این رمان در سایت نگاه دانلود آماده شده است .

www.negahdl.com

رمان دره بنفشه ها | شكوفه عصمت كاربر انجمن نودهشتیا

این کتاب درسایت نگاه دانلود اماده شده است

www.negahdl.com

بسم الله الرحمن الرحيم

اين رمان راتقديم مي كنم به يگانه فرشته زندگي ، به درياي بي كران عشق ، به واژه مقدس «مادر». مادرهميشه مهربانم روحت شاد و بهشت برين جايگاهت باد.

****************************************** ازپنجره اطاقم دربيمارستان ، به حياط مي نگرم

. تا بستان است .تابستان است وباز شهرمن ، مردم راازتمام نقاط سرزمينم ، به خود مي خواند تا بانفس فرح بخشش ، طراوت رابي دريغ برجانهاي خسته ازگرما هديه كند.

تابستان است وباز شهرمن ،تكه اي ازبهشت رابه روي ما مي نماياند

تابستان است، تن هاي داغ ،خنكاي مرهم رادرباغ هاي باصفاي شهرمقدس ( آرتا ويل= شهرمقدس ) ( اردبيل )، مي جويند درآنجا كه سكوت كوهسار،با ملودي زيباي شرشر آب چشمه ها وآواز پرندگان پر مي زند

آنجاكه ، قله هميشه برفي و باشكوه سبلان ،ابرها راپاره كرده وسربه آسمان مي سايد. ودردامنه هاي سرسبزش ، گلهاي رنگارنگ ،غوطه وردرمه ، ژاله بررخ ، شميم بهشت را درهوا ،مي افشانند.

صداي جيغ جيغ دختركان وخنده هاي بلند پسربچه ها ، مراباخود به گذشته مي برد. گذشته اي كه كودكانه هايم رادرخود داشت .

به هفت سالگي وخانه مادرم كه به او (آنا جان ) مي گفتيم. زني پاكيزه وباسليقه و فاضله.

********************** درحياط بزرگ وباصفاي خانه ، بادوبرادرزاده هم سن وسالم مشغول خاله بازي هستيم زيرهركدام ازدرختها ، خانهء مهماني ما مي شود.

افسانه دختر برادر بزرگم ،تكيه بردرخت سيب ،اسباب بازي هايش رامي چيند. شهره فرزندداداش دومي ، منزلش كنار درخت گيلاس صورتي ،است .ومن هم به خاطر اينكه عاشق عطر درخت سنجدم ، درآن جا قرار مي گيرم.

برادرانم با خانواده شان ،هريك اطاقي وسيع درطبقه دوم دارند. من وآناجان با خواهر دومي كه وحيده نام دارد وهفت هشت سالي از ما (من افسانه وشهره) بزرگتراست ،درپايين ساختمان زندگي مي كنيم.

يك اطاق بزرگ هم هست كه به عنوان مهمان خانه ، بايدهميشه تميز باشدو برق بزند.

خواهربزرگمان هم باخانواده اش ساكن تهران هستند.

شهره وافسانه هركدام دوبرادردارند .يكي بزرگترازما وديگري سه چهار سالي كوچكتر ازما .

پسركوچولوها دربازي نقش بچه هاي خواهرانشان رادارند .فرزند من هم عروسك پارچه اي ام است .

زن داداش ها انگاركه مسابقه گذاشته باشند ،فرزندچهارم رانيز درشكم دارند. البته اگر آبجي بزرگم بيماري قلبي وميگرن ، نداشت شايد دراين رقابت ،شركت مي نمود ولي پزشك بعداززايمان سومش ،شديدا اوراازبارداري نهي كرده بود

آناجان باوحيده لباس مي شويند ومامان افسانه رخت هاي شسته شده را درضلعي ازحياط كه باغچه سبزيجا ت ، درآن قرار دارد ،به طناب مي آويزد. درحين كاركردن حواسش به بچه هاهم است:

--- افشين بازم كه توبالاي درخت رفتي ؟ بيا پايين مي افتي مي ميري بدبخت مي شيم .

آناجان :واخدانكنه زبونتوگازبگير(روبه نوه اش )مي كند :

--- بياآناجان بيا قربونت برم

افشين :ميخوام برم بالا لونه پرنده هارو پيداكنم.

