه چه دلیل داره نگران لباسام باشم؟

اون که ازحرفم تعجب کرده بودگفت

-پس چراروی چمدونت نشستی؟

-چون که زیرا!چمدون خودمه دلم میخواد

اون که ازحرفم آتیشی شده بودگفت

-باطنازدرست حرف بزن نکبتی

من هم خنده ای کردم وگفتم

-اسمت اصلابهت نمیاد

بعدهم بالودگی گفتم

-آخه من موندم کجای این مادرفولادزره طنازه که اسمش روگذاشتن طناز؟

-هی عوضی!نکنه تنت میخواره؟

-نه تن تومیخواره.نکبتی هم عمته

-ببین درسته اسمم طنازه اماطنازقالتاق...!پس حواست به اون گاله باشه تابیخودبازنشه

-مثلاچه غلطی میخوای بکنی؟

-الان نشونت میدم 

بعدهم ازجاش بلندشدوبه طرفم حمله کردکه من هم فوراگاردگرفتم

بهم که حمله کردبالگدزدم زیردستش وفورامشتش روگرفتم وازپشت پیچیدم که اون هم بادست دیگه اش سرم روگرفت وکشیدپایین

تادیدم اینجوری شدموقعیت روخوب دیدم وبهش گفتم

-خوبه همین جورادامه بده!من اومدم که کمکتون کنم.

طنین

توی تمام مدتی که باطنازدعوامیکردم حرفام روبهش زدم

اولش تعجب کرده بودامابعدش خوشحال شدوقول دادکه بهم کمک کنه وقرارشدهرموقع که بهشون خبردادم بقیه روآماده فرارکنه

قراربودهمین جوربه بدبودن بامن ادامه بده وهرموقع که کارش داشتم یه دعواراه بندازه تابتونم باهاش حرف بزنم تاکسی بهمون شک نکنه

دخترخوبی بودالبته اگه لحن حرف زدنش رودرنظرنمیگرفتم

اینطورکه میگفت پدرمعتادش اونوبه احسنی فروخته بودخیلی دلم براش میسوخت

داخل کشتی نشسته بودیم که یه دفعه احسنی واردشد

تااومدداخل یکی ازدخترابه سمتش حمله ورشدکه باسیلی حناروبه روشد

احسنی که این صحنه رودیدخنده ای کردوگفت

-میبینم که فهمیدین چه بلایی قراره سرتون بیاد...همینه دیگه...سزای زیاده خواهی این میشه

دوباره خنده ای کردوگفت

-البته فکرنکنین من زیاده خواهما!نه!من اندازه خودم لقمه میگیرم ولی خب عادتمه که لقمه های بزرگ بردارم

من-بپاتوگلوت گیرنکنه

بااین حرف من چرخیدطرفم وگفت

-به!میبینم که آتوساجون هم اینجاست اماچیزی نمیگه!فکرکردم خودکشی کردی؟!

خنده ای کردم وگفتم

-خودکشی؟مسخره حرف میزنی!نه بابامن اگه میخواستم خودم روبکشم ازهمون اول میکشتم نه حالاکه بایدتمام توانم روبرای نجاتم جمع کنم

-نجات؟یعنی توفکرمیکنی میتونی ازدست من فرارکنی؟

-نمیدونم.شایدتونستم.خونه آخرش اینه که کشته میشم

-نه عزیزم اشتباه نکن تونمیمیری...تومیوفتی دست شیخای عرب

بااین حرفش خونم به جوش اومدودستم مشتی شدوتوی صورت اون که الان جلوم وایساده بودفرواومد.همراش هم دادزدم

-عمرا!کثافت!

اون که عصبی شده بود،سیلی به صورتم زدکه فوراجوابش روگرفت

تادیدهرکاری بکنه من جوابش رومیدم بیخیال شدوازاون اتاقک بیرون رفتن

فقط لحطه آخرخروجشون آرادبرگشت وبهم چشمکی زدکه من هم بالبخندجوابش رودادم

تابرگشتم دوروبرم رونگاه کردم دیدم که همه دختراباتعجب دارن بهم نگاه میکنن

من-چیه؟

عاطفه-توزدی توصورت مازیار؟

-آره خوب!چطور؟

عاطفه-حسابت باکرام الکاتبینه.بدبخت شدی رفت

من داشتم باتعجب نگاش میکردم که یه دفعه طنازاومدجلوگفت

-که چی؟مثلامیخوای بگی وضعیت مابهترازاونه؟خوب ماهم مثل اون فروخته میشیم به شیخای عرب...فقط اون احتمالا فروخته میشه به اونایی که ازدخترچموش خوششون میاد

عاطفه که دیدحرف حق جواب نداره گفت

-آخه!کسی حق نداره مازیارروبزنه اون رئیسه.

بااین حرفش برگشتم ومشکوک بهش نگاه کردم که بانگاه من فورانگاهش روگرفت

بایدحدس میزدم اون جاسوس مازیارتوی دختراست...به طنازاشاره زدم که باچشماش اشاره کردکه فهمیدم

هممون نشسته بودیم کنارهم ومنتظربودیم تاببینیم چه به سرمون میاد.بالاخره احساس کردم که کشتی وایسادوبعدمثل وحشیاریختن پایین وهمه مارومجبورکردن که ازاونجاخارج بشیم

ازاونجاکه بیرون اومدم دیدم که توی خاک دبی هستیم ویه سری لندهوردیگه اونجابودن والبته چندتاون هم اونجا پارک شده بودن.

ماهاروسوارون کردن وبه سرعت به طرف مرکزشهررفتن

من هم که میدونستم الان آریاگروهش توی دبی هستن ردیابم روروشن کردم وبه خاطراینکه یه وقت باتعویض لباسام اونوازدست ندم اونوقورت دادم

همه دختراوحشت کرده بودن وگریه میکردن 

مردی که توی ون مابودازسروصدای دختراعصبی شدوفریادزد

-خفه شین دیگه!نکنه دلتون میخوادیه گلوله تومختون خالی کنم

بااین حرفش دختراساکت شدن فقط گاهی صدای هق هقشون میومد

من هم بااینکه ازسکوت ایجادشده راضی بودم امانتونستم جلوی خودم روبگیرم تاازاونادفاع نکنم...بالاخره داشتن مرگ آیندشون رومیدیدن بهشون حق میدادم واسه همین دادزدم

-گمشو!آشغال!فکرکردی میتونی بکشیشون؟

اون که ازحرف من عصبانی ترشده بودگفت

-حرفای گنده ترازدهنت میزنی!میخوای روخودت امتحان کنم

بعدهم اسلحه روطرفم گرفت که دختراجیغ زدن امامن تکون نخوردم

گفتم

-بزن!برای من که بدنمیشه ازاین آینده نکبتی که روبه رومه راحت میشم...فقط فکرکنم توهم بعدش بایدیه گلوله ازاسلحه مازیارنوش جان کنی؟!

بعدهم ابروهام روبالادادم وگفتم

-درست نمیگم؟فکرکنم رئیست هیچ خوشش نیادکه یکی ازدختراش روازدست بده

اون هم که دیدحرف حق جواب نداره باگفتن لعنتی روش روبرگردوند

که من هم روبه دختراگفتم

-راحت باشین!هیچ غلطی نمیتونه بکنه!

دختراهم که اینوشنیدن بلندترازقبل شروع به گریه کردن طوری که تارسیدن به اونجابه خودم فحش دادم که چرااون حرفاروزدم!بس که کلافه شده بودم ازدستشون اماحرف هم نمیتونستم بزنم

خلاصه بعدازحدودیه ساعت رسیدیم

ون هاکه ایستادن ماروپیاده کردن .جلوی رومون یه قصربزرگ بود.باورم نمیشد

خیلی قشنگ بود.جذب بزرگیش شده بودم که بافکراینکه اینجاکجاست اخمام توهم رفت وسرم روانداختم پایین که باضربه اسلحه یکی ازسربازا مجبوربه حرکت شدم

واردخونه که شدیم زیباییش خیره کننده تربودامامن هرلحظه خشمم بیشترمیشد...بخصوص اینکه دختراهمه جذب زیبایی اینجاشده بودن

کثافتامیخواستن بااین کاراآروممون کنن... واقعاهم جواب داده بودچون حتی دخترایی هم که ونگ ونگشون به راه بودخفه خون گرفته بودن وداشتن بروبربه این قصرسفیدنگاه میکردن امامن نه توجه کردم نه اصلافهمیدم که اطرافم چه شکلی بود

داشتم بااخم به زمین نگاه میکردم که یاوربهم نزدیک شد

-نه خوشم اومد!معلومه یه دختره اصیلی!فقط تویی که هنوزیادت مونده قراره چه بلایی سرت بیاد...بقیه محواینجاشدن

غریدم

-اونااحمقن!

خنده ای کردوگفت

-نه اونااحمق نیستن.اوناپول پرستن!واسه همین جذب اینجاشدن البته مطمئنم توهم اگه سرت روبالابگیری جذب میشی

عصبی سرم روبالاکردم که خندیدوگفت

-مطمئنم توهم مثل اونایی!ازآخرین لحظات آزادیت لذت ببرعزیزم!پس توهم خوشحال باش وازاین همه زیبایی فیض ببر

-خفه شو!

میخواستم بگم فقط وقتی که جون تورومیگیرم لذت میبرم امافورافهمیدم که اون که جلوم وایساده یاوره کسی که نسبت به همه چی مشکوکه پس نمیخواستم واسه خودم دردسردرست کنم پس چیزی نگفتم واون هم خنده ای کردوازم جلوافتاد

رفتیم داخل ساختمون

داخل ساختمون پرازوسایل گرونقیمت وعتیقه بود

نگاهی به اطرافم انداختم دیدم که همشون روی مبلانشستن ودارن به بهت واحمق بازیای این دخترامیخندن حرصم گرفته بود

توی همشون فقط آرادبودکه خودش روبیتوجه نشون میدادالبته ازنگاهش آتیش میباریداینوازنگاه هایی که به احسنی میکردمیفهمیدم ودیگری هم حبیب بودکه تمام مدت داشت بالپتاپش ورمیرفت

اولش که باهاش برخوردکردم،میترسیدم منوبشناسه امااون اصلابه من توجهی نکردوتمام مدت هم سرش توی لپ تاپ وکامپیوترش بود

یادمه اولش که دیدمش آرادهم کنارم وایساده بودوگفت

-ازاین نظرخیلی بهم میاین!

من که ازحرفش عصبی شده بودم نگاه تندی بهش انداختم که فورابالحن بامزه ای گفت

-البته فکرکنم تمام مدت توسعی میکردی اونوهک کنی اون تورو!

بعدهم باترس آب دهن روقورت دادوادامه داد

-درواقع کاری که الان دارین میکنین.

بااین حرفش خنده ام گرفت که اون هم خنده ای کردوگفت

-یه دوئل سایبری باکابوی های اینترنتی.خیلی باحال میشه

من هم باخنده ای روبهش گفتم

-بایددیدکی این دوئل رومیبره!

بعدهم بالحنی جدی گفتم

-من که پاپس نمیکشم تاپای جونم میجنگم

بعدش هم ازاونجادورشدم

الان هم بازحبیب توی کامپیوترش بود...داشت سعی میکردکه کامپیوترماروهک کنه امانمیدونست که من طوری اونورمزگذاری کردم که باتمام روش های اون آشنایی داره وهرروشی اون واردشه رمزقفل میشه

همینجورداشتم بهش نگاهی میکردم که عصبی سرش روبلندکردوگفت

-اه!لعنت به این رستگار!معلوم نیست چطوری رمزگذاری کرده که بااینکه دیگه خودش اونجانیست بازنمیشه واردشد؟!

بااین حرفش آرادلبخندی زدونامحسوس برام چشمکی زدکه باعث شدمن هم لبخندی نامحسوس بزنم

احسنی-یعنی نمیتونی بفهمی که اوناتاکجاپیش رفتن؟

-نه!رمزش چندگانه است ازهرروشی واردمیشم منوپیش بینی میکنه وقفل میشه

یاور-مگه نگفتی این سرهنگه فبلانامزدت بوده و میشناسیش....نمیتونی روش هایی روکه استفاده میکنه حدس بزنی؟؟؟

بااین حرفش اخمام توی هم رفت.فکرش روهم نمیکردم که اونابدونن که من یه موقع نامزداون عوضی بودم

بااین حرف یاور،آرادبرگشت نگاهی به من کردکه تاچشمش به چشام افتادرنگش تغییرکردانگارسرمای چشمای من به چشمای اون هم منتقل شده باشه امافوراتغییروضعیت دادورنگ نگاهش رنگ لبخندگرفت که من هم آروم شدم

حبیب-درسته که اون نامزدمن بوده امامیدونی اون مال چندسال قبله؟اون موقع طنین تازه دوسال بودکه دانشجوی رشته آی تی بودوهنوزبه طورحرفه ای کارنمیکردکه من بدونم روش کارش چطوره.

یه دفعه حناچشماش روریزکردوخودش روکشیدجلووگفت

-اون چی؟اون میدونست توچطوری کارمیکنی؟

حبیب یه دفعه آروم شدوگفت

-آره!من چندبارجلوش سایت دانشگاهمون روهک کرده بودم وحتی چندتاازروش هام روهم یادش داده بودم!خدای من چطورحودم به ذهنم نرسید.ممنونم حنا!

حناکه خرکیف شده بودگفت

-مااینیم دیگه!حالاهم به نظرم چندتاروش غیرمعمول که تاحالااستفاده نکردی رواستفاده کن شایدکارکرد

بااین حرفش دوباره آرادبرگشت طرف من وایندفعه باوحشت بهم نگاه کردکه من شونه ای بالاانداختم وباآرامش نگاش کردم

اون هم که آرامش منودیداول تعجب کردامابعدباخیال راحت نگاهش روازمن گرفت

خیال کردی حبیب خان!من اونقدراحمق نیستم

در سیستمی که طراحی کرده بودم ازروش های خودم وروشهای آشناهم که هرهکری میدونست استفاده کردم تانتونه واردشه

اگه هم میخواست روش جدیدی درست کنه کم کمش چندروزطول میکشیدکه

تااون موقع ماماموریتمون تموم میشد...والبته اگه بازهم حبیب کارش روزودانجام میداد،اون دیگه به من ربط نداشت من تااینجاکارم روخوب انجام داده بودم 

به سرهنگ وسرگردخانی هم گفته بودم که فایلی روروی سیستم هانزارن وهمون فوری که بدست میارنش بفرستنشون توی هاردوبایگانی کنن تادست گروه احسنی نیوفته.

فقط میتونست یه بی احتیاطی اوناباعث خراب شدن نقشه بشه که بعیدمیدونستم 

پس بقیه کاربااونابود.حداقل اینجادیگه بایدبقیه گروه اطلاعاتی خودشون روخوب نشون بدن

گرچه الان دیگه فقط یه گروه اطلاعاتی داشتیم وگروه جایگزین نداشتیم اماامیدواربودم که کارشون روخوب انجام بدن

گرچه میدونستم خسته هم میشن بانبودگروه جایگزین..

همین جورکه به یکی ازستونای توی سالن تکیه داده بودم توی فکربودم که متوجه شدم یکی بهم نزدیک شده

سرم روبلندکردم چشمای آبی رنگی توی چشمام زل زد

تادیدکه متوجه نگاهش شدم خنده ای کردوروبه احسنی گفت

-زیباست

بعدهم یه دور،دورمن چرخیدوروبه روم ایستادتوی این مدت هم من اونوتحلیل کردم سنش حدودابین چهل تاپنجاه میخورد

گفت

-توچرانمیری این اطراف روببینی؟

-چون چیزقابل توجهی نمیبینم

یکی ازابروهاش روبالاانداخت وگفت

-واقعا؟چی میتونه برات قابل توجه باشه؟بگوتااونوبرات آماده کنیم.مامهمون نوازای خوبی هستیم

بعدهم خنده ی بلندی کردکه باحرف من خوردش

-دیدن جون کندن شماهامیتونه جالب باشه.برام آماده کن

فوراچرخیدطرفم وگفت

-زبون تیزی داری عزیزم!حواست باشه ضررمیکنی

-چه فرقی میکنه؟تاالانش هم ضررکردم.آب که ازسرگذشت چه یه وجب چه صدوجب

-جالبه!امامیتونی زندگی معشوقه ای خوبی روبرای خودت رقم بزنی

بعدهم بااین جرفش همشون باهم شروع کردن به خندیدن که جواب دادم

-البته یه راه دیگه هم دارم میتونم زندگی عاشق آزاری خوبی روبرای خودم رقم بزنم

بعدهم تکیه ام روازستون برداشتم وتوصورتش گفتم

-شده بمیرم هم اونی روکه قراره منوبهش بفروشین رومیکشم

باین حرفم رنگ نگاه اون هم تغییرکرد...انگاربازسردی چشمام کاردست این یکی هم داده بودکه برای لحظه ای سکوت کردوبعدبالکنت دادزد

-زب-زبیده!بیاایناروببر

بعدهم عصبی رفت طرف احسنی واطرافیانش که اوناهم داشتن باتعجب بهمون نگاه میکردن

بالاخره زبیده اومدیه زن هیکلی خیلی قدبلنداماخوب قیافه خوبی داشت امازورش هم فراوون بود

اومدمنوهول بده که روبهش گفتم

-دستت به من بخوره مردی!

اون که تعجب کرده بودازنیش کلامم تعجبی کردوگفت

-رام میشی!

-عمرا!

بعدهم همونطورکه همراهش میرفتم روکردم به احسنی وگفتم

-بعدازعاشق آزاری نوبت تومیشه.

بعدهم بادستم شکل کلت درآوردم وروبه اون گفتم

-بنگ!

اون که ازکارای من عصبی شده بوددادزد

-ببرش دیگه!چراوایسادی؟

زبیده هم اومدطرف منواینباربازوی منوکشیدکه باخشم درش آوردم وگفتم

-ولم کن عوضی!خودم میام

بعدهم فوراپشت بقیه دخترارفتم

اماهنوزیادآوری چهره ترسیده ی احسنی واون چشم آبیه باعث یه لبخندخبیث روی لبام میشد

طنین

باورم نمیشد.وقتی رفتم توی اتاقی که زبیده گفته بودفکرش روهم نمیکردم که چی درانتظارمه!اتاق یه اتاق آرایش ولباس بوداونجا که رفتم دیدم یه سری اونجانشستن ومنتظرماهستن تاماروآماده کنن

اول هممون رومجبورکردن تادوش بگیریم بعدهم دونه دونه هرکدوم ازماهاروآرایش کردن

منوباتوجه به رنگ چشمم که الان بالنزسبزبودآرایش کردن .وقتی خودم روتوی آینه دیدم بیشترازاینکه خوشم بیادبافکرکاری که ازمون میخواستن حالت تهوع گرفته بودم طوری که آخرش توی دستشویی بالاآوردم اونامجبورشدن دوباره آرایشم کنن

کثافتامیخواستن ماروباآرایش ببینن وتست کنن ببینن روی هرکدوم ازماهاچقدربایدقیمت بزارن

وزبیده هم که ازوضع پیش اومده عصبانی بودسرم دادزدکه

-خودت روجمع کن!یه باردیگه اینجوری کنی خودت میدونی

من هم که دیگه چیزی توی معده ام نداشتم که بالابیادباتوجه به حال زارم طاقت آوردم

بعدازآرایش هم یه لباس سبزرنگ تنم کردن.یه لباس مجلسی دکلته بلندکه بلندیش ازجلوتاروی زانوم بودوازعقب روی زمین میکشیدویه چاک بغل داشت که تاروی رونم میومد

حالم ازخودم توی اون لباس بهم میخورد

-من این لباس رونمیپوشم برم جلوی اون لندهورا!

بااین حرفم زبیده خنده ی شیطانی سردادوگفت

-بروخداروشکرکن دخترجون!نکنه دلت میخوادآقاشایان بیادتورولخت ببره پایین

بعدهم اومدجلووکنارگوشم گفت

-کافیه بهش بگم اون لباس رونمیپوشی؟

رفت عقب وادامه داد

-میادلباس وازتنت میکنه ومیندازتت پایین

چرخی دورم زدوگفت

-تن وبدن خوبی هم داری بااین کارت خوشحال میشه لخت ببینتت!

من که کمی ترسیده بودم وساکت بودم چرخیدم طرفش واومدم حرفی بزنم که گفت

-سعی نکن که بخوای ازاین روش استفاده کنی.این اتفاق قبلاافتاده.دختره اصلافرصت تغییرنظرش روپیدانکرد

من که اینوشنیدم دیگه چیزی نگفتم که زبیده ازم دورشدامادوباره چرخیدطرفم وگفت

-درضمن اون ازدخترای چشم سبزخیلی خوشش میاد...به رنگ آبی چشای خودش میاد

بعدهم خنده ای کردوادامه داد

-البته بعدازچشم مشکی ها!

زنیکه کثافت!منظورش این بودکه خودم روبندازم به اون عوضی!

وای خاک به سرم شدحالااین عوضی بایددقیقاازدورنگ چشمای من خوشش بیاد

خداکنه آریازودترنجاتمون بده

امیدورام ردیاب روراحت بتونن پیداکنن!

بالاخره بعدازآماده شدن همه دخترارفتیم پایین

همه ماروبه صف کردن تاشایان ماروببینه

همون موقع که داشتم میومدم آرادرودیدم که نگاهش رنگ غم گرفته وباناراحتی داره به من نگاه میکنه

من هم خجالت کشیدم وسرم روانداختم پایین.هیچ دوست نداشتم توی صورت همکارم نگاه کنم وبعدخودم روجلوی بقیه مردابااین حالت نشون بدم

حال بدی داشتم

دوباره سرم روبلندکردم که بادیدن اشکایی که توی چشمای آرادنشسته بودتوی چشمای من هم اشک جمع شد

سعی کردم ازریختنشون جلوگیری کنم امانتونستم جلوی ریختن یه قطره اشک ازچشم راستم روبگیرم

همیشه ریختن اشک ازچشم راستم نشونه شکستن غرورم بودوحالاهم همون حس روداشتم

همه که وایسادیم شایان ازهمشون خواست که بیان جلویه نگاهی به مابندازن

بااین حرفش آراددندوناش روروی هم کشید

مطمئن بودم اگه میتونست دندونای شایان روتوی دهنش خردمیکرد

همشون ازجمله آرادبلندشدن واومدن روبه روی ماایستادن

اول خودشایان نگاهی به ماانداخت

وبادیدن هردختری میگفت 

-زیباست!عالیه

من آخرین نفروایساده بودم

جلوی من که رسیدخودم برق هوس روتوی چشماش دیدم نیشش روبازکردوگفت

-من عاشق دخترای چشم سبزم

بعدهم چشمکی به من زدورفت کنارامادوباره مکث کردوچرخیدطرفم

-البته چشمای مشکی هم خیلی بهت میادمطمئنم بیشترازرنگ چشمای خودت بهت میادبهتره لنزمشکی بزاری

خنده ای کردوگفت

-اونجوری بیشترتودل من جامیشی

بااین حرفش حرصم گرفت

گفتم

-ترجیح میدم تودل سگ جابشم تاتو!سگ به توشرف داره

بااین حرفم اخماش توهم رفت وگفت

-حسابت رومیرسم دختره چموش!

بعدهم ازجلومون دورشدهرکدوم ازاون عوضی هامیومدن جلوی ماویه چیزی میگفتن وهرهرمیخندیدن

آخرین نفرآرادبودکه فقط برای اینکه ضایع نشه اومدجلوباخنده اماچشمای قرمزازخشم به دخترانگاه میکرداماچیزی نمیگفت

بالاخره رسیدبه من.تارسیدبه من سرش روپایین انداخت وآروم گفت

-شرمنده ام سرهنگ

من هم بااینکه اشک توی چشمام جمع شده بودگفتم

-نباش سرگرد.مانجات پیدامیکنیم

سرش روبلندکردوبهم نگاهی انداخت سعی کردم بانگاهم آرومش کنم

امااون فقط سری تکون دادوزیرلبی گفت

-خداروشکرکه آریااینجانیست وگرنه دیوونه میشد

بعدهم فوراازم دورشدمن هم برای اینکه جلوی تعجب اوناروبگیرم که داشتن باتعجب به من وآرادنگاه میکردم دادزدم

-خیلی کثافتی علی!فکرش روهم نمیکردم

آرادهم که گرفته بودچی میگم گفت

-خفه شو!توفقط دوست پژمان بودی.خودت گندزدی به زندگیت به من چه؟

بعدهم رفت وروی مبل نشست

من هم تفی به طرفش انداختم

امابا حرف قبلش احساس کردم قلبم سوخت.کاش آریااینجابودمطمئنانمیزاشت من به این وضعیت دچاربشم

آریا!

اسمش روتوی دلم تکرارکردم باهربارتکرارش یادنگاه گرمش میوفتادم وآروم میگرفتم

انگاربهم آرامبخش تزریق میکردن

خودبه خودلبخندبرگشت روی لبم مطمئن بودم که آریانجاتمون میده.من ازش مطمئنم

نمیدونم این همه اعتمادازکجااومده بودامامن مطمئن بودم وباهربارفکرکردن به ناجیم دلم بیشترآروم میشد

تاآرادازمن دورشداحسنی گفت

-چی شد؟علی!خوشت نیومد؟

آرادهم بی تفاوت شونه ای بالاانداخت وگفت

-برای من فرقی نداره!من به این چیزاتوجه نمیکنم

یاور- واقعا؟

-گرچه خوشگلن!امامن چیزای خوشگل تروپرمایه ترجذبم میکنه

بعدهم خنده ای کردکه بقیه روهم به خنده واداشت

یاور-خیلی کثیفی!پسر

آراد-حالاکجاش رودیدی؟

بااینکه اونافکرمیکردن که منظورآرادبه کثیف کاری های اوناست امامن ازپوزخندی که به یاورزدفهمیدم که منظورش کندن کلک اوناست

بالاخره بعدازنظاره کردن ماتوسط اون عوضیا،شایان به زبیده دستوردادکه ماروببره توی یه اتاق وزندانی کنه تافردامعامله روشروع کنه

بعدهم یکی ازخدمتکارای دیگه روصدازدوازش خواست که اتاقای احسنی وبقیه روآماده کنه چون اونامهمونش بودن وازشون خواست که بمونن اوناهم قبول کردن

زبیده اومدطرف ماوخواست که ماروببره که صدای احسنی بلندشد

-شایان جان!چرافوری میخوای قایمشون کنی؟

بااین حرفش شایان چرخیدطرفش وگفت

-آخه گرگ گرسنه اینجازیاده... نمیخوام آسیبی به یاقوتام برسه من نمیخوام پولم روازدست بدم.همه دخترباکره میخوان

-ایناکه همشون باکره نیستن

بعدهم بانگاهی به من منظورش رورسوند

عوضی آشغال!من که نمیتونستم حرف بزنم فقط به فشاردادن دندونام ادامه دادم

نگاهی به آرادانداختم که دیدم اون هم دستاش رومشت کرده وچهره اش سرخ شده اماسرش روپایین انداخته که کسی متوجه نشه

شایان-هی مازیارحواست روجمع کن!چشم به مال من ندوز!اون مال خودمه

بااین حرفش باد احسنی خوابیدامامن هنوزنگران بودم چون شایان به من نظرداشت فقط امیدورابودم که آریازودتربرسه

احسنی-ای بابا!باشه!حداقل میتونیم ازرقصیدنشون فیض ببریم که؟

بااین حرف شایان سری تکون دادوگفت

-چراکه نه!

بعدهم روکرده ماوگفت

-کدومتون رقص عربی بلدین؟

من که کاملاخفه خون گرفتم محال بودجلوی اون عوضیابرقصم

بالاخره چندتاازدخترارومجبوربه رقص کردن بقیه هم مجبوربه نشستن همونجا!

همه نشسته بودیم وبه رقص اونانگاه میکردیم

حالم بدجوربدبودنمیتونستم این صحنه هاروببینم

کم کم همشون ازخودبیخودشدن هرکدوم کناردختری جای گرفتن فقط شایان آماده نشسته بودتابه دختراآسیبی نرسه اماکاملااجازه داده بودتااون عوضیادستی به سروگوش دخترابکشن

داشتم به اون صحنه منزجرکننده نگاه میکردم که دستی روی شونه ام نشست

فورادست روکنارزدم وخودم روجمع کردم که دیدم آرادبالای سرم وایساده

-نترس کاریت ندارم!فقط میخوام اینجا کنارت بشینم که بقیه نتونن بیان طرفت

بااین حرفش آروم شدم اون هم کنارم نشست ودستم روگرفت

بااین که مثل بقیه رفتارنمیکرداماباعث شدکه بقیشون نتونن به من نزدیک بشن ومن کاملا ازاین جهت خوشحال بود

برگشتم نگاه قدرشناسانه ای بهش کردم که درجوابم گفت

-اگه برادرازخواهرش مواظبت نکنه کی بکنه؟

ازحرفش خیلی خوشم اومد

-من واقعاخوشحالم که چنین برادری دارم

همه توی حال خودشون بودن وکسی به ماتوجه نداشت پس آرادهم فورابااستتارکردن من باگوشیش به آرایاپیام دادکه

-کجایین؟

پیام آریا-داریم میایم...ردیاب روگرفتیم تایه ساعت دیگه میرسیم

-باشه فقط زودباشین.آدرس دقیق روکه میدونین؟

پیام آریا- آره!طوری شده؟

-نه!

-راستش روبگوآراد!طنین حالش خوبه؟

بادیدن پیامش لبخندروی لبم نشست 

آرادهم نگاهی به من کردوگفت

-برادرضایع ماروببین.

بعدهم به آریاپیام زدکه

-خوبه!بابا!توکه آبروی خودت روبردی!طنین کنارم نشسته.

بافرستادن این پیام آریافقط جواب داد

-آهان

دیگه هیچی

آراد-بیچاره هنگ کرد!تازه فهمیدچه گندی زده.

بعدهم خنده ای کردوگفت

-جون داداش اذیتش نکنیا

من که خنده ام گرفته بودگفتم

-سعی میکنم!اماباورکن حرص دادنش خیلی میچسبه

باحالت قهرگفت

-نامرد

امافورانیشش روبازکردوگفت

-ولی راست میگی!خیلی میچسبه!

من هم دوباره لبخندی زدم امامن نتونستم تشویش توی قلبم روآروم کنم

من هنوزهم نمیتونستم به مردااعتمادکنم اگه یه روزی آریاحرف ازعشق بزنه بایدچکارکنم؟

خودم هم مونده بودم نه دلم میومدبگم نه،نه میتونستم بگم آره

آرادکه تشویشم رودیدلبخندی به چهره گرفته ام زدوگفت

-آریامثل حبیب نیست اون یه مردواقعیه!(آره جون خودت!توازمرداتعریف نکنی کی بکنه؟ناسلامتی خوت هم مردی بایدتعریف بکنی)

نگاهم روبه چشماش دوختم که پلکاش روبرای اطمینان من روی هم گذاشت

انگاربااین کار چیزی روبرام تاییدمیکرد

بااین که آروم تربودم امابازمیترسیدم

تصمیم گرفتم ذهنم روفعلادرگیرنکنم واونوبزارم برای همون موقعی که شایدآریابهم پیشنهادداد(دختره ننر!چه برای خودش تصمیم هم میگیره انگارمیزارم پسردسته گلم بیاداین دختره عجوزه روبگیره!هرکسی که لیاقت آریای منونداره.حالااون آرادخل وچل یه چیزی اماسرهنگ من بایدبایه سرهنگ ازدواج کنه.اِ-چی گفتم؟!این دختره هم که سرهنگه)

بالاخره مراسم عیش ونوش این عوضیاتموم شدوشایان همه دختراروفرستادبه اتاقا!

بعدهم ازمهموناش خواست که برن استراحت کنن

داشتم دنبال بقیه دخترامیرفتم که یه دفعه دستم ازپشت کشیده شد

شایان-توکجا؟عزیزم!

-ولم کن عوضی

-نه نه!بامن بحث نکن توامشب پیش خودمی

بااین حرفش ترس توی دلم ریخت

خدای من حالاچه غلطی کنم

-ولم کن کثافت من باتوهیچ کجانمیام!

امااون به زورمنومیکشید

نمیدونستم چکارکنم فقط آخرین لحظه ازآرادبانگاهم خواستم که ازآریابخوادزودترخودش روبرسونه وبعدهم به مقاومتم ادامه دادم

آریا

-الوآراد!

آراد-کجایین پس؟

-ماداریم میایم دیگه رسیدیم

-زودباشین

-باشه

یه دفعه صدای آرادضعیف شدوبالحن عاجزانه ای گفت

-آریا زودباش!

-آرادچی شده؟

-آریاطنین!

-چی شده ؟آراد!چه بلای سرطنین اومده؟

-شایان عوضی!...اون عوضی طنینو

دادزدم

-طنینوچی؟حرف بزن لعنتی!

-همراه خودش برده تواتاقش

-چی؟

-زودباش آریا!مطمئنم طنین مقاومت میکنه اماممکنه اون بهش آسیبی برسونه

دیگه داشت حالم زارمیشددوباره فریادزدم

-توقول دادی!توقول دادی لعنتی!قول دادی مواظبش باشی

-به خداآریامواظبش بودم یه لحظه تنهاش نزاشتم اما شایان عوضی همه ماروفرستادیه جای دیگه وپشت دراهم چندتامحافظ گذاشته

-ولی توقول دادی

-میدونم میدونم!

یه دفعه آرادفریادزد

-آخه لعنتی تودیگه خون به دلم نکن!توکه میدونی من طنین رومثل خواهردوست دارم.فکرمیکنی چطوری میتونستم دست تنها ازپس این همه عوضی بربیام حالاهم به جای این حرفاخودت روزودتربرسون

باشنیدن این حرفافهمیدم که اون حرف حق رومیزنه ازآرادکاری ساخته نبودبایدزودترخودم رومیرسوندم

به آرادباشه ای گفتم وقطع کردم بعدهم بابیسیم به همه واحدهادستوردادم که ازآژیراستفاده کنن وسرعتشون روافزایش بدن ازقبل باپلیس امارات صحبت کرد بودیم وقراربودکه اوناکاری به کارمانداشته باشن

به سرعت به سمت مقصدرفتیم

نه نمیزارم!محال بزارم بلایی سرطنینم بیاد.حالاکه کسی روپیداکردم که دلم روبهش دادم محاله ازدستش بدم

فوراگازدادم وازهمه واحدهامون جلوزدم فقط نیم ساعت دیگه مونده بودتابرسیم من بایدزودترمیرسیدم

طنین

شایان همین طورمنومیکشیدومن تقلامیکردم...آخرش هم باکمک دوتاازاون غول تشن هامنو بردتوی اتاقش

فقط امیدورابودم که آریاخودش روبرسونه ...میتونستم ازخودم دفاع کنم امابازمیترسیدم

خودش که داخل اتاق شدروبه اون گنده بگا گفت

-حالابرین بیرون.دیگه لازمتون ندارم فقط حواستون روخوب جمع کنین

بعدهم دراتاق روقفل کردواومدطرف من

-بیاعزیزم بیا

-گمشوعوضی!محاله بزارم دستت به من بخوره

-خواهیم دید

بعدهم به سمتم حمله کردکه فورا در رفتم

-فرارنکن.بالاخره گیرمیوفتی بهتره خودت بیای طرفم تاآسیبی نبینی

-عمرا

-باشه!خودت خواستی.

بعدهم دوباره به سمتم حمله کرد

دیگه بیشترازاین نمیتونستم درنگ کنم.بااین که اگه میخواستم بزنمش تموم پاهام بیرون میوفتاداماترجبح دادم که فقط پاهام روببینه تابخوادتموم بدنم روببینه

پس لگدی به سمتش پرت کردم که توی شکمش فرواومدواونوانداخت زمین

-چه جالب!کاراته کارهم که هستی.اماخوب حریف قدری داری.من هم کاراته کارکردم

بعدهم مشتی به سمتم پرت کردکه جاخالی دادم اماتونست موهام روبگیره که کلاه گیسم ازسرم کنده شد

باتعجب به کلاه گیسم نگاه کردوگفت

-توکی هستی؟

امامن فورابهش حمله کردم ومجال بیشترحرف زدن روبهش ندادم که اون هم حمله ام روبامشتی توی شکمم جواب داد

مشتش اونقدرسنگین بودکه باعث شدخون بالابیارم تاحالااینجوری مشت نخورده بودم

ایندفعه خنده ای کردوگفت

-هرکسی میخوای باش!من به اونچه که میخوام میرسم.

بعدهم دوباره بهم حمله کردوبازورمنوگرفت ومنوانداخت روتخت

مشتش اونقدرکاری بودکه دیگه نتونم مبارزه کنم اماهنوزدست ازتقلابرنداشته بودم توی تقلاهم صورتم کشیده شدروی بالشت وگوشه بالشت رفت توی چشمم ویکی ازلنزادراومد

تاچشمم رودیدگفت

-لنزگذاشته بودی؟

امافورارنگ نگاهش هوس آلودشدبااون همه شرابی که خورده بودبهترازاین نمیشد

-بایدحدس میزدم که رنگ اصلی چشمات مشکی باشه.گفتم خیلی بهت میاد

دوباره داشت سعی میکردصورتش روبه صورتم برسونه که بادست راستم گلدون روی عسلی روبرداشتم وتوی سرش کوبیدم بااین کارم اون بیهوش شد

اونوکه ازروی خودم کنارزدم تازه متوجه سروصدای بیرون شدم...ازروی تخت بلندشدم تاخودم روبه بیرون اتاق برسونم تادراتاق روبازکردم

قیافه آریاتوی درگاه نمایان شدحالتش طوری بودانگارمیخوادبه درضربه بزنه واونوبشکونه

تامنودیدبه سمتم اومدوفورامنوکشیدتوبغلش

اولش ازاین حرکتش شوکه شده بودم امااینقدرآروم شدم که ناخودآگاه منم دستام رودورکمرش حلقه کردم

آریافوراانگارچیزی یادش اومده باشه منوازخودش جدارکردوگفت

-حالت خوبه؟طوریت که نشد؟

باحالت استفهام نگام کردکه من هم فورامنظورش روفهمیدم

لبخندی بااشک زدم وگفتم

-نه

امااون که ازاشکام ترسیده بودگفت

-پس این اشکابرای چیه؟

-اشک خوشحالیه!

بااین حرفم لبخندی زدودوباره منوکشیدتوی بغلش وآروم گفت

-خداروشکرکه سالمی

ایندفعه من خودم روکشیدم کناروروبهش گفتم

-دختراروپیداکردین؟

-نه.نمیدونیم کجاقایمشون کردن

-من میدونم!تواین عوضی روببرتامن برم اوناروآزادکنم

آریااول باشک نگام کردکه گفتم

-مواظب خودم هستم سرهنگ!بهتره عجله کنیم

بااینکه هنوزشک داشت اماازاونجایی که میدونست حتی اگه مخالفت هم کنه بازمن کارخودم رومیکنم چیزی نگفت

فقط بانگاهی نگران بهم نگاه کردمن هم به داخل اشاره کردم

- شمابروترتیب اون تن لش روبده

نگاهی به داخل انداخت وگفت

-چه بلایی سرش اومده؟

-سرش روزدبه گلدون

خنده ای کردوگفت

-عجب!خوبه!پس شماکه اصلامقصرنبودین؟

-اصلا.شمابگوبه من میادازاین کاربکنم؟

خنده ای کردوگفت

-کم نه

من هم باخنده ای ازش دورشدم

بایدهرچه سریع ترخودم روبه دخترامیرسوندم بعیدنبودکه هم دستای دیگه شایان کارمون روخراب کنن 

پس فورابه زیرزمین رفتم 

رفتم سراغ دراتاقا ویکی یکی همش رووبازکردم

-طناززودباش الان وقتشه

طنازکه فهمیدچی میگم فورابه بقیه اشاره کردکه اوناهم بااشاره ی اون فورابه سمت بیرون دویدن وفرارکردن ازخروج دختراززیرزمین که مطمئن شدم اومدخودم برم بیرون که باخوردن ضربه ای توی سرم بیهوش شدم فقط آخرین لحظه تونستم چهره حبیب وصداش روبشنوم که میگفت

-فکرش روهم نمیکردم که دوباره ببینمت عزیزم!

بعدهم تاریکی مطلق

نمیدونم چقدربیهوش بودم اماوقتی چشم بازکردم جلوی خودم کسی رودیدم که اصلاباورم نمیشدفقط تونستم بگم

-تو!

آریا

سرگردخانی-قربان خبری ازسرهنگ رستگارنیست.چرابیرون نمیان؟

-نمیدونم

بانگرانی نگاهی به ساختمون انداختم هرلحظه منتظربودم طنین بیادبیرون امانیومد

بالاخره نتونستم طاقت بیارم

-آراد!به چندتاازبچه هابگوبیان باهم میریم دنبالش

-باشه!

بچه هاکه اومدن همه باهم رفتیم تاداخل ساختمون روببینیم

هرکدوم ازبچه هاروفرستادم تایه قسمت ازخونه روبرگردن خودم هم رفتم طبقه بالا

بعدازحدودنیم ساعت همه برگشتیم توی سالن

آراد-آریانیستش

-یعنی چی نیست؟

خانی-قربان همه جاروگشتیم خبری ازسرهنگ نیست.انگارغیب شده رفته توزمین.

عصبانی شده بودم دادزدم

-یعنی چی که غیب شده رفته توزمین.بایدپیداش کنیم

خانی-جایی نمونده که نگشته باشیم

-دوباره بگردین.دوباره بگردین

پشت سرهم دادمیزدم باورم نمیشدکه فقط توی پونزده دقیقه غیبش زده باشه.مگه میشه

همه دختراکه بیرون اومده بودن میگفتن که سالم دیدیمش امااون دیگه ازساختمون بیرون نیومد

سربازی اومدوروبه روی من وایسادوگفت

-قربان نیست.چقدردیگه بگردیم؟

بااین حرفش عصبانی شدم وحمله کردم طرفش ودادزدم

-بایدپیدابشه!فهمیدی؟یاحالیت کنم

سربازبیچاره زردشده بودامامن همین طوردادمیزدم ومیخواستم که طنین روپیداکنن اماحق بااونابودخبری ازطنین من نبود

همین جورکه یقه سربازروگرفته بودم یه دفعه دستی اومدروی دستم

آراد-ولش کن آریا!تقصیراون چیه؟ولش کن

امامن انگارخشک شده بودم نمیتونستم عکس العملی نشون بدم فقط همش صورت طنین میومدجلوم.لحظه ای که بغلش کرده بودم دیگه داشت اشکام میومدپایین

فکرمیکردم نجاتش دادم امابدترازدستش دادم حالادیگه حتی نمیدونستم کجاست

آرادبافریادزد

-آریامیگم ولش کن!

آرادهمین طورفریادمیزدوازمن میخواست که ولش کنم امامن نمیتونستم

یه دفعه یه سربازدیگه اززیرزمین اومدبیرون گفت

-قربان اینوپیداکردم

تابرگشتم به چیزی که دستش بودنگاه کردم دیگه نتونستم روی پاهای خودم وایسم 

دستم ازیقه سربازشل شدودوزانوروی زمین افتادم

دست اون سربازکاپشن من بودکه آخرین لحظه داده بودم بپوشه اماالان دست اون سربازچکارمیکرداون هم اینجوری؟دورگردن کت خونی بودمطمئن بودم که اتفاقی براش افتاده

زانوکه زد م فوراآراداومدسمتم ومنوبغل گرفت

بعدهم فوراروبه بقیه فریادزد

-شمابرین!بایدمجرماروبرسونین به سفارت تاببریمشون ایران

بعدهم روبه سرگردخانی گفت

-سرگردعجله کن!

سرگردخانی فوراهمه افرادروبردبیرون

اونجاکه ساکت شدآرادگفت

-مردچته؟خودتوجمع کن برادرمن!پیداش میکنیم

-چطوری؟هیچ ردی ازش نداریم.آرادمن گندزدم خودم بایدمیرفتم دنبال دخترا.نه اونومیفرستادم

-اشتباه نکن!توهم اگه میخواستی مخالفت کنی اون نمیزاشت.یعنی تاحالانشناختیش

-چرا!چرا!امابازدارم میسوزم من اونوازدست دادم

-نه!آریااون ازدست نرفته اون برمیگرده مطمئن باش ماباهم برش میگردونیم

بااین حرف آراددستام رودورکمرش حلقه کردم وگفتم

-آره من پیداش میکنم!من طنینم روپیدامیکنم

بعدهم باکمک آرادبلندشدم اماقلبم هنوزداشت میسوخت ...وقتی به لبخندش فکرمیکردم آتیش میگرفتم.سخت بودنبودنش ندیدن لبخندش سخت بود

بالاخره بعدازچهارروزبرگشتیم ایران تمام دبی رو زیروروکردیم اماخبری ازطنین نبود

بالاخره عکسش روسپردیم به پلیس دبی وازشون خواستیم که اگه خبری شدبهمون خبربدن خودمون هم برگشتیم ایران

واردایران که شدم احساس آرامش توی قلبم نشست انگارمطمئن شدم که اونوتوی ایران پیدامیکنم

ماموریتمون تقریباتموم شده بود.پس برگشتیم به ستاد

همه افرادشون رودستگیرکرده بودیم البته به جزحبیب.اون کثافت معلوم نبودکه چطوری ازاومدن ماخبردارشده بود.مطمئن بودم که غیب شدن طنین هم کارخودکثافتش بود

طبق گفته طنین گروه بایدیه رئیس اصلی هم داشته باشه پس مابایددنبال اون دونفرمیگشتیم تاطنین روهم پیداکنیم اماماهیچ اطلاعاتی ازشخص فرضیمون نداشتیم وفقط دنبال حبیب میگشتیم که پیداکردن اون هم غیرممکن بودانگارآب شده بودرفته بودتوزمین

ازهرطرف میرفتیم به بن بست میخوردیم

طنین!توکجایی؟خدای من خودت کمکم کن!

باامروزدقیقاده روزازمفقود شدن طنین میگذره وماهیچ نشونه ای ازش نداریم حتی نمیدونیم که مرده یازنده است

داشتم تواتاقم دوباره ازاطلاعاتمون روبررسی میکردم که آراداومدتو

آراد-برادرمن!چکارمیکنی؟بازکه نشستی پای اینا!خودتونابودکردی که.اصلایه نگاه به آینه انداختی؟

-ولم کن آراد.

-آریاباورکن!اینجوری وبااذیت کردن خودت به جایی نمیرسی.

دادزدم

-میدونم میدونم...امامیتونم چکارکنم؟هان.به نظرت بااین اتفاق دیگه همه چی مثل قبل میشه؟

-نه برادرمن!نه!نمیشه چون تودیگه آریای قبل نیستی.پس بااین کارات کاری نکن که عشقت کم کم سردبشه وبمیره خودت روکه نجات بدی،عشق توی قلبت رونجات دادی

سرم وانداختم پایین وگفتم

-پس طنین چی؟

بااین حرف من آرادهم ساکت شددیگه همه ازپیداکردنش ناامیدشده بودن.

سرم روبلندکردم وتوی چشمای اشکی آرادزل زدم

-آرادمن نمیتونم عشقم روفراموش کنم.فکرمیکنی چرااین قدرخودم رودرگیرکارمیکنم؟هان؟

لحظه ای منتظرجوابش موندم امااون فقط بهم زل زد.خودم ادامه دادم

-چون تاسرم خلوت میشه تامیخوام یکم بخوابم تمام لحطاتی که کنارم بودیادم میاد...ازروزاولی که پاگذاشت تواین ستادلعنتی تالحظه آخری که توی دبی دیدمش یادم میادوهرلحظه وهرثانیه خودم رونفرین میکنم که چرا گذاشتم بره؟چرا؟...خیلی وقتاهم حسرت میخورم که چراحداقل بهش نگفتم که دوسش دارم...چراتوی این مدت سعی نکردم باهاش بهتررفتارکنم؟

دیگه توانم تموم شده بودسرم رودوباره گرفتم پایین وبامشت روی میزکوبیدم

-خسته ام آرادخسته!آرامشم رفته وپیداکردنش سخت شده

آراداومدجلوگفت

-آریاتواینجوری فقط داری خودت رواذیت میکنی؟بیابروخونه یه کم استراحت کن

-نمیتونم مرد!نمیتونم

این دفعه عصبانی شدوگفت

-یعنی چی که نمیتونی؟فکرخودت رونمیکنی فکراون مادربدبختمون باش که هرشب که من میرم خونه میگه پس چراآریانیومد؟فکرمیکنه مابهش دروغ گفتیم که توسالمی وزنده

بافکرمادرم یه دفعه ازجام بلندشدم وگفتم

-آریامنوببرخونه!

بااین حرفم بااین که ازحرکتم جاخورده بوداماخوشحال شدوسری تکون داد

آره من بایدمیرفتم خونه!بایدمیرفتم پیش مادرم اون همیشه غم خوارم بوده مطمئنم میتونم پیش اون کمی آرامش پیداکنم

باآرادازستادخارج شدیم...تمام مدت که ازاتاقم تادرب ورودی رومیگذروندم همه باتعجب به قیافه ام نگاه میکردن.آخرین لحظه خودم هم خودم روتوی شیشه های درب ورودی دیدم.

واقعاچقدروضعیتم زارشده بود

تمام ریشام دراومده بودودورچشام هم گودی افتاده بود.اونم کی منی که همیشه به سرووضعم میرسیدم اماالان دیگه مهم نبود.اونی که برام مهم بودجلوش خوب به نظربیام دیگه کنارم نبود

آراددرروبرام بازکردتاسوارشم

تاسوارشدم برگشتم به طرفش وگفتم

-آرادتندبرو!بدجوردلم مامان رومیخواد

آرادهم خنده ای کردوگفت

-گریه نکن پسرکوچولوالان مامانت روپیدامیکنیم

خنده ی کوتاهی کردم وگفتم

-خفه شو!

اماآراداصلابه حرفم توجهی نکردفقط لبخندی زدوگفت

-بالاخره بعدازچندوقته خنده رو روی لبات دیدم گرچه خیلی تلخ بودامابازم خوب بود

بعدهم دستی به شونم زدوگفت

-خوشحالم برات آریا!هیچ وقت فکرش روهم نمیکردم که یه روزی عاشق بشی گرچه خنده هات تلخه امابه شیرینی عشقی که توی قلبته میارزه!

من هم لبخندی براش زدم وگفتم

-آراددعاکن پیداش کنم وگرنه دیگه همین خنده تلخ هم روی لبام نمیاد

-پیداش میکنیم آریا!مطمئن باش.امیدداشته باش

بعدازاین حرف هم فوراحرکت کردبه سمت خونه

آره!نبایدامیدم روازدست میدادم من طنینم روپیدامیکنم

خونه که رسیدیم آراددرزدمامان فورااومدپشت آیفن

-آرادتویی؟آریاهم همراته؟

آراد-آره مامانم!پسرخل وچلت روآوردم

من هم رفتم جلوی آیفن وگفتم

-سلام مامان خانوم

بااین حرف من صدای جیغ مامان توی آیفن پیچید

آرادخنده ای کردوگفت

-فکرکنم مامان غش کرد

چون مامان یادش رفته بوددرروبازکنه

دوباره آراددرزدکه اینبارمامان خودش اومددم درودرروبرامون بازکرد

انگارمیخواست باچشمای خودش ببینه که من پشت درم

تامنودیداشک ازچشماش جاری شدومنوکشیدتوبغلش من هم خم شدم طرفش ودستام روانداختم دورکمرش وبایه نفس عمیق بوی مادرم روتوی ریه هام کشیدم وای که چقدرآرامش بخش بود

همین جورجلوی درهمدیگه روبغل کرده بودیم که صدای آراددراومد

-خداشانس بده... ماکه اومدیم بعضی هافقط چشم غره میرفتن حالاهمچین پسرشون رومیچلونن که آب لمبوشد

بعدهم دوباره غرغری کردوگفت

-حداقل برین تو!جلودروهمسایه زشته

توی تمام مدتی که داشت غرغرمیکرداصلاحواسش به مانبودکه داشتیم بهش نگاه میکردیم

یه دفعه مامان رفت طرفش وگردنش روکشیدپایین وبوسه ای روی پیشونیش زدکه نیش آرادبازشدومامان روگرفت توآغوشش

مامان هم که داشت گریه میکردگفت

- من جونم روهم واسه پسرام میدم.مگه برای من تووآریا دارین؟؟؟ شمادوتاتون جگرگوشه های منین!

بالاخره همه باهم رفتیم تو.باآرادرفتیم روی مبلای توی سالن نشستیم.مامان هم رفت تابرامون شربت بیاره

بعدکه شربت روآوردبهمون تعارف کردونشست اماتمام این مدت به قیافه عجیب من نگاه میکردآخرهم آرادطاقت نیاوردوگفت

-اه!آریاپاشویه دستی به این سروروت بکش مامان ازبس باتعجب به تونگاه کردچشاش زدبیرون

من هم بالبخندبلندشدم وگفتم

- باشه پس یه نیم ساعت دیگه درخدمتتونم

آرادسری تکون دادوگفت

-تاتوبیای من هم یه کمی قضیه روواسه مامان بازمیکنم

-چی؟

-کوفته چی!نکنه میخوای چیزی نگی؟بروببینم

بعدهم بدون توجه به من چرخیدسمت مامان وگفت

-مامان خوشگلم بیااینجا کنارخودم بشین تابرات بگه چه خبره .میترسم آخرش چشمات ازتعجب بزنه بیرون

دوباره روکردبه من که توپله هاوایساده بودم وگفت

-گمشوبرودیگه!جلوی تونمیتونم داستان عشقولانه ام رودرست تعریف کنم

-خیلی خری!

-خرعمته!

بااین حرف آرادمامان گفت

-اِ -آرادمودب باش

آرادهم مثل این بچه هاسرش روانداخت پایین وگفت

-ببخشیدمامی

مامان خندید.من هم رفتم تابه خودم برسم واین آرادتعریفاش روبکنه

حالامعلوم نیست چیامیخوادبگه که من نبایدمیبودم

اول رفتم سراغ کمدلباسم ویه تیشرت وشلوارتیره انتخاب کردم که بپوشم دلم نمیخواست روشن بپوشم.

بعدهم باریش تراش ریشم روزدم وبعدازیه دوش حسابی موهام روخشک کردم واومدم پایین

پایین که رفتم دیدم مامان داره میخنده معلوم بودکه آراداحمق همه چی روتعریف کرده

-هی آراد!دروغ بافته باشی حالت رومیگیرم

بااین حرف من مامان برگشت بالبخندبهم نگاه کرد.لبخندی که اشک هم توی چشاش جمع بود

بادیدن چشمای اشکیش ناخودآگاه اشک توی چشمای من هم جمع شدویه قطره ازچشمم چکید

مامان هم پاشدایستادوآغوشش روبازکرد

دیگه بیشترازاین صبرجایزنبود...اون مامانم بودپس میتونستم راحت براش دردودل کنم

واسه همین من بادوقدم خودم رورسوندم به مامان وتوی بغلش فرورفتم

تابغلش کردم اشکام خودبه خودریخت.هیج وقت جلوی مامانم خوددارنبودم گرچه آدم مغروری بودم وکمترکسی اشکم رودیده بوداماجلوی مامانم یه پسربچه ی بی پناه بودم که تنهامحل امن برام آغوش خودش بود

مامان ازلرزش شونه هام متوجه گریه ام شدوگفت

-گریه کن پسرم!گریه کن.میدونم دلت سوخته پس گریه کن تاآروم شی.

همینجورکه من گریه میکردم مامان هم روی شونه هام دست میکشیدوباحرفاش دل داریم میدادآخرش هم گفت

-گریه کن اماامیدت روازدست نده.من مطمئنم که پیداش میکنی

بعدیه دفعه تندی بااخم منوبلندکردروبه من انگشت اشاره اش روتکون دادوگفت

-یعنی بایدپیداش کنی.توبایدعروس منوپیداکنی .مگه میشه من به همین راحتی دختری که توروبه ازدواج راضی کرده ازدست بدم محاله

بااین حرف مامان خنده ای کردم وتازه تونستم چشمای سرخ ازگریه اش روببینم 

من هم گفتم

-باشه مامان.قسم میخورم که پیداش کنم

بعدهم چرخیدم طرف آرادکه دیدم باباهم کنارش نشسته وهردودارن بالبخندبه من نگاه میکنن وچشمای اوناهم اشکیه

باتعجب نگاهی بهشون کردم وگفتم

-گریه کردین؟

باباخنده ی تلخی کردوگفت

-گریه ات دل سنگ وآب میکردبابا...مگه میشه گریه نکرد؟

بااین حرف بابابلندشدم ورفتم طرفش که اون هم بلندشد ومنوتوی آغوشش گرفت وبعدزدپشتم وگفت

-پسرم دیگه مردشده.اون عاشق شده

بااین حرف بابالبخندی زدم واونوسفت توی بغلم فشاردادم که دوباره صدای آرادبلندشد

-اه!بسه دیگه حالم بهم خورد!چه خبرته آریاهمه روآب لمبوکردی؟

باخنده ازباباجداشدم ورفتم طرفش وبعدهم گفتم

- حالاچون تودوست نداری آب لمبوشی پس اینوبگیر

بعدهم مشتی توی بازوش زدم که صدای اعتراضش بلندشد

-آخ!الهی دستت قلم شه.توکه بدترمنوخردوخاکشیرکردی.الهی بمیری.الهی بی طنین...

فورادستم رو روی دهنش گذاشتم وگفتم

-اینونگوداداش.نگو.دلم میسوزه

اون هم لبخندی زدوگفت

-ببخشیدفقط شوخی بود

من هم سری تکون دادم ورفتم کنارش نشستم

بااین که خودم اونجا بودم امانمیتونستم فکرم رواونجابیارم همش فکرم پیش طنین بود

طنین من کجایی؟

بالاخره یک ماه گذشت وماهنوزنتونسته بودیم طنین روپیداکنیم حسابی کلافه بودم اماامیدم روازدست نداده بودم 

امروزقراربودخبرمفقودشدن طنین روتوی تلویزیون اعلام کنن انگارهمه ناامیدشده بودن

دوست نداشتم این کارروبکنن امانمیتونستم جلوشون روبگیرم

فقط درجواب سردارکریمی که این خبرروبهم دادگفتم چرا؟که اون هم سرش روانداخت پایین ورفت

خدای من خانواده اش چی میکشن؟قراربودبه اوناهم خبربدن.مطمئنم دیوونه میشن

حتی هنوزستادقبلی هم که طنین توش کارمیکردخبرنداشتن که چه بلایی سرش اومده وامروزهمه باهم خبردارمیشدن

طنین خواهش میکنم خودت روزودترنشون بده

یه نشونه میخوام تاپیدات کنم.خواهش میکنم.

________________________________________

طرلان

ازدانشگاه که اومدم یه راست رفتم سراغ مامان که دیدم توی آشپزخونه داره غذادرست میکنه

-سلام برمامان گل خودم

برگشت طرفم وگفت 

-سلام عزیزدلم.برودست وروت روبشورتابابات که اومدناهاربخوریم

امامن اصلابه حرفش توجهی نکردم ونگاهم فقط به چشمای سرخش بود...مطمئن بودم به خاطرطنین گریه کرده.رفتم جلوودستم روانداختم دورگردنش

-مامانم!بازم که توگریه کردی؟به خداطنین حالش خوبه

-پس چراباماتماس نمیگیره؟

-آخه خودت که بهترمیدونی اون توی ماموریت باشه نمیتونه تماس بگیره

-میدونم عزیزم تودرست میگی!امابازم دلم آروم نمیشه....آخه امروزیه نامه ازوزارتشون اومدکه برای طنین بود...منم یادش اوفتادم نتونستم طاقت بیارم

باتعجب به مامان نگاه کردم وگفتم

-نامه؟چرابایدنامه طنین بیاداینجا؟

-نمیدونم!حالابابات که اومدبازش میکنیم ببینیم چیه؟

-باشه کاری دارین من انجام بدم

-نه عزیزم توبرواستراحت کن

-پس تابابابیادمن میرم پای تلویزیون

-باشه!بروبزن شبکه ارتش ببینم چیزخاصی ازخواهرت نمیگن؟

-وامامان!مگه طنین رئیس جمهوره؟

-کمترازاونم نیست.دخترم سرهنگه

-اوهو!بااین دختردماغوت!

-برودختر.اینقدرحرصم نده

خنده ای کردم ورفتم سراغ تلویزیون بعدازاینکه رمزشبکه روزدم نشستم روی مبل

داشت اخبارنشون میدادهیچ چیزخاصی نمیگفت

-نگفتم مامان؟دخترت که...

همون موقع صدای گوینده تلویزیون باعث شدکه قلبم وایسه برگشتم به تلویزیون نگاه کردم که داشت خبربدی رومیدادنمیدونم چرایه دفعه دلم آشوب شد

به صفحه تلویزیون که نگاه کردم عکس طنین رودیدم وبعدهم صدای گوینده که میگفت

-هم اکنون خبربدی رودریافت کردیم.سرهنگ طنین رستگارسرهنگ ارتش سایبری مفقودشدن وهیچ اثری تاکنون ازایشون یافت نشده

دیگه بقیه خبررونمیشنیدم کاملاتوی شوک بودم که صدای جیغ مامان منوبه خودم آورد

برگشتم طرف آشپزخونه که دیدم مامان حالش بدشده وافتاده روی سرامیکا!

فورابه سمتش رفتم بغلش کردم

-مامانم!مامان خوبم!بلندشو.چشماتوبازکن مامان

امااصلاچشاش روبازنمیکرد

دویدم سمت آشپزخونه وبایه لیوان آب برگشتم کم کم به هوش اومد

فورازنگ زدم به بابا

-الوباباسلام!

-سلام گلم!خوبی؟بابا

-بابایی خودت روزودبرشون خونه! مامان حالش خوب نیست

همینطورکه این حرفارومیزدم ازشدت شوک میلرزیدم

-باشه عزیزم الان میام!

بعدازباباهم فورازنگ زدم به حسام که چندروزی بوداومده بودشیرازوبدون اینکه بزارم حرفی بزنه گفتم

-الوحسام خودت روبرسون خونمون.مامانم حالش بده

اون هم باشه ای گفت وقطع کرد

رفتم سراغ مامان وبغلش کردم وهمون جاروی سرامیکای توی سالن نشستم

باهم گریه میکردیم ومامان مدام طنین روصدامیزدکه یه دفعه صدای درسالن اومدوباباوحسام باهم واردشدن

مامان تابابارودیدبلندشدورفت طرفش وباگریه گفت

-محمود.دخترم!طنینم

بعدهم خودش روانداخت توی بغل بابا

باباکه هنوزنفهمیده بودچی شده گفت

-چی میگی؟چه خبرشده؟

باباکه دیدمامان دیگه چیزی نمیگه وفقط گریه میکنه روکردبه من وگفت

-طرلان چی شده؟بابا.سکته کردم یکی یه چیزی بگه

باگریه وایسادم وگفتم

-باباطنین؟

-طنین چی؟

-طنین.اون...

حسام که ازتکه تکه حرف زدن من عصبی شده بوددادزد

-طرلان مثل آدم حرف بزن!سکتمون دادی

منم مثل خودش دادزدم

-باباطنین مفقودشده.هیچ اثری ازش نیست امروزتوی اخبارگفتن

بااین حرف من بابادستش روگذاشت روی قلبش وافتادزمین که صدای یاخدای حسام بلندشدوبه سرعت دویدیم سمتش

حسام روبه من گفت

-بروقرصاش روبیار.بدوطرلان

فورارفتم سراغ داروهای باباواوناروآوردم!کمی که حال باباخوب شد،دیدم همون جورکه سرش پایینه داره شونه هاش میلرزه

همهمون بادیدن گریه ی باباشروع به گریه کردیم .خدای من!باورمون نمیشدکه طنین مفقودشده باشه

باباناله میکردومیگفت

-خدای من حتی نتونستم خوب ببینمش!دخترم.دخترعزیزم

گریه ی بابادل هممون روخون کرده بود

بابا-دلم میسوزه که وقتی هم اومداینجااینقدراذیتش کردیم که یه روز روهم به زورموند.خدایاخودت طنینم روبهم برگردون

بااین حرف باباصدای گریه مامان تبدیل به شیون شد

توی یه ساعت همه اقوام خبرمفقودشدن طنین روشنیدن واومدن خونه ما!نامه هم درباره مفقودشدن طنین بود ومیخواستن ماروخبرکنن

بالاخره باتصمیم همه قرارشدکه ماهم بریم تهران.حسام هم بامابرمیگشت تهران.ماهم قراربودکه بریم خونه حسام اینا

به شدت نگران طنین بودیم پس باهواپیمااومدیم تهران.باماشین اومدن سخت بودوطول میکشیدوماهم توانایی صبررونداشتیم

ازهواپیماکه پیاده شدیم داخل فرودگاه بهنازرومنتظرخودمون دیدم.تامنودیدبه سمتم دویدکه من هم به سمت اون دویدم وبغلش کردم ازقبل بهش خبرداده بودن.فوراشروع به گریه کردوگفت

-طرلان!متاسفم

من هم شروع به گریه کردم وگفتم

-نه نگومتاسفم!خواهرم پیدامیشه من مطمئنم.من مطمئنم

اون هم تندتندسرش روبه تاییدحرفام تکون میدادواشک میریخت

منوازخودش جداکردوروبه پدرومادرم که حالارسیده بودن به ما گفت

-سلام.بفرمایین بیرون منتظرتون هستن

بعدهم روکردبه مادرم وگفت

-واقعامتاسفم

دوباره صدای گریه مامان بلندشد

بهناز-گروهی ازسران ارتش بیرون ازفرودگاه منتظرتون هستن

بااین حرف همه به بهنازنگاه کردیم که سرش روانداخت پایین

رفتم جلوش ونگهش داشتم

-منظورت چیه؟

دوباره اشکاش دراومدوگفت

-همه ازپیداشدن طنین ناامیدشدن

-چی؟چرا؟مگه چندوقته ازگم شدنش میگذره؟

-یه ماهه!

باتعجب دادزدم

-چی؟پس چراحالابه ماخبردادین؟توچرازودترنگفتی؟

-ستاداصلی به هیچ کس خبرنداده بودماهم تازه خبردارشدیم

خدای من باورم نمیشد.ایناچی پیش خودشون فکرکردن.اونافکرمیکنن خواهرمن مرده

بیرون که اومدیم حدودبیست نفرنظامی جلوی درب خروجی فرودگاه وایساده بودن که بادیدن بهنازکنارمافورااحترام گذاشتن

دلم میخواست برم بزنمشون.محال بودکه خواهرمن مرده باشه!اون زنده است ایناچرااینقدرباترحم به مانگاه یکنن

رفتم جلوباجیغ گفتم

-اومدین اینجاچیکار؟به جای این کارابرین خواهرم روپیداکنین.اون نمرده اون نمرده

بعدهم باگریه روی زمین افتادم که بهنازکمکم کردبلندشم

برام سخت بودغیرقابل باوربود 

آریا

باآرادبیرون ازفرودگاه وایساده بودیم.خبرداشتیم که امروزقراره خانواده طنین بیان تهران ازطریق حسام خبردارشده بودیم...بلافاصله بعدازاین خبرزنگ زده بودبه من وصحت ماجراروپرسیدکه من هم تاییدکردم

همین طورمنتظربودیم که دیدیم خانواده طنین اومدن بیرون.من وآراددورترازبقیه وایساده بودیم درواقع به خاطرمن چون رویی نداشتم که جلوبرم

حدودبیست نفرجلوی درفرودگاه ایستاده بودن

داشتم به مادرطنین که زارمیزدنگاه میکردم که یه دفعه طرلان اومدجلودادزد

-اومدین اینجاچیکار؟به جای اینکارابرین خواهرم روپیداکنین.اون نمرده اون نمرده

بعدهم افتادروی زمین وشروع به گریه کرد.باگریه ی اون صدای شیون مادرش هم بلندشد

سردارکریمی جلورفت وگفت

-واقعامتاسفم!ماتمام تلاشمون روکردیم اماهیچ اثری ازایشون نیست

داشت بدترخون به دلشون میکرد

بااین حرف سردارصدای گریه ی اون دوتابلندترشد

دیگه نمیتونستم طاقت بیارم من مطمئن بودم که طنین زنده است واسه همین حرکت کردم برم جلوکه آراددستم روگرفت

-ولم کن آرادنمیبینی دارن میشکنن؟

-چرابرادرمن دارم میبینم.امانرو

-چرا؟بزاربرم بهشون بگم که من پیداش میکنم

-نه !نبایدالکی بهشون امیدداد

-چی میگی؟من مطمئنم طنین زنده است

-آره منم مطمئنم!امااگه خدای نکرده پیداش نکنیم میدونی ازاین بیشترمیشکنن

نگاهی بهشون انداختم وچرخیدم طرف آرادکه ادامه داد

-صبرکن!آریا.ان شاالله وقتی پیداش کردی میریم واین خبرخوب روبهشون میدیم اماالان وقتش نیست

بعدهم دست منوکشیدوازاونجادورکردامامن هنوزنمیتونستم لحظه شکستن مادرش روفراموش کنم

اون زن گرچه ازچهره جوون به نظرمیرسیداماکمرش خم شده بود

وقتی خونه که رفتیم این چیزاروبرای مامان تعریف کردم مامان هم گریه کردوگفت

-کم چیزی نیست!جگرگوشه اش روازدست داده.وقتی به این فکرمیکنم که اگه جای اون زن بودم چه به سرم میومددلم میسوزه

بعدهم برای دل بیچاره مادرطنین گریه کردوگفت 

-فرداحتمابایدبرم بهش سربزنم.اون به هم زبون وهم دردنیازداره.محاله مادرعروسم رو ول کنم

من هم بااین حرف مامان لبخندتلخی زدم وگفتم

-ممنونم مامان

چندروزدیگه هم گذشت اماماهیچ خبری ازطنین نبود

ازتمام کسایی هم که دستگیرکرده بودیم چیزی بدست نیاورده بودیم ...مثل اینکه رئیسشون روازروی قیافه فقط حبیب اون رومیشناخته همه فقط یه اسم رومیگفتن

-سام

هممون درگیربودیم...البته بقیه به جزمن وشایدآرادقطع امیدکرده بودن هنوزروم نشده بودکه سری به خانواده طنین بزنم اماحسام ومامان میگفتن که حالشون اصلاتعریفی نداره

همین طورداشتیم باآرادشواهدروبررسی میکردیم که اول صدای تلفن من وبعدهم تلفن آرادبلندشد

مثل اینکه پیام اومده بودبه سرعت رفتیم طرف گوشی هامون وبعدهردومون باهم سرمون روبالاکردیم وگفتیم

-پیداشد

دیگه ازخوشحالی نمیدونستم چکارکنم دویدم طرف آرادوبغلش کردم وهمون جورپشت سرهم میگفتم

-آراد!طنین پیداشد.طنینم پیداشد.اون برامون آدرس فرستاده.اون کسی روکه دزدیدتش رو

یه دفعه باحرفی که میخواستم بزنم به شک افتادم.برگشتم وبه گوشی توی دستم نگاه کردم

خدای من باورم نمیشداینکه؟چطوری؟

به آرادنگاه کردم اون هم مثل من شوکه شده بود

طنین

دیگه چشمام بازنمیشدازبس کتک خورده بودم نایی نداشتم 

هنوزهم باورم نمیشدکه رئیس احسنی سام باشه

همون اولش که دیدمش باخنده روبه من گفت

-چیه؟فکرنمیکردی که پسرعموی حسام رئیس این تشکیلات بزرگ باشه؟

به هرحال اگه اونطرفش پلیس شد،اینطرف هم بایدخلاف کارمیشد

بعدهم بلندزدزیرخنده .بهش که حمله کردم بایه لگدکوبیدتوی قفسه سینه ام

وپرتم کردکه دادزدم

-چی ازجونم میخوای عوضی؟من چه بدردتومیخورم

-ازتو؟هیچی!امامیخوام انتقام بگیرم 

-انتقام؟

-آره هنوزجشن حسام روکه یادت نرفته هم انتقام اون روزهم انتقام ازدست دادن محموله ام رو...توی عوضی باعث همه ایناشدی

بعدهم به شدشروع به کتک زدنم کرد

تمام بدنم دردمیکنه فکرکنم یه ده روزی هست که اینجام وهرروزفقط اون عوضی میادوکتکم میزنه

داشتم روی زمین مینالیدم که دوباره صدای درکه بالگدبازشد،اومد

به سختی سرم روبلندکردم که دیدم اون عوضی وایساده اونجاویه سرنگ هم دستشه

خنده ی کثیفی کردوگفت

-سلام!جناب سرهنگ.امروزمیخوام بهت حالی بدم... آماده ای؟

تاسرم روبالاکردم که ببینم میخوادچه غلطی بکنه سوزش سرنگ روتوی دستم حس کردم وبعدش هم بیهوشی کامل

نمیدونم چقدربیهوش بودم اماوقتی چششمام روبازکردم دیدم که دوباره اون بایه سرنگ دیگه بالای سرم وایساده

گفت

-دیروزکه اونوبهت زدم انگارخیلی بهت نساخت.امااین حالت روجامیاره

وبعدهم سوزن روبه دستم زداینباربیهوش نشدم اماسرم گیج میرفت

هرروزمیومدبهم یه سرنگ میزدومیرفت...دیگه این آخری هابدون اینکه چیزی بگه دستم روجلوش میگرفتم اون هم باخنده بهم سرنگ رومیزد

نمیدونم چی بودکه اگه یه ساعت دیرترمیومدتموم بدنم شروع به دردگرفتن میکرد

طوری که خودم روبه درودیوارمیکوبیدم وازشون میخواستم که کمکم کنن

خدای من چه به سرم اومده؟داشتم بدنم روبه دیوارمیکوبیدم که صدای دراومدوحبیب اومدتو

-سلام عزیزم.خوبی؟

-گمشوکثافت

-اوه اوه!توکه بی ادب نبودی؟

-خفه شومهدی!تمام بدنم دردمیکنه

اومدطرفم وگفت

-منم اومدم کمکت کنم

بعدهم دستم روگرفت که بامشت زدم توی صورتش بااینکه مشتم جون نداشت امابازهم دردش اومد

-زنیکه عوضی حالت رومیگیرم

بعدهم بهم حمله کرد

بهترین موقعیت بوداگه اینوازدست میدادم دیگه معلوم نبودکه کی ازاینجاآزادمیشدم ایناهم که کمربه مرگ من بسته بودن...بعیدمیدونستم آریاهم پیدام کنه چون مطمئن بودم ردیابم ازکارافتاده وگرنه تاحالاپیدام کرده بودن...

بهم که حمله کردبهش چسبیدم وبا مشت توی شکمش میزدم واون هم بامشت توی شکمم جوابم رومیداد...بادست راستم مشت میزدم وبادست چپم سعی میکردم که گوشیش روبردارم واون هم که سعی میکردجلوی مشتام روبگیره وجوابشون روبده اصلاحواسش نبود

گوشی روکه درآوردم خودم روهم روی زمین انداختم اون هم باچندتالگدمنورهاکردورفت اماقبل ازرفتنش گفت

-اینقدردردبکش تاجونت دربیاد.سام که نیستش من هم محاله بهت موادبرسونم

بااین حرفش دادزدم

-مواد؟

خندیدوگفت

-پس چی؟بدبخت نمیدونستی که معتادشدی؟

بعدهم دوباره خنده ی کثیفی کردورفت

باورنمیشدمن معتادشده بودم!نه!خدای من!

زندگیم نابودشد

همون جانشستم وزارزدم حالم اصلاخوب نبود...هم درد داشتم هم به خاطرکتکایی که خرده بودم همش خون بالامیاوردم ...باتمام تلاشم سعی کردم که به آریاپیام بدم اول میخواستم به اون فقط پیام بدم اماترسیدم که متوجه نشه پس به آرادهم پیام دادم وآدرس جایی روکه بودم وهمراه بااسم سام رونوشتم 

حداقل اگه جام روعوض کنن بادیدن اسم سام پیدام میکنن

خدای من خودت کمک کن

دیگه دردم غیرقابل تحمل شده بودوبادادخداروصدامیزدم

یه چندبارهم حبیب اومدوپشت درخندیدتاحرص منوبیشترکنه امامن اونقدردردداشتم که به اون توجه نمیکردم وآخرش هم ازدردبیهوش شدم 

آریا

باآرادبه سرعت آدرس روپیداکردیم وبه همه نیروهاآماده باش دادیم

همه ازاین که طنین زنده است خوشحال بودن اولش باورنمیکردن اماوقتی پیامش رونشونشون دادم فوراآماده شدن

سردارکریمی هم دستوربه تحت نظرداشتن ساختمون مذکورداد

قراربودساعت چهارصبح بهشون حمله کنیم 

الان هم داشتیم باآرادمیرفتیم که به خانواده طنین این خبرخوب روبدیم

اونقدرخوشحال بودم که نمیدونستم چطوری خودم روبرسونم به خونه حسام اینا!...مامانم هم اونجابودازقبل به حسام زنگ زده بودم وگفته بودم که کارتون دارم

اونجاکه رسیدیم آرادماشین روپارک کردمن هم پیاده شدم تازنگ درروبزنم

تاآرادماشین روپارک کنه وبیاددرروبرامون بازکردم

داخل که رفتیم مامان وحسام هردوشون بیرون اومدن وگفتن

-چی شده؟آریا

لبخندی زدم که ازلبخندم انگارنگاه اوناهم گرم شد

-بریم داخل تابه همتون بگم

باهم رفتیم داخل.مامان وبابای طنین وطرلان همراه باخاله وشوهرخاله ام هم نشسته بودن

تارفتم داخل طرلان بلندشدواومدطرفم وبالحن تندی گفت

-خوب شدبالاخره خودت رونشون دادی.چیه؟میترسیدی؟چه بلایی سرش آوردین؟کجاست ؟خواهرم کجاست؟

بعدهم شروع به گریه کردکه حسام اومدواونوازمن دورکردوسعی کردآرومش کنه

من هم سرم روانداختم پایین وگفتم

-میدونم وظیفه ی من بودبه عنوان رهبرگروه که زودترازاینابهتون سربزنم اماباورکنین روش رونداشتم.من بایدازدخترتون مواظبت میکردم اماباورکنبن تمام تلاشم روکردم وبه خاطرهمین که نتونسته بودم نجاتش بدم رویی نداشتم که اینجابیام

بابای طنین اومدجلوودست گذاشت روشونه ام وگفت

-تقصیرتونیست پسرم!تقصیراون عوضیاست.طنینم رو...

امادیگه نتونست ادامه بده وشروع به گریه کردازروزاولی که دیده بودمش شکسته ترشده بودمیدونستم بااین خبرم خیلی خوشحال میشه کمکش کردم که بشینه بعدهم روکردم به همشون وگفتم

-اماالان من یه خبربراتون دارم

مامان طنین فوراازجا بلندشدوگفت

-چی؟چی شده پسرم؟

لبخندی بهش زدم وسرم روبین همشون چرخوندم ویه نگاه به آرادانداختم که بالبخندتاییدکرد

-ماطنین روپیداکردیم

طرلان-چی؟

-آره جاش روپیداکردیم وامشب موقع سحربه اونجاحمله میکنیم ونجاتش میدیم

بااین حرف من بابای طنین روی زمین نشست وسجده شکربه جا آوردهمه خوشحال بودن

بیچاره مادرطنین که هنوزداشت گریه میکرد.البته مطمئن بودم این دیگه ازخوشحالیه

حسام-عالی بودآریا!خبرت عالی بودهمه ماخوشحال شدیم

-ماهم خوشحال شدیم

آراد-خوب آریابریم دیگه؟

سری تکون دادم روبه بقیه گفتم

-خوب مادیگه میریم برامون دعاکنین

مامان- برین به سلامت پسرم!مواظب خودتون باشین

دوباره سری تکون دادم وباارادازاونجا خارج شدیم

که آرادگفت

-حداقل یه لیوان آب هم دستمون ندادن!حالامن هیچی تواونجااینقدرفک زدی فکت داغون شد،گلوت هم که خشک شده نبایدیه چیزی بدن بخوری

خنده ای کردم وگفتم

-آراد!

-باشه بابا!

بعدهم یه دفعه روکردبه منوگفت

-توهم خوب میتونی فک بزنیا!همچین رفته بودی رومنبرکه پایین آوردنت کارحضرت فیل بود

مشتی بهش زدم واینبارخودم پشت فرمون نشستم وبه سرعت رفتیم به محل عملیات

تمام کسایی که توی ماموریت همراهمون بودن توی عملیات امروزهم حضورداشتن.مثل اینکه همه منتظربودن خبری ازطنین بشه تاخودشون روبرسونن

به محل که رسیدیم سرگردخانی اومدجلوبعدازاحترام گذاشتن گفت

-سرهنگ!تمام دوربینای ساختمون روهک کردیم ده نفرتوی ساختمونن باحبیب وفکرکنم که سرهنگ روهم توی زیرزمین زندانی کرده باشن.چون اونجازیرزمین داره امادوربینی اونجانیست

-خوبه!کارتون عالی بود؟سردارکریمی تماس نگرفتن؟

-چراقربان!گفتن که روندکارروبهشون اطلاع بدیم

-باشه!به بچه هااطلاع بده که یه ساعت دیگه بهشون حمله میکنیم آماده باشن.طبق نقشه بایدپیش بریم مواظب باشن اشتباه نکنن

-چشم

دوباره احترام گذاشت ودورشد

روبه آرادگفتم

-بیابریم شرایط دورخونه روبررسی کنیم نبایدهیچ راه فراری براشون بزاریم

باآرادتمام اطراف خونه روکه یه باغ بودروبررسی کردیم وهرجاکه احتمال میدادیم امکان فرارباشه رونیروقراردادیم

نقشه ازاین قراربودکه اول منوآرادهمراه باشش تاکوماندوواردبشیم وبعدگروه اصلی

سرساعت هردومون جلوی دیوارجنوبی آماده بودیم

دیوارجنوبی ساختمون کوتاه تربودوالبته درختای زیادی هم اینطرف وجودداشت که راحت میشدپشتش پناه گرفت

-آرادقلاب میگرم بروبالا

-باشه

آرادباقلاب گرفتن من ازدیواررفت بالاوبعدهم خم شدروی دیوارودست منوگرفت

دستش روگرفتم وسعی کردم باکمک پاهابرم بالابایه حالت پرشی رفتم بالاوبعدبااستفاده ازدست آرادبه صورت پرشی بایه حرکت پریدم پایین

آراد-پسرعجب حرکتی بود!کف برشدم

-بیاپایین اینقدرحرف نزن

-نه خداوکیلی!برای جنگولک بازی حرف نداری.بایدببرمت سیرک

-آرادخفه شو

-خودت خفه شو

-میام میزنمتا

-منم زنت رومیزنم

-جرات داری؟

سرش روخاروندوگفت

-راستش روبخوای نه!زن تویکی خودش کورکدیل هست چه برسه به تو

-هی مواظب باش چی بلغورمیکنی؟

-مگه چی گفتم

-که طنین کورکدیله نه؟!

-خوب خود هم الان گفتی

-چی؟

-گفتی طنین کورکدیله

کثافت داشت ازخودم سواستفاده میکرد 

-آراداگه خفه نشی این پنج تاانگشت روتوی صورتت خردمیکنم

بعدهم مشتم رونشونش دادم که آب دهنش رومثلاباترس قورت دادوگفت

-اونجوری که میره توی دهن من!نگران نیستی دستت رودندون بگیرم؟

-آراد!جون من یه بارجدی باش

فوراراست ایستادواخماش روباحالت بامزه ای توی هم کرد

-چرااخم میکنی؟

-میخوام جدی باشم

-جدی بودن اینجوریه؟

-توهرموقع که جدی هستی اینجوری میشی

سری تکون دادم این بشرآدم نمیشد

-خیلی خری

-دخترخالته

-اون که هست

برگشت بالبخندبهم نگاه کردوگفت

-الناز

منم لبخندی زدم وگفتم

-الناز 

همون لحظه صدایی اومدکه هردومون باهم رفتیم وپشت درختاپنهان شدیم

-آرادمواظب باش

-مواظبم

صدای پایی میومدکه هرلحظه نزدیک میشد

تااومدطرف ماآرادبامشت کوبیدتوی صورتش وبعدهم چنان زدپشت گردنش که فورابیهوش شد...نتونست فریادی بزنه

اونوبه یکی ازکوماندوهاسپردیم تاببرتش بیرون همراه باپنج تای دیگه رفتیم سراغ بقیه نگهبانا!پنج تاشون توی حیاط بودن پنج تای دیگه هم توی ساختمون

بالاخره ترتیب نگهباناروکه دادیم در روبرای بقیه گروه بازکردیم

-سرگردخانی باگروهت بروپشت ساختمون

-بله قربان

-سرگردامینی سمت راست

-بله

-سرگرد...سمت چپ روداشته باشین

-چشم قربان

-من هم ازجلومیام.حواستون روخوب جمع کنین

بادوبه طرف دررفتیم وقبل ازاینکه واردبشیم پشت دیواراپنهان شدیم بلندگوروبرداشتم وگفت

-شمادرمحاصره پلیسین.اسلحه هاتون روبندازین وبیاین بیرون

منتظربودم بیان بیرون که صدای آرادازتوی بیسیم بلندشد

-کف برصدات شدم...!عجب اکوی خفنی داشت.وای من عاشق این لحظه بلندگوبه دستی پلیسم

-برعکس من ازش متنفرم!انگارداریم خودمون رومسخره میکنیم.این که کاملامشخصه که اونابیرون نمیان پس چراگلوی خودمون روپاره کنیم

-پس توچراگلوی خودت روجردادی؟

-طبق قانون درضمن

خنده ای کردم وگفتم

-میخواستم اکوی صدام روتست کنم

آرادهم خندیدوگفت

-حقاکه داداش خودمی.فعلابای

بیسیم که قطع شدبرگشتم داخل رونگاه کردم که دیدم توی هول ولاافتادن ودارن سعی میکنن فرارکنن اماچون دیدن نمیتونن فرارکنن شروع کردن به تیراندازی

ماهم باگلوله جوابشون رودادیم

بالاخره بعدازحدودنیم ساعت حبیب وافرادش رودستگیرکردیم البته سه نفرشون هم کشته شدازماهم فقط یه سه چهارتاازبچه هازخمی شده بودن که فورافرستادیمشون بیمارستان

اوناروکه به سرگردخانی سپردیم باآرادرفتیم تادنبال طنین بگردیم

درورودی زیرزمین ازداخل خونه بازمیشدپس واردشدیم درروبازکردیم

طنین

دوروزبودکه دیگه بهم موادنزده بودن حالم خیلی خراب بودنمیدونم چراآریاهم نیومده بودیعنی نتونسته بودن پیدام کنن؟یانکنه پیامابهشون نرسیده؟بافکراینکه پیامانرسیده یه چندتافحش به مخابرات دادم

دیگه نایی نداشتم

حالم داشت بدمیشدتمام تنم دردمیکردودردش هم مثل این بودکه دارن مته میکنن توی استخونام

همش اینوراونورمیچرخیدم وخودم روبه درودیوارمیکوبیدم

دوباره داشتم ازدردبیهوش میشدم که صداهایی روازبیرون شنیدم صداهامثل صدای تیراندازی بود

اماچنددقیقه بعدصدای دونفرکه توی راه پله های زیرزمین میدویدن اومد

خودم روجمع کرده بودم دیگه حتی توانایی حفاظت ازخودم روهم نداشتم.وضعیتم خیلی داغون بود...میدونستم که چندتاازدنده هام شکسته چون نمیتونستم خودم روازحالت جمع تکون بدم دردش وحشتناک بود...بدترازاون هم وضعیتی که توش گرفتارشده بودم....خماریم نمیزاشت که بتونم مثل قبل حرکتی بکنم

دیگه کم مونده بودبزنم زیرگریه

باصدای دراتاقک که بازشدهه ایی کردم وبه زورخودم روعقب کشیدم اماتاسرم روبلندکردم ازچیزی که میدیدم کم مونده بودجیغ بزنم اماتوان همون هم نداشتم

فقط تونستم بگم

-آریا

وبعددوباره بیهوشی!

آریا

ازپله هاکه پایین رفتیم یه اتاقک اونجابودکه صدای ناله ظریفی ازاونجامیومدبه سرعت درروبازکردیم که دیدم آدم نحیفی بایه هه خودش روعقب کشیدوبعدهم سرش روبلندکرد

خیلی نحیف وزردرنگ بود

داشتیم باتعجب بهش نگاه میکردیم که باصدای اون که گفت

-آریا

به خودمون اومدیم 

اول یه نگاه به آرادانداختم وبعدهردومون به سمتش دویدیم که روی زمین بیهوش شده بود

خدای من این طنین بود؟نه باورم نمیشه!طنین من خیلی قوی تربود...این دخترنحیف وزردرنگ اصلابه طنین سرحال من نمیخورد

جلورفتم وازروی زمین بلندش کردم تابلندش کردم موهاش ازروی صورتش کناررفت ومن تونستم صورت قشنگش روکه حالابه شدت ضعیف وزردشده بودروببینم خودش بود...مگه میشدمن طنین روبااون موهاوابروی مشکی نشناسم بااین که چشماش بسته بودشناختمش دیدنش توی اون حالت قلبم روبه درآورد

-طنینم!