آناجان :بياپسرم كاري به پرنده هانداشته باش گناه دارند.

_ كاري ندارم كه فقط ميخوام ببينم

زن داداش شكمش راجلوداده ،دست چپش رابه كمرگرفته بادست راست خط ونشان مي كشد:

_ آقاجونت اومدميگم پدرتو دربياره بياپايين .

آ ناجان :

عروس يه دقيقه زبون به دهن بگير

_ پسرگلم افشين آقااگه بيايي قصه شاه عباسو برات ميگما

_ قول ميدي ؟

_ آره قربونت برم قول ميدم كارم كه تموم شد ، ناهارمونم كه خورديم بعدازنوشيدن چاي براتون قصه شاه عباسوبگم .

حالاديگه بيا. افشين پسرك آرام ده ساله ازدرخت پايين مي آيدوچون مادرش رابرافروخته مي بيند،دولاشده دستش رامي بوسد.

- مامان غلط كردم توروخداحرص نخور بچه توشكمت دردش مياد

آ آناجان : شهره مادرت كو؟

_ توآشپزخانه است داره ناهارمي پزه

زن داداش: آره جون خودش .يه سوتلي پلو( كته اي كه به جاي آب درآن شيروزعفران مي زنند وباماهي دودي ياخرماوكشمش ميل مي كنند) چقدرمگه وقت ميبره؟

ازصبح به بهونه غذاپختن ميره مطبخ يه دونه سومي (نان سبوسدار شبيه بربري ) روبايك پياله حلواسياه (حلوايي بسيار لذيذ كه با جوانه گندم آرد روغن حيواني شكروادويه مخصوص تهيه مي شود) ميخوره.

وحيده :زن داداش توهم بخورديگه بايدجون داشته باشي كه بتوني بزايي.

زن داداش :جون وبنيه داشتن فقط از خوردن نمياد آدم بايدكارهم بكنه تاقوي بشه.

همان موقع مامان شهره بايك سيني پراز نان وپنيروسبزي ، به حياط مي آيد.

زن داداش : نيگاش كنيد بااون هيكل گندش مثل غول ميمونه بدبخت.

مادرشهره :هاي ليلا(مادرافسانه) براخودت چي ميگي ورورورور؟

---- دخترا اين لقمه هامال شما .پسرا بيايين اين هم مال شما.وحيده يكي هم توبردار.يكي هم براي آنا ببر.

آناجان :پس ليلا چي ؟

--- ليلا كوفت مي خوره .درد باباي منو مي خوره .

ليلا:من اصلاازدست توتيكه نمي خورم بچه ام شكل تو ميشه بدبخت ميشيم.

_ نه توخوبي بااون هيكل ريزه ميزه ات .

--- بيا برو اين بچه اتو بشور .خرس گنده خيس كرده ،خوبه زيرش تشكچه انداخته بودم والا همه جارو نجس مي كرد.

مامان شهره چشمكي به آنا مي زند : -

-- من خسته ام بيا توببر بشور چي مي شه زن عموشي ديگه .

-- بروبابا من بچه خودمم به زور مي شورم چه برسه به اين .يالاببرش ديگه

مامان شهره رو به افسانه : -

- توهم بچه تونو بيار حمومش كنم.

دوجاري باهم بسيار صميمي هستند وهرگز ازيكديگر نمي رنجند.بااين كه ازهرنظر متضاد همديگه اند ولي ازدوتا خواهر به هم نزديك ترند.

مامان افسانه لاغر وظريف است و فرز وسريع وباسليقه

. ولي زن داداش دومم قدبلندوچهارشانه كمي هم چاق و بسيار خونسرد باحوصله ودقيق مي باشد دست پختش هم عالي است

تنها دريك چيز مشتركند وآن اين كه هردو بسيارزيبا هستند.

آن روزها محبت بسيار پررنگ بود همه يكديگر رادوست داشتند وقوانين نانوشته هم موجب استحكام بخ شيدن به روابط فيمابين افراد بود ودراين ميان احترام به بزرگترها مخصوصا آناجان ،اصل تخلف ناپذيري درميان ما.

***********************

مادرم تعريف مي كردكه ازباكو به عشق آباد رفته بودند و درآنجا زندگي مرفهي داشتند ووضع مالي شان خوب بود .

.تااين كه تصميم مي گيرند به ايران مهاجرت كنند.

آناجان پس ازپرس وجوهاي زياد متوجه مي شود كه درصورت خروج، هيچ چيزي اعم ازوسيله ،طلاو نقره وپول ، رانمي توانند باخود به ايران بياورند. وازآنجايي كه بسيارزيرك وباهوش بودظروف نقره واشيائ قيمتي رابه تدريج ودرجاهاي مختلف به فروش مي رساند وباپول به دست آمده ،سكه ها ي طلاي زيادي راخريداري كرده به همراه زيورآلات خود كه نزديك دوكيلومي شد ،درلابلاي پنبه ، قرارداده و نظربه اين كه خياط بسيار ماهري بوده باآن آ ستري ضخيمي را به طرز هنرمندانه اي درزيرپالتوي خود وكت پدرم ،جاسازي مي كند.

داخل كشتي كه اسباب ووسيله هارامي گشتند پدرم باخيال راحت نشسته بودومرتب بابت گرم ونرم بودن كتش ،ازآناجان تشكر مي كرده .

آنا جان هميشه موقع گفتن اين خاطرات ،لبخندزده واظهار مي داشت :

خدابيامرزآقاجانتون اگه مي دونست كتش چه جوري گرم ونرم شده بود، سكته مي كرد.

پس از رسيدن به اردبيل يك مغازه خواربارفروشي وهمان خانه را مي خرند .

.قواره اي هم باغ آلبالو وزردآلو دراطراف شهر خريداري مي نمايند.

منزل ما درابتدا حياطي بزرگ بوده بادو اطاق محقر ،كه بعدها برادرانم آنجا راتخريب وبه شكل زيبايي بازسازي كرده وسندش رابه نام خود مي زنند. درجواب اعتراض آناجان به اين اقدام خودسرانه ، اظهار مي كنند كه اگر اين كاررانمي كردند ، خانه هم مثل باغ به «وقف» ميرسيد. **********************

ناهاررادورهم صرف كرده وپس از جمع آوري سفره ،مابچه ها دركنارهم درازكشيده وبه قصه آناجان گوش سپرديم:

يكي بود يكي نبود غيراز خدا هيچ كس نبود .

پادشاهي بودبه نام شاه عباس .اين پادشاه براي آگاهي از وضع مردم ومملكتش ،روش خاصي رو درپيش مي گيره.

اون بعضي ازشبها لباس درويشي برتن كرده ميون مردم به صورت ناشناس عبور مي كردوازاوضاع واحوالات روز مطلع مي شد.

يك روز بالباس مبدل ميره به قهوه خونه شهر.يك گوشه اي مي نشينه وبه صحبتهاي سه مردي كه در تخت بغلي نشسته بودند ، گوش ميده.

يكي از اون سه نفر ميگه آقا هركي هر هنري داره تعريف كنه.

اولين نفر ميگه : «هنر من اينه كه تموم قفلاي دنياروميتونم بازكنم»

اون دوتاي ديگه مي گن به به عجب هنربزرگي داري .خيلي خوبه.

دومين نفر ميگه : - من زبان حيواناتو بلدم هرچي اونا به هم مي گن متوجه ميشم.

_ واي چه عالي .

سومين نفر ميگه :

_ من هركسي رادرهرزمان وهر جا ببينم ، مي شناسم. حتي اگه پنجاه سال هم گذشته باشه ،قيافه طرف تويادم ميمونه. _

چه خوب .خيلي هنر مهميه.

شاه عباس باخودش :

_ اكه راست گفته باشند تودربار خيلي به درد خواهند خورد.پس امتحان كنم ببينم چقدر راست مي گن.؟

ب بعد ميره كنار اونا سلام عليك كرده ومي گه:

من حرفهاي شمارو شنيدم وازهنر شماآگاه شدم.

اونا مي گن توچي ؟ توچه هنري داري؟ شاه ميگه : هنر من اينه كه هرچي بخوام ، دست مي كشم به سبيلم واون كار صورت مي گيره .