توی بغلم گرفتمش که صدای ناله اش بلندشد

آراد-آروم آریا!ممکنه جاییش شکسته باشه.ازناله ای هم که میکنه مطمئنادنده هاش شکسته

-آراد!میبینی؟این اصلابه طنین شبیهه؟چه به سرش آوردن

-بهتره زودترببریمش بیمارستان آریا!اصلاحالش خوب نیست اگه حالش خوب بودبیهوش نمیشد

-باشه!

بعدهم فوراازروی زمین بلندشدم وزنگ زدم تایه برانکادربفرستن داخل اماچون برانکادررونمیشدآوردتوی زیرزمین آروم دستم روانداختم زیرزانوهاش وآروم بلندش کردم تادردنکشه امابازهم ناله خفیفی کرد

اینبارنتونستم طاقت بیارم وباتمام تلاشم یه قطره اشک ازچشمم چکید

آراد-آروم باش مرد!خداروشکرکه زنده پیداش کردیم حالش هم خوب میشه

-آراد!گاهی توی این وضع ندیده بودمش... دارم دیوونه میشم.ببین دیگه چیزی ازاون طنین قبل باقی مونده اصلا؟

-اون هنوزهم همون طنینه فقط مریض شده وآسیب دیده.اگه خودش نبودمحال بودکه بااین حال زارش بتونه همراه گیربیاره وبه ماپیام بده

سری تکون دادم به سمت بیرون حرکت کردم

ازپله هاکه بالامیرفتم لحظه ای چشماش روبازکردوگفت

-خوشحالم که اومدی.آریا!

بااین حرفش قلبم آروم شد.خوبه که خوشحالش کردم.

بیرون اززیرزمین افراداورژانس آماده بودن تااونوببرن

آروم روی برانکادرگذاشتمش ولحظه آخرکه داشتن میبردنش نتونستم طاقت بیارم وبوسه ای به پیشونیش زدم

بعدازاینکه طنین روبردن

آراداومدجلو ومشتی زدتوی شکمم

-چکارمیکنی؟دیوونه

-آبجی منومیبوسی؟

-بروبابا!نامزدخودمه

-کی گفته؟توهنوزبه خودش هم نگفتی.ازکجامعلوم قبول کنه

باترس برگشتم طرفش که گفت

-شوخی کردم قبول میکنه.

من هم لبخندی زدم وباهم به طرف بیرون رفتیم

-آرادبه نظرت میشه همون طنین قبل!

-هنوزهم خودکورکدیلشه!

-هی نکنه میخوای حالت روبگیرم

-به توچه آبجی خودمه!

-خیلی خری

-نه به اندازه تو

همین جورکه ارادچرت وپرت میگفت باهم ازساختمون خارج شدیم وبه سمت ماشین رفتیم تاپشت سرآمبولانس طنین بریم بیمارستان 

اریا

هنوزحرفای دکتربرام قابل فهم نیست داشتم دیوونه میشدم

همراه آمبولانس که رفتیم به نزدیک ترین بیمارستان رفت

اونجاتاطنین روواردکردیم فورافرستادنش بخش ویژه تابهش رسیدگی کنن

بعدازحدوددوساعت وقتی دکتربیرون اومدگفت

-باتوجه به اعتیادش نمیتونیم درمانش سخته!

باتعجب بهش نگاه کردم وگفتم

-اعتیادش؟

-بله ایشون معتادبه ...هستندکه باسرنگ تزریق میکردن.شمانمیدونستین؟

-نه!آخه ایشون رودزدیده بودن.

-میتونم اسمشون روبپرسم

-بله!طنین رستگار

دکترباتعجب به من نگاه کرد

-ایشون سرهنگ رستگارمفقودشده هستن؟

-بله امروزنجاتشون دادیم.ماهم ازوزارت اطلاعات هستیم

-خوشبختم.امابایدبگم که به ایشون مقدارزیادی...تزریق شده که باتوجه به اعتیادشدیدشون درمانش خیلی سخت میشه... بایدبدن قویی داشته باشه تاهم بتونه درمان روتحمل کنه هم ترک اعتیادش رو!

-خدای من باورنمیشه!

همون لحظه آراداومد...رفته بودکه به خانواده طنین خبربده تابیان ببیننش

دکترکه رفت برگشتم سمت آرادکه بادیدن چهره درهم من گفت

-چی شده؟دکترچی گفت

-آراد!من اون کثافت رومیکشم.من سام تهرانی روباهمین دستام خفه میکنم

همینجوردادشم دادمیزدکه آرادگفت

-چته مرد؟چی شده؟چرااینجوری میکنی؟

-اون کثافت به طنین مقدارزیادی...تزریق کرده

-چی؟

برای گفتن حرفی که میخواستم بزنم جگرم آتیش گرفت.نمیتونستم سختم بود

-آراد!طنین بیست روزه که معتادشدیدبه...شده

بااین حرف من آراددستش روروی سرش گذاشت وگفت

-خدای من!حالابایدچکارکنیم

رفتم وروی صندلی های بیمارستان نشستم

-هیچی.بایددعاکنیم که خداکمکش کنه بتونه هم درمان روتحمل کنه هم ترکش اعتیادش رو

باشدت موهام روکشیدم وگفتم

-شرمم میشه که بگم معتاده!آخه اون حیفه که بخوای این لقب روبهش بدی

آرادکه متوجه حال وخیمم شده بود اومدجلوودست گذاشت روشونه ام

-آریا!خودت رواذیت نکن طنین فقط مریض شده...نمیشه به اون گفت معتاداونوفقط مریضش کردن....توبایدکمکش کنی تاخوب بشه

من فقط سرتکون دادم.برام سخت بودامابایدکمکش میکردم اون عشق من بود...طنین من بود...پس بایدازش محافظت میکردم

همون جورتوی بیمارستان پشت دراتاقش نشسته بودیم که دکتراومدوگفت

-الان بیهوشه شایدکم کم بیدارشه!خودتون روبرای ناله هاش وشیون هاش آماده کنین

بااینکه برام سخت بوداماگفتم

-بله دکتر!

تادکتررفت خانواده طنین هم رسیدن که طرلان فوری پرسید

-طنین کجاست؟دکترش بود؟چی میگفت؟

پشت سرهم سوال میپرسیدوبادستاش که گذاشته بودروی بازوی من منوتکون میداد.اصلاهم اجازه نمیدادکس دیگه ای حرف بزنه

بالاخره حسام اومدطرفش وگفت

-طرلان جان صبرکن!آریاالان خودش همه چی رومیگه

بااین حرفش نگاه همشون ازطرلان به سمت من چرخید

باحالت زاری نگاهی به آرادانداختم وبانگاهم ازش خواستم که اون حرف بزنه که فوراسرش روانداخت پایین...ازآرادهم ناامیدشدم ناچاربودم ...بایدخودم میگفتم

روکردم بهشون امانمیتونستم حرفی بزنم

حسام که تعلل منودیدگفت

-آریاچی شده؟طنین زنده است

بااین حرفش صدای گریه ی مادرطنین بلندشد

فوراگفتم

-خداروشکرزنده است فقط

طرلان-فقط چی؟

-ببینین نمیخوام نگرانتون کنم امابایدآماده باشین چون

تااومدم ادامه حرفم روبگم صدای ناله بلندطنین ازاتاق بلندشد

همه باهم سرشون به سمت اتاق چرخید

طرلان-طنینه؟

سرم روبه نشونه تاییدتکون دادم که فورابه سمت اتاق رفت من هم فورابه سمتش رفتم وگفتم

-طرلان خانم صبرکنین!بزارین حرفم روبزنم بعدبرین تو

-آخه چش شده که اینجور ناله میکنه؟انگاربدن دردداره؟جاییش شکسته؟بزاربرم تو

امامن ازحسام خواستم که جلوش روبگیره تامن حرفام روبزنم

-آره بدن دردداره امابدن دردش ازشکستگی نیست دوتاازدنده هاش شکسته امااونقدرنیست که اینطوری ناله کنه

بابای طنین-پس چرااینجوری داره میناله

دیگه بایدمیگفتم بیشترازاین نمیتونستم منتظرشون بزارم... گرچه دادن چنین خبری خیلی سخت بود.چیزکمی نبوداعتیاد به...بود

دوباره نگاهی به آرادکردم که گفت

-بگوآریا!حقشونه بدونن

دوباره سرم روبردم طرف باباش وگفتم

-طنین توی این مدت معتادبه...شده

بااین حرف من باباش انگارکه متوجه نشده باشه گفت

-معتادشده؟

-آره!یعنی معتادش کردن هرروزبهش تزریق میکردن

بعدهم سری تکون دادم وگفتم

-نمیخوام نگرانتون گنم اماوقتی رفتین توی اتاقش توقع نداشته باشین که همون طنین قبل روببینین ازنظرظاهرخیلی تغییرکرده

دیگه باباش روی پابندنبودباحسام به طرفش دویدیم وزیربازوهاش روگرفتیم وکمکش کردیم که بشینه

باباش-وای خدایعنی حالش خوب میشه؟طنین.دخترنازبابا!

بعدهم شروع کردبه گریه کردن .بااین حرف باباش مادرش هم شروع کردبه زارزدن ومیون حرفاش که اون خلافکارا رونفرین میکردوگفت

-وای خدا!حالامردم چی میگن؟میگن دخترشون معتادشده.نمیدونن که چه بلای سرش اومده

بااین حرفش گرچه خیلی ناراحت شدم اماچیزی نگفتم نمیخواستم داغ دلش روتازه کنم.فقط مشتم رومحکم فشاردادم

آرادکه متوجه سرخی صورتم شده بودپی به عصبانیتم برد

فورااومدطرفم وگفت

-آریاآروم باش!اون مادرشه!یه چیزی میگه اماازته دلش که نیست.الان توی شرایط خوبی نیست

زیرلب غریدم 

-درسته امااون الان به جای اینکه نگران حال خودطنین باشه نگران حرف مردمه!

-اون حق داره!شرایط زندگیش اینجوری بارش آورده که به حرف مردم توجه کنه پس آروم باش

سری برای آرادتکون دادم اماباهربارشنیدن اون حرفاازدهن مادرش حرصم بیشترمیشد

بالاخره مثل اینکه طرلان هم ازحرفای مادرش عصبانی شده بودکه دادزد

-بسه مادرمن!این همه سال به جای اینکه نگران حال خودطنین باشی نگران حرف مردم بودی ...تاجایی که میخواستی اونومجبورکنی دوباره برگرده پیش اون عوضی.فکرکردی طنین چراتنهامون گذاشت؟...به خاطرحرفای توبه خاطرحمایت نشدن ازطرف تووبابا!...به جای اینکه برای ازدواجش برین تحقیق ،فورامثل خوشحالااونودادین به مهدی وگرنه طنین چندسالش بودفقط بیست سالش بود...حالااگه توی اقوام خواستارنداشت دلیل نمیشدکه روی دستتون بمونه که...کاری بازندگیش کردین که حالانتونه طرف کسی بره نتونه عاشق بشه...همیشه بایدازمرداترس داشته باشه

لحظه ای سکوت کرد.امابعددوباره دستش روبلندکردومادرش رونشونه گرفت وگفت

-همش تقصیرتوئه مامان!این که الان اون روی تخت بیمارستانه تقصیرتوئه!این که همیشه ازمافراری بودتقصیرتوئه!هنوزکه یادت نرفته موقعی که اومدخونه چه الم شنگه ای به پاکردی...کاری کردی اومدنش بهش زهربشه...همیشه همین طوربود.برای همین نمیومدخونه

بالاخره آروم شدفقط آخرش گفت

-این باربه جای حرف مردم فکرخودش باشین

بااین حرفش صدای گریه یمادرش که ازشوک حرفای طرلان قطع شده بودبلندشدوهمراهش گفت

-مگه من بدیش رومیخواستم میخواستم سختش نشه که هربارببینه واسه خواهرسه سال ازخودش کوچکترش خواستگارمیاداماواسه اون نمیاد.گرچه نشون نمیداداماسختش بود...من مادرم درددخترم روحس میکنم گرچه نمیخواست ازدواج کنه اماخواسته شدن وخواستارداشتن یه خصلت ذاتیه...هرکسی دوست داره محبوب باشه...من میخواستم طنین بامهدی باشه تاآرامش داشته باشه ...برای همین هم دوباره میخواستم مجبورش کنم که بااون باشه اماخودش نخواست

بااین حرف مادرش دیگه نتونستم طاقت بیارم نمیتونستم اسم هیچ مردی روکناراسم طنین بشنوم وچیزی نگم.طنین حالادیگه مال من بودیعنی بایدمال من میشد

رفتم جلوگفتم

-خانم رستگارصبرکنین.اینقدرسریع نتیجه گیری نکنین بااینکه شماهنوزتصورمیکنین که مهدی برای طنین خوب بوده والبته هم بایدچنین تصوری کنین چون مهدی یکی ازاقوام شماست امابایداینو بگم تابدونین که مهدی یکی عوامل اصلی گروه قاچاقچی احسنی بودوکسی هم که لحظه آخرطنین رودزدیدوباعث شدکه اون بلاسرش بیادکسی نیست جزمهدی. ..پس فکرکنم دیگه شایسته طرفداری شمانیست

دیگه داشتم جوش میاوردم پس ازگفتن این حرفم فوراچرخیدم به سمت بیرون رفتم.دیگه نمیتونستم اون شرایط روتحمل کنم مادرش بااینکه خیلی مهربون بوداما...

اه!بیخیال به هرحال همین مادرطنین روبه دنیاآورده وتربیت کرده بایدمتشکرش هم باشم

نمیدونم چم بود؟فقط ازحرفای مادرش حسابی عصبی شده بودم داشتم توی حیاط بیمارستان قدم میزدم که آرادوحسام خودشون روبه من رسوندن

حسام-چت شد؟پسر!توکه همیشه خیلی صبوربودی؟فکرنمیکردم اینقدرتنداون حرفاروبه مادرطنین بزنی

برگشتم بهش نگاه تندی انداختم وگفتم

-مادرش حرفای خوبی نمیزد...نمیتونستم طاقت بیارم

- یعنی چی؟توحق نداشتی اونجوری باهاش حرف بزنی.اون مادرشه توچکاره ای؟

حسام که ازجواب من عصبانی شد بودهمینجورداشت پشت سرهم منودعوامیکردوبه خشم من که هرلحظه بیشترمیشدواشاره های آرادکه سعی داشت اونوساکت کنه توجهی نمیکرد

بالاخره نتونستم طاقت بیارم به سمتش حمله کردم وچسبوندمش به دیواروبادادگفتم

-ببین من دربرابرهرکسی طاقت میارم الاطنین.به هیچ کس هم اجازه نمیدم که حقش روضایع کنه... دربرابراون هم هرحقی دارم...پس توخفه شو.وگرنه دندونات روتوی دهنت خردمیکنم

حسام که ازحرکت من ساکت شده بودفقط بهم زل زدکه من هم ولش کردم وفوراازاونادورشدم 

فقط صدای آرادروشنیدم که میگفت

-پسرتوچرااصلابه من توجه نمیکنی؟بروخداروشکرکن که نزدشل وپلت کنه 

________________________________________

آراد

آریاکه ازمادورشدروکردم به حسام وگفتم

-پسرتوچرااصلابه من توجه نمیکنی؟بروخداروشکرکن که نزدشل وپلت کنه

حسام که هنوزتوشوک کارآریابودگفت

-این چش بود؟

دستم روبه کمرم زدم وگفتم

-یعنی هنوزنفهمیدی؟

-چی؟

-یعنی بااین کاراورفتارای آریاکه همش دورطنین بال بال میزدنفهمیدی؟

-چیو؟

-کاچیو!اینکه آریاعاشق ودلباخته طنینه!

بااین حرفم حسام چشاش درشت شدوگفت

-نه

-پسرتوچطوری اینقدردهنت بازمیشه؟ببنداون گاله روالان پشه میره توش

بااین حرف من حسام دهنش روبست امادوباره بازش کردوگفت

-جون حسام راست میگی

-مرگ توآره!

حسام که حالاازشوک دراومده بودبانیش بازگفت

-گفتم این چرااینقدرمشکوکه!وای خدا

-ذوق مرگ نشی!عروس ودومادکسای دیگه این!توذوق میکنی؟بروذوق نامزدخودت روبکن

-گمشوپسر!من ذوق آبجیم رومیکنم

-کی گفته آبجی توئه؟آبجی خودمه!

این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

-نه خیرم اون محاله توی منگل روبه برادری انتخاب کنه امامن رسمابه عنوان برادرش اعلام شدم

-اِ.پس بهتره بدونی که توی این ماموریت منوداداش صدامیزد

-بروباباکی به توی کروکدیل میگه برادر؟

-خودکروکدیلش!

بااین حرفم خنده ای کردوگفت

-نه این یکی روراست میگی.

داشتیم باهم میخندیدم که یه دفعه یه دستی محکم خوردتوی سرم وبعدهم صدای آریااومدکه میگفت

-هی درموردنامزدمن درست صحبت کنینا!کروکدیل خودتونین

نیشم فوری ازخوب شدن حال آریابازشد...همیشه همین طوربودعصبانیتش برای یه ساعت بودفوراحالش خوب میشد

حسام- حالاهمچین میگه نامزدم انگاراون به طنین گفته واون هم گفته بله.اصلاازکجا معلوم که ردت نکنه؟

بااین حرفش منم زدم پشت شونه حسام وگفتم

-دمت گرم!زبونت روبایدطلاگرفت!منم بهش گفتم امااین آقاخیلی خوشخیاله!

آریاهم نامردی نکردویه دونه هم زدپس کله حسام گفت

-گم شین ببینم!اینادارن ته دل منوخالی میکنن.من مطمئنم اون بهم جواب مثبت میده

من هم لبخندی زدم روبهش گفتم

-ندادهم اشکالی نداره عزیزم!خودم میام زنت میشم

حسام-اه!کی میادتوی منگل روبگیره که کلت بوی قرمه سبزی میده

دستی به سر و روم کشیدم وگفتم

-مگه من چمه؟دختربه این آقایی!

بااین حرف من هردوشون زدن زیرخنده

حسام-آره اگه آقابودی الان اَذَب اُقلی نبودی

من هم صدام رونازک کردم وگفتم

-گمشو!داداشم نمیزاره من بترشم یه شوهرخوب برام پیدامیکنه

آریاهم لبخندی زدوگفت

-تولب ترکن!

من هم درعوضش براش  عشوه ای اومدم که خیلی شتری بودوالبته باپس کله ای حسام مواجه شدم 

________________________________________

آریا

آروم ترکه شدم باحسام وآرادبرگشتیم توی بیمارستان.داشتم باحسام حرف میزدم که یه دفعه طرلان رودیدم که ازدورداره میدوه!ما هم به سرعت به طرفش رفتیم

همون جورکه نفس نفس میزدگفت

طرلان-حسام!حسام طنین

باشنیدن اسمش ازدهن طرلان بدون اینکه اجازه بدم حسام چیزی بگه گفتم

-چی شده؟طنین چی شده؟

طرلان هم که حالانفس زدنش آروم ترشده بودباگریه گفت

-رفتیم توی اتاقش که ببینیمش که یه دفعه بیدارشد.خوشحال بودیم که چشماش روبازکرده 

-خوب خوب!

-امافورابه حالت هیستریک شروع کردبدنش روفشاردادن وبعدهم دادوبیدادکردن...طوری که ماترسیدیم واومدیم بیرون...میخواست بیادبیرون که بابادروروش قفل کرد...الان هم داره خودش روبه درودیوارمیکوبه

آراد-چرا؟

من-میخوادبیادبیرون!اگه بیادبیرون دیگه بایدبریم توی محله معتاداپیداش کنیم

بااین حرف من گریه ی طرلان شدت گرفت

به سمت اتاقش دویدم که بادیدن صحنه روبه روم خشک شدم صدای دادوبیداش میومد.گاهی التماس میکردوگاهی هم فحش میداد.مامانش روزمین نشسته بودوخودش رومیزدباباش هم شونه هاش ازشدت گریه میلرزیدامابه زوردراتاقش روچسبیده بودکه بیرون نیاد.باهردفعه که طنین به درفشارمیاورداون مردبیچاره به زورمیخوردبه دیواروبرمیگشت.پرستاراهم اونجاریخته بودن خیلی شلوغ شده بود

دکترش ازقبل گفته بودکه نمیتونیم بهش آرامبخش بزنیم تادردنکشه چون به اونامعتادمیشه

خدایا!بایدچکارکنم؟

ازشوک دراومدم رفتم طرف باباش

آراد-آریاچکارمیکنی؟

-نمیدونم!

آرادهم دیگه چیزی نگفت باحسام پشت سرمن میومدن

رفتم طرف پدرش

-آقای رستگاراجازه میدین؟

باهمون صداش که ازشدت گریه گرفته بودگفت

-پسرم میخوادبیادبیرون.من نمیدونم این دختراین همه زور روازکجاآورده؟

لبخندی زدم وگفتم

-هم ازشماارث برده هم اینکه اون یه رزمی کارماهره!

اون هم لبخندی زدوگفت

-من که دیگه دارم به زوردارم طاقت میارم

-پس اجازه بدین من کمکتون کنم

نگاهی به من کرد... اول به قیافه ام بعدبه چشمام... نمیدونم چی دیدکه راحت کنارکشیدبعدباشوخی گفت

-آره زورتوبیشتره!

طرلان-میخواین چکارکنین؟

-میخوام باهاش حرف بزنم

-ماهم باهاش حرف زدیم امانشدمثلاتومیخوای چی بگی؟

اومده بودوجلوم وایساده بود...دوباره مجبورشدم ازحسام بخوام که این نامزدکله شقش رودورکنه!باخواهرش مونمیزد...کپی برابراصل همدیگه بودن

حسام اومددست طرلان روکشیدوازجلوی من دورش کرد

طرلان-حسام این میخوادچکارکنه؟

-توصبرکن.حتماخودش میدونه

-یعنی چی؟

-صبرکن بعدابرات میگم

هنوزصدای دادوبیدادطنین میومدامادیگه به درضربه نمیزد

رفتم داخل ودروپشت سرم بستم

تامنودیدگفت

-آریادروبازکن بزاربرم

-کجا؟

-نمیدونم قبرستون!فقط اون دروبازکن

-نه.توبایدبمونی تاخوب بشی

بااین حرف من دوباره شروع به دادوبیدادکرد

-میگم اون دروبازکن لعنتی من نخوام خوب بشم بایدکدوم آشغالی روببینم؟...میگم بازکن

بعدهم به سمتم حمله کردکه مقاومت کردم وهلش دادم...سعی میکردم بهش آسیبی نزنم امااون مداوم بهم حمله میکردواصلاهم خسته نمیشد

-آریاگمشوکنارلعنتی!میخوام معتادبمونم میگم گمشو.

دیگه نمیتونستم طاقت بیارم هرچی باهاش حرف میزدم بازجوابم رومیدادمداوم هم بهم حمله میکرد طوری که خسته شده بودم

یه دفعه دستم روبالابردم سیلی بهش زدم اول باتعجب بهم نگاه کردامابعدش آروم آروم شروع کردبه اشک ریختن

باهربارهق هقش خودم رونفرین میکردم که زدم توی صورتش اماازکاری که کرده بودم،راضی بودم چون دیگه داشت ازکنترل خارج میشد

همینجورکه گریه میکردعقب عقب میرفت تارسیدبه تختش...نشست روی تخت وپاهاش روتوی شکمش جمع کردوهمینجوراشک میریخت

آروم آروم رفتم طرفش وهمینجورهم باهاش حرف میزدم

-ببین طنین!توحیفی!توخیلی مقاوم ترازاینابودی که بخوای حالادرمقابل این جابزنی...باورکن فقط چندروزه بعدسم ازبدنت خارج میشه....کافیه یه کم طاقت بیاری

-نمیتونم آریا!نمیشه!توکه تجربه نکردی بدونی چه دردی داره

باشنیدن صدای ضعیفش باسرعت به سمتش رفتم وبغلش کردم

اون هم خودش روتوی بغلم جمع کردوبیشترگریه کرد

-آریا!سخته...نمیشه تمام استخونام داره خردمیشه!دردمیکنه انگاردارن بامته سوراخشون میکنن.آریابدکردن بامن...من این وضعیت حقم نبود

-هیشش.آروم باش عزیزم.مطمئن باش خوب میشی این همه آدم کنارته همشون ازت محافظت میکنن...درداستخونات کم میشه... باورکن...خوب میشی...فقط بایدخودت بخوای

سرش روبلندکردوبااون تیله های مشکی که حالابه شدت مظلوم میزدگفت

-توهم هستی؟

بااین حرفش باانگاردنیام روبهم داده باشن لبخندی ازته دل زدم وگفتم 

-من هم هستم.منم همینجا کنارتم

-خوبه که توهم هستی!

بعدهم سرش روبردپایین وتوی سینه ام فشارداد

قلبم داشت به شدت میزدازاینکه طنین میون این همه آدم ،منوخواسته بود

داشتم توی عرش سیرمیکردم

هنوزهم هق هق میکرد

-آریادستام دردمیکنه!هرکاری میکنم آروم نمیشه

-من برات ماساژشون میدم تاآروم شه باشه؟

فقط سرش روتکون داد

من هم دستم روگذاشتم روی دستاش وآروم آروم فشاردادم تابالاخره هق هقش تموم شدونفسهاش منظم

آروم ازاون حالت جمع دستام روبازکردم نگاهی به صورتش کردم که خوابش برده بود...آروم مثل یه بچه خوابیده بود

توی جاش خوابوندمش وپتوروکشیدم روش بعدهم بوسه ای به پیشونیش زدم وازش دورشدم

اومدم برم بیرون که صداش اومد

-آریانمیری که؟

برگشتم که دیدم چشماش بازه...لبخندی زدم وگفتم

-همین جاپیشتم باشه؟

اون هم سری تکون دادودوباره چشماش روبست

ازاتاق که اومدم بیرون همه بهم حمله کردن

لبخندی به همشون زدم که آرادگفت

-چی شدآریا؟

-هیچی!خوابید

همه بجزآرادوحسام باتعجب واون دوتاهم بالبخندبهم نگاه میکردن

-نمیخواددیگه نگرانش باشین.دیگه تلاش نمیکنه که بیادبیرون

بابای طنین-مطمئنی؟پسرم

-آره!

آره مطمئن بودم چون اگه به زبون نیاوردامامن مطمئنم... چون که باچشاش بهم قول داد

لبخندی دوباره به اونازدم وازشون دورشدم حالاکه طنین خواسته بودمن باشم پس بایدمیبودم 

رفتم واسه همه قهوه گرفتم وبرگشتم

همشون خسته نشسته بودن روی صندلی ها...تانزدیکشون شدم آرادوحسام فورابلندشدن واومدن سمت من

آراد-چکارکردی که آروم شد؟

فقط لبخندی زدم

حسام-آرادراست میگه؟بگودیگه

بازم لبخندی زدم که آرادزدپس کله اموگفت

-زهرمار!هی لبخندژکوندمیزنه!اونی که بایدبراش ازاین لبخندابزنی مانیستیم خودش هم که بااین وضعش دیگه توانایی تشخیص ژکوندازغیرژکوندرونداره. هی برامون دهنت روکش میدی

دوباره لبخندی زدم که دوباره زدپس کله ام

این دفعه اخمام روتوهم کردم وگفت

-بروگمشو!چراهی میزنی توسرم.هیچی باباازم قول گرفت که بمونم همین

چشای دوتاشون گشادشد

حسام-طنین ازتوخواست که بمونی؟

نیشم روبازکردم گفتم

-آره!

حسام-شوخی که نمیکنی؟

سرم روبه طرفین به نشونه نه تکون دادم که نیش اون دوتاهم بازشد

امادوباره آرادیکی دیگه زدتوی سرم وگفت

-خاک برسرت چه ذوقیم میکنه!دختره ازت خواسته بشی حمال وجون بکنی بعدتوذوق میکنی؟

حسام -گمشوآراد!این که گفته بمونه هزارتامعنی ازش بیرون میاد...اونوقت تواینوازکجات درآوردی

بعدهم حسام زدتوی سرش وگفت

-خاک برسرت!به خاطرهمینه رودست خاله موندی

آرادهم لباش روجمع کردوباحالتی که مثلاگیج شده سرش روخاروندامابلافاصله بعدخندیدوگفت

-همین شمادوتاخودتون روگرفتارکروکدیل کردین بسه!من همینجوری روبیشترمیپسندم

من وحسام هم باهم گفتیم

-نامزدمن کروکدیل نیست

بعدهم هردومون باهم خندیدیم

همون لحظه طرلان پیداش شدکه آرادگفت

-کروکدیل کوچیکه اومد

وباتوسری حسام روبه روشد

طرلان-چتونه شماهی میزنین توی سرهمدیگه؟مگه بچه این؟ازقدوقوارتون هم خجالت نمیکشین؟

ماهاهم نیشمون روبازکردیم که فکرکنم به عقلمون شک کرد

قهوه هاروگرفتم روبه روش وگفت

-بفرمایین طرلان خانم ایناروببرین فکرکنم همه خسته شده باشن یه لیوان قهوه داغ میچسبه

لبخندی زدکه به شدت شبیه لبخندای طنینم بود.دلم برای لبخندای قشنگ والبته کمیابش تنگ شد

-وای ممنونم!خیلی لطف کردین

-خواهش میکنم.کاری نکردم

اون هم دوباره لبخندی زدوقهوه هاروگرفت ورفت طرف بقیه

آراد-ببین ازالان چه خودش روهم شیرین میکنه!مردهم اینقدرننر؟

حسام هم گفت

-گفته باشما!طنین ابجی ماست اول بایدماروراضی کنی.

-بروبابا!اصل خودشه!تاوقتی خودش هست شمادوتاسرخرچکاره این؟

بعدهم سرم روبالاگرفتم وازکنارشون ردشدم ورفتم کنارپدرطنین نشستم ودستم روگذاشتم روی شونه اش که اون هم به من تکیه داد

بعدهم سرم روچرخوندم طرف اون دوتاوبانیش بازبراشون ابروهام روبالاانداختم که آرادهمون جورکه به من نزدیک میشدگفت

-ببین چه مارمولکیه!

حسام هم خندیدوسرش روبه طرفین تکون داد

همه چی خوب بودفقط دلم میخواست حال طنین هم زودترخوب بشه

البته یه نگرانی دیگه هم داشتیم...سام ازدستمون فرارکرده بودوهنوزنتونسته بودیم پیداش کنیم

بهتربودالان بهش فکرنکنم.الان بایدتمام تمرکزمون رومیزاشتیم روخوب شدن طنین.اون عوضی روهم حتماپیدامیکنم وانتقام دردایی که طنینم میکشه روازش میگیرم 

آریا

طنین دیگه آروم شده بودوناله نمیکرد...گرچه خیلی ضعیف شده بودچون نه میتونست غذابخوره نه دیگه توانایی مقاومت روداشت

صبح هارومیرفتم اداره وعصر میومدم بیمارستان بهش سرمیزدم گرچه میدونستم کارم خیلی شک برانگیزه امانمیتونستم... دست خودم نبود...مخصوصااینکه طنین هم دیگه مثل قبل نبودوخیلی راحت تربامن برخوردمیکرد

جوری که هرکسی میدیدفکرمیکردکه مادوتاخیلی باهم صمیمی هستیم.

همین باعث شده بودوقت وبی وقت بیمارستان باشم... حتی موقعی هم که توی اداره بودم ذهنم درگیراون بودواصلاروی کارم تمرکزنداشتم البته نمیدونم چطوربقیه این وضع منوتحمل میکردن وبهم گیرنمیدادن

مامان هم که کلی مهربون ترشده بودومنوبیشتربه رفتن پیش طنین تشویق میکرد

ازموقعی هم که دیده بودش به شدت طرفدارش شده بودطوری که نمیشدجلوش بگی بالای چشم طنین ابروه!البته این درموردخودم هم کاملاصدق میکنه.جرات داری نگاه بدبهش بندازتاچشات رودربیارم بزارم کف دستت.این برای نویسنده بود.هه هه!(زهرمار)

آه!بالاخره تموم شد!وسایلم روجمع کردم وازاداره خارج شدم برای دیدنش عجله داشتم اماخوب میدونستم تاساعت چهارکه وقت ملاقات نمیتونم ببینمش

رفتم خونه وبعدازخوردن ناهاروکمی استراحت بلندشدم تابرای دیدنش آماده شم

نمیدونم چرادلم میخواست خوب لباس بپوشم البته همیشه سعی میکردم خوش تیپ باشم...یعنی هستم(کم برای خودت نوشابه بازکن.سیاه سوخته)

امایه مدت بودتوی لباس پوشیدنم بیشتردقت میکردم

یه پیراهن مردونه سرمه ای باشلوارراسته ی سرمه ای سیرپوشیدم... آستینای پیراهنم روبالادادم وساعتم روبستم وبعدهم کت بلند ومشکیم روبرداشتم وازاتاق اومدم بیرون

پیش به سوی عشق خودم طنین!

داشتم ازپله هاباسرعت میومدم پایین که یه دفعه صدای آرادازپشت سرم اومد

-اوهو!کی میره این همه راهو!...ببین عجب تیپ طنین کشی هم زده

برگشتم طرفش وبالبخندنگاش کردم که گفت

-نیشت وببندچه ذوقی هم میکنه...!حالاانگارطنین بااون حالش اصلامیفهمه آقاچی پوشیده

بااین حرفش انگاربادم روخالی کنن لبخندم جمع شدواخمام توهم رفت که ایندفعه صدای مامانم بلندشد

-چکارش داری پسرم رو؟...خیلی هم خوب کاری کرده که مرتب میره پیش نامزدش...!اون حالش خوب نیست آریاکه خوبه...بایدبه عشقش احترام بزاره ویکی ازنشونه های احترام مرتب بودنه

من که دوباره ازحرفای مامان جون گرفته بودم گفتم

-چاکرمامان خانوم هم هستیم

که اون هم لبخندی زدواومدطرفم ومنوکشیدتوی بغلش 

دوباره سرش روبلندکردوباچشمایی که نم اشک توش نشسته بودگفت

-خداروشکرمیکنم پسرم...من آرزوی این روزا رو،داشتم...حالابرآورده شده

آراد-آره مامان آرزوداشت یه روزی خربشی!

مامان فوراچرخیدطرف آرادوتندگفت

-توخفه...!پسرم داره آقامیشه اونوقت توبهش میگی خر؟

-خوب زن گرفتن خریته دیگه

مامان چشم غره ای به آرادرفت که آرادمظلوم نگاش کردوبعدسرش روچرخوندوگفت

-هیچکی اینجا منودوست نداره.

همچین اینومظلوم گفت که مامان دلش طاقت نیاوردورفت اونوهم بغل کردوگفت

-توروتخم چشم مامان جاداری

بااین حرف مامان نیش آرادبازشدکه گفتم

-ذوق مرگ شد!اه اه!مردهم اینقدرننر

آراد-حرف خودموبه خودم برمیگردونی؟

-چیزی که عوض داره گله نداره

اون هم بالبخنداومدجلوگفت

-شوخی کردم که گفتم متوجه نمیشه!تیزترازطنین ندیدم مطمئن باش!

من هم لبخندی زدم وبعدهم روکردم طرف مامان وگفتم 

-خوب من دیگه برم!مامان چیزی لازم نداری توی برگشت برات بگیرم؟

مامان دوباره نگاه مهربونش روبهم انداخت وگفت

-نه عزیزم!

بعدهم نگاه خریدارانه ای بهم انداخت وگفت

-ایشاالله لباس دامادیت پسرم

من هم بالبخندگفتم

-ایشاالله

که خنده اونابلندشد...من هم فوراازخونه اومدبیرون وسوارماشین شدم وپیش بسوی طنینم!

اول رفتم یه دسته گل رزسرخ خریدم وبه سمت بیمارستان رفتم

به بیمارستان که رسیدم دیدم بله دوباره کل خانواده ی رستگاراونجان!دلم خیلی براشون میسوخت بیچاره ها...ازتمام زندگیشون زده بودن

جلورفتم وباهاشون حال واحوال کردم خستگی ازسروروی همشون میبارید.بادرخواست ستادبهشون اجازه داده بودن که اونجابمونن...اوناهم تمام وقتشون رواونجامیگذروندن.به اصرارمن قرارشدکه چندساعتی روبرن استراحت کنن وبرگردن

گرچه مادرش روبه زورراضی کردم که بره اصلاول کن اونجا نبودومیگفت شایدطنین بهم احتیاج داشته باشه

بالاخره بااطمینان دادن بهش که اگه خواستشون بهشون خبربدم راضی شدکه بره

همشون تعجب کرده بودن که من چرامیخوام وایسم...گرچه مسئولیتی ندارم اماباگفتن اینکه همکارمه ونسبت بهش مسئولیت دارم والبته کمک حسام تقریباباورکردن.

حسام موقع رفتن روکردبه منوگفت

-بعدابایدتلافی کنی باجناق

لبخندی زدم وگفتم

-وظیفت بود

اون هم باچشم برام خط ونشونی کشیدوچرخیدکه بره امادوباره برگشت طرفم وگفت

-آرادحق داره میگه،توی پیچوندن وتغییربحث درحدبچه دوساله هم تجربه نداری

باتعجب نگاش کردم که گفت

-آخه اون هم دلیل بودآوردی؟همکارمه

من هم خنده ای کردم که گفت

-احمق جان نخند!تمرین کن یادبگیری بعداچطوری میخوای زنتوبپیچونی؟اونم این کروکدیل روکه خیلی تیزه

-زهرمار!یعنی چی کروکدیل؟

-یعنی خاک توسرت!ازاین همه حرف فقط اینوگرفتی؟

-بیابروحسام!اگه میبینی تاحالاحالت رونگرفتم به خاطراینه که امروزسرحالم

اون هم خنده ای کردوگفت

-ازتیپت کاملامشخصه...طرف روذوق مرگ نکنی

من هم خنده ای کردم 

اون هم باهام دست دادورفت

رفتم سری به طنین زدم که دیدم آروم خوابیده

گلهاروتوی گلدون کنارتختش گذاشتم وبه سمتش رفتم

دیگه ازاون صورت سفیدوسرحال چیزی باقی نمونده بودبه شدت رنگ پریده بوداماهنوزهم موهاوچشمای مشکیش آدم روجذب میکرد

رفتم طرف چوب لباسی توی اتاق وکتم روداشتم بهش آویزون میکردم که صداش اومد

-من عاشق رزقرمزم

برگشتم طرفش که اون هم سرش روچرخوندطرفم وبالبخندگفت

-اومدی؟

این سوالش منوتاروی ابرا،بردوبرگردوند...خیلی برام ارزش داشت.خودبه خودلبخندبه روی لبام اومدفهمیدم که منتظرم بوده

-آره!منتظرم بودی؟

بعدهم براش چشمکی زدم که لبخندکم رنگی زدوگفت

-زیادی واسه خودت نوشابه بازنکن

من هم دستی به یقه پیراهنم کشیدم وگفتم

-حقیقته عزیزم!جوون به این خوشتیپی کی دیده؟ازمن میشنوی دودستی بچسبش

-اوهو!اینقدردوربرندارآقا!

بعدهم پشت چشمی برام نازک کردوگفت

-خواستگارای من خیلی بهترازاینان!

من هم ابروم رودادم بالاوگفتم

-اِ.اینجوریاست؟نه خانم منم همه دارن برام سرودست میشکنن

-مثلا؟

-مثلادخترخالم

اخمی کردوگفت

-دخترخالت؟

من هم ابروم روبالاانداختم وباحالت مغروری گفتم

-آره!النازجان!فکرکنم بشناسیش.توی جشن تولدحسام بود

ابروهاش روباحالت تفکرجمع کردذوگفت

-همون دختردماغوئه که زورش میومدجلوی پاش رونگاه کنه؟

بااین حرفش خنده ی بلندی کردم که شرمنده سرخ شدوسرش وانداخت پایین.

برام خجالت کشیدنش خیلی جالب بودتاحالااینجوری ندیده بودمش

-معذرت میخوام نبایددرمورددخترخالت اینجوری حرف میزدم

-اشکالی نداره!خودم هم همین نظررودارم.

اون هم لبخندی زدامابلافاصله بانازروکردبه من

همچین این نازش دلم روبردکه چیزی نمونده بودبرم بغلش کنم

-البته همین دماغوهاهم بایدطرفدارت باشن!مثل خودتن

باتعجب بهش نگاه کردم که گفت

-چیه؟چرااینجوری نگام میکنی؟مگه دروغ میگم؟

-من دماغوام؟

-آره

خودم روجلوترکشیدم وگفتم

-واقعا؟

اون هم توی چشام نگاه کردوازحالت من لبخندی زدوگفت

-نه!

دیگه بیشترازاون نبایداونجامیموندم.زیادی داشت توچشمم شیرین میشد

لبخندی زدم وخودم روعقب کشیدم وگفتم

-هووم!من میخوام برم برای خودم قهوه بگیرم.توهم میخوای؟

سرش روباذوق تکون دادوگفت

-آره!خیلی دلم میخواد.یادم نمیادآخرین بارکی قهوه خوردم

-پس من میرم دوتاقهوه داغ بگیرم بیام باهم بخوریم

اون هم سری تکون دادومن اومدم بیرون

ازاتاق که اومدنم بیرون نفس حبس شده ام رودادم بیرون وکمی بعد که به حالت عادی برگشتم به سمت کافیشاپ بیمارستان رفتم ودوتاقهوه گرفتم باکیک شکلاتی.

خودم که خیلی دوست دارم حدس میزنم طنین هم دوست داشته باشه چون همیشه باخودش شکلات داشت

کارم حدودنیم بیست دقیقه طول کشید...نزدیک اتاقش بودم که صدای جیغ طنین توجه ام روجلب کردبه سرعت به طرف اتاقش دویدم وداخل شدم...داشت جیغ میزدوخودش روازپرستاری که اونجابوددورمیکرد

وسایل دستم روروی زمین گذاشتم وفورابه طرفش رفتم که تامنودیددستم روکشیدطرف خودش وپشت من پنهان شد

-آریانزار!نزاردوباره به من موادبزنن

برگشتم باتعجب بهش نگاه کردم که دیدم نگاش به دست پرستاره

توی دستش یه سرنگ بودکه قصدداشت اونوبه طنین تزریق کنه

پرستار-نمیزاره بهش سوزنش روبزنم

ازاین همه بیفکری عصبی شدم وگفتم

-مگه شمانمیفهمی که اون هنوزنسبت به سرنگ حساسه؟وضعیتش رونمیبینی؟

پرستارهم عصبانی شدوگفت

-چرادادمیزنی؟آقا!دکترش گفته

-دکترش غلط کرده باتو.نمیبینی اذیت میشه تاسرنگ رومیبینه.اصلامن میخوام دکترش روببینم.