اون سه تامرد زبون به تحسين باز مي كنندوتبريك ميگن .

شاه ميگه:

دوستان تاكي توفقروفلاكت باشيم بيايين از توانايي هامون استفاده كنيم وبه نوايي برسيم.

مردا سوال مي كنند :چه جوري؟

شاه مي گه يك پيشنهاد براتون دارم .بيايين شب باهم بريم به قصر .رييس كشيكچي ها بامن دوسته .

توفاصله اي كه قراولا پستشون عوض مي شه ،قفل خزانه روباز مي كنيم جيب هامونو پراز طلا كرده ، برميگرديم.

اون سه تا مرد مي گن بروبابا.توآدم خطرناكي هستي .ماگفتيم هنرمنديم نگفتيم كه دزدي مي كنيم.

شاه ميگه دزدي كدومه ؟ شاه عباس اينقدر داره كه خدامي دونه .

ماهم آدماي مسكين وبدبختي هستيم باهم مي ريم فقط به اندازه نيازمون برميداريم نه بيشتر.

اون سه تامرد هي مخالفت مي كنندوشاه هم مرتب وسوسه شون مي كنه تا اين كه قبول مي كنند .

توراه كه مي رفتن نفر دوم كه زبون حيوانات رومي دونست يك دفعه مي ايسته .

دوستاش ميگن چي شد پس چراراه نمي آيي ؟

مرد ميگه :سگ پارس كرد ،گوش دادم .شنيدم داره ميگه صاحب گنج پيش ايناست.

شاه مي گه :بروبابا سگ براي خودش مي گه اين جا جزماچهارنفر،كس ديگه اي نيست .نترس بابا بيا معطل نكن ديرميشه.

ه تواون ساعتي كه كشيكچي ها پستشونو عوض مي كردند ميرن به قصر ووارد خزانه مي شن .

شاه عباس به بهانه ديدن دوستش اونارو ترك مي كنه وميره به سربازاش ميگه كه ديرتر بيايين من مي خوام اين سه نفررو امتحان كنم تامي تونيد معطل كنيد.

خلاصه جيب هاشونو ازطلا پر مي كنندو برمي گردند.

شاه مي فهمه كه دونفر اول راست گفتند .بايد ازنفرسوم هم مطمئن مي شد.

برمي گرده به قصردستور ميده اون سه نفرروبيارند به دربار.خودشم لباس زنونه مي پوشه وميشينه سرراهشون .

سربازا اون سه تا مردو بازداشت مي كنند ومي برند . هركدوم ا زاونا پشيمان وناراحت ،راه مي افتند.

اولي ميگه :

حتما درويش روهم گرفتند.

دومي مي گه:

من گفتم كه سگ چي گفت ولي آخه كسي هم جزما چهارنفر اون جانبود.

شاه عباس كه خودشو به شكل زنا درآورده بود ،بانازوغمزه،ميگه:

بيچاره ها بيچاره ها چه كار كردين كه گرفتند تون ؟

نفرسوم فوري مي فهمه كه اين زن همون درويش ديشبي است. برمي گرده وباناراحتي ميگه هيچي گير آدمي مثل توافتاديم وبدبخت شديم.

شاه مي فهمه كه ادعاي نفرسوم هم درست بوده .سريع ميره لباسهاشو عوض مي كنه وبرتخت مي نشينه .

بعداز اين كه مامورا مردارو ميارند روبه اونا ميكنه وميگه: ب

له من همون درويش ديشبي هستم تموم نقشه هاهم براي اين بود كه مطمئن بشم كه راست گفتين چون توي دربار به آدمايي مثل شما احتياج دارم . ازحالا به بعد شما هم جز ء كاركنان قصرمحسوب مي شين طلاهاي ديشبي هم مال خودتون .

اون سه تا مرد بسيار خوشحال مي شندو خداروشكر مي كنند.

قصه ما به سر رسيد كلاغه به خونه اش نرسيد. ************************

بچه ها همه به جز من حوابشان برد.

اصولا باخواب ظهر موافق نيستم هيچ وقت هم نشده كه درطول روز خواب بوده باشم .