-یعنی چی؟من بایدسوزنش روبزنم

-نه خیرتادکترش رونبینم نمیزارم بهش تزریق کنی

پرستارهم عصبانی ازاتاق رفت بیرون

به سمت طنین برگشتم که دیدم داره میلرزه.سرش روتوی بغلم گرفتم

-هیشش!آروم باش عزیزم چیزی نیست

-اونابازم میخوان منومعتادکنن.میخوان من بازم دردبکشم

-نه.عزیزم کسی اذیتت نمیکنه من نمیزارم مواظبتم

بااین حرف من دستتاش روبالاآوردوبه پیراهنم چنگ زدوگفت

-همین جابمون آریا!بمون اونابازمیان

دستی توی موهاش کشیدم وسعی کردم آرومش کنم

همون لحظه دکترش اومد...فورابه سمتشون چرخیدم وگفت

-این چه وضعشه آقای دکتر؟

-چیزی پیش اومده؟چرابه پرستاراجازه ندادین کارش روبکنه؟

دیگه ازاین همه بیشعوری خونم به جوش اومده بود

-مگه شمانمیدونین اون هنوزازسرنگ ترس داره...باتوجه به اتفاقایی که افتاده بازمیخواین باسرنگ بهش تزریق کنین؟

بااین حرف من دکترباتعجب گفت

-من کاملاآگاهم که ایشون ازسرنگ ترس دارن ودرضمن نگفته بودم که بهش تزریق کنن گفته بودم که توی سرمش بریزن

باعصبانیت روبهش گفتم

-پس به این پرستارای احمقتون هم بگین که متوجه باشن...اون میخواست سرنگ روبه خودطنین تزریق کنه

دکترباعصبانیت برگشت طرفش وگفت

-چقدرابایدتذکربدیم که دقت کنین؟

پرستار-معذرت میخوام آقای دکتر!فراموش کرده بودم

اینباردکترعصبانی شدودادزد

-حالاترسش هیچی!میدونی اگه به خودش تزریق میشدچه اتفاقی براش میوفتاد؟...این دارواونقدرقوی هست که تزریق سریعش باعث کمابشه

بااین حرفش من هم عصبانی شدم وچیزی نمونده بودکه یه سیلی به پرستاربزنم

دکتر-خانم نجاتی شماازامروزبه مدت یک ماه معلقین،تادرموردتون تصمیم گرفته بشه.بی دقتیهای شمادیگه خیلی زیادشده

پرستارهم بدون اینکه چیزی بگه نگاه خشمگینی به طنین ومن انداخت ورفت بیرون

بعدهم دکترعذرخواهی کردورفت،که صدای متعجب طنین روشنیدم

-رسمادیوونه بود

من هم لبخندی زدم وبهش نگاه کردم که اون هم بالبخندبه صورت من نگاه کرد...

توی عمق چشاش غرق شده بودم وهرلحظه فاصله ام باصورتش کمترمیشد...

همینطورکه داشتم به چشاش نگاه میکردم ناخودآگاه نگاهم کشیده شدطرف لباش که انگاربهش زنگ خطرداده باشن سرش روکنارکشیدوانداخت پایین

من هم که تازه فهمیدم داشتم چکارمیکردم نفسم روبیرون دادم ودستی توی موهام کشیدم وبرای اینکه جوروعوض کنم گفتم

-اه!قهوه هامون روفراموش کردیم سردنشده باشه خیلیه

بعدهم به سمت قهوه هارفتم

اون هم سرش روبلندکردوبالبخندگفت

-سردش دیگه نمیچسبه!

برگشتم بهش نگاه کردم وگفتم

-خوب دوباره میرم میگیرم

بااین حرف من فوراترس توی نگاهش نشست وگفت

-نه نمیخوام!همینجابمون

لبخندی به روش زدم وقهوه روگرفتم بالاوگفتم

-هنوزگرمه!میشه خوردشون

اون هم سری تکون داد...رفتم جلوقهوه رودادم دستش

بعدهم جعبه کیک روبازکردم که باذوق گفت

-آخ جون!من عاشق هرچی ام که ازشکلات باشه

-حدس میزدم دوست داشته باشی

-آره!خیلی دوست دارنم!من عاشق شکلاتم

بعدهم چنگالش روزدتوی کیک ویه تکه برداشت...داشتم همینجوربهش نگاه میکردم که دیدم تکه ی دیگه ای رو باچنگال جداکردوگرفت طرف من باتعجب بهش نگاه کردم که گفت

-بخوردیگه!

همین جورنگاش میکردم که دوباره گفت

-خوابت برده!دستم خسته شد 

ازحرکتش خوشم اومد...لبخندی زدم ودهنم روبازکردم که اون هم چنگال روتوی دهنم برد...خوشمزه ترین تکه کیکی بودکه تاحالاخورده بودم .کیکی که ازدست طنینم خورده بودم

اون هم لبخندی زدوباهمون چنگال یه تکه دیگه کیک جداکردوتوی دهن خودش گذاشت

دیگه چشام بیشترازاین بازنمیشد

-چیه؟چرااینجوری میکنی؟من اصلابددل نیستم

من هم لبخندی زدم...بااین که اون حرفی روکه دوست داشتم بشنوم نشنیده بودم امابازم خوشحال بودم

چنگال دیگه ای برداشتم وباهم کیک روخوردیم کیک خوشمزه ای بودامامزه بقیه تکه هابه خوشمزگی اولی نبود...اون عالی بود

بعدازخوردن قهوه وکیک هم یه ساعت دیگه پیش طنین موندم وباهم حرف زدیم که خانواده اش اومدن

دیگه وقت رفتن بود..گرچه خیلی وقت بودکه پیشش بودم امااصلادلم نمیخواست برم

به زورازش خداحافظی کردم وبلندشدم که بیام

میخواستم ازدربیام بیرون که گفت

-هیچ وقت کیکی به این خوشمزه ای نخورده بودم آریا!عالی بود

برگشتم بهش نگاه کردم ولبخندی زدم ودوباره چرخیدم طرف درواومدم بیرون اماصدای ضعیفش روشنیدم که گفت

-مخصوصااون تیکه ای که بعدازخوردن توخوردم

دیگه ازابرا هم گذشته بودم....نیشم باهیچی بسته نمیشد

من عاشق طنینم اینومطمئنم!من عاشقشم!

طنین

حالم خیلی بهترشده بودنزدیک بیست روزبودکه اینجابودم.همه خیلی بهم میرسیدن.بیشترازهمه چی ازحضورآریاخوشحال بودم هرروزعصرساعت چهاراینجابود.دیگه به بودنش عادت کرده بودم طوری که اگه یه کم دیرمیکردنگران میشدم 

خانواده خودم هم که حسابی کمکم کرده بودن وخیلی ازبودنشون خوشحال بودم...فقط مامان هرموقع که میومدباگریه سرش رومینداخت پایین ومگفت

-دخترم شرمنده اتم!

من هم باتعجب بهش نگاه میکردم.آخرش هم دلم طاقت نیاوردوبه طرلان گفتم

-مامان چرااینجوری میکنه؟

طرلان هم نگاهی به مامان انداخت وروبه من گفت

-آقاتون گفتن که مهدی هم توی قاچاقچیابوده

فوراسرم روانداختم پایین امابادقت به حرفای طرلان یه دفعه برگشتم به طرلان نگاه کردم وبااخم گفتم

-آقامون؟

طرلان هم نیشش روبازکردوتندتندسرش روتکون داد

-منظورت چیه؟

-آقاتون دیگه!

-چی میگی؟طرلان!آقامون کیه؟

نیش طرلان بیشترازاین بازنمیشد

-جناب سرهنگ آریاامینی!

چشام دیگه بیشترازاین بازنمیشد...بادیدن نیش بازوچشای خوشحال طرلان فوراسرخ شدم وسرم روچرخوندم که صدای خنده ی طرلان بلندشد

-چه خجالتم میکشه!

-زهرمار!

اون هم خنده ای کردورفت بیرون وبعدهم بایه لیوان آب میوه اومدداخل...

لیوان روگرفت طرفم وگفت

-بفرماییدبانو!نوش جان کنیدسفارش آقاست

بااین حرف آبمیوه پریدتوی گلوم وبه سرفه افتادم

اون هم باخنده توی پشتم میزد...سرفه ام که بنداومد،بهش چشم غره رفتم که اعتراض آمیزگفت

-به من چه؟خودش برات گرفته.صبح زوداومددادبه من وگفت برای طنینه

خودم روزدم به کوچه علی چپ وگفتم

-آهان خوبه!دستش دردنکنه

اماطرلان هنوزبیخیال نشده بود

-میگماطنین!توهم

فورابرگشتم طرفش وگفتم

-من چی؟

بااین حرکت من خنده ای کردوگفت

-هی هی!دل پرید

باحالتی عصبانی گفتم

-گمشوطرلان!فکربدنکن.

اماطرلان فوراحرفم روگرفت وگفت

-مگه من به چی فکرمیکردم؟

دیگه نبایدبیشترازاین میزاشتم اینجابمونه 

زدم توی سرش وگفتم

-پاشوبروببینم!بروبچسب به همون حسام اززیرزبونش حرف بکش.چکاربه من وآریاداری؟

ابروهای طرلان بالاپرید

-جانننننن؟...آریا؟

جیغ زدم

-زهرمارطرلان!برودیگه

اون هم باخنده دویدطرف درورفت بیرون اماسرش رودوباره آوردتووگفت

-پسرخوبیه

بعدهم انگشتاش روبه حالت عالی روهم گذاشت وگفت

-بیسته بیسته!من که پسندیدم!

من هم لبخندی زدم که فورابااخم گفت

-نیشت روببند...!دخترهم دخترای قدیم تااسم شوهرمیومدصدرنگ عوض میکردن

من هم فوراگفتم

-نه که تووقتی حسام رودیدی صدرنگ عوض کرده بوی...کم مونده بودبپری ماچش کنی...مثل این ذوق مرگابهش نگاه میکردی انگاربه یه غذای خوشمزه رسیدی ...کم مونده بودقورتش بدی

اون هم اخمی کردوگفت

-گمشومن کجاروزخواستگاریم اینجوری بودم؟

-روزخواستگاریت که نبودی اماروزعقدت بودی

اون هم عصبانی شدوگفت

-خیلی بیشعوری طنین!

بعدهم فورارفت بیرون

امامن هنوزفکرپیش حرفای طرلان بود.توی قلبم حس شیرینی داشتم وبه شدت دلم میخواست الان آریاروببینم یاباهاش حرف بزنم اماکمی هم میترسیدم...دلیل ترسم رومیدونستم من هنوزهم ازارتباط فوی بامردامیترسیدم امااون حس شیرین فراترازهرچیزی بود

به طرف گوشیم که طرلان برام آورده بودش تاجواب دوستام که حالم رومیپرسیدن بدم،چرخیدم وبرداشتمش

شماره اش روحفظ بودم...موقعی که قراربودواردگروه احسنی بشم واسه تماس اضطراری اونوبهم داده بودومن هم حفظش کرده بودم

شماره روگرفتم اماهنوزتوی برقراری تماسم شک داشتم قلبم خیلی تندمیزدوباعث میشدنتونم تصمیم بگیرم

دستم روروی تماس گذاشتم امافوراتاقبل ازاینکه زنگ بخوره قطع کردم

دوباره شماره گرفتم ونفس عمیقی کشیدم ودکمه تماس روفشاردادم

که بعدازدوتابوق جواب داد

-الو!بفرمایین

صداش اینقدرگرم بودکه استرسم روازبین برد

میخواستم جوابش روبدم امانمیتونستم

-الو؟بفرمایین؟چراجواب نمیدین؟الو؟

من هنوزساکت بودم

-الو؟الو؟مزاحم

بعدهم فوراقطع کرد

دوباره شماره گرفتم ودکمه تماس روفشاردادم که گوشی روباعصبانیت جواب داد

-یاحرف بزن یابزارمن...

توی حرفش پریدم وگفتم

-آریا؟

باشنیدن صدای من سکوت کردوهیچی نگفت

دوباره صداش زدم

-آریا

که اون هم بالحن خیلی شیرینی گفت

-جانم؟

من هم لبخندی زدم وگفتم

-سلام

-سلام خانوم!خوبی؟چراهرچی میگفتم الوجواب نمیدادی؟

هول گفتم

-هیچی!همینجوری

-همینجوری؟

-آره

-مگه میشه؟

اه حالااینم چه گیری داده ها!...خوب نمیتونم بیام بگم که دلم برای صدات تنگ شده بود،ازشنیدن صدات شوکه بودم وداشتم گوش میدادم که...بااین حرفی که توی دلم زدم تعجب کردم.یعنی من واقعادلم برای آریاتنگ شده؟

آریاکه مکث طولانی منودیدگفت

-طنین هستی هنوز؟

-آره آره!

فکرکنم متوجه شده بودکه هول شدم واسه همین گفت

-بهتری؟دیگه اذیت نمیشی

-نه ممنونم!خیلی بهترم.اداره ای؟

-آره!امروزحکم افراداحسنی روزدن یه سریشون به اعدام محکوم شدن...من هم بایدمیرفتم دادگاه تاشهادت بدم 

-آهان.خوبه.پس بالاخره تموم شد؟

-آره

نمیدونم چی شدکه یه دفعه ازدهنم پرید

-کی میای اینجا؟

باشنیدن صدای شادش فهمیدم که چی گفتم....خداروشکرکردم که اینجانیست وصورت سرخم رونمیبینه وگرنه برام آبرونمیموند

-الان بیام؟

بازفورابدون فکرگفتم

-نه!

باتعجب والبته کمی دلخورکه ازصداش معلوم بودگفت

-نیام؟

عصبی ازحرفی که زده بودم گفتم

-نه!یعنی آره..اه!منظورم اینه که مگه توالان سرکارنیستی؟چطورمیخوای بیای؟

خنده ای کردوگفت

-الان میام

من هم خودبه خودلبخندزدم وگفتم

-منتظرم

بعدهم قطع کردم وبه ساعت نگاه کردم.ساعت نشون میدادکه تازه کارش تموم شده.

نمیدونم چطورشد؟...امابهش بدجوروابسته شدم ازقبل هم اون برام بابقیه فرق میکرداماتوی این مدت که بستری بودم،فرقش خیلی مشهودشده بودومن نمیتونستم این احساس رونادیده بگیرم

فوراازجام بلندشدم تاخودم رومرتب کنم بااینکه میدونستم اون تواین مدت به اندازه کافی قیافه بهم ریخته منودیده امابازم میخواستم که مرتب باشم ازطرلان خواستم که بیادکمکم کنه...آبی به صورتم زدم وکمی هم مرطوب کننده تاازاون حالت خشکی دربیاد...بعدهم روسری بیمارستان رودرآوردم وبعدازشونه کردن موهام...ازطرلان خواستم روسریی که برام آورده بودروبده تابپوشم...طرلان که ازحرکات من تعجب کرده بودگفت

-توچت شده؟چرااینجوری اینوراونورمیپری وخودت رومرتب میکنی؟

بدون اینکه بهش نگاه کنم گفتم

-آریاداره میاد

-کی؟

-آریا

باصدای خنده ی طرلان تازه فهمیدم که چی گفتم

-ای جانم!چه خودش روواسش آماده میکنه

-زهرمارطرلان!

اومدجلومن وبغل کردوگفت

-عزیزدلم

من هم بغلش کردم وگفتم

-طرلانی کمک ابجی میکنی یه کم مرتب بشه؟

خودش روازم جداکردکه به ابروهام اشاره کردم

فوراچشمکی زدوگفت

-سه سوته برات ترتیبش رومیدم

بعدهم ازتوی کیفش منقاشی (قابل توجه اونایی که نمیدونن منقاش چیه؟همون موچینه...شیرازیاوالبته بعضی ازاستان فارسیامیگن منقاش)روکه همیشه همراه داشت بیرون آوردوکمی ابروهام روتمیزکرد

نگاهی توی آینه به خودم انداختم لبخندزدم که طرلان هم خندیدوگفت

-آریاکش که نشدی امابازم بهترازهیچیه

من هم فورا زدم توی سرش که دادش دراومد... گفتم

-گمشو!منحرف بیشعور

اون هم کمکم کردکه روسریم رومرتب بپوشم

نگاهی به ساعت انداختم دیگه کم کم بایدمیرسیدپس منتظرموندم تابیاد

آریا

باورم نمیشدکه طنین زنگ زده باشه...!گوشی هنوزتوی دستم خشک شده بودکه یه دفعه صدای آرادبلندشد

-آریاکجایی؟

برگشتم باتعجب بهش نگاه کردم وگفتم

-توکی اومدی داخل؟

-خوبه والا!دوساعت دارم صداش میزم تازه میگه توکی اومدی تو

بعدهم بااخم بهم نگاه کردکه بادیدن حالت من که هنوزشوکه بودم گفت

-بابادرزدم دیدم جواب ندادی...سرم روآوردم تودیدم به گوشیت زل زدی ولبخندمیزنی...تعجب کردم اومدم توهرچی هم که صدات میزدم متوجه نمیشدی...مجبورشدم دادبزنم تابفهمی

-آهان.

دوباره بافکرطنین لبخندی زدم که دوباره صدای آرادبلندشد

-خل شدی؟چراهی لبخندمیزنی؟

-هیچی بابا!حالاچکارم داشتی؟

باتعجب بهم نگاه کردوگفت

-دیگه دارم بهت شک میکنم 

بعدهم اومدجلو ودستش روگذاشت روپیشونیم وگفت

-تب هم که نداری.حالت خوبه؟مریضی؟

-هیچ معلومه توچی میگی؟کارت بگوبایدبرم جایی!

-خوب منم اومدبودم که بریم جایی.یعنی بریم خونه

-خوب جونت دربیادزودتربگوچکارداری...من خونه نمیام کاردارم

بااخم گفت

-کجابه سلامتی؟

دوباره لبخندبه لبام برگشت که آرادگفت

-نمیخوادبگی.فهمیدم میخوای بری طنین روببینی

من هم سرم روتکون دادم که ادامه داد

-توکه هرروزبعدازظهرمیری میبینیش چراحالامیخوای بری پیشش؟

-دیگه دیگه

-زهرمار!بگودیگه

-نچ!

-آریافکرنکن اگه داداش بزرگتری نمیتونم حالت روبگیرما...بگو

لبخندی زدم وگفتم

-خودش خواسته

باتعجب دادزد

-چی؟

-آره!الان زنگ زد

-یعنی اون گفت آریادلم برات تنگ شده پاشوبیا؟

-نه دیگه اینقدرصریح ورمانتیک

-پس حتماگفته،هی مرتیکه پاشوقلم پات خردیه توک پابیااینجا.

-گمشو!نه !یه دفعه ازدهنش پریدکی میای؟من هم گفتم الان میام که گفت منتظرتم

آرادنیشش روبازکردوگفت

-ای جان!دوتاسرهنگ باهم دیگه.بچه های شمادیگه حتماتیمساری یافرمانده ی کلی چیزی میشن

من هم لبخندزدم وگفتم

-بگوایشاالله

-خاک برسرت!نری اونجاهم اینقدرذوق مرگ بازی دربیاریا

-بروبابا!تودیگه نمیخواد،یادمن بدی.فعلاکاری نداری؟توباتاکسی برو

-خیلی پررویی!خوبه خودت ماشینت رونیاوردیا

-من وتونداریم که برادرمن!

-برواشکالی نداره...ولی یه حالی ازتوبگیرم که کف کنی

-مثلامیخوای چکارکنی؟

-بالاخره که زن داداش میادپیش ما.کاری میکنم اصلامحلت نزاره

-توغلط کردی

-دلم میخواد

باعصبانیتی ساختگی رفتم طرفش که گفت

-باشه برادرمن چراخون کثیف خودت روآلوده میکنی؟...من غلط بکنم

ازش دورشدم وموقعی که میخواستم ازاتاق بیام بیرون خنده ای کردم وگفتم

-حال کردی؟

بعدهم بدون توجه بهش ازاونجااومدم بیرون وفورارفتم طرف بیمارستان...توی راه دوظرف غذاهم گرفتم که باطنین ناهاربخورم

به بیمارستان که رسیدم دیدم که فقط طرلان اونجاست

به سمتش رفتم 

-سلام طرلان خانم.خوب هستین؟

-سلام آقای امینی.ممنونم!شماخوبین؟چرا امروز زودتراومدین؟

اصلاتوقع چنین سوالی رونداشتم واسه همین گفتم

-اینجاکارداشتم

اماازلبخندمعنی دارطرلان فهمیدم که باورنکرده

طرلان- آهان!میخواستم یه درخواستی کنم.میتونم؟

-البته بفرمایین

-راستش من یه کاری برام پیش اومده ....میشه تاموقعی که مادرم میاد،پیش طنین اینجابمونین؟مادرم یه ساعت دیگه میاد

باخوشحالی ازاین که میتونم راحت ببینمش گفتم

-البته.نگران نباشین!

اون هم لبخندی زدوگفت 

-واقعاممنونم!الان توی اتاقشه.فعلابااجازه

-خداحافظ

بعدهم فورابه سمت درخروجی رفت وازدیدمن پنهان شد

من هم به سمت اتاق طنین رفتم که دیدم روی تختش نشسته وداره یه کتاب میخونه

بادیدن من لبخندی زدوگفت

-سلام!یه کم دیرکردی؟

-سلام!معذرت میخوام یه کم کارم طول کشید

پاهاش روجمع کردکه من هم روی تخت بشینم

امامن ایستادم کنارش وگفتم

-موافقی بریم توی حیاط بیمارستان؟

-البته!هوای اینجاخیلی گرفته است.امانمیدونم دکترمیزاره یانه

-الان میرم باهاش صحبت میکنم

رفتم بیرون وبعدازکسب اجازه ازدکترش برگشتم

-دکترت گفت مشکلی نیست

-خوب پس بریم!بزارفلاسک چایی روهم بیاریم

-نه بریم ناهاربخوریم

-ناهار؟

-آره!من ناهارنخوردم توخوردی؟

اون هم لبخندی زدوگفت

-نه!غذای اینجاوحشتناکه.هرموقع مامان بیادبرام ناهارمیاره

-خوب پس امروزبایدبامن ناهاربخوری.چون من واسه هردومون گرفتم

-باعث افتخاره

-خواهش میکنم خانوم!بفرمایین

باهم رفتیم توی حیاط بیمارستان وروی یکی ازصندلی های سیمانی که درست کرده بودن نشستیم ومن غذاروگذاشتم تابخوریم

-شروع کن تاسردترازاین نشده

طنین-ممنون

بعدهم آروم شروع به خوردن کرد...اینقدرآروم وباطمانینه غذامیخوردکه دلت میخواست یه ساعت بشینی نگاش کنی

داشتم بهش نگاه میکردم که گفت

-چیزی شده؟ سرهنگ

ازاین که منواینجوری صدام کرد،خوشم نیومدامابادیدن چشای شیطونش فهمیدم میخواداذیت کنه...تصمیم گرفتم من هم بی جواب نذارمش

-نه سرهنگ!فقط یه کم دلم برای کارکردن با همکارم تنگ شده

-نگران نباشین.من نباشم بهترازمن هستن شماکه خیلی طرفداردارین.به هرحال من بایدبرم

بادی به غبغب انداختم وگفتم

-توی طرفدارداشتن من که شکی نیست اماهرگلی یه بویی داره

بعدهم بهش نگاه کردم که اینبارنگاهش تغییرکردبالبخندگفت

-بوی این گل چطوریه؟

من هم لبخندی زدم وگفت

-عطرخنکای اسفندروداره.باطراوت ولطیف شش هات رونوازش میکنه

فهمیده بودم که متولددوازده اسفنده...!حسام ازچندروزقبلش هی بهم میگفت

ازهمون موقع هم به دنبال هدیه خوبی بودم که بتونم بهش بدم

البته هنوزپیداش نکرده بودم بایدتافرداتمام تلاش مروبکنم چون امروزده اسفندبود

بااین حرف من لبخندی زدوسرش روباغذاش گرم کرد...من هم برای اینکه راحت باشه.دیگه بهش نگاه نکردم

بعدازغذاهم همونجانشستیم وباهم صحبت کردیم

دیگه بودن بدون طنین معنی نداشت من بایداونوداشته باشم .دلم میخواست بهش بگم اماهنوزمیترسیدم

بالاخره مادرش اومدومن مجبوربودم که برم!گرچه دوست داشتم بازم بمونم اماازنگاه های مادرش که باتعجب وخیلی تیزبهمون نگاه میکردنتونستم بمونم وخداحافظی کردم وازاونجااومدبیرون

اول خواستم برم خونه امادیدم اصلااحساس خستگی نمیکنم 

بادیدن طنین خستگیم برطرف شده بودواسه همین تصمیم گرفتم برم ببینم میتونم یه چیزی برای یه دختربگیرم یانه...گرچه بعیدمیدونستم چون اصلاتوی خریدبرای خانوماخوب نبودم اینوازخریدای که واسه مامان میکردم فهمیده بودم

چون هرموقع که میخریدم بااینکه خیلی دقت میکردم امامیدیدم که مامان خیلی خوشش نیومده...خودش که نمیگفت اماازحرکاتش مشخص بود

چه کنم دیگه؟حالابرم تاببینم این مخم کارمیوفته بانه...نهایتازنگ میزنم به آراد...

همینجورداشتم توی پاساژهارومیگشتم تایه چیزخوب پیداکنم اماچیزی به ذهنم نمیرسیدیه چیزی میخواستم که هم موندگارباشه هم عشقم روبرسونه اماپیداکردنش اونم برای من که اصلاسررشته نداشتم کارسختی بود

خواستم اول لباس بخرم اماباخودم گفتم لباس که خودش همه مدلش روداره بعدهم من ازکجاسایزش روبیارم...ساعت هم که اصلامعنی عشق نمیدادوادکلن هم که نمیدونم بوش رودوست داره بانه

اه گیج شدم!عصبی زنگ زدم به آراد

-الوسلام آراد

-سلام برداداش عاشقم!چی شده چرااعصابت خط خطیه؟طرف زده توبرجکت؟

-نه بابا!

-پس چی؟

-هیچی.میخوام هدیه بخرم نمیدونم چی بخرم

-هدیه؟برای کی؟

-طنین

خنده ای کردوگفت

-ای وای!گیج شدی نه؟

-دقیقا!پس فرداتولدشه ومن هنوزنتونستم چیزی بخرم...توکه توی خریدبرای خانوماسررشته داری پاشوبیا،اینجاکمکم کن

-گمشو!همچین میگه سررشته داری انگارمن چندتادوست دخترداشتم

-تاقبل ازاینکه پلیس بشی کم هم نداشتی

-باباشش تادوست دخترکه دیگه زیادنیست.توزیادی آخوندبودی اصلانداشتی

-گمشو!حالابه من ربطی نداره توچندتادوست داشتی.بیااینجابه کمکت احتیاج دارم

-باشه برادرم.کجایی؟

-مجتمع....

-باشه نیم ساعت دیگه اونجام

-ممنون داداش کوچولو

-خواهش!یه داداش بزرگ خل وچل که بیشترنداریم

-گمشوآراد...بهت رودادم پرروشدیا

اون هم خنده ای کردوقطع کرد

تلفن روکه قطع کردم چرخیدم که برم تاآرادمیادخودم یه نگاه دیگه بندازم که یه مغازه توجه ام روجلب کرد. طلافروشی!

رفتم داخل تاشایدچیزجالبی ببینم

داشتم همینجوردورخودم توی طلافروشی میچرخیدم که یه گردنبندخیلی ساده که طرح پلاکش یه گل نرگس بودتوجه ام روجلب کرد

زنجیرش خیلی ظریف بودوپلاکش هم خیلی کوچیک وقشنگ بود...فوراتصمیم گرفتم که اونوبراش بگیرم مطمئن بودم که هیچی بیشترازاون به دلم نمیشینه... مخصوصااینکه اونوتوی گردن طنین ببینم...اون بهترین هدیه میتونست باشه

ازفروشنده خواستم تااونوبرام بیاره

بعدهم خواستم که اونوتوی یه جعبه قشنگ وشیک برام بزاره تاببرمش

پولش روکه حساب کردم اونوگذاشتم توی جیب کتم.که بادیدن یه حلقه تک نگین خیلی قشنگ توجه ام جلب شد...این بهترین هدیه بودواسه درخواست ازدواج...مطمئن بودم خیلی به انگشتای ظریف وبلندش میاد...تردیدنکردم وباخریدن اون ازپاساژاومدم بیرون که آرادرودیدم که داره ازماشینش پیاده میشه

وای الان کله ام رومیکنه که اونوتااینجاکشوندم

آراد-سلام

-سلام ممنون که اومدی

- نه بابا!کاری نکردم...حالابیاتابریم یه چیزی بخر

-نه دیگه نمیخواد

باتعجب بهم نگاه کردوگفت

-چرا؟مگه نمیخوای بخری؟

-خریدم

-خریدی؟

-آره!

-زهرمار!پس چرامنوتااینجاکشوندی؟اصلاچی خریدی؟بده ببینم خوبه

بعدهم نگاهی به دستام کردوگفت

-چیزی که دستت نیست.پس چی خریدی؟

-معذرت میخوام که کشوندم... اون موقع هنوزنخریده بودم!درضمن خیلی خوبه لازم هم نیست توتاییدش کنی

بعدهم راهم روگرفتم ورفتم طرف ماشینم اصلاهم به دادوبیدادهای آرادتوجه نکردم

فورابه سمت خونه حرکت کردم که آرادباسرعت اومدوخودش روبهم رسوند.چشم غره ای برام رفت وازم سبقت گرفت

به خونه که رسیدم مامان فورابه استقبالم اومد

-سلام مامان

-سلام پسرم!خسته نباشی البته میدونم که نیستی

بعدهم لبخندشیرینی بهم زدوگفت

-چراواسه ناهارنیومدی؟

من هم لبخندی زدم وگفتم

-مامان خانوم!بلاشدیا...!توکه میدونی چرامیپرسی؟...میخوای خجالت بکشم

-نه عزیزم!شوخی کردم حالاهم برولباسات روعوض کن بیا،عصرونه بخور

من هم به سرعت رفتم بالاتالباسام روعوض کنم 

قبل ازاینکه برم توی اتاقم نگاهی به اتاق آرادانداختم که اصلاصدایی ازش نمیومد...اون که ازمن سبقت گرفت پس کجاست؟

بیخیال آرادشدم ورفتم لباسام روعوض کردم واومدم پیش مامان نشستم

مامان هم برام چایی ومیوه آورد

مامان پرسید

-طنین چطوره بود؟بهترشده؟

-اره خیلی بهتره!البته 

تااومدم حرف بزنم یه دفعه صدای آرادبلندشد،که گفت

-بااینی که توخریدی بهترهم میشه

فورابه سمت پله هاچرخیدم که دیدم گردنبندتوی دستای آراد واون هم داره باشوق بهش نگاه میکنه.خدا روشکرکردم که حلقه روپنهون کردم وگرنه دیگه حسابی برام دست میگرفت

-ای بمیری پسر!من نمیتونم یه چیزی ازتوقایم کنم؟

آرادهم چشمکی زدوگفت

-معلومه که نه!

بعدهم دوباره نگاهی به گردنبندانداخت وگفت

-نه میبینم که اینبارشاهکارکردی

بعدهم روبه مامان کردوگردنبندروبه دستش دادوگفت

-مامان ببین عشق چه میکنه!پسرت حسابی باسلیقه شده

مامان هم درحالی که به گردنبندنگاه میکردوگفت

-ازانتخاب طنین فهمیدم که باسلیقه شده...میترسیدم توی زن گرفتن هم کج سلیقه باشه امامیبینم خیلی تغییرکرده

من هم بااین حرف مامان اعتراض کردم وگفتم

-مامان!ممنونم خیلی بهم لطف داری

مامان خنده ای کردوگفت

-شوخی میکنم!ازهمون اول که میدیدم به خیلی ازدختراکه دوروبرتن توجه نمیکنی،فهمیدم دنبال یه آدم خاصی!وبیشترهم فهمیدم که این آدم خاص فقط توقیافه خاص نیست...چون توبه النازهم بااینکه قشنگه اصلاتوجه نمیکنی 

سرش روتکون دادوگفت

-بایددیدطنین چه خصوصیتی داره که اینجوری توروجذب کرده؟هیچی بیشترازاین منوکنجکاونکرده

بااین حرف مامان آرادخندیدوگفت

-هیچی مادرمن!نمیخوادفکرخودت روخسته کنی.من بهت میگم.یه کروکدیل به تمام معناست

بااین حرفش من عصبانی گفتم

-آرادمن توروخفه میکنم...یه باردیگه درموردش اینجوری حرف بزنی خونت پای خودته

آراداولش ازحرف من تعجب کردامافورامثل بچه هاشروع کردبه گفتن

-طنین کروکدیل.طنین کروکدیل

من هم دنبالش افتاده بودم

که صدای مامان بلندشد

-چه خبرتونه؟مثل سگ وگربه به جون هم افتادین!

بعدهم روکردبه آرادگفت

-این چه حرفیه آراد؟

آرادهم خودش رومظلوم کردوگفت

-باباشوخی بود

من هم که ازاولش میدونستم داره شوخی میکنه بالبخندگفتم

-میدونستم برادرمن!من هم شوخی کردم

اون هم مشتی توی بازوم زدورفت طرف مامان

-ببین مامان من...بزارتابرات قضیه روبازکنم.

مامان هم باجدیت داشت به حرفاش گوش میداد

آراد-ببین این داداش خل وچل ماازدخترای چسب خوشش نمیاد

بعدهم روکردبه منوگفت

-درست نمیگم؟

که من هم به نشونه تاییدسرم روتکون دادم.آرادهم که تاییدمنوگرفت گفت

-البته همون طورکه گفتم خل وچله وگرنه کی دوست داره بره منت کشی؟النازدماغوبااون همه غرورش،حاضره جونش روهم واسش بده...بعداین مثل منگلارفته چسبیده به یه دماغوی دیگه که محل هم بهش نمیزاره

-گمشو!آراد!این چه طرزحرف زدنه؟

-دارم حقیقت ومیگم دیگه!توهم خفه شوبزاربقیه تحقیقاتم روتشریح کنم

بعدهم همچین جدی برگشت طرف مامان که کفم برید

امامامان همینجوربالبخندداشت بهش نگاه میکرد

آراد-حالابگذریم ازبقیه دختراکه همه چسب بودن...بزاربگم ازاین طنین خانوم که اینقدررفتارش بامرداخشک بودکه ماکلاکف برمیشدیم وبایدبگم که مردارواصلاآدم حساب نمیکرد...این داداش خل وچل ماهم که عاشق همین شخصیتش شده.

البته بایداضافه کنم که طنین باهمه بااحترام برخوردمیکرداماکافی بودطرف بخوادروابطش روبیشترکنه وازیه نظردیگه بهش نگاه کنه اون موقع بودکه حال میگیره.گرفتی مامانم؟

مامان هم که تاحالاداشت به حرفای اون گوش میدادروکردبه منوبالبای خندونش گفت

-پس کاملامثل خودته!

آراد-گل گفتی!هردو،دوتاآدم مزخرفن

مامان پس کله ای به آرادزدوگفت

-هی حواست باشه درموردعروس من درست حرف بزن.

اینبارمن هم اعتراض کردم وگفتم

-ای بابا!خوبه من پسرتما.به جای اینکه ازمن دفاع کنی ازطنین دفام میکنی؟

ماما- اول که طنین نامزدتوئه(چه ایناهم واسه خودشون میبرن ومیدوزن هنوزنه به باره نه به داره دخترم روچسبوندن به پسرشون)پس توحق حسادت نداری بعدهم خجالت ازاین هیکلت نمیکشی مثلامردیا!توچه نیازبه طرفداری من داری؟

من وآرادسری تکون دادیم 

خدابه دادبرسه مامان که عشق دختربود...حالاطرفش روهم پیداکرده...

داشتم واسه خودم دل میسوزوندم که مامان باترس برگشت طرفموگفت

-توکه میگی اصلابامرداجورنمیشه..حالاچطوری میخوای واسه ازدواج راضیش کنی؟

ازاین حرف مامان فهمیدم که شک برده که چراطنین ازمردافراریه اماحرفی نمیزنه.واقعاممنونش بودم که نپرسید

قبل ازاینکه من جوابی بدم آرادگفت

-مادرمن!کجای کاری؟این آریای مارمولک اینقدرسیاست داره که من مطمئنم طنین منتظره این پیشنهادبده تاقبول کنه

خنده ای کردم وگفتم

-خیلی خری پسر

-مگه دروغ میگم!ازبس تورفتی دیگه اون هم بهت عادت کرده...نمیتونه رهات کنه وگرنه چه دلیلی داشت امروززنگ بزنه بخوادبری پیشش

بااین حرف آرادنگاه مامان چرخیدطرف من،که هول شدم ونتونستم جواب آرادروبدم

مامان هم که وضعیت منودیدخنده ای کردوگفت

-من منتظرعروسمم!هرچه زودتر

بعدهم اومدطرفموگردنبندروداددستم وگفت

-خیلی قشنگه!مطمئنم خیلی خوشش میاد

من هم بالبخندگردنبندروگرفتم وصورت مامان روبوسیدم که اون هم سرم روبوسیدوگفت

-زنده باشی پسرم!ایشاالله همیشه خوشحالی شمادوتاروببینم

بعدهم به سمت آرادرفت وپیشونی اونوهم بوسیدورفت طرف آشپزخونه

داشتم به مامان نگاه میکردم که مشت آرادتوی کله ام خورد

-خیلی موزماری پسر!توچندبارتاحالادوست دخترداشتی که اینجوری خریدکردی؟...راستش روبگو.من هم تاحالااین چیزاواسه کسی نخریده بودم

-گمشو!دوست دخترچیه؟بعدهم طنین که هرکسی نیست

ارادچشاش روریزکردوگفت

-وای به حالت اگه دروغ گفته باشی!فوراطلاق خواهرم رومیگیرم

-توغلط کردی.اصلاتوچکاره ای؟

سینه ای واسن سپرکردوگفت

-همه کاره!

ازحرکتش خنده ام گرفت .مشتی توی سینه اش زدم که فوراخودش روکشیدعقب وگفت

-ای کفنت کنم!این دیگه چی بود؟مگه دستات گرزه؟

من هم گفتم

-تادیگه واسه من شاخ نشی!بزغاله

بعدهم فورابه سمت اتاقم رفتم وجعبه روگذاشتم روی میزم وبرگشتم پایین

باباکه اومدشام روخوردیم ورفتم توی اتاقم تااستراحت کنم

روی تختم درازکشیدم که توجه ام دوباره به جعبه جلب شد...برداشتمش وبازش کردم...گردنبندروتوی دستم گرفتم وبهش نگاه کردم

باتصوراون توی گردن طنین لبخندی به روی لبام اومد...گردنبندروبوسیدم ودوباره گذاشتمش توی جعبه که یه دفعه یادم اومدروسری طنین روهنوزهم دارم رفتم وازتوی لباسام پیداش کردم وبوییدمش اونوتوی بغلم گرفتم بعدهم بافکرداشتن طنین خوابیدم

طنین

امروزخیلی سرحال تربودم ازصبحش حس خوبی داشتم...معلومه دیگه هرچی باشه امروزروزتولدمه

دوباره لبخندی زدم وازروی تختم بلندشدم وبعدازشستن صورتم ازپرستارا پرسیدم ببینم میتونم حموم کنم یانه

بعدازیه حموم حسابی کمی کرم ازوسایلی که طرلان برام اورده بودبه صورتم زدم وبعدهم برای رنگ اومدن صورتم که حالابه شدت لاغرشده بودکمی رژگونه ورژلب هم اضافه کردم که حسابی سرحالم آورد

بعدازشونه زدن موهام هم روسری خوش رنگی سرکردم ومنتظرموندم تاببینم کسی بهم زنگ میزنه یانه

هرکدوم ازپرستارابادیدن من فوراازم میپرسیدن که باشنیدن اینکه تولدمه خیلی خوشحال میشدن وبهم تبریک میگفتن

تاعصرمنتظربودم که بیان پیشم امانمیدونم چراهیچ کس نه اومد،نه بهم زنگ زد...

واقعاحالم گرفته شده بودقطره اشکی ازچشام چکیدفوراباعصبانیت روسریم رودرآوردم وپرت کردم گوشه تختم

داشتم غمگین به بیرون نگاه میکردم که صدای دربلندشد

سرم روچرخوندم که آریااومدتو.خودبه خودلبخندروی لبام نشست

-سلام!جناب سرهنگ خوابالود ماچطوره؟

-سلام!من کجام خوابالوده؟

-هرکس یه نگاه بهت بندازه متوجه میشه که خواب بودی

بعدهم بالبخندبه موهام اشاره کرد

فوراآینه ی جیبیم روبرداشتم وخودم رودیدم که به خاطرکشیده شدن روسری ازسرم همه موهام روی هواپریدن

نیشم روشرمنده بازکردم وموهام رومرتب کردم که جلواومدوروسری روبهم دادتابپوشم

ازاین حرکتش خوشم اومدخودش میدونست که اینجوری معذبم.

لبخندی زدم وروسریم روپوشیدم

کمی که باهم حرف زدیم بلندشدتابره

ناخودآگاه ناراحت شدم...بااین که میدونستم اون خبرنداره که تولدمن کی هست اماهنوزدلم میخواست که بهم تبریک بگه

آریا-خوب دیگه من بایدبرم!مواظب خودت باش

من هم سری تکون دادم وسرم روانداختم پایین که دیدم تکون نمیخوره

سرم روبالاکردم که خم شدوجعبه ای روگرفت جلوم وگفت

-تولدت مبارک!طنین

بااین حرفش خیلی خوشحال شدم...اصلافکرش روهم نمیکردم که بدونه داشتم ذوق مرگ میشدم

-توازکجامیدونستی؟

-اختیارداری خانوم.مگه میشه تولد

نفس عمیقی کشیدوگفت

-تویادم بره!

من هم لبخندی زدم وگفتم

-واقعاممنونم!

بعدهم جعبه روبازکردم که بادیدن اون گردنبندذوق زده شدم...خیلی قشنگ بودگل ماه تولدم بودعالی بود

دوباره ازش تشکرکردم 

گردنبندروگرفتم جلوم وبهش نگاه کردم...سرم روچرخوندم طرف آریاکه دیدم اون هم داره به من نگاه میکنه...ازتوی چشاش دیدم که خیلی اشتیاق داره اونوببندم به گردنم 

گردنبندروطرفش گرفتم که بااخم بهم نگاه کرد

حتمافکرکرده میخوام پسش بدم...عمرا!من هدیه توروپس بدم؟

لبخندی زدم وگفتم

-برام ببندش

بااین حرف من چشاش ازتعجب گردشد...انگارتوقع نداشت این حرف روبزنم

یه نگاه به من ویه نگاه هم به گردنبندانداخت...بعددوباره به من نگاه کردکه من هم سرم روبه نشونه تاییدتکون دادم اون هم بالبخندگردنبندروگرفت ورفت پشت سرم برام بست

بعدهم اومدروبه روم وایسادواونوتوی گردنم دید.دوباره به چشام نگاهی کردولبخندزد

همینجورداشتیم به هم نگاه میکردیم که بازدن درهردومون ازجاپریدیم

برگشتیم طرف درکه طرلان واردشدوبدون توجه به آریاگفت

-سلام آبجی منگلم...!بپرآماده شوکه مرخصی!...دیگه گفتن بیشترازاین نمیتونن توی دیوونه رواینجا نگه دارن

طرلان همینطورچرت وپرت میبافت واصلاهم به مانگاهی نمیکرد...این عادتش بودکه وقتی پشت سرهم حرف میزنه دیگه چشاش نمیبینه

من هم که مدام ازحرفای اون لبم رودندون میگرفتم.آریاهم که نیشش بازبود

بالاخره آریاباگفتن سلام طرلان خانوم .این رادیوبی بی سی روخفه کرد

طرلان که ازصدای آریاشوکه شده بودفوراگفت

-اِ.سلام!...شماکه بازاینجا تلپین؟

که صدای خنده آریابلندشد

خوب که خندیدگفت 

-ببخشیددیگه مزاحم نمیشم

بعدهم روکردبه منوگفت

-من دیگه برم

-آریاطرلان منظوری نداشت

اون هم که هنوزآثارخنده توی چهره اش معلوم بودگفت

-میدونم!من هم به خاطراون نمیرم دیگه بایدبرم.

-مطمئن باشم؟

-آره بابا!فعلاخداحافظ

-خداحافظ

بعدهم فورارفت

برگشتم طرف طرلان وباعصبانیت گفتم

-تویه بارنبایدجلوی اون زبون شلت روبگیری؟

طرلان لباش روجمع کردوگفت

-معذرت میخوام

امامن که هنوزازرفتن آریاواینکه هنوزازخانواده خودم کسی بهم تبریک نگفته ناراحت بودم،بهش محل نذاشتم ورفتم طرف وسایلم تااوناروجمع کنم

طرلان هم ساکت کمکم کرد

بعدازتسویه حساب هم همراه طرلان به خونه آقای تهرانی پدرشوهرش رفتیم

موقعی که میخواستم ازماشین پیاده بشم

روکردم به طرلان که دیدم هنوزناراحته گفتم

-ببخشیدآبجی کوچولوکه سرت دادزدم باشه؟

اون هم فورانیشش روبازکردوگفت

-باشه!حالابدوبریم داخل

ازحیاط خونشون ردشدیم ورسیدیم به درسالن.طرلان منوفرستادداخل وخودش گفت که چیزی توی ماشین جاگذاشته

من هم دروبازکردم ورفتم توکه دیدم،چراغاخاموشه.یه دفعه چراغاباصدای ترقه وکلی برف شادی وکاغذرنگی که روی سرم ریخته شد،روشن شد...بعدهم صدای تولدت مبارک بلندشد

خیلی شوکه شده بودم وخیلی خوشحال شدم

خانواده خودم بودن وحسام دیگه ازخوشحالی داشتم بال درمیاوردم

ازهمشون تشکرکردم امروزواقعاعالی بود...هم اومدن آریاهم کارخانواده ام...فقط کاش آریاهم توی این جشن کوچیک بود

داشتم بالبخندازهمشون تشکرمیکردم که طرلان دستم روکشیدوبردطرف یکی ازاتاقا

-چراهمچین میکنی؟

-میخوای باهمین قیافت بری توی جشنت؟بیایه لباس درست حسابی بپوش

بیراه هم نمیگفت.اماچی بپوشم من که لباس نداشتم اونجا

-چی بپوشم؟

نیشش روبازکردورفت طرف یه جعبه وآوردش داد دستم...جعبه روبازکردم که بادیدن یه لباس فسفری رنگ که خیلی قشنگ بودنیشم بازشد...لباس رودرآوردم پوشیدم لباس یه پیراهن بلندولخت دکلته بود 

خیلی بهم میومداما

برگشتم طرف طرلان گفتم

-خیلی قشنگه!اماخیلی بازه

طرلان هم اخمی کردوگفت

-خاک برسرت...میدونستم همین رومیگی

بعدهم رفت طرف کمدتوی اتاق ویه کت کوتاه به رنگ لباس برام آورد وداددستم 

-لباس ازهمون اولش کت داشت...میدونستم لباس بازنمیپوشی واسه همین اینوگرفتم اماکتش روقایم کردم ببینم فرق کردی که دیدم نه خیرهمون خری که بودی هستی

-زهرمار!من ازلباس بازخوشم نمیادتمام بدنت معلومه

-خیلی خوب بابازودترلباست روبپوش تایه کمی هم آرایشت کنم

لباس روپوشیدم وچرخیدم طرف طرلان که بادیدن گردن بندتوی گردنم باتعجب جلواومدوگفت

-اینوقبلانداشتی؟

-آره!هدیه است

چشاش روریزکردوگفت

-ازطرف آریاست؟

من هم بالبخندم تاییدکردم که فورامثل دیوونه ها،کل کشید

من هم برای اینکه جلوی کلش روبگیرم دویدم طرفش امابااومدن مامان توی اتاق فقط تونستم واسه طرلان خط ونشون بکشم وواسه مامان نیشم روبازکنم مامان هم باتعجب به من نگاهی کردورفت بیرون

-زهرماراین چکاریه؟آبروم روبردی!

-وا عزیزم!چقدراین پسرباسلیقه است

-دیوونه

اون هم باخوشحالی اومدطرفم وگفت

-نگران گردنبندبودم که چی بدم بالباست بپوشی که حالابادیدن این خیالم راحت شد...بااین که خیلی ساده وظریفه اماخیلی به خودت ولباست میاد

بعدازگفتن این حرف منوروی صندلی نشوندوکمک کردآرایش کنم

رفتم پایین که همه خوشحال برام دست زدن من هم به همشون لبخندزدم ورفتم کنارمامان نشستم...همه چی عالی بوداماجای آریاخالی بودداشتم به آریا فکرمیکردم که طرلان اومدپیشم وگفت

-چی شده؟طنین!خوشت نیومد

لبخندی زدم وگفتم

-چرا!چرا!خیلی عالیه

بعدهم چیزی نگفتم که طرلان بلندشدورفت طرف حسام وچیزی بهش گفت

حسام هم نگاهی به من انداخت وسرش روبرای طرلان تکون دادوازسالن رفت بیرون

آریا

بااینکه ازخوشحالی طنین واسه تبریک خوشحال بودم امابازم یه کم احساس ناراحتی میکردم...دلم میخواست امشب که تولدشه کنارش باشم...حالااون به کنار،بدترازهمه چی اینکه دیگه نمیتونم ببینمش آزارم میداد...اون دیگه خوب شده بود ومن بهونه ای واسه دیدنش نداشتم

روی تختم درازکشیده بودم وداشتم باخودم کلنجارمیرفتم که آراداومدتو

-سلام برعاشق دلخسته !خوبی؟

-سلام!نه

آرادخنده ای کردوگفت

-میدونم!ازاین به بعددیگه بهونه نداری بری ببینیش...واسه همین اینطوری میکنی

-دقیقا

اومددستم روگرفت وبایه ضرب منوبلندکردوگفت

-پاشو!پاشواینقدرغمبرک نزن!این کاراروبزارواسه بعد...فعلاآماده شوبایدبریم مهمونی

-من حوصله ندارم

-جدا؟یعنی حوصله تولدطنین رونداری؟

-نه ندارم تو...

امافورابرگشتم طرفش وگفتم

-تولدکی؟

نیشش روبازکردوگفت

-طنین

-ماهم دعوتیم؟

-حسام که گفت تولدخونوادگی بوده اماازاونجایی که صاحب جشن حسابی توی خودش بوده وهمه میدونستن که فکرش کجامشغوله...تصمیم گرفتن دل مشغولیش روبراش بیارن

لبخندی زدم وگفتم

-یعنی من

-زهرمار!کپ نکنی

-بروبابا!فعلادوردورمنه!

بعدهم فورابه سمت لباسام رفتم...آرادهم باتکون دادن سرش رفت بیرون تاآماده شه!یه کت وشلوارشیک پوشیدم وبعدازمرتب کردن موهام وعطرزدن به خودم.جعبه ی حلقه روبرداشتم ورفتم بیرون بهترین موقعیت بود...میدونسم که نمیتونم بدون اون طاقت بیارم واسه همین تصمیم خودم روگرفتم که امشب بهش بگم

ازاتاقم که اومدم بیرون مامان فورادویدتوی اشپرخونه وبایه ظرف اسفنداومدبیرون اسفندرودورسرم چرخوندوگفت

-فدات شم چقدربرازنده شدی!ایشاالله هرچه زودترتوی لباس دامادی ببینمت

من هم لبخندی زدم وگفتم

-ممنونم مامان!...منتظرباش ایشاالله به همین زودیا میشه!

مامان هم که فهمیدم چه تصمیمی دارم لبخندی زدو سرم روبوسید

همون لحظه هم صدای بابااومدکه گفت

-حدس میزنم پسرم داره میره که عروسم روبه خونه بیاره...درسته؟

بالبخندچرخیدم طرفش وبغلش کردم وگفتم

-ایشاالله باباجون

آرادکه داشت ازپله هامیومدپایین گفت

-منم دارم میرم که ساقدوش بشم

بعدهم به لباسش که بامن ست کرده بوداشاره کرد

من هم لبخندی زدم ومشتم رو روبه روش گرفتم که مشتش روزدبه مشتم

مامان باباهم بالبخندبه مانگاه میکردن

مامان- ایشاالله بعدازآریانوبت آراده

بااین حرف مامان من وباباخندیدیم وصدای اعتراض آرادهم بلندشد امامامان مثل همیشه مرغش یه پاداشت

بالاخره آرادکوتاه اومدوگفت

-باشه مادرم اماهرکسی که خودم انتخاب کردم

مامان هم ناچارقبول کرد وماراه افتادیم 

تمام راه داشتم به این فکرمیکردم که چطوری ازش درخواست کنم

آخرش هم باسپردن کارم به خدافکرم روآزادکردم

طرلان

بادیدن طنین توی اون حالت فهمیدم که یه چیزی کمه وکاملاهم میدونستم چی کمه

فورابه سمت حسام رفتم وازش خواستم که یه کم جشن روشلوغ ترکنیم هنوزوقت داشتیم تازه ساعت هفت بود...میتونستیم چندتاازدوستای صمیمیمون رودعوت کنیم البته به اضافه آقایون امینی

حسام هم بعداززنگ زدن به دوستاش وآریاوآراد.رفت که یه کیک بزرگترباشیرینی بخره

من هم زنگ زدم یه چندتاازدوستام بابهنازدعوت کردم 

بهنازخیلی خوشحال شدوگفت

-خیلی خوبه!تواین مدت که بیمارستان بودمن دوباربیشترنتونستم بهش سربزنم چون ماموریت بودم حالامیتونم ازدلش دربیارم

من هم ازش تشکرکردم وقطع کردم

حالادیگه مطمئن بودمیتونم خواهرجونم روخوشحال کنم

رفتم تایه سری وسایل واسه شلوغی جشن آماده کنم به مامان وبابای خودم وحسام هم خبردادم

همه مهمونااومده بودن وحسابی شلوغ شده بود...فقط مونده بودآقایون امینی تشریف بیارن تاخوشحالی خواهرم کامل بشه

حسام برگشته بودوهمه چیزایی که خواسته بودم روخریده بود

واقعاازش ممنون بودم باطنین مثل خواهرخودش برخوردمیکرد

اومدجلوم وایسادولبخندمهربونی زدکه من هم دستم روانداختم دورگردنش تاخواستم ببوسمش

طنین اومدتوی آشپزخونه وگفت

-هی اینجا کلی آدم نشسته ها!

بعدهم روبه مانیشش روبازکردوباچشمکی رفت بیرون

من وحسام هم که ازرفتارطنین شوکه شده بودیم یه دفعه باهم زدیم زیرخنده ...خیلی براش خوشحال بودم طنین هم احساسش روتغییرداده بودهم اخلاقش روقبلامحال بودطنین این برخورداروبکنه

برگشتم به حسام نگاه کردم که گفت

-فکرکنم یه عروسی افتادیم 

که من هم باذوق سرم روتکون دادم.همون لحظه صدای زنگ بلندشد که من گفتم

-دامادهم تشریف آورد

حسام هم باچشمکی به من رفت طرف در،تادروبازکنه

من هم رفتم جایی وایسادم تابتونم خوب هم آریارو هم طنین روزیرنظرداشته باشم

طنین که باشنیدن صدای زنگ توجه اش جلب شده بود،داشت به طرف درنگاه میکردکه همون لحظه آریاواردشد.خوشحالی روتوی چشای طنین به وضوح میشددید

همون لحظه هم آریاسرش روبلندکردوکه چشماشون توی هم قفل شدوچشم هردوشون برق زد

طنین لبخندقشنگی زدکه توی عمرم ندیده بودم،اینجوری بخنده...قشنگ معلوم بودکه اون خنده مخصوص آریاست

توی عمرم ندیده بودم طنین نازکنه اماهمچین نگاهش روبانازازآریاگرفت که نیش آریاهم شل شدوکم مونده بودبیچاره همون جاازذوق سکته کنه 

من مونده بودم چطوری طاقت اورد...من جای اون کپ کرده بودم

آریاباهمه حال واحوال کردورفت طرف طنین وبهش تبریک گفت...آرادهم رفت کنارش وایسادوبه طنین تبریک گفت

امانمیدونم چی گفت که طنین خنده ای کرد.بااینکه داشتم به طنین نگاه میکردم اماتونستم نگاه بامحبت آریاروهم بهش ببینم

داشتم نگاشون میکردم که حسام کنارم وایساد

من-توهم دیدیشون؟

-آره!خیلی بانمکن!دوتاآدم که هیچ وقت فکرنمیکردم عاشق کسی بشن اینجوری باعشق به هم نگاه میکنن خیلی جالبه...برام جای تعجب داره که آریاچطوربااین همه نازی که طنین براش میادازخودش بیخودنمیشه...

البته هم آریاخیلی خودداره هم نازای طنین خیلی نامحسوسه

من هم خنده ای کردم وگفتم

-آره!ابجیم هنوزکارداره تایادبگیره نازچیه؟

حسام هم نگاهی بالبخندبهم کردومنوتوی بغلش فشردکه همون لحظه صدای یه سرفه روکنارمون شنیدیم

سرم روکه بلندکردم دیدم طنین باآرادوآریاجلومون وایسادن

نیشم روبازکردم که صدای خندشون بلندشد

آراد-خاک برسرت آریا...توهم اگه دست جنبونده بودی الان داشتی همینجوری عشقت رومیچلوندی

آریا-توکه لالایی بلدی چراخوابت نمیبره توخودت چرادست به کارنمیشی؟

-آخه من هنوزطرفم روپیدانکردم اماتو

بعدهم نگاهی به طنین انداخت که آبجیم طفلکی حسابی سرخ شد

آریاهم سرفه ای کردوباارنجش زدتوشکم آراد

حسام هم گفت

-راست میگه دیگه بچه!چکارش داری چرامیزنیش؟

بااین حرفش آریاچشم غره ای برای حسام رفت وفوراباطنین ازمادورشدن

آراد-حالاخوبه خجالت کشیدن اینجوری باهم میرن.خجالت نمیکشیدن چه میکردن

من-چکارشون دارین؟ببینین چه بامزه ان

آرادهم خنده ای کردوگفت

-چی بگم والا!آره واقعابامزه ان...من که یه مدت باهردوشون توی یه ماموریت بودم بایادآوری خاطراتی که ازشون دارم خیلی عشقشون الان به هم بامزه است

باتعجب بهش نگاه کردم که گفت

-نگاه به الانشون نکن که بادیدن هم ذوق مرگ میشن...اون موقع سایه ی همدیگه روباتیرمیزدن.مثل کاردوپنیربودن

حسام هم که مثل من تعجب کرده بودگفت

-واقعا؟

-آره!نمیدونی واسه هم اسم هم گذاشته بودن

من-چه اسمی؟

-اسم طنین خانم مارپل بودچون به نظرآریاخیلی فضول بودوتوی همه چی دخالت میکرد..البته بیراه هم نمیگفت طنین کم مونده بودفقط توی دستشویی دوربین بزاره

بااین حرف آرادمن وحسام زدیم زیرخنده که توجه همه بهمون جلب شدوالبته آریاوطنین هم بااخم برای اینکه آرادداره چی میگه بهمون نزدیک شدن

آراد-درضمن بایدبگم که طنین معلوم نبودچطوری رفته بودرمزلپ تاپ آریاروشکونده بودوتموم اطلاعاتی روکه آریاازبقیه پنهان کرده بودرو زیر و روکرده بودچون شک کرده بودکه یه چیزی کمه

آرادهمینجورحرف میزدوهی به پشت سرش وبه اوناکه به مانزدیک میشدن نگاه میکرد...ماهم ازحرکاتش میخندیدیم

آراد-تازه اسم آریاخیلی باحال تربودجناب پارازیت!چون همیشه وسط حرفا وکارای طنین پارازیت مینداخت.حسابی هم حال طنین رومیگرفت

بااین حرف آخرش آریاکه شنیده بوداون چی گفته گفت

-میکشمت آراد

که باخنده ی مااون هم لبخندی زدوکنارطنین وایساد

آرادهم اشاره کردکه بقیه اش روبعدابراتون تعریف میکنم

ماهم براش سرتکون دادیم ورفتیم تاازمهموناپذیرایی کنیم

طنین

بااومدن آریادیگه خوشحالیم کامل شده بود!خیلی جشن عالی بودهمینجورکه داشتم بابهنازحرف میزدم آراداومدکنارم وگفت

-حرف سرشبم روکه یادت نرفته ابجی؟

لبخندی زدم وگفت

-آخه من چکاره ام؟این همه خانوم زیبااینجاست خودت انتخاب کن دیگه

-نه!کارفقط ازدست خودت برمیاد

بعدهم یه نگاه کوتاه به بهنازانداخت که گرفتم چی میگه!بالبخندبراش چشمکی زدم وکنارکشیدم وگفتم

-پس تنهاتون میزارم

بعدهم ازاونجادورشدم وبه سمت آریافتم که داشت بهم نگاه میکرد

لبخندی زدودستش روبرام درازکردکه دستم روتوی دستش قراردادم

-سرآرادروگرم کردی؟

-من گرم نکردم...خودش مثل اینکه دلش داره میپره

نگاهی بهشون انداخت وگفت

-جدا؟

-اینجورکه به نظرمیاد

بعدهم برگشتم بهشون نگاه کردم که دیدم بهنازاخمی کردوازآرادجداشد.آرادهم به طرف ماچرخیدوباگیجی سرش روخاروند

آریا-فکرکنم داداشم گندزد

-دقیقا

همون موقع آرادنزدیک شدوگفت

-چرااینجوری کرد؟

آریا-مگه چی بهش گفتی؟

-گفتم چشات یه حالت بامزه ای کوچیکه

باحرف آرادخنده ی بلندی کردم 

بهنازچشاش ریزبودامامژه های بلندی داشت که چشاش روبامزه وجذاب نشون میداد

آریا-آخه برادرمن این هم طرزتعریف کردن ازیه خانومه

-بروبابا!توکه خودت بدتری

-حداقل اینجوری گندنمیزنم

من هم باخنده گفتم

-بهنازخیلی روچشاش حساسه

آرادمظلوم گفت

-امامن نمیخواستم مسخره اش کنم...قصدم تعریف بود..چون چشاش خیلی بانمک وجذابه

-میدونم!نگران نباش راضیش میکنم

بعدهم اوناروترک کردم وبه سمت بهنازرفتم که بااخم برگشت طرفم وگفت

-اه!این پسره کی بودمنوکنارش ول کردی رفتی؟پسره احمق

خنده ای کردم وفگتم

-خیلی پسرخوبیه!

عصبانی شدوگفت

-کجاش خوبه پسره منگل

-میدونم چی گفته اما تودیوونه ای که نذاشتی بقیه حرفش روبزنه...بیچاره میخواست ازت تعریف کنه

باتعجب بهم نگاه کردکه ادامه دادم

-اومده میگه نمیدونم چراناراحت شد؟!من ازحالت چشاش خوشم اومده بودفقط ازش تعریف کردم

-آخه این چه طرزتعریف کردنه

-به دل نگیر!اینقدرپسربامزه ایه که فورابهش جذب میشی.

-توخودت چرابهش جذب نشدی؟

-چون من...

-توچی؟

-من!اه توچکاربه کارمن داری؟

لبخندی شیطنت آمیززدوگفت

-دلت پریده نه؟

-نه خیر!

-چرا!مطمئنم...زودباش بهم نشون بد... زودباش

اینقدرزودباش زودباش کردتامجبورشدم آریاروبهش نشون بدم

-وای عجب هلوییه!چه خوشتیپه...هیکلش هم ورزشکاریه!

-مثلاپلیسه هاتوقع داشتی هیکلش چطوری باشه؟

باتعجب برگشت بهم نگاه کردوگفت

-پلیسه؟

لبخندی زدم وگفتم

-آره!سرهنگ آریاامینی...رهبرگروهی که این دفعه من عضوش بودم

-یعنی توهمکارش بودی

-آره

دوباره نگاهی به آریاکردوگفت

-این چرااینقدرشبیه اون پسره است؟

خنده ای کردم وگفتم

-معلومه ذهنت رواون پسره درگیرکرده ها

-نه خیرم!

-چرا!منوخرفرض کردی؟

-اصلااینطوری نیست

-هست

اینقدرباهم سروکله زدیم که بالاخره کلافه شدوگفت

-خیلی خوب بابا!بامزه وخیلی شوخ بودبالاخره منم دخترم.اصلاسوال من یه چیز دیگه بودتوچکاربه این کاراداری؟

خنده ای کردم وگفتم

-داداش آریاست!اسمش آراده وبایدبگم قابل توجه بعضیاطرف سرگرده

باتعجب گفت

-نه

-آره

باذوق پریدبالاوگفت

-آخ جون!بایدبرم توکارش

زدم توی سرش وگفتم

-خاک برسرت!بااین گندی که توزدی که عمرابهت نگاه کنه

اخماش روتوهم کردوبعدسرش روبردطرف سقف گفت

-نوکرتم خداجون!سرهنگ که نسیبمون نکردی،یه سرگردهم نمیتونی ازماببینی؟

-گمشو!خودت گندزدی

اون هم خنده ای کردوگفت

-بیخیال بابا!

من هم خندیدم وبعدباهم رفتیم طرف بقیه مهمونابااشاره هم به آرادرسوندم که کارش رودرست کردم که اون هم نیشش روبازکردوبرام بوس فرستادکه آرنج آریاباخشم توی شکمش فروداومد

من هم لبخندی زدم وسرم روچرخوندم

مهمونی عالی شده بودبزرگتراکه بعدازکمی نشستن جشن روبه ماسپردن ورفتن بخوابن جووناهم چندتاشون داشتن باهم میرقصیدن

اصلادوست نداشتم این شب تموم شه....مخصوصاباوجودآریاکه حالاوجودش روهرلحظه بیشترمیخواستم وعشقش تمام وجودم روگرفته بود

آره من طنین رستگاربایدبگم که جلوی یه نفرکه به شدت شبیه خودم بودکم آوردم وعاشقش شدم 

سرم روچرخوندم که دیدم اون هم داره به من نگاه میکنه لبخندی بهش زدم که نگاهش مهربون شدوبالبخندبه سمتم اومد

آریا

داشتم بهش نگاه میکردم که دیدم چرخیدوبهم نگاه کردبعدهم لبخنددلنشینی زدکه باعث شدمن ازجام تکون بخورم بدون توجه به صدازدن آرادجلوبرم

آرادکه ازحرکت من تعجب کرده بوددستم روکشیدکه برگشتم طرفش

-کجامیری؟

چشمکی زدم وگفتم

-دیگه وقتشه

بعدهم جعبه کوچیک حلقه رودرآوردم که چشاش چهارتاشدوگفت

-خیلی مارمولکی!اینوکجاقایم کرده بودی؟چی توشه؟

-دلم خواست!توش یه چیزخوبه

آرادهم فوراگرفت وتیشش روبازکرد

-میری خواستگاری کنی؟

سرم روتکون دادم که گفت

-بالاخره توهم خرشدی!البته بااین همه نازوعشوه خرنمیشدی جای تعجب داشت.موندم این طنین این رفتاراش روکجاقایم کرده بود

-به توچه؟دلش میخواد

-من؟من چکاره ام!

بعدهم زدبه شونه ام وگفت

-بروبرادرمن!بروببینم میتونی خوب گندبزنی به مجردیت یانه؟

-حالاتوهم خیلی منتظرننشستی!

اون هم نیشش روبازکردوگفت

-آره!زودتربروتامن هم برم عروس بعدی مامان روآماده کنم

خنده ای کردم گفتم

-واقعامنگلی!

بعدهم فوراچرخیدم وبه سمت طنین رفتم

پشت به من وایساده بودوبه بقیه جوونانگاه میکرد

رفتم جلوش وایسادم ودستم رودرازکردم وگفتم

-بانوبه من افتخاررقص میدن؟

همون لحظه چراغاخاموش شدویه نورکم رنگ که به زورمیتونستی طرف روبه روت روببینی روشن شدباهم چرخیدیم طرف کلیداکه دیدیم طرلان باخنده ازاونادورشد

ماهم خندیدیم وبهم نگاه کردیم که طنین گفت

-باکمال میل آقا!

بعدهم دستش روتوی دستم گذاشت

دستش روگرفتم ورفتیم وسط بقیه که به افتخارطنین که تولدش بوددست زدن...

دستم رودورکمرش انداختم واونوبه سمت خودم کشیدم که اون هم دستش رودورگردنم حلقه کرد...یه دفعه یاداولین رقصمون باهم افتادم که چطورازم دوری میکرد

لبخندی زدم وبعدبایه آهنگ ملایم شروع به رقص کردیم بقیه هم بامارقصیدن!...بعدازاون آهنگ ملایم یه آهنگ تندشروع شدکه دیگه همه ریختن وسط تاخودشون وتخلیه کنن

بهترین موقعیت بود...دستش روگرفتم وازمیون جمعیت کشیدمش بیرون وبه سمت حیاط دویدم...اون هم همینجورکه ازم میپرسیدچرااینجوری میکنم،دنبالم میومد

باسرعت میدویدم واونوپشت سرم میکشیدم

به طرف پشت خونه رفتم 

وایسادم واونوجلوی خودم نگهش داشتم همینجورکه ازدویدن نفس نفس میزدگفت

-چرا اینجوری میکنی؟

دستم روروی لبش گذاشتم وگفتم

-هیچی نگو!

بعدهم جلوش زانوزدم وگفتم

-طنینم...چیزی که الان میخوام بهت بگم خیلی برام مهمه

نفسم روتازه کردم وگفتم

- نمیدونم چطوری شروع شدامااحساس میکنم ازهمون روزاول که دیدمت برام بابقیه فرق میکردی...برای همین مدام باهات درگیربودم اماکم کم احساسم بهت تغییرکردامانمیتونستم حرفی بزنم به خاطراینکه هنوزغرورخودم قوی تربود وهم به خاطراینکه توم ازمردادوری میکردی

گذشت تاموقعی که دلیل دوریت روفهمیدم .حالادیگه میدونستم که کارم سخت ترشده.امااین احساس توی قلبم ریشه کرده ودیگه نمیتونم بیرونش کنم

طنین که ازحرفام شوکه شده بودگفت

-آریااین حرفایعنی چی؟چرااینطوری میکنی؟

نفسم روبیرون دادم دیگه بیشترازاین وبهترازاین نمیتونستم مقدمه چینی کنم یعنی بلدنبودم ودستم روتوی جیبم کردم وحلقه رودآوردم وسریع گفتم

-طنین من دوست دارم....بامن ازدواج میکنی؟

بااین حرف من باتعجب بهم نگاه میکرد

داشت همین جورعقب عقب میرفت که ازجام بلندشدم ودستش روگرفتم که باترس بهم نگاه کرد

-طنینم!نترس مطمئن باش من هیچ وقت اذیتت نمیکنم.باورکن!

-من من...

آروم صورتش روتوی دستام گرفتم وگفتم

-هیشش نمیخوادچیزی بگی اول آروم باش!باشه

اون هم سری تکون داد

-ببین طنین ماهردومون دیگه کاملابزرگ شدیم...هم من هم خودت میدونیم که خانوادمون دوست دارن ازدواج کنیم.من انتخابم روکردم واون تویی.مطمئن باش توبگی نه بازبرمیگردم به همون روال قبل.فقط کافیه توقبول کنی

-من نمیتونم!نمیتونم

دستاش روگرفتم وگفتم

-میتونی.تویه سرهنگ عاقلی!توازخیلی ازمشکلات گذشتی پس بایدبتونی

-آریابامن اینجوری نکن!توبه من قول دادی!

عصبانی شدم تقریبابلندگفتم

-آره قول دادم!اماقول دادم اذیتت نکنم به قولم هم وفامیکنم!مطمئن باش.

ذوباره آروم ترشدم ودستم وروی صورتش گذاشتم که یه قطره اشک ازچشماش چکید

-طنین کافیه تویه اشاره کنی من منتظرمیمونم

نگاهی ملتمس به چشمام کرد.انگارمیخواست که تمومش کنم

نفس عمیقی کشیدم وگفتم 

-یاشایدهم من نسبت به احساس تواشتباه کردم وتواصلامنودوست نداری؟

بعدهم سرم روانداختم پایین که اون فقط معترض گفت

-آریا!

مطمئن بودم اون یه تلنگرمیخواد

دستش رورهاکردم وبه سمت مخالفش برگشتم وگفتم

-اگه اینجوره که دیگه جای من اینجانیست وبعدازاین حرف حرکت کردم که فورادستم وگرفت وگفت

-صبرکن!

مکثی کردم که چیزی نگفت

دوباره حرکت کردم که دستم رومحکم کشیدوکمی عصبی گفت

-وقتی میگم صبرکن یعنی صبرکن

بعدهم عصبانی اومدجلوم وایسادوگفت

-هرچی دلت خواست گفتی حالامیخوای بری؟وایساجوابتوبگیر...همینجورواسه خودت نتیجه گیری نکن.

صاف وایسادم ودستام روتوی بغلم جمع کردم وبهش نگاه کردم که سرش روانداخت پایین وگفت

-تواشتباه نکردی!

یه مدتی مکث کردوبعدسرش روبالاآوردکه دیدم اشک توی چشماش نشسته

دستام روازخودم جداکردم ویکم جلورفتم تادستاش روبگیرم که دستش روبه صورت صبرکن گرفت جلوم

باگریه گفت

-نه تواشتباه نکردی.من هم همین احساس رودارم امانمیشه...یعنی...نمیتونم ...من میترسم

بعدازگفتن این حرف هم بدنش روشل کردودوباره خم شدکه من آروم کشیدمش توی بغلم 

صدای نفسی روکه توی سینه ام میکشیدتاآروم بشه روشنیدم ومن هم آروم شدم

-نمیدونم آریا!نمیدونم چی بگم؟!من میترسم

-نترس من نمیخوام اذیتت کنم...به شرافتم قسم که اذیتت نمیکنم

بااین حرف من اون هم انگارآروم شده باشه دستاش رودورکمرم حلقه کردوآروم گفت

-آریادوست دارم

بااین حرفش شوکه شدم وباذوق گفتم

-یه باردیگه بگوطنین

اون هم خنده ای کردوسرش روبالاآوردوگفت

-نه خیرسرهنگ!یه باربیشترنمیگم...میخواستی بادقت گوش کنی

چشام روریزکردم وگفتم

-بالاخره که دویاره اززبونت میکشم بیرون

اون هم خندیدوبرام ابروهاش روبالاانداخت خنده ای کردم ودستش روگرفتم

وگفتم

-حالانگفتی درخواست ازدواجم روقبول میکنی؟

اون هم بایه حالت بامزه ای احترام نظامی گذاشت وگفت

-بله قربان

اینبارباهم خندیدیم که من دستش روگرفتم وحلقه رودستش کردم که باتعجب گفت

-من بایدبه پدرومادرم هم بگم

-میدونم ومطمئنم که قبول میکنن امافقط همین امشب جلوی من بزاردستت باشه...بعدادرش بیاروقتی که اونافهمیدن بکن دستت باشه؟

اون هم بالبخندی سری تکون دادوگفت

-باشه

بعدهم چرخیدطرف خونه وگفت

-فکرکنم تاحالافهمیده باشن که مانیستیم

-بیخیال بابا!اصلابیا نریم داخل حالشون روبگیریم!

-نه خیر!بایدبریم من دلم کیک شکلاتی میخوادکه طرلان خریده

-جدا؟کیکش شکلاتیه؟

-آره!

-ای ول منم خیلی دوست دارم پس بریم تاتموم نشده

اون هم خندیدوگفت

-نترس تموم نمیشه!مثلاقرارمن شمعاروفوت کنماوگرنه که کیک رونمیبرن

-آره درسته...امااین آرادی که من میشناسم واسه حال گیری هم شده کیکت روتقسیم میکنه

فکری کردوگفت

-والبته طرلان هم کمکش میکنه

-پس بهتره بریم

دستش روگرفتم وکمکش کردم که تندتربیادوبه سمت داخل ساختمون رفتیم

قرارشد،واسه اینکه کسی متوجه مانشه اول اون بره تو ومن هم ازدرپشتی واردبشم

قبل ازاینکه بره داخل دوباره دستش روگرفتم بهش گفتم

-درضمن خیلی خوشحال شدم

نگاهی پرسشی بهم کردکه گفتم

-که اینوهنوزتوی گردنت میبینم

بعدهم به گردنبنداشاره کردم که لبخندزدوگفت

-هیچ وقت درش نمیارم

بعدهم چشمکی زدورفت داخل 

من هم ازدرپشتی رفتم تاکسی متوجه نشه که باهم بودیم

گرچه بالاخره میفهمیدن امادوست نداشتم بعداپدرومادرش ناراحت بشن

میدونستم که ماهنوزبایدبیشترحرف بزنیم امااون شب وقتش نبوداون شب من فقط بایدبهش میگفتم که دوستش دارم وازخودش مطمئن میشدم که شدم

گرچه خیلی سریع وشوک برانگیزبوداماخیلی عالی بود...میدونستم که باتوجه به اخلاقیات مادوتارمانتیک ترازاین هم نمیشه...تاهمین جاش هم شاهکارکرده بودیم

رفتم داخل ودیدم که طنین نشسته وجلوش یه کیکه که قرارفوت کنه وهمه دورش وایسادن

رفتم وجلوش وایسادم که بالبخند نگاهی به من کردوبعدچشماش روبست وبعدازچندلحظه فوت کرد

همه خوشحال براش دست زدن وبعدهم شعرتولدت مبارک روحسام باگیتاربراش زد

شب عالی بودبالاخره ساعت یک برگشتیم خونه!

موقع خداحافظی دورازچشم همه دوباره بهش گفتم که دوستش دارم که اون هم درجوابم لبخندقشنگی زد

اگه یه کم دیگه میموندم طاقتم تموم میشدوجلوهمه بغلش میکردم واسه همین فوراچرخیدم ورفتم بیرون

اون هم تاکنارماشین ماروهمراهی کرد

خونه که برگشتیم ازذوق نمیتونستم بخوابم تاصبح بیداربودم والبته نذاشتم طنین هم بخوابه طوری که صداش دراومدوگفت

-آریامن دیگه توانایی بیشتربیدارموندن روندارم...معذرت میخوام

من که اصلاحواسم به ساعت نبودنگاهی به ساعت انداختم که دیدم پنج صبحه.حسابی ازکارخودم عصبانی شدم وبراش نوشتم

-معذرت میخوام عزیزم من اصلامتوجه ساعت نبودم بروبخواب شبت بخیر

عجب احمقیم من!دختربیچاره روتاصبح بیدارنگه داشته بودم...بازم عجب ادبی داشت که تااین ساعت طاقت آورد...تازه به جای من اون معذرت خواهی هم میکنه که دیگه نمیتونه بیداربمونه!

خودم هم تصمیم گرفتم بخوابم چون میدونستم فردابااینکه جمعه است اماآرادومطمئنامامان محاله بزارن من بخوابم

واسه همین چشمام روبستم وفوراخوابیدم

طنین

خوابیده بودم که یه دفعه احساس کردم یه چیزتیزتوی پهلوم فرورفت

-اه!این دیگه چه کوفتی بود

نگاهی به پهلوم انداختم ودوباره سرم روتوی بالشم فروکردم که دوباره یکی یه چیزتیزفروکردتوی پهلوم بعدهم صدای جیغ طرلان بلندشد

-پاشوببینم!پاشوطنین

فورانشستم وبه اطرافم نگاه کردم که دیدم مامان وطرلان بالای سرم وایسادن... مامان مشکوک وطرلان هم عصبانی نگام میکنه

-چی شده؟اتفاقی افتاده؟

طرلان -اونومابایدازتوبپرسیم

باتعجب بهش نگاه کردم که گفت

-زودباش توضیح بده ببینم

-چیو؟

عصبانی شدوگفت

-ماروخرفرض کردی یاخودتوزدی به نفهمی؟بگوببینم

من که هنوزخوابم میومدباعصبانیت گفتم

-زهرمارطرلان...مثل آدم حرف بزن ببینم

اون هم عصبانی مثل خودم گفت

-زودبگوببینم این چیه دستت؟

بعدهم اشاره کردبه دست چپم...وای خاک برسرم من یادم رفته بودحلقه رودربیارم دیشب اونقدرخسته بودم که یادم رفت...تمام شب قبل روسعی کرده بودم نزارم کسی ببینتش حالاخودم گندزدم

سرم روبلندکردم وخجالت زده بهشون نگاه کردم که مامان خنده ای کردوگفت

-به کی جواب مثبت دادی که طاقت نیاورده وحلقه کرده دستت؟

سرم روانداختم چایین وگفتم

-اصلاقبل ازاینکه من جواب مثبت بدم خودش خریده بود

مامان خنده ای کردوگفت

-معلومه مطمئن بوده توجواب مثبت میدی!حالاکی هست؟

بااین حرف مامان طرلان هم فوری گفت

-آره زودباش بگو!کیه؟

لبخندخجالت زده ای زدم وگفتم

-آریا

مامان خنده ای کردوطرلان هم جیغ زد

-کی؟...آریا؟

سرم روبه نشونه ی آره تکون دادم که فورایه کل بلندکشید

باکل طر لان همه اهالی خونه ریختن توی اتاق که بادیدن خنده ی مامان وذوق طرلان والبته لبخندخجالت زده من همشون فهمیدن قضیه ازچه قراره!

مامان بابای حسام تبریک گفتن ورفتن بیرون امااین حسام وایساداونجا،تابانامزدخل وچلش کرم بریزه!

برگشتم به مامان بابانگاه کردم که دیدم دارن بالبخندنگام میکنن من هم لبخندی زدم وسرم روانداختم پایین که مامان اومدوبغلم کرد.باباهم پیشونیم روبوسیدوگفت

-ایشاالله خوشبخت بشی.دخترم!

بعدهم رفت بیرون تامن راحت باشم واقعاممنونش بودم که شرایطم رودرک کردچون خیلی جلوی باباخجالت میکشیدم

طرلان هم که فورارفت ضبط توی اتاق روروشن کردو وسط شروع کردبه رقصیدن که حسام هم بهش ملحق شدمثل منگلاوسط میرقصیدن وکل میکشیدن!مضحک بود،کل کشیدن حسام...کلی بهش خندیدم...برگشتم طرف مامان!

که مامان هم گفت

-ازهمون موقعی که توی بیمارستان دیدمش حدس میزدم که احساسی بهت داره چون هرروزمیرفت ومیومد...کاملاازرفتارش مشخص بود

بعدهم خنده ای کردوگفت

-ورفتارتوهم کاملادادمیزدکه توهم به اون احساس داری چون هرروزموقع اومدنش منتظرش بودی ودیرمیکردنگران میشدی

سرم روانداختم پایین وگفتم

-مامان بیشترازاین دیگه خجالتم نده!

مامان هم اشک توی چشماش جمع شدوگفت

-خداروشکرکه توهم بالاخره کسی روکه دوست داری پیداکردی

بعدهم چون دیگه طاقت نداشت درمقابل چشمای متعجب من وطرلان وحسام زدبیرون

حسام-مادرچرااینجوری کرد؟

من وطرلان فقط لبخندغمگینی زدیم واون هم فوراگرفت!آره مامان هنوزازدست خودش ناراحت بود

دوباره لبخندی زدم که طرلان دستم روکشیدونگاهی بهش کردم که گفت

-بیابرقص

بهش چشم غره ای رفتم که حساب کاراومددستش .امافورابرام پشت چشمی نازک کردوگفت

-حیف اون پسرنازکه میخوادبیاد،توی درآکولاروبگیره

بعدهم رفت تاباحسام برقصه!

یعنی هردوشون به هم میومدن دوتادیوونه ی به تمام معنا!

بالاخره بعدازکلی رقصیدن خسته شدن.حسام که بعدازدوباره تبریک گفتن رفت بیرون طرلان هم اومدوکنارم نشست وگفت

-حالاچراحلقه رودرنیاوردی؟

لبخندی زدم وگفتم

-دیشب وقتی انداخت دستم میخواستم،درش بیارم که گفت به خاطرمن بزاریه امشب دستت باشه...من هم دلم نیومددرخواستش روردکنم

طرلان هم لبخندی زدوگفت

-صبح که اومدم صدات بزنم مثل همیشه دستت روروی صورتت گذاشته بودی اومدم دستت روبردارم نگام بهش افتادازتعجب داشتم شاخ درمیاوردم 

-مامان چرااینجابود؟

-بیچاره منوفرستادکه صدات بزنم...دیدمن نیومدم فکرکرده بوداتفاقی برات افتاده باعجله اومدتوی اتاق که اون هم بادیدن من وحلقه کم مونده بود،کپ کنه.

بعدهم لباش روجمع کردوگفت

-جناب عالی هم که همچین خوابیده بودی هرچی صدات میزدیم پانمیشدی مجبورشدم اعمال زورکنم تاپاشی توضیح بدی

-ای بابا!خوب دیشب دیرخوابیدم خسته بودم

-گمشو!یک دیگه دیره؟توقبلاتاکلی وقت بیدارمیموندی بعدشم صبح سرحال بیدارمیشدی

بدون اینکه فکرکنم گفتم

-کی گفته من یک خوابیدم من پنج خوابیدم

که بااین حرف من طرلان فوراسرش روبرگردوندوگفت

-پنج؟تاپنج چکارمیکردی؟

بعدهم نیشش روبازکردوگفت

-به آریاپیام میدادی نه؟

بعدهم چرخیدطرف عسلی کنارتخت وفورابه سمت گوشیم حمله کردکه خودم زودتربهش رسیدم وبرش داشتم

طرلان-وای طنین بده بخونم!جون من

-زهرمار!عمرا!مگه من پیامای تووحسام رومیخونم؟

-میخوام بدونم دوتاسرهنگ خشک چطوری به هم پیام میدن؟جون من؟

بعدهم خودش روموش کردکه گفتم

-زهرمارماخشک نیستیم...بعدهم عمرا!

امااون همینجوراصرارمیکرددیدم ول کن نیست گفتم

-توبروگوشیت روبیارتا من پیامات روبخونم...توهم پیامای منوبخون

-غلط کردی!محاله!

باشیطنت نگاهی بهش انداختم وگفتم

-اِ.مگه چی برات میفرسته؟

توسری بهم زدوگفت

-خاک توسرت کنن!به توچه؟ماروبگوکه میگفتیم منحرف ترازخودمون پیدانمیشه

من هم براش ابروهام روبالاانداختم که برام چشم وابرویی اومدوگفت

-خسیس بیشعور!انگارمیخوام پیاماش روبخورم

من خندیدم که

اون هم خنده ای کردوگفت

-دیدم،دیشب شمادوتازیادی مشکوک میزنین...نه به اول شب که همش به هم لبخندمیزدین نه به آخرش که آریاباعشق به تونگاه میکردوتوهم ازخجالت سرخ میشدی

مشتی بهش زدم وگفتم

-گمشومن کجاخجالت میکشیدم؟

-کجانمیکشیدی؟تاآریارومیدیدی جیم میزدی؟

-گمشو!بیشعور...توهمش ماروزیرنظرداشتی؟

خنده ای کردوگفت

-آره فیلم عاشقانه ی باحالی بودین

من هم خندیدم وبابالشم به جونش افتادم که البته بدون جواب هم نموندم

آریا

مجبورشدم تمام حرفایی که بین منوطنین زده شده بودروالبته باسانسوربغل کردنش برای مامان وآرادبگم تاولم کنن!

آرادروبگوکه مثل این خاله زنکاچهارزانونشسته بودوهی میگفت 

-خوب؟توچی گفتی؟اون چی گفت؟

تازه بعدهم که تعریف کردم چطوری ازش خواستگاری کردم میگه

-اه!چقدربی احساس یه ماچی،بغلی!حالم بهم خورد

زدم توسرش وگفتم

-گمشو!مگه مابچه ایم؟بعدهم کجاش بی احساس بود؟

-توبی احساسی!کی گفته این کارابچه بازیه؟بعدهم کجاش بااحساس بود؟

فوراازروی مبل بلندشدوگفت

-مطمئنم اینجوری ازش خواستگاری کردی واون جوابت روداده

بعدهم باحالت نمایشی دستش روزدبه سینه اش وکمی خم شدوگفت

-بامن ازدواج میکنین؟سرهنگ

بعدهم فوراصداش رونازک کردویه احترام مسخره گذاشت وگفت

-بله سرهنگ!

بااین حرکتش صدای خنده ی مامان وبابابلندشد...من هم یه مشت نثارش کردم که خندیدوگفت

-جون من راست نمیگم!

-گمشو!غلط کردی!مگه مارباتیم؟

-بیشترازاونم نیستین!

عصبانی گفتم

-اه!اصلامگه تواونجابودی ؟که اینجوری میگی؟

بااین حرف من مشکوک بهم نگاه کردوگفت

-راستش روبگوکلک!چکارکردی که ازماپنهون میکنی؟

عصبانی بلندشدم وگفتم

-خفه شوآراد!منحرف بیشعور

بعدهم برای اینکه دیگه کسی چیزی نپرسه فورارفتم بالاتوی اتاقم

نشسته بودم وازبیکاری خودم مگس میپروندم.همیشه جمعه هاحالم گرفته میشداینباردیگه بدترشده بودم.دلم میخواست کنارطنین بودم

نفسم روپرصداوپرازحسرت بیرون دادم که آرادگفت

-نبینم آه بکشی عشقم؟

خندیدم وگفتم

-من یه بارنبایدازدستت توراحت باشم؟دیوونه

-نچ!