زن داداش دومي ، دراستكان هاي كمرباريك ،چاي ريخته ،اول ازهمه به آناجان وبعد به بقيه مي دهد.

زن داداش ليلا درحالي كه چاي داغ رادرنعلبكي مي ريزد تاسرد شود، مي گويد:

خدارحمت كنه آقابابارو .اون خدابيامرز هم مثل آنا ،ازدهنش نقل ونبات مي ريخت.

من كه متوجه منظور ش نشده بودم با تعجب به اونگاه كرده وگفتم :

وا مگه مي شه ؟

زن داداشم توضيح داد كه :

يعني اين قدر شيرين صحبته كه انگار نقل ونبات داره اززبونش مي ريزه.

آبجي وحيده كه باآوردن نام پدرم ، غمگين شده بود گفت :

يا د مه كه آقاباباهميشه شبهاي سرد زمستون ، مي نشست پشت كرسي وداستانهاي زيبايي رو برامون تعريف مي كرد.

زن داداش روحي : يادش به خير. همسايه ها هم بودند.

خدابيامرز هميشه شبا وقتي مي اومد نخودچي كشمش وسقز وازاين جور چيزا با خودش مي آوردمي داد همه مي خوردند.

زن داداش ليلا : همسايه ها مخصوصا عظمت خاله هم زردك پخته ، كدوحلوايي ، لبووازاين جور چيزا باخودشون مي آوردند.

زن داداش روحي كه همواره درصدد جلب رضايت همه بود وخيلي هم سرو زبان داشت ، اظهاركرد :

همه اونا يك طرف ،گورگاهاي آناجان يك طرف .

( (گورگا :گندم ،برنج ، بزرك ، شاهدانه را كه ابتدا درشير خيسانده شده بود، بانمك تفت داده وبرشته مي كردند كه بسيارمقوي وخوشمزه بود.)

زن داداش ليلا :

شب هاي محرم وصفررو بگين . از اول حج امام حسين عليه السلام تعريف مي كرد تابعداز شهادت آقا.بعداز اون هم قيام مختا ررو مي گفت.

زن داداش روحي :

ن نوربه قبرش بباره .همون قدر از گفته هاي آقابابا ، اشكمون درميومد كه ازروضه خواني آقاكريم موءذن زاده ، گريه مي كرديم به خدا اون قدر كه ازفوت ايشون ، ناراحت شدم ازمرگ پدر خودم نشدم.

آناجان : خدابيامرز خيلي باخدا بود.اين قدر نسيه مي داد كه بعضي ها پس نمي دادند وقتي مي گفتم ازشون بگير ، مي گفت گناه داره اگه داشتند حتما مي دادند ، لابد ندارندكه نميدن.

بنده خدابس كه خوش قلب بود همه رو صا ف و ساده مي ديد. ليلا:

حميد (برادربزرگم) مي گه وقتي مي ديد كسي بچه شو به بهونه تربيت كردن كتك ميزنه ، خيلي ناراحت مي شد ه :ومي گفته :

«ازخدابترسين يك فرشته رو زديد جواب خدارو چي مي ا مي دين» ؟ « ا ين بچه ها ي معصوم هيچ گناهي ازشون ،به درگاه خدا نوشته نشده زود برين از دلشون دربيارين.» بافوتش همه مونو بدبخت كردو رفت.

آناجان :

شادي همه اموات جمع ، فاتحه مع الصلوات .

همگي خسته از كار نيم روز ، استراحت مي كنند.من بيدارمي مانم وآبجي وحيده :

-_ آبجي چراساكتي؟ خوابت مياد؟

- نه.ياد آقاجانم افتادم.

_ خوش به حال شما كه ديدينش.من كه هيچي ازش به يادندارم.

- اتفاقا خوش به حال توست كه يادت نمونده. نه ما بلكه تمام فاميل هاي آنا جان وهمسايه هاهم عاشقش بودند بس كه مهربون بود.

_ مي گم آبجي ، آقاجان افسانه وشهره ، مي تونند آقاجون من هم بشن ؟

_ نه هيچ وقت .پدرومادر يك دونه هستندوهيچ كس و هيچ چيزي هم جاي اونارو واسه آدم نمي گيرند.