اومدوکنارم نشست وگفت

-آخی نازی پسرم!دلت براش تنگ شده؟

سرم روتکون دادم که زدتوسرم وگفت

-خاک برسرننرت کنن!اه اه حالم بهم خورد.پاشوخودت روجمع کن ببینم

-خیلی بیشعوری!احمق.بزارحالت رومیگیرم 

-مثلامیخوای چکارکنی؟

-به طنین میگم نزاره به بهنازبرسی

تندی بهم نگاه کردوگفت

-غلط کردی توچکاره باشی؟

ازاین حالتش خنده ای کردم که یه دفعه گفت

-توازکجافهمیدی؟

-خیلی باحالی آراد!تمام مدت که اونجا بودیم دیدم که افتادی دنبالش

ارادهم خندیدوگفت

-دختربانمکی بود.خیلی به دل مینشست 

بعدهم باهمون لبخندبه روبه روش زل زدکه زدم پس کله اش وگفتم

-خاک توسرت کنن!بعداین مسخره من میکنه...من حداقل جواب مثبت گرفتم تومیخوای چکارکنی که گندزدی به همه چی؟

اون هم ابروهاش روانداخت بالاوگفت

-کجای کاری داداش من! من ازتوجلوترم من دیگه بچه ام هم توی راهه!

-یعنی منحرفی روبه حدرسوندی!همین کارارومیکنی که دختراازت فرارین دیگه

اون هم خنده ای کردوگفت

-این یکی رونمیزارم فرارکنه

من هم خندیدم ودستم رودورگردنش انداختم

که گفت

-آریامن حوصلم سررفته!چون یه مدت سرگرم ماموریت بودیم حالانمیتونم این وضعیت روتحمل کنم.میای امروزبریم بیرون

-آره!منم مثل توام.اماکجابریم؟

فوراچرخیدطرف منوگفت

-بریم دنبال بچه هابریم کوه!

-بچه ها؟

-آره دیگه حسام وطرلان وطنین

بااومدن اسم طنین لبخندی زدم وگفتم

-آره بریم

اون هم خندیدوگفت

-ببین چه ذوقیم میکنه!مردگنده

-زهرمار...خوب دلم براش تنگ شده

-خوبه همین دیشب کنارش بودی درضمن من که میدونم تاصبح نه خودت خوابیدی نه گذاشتی اون بیچاره بخوابه

مشکوک بهش نگاه کردم که ابروهاش روبرام انداخت بالا.کثافت رفته بودپیامام روخونده بود.دادزدم

-میکشمت آراد

بعدهم افتادم دنبالش که فورافرارکردوازاتاق رفت بیرون من هم دنبالش میدویدم رفت وپشت سرمامان قایم شد

-مامان نجاتم بده.آریاوحشی شده

-میکشمت پسره نفهم

-به خداغلط کردم 

-غلط کردی؟یه غلط کردنی نشونت بدم که حظ کنی

-باباحالامگه چی بهم گفته بودین؟...یه دوتادوست دارم که نشد،پیام عاشقونه ...که تواینجوری میکنی؟!

-زهرمار

همینجوردورمامان میچرخیدیم ودادمیزدیم که یه دفعه مامان عصبی شدوگفت

-چه مرگتونه؟خجالت بکشین مردای گنده!

بعدهم چرخیدطرف منوگفت

-چی شده اینجوری هوارمیکشی

-این بیشعوررفته تمام پیامای من وطنین روخونده

مامان که خنده اش گرفته بودگفت

-حالامگه چی نوشته بودی که اینقدرعصبی شدی؟

-مامان!واقعاکه

-شوخی کردم پسرم

بعدهم چرخیدطرف آراد وهمچین جیغ زد

-توجزجیگرگرفته نبایدیه بارعاقل بشینی سرجات؟همیشه بایدیه کرمی بریزی؟

که منوآرادخشکمون زد

بعدهم بالبخندچرخیدطرف من وگفت

-حالش روجاآوردم

بااین حرفش هممون شروع کردیم به خندیدن.من هم مامان روبغل کردم وگفتم

-وای مامانم توچقدرباحالی!

مامان هم خندیدوگفت

-باحال ترم میشم وقتی عروسم بیادتوخونه ام

من هم لبخندزدم وگفتم

-فکرکنم بهترباشه واسه هفته آینده قرارخواستگاری بزارین

مامان هم ذوق زده پریدصورتم روبوسیدوگفت

-پس من برم زنگ بزنم

بعدهم فوراازمادوتادورشد

آراداومدنزدیکم وگفت

-انگارمامان چندسال جوون ترشده ازذوق نمیدونه چکارکنه!

بعدهم بانگرانی چرخیدطرفم وگفت

-آریابهترنیست به مامان بگی که طنین قبلانامزدداشته؟

-لازم نیست بدونه

-میدونم که مهم خودتی امااگه یه وقت کسی چیزی بگه ومایه ی ناراحتی بشه چی؟

-نمیدونم!

-بهتره بهش بگی

-باشه میگم

بعدهم چرخیدم طرفش که لبخندی زد من هم فورادستم رودرازکردم وگوشش روپیچوندم

-آخ آخ!اریاچرااینجورمیکنی؟ول کن گوشم روکندی

-دیگه پیامای منومیخونی؟

-غلط کردم به خداغلط کردم

اون که دیدمن ول کن نیستم گفت

-آریامگه نمیخواستیم بریم بیرون دیرمیشه ها

گوشش رو ول کردم وگفتم

-فقط به خاطراینکه الان میخوام برم طنین روببینم بعدابه حسابت میرسم

اون هم نیشش روبازکردوگفت

-البته اگه دستت بهم برسه

بعدهم فورافرارکرد.من هم رفتم تاآماده بشم برای بیرون هرچی باشه قراره طنینم روببینم!

لبخندی زدم ورفتم اول دوش بگیرم

طنین

بامامان وبابااومده بودیم خونه من!دیگه بیشترازاون نمیشدمزاحم خانواده تهرانی بشیم درضمن دلم واسه خونه خوشگل خودم تنگ شده بود

مامان تاواردشدهمچین باذوق به خونه نگاه کردکه گفتم الان سکته میکنه

خیلی خوشش اومده بودکه اینقدرمرتب وشیکه!

البته ازرنگ تیره اتاق خودم ایرادگرفت که باسکوت من چیزی نگفت امانفهمیدکه سکوت من ازاینه که داشتم فکرمیکردم چه رنگی میتونه برای این اتاق بهترباشه!

توی یه تصمیم آنی تصمیم گرفتم که اتاق روکرم رنگ باست طلایی بچینم تاقشنگ تردربیادوالبته یه عکس ازآریاکه فکرمیکنم مهم ترین چیزبایدتوی این تغییرباشه

بافکرم لبخندی زدم که مامان گفت

-به چی میخندی؟

-به تصمیمی که واسه اتاقم گرفتم

اون هم که فهمیده بود،میخوام اتاقم روتغییربدم لبخندی زدوبه طرف آشپزخونه رفت

داشتم خونه نازخودم رونگاه میکردم که مامان صدازد

-طنین واسه غذاچکارکنیم؟هیچی توخونه نداری

-میدونم مامان!برای اینکه میخواستم برم ماموریت چیزی نخریدم

نگاهی به ساعتم انداختم نزدیک دوازده بود.رفتم داخل آشپزخونه وبه مامان که داشت توی کابینتاروزیر و رومیکردگفتم

-مامانم نگرد!دخترت اونقدراهم اهل آشپزی نیست یعنی وقتش رونداشته 

باتعجب نگاهی بهم کردوگفت

-خوب الان که من هستم میخوام برات غذای خونگی درست کنم

لبخندی زدم وگفتم

-میدونی که عاشق غذاهای توام!اماچون الان دیگه دیره واسه ناهارغذاسفارش میدیم عصرمیرم خریدواسه شام غذادرست میکنم

رفتم دستش روگرفتم وازآشپزخونه بردمش بیرون که بااعتراض گفت

-دخترچکارمیکنی؟حالاچراازآشپزخونه بیرونم میکنی؟

باخنده گفتم

-درضمن درسته اهل آشپزی نیستم اماآشپزیم بدنیست پس شمابروپیش آقاتون بشین خودم ترتیبش رومیدم...شماالان مهمون منین

چشمکی به بابازدم وگفتم

-میخوام ببینین چه کدبانویی ام!

بعدهم بااخم بامزه ای گفتم

-درضمن آشپزخونه ی هرخونه ای محل حکومتی کدبانوی خونه است...مگه شمامنوبه آشپزخونه اتون راه میدادین؟

مامان هم خنده ای کردوگفت

-آره جون خودت!تاموقعی که خونه بودی که جزغذاسوخته چیزی بهمون نمیدادی!درضمن توهردفعه آشپزخونه ام رونابودمیکردی.

بااخم گفتم

-وامامان؟

باباگفت

-چکاردخترم داری؟واسه خودش خانومی شده.دیگه اون طنین کوچولوم که نیست.

بعدهم روبه من کردوگفت

-بروباباجون!برو!مطمئن باش که ماهم دست به سیاه سفیدنمیزنیم.بعدهم پاهاش روروی میزگذاشت وروبه مامان گفت

-مگه نه خانوم؟

مامان هم بانازی به خاطرمجبورشدن به کاری که نمیخواست گفت

-چی بگم والا؟

من وبابا باهم خندیدیم ومن رفتم که غذاسفارش بدم

بعدازخوردن غذاکه درکنارباباومامان خیلی بهم خوش میگذشت مامان وبابارفتن تااستراحت کنن من هم داشتم آماده میشدم که برم واسه شب خریدکنم که طرلان زنگ زد

-سلام برآبجی بزرگه خودم

-سلام برآبجی زبون بازخودم

-واآبجی گلم من کجام زبون بازه؟

خندیدم وگفتم

-هندونه الان نمیچسبه طرلان!بگوچی میخوای؟

-اه!توازکجافهمیدی؟

-هرموقع میخوای خرم کنی محبتت گل میکنه

-بلانسبت خواهرمن!

-زهرماربگودیگه

-خاک برسرمن که به خاطرخودت دارم کارمیکنم

-باشه بابامعذرت میخوام...بگو!کاردارم

-چکار؟جایی میخوای بری؟

-آره میخوام برم خرید

-خوب پس بزارزودتربرات بگم بچه هاتصمیم گرفتن عصربریم یه جای خوش آب وهوا.تاشب هم بمونیم وشام بخوریم وبرگردیم

-خوبه به سلامتی

-یعنی چی؟

-یعنی برین به سلامت

-مگه تونمیای؟

-نه!خوب تومیخوای بادوستات بری من بیام چکار؟

باصدای حرصیش گفت

-ای بمیری!یعنی من حتمابایدهمه چی روکامل بهت بگم؟

-چرا؟

-منظورمن ازبچه ها حسام وجنابان امینی ان

ناخودآگاه لبخندی روی لبم نشست که یه دفعه طرلان گفت

-میدونم الان ذوق مرگی اماخیلی ذوق نکن

-چرا؟

یه دفعه خنده ای کردکه من فهمیدم چه گافی دادم.خودم خودم روضایع کردم

-قربون برم که درعین اینکه توی کارت خیلی حریفی،توی مسائل اینجوری خیلی ساده وبی آلایشی

-گمشو!خوب میگی چکارکنم؟

-هیچی عزیزم!توهمینجوری عالی هستی

-خوب نگفتی چرا؟

-چون النازوپرینازهم اینجابودن...وقتی آرادزنگ زدایناهم خودشون روانداختن بهمون

-اه!گندش بزنن

-کیو؟

-النازودیگه

خنده ای کردوگفت

-هی درمورددخترخاله نامزدم درست حرف بزن

-بروبابا!انگارچه تحفه ای هم هست؟

-راست میگی!ولی خدایی منم حالم گرفته شد.امابیخیال خودمونوعشقه

من هم خنده ای کردم وگفتم

-عشقست خواهرم!

بعدهم دوتامون باهم گفتیم

-فایتینگ!

بعدهم باهم خداحافظی کردیم.ازاونجایی که قراربودبریم به کوه ومن عاشق این بودم که توی کوه کلی ساندویچ باطعمای مختلف داشته باشم تصمیم گرفتم که زودخریدبکنم وبیام چندتاچیز درست کنم والبته ازمامان هم عذرخواهی

بااین فکرم که امشب پیششون نیستم اخمام روجمع کردم اماچه میشدکرد؟...نمیتونستم برنامه بچه هاروبهم بزنم

به ساعت نگاهی کردم ساعت دو ونیم بودفوراخودم روبه سوپری سرکوچه رسوندم وچیزایی که لازم داشتم روخریدم

خونه که اومدم مرغ وسیب زمینیم روگذاشتم که آب پزشه تاخود یه دوش میگرفتم

بعدازدوش گرفتن موهام روخشک کردم وبعدازاتوی موکشیدن خواستم برم پایین که یه دفعه کرمم گرفت برخلاف همیشه آرایش کنم بالبخندرفتم طرف وسایلایی که خیلی وقت بودازشون استفاده نکرده بودامیدوارم خراب نشده باشن

یه آرایش ملایم شامل سرمه وریمل ورژلب کم رنگ کردم واومدم پایین بااینکه آرایشم کم بوداماخوشم اومده بود...تغییرکرده بودم

نگاهی به ساعت انداختم...قراربودپنج بیان دنبالم تندتند سالادالویه رودرست کردم وتوی نوناپیچیدم بعدهم چندتاساندویچ پنیروخیاروالبته سبزی درست کردم.گرچه ساده بوداماخودم خیلی دوست داشتم

بعدهم یه فلاکس بزرگم روکه برای مواقعی که بادوستام بیرون میرفتم خریده بودم روپرازچایی کردم وهمه روتوی یه سبدمسافرتی گذاشتم ورفتم تاخودم آماده بشم

خوب چون میخوام کوه برم بایدیه تیپ راحت بزنم واسه همین یه مانتوی ارتشی کوتاه بایه شلواریشمی راحت پوشیدم بایه شال مشکی کفشای کوهنوردیم روهم گذاشتم دم درتااوناروبپوشم خیلی توشون راحت بودم ازتیچم خنده ام گرفت...بیشترشبیه دختربچه های سرتق شده بودم اماخوب خودم راحت بودم

موهام روتوی صورتم مرتب کردم ونگاهی به خودم انداختم...بعدازآماده شدن کامل،نگاهی به ساعت کردم که دیدم یه ربع وقت دارم...رفتم توی سالن که دیدم باباومامان بیدارن ازشون عذرخواهی کردم وموضوع تفریح روگفتم که مامان خندیدوگفت

-بروعزیزم!خوش بگذره 

بعدهم چشمکی زدوگفت

-اینجوری من راحت ترمیتونم به مقرحکومتیت شبیخون بزنم 

من هم خنده ای کردم وبعدازبرداشتن وسایل والبته یه فلاکس آب رفتم پایین.نمیدونم چرامن همه چی برداشته بودم یعنی اوناچیزی برنمیداشتن؟نمیدونم!به هرحال من عادت دارم...اوناهم اگه برداشته باشن که مشکلی نیست

تارفتم پایین حسام وطرلان والبته دخترخاله هاش هم که همراهشون بودن رسیدن.طرلان تانگاش به من افتادبااخم پایین اومد

داشتم باتعجب بهش نگاه میکردم که گفت

-این چه تیپیه؟شبیه این دختربچه های پرروشدی!

-چشه؟خیلی هم خوبه

-کجاش خوبه؟بدوبروعوضش کن

ازاونجایی که خوشم نمیومدکسی بهم دستوربده وتوکارم دخالت کنه جدی شدم وبالحن سرم گفتم

-به خودم ربط داره

طرلان که ازلحن من جاخورده بودنگاهی به اخمام کردوگفت

-به خدامنظوری نداشتم!تیپت خوبه اماجلوی این دخترای افاده ای خواستم یه کم شیک ترباشی

اخمام روبازکردم وگفتم

-عزیزم!به من ربطی نداره اوناچطورین...مهم خودمم که راحت باشم...درضمن دارم میرم کوه نه شوِ مد که!

اون هم خندیدوگفت

-حق باتوئه!بیابریم سوارشو!

اومدحرکت کنم که بازدیدم داره بهم نگاه میکنه گفتم

-چی شده؟

چشاش روریزکردوگفت

-کلک!توهم که میبینم آره!

بعدهم اشاره ای به صورتم کرد.درحالی که خنده ام گرفته بود،زدم توی سرش وگفتم

-گمشو!دختره فنچول!میزنم دخلت رومیارما

اون هم فوراتوسری نثارخودم کردودررفت 

باخنده دادزدم 

-حالاچرافرارمیکنی؟بیاکمک!

برگشت باتعجب بهم نگاه میکردکه به سبدوسایلااشاره زدم همون موقع صدای ترمزماشین دیگه ای بلندشددوتامون برگشتیم به ماشین نگاه کردیم که دیدم آریاداره بالبخندبهم نگاه میکنه...من هم لبخندی زدم که فوراپیاده شد...پشت سرش هم آرادپیاده شد.اومدن طرفم

سری به معنی سلام برام تکون داد

من هم بالبخندسرم روبراش تکون دادم که باصدای آرادبرگشتم به پشت سرم نگاه کردم

-آخ جون!چه کردی آبجی؟

خنده ای کردم وگفتم

-کاری نکردم

آریا-چرازحمت کشیدی؟یه چیزی بیرون میخوردیم!

-من عادتمه وقتی بیرون میرم ازاین ساندویچابرای خودم آماده کنم وازاونجایی که

خودش بقیه حرفم روادامه داد

-عادت نداری که تنهاچیزی بخوری واسه همه آماده کردی

لبخندی زدم که اون هم درجوابم لبخندی زد

آراد-آبجی حالاچی هست؟

-الویه وپنیرخیار.توی این فرصت کم نتونستم چیزدیگه ای آماده کنم

آراد-همیناهم عالیه!من که عاشق الویه ام!

به آرادنگاه کردم که دیدم چشاش داره برق میزنه...خنده ای کردم که همون موقع صدای حسام بلندشد

بهش نگاه کردم که دیدم اوناهم پیاده شدن

-خاک به سرت پسر!چرااینجوری میکنی؟...همچین ذوق زده شده که کم مونده به سبدحمله ورشه!طنین مواظب باش ماهم سهم میخوایما!

-خوب چه کنم!من عشق اینجورچیزام واسه بیرون!درضمن غلط کردی به هیچ کس نمیدم

بعدهم بااخمی روبه آریاگفت

-این احمق خان هم که نذاشت مامان برامون چیزی آماده کنه!فورامیگه 

بعدهم صداش روشبیه صدای آریاکردوگفت

-مامان زحمت نکشین بیرون غذامیخوریم

بعدهم پشت چشمی نازک کردوگفت

-احمق

بااین حرفش هممون خندیدیم که باصدای فیس فیسوخانم برگشتیم بهش نگاه کردیم

باصدای تودماغیش گفت

-حالایه سبدساندویچ که اینقدرذوق نداره

همه داشتیمم به این موجودافاده ای نگاه میکردیم...هرکدوم بایه قیافه ای من وطرلان بانفرت وبقیه هم بااخم!که آرادبالحنی مسخره کننده گفت

-ای بابا!میبینم که بوق ژیان هم اینجاست

بااین حرفش ماهمه باهم یه دفعه ترکیدیم...خانم هم بایه ایشش رفت طرف ماشین آریاکه آرادفورادادزد

-خانم کجا؟

برگشت باتعجب به آرادنگاه کردکه آرادگفت

-ماشین ماپره!

یعنی چی پره؟توی ماشینشون که فقط خودشون دوتان!

من برگشتم باتعجب به آریانگاه کردم که لبخنددلنشینی زدکه فهمیدم منظورشون منه!

من هم لبخندش روجواب دادم امافوراسوالم روپرسیدم

-هنوزکه جای یه نفررودارین؟

-توآرادرونمیشناسی؟

باتعجب بهش نگاه کردم که گفت

-بهناز!

بالبخندبرگشتم به آرادکه هنوز داشت باالنازکل کل میکرد.

بالاخره این دختره کنه راضی شدورفت توی ماشین حسام نشست البته باچشم غره ای که درآخربه من رفت...حسام وطرلان هم رفتن.

آراد-وای وای!طنین کارت باکرام الکاتبینه!فاتحه خودت روبخون

ابرویی بالااندختم وگفتم

-منودست کم گرفتی؟

برگشتم نگاهی پرازافاده به النازانداختم که اون تعجب کردوصدای خنده ی آرادوآریاهم بلندشد

من هم خنده ای کردم وازشون خواستم که سبدروکمکم بیارن که فوراآرادپریدطرف سبدوگفت

-عمرابزارم کسی دستش به اینابخوره

بعدهم سبدروبرداشت وبه طرف ماشین رفت من هم همراه آریابه سمت ماشین رفتم...فورارفتم روی صندلی عقب نشستم که باصدای اعتراض آریاوالبته خنده ی آرادروبه روشدم

روکردم به آریاگفتم

-مشکلیه؟سرهنگ

اون هم برام چشاش روریزکردوگفت

-البته که نه سرهنگ

آراد-ای جان!به این میگن جذبه سرهنگی!آریاسالمی؟

-خفه شوآراد

بعدهم برگشت توی آینه بهم نگاهی خصمانه کرد...من برای اینکه کم بیاره یه نگاه پرمحبت بهش انداختم وبراش چشمکی زدم که خشک شد

آراد-پس چراحرکت نمیکنی؟

بااین حرف آرادهمچین هول شدکه آراداول باتعجب به اون وبعدباحالتی مچ گیربه من نگاه کردوگفت

-چکارش کردی؟پسرم کپ کرده

خنده ای کردوگفتم

-هیچی به خدا

-آره جون خودت 

بعدهم چشم غره ای بانمک به من رفت وباپس کله ای به آریاگفت

-خاک برسرت!این همه گفتم بیاپیش خودم برات کلاس بزارم که جلوی دخترااینجوری هول نشی!کوگوش شنوا؟

آریاهم بامشتی توی بازوی آرادحرکت کرد

آریاباآدرس هایی که آرادمیدادرفت درخونه بهناز...روکردم به آرادوگفتم

-راستش روبگو!چندبارتاحالااومدی اینجا؟

اون هم درحالی که خودش روترسیده نشون میدادگفت 

-باورکن کمترازده بارنیومدم!

بعدازحرفش هم فوراپریدپایین تابره دنبال بهناز

مونده بودم این کی فرصت کردبابهنازاینقدرخوب بشه...برگشتم به آریانگاه کردم که گفت

-میدونم چی میخوای بپرسی!دیشب بعدازاینکه توبابهنازحرف زدی بعدش همش پیشش بودصبح هم فورازنگ زده اول ازهمه ایشون روراضی کرده بیاد...بعدبه ماهاخبرداده

خنده ای کردم وگفتم

-ازتوفعال تره

خنده ای کردوگفت

-یادت نره خانوم!کارمن خیلی سخت بودبایدبا یه سرهنگ درمیوفتادم

بعدهم برام چشمکی زدکه درجوابش لبخندی زدم

همون لحظه آرادوبهنازهم نزدیک شدن...رفتارآرادخیلی خنده دارشده بودسعی میکردخیلی آقابرخوردکنه البته بهنازهم دست کمی ازاون نداشت همچین آروم ومتین میومدکه کم مونده بودبترکم ازخنده همین که سوارشدن من وآریاباهم شروع کردیم به خندیدن .اوناکه ازخنده ی ماشوکه شده بودن نگاهی به همدیگه وبعدبه ماکردن که خنده ی مابیشترشد

آریاکه فوراسرش روبرگردوندطرف بیرون من هم که سری برای بهنازتکون دادم وبقیه خنده ام روفرودادم!

البته بگم که این دوتابلاخره خودشون روضایع کردن بس که توی راه همدیگه روکوبیدن وماخندیدیم...کل راه باکل کل این دوتاگذشت ومنظورم ازکل کل هم که بایدبدونین چطوربودیه چیزی این میگفت اون ضایع اش میکردوبرعکس گاهی هم هردوگیرمیدادن به ما...درکل به نظرم زوج بانمکی بودن

بلاخره به یه مقصدمون که رسیدیم همه ازماشین پیاده شدیم.پسرابرای اینکه سبدسنگین بودهرکدوم یه چیزی روبرداشتن

حسام فلاسک هاروبرداشت آرادساندویچارووآریاهم زیراندازرو!ماهم که سرورآقایون بدون وسیله ی اومدیم

من داشتم بابهنازمیومدم طرلان هم بااون دوتا!

داشتیم برای بهنازازماموریت حرف میزدم که یه دفعه یه مشت توی کمرم احساس کردم...جیغی کشیدم که یه دفعه آقایون که جلوترمیرفتن برگشتن به مانگاه کردن که دیدن من اخم کرده دارم به طرلان نگاه میکنم...اون هم نیشش روبازکرده به اوناعلامت میده که چیزی نشده...بهنازهم که کم مونده ازخنده غش کنه

اوناکه ازمامطمئن شدن برگشتن وبه راهشون ادامه دادن

بااخم به طرلان گفتم

-مرض داری؟

مظلوم سرش روانداخت پایین وگفت

-ببخشید

امافوراتیزشدوگفت

-تقصیرخودتونه دیگه!منوتنهابااین فیس فیسوخانوم رهاکردین...هنوزپرینازیه چیزی...این دختره لوس که ازوقتی ازماشین پیاده شدیم همش آخ واوخ میکنه حالم روگرفته

لبخندی زدم وگفتم

-ببخشید!حالابیاپیش خودم 

بعدهم دستم رودورگردنش انداختم وکشیدمش طرف خودم

اون هم خودش روموش کردکه زدم توسرش وگفتم

-گمشو!دختره لوس

-غلط کردی!اذیتم کردی بایدنازم روبخری

-بروبگوآقاتون نازت روبخره!من ازاین کارابلدنیستم

-آره میدونم توفقط بلدی اخم کنی...بیچاره آریا!

-گمشوچکاراون داری؟

بهناز-راست میگه دیگه!تواصلابه دخترانمیخوری

-هردوتون گم شین ببینم!شماازکجامیدونین من به دخترانمیخورم که دلتون واسه آریامیسوزه؟اصلامگه شماپسرین که من بخوام واسه شمانازکنم

بااین حرف من هردوشون برگشتن مشکوک نگام کردن که نیشم روبراشون بازکردم وازدستشون دررفتم

توی راه بامسخره بازی های طرلان وبهنازکلی خندیدم

طوری که دیگه نمیتونستم یه دقیقه هم دهنم روبسته نگه دارم.بیشعوراداشتن پسرارومسخره میکردن وبراساس خصلتشون یه چیزی بهشون نسبت میدادن... یابهنازاداشون رودرمیاورد

من مونده بودم اون چطوری توی این مدت کم آریاروشناخته که اینقدرباحال مدل خودش حرف میزدیعنی زده بودرودست آراد

پسراازماجلوافتاده بودن طوری که دیدی نسبت بهشون نداشتیم...من جلوترازطرلان وبهنازداشتم میرفتم که یه دفعه یه نفرپریدجلوم ودستم روگرفت...

من که ازحرکتش شوکه شده بودم وتوی این مواقع فقط یه حرکت ازم سرمیزد،فورامشتم روکوبیدم توی شکمش ودستش روپیچوندم پشت سرش که دادزد

-وای طنین دستم شکست

تازه متوجه موقعیت شدم 

-آریاتویی؟این چکاریه؟

آراد-مثلاخواست جناب عالی روبترسونه خودش ناکارشد.دخترتوچقدرفرزی!

لبخندی زدم ودست آریاروول کردم

-من مثل هردختری نیستم که باترسوندنش شوکه بشه وهول کنه تنهاحرکتی که ازم سرمیزنه همینه

آریا-خیلی هم بدجورازت سرمیزنه دستم داشت میشکست

-معذرت میخوام!ولی واقعاترسیدم

حسام-توترسیدی واینجوری کردی؟

شونه ام روانداختم بالا وگفتم

-عکس العملم اینجوری دیگه

همه داشتن شوکه نگام میکردن که طرلان اومدجلوگفت

-درضمن فکرنکنین ازموقعی که پلیس شده اینجوری میکنه ها!قبلاهم میکردامابه یه صورت دیگه...فوراچنگ می انداخت

بااین حرف همه برگشتن بهم نگاه کردن که من هم بالبخندی خجول سرم روانداختم پایین که صدای خنده پسرابلندشد

آریا

یعنی واقعابهترازطنین دیگه گیرم نمیاد...مونده بودم این رفتارای دخترونه اش روکجاقایم کرده بودکه اینجوری بانمک میزدبه شدت شیرین شده بود...مخصوصابااون لباس ارتشی که پوشیده بود،آدم دلش میخواست بچلوندش!

همینجور خودت روشیرین کن سرهنگ!اگه آخرش نخوردمت

بااین فکرم ازخودم خجالت کشیدم وسعی کردم که خودم روعادی نشون بدم امانمیشدمخصوصابابودن طنین.

البته بازم بایدبگم که هنوزرفتاراش بیشتربه پسرامیخوره

عکس العملی که درمقابل من انجام دادواقعاهمه روشوکه کرده بود.جالب ترجوابی بودکه به برخوردشوکه ماداد.

بالاخره تونستیم یه جای خوب پیداکنیم که خانوماراضی باشن

تازیراندازروانداختیم همگی ولوشدیم روی زمین...حسابی خسته شده بودیم ویه چایی گرم حسابی میچسبید..توفکرچایی بودم که یه لیوان جلوم گرفته شد

برگشتم به کسی که بهم تعارف کرده بود،نگاه کردم که بالبخنددلنشینش روبه روشدم

طنین-الان خیلی میچسبه

-آره!الان عالیه

بعدهم لیوان روازش گرفتم وتوی دستام نگه داشتم هواکمی سردبوداینجوری دستات گرم میشد

نگاهی بهش انداختم که دیدم پاهاش روجمع کرده وداره چاییش روهمین جورداغ میخوره

برگشت بهم نگاه کردوسرش روسوالی تکون دادکه یعنی چیه؟

-موندم چطوری اینقدرداغ میخوریش؟

لبخندی زدوگفت

-اینجوری بیشترمیچسبه چون تموم ذهنت درگیرچایی خوردن میشه وفکرت آزاد

ابروم روبالاانداختم وگفتم

-بدم نمیادامتحان کنم

بعدهم لیوان روبالابردم ویه کم خوردم که به غلط کردن افتادم کل دهنم سوخت

لیوان روفورازمین گذاشتم وبه سمت فلاکس آب دویدم واونوسرکشیدم

خنک که شدم سرم روپایین آوردم که دیدم همه دارن باتعجب بهم نگاه میکنن

لبخندی زدم که صدای خنده طنین بلندشد

همه برگشتن باتعجب بهش نگاه کردن که باخنده گفت

-سوخت

بااین حرفش همه خندیدن...من هم داشتم میخندیدم که دستی رو روی بازوم احساس کردم...برگشتم بهش نگاه کردم که اخمام توهم رفت

الناز-سوختی؟عزیزم!آروم ترخوب

همه داشتن باتعجب نگاه میکردن برگشتم به اونانگاه کردم که متوجه اخم غلیظ طنین شدم.دست النازروکنارزدم وگفتم

-خوبم

بعدهم ازکنارش ردشدم اما درلحظه آخربرگشتم وگفتم

-درضمن من عزیزتونیستم...خوشم هم نمیاددوباره اینکار روتکرارکنی.فهمیدی؟

برگشت باتعجب بهم نگاه کردکه غریدم

-فهمیدی؟

اون هم درحالی که یه کم ترسیده بودسرش روتکون داد

سکوت بدی ایجادشده بود...رفتم وسرجام نشستم وسعی کردم آروم بشم امانفس های بلندازعصبانیت طنین که دقیقاکنارم نشسته بود،نمیزاشت که آروم بشم

دیگه بیشترازاین نمیتونستم اونجاروتحمل کنم اگه میموندم مطمئن بودم که بلندمیشدم گردن النازرومیشکستم...اومدم ازجام بلندشم که طنین زودتربلندشدوروبه طرلان گفت

-من میرم یه کم آلوچه بخرم زودمیام

بعدهم بدون نگاه کردن به بقیه رفت من هم چنددقیقه بعد بلندشدم وبدون اینکه به کسی بگم کجامیرم ازاونجادورشدم

سعی کردم چندتانفس عمیق بکشم تاآروم شم...النازهمیشه همین کاررومیکردوگردش روبرام زهرمیکرد...واسه همین خیلی وقت بودکه دیگه بابچه های اقوام تفریح نمیرفتم،تااین دختره لوس رونبینم اماامروزفکرمیکردم که خوب باشه اماکوفتم شد

لعنت بهت الناز!

داشتم واسه خودم همین جورقدم میزدم وزیریه سنگ میکوبیدم که یه دفعه دیدم سنگ موردنظرم زیرپای یه نفره!این حرکت بیشترعصبیم کرد...سرم روبلندکردم که بادوتاچشم شیطون روبه روشدم...چشمکی که بهم زدباعث شدیه قدم عقب برم

طنین- سرگردونی سرهنگ؟!

-نه...نه!

سرم روپایین انداختم 

-راستش خیلی خوب نیستم

-چرا؟مشکلی پیش اومده؟کبکت که خوب خروس میخوند

سرم روبلندکردم وبه اون چشماکه برق میزد،لبخندی زدم وگفتم

-خوشت میاداذیت کنی؟

-بدجور!

-خوب نمیتونی بری سراغ یکی دیگه؟

فکری کردوگفت

-چرا!امابه اندازه اذیت کردن توکیف نمیده

-که اینطور؟!

خندیدوسرش روتندتندتکون داد.

خنده ی بلندی کردم که اون هم خندیدوگفت

-آفرین!اینجوری بهتره

بعدهم چرخیدکه بره دستش روگرفتم وگفتم

-مگه دوست نداشتی اذیت کنی؟

-نه دیگه!دلم برات سوخت

-عجب!که دل توهم میسوزه

-چرانسوزه؟

-اون اخمی که من دیدم اگه نزدیکت بودم،دمارازروزگارم درمیاورد

لبخندی زدوگفت

-قبول کن که کارالنازدرست نبود.یعنی درسته اون نمیدونه اماخوب ...

-خوب چی؟

-خوب من نمیتونم اینجوری...

-اینجوری چی؟

ساکت شدونگام کردکه سوالی نگاش کردم کلافه سرش روتکون دادوگفت

-اه!خوب منم دخترم!اینجوری حساسم

خنده ای کردم ودستش روکشیدم وگفتم

-بریم

اون هم دستش روتوی دستم محکم کردوهمرام اومد.اول رفتیم آلوچه هایی روکه قراربودبخره روخریدیم.البته بگم مجبورشدم دوتابسته بخرم چون مطمئن بودم که بسته اول روتابرسیم طنین تموم میکنه

بسته هاروکه دادم دستش ذوقی کردوباهیجان یکیش روبازکرد...واقعابرام دیدنی بوداین رفتارای بی آلایشش...درواقع طنین اونقدرهم که خودش نشون میدادقوی نبود...اون یه دخترکاملااحساساتی بوداماطوری رفتارش روتغییرداده بودکه درمواقع احساسی هم طوری رفتارکنه که کسی نتونه بفهمه که اون اذیت شده

عاشقش بودم...عاشق دخترروبه روم

باهم برگشتیم طرف بچه ها.داشتیم حرف میزدیم وبه اونانزدیک میشدیم که یه دفعه صدای آرادبلندشد

-میبینم این دوتاکلاغ عاشق نیشاشون بازه

هردوباهم بهشون نگاه کردیم 

آراد-همچین دوتاشون بااخم پاشدن که گفتم الان این کوه رو روسرالنازخراب میکنن

بااین حرفش دور وبرم رونگاه کردم که حسام گفت

-نیستش.رفتن!بااون خشم اژدهایی که تونشون دادی نمیرفت جای تعجب داشت

شونه ای بالاانداختم وگفتم

-بهتر!دختره کنه

آراد-هی درمورددخترخاله نچسب من درست صحبت کنا!حالادرست یه حال اساسی ازاین نامزدتوکه نچسب ترازخودشه گرفت امادلیل نمیشه درموردش بدصحبت کنی

-مثلابدصحبت کنم چه میکنی؟

-حال تو واون دختره دماغوی کنارت رواساسی میگیرم

عصبانی رفتم جلوکه دستاش روروی سرش گرفت وگفت

-من چاکرِتو واون خانم کروکدیلت هم هستم

من عصبانی داشتم بهش نگاه میکردم که باصدای خنده ی طنین همه برگشتیم بهش نگاه کردیم

طنین- من موندم،آرادتوی این شرایط چطوری بازم میتونه شوخی کنه.

اومدجلو وگفت

-حالاچکاربه کارمن داری هی به من تیکه میچسبونی؟

آراد-دیگه دیگه!اذیت کردن سرهنگا میچسبه

بعدهم خودش رو راست کردودستی به یقه اش کشیدامافوراخم شدطرف طنین که اون خودش روعقب کشید

چشماش روریزکردوگفت

-یعنی توقبول کردی؟

طنین-چیو؟

نیشش روبازکردوگفت

-این که زن داداش منی؟

بااین حرفش طنین سرخ شدوبقیه هم خندیدن

روزخوبی بود.البته اگه اولش روکه النازاونجابودروندیدبگیریم .بعدازشام همه برگشتیم.

وقتی برگشتیم خونه دیدم مامان ازذوق نمیدونه چکارکنه!ازپله های درورودی فورااومدپایین ومنوتوی بغلش گرفت وبوسید

-چی شده مامان؟این قدرخوشحالی

خنده ای کردوگفت

-قراره پسرم رودامادکنم چراخوشحال نباشم؟

آراد-خوب اینوکه ازاول میدونستی مامان جان!

-آره اماامروززنگ زدم قرارخواستگاری روگذاشتم!

خودبه خودلبخندروی لبم اومدکه آرادگفت

-چه ذوق مرگ شد!پسرت مامان!ادامه نده که میترسم به روزخواستگاری نرسه

مامان مشتی توی بازوش زدوگفت

-چکارپسرم داری؟بایدم ذوق کنه.تازه نمیدونی من کل فامیل روهم خبرکردم

بااین حرف من وآرادباهم گفتیم 

-چی؟

مامان که تعجب مارودیدخنده ای کردوپیشونی های ماروبوسیدو رفت داخل آشپزخونه

آراد-وای وای الانه که خاله فاطمه پیداش شه

سرم روتکون دادم وباهم رفتیم تو

هنوزننشسته بودیم که صدای دربلندشد

مامان آیفن روجواب دادوروبه ماکه داشتیم نگاش میکردیم گفت

-فاطمه والنارن!

آرادسری تکون دادوباخنده گفت

-گاوت زایید!!!اونم دوقلو

من هم که ازاتفاقی که قراربودبیوفته عصبی بودم موهام روکشیدم وکلافه روی مبل لم دادم

آرادخنده ای کردکه توی صدای جیغی خاله گم شد

-دستت دردنکنه خواهر!حالادیگه میری ازغریبه زن میگیری؟مگه خودمون دخترنداشتیم که واسه پسرت رفتی پیش غریبه

مامان-سلام خواهرم!رسیدن بخیر.بفرمابشین شما

خاله که ازلبخندمامان وجوابش بیشترحرصی شده بودباپشت چشمی واسه مامان چرخیدطرف ماکه بادیدن مادوتااخماش بیشترتوهم رفت

من وآرادهم که خشک شده بودیم بااشاره مامان بلندشدیم وباخاله احوال پرسی کردیم که خاله اگه جواب نمیدادسنگین تربود.به هرکدوممون یه تیکه پروندورفت نشست روی مبل کناردست آراد.النازهم دقیقاروی مبل کنارمن نشست که تاسرچرخوندم باخنده ی اون وچشمک آرادمواجه شدم

نفسم روحرصی بیرون دادم ونشستم البته طوری نشستم که الناز روکاملاندیده بگیرم.دختره احمق

انگارمیخواست شروع واتمام روزم روگندبزنه!

تامامان اومدنشست خاله شروع کرد

این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

-این چه کاریه که کردی؟خواهر.مگه تونمی دونستی این دوتاجوون یه عمرهمدیگه رودوست دارن؟

بااین حرف خاله چشام چسبیدبه سقف...به آرادنگاهی کردم که بااشاره گفت

-کلکت کنده است

اگه مامان چیزی نگفته بودمطمئناباحرفی که میخواستم بزنم دعوامیشد

-والا!خواهر...من که ازاین چیزاخبرندارم امااین دختری روکه مامیخوایم بریم خواستگاریش،خودآریاانتخاب کرده ومیگه که ازجونش بیشتردوستش داره

بعدهم خیلی خونسردظرف میوه اش روبرداشت وشروع کردبه خوردن

رسماشستشون انداخت روبندتاخشک بشن!

خاله که ازحرف مامان جاخورده بودمن منی کردوگفت

-پس آریاچه منظوری داشته ازحرفایی که به الناززده؟

بااین حرفش من برگشتم به النازنگاه کردم وصدای بلندآرادکه میگفت

-چی؟

هم توی سالن پخش شد

مامان-تااونجایی که من ازپسرم خبردارم به دختری ابرازعلاقه نکرده تاهمین چندروزپیش ،که خیلی هم عجول پیش رفته حلقه نامزدی هم دستش انداخته.

بااین حرف مامان چایی توی گلوی خاله پریدکه باادامه حرفای مامان روبه الناز کاملاناک اوت شد.

چون مامان خیلی خونسردپاهاش رو روی هم انداخت وظرفش روروی میزگذاشت ویه دستمال برداشت تادستش روتمیزکنه و روبه النازگفت

-خاله آریاکی به توابرازعلاقه کرده؟

النازکه ازسوال مامان شوکه شده بود،پاهاش روجابه جاکردوبعدباکمی مکث گفت

-همین دوماه پیش!

بعدهم باترس نگاهی به من انداخت که چشمای خشمگینم رونشونش دادم

یعنی دلم میخواست گردنش روبشکنم دختره دروغ گو!

من اگه اون تنها دخترروی زمین هم بودحاضرنبودم باهاش ازدواج کنم.دختره سبک!

مامان-امادخترم آریاکه تاهمین پنج ماه پیش توی ماموریت بودواجازه نداشت باکسی تماس بگیره؟

بعدهم سوالی به النازنگاه کردکه النازدستپاچه شد

ماهم همه بهش زل زدیم...فقط خاله بودکه داشت حرص میخوردوگرنه من والبته آرادکه معلوم بودچقدرازحرفای مامان ذوق زده ایم...مامان هم که قربونش برم کاملاخونسرچاییش رومیخورد

النازکه ازنگاه ماکلافه شده بودروکردبه من واعتراض آمیزگفت

-اِ.آریابه خاله بگوکه چه حرفایی به من زدی؟خاله فکرمیکنه من دروغ گفتم

من که شوکه شده بودم نگاهی بهش کردم که خنده ی مرموزی کرداماباحرف آرادنیشش بسته شد

-واقعاکه توی دودره بازی رودست نداری!من موندم روت میشه این حرفاروبزنی؟آخه هرآدم خری میدونه که آریااگه سرش روهم بزنن باتوازدواج نمیکنه

بعدهم صداش رویواش ترکردوگفت

-درواقع هیچ احمقی پیدانمیشه باتوازدواج کنه.بایدمغزش پارسنگ برداشته باشه که باتوازدواج کنه

مطمئن بودم النازحرفاش روشنیده نگاهی عصبی به آرادانداخت ودوباره روبه من گفت

-چراخودت حرف نمیزنی؟نکنه نیازبه وکیل وصی داری؟

نه مثل اینکه زیادی پرروشده یه شست وشوی اساسی نیازداره

بلندشدم وروبه روش وایسادم واول نگاهی به خاله وبعدبه اون کردم وگفتم

-ببین دختره احمق هی روت دادم خیلی پرروشدی...!من کی باتودرست وحسابی حرف زدم که حالابخوام بهت ابرازعشق کنم...درضمن اگه هم فرض کنیم که من یه وقت توی خواب هم چنین غلطی بکنم به گورپدرم خندیدم

بعدهم فوراازشون دورشدم که باحرف خاله خشکم زد

-همون زنیکه بیوه بدردت میخوره

بااین حرفش برگشتم اول به اون بعدبه آرادنگاه کردم که دوتامون باهم نگاهمون چرخیدروی مامان که اخماش توی هم بود

مامان- منظورت چیه؟

-همه میدونن که اون دختره عوضی قبلاازدواج کرده

باحرف خاله،آرادسری برام تکون داد.خاک برسرم بایدزودتربه مامان میگفتم

به شدت ازعکس العمل مامان ترسیده بودم که باادامه حرف خاله دیگه کامل سکته زدم

-معلوم نیست دختره عوضی چه غلطی کرده که شوهراولش پسش زده

توی شوک بودم که صدای سیلی توی سالن پیچیدوفورانگام چرخیدطرف مامان وخاله

مامان باعصبانیت نفس های بلندمیکشیدوخاله هم شوکه شده بود

مامان-فکرنکن وقتی هیچی نمیگم میتونی هرگهی که دلت خواست بخوری...توغلط کردی که درموردعروس من اینجوری حرف میزنی...اول که اوناهنوزکارشون به ازدواج نکشیده بودوفقط شیرینی خورده ی هم بودن که به ماه نکشیده ازهم جداشدن...بعدهم اون دختری که توازش حرف میزنی یه ناخن چیده اش می ارزه به صدتادخترعوضی وسبک سرمثل دخترتو که خودم آمارپارتی هایی روکه میره میدونم

نگاهی به النازکه ترسیده بودانداخت وگفت

-فکرکردی نمیدونم چه غلطایی که نمیکنی؟منم اولش میخواستم همین حماقت روبکنم که تورو برای آریابگیرم اماباچیزایی که ازت فهمیدم گفتم اگه آریابدون زن هم بمیره من النازروبراش نمیگیرم

بعدهم روبه هردوشون دادزد

-حالاهم ازخونه من گم شین بیرون...تواین خونه جابرای کسی که به دخترم توهین کنه نیست...گم شین

خاله والنازهم که حسابی عصبانی شده بودن باعجله ازخونه بیرون رفتن ودر روپشت سرشون کوبیدن

من وآرادهم که ازحرفای مامان تعجب کرده بودیم خشک سرجامون ایستادیم وسوالی مامان رونگاه کردیم که مامان باآرامش گفت

-گرچه درستش این بودکه خودت هم بهم میگفتی امامن ازقبل خبرداشتم که طنین قبلانامزدداشته

بعدهم سرش روبی اهمیت تکون دادوگفت

-که درمقابل دخترای الان که هزارتادوست پسردارن هیچه!

بعدهم نگاهی به چهره من انداخت وبالبخندگفت

-من عروسم روپسندیدم...هرکه هم بگه بدتاخودم نبینم باورنمیکنم

من هم لبخندی زدم ومامان روبوسیدم

آراد-ولی مامان خیلی کیف کردم حسابی شستینشون

مامان هم ذوق زده پریدبالاوگفت

-داشتم تمرین بازیگری میکردم چطوربودازپسش براومدم؟

بااین حرف مامان فکمون روی زمین بود

آرادباصدای متعجبش گفت

-دمت گرم مامان!هیچ کس واقعی ترازاین نمیتونست بازی کنه

مامان هم دوباره ذوقی کردورفت طرف آشپزخونه وبایه سینی چای تازه برگشت وگفت

-الان که کلک فاطمه روکندم،چایی خیلی میچسبه!همیشه دلم میخواست حالش رواساسی بگیرم

ماهم که ازطرز حرف زدن مامان خندمون گرفته بودباحرف آخرش ترکیدیم

-والا!هم خودش هم دخترش نچسب ودماغوان!

بعدهم پشت پشمی نازک کرد

آرادباخنده گفت

-دمت گرم مامان خودمی!

مامان هم نازی کردوبه هرکدوممون چایی داد

من-حالاچرااینجوری بیرونشون انداختین؟این هم جزء نقشه حال گیریتون بود

مامان اخمی کردوگفت

-نه!نمیخواستم اینقدرپیش برم اماخودش نذاشت،هرکی به دخترپاک ترازگل من چیزی بگه حقش بهترازاین نیست.تازه این که کمشون بود

من وآرادهم باهم گفتیم

-اووووووووووو!

آراد-خدابه دادت برسه آریا!کافیه بهش بگی بالای چشت ابروئه!دیگه طنین فرصت نمیکنه جوابت روبده مامان پوستت روقلفتی میکنه

باترس نگاهی به مامان انداختم که خندیدوگفت

-نترس!اگه تورعایت کنی نیازی به ترس نیست

خنده ای کردم وگفتم

-واقعاازتوصیه ات ممنونم مامان!خیلی کارسازه!

آراد-یعنی یه زن ذلیل کامل باش

باخنده چاییم روبالابردم که بخورم که یه دفعه یادباباافتادم وروبه مامان پرسیدم

-پس باباکوش؟

که صدای باباروازپشت سرم شنیدم

-بازم خداروشکریکی یادماافتاد

بلندشدم به طرفش چرخیدم .اون هم روی مبل کنارمن نشست

آراد-باباتاحالاتوخونه بودی ونیومدی دعوای مامان روببینی؟یعنی ازکفت رفت

باباهم خنده ای کردوگفت

-بله ازصداشون مستفیض شدیم!مثلارفته بودم بخوابم که دوتاصدای جیغ جیغوخواب روازسرم پروندن...بازم صدرحمت به صدای مامانتون که حداقل صافه نه مثل صدای خواهرش نخراشیده

مامان-واقعاکه؟

بعدهم پشت چشمی واسه بابانازک کردکه باباگفت

-من فدای اون صدات قناری من!

من وآرادخنده ای کردیم که آرادگفت

-آریاپاشوبریم بخوابیم که دیگه خطری شد

مامان- حیاداشته باش پسر

اراد-من یاشما؟

مامان جیغی کشیدکه آرادفرارکردورفت بالا!من هم به هردوشون شب بخیرگفتم ورفتم که بخوابم

بالاخره باهمکاری مامان عجول من والبته مامان طنین همه کارجورشد

همون شبی که رفته بودیم خواستگاری مهریه وزمان عقدوهمه چی رومشخص کردن انگاردوتاخانواده می ترسیدن که مابزنیم زیرهمه چی...واسه همین خیلی تندهمه چی روپیش بردن وباحرفی هم که آراد زد دیگه نذاشتن که ماباهم حرف بزنیم

کلامجلس روبه دست گرفته بودوهرلحظه تیکه ای میپروند.بلندشدوخیلی جدی گفت

-ازاونجایی که این دامادماخیلی عجول بوده وحلقه دست دخترتون انداخته فکرکنم حرفاشون روزده باشن وسنگاشون روهم باهم کنده باشن پس فکرکنم دیگه به فک زدن اضافی 

که فوری سرفه ای کردوبانیش بازگفت

-ببخشیدحرف زدنشون باهم نیازی نباشه

بااین حرفش من وطنین هردوسرمون روانداختیم پایین که خنده ی بقیه بلندشد

قرارشدکه اول یه جشن کوچیک واسه عقدمون بگیرم که فقط خودمونی هاباشن...بعدیه ماه دیگه یه مراسم بزرگ بگیریم ودوست وآشناوفامیل رودعوت کنیم...قراربودکه آخرهفته آینده جشنمون برگزارشه بااین که خیلی سریع همه چی پیش رفت امامن راضی بودم وازنگاه طنین هم معلوم بودکه اعتراضی نداره

چون بالبخندش تاییدکرد

واقعاخوشحال بودم

طنین

قراربود،مثلاامروزبابهنازوطرلان بریم که واسه مراسم نامزدی لباس بگیرم وازاون طرف هم پسرابیان که حلقه بگیریم وبعددسته جمعی بریم تفریح امافعلاکه من توی خونه داشتم مگس میپروندم!

ترجیح دادم خودم روبیخیال کنم تاگندزده نشه به روزم هرچی باشه قراره وسایل نامزدیم روبخرم

بااین فکر،یادآریاافتادم.وقتی فکرش رومیکنم ازاینکه دوباره یه نفررو توی زندگیم راه دادم تعجب میکنم اماخوب اینومیدونم که من آریارودوست دارم

نیشم خودبه خودبازشد

بیچاره چقدرتلاش کردکه دوباره بهش بگم که دوست دارم امامن نگفتم.همش میگفت

-من چندبارتاحالابهت گفتم دوست دارم اماتوجزهمون باراول که درست هم نشنیدم نگفتی

که من هم درجوابش گفتم

-میخواستی درست گوش بدی 

که کلافه نگام میکردومن هم بالبخندسرم روبرمیگردوندم.میدونم اینجوری خوب نیست امامیخوام سرسفره عقدمون دوباره بهش بگم

همین جورواسه خودم توی فکربودم ولبخندمیزدم که باصدای بهنازنیشم بسته شد

-خجالت بکش!دخترکه این همه واسه شوهرذوق نمیکنه

طرلان هم که کنارش وایساده بودگفت

-والابه خدا!دخترم دخترای قدیم...اسم شوهرمیومدصدرنگ عوض میکردن

دستم رو روی سینه ام جمع کردم وگفتم

-حتمامیخوای بگی مثل خودت؟!

که بااین حرفم صدای خنده بهنازبلندشد

ازاون جایی که بهنازمنوازحال خوشم درآورده بودحال اون روهم گرفتمروکردم بهش وگفتم

-هی تو!

که برگشت باتعجب بهم نگاه کرد

-بهت گفته باشم دور وبرداداش من نمیگردی ازراه به درش کنیا؟!من براش نقشه هادارم...میخوام خوشبخت بشه نه بایه مگسی مثل توازدواج کنه

بعدهم نیشم روبراش بازکردم وزبونم رودرآورم که صدای جیغش باعث شدپابه فراربزارم اماصداش روشنیدم که روبه طرلان گفت

-من موندم این خواهراژدهای توچش شده،اینطوری شوخ طبع شده؟... قبلا که بایه من عسل هم نمیشدخوردش!

طرلان هم خنده ای کردوهردوشون باهم رسیدن به من واومدیم بیرون

باهم رفتیم کل شهرروگشتیم.بدبختی اینجابودکه فقط سلیقه خودم نبودبایداین دوتافضول هم نظرشون درموردلباسم مثبت میبود

هرلباسی رومن میپسندیدم اوناایرادمیگرفتن هرلباسی رواونامن ایرادمیگرفتم جالب اینجا بودکه اوناهم نظراتشون متفاوت بود

داشتم دورسرخودم میچرخیدم وازخستگی مینالیدم

روبه اون دوتاگفتم

-بچه هابسه دیگه خسته شدم الانه که آریابیاد

طرلان-خوبه باباتوام!بااین آریات!مثلاعقدکنونته بایدیه لباس خوب بپوشی

بهنازهم گفت

-به جای نالیدن یه کم دقت کن

اهی کشیدم وخم شدم تا پام روکمی ماساژبدم .بعدازکمی ماساژدادنشون که حالم روبهترکردسرم روبلندکردم که یه نفر رو روبه روم دیدم

راست که شدم لبخنددلنشینش خستگی روازتنم برد

-کمک میخوای سرهنگ؟

لبخندی زدم وگفتم

-منوازدست این دوتانجات بده

چشمکی زدوبعددستم روگرفت وروبه من گفت

-آماده ای؟

متعجب نگاش کردم که شروع کردبه دویدن ومنوهم پشت سرش کشید

من هم که فهمیدم منظورش چیه همراش دویدم که صدای داددخترابلندشد

آریاهم برگشت جهتی روبهشون نشون دادوگفت

-دوساعت دیگه میبینمتون!

اون دوتاهم بالبخندسری تکون دادن ورفتن به اون سمتی که آریانشون داده بودکه بایه نگاه فهمیدم آرادوحسامن!

سوارماشین آریاشدم واون هم باسرعت حرکت کرد

-کجامیری آریا؟من هنوزلباس نخریدم

-میدونم!منم دارم میبرمت یه جاکه بخری

-من تنهایی نمیتونم انتخاب کنم

لبخندی زدوگفت

-پس من چی ام؟به من اعتمادداری؟

لبخندزدم وسرم روتکون دادم که گفت

-پس چنددقیقه صبرکن!

من هم راحت به پشتی صندلیم تکیه دادم تاحسابی خستگیم دربره وآریاهم هرکاری دوست داره بکنه

بعدازنیم ساعت آریاماشین رونگه داشت بیرون رونگاه کردم که یه مزون لباس دیدم

لبخندی زدم وازماشین پیاده شدم...آریاهم کنارم قرارگرفت وباگرفتن دست من واردشدیم

تاواردشدیم یه خانمی اومدجلو...باآریاسلام احوال پرسی کرد.آریاروبه خانمه گفت

-خاله لاله اومدیم واسه خانمم یه لباس شیک بخریم

زن هم لبخندی زدوگفت

-نامزدته؟مبارکت باشه پسرم...مامانت گفته بودکه نامزدکردی

بعدهم صورت منوبوسیدوگفت

-تبریک میگم عزیزم

-ممنونم!خانوم

-منوخاله صداکن عزیزم.الان میرم لباسای جدیدمون رومیارم

بعدهم روبه آریاگفت

-درضمن خیلی به هم میاین

خاله که دورشدروکردم به آریاکه گفت

-خاله لاله دوست مامانه!مامان همیشه ازاینجاخریدمیکنه هرموقع هم میادیکی ازمادوتارومیاره تادرموردش نظربدیم...عقیده داره یه جوون نظربده درموردلباسش جوون ترمیزنه

لبخندی زدم که اون هم باچشمکی ادامه داد

-من هم هرموقع میومدم کل لباساروبرانداز میکردم تابرای نامزداحتمالیم بتونم خوب لباس انتخاب کنم.البته خاله بهترین وجدیدترین لباساروهم داره

سری براش تکون دادم که همون لحظه خاله باچنددست لباس اومد

همه لباساروزیر روکردیم اماآریانمیپسندید.بایه حالت نکته بین زل زده بودبه لباساونگاشون میکرد

خاله لاله-وای پسرتوچقدرنکته پسندی!میدونستم واسه نکته گیریته که هردختری رونمیپسندی امافکرنمیکردم رولباسش هم گیربدی

آریاهم لبخندی زدوگفت

-خاله دخترمحشری پیداکردم...بایدلباسش هم محشرباشه

بااین حرفش من سرم روانداختم پایین وخاله هم لبخندی زدوگفت

-به پای هم پیرشین عزیزم

بالاخره بعدازکلی گشتن جناب چنددست لباس روتازه پسندیدن تامن اوناروپروکنم

سرم روتکون دادم واوناروبرداشتم تاهرکدوم روبپوشم

گرچه اولش خجالت میکشیدم که اونجوری جلوش بیام امابااصرارخاله والبته خودپرروش که هی میگفت

-بیاببینم

مجبورشدم برم

لباس اول روکه یه لباس حریرآبی والبته پوشیده وآستین سه ربع بودروکه هنوزکلاندیده فقط گفت

-نه!به رنگ چشات نمیاد

لباس بعدی یه لباس قرمزرنگ بودکه یه استین بلندداشت وطرف دیگه اش هم کج اززیربغلش ردمیشدویکی ازدستام برهنه بودوالبته مدلش هم تاروی زانوکج بود

اونوکه پوشیدم اومدم بیرون تاببینه. تانگاش بهم افتادچشاش برق زداماگفت

-اینم خوب نیست

کلافه رفتم تالباس آخری روبپوشم

لباس یه لباس نباتی رنگ بلندوساتن نرم بود که روش نگین های درشت نقره ای کارشده بودوالبته حالت دکلته داشت که یه کت کرم باآستینای کوتاه روش میخورد

پشتش هم تقریبادنباله داست وتاکمرجذب بودوازکمربه پایین مدل کلوش بود

خودم که خیلی خوشم اومده بود

نامطمئن رفتم بیرون که تامنودیدشوکه ازجاش بلندشدوگفت

-این عالیه!

من هم لبخندی زدم ویه دورچرخیدم

لباس روخاله توی کاورگذاشت والبته نذاشت که آریاپولش روحساب کنه واونو به عنوان هدیه ازدواج بهمون داد

برای روی لباس هم یه کفش کرم رنگ پاشنه کوتاه البته بااصرارمن گرفتیم چون من اصلانمیتونستم بااون کفشایی که آریاانتخاب میکردوایسم چه برسه باهاشون راه برم

بعدازخریدلباس باهم رفتیم وحلقه هامون روهم خریدیم ...دوتاحلقه ساده که روشون سه تانگین کوچیک داشت وکمی هم حالت کج به حلقه هاداده بودن

بعدازخریدحلقه هم آریابه بچه هازنگ زدوقرارشدکه هم دیگه روتوی شهربازی ببینیم.

سوارماشین که شدیم منتظربودم آریاحرکت کنه که یه دفعه چرخیدطرف من ابروهام خودبه خودپریدبالا!...لبخندی زدواومدجلو،خودم روعقب کشیدم که لبخندش بازترشدودندوناش نمایان شد...دیگه قلبم داشت ازجاکنده میشد

این چرااینجوری میکنه؟دیگه کامل چسبیده بودم به در واونم همینجورهی جلوترمیومد...چشام قدکله آریابازشده بودونیش اون هم دیگه بیشترازاین بازنمیشد...فقط تمام تلاشم رومیکردم که نگام جاهای خطرناک نره مستقیم توی چشاش زل زده بودم که...خنده ای کردوخودش روکشیدعقب.من هم نفس راحتی کشیدم(چیه؟منتظربودین بوس ببینین؟هه!هه!نه خیربچه هامون خیلی مثبتن.خاک توسرشون)

آریاکه صدای نفس منوشنیده بودخنده ی بلندی کردکه مشتی زدم تودستش وگفتم

-چته؟

-خیلی قیافه ات دیدنی بود

-مثلاچطوری بود؟

-خیلی بانمک ترسیده بودی

بعدهم چشاش روشیطون کردوگفت

-فکرمیکردی میخوام چکارکنم؟

اخمی کردم وگفتم

-هیچی!بروببینم

بعدهم من باهمون اخمم زل زدم توی چشماش گفتم

-اصلاتومیخواستی چکارکنی؟

خنده ی بلندی کردوگفت

-نگفتم فکرت یه جای دیگه کارمیکرد؟!

باتعجب بهش نگاه کردم که به کمربندم اشاره کرد.وای!حسابی سرخ شدم

دوباره خنده ای کردوحرکت کرد...من هم دیگه چیزی نگفتم وساکت نشستم

داشتم به خیابونانگاه میکردم که آریانگه داشت...برگشتم بهش نگاه کردم که گفت

-الان یه چیزترش میچسبه

من هم سرم روبه نشونه موافقت تکون دادم اون هم رفت وبادوتاآب اناربرگشت

کلی ذوق کردم (وای منم عاشق آب انارم البته بابستنی)

دوتالیوان روداددستم وحرکت کرد...یه کم ازآب انارم روخوردم که دیدم سرش روکج کرده طرف من باتعجب بهش نگاه کردم که به لیوان خودش که تودستم بوداشاره کرد

لیوان روگرفتم طرف دستش که گفت

-نمیبینی دستم بنده؟

-خوب بایه دستت فرمون روبگیر

-نمیشه کنترل ندارم

چشمام روریزکردم وگفتم

-بروخودت روسیاه کن!من چندبارباتو توی ماشین نشستم میدونم حتی میتونی باپاهات هم رانندگی کنی.اونوقت میگی کنترل ندارم؟

-الان نمیتونم

-چرااونوقت؟

پوفی کشیدوگفت

-ای بابا!خوب میخوام ازدست توبخورم

خنده ای کردم که گفت

-فهمیده بودی؟

سرم روتکون دادم که چشاش رو ریزکردوگفت

-تلافی میکنم

من هم باخنده گفتم

-اگه تونستی بکن!

بعدهم بادل شادازحال گیری آریانشستم آب میوه ام روخوردم والبته آریاهم مغموم آب میوه خودش روخورد.

دیدم خیلی داره باافسوس به آب میوه نگاه میکنه آب میوه روازدستش گرفتم وبالبخندگرفتم جلوش که اون هم لبخندی زدونی روتوی دهنش برد.من هم لیوان روگرفتم تاکل آب میوه اش روخورد

به شهربازی که رسیدیم،دیدم بقیه همشون یه گوشه وایسادن ودارن به درورودی نگاه میکنن...تامارودیدن همچین اخم کردن که بازورآب دهنم روفرودادم

-وای وای!خدابه دادمون برسه!

آریا-بیخیال جرات هیچ کاری ندارن.

بعدهم چشمکی زدوگفت

-ماسرهنگ این مملکتیم

بعدهم دستی به یقه اش کشیدوباژست شروع به راه رفتن کردکه باعث شدکلی بخندم اون هم برگشت طرفم وگفت

-نمیخوای بیای؟

من هم سری تکون دادم وحرکت کردم امااین جناب تابرسیم پیش بچه هاهی مسخره بازی درآوردجوری که وقتی رسیدم پیش بچه هانمیتونستم جلوی خنده ام روبگیرم

همه داشتن باتعجب بهم نگاه میکردن که به آریااشاره کردم .این باردیگه چشاشون ازتعجب بازنمیشد.آریاهم بالبخندبه من نگاه میکرد

آرادباتعجب به آریااشاره کردوگفت

-آریاوشوخی؟

بعدبه سمت بچه هابرگشت وادامه داد

-روسرمن شاخی چیزی نیست؟

اوناهم باتعجب سرشون روتکون دادن .

-مطمئنین من بیدارم؟

بازسرشون روتکون دادن 

-مطمئنین ایناهمون دوتاسرهنگ اخمالوی خودمونن؟

دیگه نمیتونستم خنده ام رونگه دارم...اوناهم باتعجب بهم نگاه میکردن...ایناتمام حالاتی بودکه آریاداشت برام دربارشون میگفت الان بایدحسام حرف میزدکه دقیقاشروع کرد

-بروبابا!من ازیخی آریامطمئنم!به این زودی هاهم آب نمیشه.

بعدهم به من اشاره کردوگفت

-تازه باکی شوخی کنه؟تو؟کسی که ازخودش یخ تره!

خنده ام روفرودادم وچشام روریزکردم وگفتم

-مگه من چمه؟

صاف وایسادوگفت

-هیچی!شماروتخم چش آریاجادارین

بااین حرف حسام همه خندیدن که طرلان برگشت وگفت

-حالاآریاچی میگفت که تواینقدرخوش خنده شده بودی؟

دوباره نیشم بازشد.گفتم

-داشت تمام حالات شمارومیگفت که شماهم دقیقاهمون حالات ورفتار روانجام دادین

همه باخشم به آریانگاه کردن که اون هم بیخیال شونه اش روانداخت بالا.

آرادخواست بهش حمله کنه که گفتم

-سرگرد!حواست باشه ها!توکه نمیخوای تنبیه بشی

آرادهم لباش روبااخم بانمکی جمع کردوکشیدعقب که من وآریا خندیدیم 

طرلان فورااومدطرف من ویه مشت جانانه نثارکمرم کردوبانیش بازش گفت

-منوکه نمیتونین تنبیه کنین!

بعدهم دوباره مشت دوم روزدکه دادم بلندشد

اومدم بزنمش که فورارفت طرف حسام ودستای حسام روگرفت بعدهم برام زبون درآوردکه خنده ی همه بلندشد

همه باهم حرکت کردیم آریاخودش روبه طرفم خم کردوگفت

-نگفتم نمیتونن حرفی بزنن؟

بعدهم برام ابروبالاانداخت ودوباره اون ژست مسخره اش روگرفت که صدای بهنازبلندشد

-راستی شمادوتاچرااینقدردیرکردین؟

بااین حرف بهنازهمه وایسادن...من هم ابروم روبالاانداختم به آریانگاه کردم که نیشش روبازکردوبهم زل زد.سری تکون دادم وگفتم

-حالانوبت منه!وایساوتماشاکن

برگشتم طرف بهنازگفتم

-کارمون طول کشید

آراداومدجلوگفت

-مگه میخواستین چکارکنین؟

-خوب میخواستیم لباس بخریم وحلقه

ابروش رومشکوک بالاانداخت وگفت

-مطمئنین کاردیگه ای نکردین

چشام رو ریزکردم وگفتم

-منظور؟

نیشش روبازکردوگفت

-ماکه خرنیستیم.راستش روبگین

آریاخواست حرفی بزنه که بادست اشاره زدم صبرکنه

نیشم روبازکردم وگفتم

-نه بابا!حالاماکه نامزدیم

بعدهم به خودش روبهنازاشاره کردم وگفتم

-شمادوتاکنارهم چه غلطی میکنین؟هرجابهنازهست آراد هم مثل دم دنبالشه؟

اوناکه اصلاتوقع این حرف رونداشتن سرخ شدن وهردوبه یه طرف دیگه نگاه کردن.من هم رفتم جلوتروگفتم

-راستش روبگین؟باهم چکاردارین که هم دیگه روول نمیکنین؟

همه باابروهای بالارفته زل زده بودن بهشون ومنتظربودن...من هم صورتم روجلوبرده بودم وبهشون نگاه میکردم که آریاخنده ای کردواومدطرفم وگفت

-بیخیال طنین!نمیبینی دارن دنبال سوراخ موش میگردن که فرارکنن؟

بعدهم دستم روکشیدوبه جهت مخالف اوناحرکت کرد

من هم خندیدم وپشت سرش رفتم اوناهم حرکت کردن 

آریاسرش روبرگردوندطرف آرادگفت

-داداش یادبگیربه این میگن تغییربحث!

آرادهم خنده ی بلندی کردوگفت

-خوبه توی زن شانس آوردی.گندکاریات روجمع میکنه!

بهنازوآرادکه فورادویدن طرف پشمکا!خنده ام گرفت تاحالادقت نکرده بودم امااین دوتامشترکات زیادی داشتن

باچندتاپشمک برگشتن طرف مابه هرکدوم یکی دادن

بعدهم رفتیم طرف وسایل بازی.خیلی خوش گذشت...البته بگذریم ازاین که سرهربازی باطرلان دردسرداشتیم همش میترسیدسواربشه وجیغ ودادمیکرداماماهم همه گیرداده بودیم تاسوارشه...خیلی باحال جیغ میزد.میدونستم طرلان ازارتفاع میترسه حسام هم همش داستانای ترسناک ازپرت شدن ازتوی دستگاه هابراش تعریف میکردم واون هم جیغ میزدومامیخندیدم

بالاخره قرارشدترن سوارشیم خدایی من هم ازاین میترسیدم!هیچ وقت سوارنشده بودم طرلان بااون همه ترسش سوارشده بودامامن نه!

الان هم سعی داشتم بهونه ای پیداکنم فرارکنم امانمیشدآریامحکم دستم روگرفته بودومنتظرنوبت بود.

داشتم سعی میکردم دستم روازتودستش دربیارم که برگشت وگفت

-چرااینقدروول میخوری؟

نیشم روبازکردم وگفتم

-میخوام برم دستشویی.دستم رو ول کن

فورا ازصف اومدبیرون وگفت

-باشه!بیابریم

-نه نه تووایساتوصف نوبتت رومیگیرن!

-اشکالی نداره بعدمیایم دوباره توصف وایمیستیم.باهم سوارمیشیم

-نه!توخودت سوارشو!اشکالی نداره برام مهم نیست که سوارشم یانه.کلی وسیله دیگه سوارشدم

برگشت وباتعجب ازحالات من بهم نگاه کردکه من هم براش لبخندی زدم که نیشش بازشد

-میترسی؟

ابروهام بالاپرید

-چی؟

-میترسی؟نه؟!

-نه خیرم!

شیطون نگاه کردوگفت

-فکرکردم ترسیدی.خوب پس اگه نمیترسی وایسا

آه ازنهادم بلندشد.برگشتم طرفش وگفتم

-به درک!آره میترسم

لبخندمهربونی زدودستش رودوربازوم حلقه کردوگفت

-نمیخوادبترسی من کنارتم!

من هم لبخندی زدم اماهنوزازترسم کم نشده بود

خلاصه باکلی ترس سوارشدم

بگذریم ازاین که مردم وزنده شدم اماهمین که آریاکنارم بودودستم روگرفته بودبرام حس امنیت روداشت

موقعی که پیاده شدیم داشت سرم گیج میرفت...همه بادیدن من کلی خندیدن!

فقط حال من خراب شده بود

آریابرام یه آبمیوه گرفت تاحالم بهتربشه خلاصه بگم که تاآخرشب وضعیت من شده بودمضحکه!هرکاری هم میکردم یادشون بره نمیشد!آخرش هم دیدم باخوب تاکردن نمیشه رفتم توجلدسردخودم.چشام روسردکردم واخمام روتوهم وباصدای سردم گفتم

-بسه دیگه!سوژه ی دیگه ای پیداکنین

همه که ازتغییرحالت من تعجب کرده بودن شوکه نگام کردن .بهنازاومدبامزه پرونی منوازاون حالت دربیاره برای همین گفت

-وای که توچه اخمت خوردنیه!جون من...

نذاشتم حرفی بزنه وگفتم

-بهنازخیلی بیمزه بود!

بعدهم خودم روباغذام سرگرم کردم که اوناهم ساکت شدن وغذاشون روخوردن اماصدای آرادروشنیدم که گفت

-هرکاری هم بکنی بازهمون سرهنگ دماغویی.اه

بعدهم لباش رولوس جمع کردکه گندزدم به قیافه ای که بازحمت درست کرده بودم

اوناباخنده ی من سرشون روبلندکردن وبهم نگاه کردن

من-خیلی قیافه آویزونتون باحال بود

اوناهم که فهمیدن من باهاشون شوخی میکردم خندیدن امادیگه حرفی ازترس من نزدن مثل اینکه فهمیده بودن بااینکه شوخی کردم اماکمی دلخورم.

خوب چکارکنم؟هرچی باشه اوناداشتن سرهنگ مملکت رومسخره میکردن

خلاصه ساعت دوازده شب برگشتیم خونه!

باباومامان هم که خوشحالی منومیدیدن اصلاچیزی نمیگفتن

بالاخره روزعقدرسید.ازصبح استرس داشتم مثل دیوونه هارفته بودم توی اتاق ودر روقفل کرده بودم.مامان وطرلان هم هرکاری کردن نتونستن منوبیرون بیارن وموقعی که آریااومددنبالم به اون متوسل شدن.آریااومدپشت درودرزد

-طنین جان

-آریامن بیرون نمیام!من میترسم.

-ازچی؟عزیزم.من که بهت قول دادم اذیتت نمیکنم

-نه!منظورمن این نیست.من استرس دارم.امروزیه جورخاصی میترسم.انگاریه اتفاقی میخوادبیافته

-نگران نباش عزیزم.ببین تودروبازکن تامن بیام توباهم صحبت کنیم

در روآروم بازکردم آریاهم اومد داخل ودر روبست.

باترس نگاش کردم که لبخندگرمی بهم زد.بعدهم دستم روکشیدومنوتوی بغلش گرفت

-نترس عزیزم!هیچ اتفاقی نمیوفته.مطمئن باش من کنارتم.هیچی نمیشه

من هم لبخندی زدم ودستم رودورکمرآریاحلقه کردم

بعدازچنددقیقه که توهمون حالت بودیم ازش جداشدم وگفتم

-ممنونم!

اون هم بالبخندی گفت

-حالازودآماده شوکه دیرمون میشه

من هم سرم روتکون دادم که رفت بیرون فورالباسام روپوشیدم وازاتاق اومدبیرون.مامان وطرلان داشتن باتعجب بهم نگاه میکردن لبخندی زدم وازشون خداحافظی کردم بعدهم باآریابه سمت آریشگاه رفتیم

آریامنوگذاشت ورفت

من هم باراهنمایی آرایشگررفتم تالباسام روتوی اتاقکی که بهم نشون داده بودبزارم

نمیدونم چندساعت روی این صورت وموهای بیچاره ام کارکرد.حسابی خسته شده بودم 

ازم خواست که اول لباسم روبپوشم وبعدخودم روببینم

لباس روکه پوشیدم نگاهی به ساعت کردم .پنج بودیه ساعت دیگه آریااینجابود

لبخندی زدم ورفتم بیرون که آرایشگرودستیارش کل کشیدن...تشکری کردم وچرخیدم طرف آینه

بااون چیزی که توی آینه دیدم واقعاشوکه شدم.خدای من!

باترس برگشتم که لوله اسلحه روی سرم قرارگرفت.

آریا

تصمیم گرفتم برای اینکه بالباس طنین ست بشه یه کت وشلوارکرم رنگ باپیراهن سفیدوکراوات طلایی بپوشم

لباسم روکه پوشیدم ...موهام رومرتب کردم وبعدازدیدزدن خودم توی آینه اومدبیرون که صدای کل کشیدن مامان بلندشد

باصدای کل مامان باباوآرادهم فوراچرخیدن طرف من.بابالبخندی زدوآرادهم پریدیه آهنگ گذاشت تودستگاه ودست من روهم گرفت وشروع کردبه رقصیدن

میون رقصیدنش هم کل میکشید

مامان هم فورابلندشداسفنددودکردکه آرادگفت

-آخه مامان کی این کرم خاکی روچشم میزنه که توواسش اسفنددودمیکنی؟

مامان- پسرم یه تیکه ماه شده.کرم خاکی دیگه چیه؟

من هم ابروم روبالاانداختم وگفتم

- داشتی؟حالاخفه شو

-بروبابا!مامان ازت تعریف نکنه کی بکنه؟کرم خاکی!

-بهترازتوام که شبیه وزغ شدی که

بعدهم به لباس سبزرنگش اشاره کردم که چشاش روبرام ریزکردوگفت

-ایشااله طنین نزاره بوسش کنی

بااین حرفش مامان وباباخندیدن ومن هم بااخم بهش نگاه کردم که نیشش روبازکرد.خجالت هم نمیکشه!پسره پررو!

سری تکون دادم وازشون خداحافظی کردم تابرم که آرادخودش روبهم رسوند

-خیلی خوشحالی نه؟

لبخندی زدم که صورتم روبوسیدوگفت

-ازامروزدیگه هرکاری دلتون بخوادمیتونین بکنین

اخمام روتوهم کردم وگفتم

-خجالت بکش دیوونه!

-ای بابامگه چی گفتم؟منظورم بغل وبوسه بود...توخودت ذهنت منحرفه به من چه؟

بعدهم بانیش بازبرگشت طرفم وگفت

-راستش روبگونکنه شمااین کاراکه من گفتم روقبلاکردین که الان ذهنت یه طرف دیگه منحرف شد

زدم توسرش وگفتم 

-خیلی بی حیایی!گمشوکنار!

اون هم باخنده کنارکشیدومن سوارماشین شدم اماتاخواستم حرکت کنم گفت

-صبرکن باهم بریم میترسم توراه ازذوق دیدن عروس تصادف کنی!

-گمشو!نمیخوادبیای!

-میگم صبرکن!

حرف آخرش روباتحکم گفت انگاراون هم ازچیزی دلشوره داشت

فورارفت وتوی یه ربع آماده شدوبرگشت

مونده بودم چطوری وقت کرده اینجوری آماده بشه

بانیش بازاومدسوارشدومن هم حرکت کردم

کلی ذوق داشتم تادوباره طنین روتوی اون لباس ببینم خیلی بهش میومد!نامردهرکاری هم کردم دیگه نپوشیدتاببینمش

لبخندی زدم وبه سرعتم اضافه کردم تازودتربرسم

آراد

دلشوره داشتم واسه همین باآریااومدم میترسیدم تصادفی چیزی بکنه!به هرحال ترجیح دادم باهاش بیام...اون هم بااینکه تعجب کرده بوداماچیزی نگفت

سرساعت شش رسیدیم...آریادرزدکه دیدم داره باتعجب یه چیزی میگه فوراازماشین پیاده شدم که دیدم آرایشگرداره باگریه ازآریامیخوادکه بیادبالا

هردومون حسابی ترسیده بودیم فورارفتیم بالاکه ازچیزی که دیدیم شوکه شدیم.خدای من!

تمام آرایشگاه بهم ریخته بودوکلی چیزداغون شده بود

آرایشگرودستیارش هم کتک خورده یه گوشه نشسته بودن اماازطنین خبری نبود

آریاباتعجب به همه جانگاه میکردکه آرایشگربا گریه اومدجلوش وگفت

-آقا!عروستون روبردن

باتعجب بهش نگاه کردم وگفتم

-کی؟

اون هم باگریه ادام داد

-خدامرگم بده!یه عده باتفنگ ریختن توسالن وهمه چی روداغون کردن بعدهم سعی کردن تاعروستون روببرن!بیچاره بااون لباس کلی سعی کردمقاومت کنه امابازور وکتک بیهوشش کردن وبردنش

بعدهم به خودش ودستیارش اشاره کردوگفت

-ماهم سعی کردیم جلوشون روبگیریم امانتونستیم

بعدهم زدزیرگریه!

خدای من!گل ازدست آریا افتادوفورابه سمت دردوید اماباصدای آرایشگر که اون روصدامیکردایستادکه اون هم به آینه اشاره کرد

رفتیم طرف آینه روش بارژلب نوشته بودن

-عروس خوشگلی داشتی سرهنگ!امابایدتوی هجرش بسوزی!سام

همین جورشوکه داشتم به آینه نگاه میکردم!

سام؟امااون چطوری ازازدواج طنین وآریاخبردارشده بود

داشتم شوکه به آریانگاه میکردم که صندلی کنارش روبرداشت وتوی آینه کوبید.بعدهم فریاد

-عوضی!خودم میکشمت!کثافت

آرایشگرودستیارش هم ازترس یه گوشه کزکرده بودن وصداشون درنمیومد

فوراازاونجاخارج شدیم.خدای من!

آریااصلاحال خوبی نداشت واسه همین خودم نشستم پشت فرمون!

مدام فحش میدادوقسم میخوردکه اگه بلایی سرطنین آورده باشه میکشتش!

امامن مونده بودم که چطوری سام ازازدواج اوناخبردارشده بود؟

-خدای من !نه

آریا

آرادیه دفعه زدروترمزوگفت 

-خدای من!نه!

برگشتم بهش نگاه کردم وگفتم

-چی شده؟چراوایسادی؟

برگشت طرفم وگفت

-حسام!

-حسام چی؟

-حسام باپسرعموش خیلی دوست بود!یادته؟حتمااون به سام درموردشماگفته

-چی؟عوضی

حسابی عصبانی بودم واین حرف آرادهم عصبانی ترم کردومشتم روفشاردادم ورویدرکوبیدم

-کثافت خودم میکشمت

-آروم باش پسر!چرااینجوری میکنی؟مطمئن باش پیداش میکنیم

بعدازاین حرف هم دوباره حرکت کرد

امامن عصبانی ترازاون بودم که صبرکنم...من طنینم عشقم روازدست داده بودم اونم دقیقا وقتی که میخواستیم عقدکنیم

دیگه نمیتونستم دووم بیارم 

خدای من طنینم!اگه دوباره کاری کنن معتادبشه چی؟اون دیگه اینباردووم نمیاره!خیلی ضعیف شده بود وهنوزهم خیلی سرپانبود

خدای من چطوری خوشحالیم به کامم زهرشد!

تازه داشتم رنگ خوشبختی رومیدیدم

حالاکجادنبالش بگردم؟سام عوضی!اگه یه تارموازسرش کم بشه خودم میکشمت

آرادهرازچندگاهی بهم نگاه میکردوبعدبه خیابون نگاه میکردوسعی میکردهم تندبره هم منوآروم کنه.امامن دیگه آروم نمیشدم آرامشم روزم گرفته بودن!

آراد

حال آریاخیلی خراب بود.هرکاری هم میکردم نمیشدآرومش کرد

دستم روگذاشتم روی شونه اش که دیدم خم شدجلو وبعدهم شونه هاش داشت میلرزید.خدای من!آریاداره گریه میکنه؟باورم نمیشد

-آریا!آروم باش مرد!چراخودت رواذیت میکنی؟به خداپیداش میکنیم

سرش روتکون دادوگفت

-اون تازه خوب شده بودآراد!اگه دوباره بهش موادبزنن دووم نمیاره

-نترس!اون طنینه!من تاحالازنی باقدرت اون ندیدم.مطمئن باش دوباره میبینیش

هرکاری میکردم آروم نمیشد.محکم روی فرمون کوبیدم ودادزدم

-بسه دیگه!اگه توازالان بشکنی پس طنین چکارکنه؟به جای این کاراقوی باش ودنبالش بگرد

بااین حرف من خودش روجمع کردواماچیزی نگفت فقط بااخم زل زدبه جلو.اماهنوزنم اشک رومیشدتوی چشاش دید

بهش نگاه کردم ولبخندی زدم بااینکه هنوزاحساس میکردم داره ازداخل میسوزه اماخودش رومحکم نگه داشته بود.اماهنوزاخمش روداشت

خداکنه بتونیم طنین روپیداکنیم وگرنه آریانابودمیشه!

به سرعت به طرف خونه رفتیم

تارسیدیم همه دویدن جلوی در!مامان هم بااسفندش جلواومداماتاقیافه مغموم آریارودید.ظرف اسفندازدستش افتاد

همه داشتن باتعجب به مانگاه میکردن که مامان گفت

-پس طنین کوش؟عروسم کجاست؟

آریاکه سرش پایین بودسرش روبالاآوردتاجواب بده که نگاش به حسام اقتادفورارفت طرفش ومشتش روتوی صورت حسام پایین آورد

ازکارش حسابی شوکه شده بودم اماباحرفی که زدفهمیدم چه اشتباهی کرده

-عوضی!تقصیرتوبود.توبه چه حقی به اون کثافت گفتی که من وطنین ازدواج کردیم

حسام بیچاره حسابی شوکه شده بودوسعی داشت یقه اش روازمشت آریادربیاره.اماآریاهمینجوریش هم ازاون قوی تربود...چه برسه به الان که عصبانی هم بود

دستش روبالابردتامشت دوم روتوی صورت حسام بزنه که من باجیغ طرلان به سمتش دویدم واونوازش جداکردم

چرخیدومشتی توی شکم من زدوخواست که دوباره بره طرف حسام که چندتامشت پشت سرهم توی شکمش کوبیدم وپرتش کردم طرف دیوارودادزدم

-صبرداشته باش مرد!حسام بایدازکجامیدونست که سام جزء باند قاچاقچیاست؟مگه مابهش چیزی گفتیم.ماکلادرگیرطنین بودیم بعدش هم که یادمون رفت

آریاکه تازه فهمیده بودچکارکرده!خم شدوروی زمین نشست که حسام جلواومدوباتعجب وصدایی ناباورگفت

-سام جزءقاچاقچیابوده؟

سرم روتکون دادم وگفتم

-رئیس گروهشون اونه!

بعدهم زدم روی شونه اش وگفتم

-اشکالی نداره مرد!من میدونم توازاین خبرنداشتی واسه همین بهش گفتی که آریاوطنین باهم دارن ازدواج میکنن

باهمون صدای متعجبش گفت

-امامن نگفتم

من وآریافوراباهم بهش نگاه کردیم که گفت

-به خدامن نگفتم!من چندوقته ندیدمش

همون لحظه خاله که تازه رسیده بوددم دروفقط قسمتای آخرروشنیده بودگفت

-من به خانواده برادرشوهرگفتم!چون میخواستن بیان خونمون گفتم مراسم عقدآریاپسرخواهرمه.حالامگه چی شده؟

خدای من!سری تکون دادم وگفتم

-سام وافرادش ریختن توی آرایشگاه وطنین رودزدیدن!

بااین حرف من،مامان طنین جیغی زدوحالش بدشد.همه تعجب کرده بودن

مراسم حسابی بهم ریخته بودهمه توی خودشون بودن ومن زنگ زدم به ستادوموضوع روبه سردارگفتم که اون هم فورادستوردادتاخونه وتلفن های همه روتحت نظربگیرن

کل خونه که واسه مراسم عقدتزیین شده بودروآریاداغون کردهمه چیزروپاره کردوآخرش هم عصبانی رفت توی اتاقش.بچه هاهم چنددقیقه بعدش رسیدن خونه وکارشون روشروع کردن

مامان طنین هم یه گوشه نشسته بودوگریه میکردوطرلان هم باگریه سعی داشت آرومش کنه اماحال خودش هم خوب نبودبه بهنازاشاره کردم که بره آرومشون کنه!

باباهم باحسام سعی داشتن پدرطنین روآروم کنن.مردبیچاره حسابی توی خودش جمع شده بود.مامان فورارفت طرف اتاق آریاکه هنوزنرسیده به اتاق آریااومدبیرون درحالی که فرم کارش روپوشیده بودوداشت اسلحه اش روچک میکرد

فورابه سمتش رفتم وگفتم

-چکارمیکنی؟آریا

-پیداش میکنم ومیکشمش!

بعدهم فورامنوکنارزدوخواست که ازخونه بیرون که دستش روکشیدم وگفتم

-صبرکن!این چکاریه؟

شروع کردبه تقلاکردن وخواست که بامشتش منوازخودش جداکنه که جاخالی دادم ومشتم روتوی صورتش فرودآوردم که پرت شدروی زمین

-بسه دیگه!چته؟نمیبینی دارن کارشون رومیکنن؟مثلاتوسرهنگی واونوقت اینقدربچگونه رفتارمیکنی؟به جای اینکارابیاوکمکشون کن زودترپیداش کنن نه که این کاراروبکن!