درآزمون هاي زندگي ، درستي اين حرف بارهاوبارها برايم ثابت شد.

صحبت درباره پدرم ،غم واندوه گريخته ام را ،به قلب كوچكم بازگرداندوبه يادم آوردكه دختركي بي پدرم.

پدرم ؟ مردي كه همه مردم ،صفت بارزش راخوش اخلاقي مي دا نستند. همان صفتي كه حضرت محمد (ص) را به خاطرداشتن آن ، رحمت براي جهانيان ، خوانده اند.

متاسفانه هيچ عكسي ازاو نمانده ولي درآلبوم خيال من ، او مهربان مردي دوست داشتني است كه هاله اي روشن گرداگردوجودش را قاب گرفته.

به آغوش پرمهر وحيده مي روم ومي بوسمش.سرم رادم گوشش برده ومي گويم :

_ آبجي يه چيزي بگم ؟

-- بگوخوشگلم.

_ من افسانه وشهره رو خيلي دوست دارم .ولي تودنيا ازهمه بيشتراول آناجانودوست دارم بعد تورو بعدم آبجي فيروزه رو.

_-الهي قربونت برم منم توروازهمه دنيا بيشتردوست دارم.

-- اگه راست مي گي ،پس چراقيافه ات شكل من نيست ؟ شبيه شهره است؟

-- آخه مگه دست خودمونه كه شكل كي بشيم ؟ خداهركسي رو هرجور كه بخواد خلق مي كنه .عوضش توهم شكل آبجي فيروزه اي .

-- آخه دوست داشتم چشام مثل چشماي تووشهره رنگي بشه نه سياه.

-- اتفاقا چشماي سياه خيلي قشنگن .قره گيله شاني گيله (چشمون سياه چشموني كه به سياهي انگور شاهاني است) مگه نشنيدي كه مي گن چشم هاي حوري هاتوبهشت مشكيه ؟

-- چرا .پس يعني من شكل اونا مي شم ؟

--- اگه زنهاودخترها بهشت برن ،آن قدر زيبا مي شن كه حوري ها به اونا غبطه مي خورن.

--- پس من اگه بهشتي شدم ميگم به خدا چشمامو سبز كنه. مي كنه؟

--- بله بهشتي هاهرچي ازخدابخوان ،بهشون ميده -

-- تازه يه چيز ديگه هم هست : اسم افسانه وشهره هم قشنگ تراز اسم منه -

-- كي گفته؟ اسم توبهتره. عزيزه ،يعني كسي كه عزت نفس داره هيچ وقت خواروذليل نمي شه ومورداحترام همه است.

-- راست مي گي ؟

-- دروغم چيه؟ معناي اسم تو ازمال همه بهتره.چون خودتم ازهمه بهتري .

-- خوشگل هم هستم ؟ -

- معلومه مخصوصا موهات . ببين چقدر پرپشت وصافه ؟ همه آرزو مي كنن زلفاشون مثل مال توباشه .

چندروز پس از نقل مكان داداش وحيد ، زن داداشم بارخودرا كه دخترك ملوسي بود به اسم افسون ، برزمين نهاد .

دخترك ناز سرمان را به خود گرم كرده بود واين سرگرم شدن بسيار به حال مان ،مفيدواقع شد.

درنبود روحي ، وزايمان ليلا ، آنا جان فرصت را مناسب يافته وآشپزي را به عهده ئ وحيده گذاشت .

البته از قبل براي تمام وسايل (برنج ، نخود ، لوبيا ، عدس ، لپه ، و....) پيمانه ، گذاشته ودرشيشه هاي نمك وفلفل وزرد چوبه وادويه ،نيز قاشق هاي كوچكي ، قرارداده بود تا چيزي كم وزياد نشده وغذا خوشمزه شود.

يادش به خير دست پخت آبجي وحيده خيلي خوب بود . فقط يك بار اشك مارادرآورد .

قضيه ازاين قرار بود :

روزي باگوشت قرباني ، درديزي آبگوشت بار گذاشته بود. گوسفند هاي دشت مغان به علت چريدن درمراتع سالم ، طعم وعطر منحصر به فردي داشتند ومابااستفاده ا زآن ،خوراك مي مي پختيم .