به بقیه اشاره کردم وگفتم

-نمیبینی حالشون خوب نیست؟میخوای یه غم دیگه بزاری رودلشون

همون جورمثل خودم دادزد

-آخه عوضی توچه میدونی؟نامزدمه.دزدیدنش!نمی دونم چه بلایی سرش میاد...اونوقت چطوری میخوای آروم باشم؟

رفتم طرفش وروبه روش نشستم ودستم روگذاشتم روی شونه اش وگفتم

-آخه برادرمن!کجا میخوای پیداش کنی؟توبه من بگوتاباهم بریم بکشیمش.هان؟

سرش روانداخت پایین ونفسش روبیرون داد

دستم روجلوبردم واسلحه روازش گرفتم وازمامان خواستم تایه لیوان آب بیاره.آب روکه خوردازجاش بلندشدورفت طرف بقیه بچه هاکه دور وسایل بودن.لبخندی زدم بازم شده بودهمون سرهنگ جدی خودمون

تاشب هرچی صبرکردیم اتفاقی نیوفتاد...همه دورهم نشسته بودیم ومنتظربودیم که سام زنگ بزنه دیگه خانواده خاله هم میدونستن که سام خلافکاره...حسابی ناراحت شدن!مخصوصاعمو!باورش نمیشدمیگفت

-برادرم بفهمه سکته میکنه.اون تنهابچشه!

بعدهم باشونه های افتاده شروع به گریه کردکه باباسعی کردآرومش کنه

دیگه صبرهمه تموم شده بود.داشتیم باآریاپرونده ی ماموریت روزیر و رومیکردیم تاشایدسرنخی پیداکنیم که صدای تلفن بلندشد

طرلان فورابه سمت تلفن دویدکه بهش اشاره کردم صبرکنه تاآریاگوشی روبرداره

آریاگوشی روروی بلندگو گذاشت

آریا-الو!

صدای خنده ی سام توی گوشی پیچید

-سلام سرهنگ!حالت چطوره؟

-عوضی!

-عصبانی نشوسرهنگ!بایدصبرت بیشترازایناباشه

-طنین کجاست؟ کثافت

-تندنروسرهنگ!وقت این کار روندارم زنگ زدم بگم تانیم ساعت دیگه یه بسته میرسه دستت.فعلا

آریاخواست که جلوی قطع کردنش روبگیره امااون باخنده ای قطع کرد

برگشتم طرف بچه هاوگفتم

-چی شد؟

-نتونستیم بگیریمش قربان!زودقطع کرد

لعنتی!خوب میدونست چکارکنه که پیداش نکنیم

همه منتظربودیم که بینیم چی میرسه دستمون.زنگ در روکه زدن آریاباسرعت به سمت دررفت وبعدازچندلحظه بایه بسته برگشت

من-کسی نبود؟

آریا-نه!فقط این بسته پشت دربود

همه دورآریاجمع شدیم.بابازکردن بسته ودیدن چیزای توش آه ازنهادهممون بلندشد.کثافت

آریاکه اون چیزارودیدشروع کردبه دادزدن وخردکردن وسایل اطرافش بقیه هم باگریه به اون نگاه میکردن که یه دفعه خم شدوشروع کردبه گریه کردن

توی بسته یه سری عکس بود...طنین روبسته بودن...اولش باقیافه سالم ازش عکس گرفته بودن.اونقدرزیباشده بودکه آریاوقتی عکس اول رودیدلبخندی روی لباش نشست...صورت طنین ترسیده بوداماچشماش توی عکس هم سردبودانگارخبرداشت میخوان چه بلایی سرش بیارن

بادیدن عکسای بعدفهمیدیم که طنین ازچی میترسیده!اونقدرکتکش زده بودن که کل صورتش ورم کرده بودوازصورتش خون میریخت.میدونستم الان آریاچی میکشه.خودم هم به گریه افتاده بودم.

آریا

صورت قشنگ عروسم رونابودکرده بودن!توی عکس اول اینقدرخوشگل افتاده بودکه دلم میخواست عکس روببوسم...اماتوی عکسای بعدهی کتکش زده بودن وازش عکس گرفته بودن.گوشه لبش پاره شده بودوصورتش هم ورم کرده بودزیرچشماش هم سیاه شده بود.ازسرش خون میومدمعلوم بودکه سرش هم ضربه خورده.

آرادسعی داشت عکساروازم بگیره امابهش ندادم ومدام دادمیزدم

اوناطنین منوکتک زده بودن...صورتش روزخمی کرده بودن توی عکسای آخری دیگه نمیشدچشمای سیاه قشنگش رودیدچون ازورم نمیتونست چشماش روبازنگه داره

خدای من!چطوری نجاتش بدم خودت کمکش کن!

بالاخره آرادتونست عکساروبگیره اماقبل ازاینکه اوناروازم دور کنه عکس اول روکه صورت طنین هنوزسالم بودروازش گرفتم وتوی جیبم گذاشتم.من پیدات میکنم طنینم!قول میدم.

نفسم روفرودادم واشکام روپاک کردم.من نبایدگریه کنم.من بایدمحکم باشم رفتم طرف بچه هاکه دوباره تلفن زنگ خورد...خودم کنارش بودم...گوشی روبرداشتم

-هنوززنده ای سرهنگ؟

-تاتورونکشم نمیمیرم!

خنده ی بلندی کردوگفت

-این آرزو روبه گورمیبری.خودت روهم مثل عروست نابودمیکنم

-دعاکن دستم بهت نرسه سام!تقاص کتکایی روکه طنین خورده روپس میدی.مطمئن باش

-آرزوبرجوانان عیب نیست 

بعدهم فوراقطع کردبازهم نتونسته بودیم ردش روبگیریم.عصبانی شدم وبه سمت اتاقم رفتم

خودم رو روی تخت انداختم تاآروم بشم.اماآرامشم نبودرفتم طرف جعبه ای که روسری طنین رو توش گذاشته بودم واونودرآوردم وبوییدمش هنوزهم بوی عطرش رومیداد.خدای من طنینم چطوری پیدات کنم

اراداومدتوی اتاق وکنارم نشست

-پیداش میکنیم آریا!

-میدونم امامیترسم دیرپیداش کنیم

اون هم دیگه چیزی نگفت

سه روزبودکه دیگه خبری ازسام نشده بودشماره ای هم که باهاش تماس میگرفت هردفعه ازیه کیوسک بود

تنهاکاری که ازدستمون برمیومدانتظاربود.دوباره صدای تلفن بلندشداینبارآرادگوشی روبرداشت

بعدازچنددقیقه صدای دادوبیدادآرادبلندشدکه داشت فحش میداد...ازجام بلندشدم ورفتم طرفش که آرادگوشی روگذاشت

-آرادچی گفت؟

-هیچی

-بهم بگو!

-چیزی نگفت آریا

-لعنتی میگم بگوچی گفت؟چه بلایی سرطنینم آورده؟

اون هم مثل من دادکشید

-چی میخوای بشنوی؟حرفایی که اون زدمن سوختم...توبشنوی میشکنی 

منظورش روگرفتم

-مگه چی گفت؟نکنه

آرادسرش روتکون دادامافوراگفت

-نه آریا!الان نه!توبایدمحکم باشی.من مطمئنم اون دروغ گفته طنین آدمی نیست که به همین راحتیا بزاره کسی بهش...

بعدهم سرش روانداخت پایین.فهمیدم که نمیخوادچیزی بگه.نمیدونستم سام چه حرفایی زده اماحدس میزدم .خدای من اگه اونی که فکرمیکنم باشه چی؟نه!امکان نداره

داشتم عصبی میشدم چرخیدم تابرم بیرون که آرادگفت

-کجامیری؟

-آرادنمیتونم بمونم!احتیاج دارم تنهاباشم.پس بزاربرم

اون هم چیزی نگفت ومن فورااومدبیرون سوارماشینم شدم 

مثل دیوونه هاتوی خیابوناچرخ میزدم همش جاهایی میرفتم که تواین چندروزباطنین رفته بودیم

من نمیتونستم حتی اگه اون اتفاقی هم که فکرمیکردم براش میوفتاد،نمیتونستم بیخیال اون بشم پس بهتره مردباشم وکنارش باشم نه اینکه به خاطریه چیزبیخودتنهاش بزارم آره من دوستش دارم درهرشرایطی!مهم خودشه که من میدونم پاکه!آره طنین من پاکه وپاک میمونه!

خیلی سخت بودکه این تصمیم روبگیرم اماگرفتم...تقصیراون نبوداگه چنین اتفاقی براش بیوفته پس چرامن بایدتنهاش بزارم؟... اون عشق منه وعشق من میمونه

همینجورکه توی خیابونامیچرخیدم متوجه مزون خاله لاله شدم یادروزی افتادم که اومدیم باهم لباس بخریم خدای من!چقدرروزخوبی بود.چقدرطنین سرانتخاب کردن من حرص خوردمیگفت 

-توکه ازاون دوتاسخت گیرتری!

یاداون لباس قرمزرنگ افتادم که فقط به خاطراینکه طنین خیلی توش خوشگل شده بودنزاشتم اونوبرداره!

ازماشینم پیاده شدم ورفتم داخل مزون!

خاله تامنودیدبالبخنداومدجلوم وگفت

-سلام آقای داماد!ازاین طرفا؟خوبی؟خاله

لبخندی زدم وگفتم

-سلام خاله شماخوبین؟

-ممنونم عزیزم!کاری داشتی؟

-خاله اون روزکه باطنین اومدیم اینجایه لباس قرمزرنگ بودکه طنین پوشید

خاله خنده ای کردوگفت

-اون که تاتوی تنش دیدی چشات برق زد رومیگی

باتعجب بهش نگاه کردم که گفت

-برق چشات اونقدرضایع بودکه خودش هم دید.گفتم همون روانتخاب میکنی امانمیدونم چی شدکه گفتی نه خوب نیست

لبخندی زدم وگفتم

-خاله توکه دیگه بایدمنوبشناسی...تواون لباس اونقدرخوشگل شده بودوتوچشم بودکه مطمئن بودم تمام مدت جشن ولش نمیکنم...چشم همه اونایی هم که بهش نگاه میکنن رودرمیارم... واسه همین گفتم نه!والبته

خاله خودش ادامه داد

-یه کم بازبود.

خندیدوادامه داد

-میدونستم همین رومیگی!راست میگی اون لباس باموهای مشکیش خیلی بهش میومد.حالاواسه چی درمورداون لباس میپرسی

-میخواستم بدونم هنوزدارینش؟

سری تکون دادوگفت

-میدونستم نمیتونی ازاون لباس بگذری... نگهش داشتم واسه نامزدخودت...البته بگم توی تموم کسایی هم که اونوامتحان کردن فقط به نامزدتومیومد...انگارواسه خودش دوخته بودن!الان برات میارمش

بعدهم رفت ولباس روآوردوگفت

-میخوای بهش هدیه بدی؟کارخوبی میکنی خوشحال میشه!البته بهتربودمیاوردیش تاامتحان کنه...اگه جاییش مشکل داشت براش درست کنم

-میدونم خاله امانمیتونستم

اون هم لبخندی زدامانفهمیدکه من برای چی نمیتونستم.لباس روکه خریدم ازمغازه بیرون اومدم وفوراحرکت کردم طرف خونه

به خونه که رسیدم همه فورابه سمت دراومدن!میدونستم نگران شدن.لبخندی زدم وگفتم

-خوبم!

اوناهم بالبخندازم دورشدن اماآرادداشت بانگرانی بهم نگاه میکرد...به اون هم لبخندی زدم وگفتم

-اگه هم واقعیت باشه برام مهم نیست.من طنین رودوست دارم ودوست خواهم داشت

آرادهم لبخندی زدوگفت

-خیلی مردی!

بعدهم به دستم نگاه کردوباتعجب گفت

-این چیه تودستت؟

لبخندی زدم وگفتم

-یکی ازلباسایی که باطنین دیدیم...اون روزاین ازهمه لباسابیشتربهش میومد

باتعجب بهم نگاه کردوگفت

-پس چرابرش نداشت؟

-من نذاشتم!

ابروش بالاپریدوگفت

-چرا؟

-چون زیادی خوشگل شده بود

خندیدوگفت

-وتوام حسودیت میشداگه کسی غیرازخودت نگاش میکرد...آخه پسرکی میادبه زن تونگاه میکنه؟همه میدونن ازدواج کرده

-تواینجوری فکرمیکنی اماخیلی ها مثل توفکرنمیکنن ونمیتونن جلوی نگاهشون روبگیرن

سرش روتکون دادوحرفم روتاییدکرد.من هم با لبخندی به سمت اتاقم رفتم.لباس روتوی کمدگذاشتم تابعدابه طنین هدیه بدمش

روی تختم نشستم وعکسش روبرداشتم...داشتم بهش نگاه میکردم که متوجه دستای طنین شدم

بادستاش داشت علامتی رونشون میداد.ازاونجایی که عکس طنین کامل بود،دیدم که پایین لباسش خیسه پس

آره اونابایدشمال باشن!اماکجا؟

همین جور روی عکس زوم شده بودم.به مغزت فشاربیارآریا!فشاربیار توبایدبفهمی طنین میخواسته چی رونشونت بده.صبرکن ببینم اون به خودش اشاره کرده 

همون لحظه آراداومدتوی اتاق وگفت

-آریاداری چکارمیکنی؟بیاپایین دیگه

-آرادبیا

-چی شده؟

اومدوکنارم نشست.عکس روطرفش گرفتم وگفتم

-ببین طنین انگارداشته سعی میکرده،چیزی روبهمون نشون بده

آرادبادقت به عکس نگاه کرد

من-ببین ازلباس طنین که پایینش خیسه مشخصه اونجایه جای نمناکه

آراد-شمال

-آره!اماچی داشته بهمون میگفته؟

آرادفکری کردوگفت

-بقیه عکسا!مطمئنا طنین تواوناهم علامتی داده

-آره!امابقیه عکساروکه نداریم

لبخندی زدوگفت

-اوناروفقط ازتودورکردم تااذیت نشی

من هم لبخندی زدم وگفتم

-بهتره بری بیاریشون تاشایدچیزی توشون پیداکردیم

نامطمئن بهم نگاه کردوگفت

-مطمئنی؟

-آره!برای کمترزجرکشیدنش بایداینجورچیزاروطاقت بیارم.

اون هم سرش روتکون دادورفت که عکساروبیاره

آراداومدتو وعکساروداددستم.تاچشمم به صورت زخمیش افتاددوباره عصبی شدم.خواستم عکساروپرت کنم که آرادگفت

-نه پرتشون نکن!نظمشون به هم میریزه.شانس آوردیم که اون روزهم نظمشون به هم نریخته

-مطمئنی که به هم نریخته؟

-آره چون تودست کسی ندادیشون وبعدهم من گرفتم ونشون کسی ندادم

-خوبه !حالابایدسعی کنیم رمزشون رودربیاریم

عکسارومرتب کنارهم چیدیم همون طورکه حدس میزدیم...طنین بااینکه کتک خورده بودسعی کرده بودکه به مارمزش روبده

تااینجافهمیده بودیم که اون شماله.اماچه شهری؟طنین توهرعکس چندتاعدد رونشون داده بود

عددهاروکنارهم نوشتیم امااون چی میگفت

آراد-شایدشماره حروف باشه؟!

-شاید!بزارببینیم که ازکدوم حروف استفاده کرده؟ عدداول 12 هست.حرف 12 الفبای فارسی رهست وانگلیسی L

آراد-اون ازفارسی استفاده کرده پس مطمئنااوناتو رشتن

لبخندی زدم وگفتم

-آره!درسته

حرف بعدی روچک کردیم ش نبودپس مطمئناسعی کرده اسم خیابون روبگه

-به یه نقشه احتیاج داریم که اسم خیابونای رشت روداشته باشه

اراد-میتونیم تواینترنت گیربیاریم.صبرکن

بعدهم رفت وبالپ تاپش برگشت .توی اینترنت یه نقشه ازشهررشت درآورد

فقط دوتاخیابون بودکه بااین حرف بودن اماکدومشون بود؟حرف سوم هم که به هیچ کدوم ازاین خیابونانمیخورد

-حرف سوم هم که به هیچ کدوم نمیخوره

آرادفکری کردوگفت

-شایداسم کوچه باشه!

نگاهی انداختیم که دیدیم توی خیابون...اسم یه کوچه به این میخوره....کارش حرف نداشت ...معلوم نبودچطوری تونسته بودآدرس رودربیاره که بعدبارمزبه مابده

شماره بعدی هم مطمئناشماره کوچه بوده

-درسته کوچه ...شماره هفت

آراد-پلاک بیست وهشت

هردولبخندی زدیم ودستامون روبهم کوبیدیم

آراد-الحق که سرهنگ اطلاعاته!واقعابرازندشه!

من هم حرفش روتاییدکردم

هردومون باعجله رفتیم پایین.روبه آرادکردم وگفتم

-ببین نمیتونیم ریسک کنیم وهممون بریم اونجا...بهتره یه گروه اینجابزاریم 

-درسته ممکنه اشتباه کرده باشیم

گروه داخل خونه روسپردیم به سرگردعظیمی ومن وآرادوچندنفردیگه که سرداربرامون فرستاد،آماده شدیم تاحرکت کنیم که مامان اومدجلوگفت

-چی شده؟آریا!کجامیرین؟

-مامان دعاکن اشتباه نکرده باشیم وبتونیم اونجاپیداش کنیم

-مگه میدونین کجاست؟

-تقریبا!

مامان لبخندی زدوگفت

-انشااله پیداش میکنین.خدابزرگه

دستش روبوسیدم وباآرادبه سمت بقیه رفتیم وحرکت کردیم به سمت رشت

بعدازچندساعت رسیدیم به جای موردنظرمون...اونجاچندتاخونه وویلای نوساز وروبه دریابود..ساختمون پلاک 28جوری ساخته شده بود که موجای دریاتاپله های ورودی میومدن وبرمیگشتن پس برای همین لباسش خیس بوده...کارمون راحت بود.

حالابایدصبرمیکردیم ومطمئن میشدیم...به بچه هادستوردادم که اطراف ویلاروپوشش بدن

بعدهم خودم وآرادآروم واردویلاشدیم تاببینیم چندنفرن.

ازپشت ویلاواردشدیم وازیکی ازپنجره هاداخل رودیدیم .حدسمون درست بود.خودعوضیش هم اونجابود...بهترین موقعیت بودواسه دستگیریش ...حدودپنج تاهم محافظ داشت.اماطنین رونمیدیدم...ازاونجاحرکت کردم تایه زاویه دیگه روببینم که بایکی ازنگهبانابرخوردکردم...تامنودیدبهش اجازه ندادم که کسی روخبرکنه...فورابایه ضربه توی گردنش بیهوشش کردم...دیگه بایدبه اونجاحمله میکردیم... ممکن بودازنبوددوستشون مشکوک بشن... بابی سیم به بچه هادستوردادم که واردویلابشن همه ریخت توی ویلا.

من وآرادهم رفتیم کناربقیه وهمه باهم داخل شدیم...اوناکه ازحضورماشوکه شده بودن نتونستن کاری انجام بدن ...فقط سعی کردن فرارکنن که گرفتیمشون

سام هم توی لحظه آخرخواست که بهم شلیک کنه که یه گلوله توی دستش زدم که تفنگ ازدستش افتاد

رفتم جلوش وایسادم وگفتم

-دیدی این آرزو روبه گورنبردم؟اونقدراهم باهوش نیستی

بانفرت نگاهی بهم کردوگفت

-من اشتباهی توکارم نکردم

-بزرگترین والبته اولین اشتباهت دزدیدن طنین بودودومین اشتباهت هم گرفتن عکس ازاون

اخم کردکه آرادگفت

-یعنی تونمیدونی اون سرهنگ اطلاعاته؟

باابن حرف آرادسام عصبانی گفت

-لعنتی

به افرادم دستوردادم که اونارومنتقل کنن ستاد...خودم وآرادهم رفتیم که طنین روپیداکنیم...اونجاچندتااتاق داشت تابالاخره تونستیم توی یکیشون اونوپیداکنیم...تادر روبازکردم سرش روبلندکرد...من باخوشحالی خواستم برم طرفش امااونقدرسردبهم نگاه کردکه جاخوردم

آراد-آریاپیداش کردی؟

شوکه فقط تونستم بگم

-آره!

آرادهم اومدتو بادیدن طنین خوشحال شداماخوشحالی اون هم مثل من خیلی طول نکشید...طنین ازجاش بلندشدوبه طرف من اومد...حالت چهره اش طوری بودکه انگاربغض داره

من هم رفتم طرفش .خواستم دستش روبگیرم که خودش روکنارکشید

-طنین!

باشنیدن اسمش دیگه طاقت نیاوردوزدزیرگریه.اشکاش بی صدامیریخت

-طنین!عزیزم

طنین-چرااینقدردیر؟میدونی چقدرکتک خوردم.میدونی چه زجری کشیدم.

-همه چی تموم شده عزیزم

-نه نشده!تازه بدبختی من شروع شده

بااین حرفش خودم روباختم...ناباوررفتم جلوگفتم

-طنین اوناچکارت کردن؟

فریادزدوگفت

-میخواستی چکارکنن؟اونابازم به من موادزدن

بااین حرف طنین صدای آرادبلندشد

آراد-چی؟مواد؟

سرش روانداخت پایین وحرف آرادروتاییدکرد

بااینکه خداروشکرمیکردم که اتفاق دیگه ای براش نیوفتاده اماخودموادهم چیزکمی نبود.طنین من ،بازبایدزجرمیکشید.

رفتم جلوبغلش کردم مثل یه گنجشک میلرزید.

-آروم باش عزیزم.چیزی نیست

-چطورچیزی نیست آریا؟من دیگه نمیخوام دردبکشم.من هنوزدردای اون دفعه رویادم نرفته.من میترسم

-من کمکت میکنم طنینم!نگران نباش

خودش رومحکم بهم فشردورفت توی بغلم من هم دستم روانداختم زیرپاهاش وازاونجااومدیم بیرون

فقط خداروشکرمیکردم که اتفاق بدتری براش نیوفتاده...البته مطمئن نبودم

رفتم واونوگذاشتم توی آمبولانس وخودم هم همراهش رفتم

توی همین چندروزحسابی ضعیف شده بود.عوضیا!سام کثافت خودم میکشمت.

برگشت بهم نگاه کردکه من هم بهش نگاه کردم...دلم میخواست بدون اینکه ازش بپرسم بدونم که حالش خوبه یانه

انگارخودش ازنگام فهمیدکه گفت

-اتفاقی نیوفتاده!

نفس راحتی کشیدم ولبخندزدم که اون هم ادامه داد

-به خاطرش بهای سنگینی دادم دوباره معتادشدم امانمیتونستم اجازه بدم حتی اگه به ضررجونم تموم میشد

چشمام روازخشم بستم تاآروم بشم

چشمام روکه بازکردم دیدم اشک توی چشاش نشسته

-آریابه نظرت من دوباره خوب میشم؟

-من ازتومطمئنم توکه درحالی که کتک میخوردی سعی کردی به ماآدرس روبدی ازپس این کارهم برمیای

اون هم لبخندی زدوگفت

-موقعی که میخواستن منوببرن فکرکردن من بیهوشم امامن خودم روزدم به بیهوشی وسعی کردم که بفهمم کدوم شهریم...توی شهرفهمیدن من بهوش اومدم اماچشمام رونبستن ...شایدفکرمیکردن نمیتونم کاری بکنم چون چیزی دردسترس نبوداماخوب خودشون ناخواسته دردسترسم قراردادن.

بعدهم بااخم بهم نگاه کردوگفت

-اماتوخیلی خنگ بودی

ابروهام ازحرفش بالاپرید

-میدونی چندروزه اون عکساروبراتون فرستادن؟هرروزمنتظربودم بیاین

لبخندی زدم وگفتم

-آخه من تازه همین امروزبادقت به عکسانگاه کردم

چشاش روریزکردوگفت

-یعنی میخوای بگی حتی به عکس اولی هم همین امروزبادقت نگاه کردی؟

منظورش روفهمیدم خنده ای کردم وگفتم

-نه!اونوازتوعکسابرداشته بودم

-پس خودت روتبرعه نکن!هنوزخنگی!

-باشه قبول!

بعدهم لبخندی زدم که اون هم خندید.

-اماواقعاخوشگل شده بودی.حیف که فرصت نکردم ببینمت

به خودش اشاره کردوگفت

-الان هم خوشگلم!الان نگام کن

بعدهم چشمکی زدکه هردومون روبه خنده واداشت!

رفتم جلوپیشونیش روبوسیدم که چشماش روبست.بعدازچنددقیقه چشاش روبازکردوگفت

-ممنونم 

طنین

بالاخره بعدازچندروزازبیمارستان مرخص شدم.خداروشکرگفتن چون دو باربیشتربهم تزریق نشده،هنوزتوی بدنم پخش نشده بوده!خداروشکرکردم

مامان وباباحسابی ازدیدنم خوشحال شده بودن

طرلان هم که تااومدوگفت

-توعجب مارمولکی هستی!تواون موقعیت که کتک میخوردی چطوری فکرت پیش این بودکه رمزبدی؟

لبخندی زدم وگفتم

-باتمرکز!

-آخه مگه کتک میزاره آدم تمرکزکنه؟

-اگه تلاشم رونمیکردم که الان زنده نبودم.

اون هم بالبخنددورازجونی گفت وصورتم روبوسید

بعدازاون هم مادروپدرآریاوالبته آرادوبهنازاومدن وکلی ازم احوال پرسی کردن...آخرین نفرهم آریااومد.یه دسته گل بزرگ رزقرمزدستش بود...دسته گل رو روی میزگذاشت واومدطرفم وصورتم روبوسید...بعدهم گونه اش روطرفم گرفت

باتعجب بهش نگاه کردم که گفت

-قسمتی من!

لبخندی زدم وگفتم

-مگه توهم قسمتی داری؟

چشاش رو ریزکردوگفت

-حسابت رومیرسم!

-جراتش رونداری!

-ندارم؟

-نچ

-چطوره مسابقه بدیم؟

-موافقم

بالبخندمرموزی گفت

-بایدبراش شرط بزاریم

-چه شرطی؟

-هرچی که برنده گفت بازنده بایدانجام بده

بااین که ریسک بوداماقبول کردم.روکردم بهش وگفتم

-زمانش چی؟

-یه روزقبل ازعروسی

بااسم عروسی هردومون باهم لبخندی زدم وگفتم

-باشه!

طنین

بالاخره روزموعودیعنی یه روزقبل ازعروسی رسید.این دفعه دیگه هردومون قبول کردیم که مراسم عقدهم توی همون جشن عروسیمون باشه....اینجوری بهتربود

گرچه دیگه کسی نبودکه مراسممون روبه هم بزنه امابازم تصمیمی بودکه هردومون باهاش موافق بودیم

داشتم خودم روبرای مبارزه باآریاآماده میکردم که طرلان وبهنازاومدن توی اتاق...

اومده بودیم خونه پدرجون(بابای آریا)چون اونجاحیاط داشت وماراحتترمیتونستیم باهم مبارزه کنیم

بهناز-طنین توواقعامیخوای بااون غول بیابونی مبارزه کنی؟

اخمام روکردم توهم گفتم

-غول بیابونی چیه؟بی ادب!بعدشم آره

-آخه میزنه ناکارت میکنه ها؟

نیشم روبازکردم وگفتم

-قابل توجهتون که من بااون برادرغول بیابونیش مبارزه کردم وازش بردم

اخماش روتوهم کردوخواست چیزی بگه که درزدن

-بفرمایین

آرادسرش روآوردتو وگفت

-کی گفته توبردی؟

خنده ای کردم وگفتم

-تااونجایی که یادمه تواصلانتونستی بهم مشت بزنی

-درسته امامبارزمون تموم نشد

-آره!قرارشدکه یه دوراستخونات روخردکنم

خندیدوگفت

-واقعاکه پررویی

-من یاتو؟

سرش روتکون دادوگفت

-باشه من!اماقول مبارزه روکه یادت نرفته؟

-نه کامل یادمه... ترتیب داداشت روکه دادم باتومبارزه میکنم

همون لحظه صدای آریااومدکه گفت

-ترتیب داداشش روکه خیلی وقته دادی

بااین حرف آریاهممون باهم خندیدیم وازاتاق رفتیم بیرون .پشت درآماده وایساده بودگفت

-آماده ای؟

-البته!

باهم رفتیم توی حیاط روی چمناوایسادیم!

همه جمع شده بودن توی حیاط تا مبارزه ماروببینن!

من یه بلوزشلوار ورزشی سفیدباکلاه تنم کرده بودم تاراحت ترباشم

اونم که یه شلواربادگیرسفیدباتیشرت مشکی تنش کرده بود!خوشتیپ شده بودقبل ازاینکه وایسه روبه روم.بهش چشمکی زدم وگفتم

-تیپت توحلقم

خنده ای کردوگفت

-خیلی بااین مدل حرف زدن بانمک میشی!

-دست کارداداشمه!

بعدهم به آراداشاره کردم...بچه پرروموقعی که منوتوبیمارستان توی اون لباسای گشاددیده میگه

-دخترتیپت توحلقم!حسابی پسرکش شدی

یعنی دلم میخواست بزنم توسرش!پسره دیوونه!

آریاهم خنده ای کردوبه سمتم حمله کرد...من هم به سمتش دویدم که تعجب کرد

خیال کردی سرهنگ! همیشه که ازیه روش نمیشه استفاده کرد!فکرکرده مثل دفعه قبل که باآرادمیجنگیدم وایمیستم

همینجوربه سمت هم میدویدیم که چشاش روریزکردوسرعت گرفت

تابه من رسیدخودم روکنارکشیدم وبراش پشت پاگرفتم که خوردزمین!

بااین حرکتم صدای خنده ی همه بلندشد

آراد- نوش جونت آریا!هرکی زن سرهنگ میگیره پای کتک خوردنش هم میشینه

آریاهم بلندشدوخفه شویی نثارآرادکرد...بعدهم فورابرگشت طرف من ویه مشت به سمتم پرت کردکه توی شکمم خورد

دیگه مبارزمون جدی شده بودیه دونه من میزدم یه دونه آریا.البته به قول خودش من فرزتربودم معمولااززیرمشتاش درمیرفتم امایه چیزبدهم داشتم که مشتام جون نداشت

اومدیه مشت بزنه توی شکمم که پام روزیرپاش گرفتم ودستش روپیچوندم فقط مونده بودبایه حرکت بزنمش زمین که فوراگردنم روگرفت ولبام روبوسید

حسابی شوکه شده بودم تابه خودم اومدم دیدم پشتم به زمین رسیده.

حسابی حرصم دراومده بود

بلندشدم وگفتم

-توتقلب کردی

شونه اش روانداخت بالاوگفت

-روش مبارزه روکه مشخص نکرده بودی!

-آخه بوسه هم میشه روش مبارزه؟

بااین حرف من بقیه که متوجه نشده بودن چی شدکه من که داشتم میبردم باختم فهمیدن چی شده وشروع کردن به خندیدن

لبخندی به اونازدم که آریاگفت

-بهترین روش برای مبارزه بازنای چموش!

جیغی زدم وپریدم طرفش که فرارکرد..اونقدردویدیم تاخسته شدیم بقیه هم ازکارای مامیخندیدن...هردومون وایساده بودیم ونفس نفس میزدیم بهترین موقعیت بود

آریاکناراستخرتوی حیاط وایساده بود...بالبخندرفتم طرفش

اون که ازلبخندمن تعجب کرده بودشوکه داشت نگام میکرد

رفتم جلوش وایسادم ودست چپم روگذاشتم روی گونه اش که اون هم لبخندی زد.دست راستم روهم بالابردم وگذاشتم روی سینه اش وبایه هل جانانه!آریاکجاست؟توی استخر

خنده ای کردم وازش دورشدم اماصدای آریاروکه میگفت حسابت رومیرسم روشنیدم

ازآب اومدبیرون وباهم رفتیم طرف بقیه... مادرجون برامون میوه وچایی گذاشت.

من نشستم روی صندلی دونفره ای که خالی مونده بودکه آریاهم اومدوکنارم نشست بعدهم پرروهمچین خودش روچسبوندبهم که حسابی خیس شدم

دستش روکه دورشونه ام انداخته بود روزدم کناروگفتم

-آه !آریا!بشین کنارببینم خیس شدم

خنده ای کردوبادست چپش موهاش روکه توی صورتش ریخته بودروزدکنار وگفت

-به این میگن زندگی مشترک عزیزم...مشارکت توی همه چیز!

بااین حرفش همه دوباره خندیدن من هم خندیدم وسرم روتکون دادم.این پسره یه چیزیش میشد

آراد-البته بهش هم میگن دوئل مشترک!نگفتم آریاتو وطنین اگه باهم ازدواج کنین مدام درحال جنگین؟

هردومون لبخندی زدیم وگفتیم 

-همینش هم خوبه

حسام وآرادهم هردوباهم گفتن 

-اووووههههو!نه بابا

طرلان-حالاآریاشرطت چیه؟

من-مگه آریابرده که شرط بزاره؟

بهناز-طنین نزن زیرش دیگه!همه میدونن اون برده

-امااون تقلب کرد

حسام-عجب تقلبی هم کرد!ازآریااین کارا بعیدبود!

آریاهم خندیدوگفت

-چرا؟مگه من آدم نیستم؟

آراد-حالافهمیدیم هستی!

همه باهم خندیدیم .بچه هاهم هرکاری کردن آریانگفت شرطش چیه.فقط گفت به روزعروسی مربوط میشه!

که بازصدای پسرادراومد!بیشعوراهمشون فکربدکردن .آریاهم خندیدوگفت

-کثافتای منحرف!منظورم توی جشنه!همتون میبینین!

اوناهم ذوق زده گفتن

-ایول!

آریا

آراد-آریاهنوزم نمیخوای بگی شرطت چیه؟

-نچ!

-زهرمار

بعدهم اومدجلوکراواتم رودرست کرد...یه کت وشلوارمشکی باپیراهن سفیدپوشیدم والبته کراواتم هم نوک مدادی بود

دسته گلم روبرداشتم وبایه لبخندتوی آینه برگشتم طرف آرادکه صورتم روبوسیدوگفت

- عجب طنین کشی شدی!کثافت

-بمیرآراد!بمیر

اون هم خنده ای کردورفت بیرون

واسه جشن یه تالارگرفته بودیم که باطنین انتخابش کرده بودیم...قراربودمراسم عقداونجاباشه بعدهم همه بریم به یه باغ تااگه مراسم طول کشید،مشکلی نباشه!

نفس عمیقی کشیدم وازاتاقم اومدبیرون که این دفعه صدای کل مامان وخاله بلندشد

من هم بالبخندهردوشون روبوسیدم ورفتم تاعروس خوشگلم روازآرایشگاه بیارم

قراربوداول بریم آتلیه!آتلیه روآرادمشخص کرده بودوگفته بودکه حتمااونجابرین

ماهم قبول کردیم

به آرایشگاه که رسیدم درزدم طرلان در روبازکردواجازه داد برم داخل

داخل که رفتم همه شروع به کل کشیدن کردن

طرلان وبهنازهم این دفعه باطنین اومده بودن!همه یه جورایی ازاون دفعه ترسیده بودن

طنین هم روبه روم وایساده بود...البته کلاه شنلش هم روی سرش بود..رفتم جلوخواستم که کلاه رواز روی سرش بردارم که طرلان وبهنازجلواومدن وگفتن

-ندیده گونی!

من هم لبخندی زدم وبه هردوشون دوتاتراول باشکلات دادم که دوباره کل کشیدن ورفتن کنار!

اینباربالبخندرفتم جلو وشنل روبرداشتم که ازآدم جلوم کپ کردم

خدای من!چرااینقدرزشت بود؟کل آرایش توی صورتش پخش شده بودبرگشتم روبه اون دوتاگفتم

-چرااینجوریه؟

که صدای خنده ی هردوشون بلندشدوبعدش هم طرلان کل زدکه دریه اتاق بازشدوطنین اومدبیرون...تازه فهمیدم چکارکردن...!اون چیزروبه روم یه مانکن بود

عجب فیلمی بشه فیلم عروسی ما!فیلم بردارهم که تعجب کرده بودباخنده گفت

-خیلی فیلم بامزه ای میشه!

من هم بالبخندسرم روتکون دادم وچرخیدم طرف طنین که ازاتاقک بیرون اومده بود.بالبخندرفتم طرفش که گفت

-کیف کردی؟

-ازاینکه روبه رومه آره واقعاکیف کردم 

اون هم لبخندزدکه ادامه دادم

-ولی اون یکی کپ کردم.فیلممون چی میشه؟برای خنده خوبه

خنده ی ظریفی کردوگفت

-کاراون دوتاآتیش پاره بود

خندیدم ودسته گل روبه دستش دادم ودست دیگه اش روتوی دستم گرفتم وصورتم روبردم نزدیک صورتش که لبخندی زدواون دوتاهم شروع کردن به جیغ کشیدن

لبام که نزدیک صورتش رسیدچشمکی زدم که باتعجب بهم نگاه کرداماباحرفی که زدم چشمای اون هم شیطون شد

-حاضری قالشون بزاریم تاکف کنن؟

سرش رونامحسوس تکون دادکه من هم دستش روگرفتم و دویدم طرف بیرون وفورادکمه آسانسور روزدم ورفتیم پایین

بعدهم باسرعت سوارماشین شدیم وحرکت کردیم که فقط صدای بهناز وطرلان روشنیدیم که جیغ میزدن ومیخواستن وایسیم

من هم باخنده چندتاگل توی ماشین روکه واسه تزیین بودروبراشون پرت کردم ودورشدم

به سرعت به سمت آتلیه ای که آرادگفته بودرفتیم

طنین

باخنده برگشتم طرف آریاکه دستم روگرفت وبوسید بعدهم گفت

-خیلی خوشگل شدی

پشت چشمی نازک کردم وگفتم

-بودم

اون هم خنده ای کردوگفت

-البته

بعدهم به سرعت رفت طرف آتلیه!

ازآتلیه نگم بهتره!..چون بعدازکلی عکس که توی حالات مختلف ازمون گرفتن...یه نفردوتااسلحه آورد وداددستمون ...تازه فهمیدیم چراآرادگفت بیایم اینجا

آریا-پسره بیشعور!حتماازقبل هماهنگ کرده که عکس نظامی هم ازمون بگیرن.آخه اینم مدله که میخوان بگیرن؟

خنده ای کردم وگفتم

-فیلممون که بامزه شد.چرا عکسامون نشه!

بعدهم چشمکی زدم که گرفت

فورامن اسلحه روروی سرش گذاشتم وکراواتش روکشیدم که اون هم سرش روبه عقب کشیدودستش روانداخت دورکمرم ولباش روهم به حالت بوسه جمع کردمن هم درحالی که خنده ام گرفته بودپشت پشمی نازک کردم که عکاس فوراگفت

-ایول این محشره

بعدهم عکس روگرفت.خلاصه کلی هم ژست نظامی گرفتیم وقرارشدکه یه کلیپ ازعکساروبرای امشب آماده کنن!

ماهم باتشکرحرکت کردیم ورفتیم طرف تالار

وقتی رسیدیم دیدم که بهناز وطرلان هم اونجان هردوتاشون بهمون چشم غره رفتن که من باخنده رفتم جلوهردوشون روبوسیدم...بالاخره بعدازمراسم عقدوکلی چیزای دیگه که همتون میدونین قرارشدکه اول کلیپ رونشون بدن وبعدازشام بریم به طرف باغ!

آراداومدطرفمون وگفت

-عجب کلیپی شده حظ میکنین!

ماهم بالبخندبهش نگاه کردیم که دکمه پلی روزدوبعدوای!خدا!آبرومون رفت

کلیپ بایه آهنگ نظامی شروع شدواولین عکس هم چی؟همون که براتون توصیفش کردم...صدای خنده ی همه توی سالن پیچید...مادوتاروبگوکه باچه دل وتوکلی این عکساروگرفته بودیم...دیگه هیچ کس روپاش بندنبود...من وآریاهم ازگندکاری که کرده بودیم خجالت میکشیدیم ودرعین حال میخندیدم!

بالاخره این فیلم آبروبرتموم شدوماهم نفس راحتی البته به ظاهرکشیدیم چون هرکسی میومدیه تیکه ازکلیپ روبرامون بازگویی میکردکه مثلااینجاش باحال بودوالبته بدترهمکارامون که میگفت اصلافکرش روهم نمیکردیم که شمادوتااینجوری باشین

یعنی سرخ شدم وقتی سرهنگ احمدی که دعوتش کرده بودم اومدجلوم وگفت

-باورم نمیشه سرهنگ رستگارهم اینقدربامزه باشه!

من هم خندیدم وباخجالت تشکرکردم که تبریک گفت ودورشد

بالاخره بعدازشام همه سوارماشیناشدیم ورفتیم طرف باغ...توی راه هم تمام ماشینا باهم کورس گذاشته بودن که البته آریاچون میخواست که جلوبمونه به هیچ کس اجازه ندادکه ردش کنه!همه راحت ازمیدون به درشدن به غیرازآرادکه بدجورشاخ شده بود.

من هم برای اینکه کاری کرده باشم چرخیدم طرفش ودادزدم

-سرگردامینی یه ماه مسئول توالت!

که خنده ای کردوکشیدکنار...آریاهم سرعت گرفت ومازودترازهمه رسیدیم

ازموقعی که رسیدیم همه بهمون گفتن که مابرقصیم اماآریاقبول نمیکردبه همه هم میگفت ماآخرین نفر!

خلاصه بعدازکلی رقصیدن همه قرارشدکه مابرقصیم یه آهنگ ملایم گذاشتن که ماهم دونفره رقصیدیم وبعدهم یه آهنگ تندکه آریاکنارکشیدوبایه تعظیم شروع کردبه دست زدن من هم درحالی که خجالت میکشیدم جلوش رقصیدم که صدای تشویق وهورای بلند همه جوونابلندشد!

خلاصه بعدازکلی هنرنمایی که به قول آرادازمادوتابعیدبود،آریااومدوجلوم وایسادوگفت

-الان وقتشه!

درحالی که نفس نفس میزدم گفتم

-وقت چی؟

که بلند دادزدوگفت

-الان وقت چیه؟

همه مهمونا به هم نگاه کردن ولبخندزدن.آریاهم خنده ای کردوروبه آرادگفت

-آرادوقت چیه؟

آرادفکری کردوبعدازچندلحظه بانیش بازگفت

-شرط تو!

همه باتعجب به آریانگاه میکردن. من هم باالتماس گفتم

-آریا!جون طنین سخت نباشه ها!

ابروش روبالاانداخت وگفت

-اون دیگه به من ربطی نداره

اخمی کردم ودست به سینه وایسادم که شیطون نگام کردوگفت

-توبایدجلوی همه منوببوسی!

-چی؟

-معمولااین کاردوماداست امامن میخوام تواینکار روبکنی!

بعدهم روکردبه مهموناوگفت

-میتونه بگه نه؟

همه دادزدن 

-نه!

من هم باخجالت رفتم جلو وهرچی باچشم التماس کردم افاقه نکرد.به درک!

کاری میکنم کف کنی!

فورارفتم طرفش ودستش روگرفتم واونوروی دستم خم کردم ولباش روبوسیدم 

که صدای خنده ی همه بلندشد.بعدهم براش زیرپایی گرفتم که لیزخورد اما فوراخودش روگرفت

-اینم یه بوسه سرهنگی!

بعدهم خنده ای کردم که اون به طرفم چرخیدوبادستاش صورتم روگرفت وبوسیدم.

صدای هوارهمه توی باغ پیچیده بودوالبته نوای عشق ماکه تازه جوانه زده بود

خوب دوستای من! این رمان هم تموم شد!زندگی همینه پرازفرازونشیب که آدم میتونه بادرکنارعزیزانش بودن اونوبگذرونه!

امیدوارم رمان زندگی همتون پرازشادی ومسرت وخوشبختی باشه ونوای عشق توی زندگی همتون طنین اندازباشه!

باآرزوی خوشبختی برای همتون!

درضمن ازهمه دوستایی که تاپایان رمان منوهمراهی کردن ممنونم!

ارادتمندشما:

رویاایزدی مزیدی[رویا(dream)]!!!!!!!!!!!!!

پایان نهایی :  مهر 92

انتشار در سایت نودهشتیا : خرداد 93

نویسنده : http://www.forum.98ia.com/member232633.html

طراح جلد : http://www.forum.98ia.com/member202821.html

ناظر :    http://www.forum.98ia.com/member10566.html

«کتابخانه مجازی نودهشتیا»

wWw.98iA.Com

www.Forum.98iA.Com