بوي خوش غذا درخانه پيچيده بود. به دستور آنا من وافسانه رفتيم ازباغچه ،سبزي خوردن چيديم .

همين كه آنا درديزي راباز كرد كف سفيدرنگي از آن خارج شد. زن داداش :

---واي بسم الله .اين ديگه چيه ؟

--- نميدونم .

آناجان :

--- ببينم نمك رو از كدوم ظرف برداشتي ؟

-- ازهمون ظرف شيرخشك .

آنا جان : -

-- اون كه ظرف فاب (پودرلباسشويي) بود ؟

آبجي وحيده خجالت زده ، سربه زيسر مي اندازد.

من وافسانه هم كه ازعطر غذا گيج شده بوديم ، بي اختيار به گريه افتاديم .

.افشين كه خسته وگرسنه ازكاربرگشته بود باناراحتي مي گويد : -

- حالاچي بخوريم ؟

آناجان كيفش راآورده پول مي دهد :

-- بپرازقهوه خونه چهارتا ديزي بگير بيار قربونت برم .

زن داداش هم كه بهانه براي غرزدن پيدا كرده بو د ، گفت :

-- دختر توچطور فرق نمك وفاب رو نفهميدي ؟

ببين چقدرگوشت ونخود ولوبيارو هدر دادي ؟ ابن جوري گيج باشي پس فردا شوهر كردي پس مي آرنت .

آنا جان برافروخته ازطرز صحبت كردن ليلا :

-- فداي سرش .مگه ما ، توروكه غذارو مي سوزوندي ويا شفته مي كردي ، پس فرستاديمت ؟ اين چه حرفيه ؟عمدا كه نكرده .پيش ميادالان هم ناراحت نباشيد افشين آبگوشت مياره

آن اتفاق باعث شد وحيده روي تمام مواد موجود درآشپزخانه برچسب بزند واين تجربه ديگر هيچ وقت تكرارنشد.

آخرتابستان شد وخانه ئ داداش حميد ،آماده . اين باروسايل زن داداش ليلا ، بسته بندي شد ودوروزبعد آنها نيز براي هميشه از ما جداشده وبه محله اعيان نشين شهر رفتند .

يك هفته بعد ،صفورا خاله كه پيرزن تنهايي بود ،اثاث آورد.

اودرجواني همسرش رااز دست داده بود وفقط يك پسر داشت كه بازن وفرزندش مقيم يكي از كشورهاي اروپايي شده وباوجود اصرارهاي زياد ،نتوانسته بود كه مادرش رامتقاعد به رفتن باخود كند.

صفوراخاله درطبقه بالا سكني گزيدوما درجاي خود،درطبقه اول مانديم .بااين تفاوت كه ديگر خانه از آن ما نبو د وبه لطف برادرانم مستاجر شده بوديم . سرمايي تنهايي ،آزاردهنده تراز برودت زودرس خزان ، روحمان راكرخ كرده بود .

صداي جيك جيك گنجشكان بامزه، اشكان وشايان ودراين آخرها ، افسون كوچولو، ديگر نمي آمد.

صداي خوش آواز خواندن زن داداش ليلا ، موقع نظافت خانه ، به گوش نمي رسيد.

صداي كركري خواندن هاي افشين وشاهين ، قطع شده بود صداي لطيفه گفتن هاي داداش وحيد ، پندواندرز دادنهاي داداش حميد ، صداي «شمع.گل پروانه» گفتن افسانه وشهره موقع طناب بازي همه وهمه خاموش شده بودند .

وتنها صداي رساي قصه گفتن آنا براي من وآبجي وحيده ماند.

بارفتن برادرها ، خانه سوت وكور شده بود. گويي پاييز بابادهاي تند خود ،گردوغبار غم رانيز درجاي جاي خانه مي نشاند.

ابتدا شهره بعد افسانه ، مريم نوه عظمت خاله هم فقط تابستانها در كنارم بود.

اين بار گربه ها ، همبازي من شدند.

دوتا گزبه بودند كه روي هركدام اسمي گذاشته بودم .يكي گلين خانوم بود ( به خاطر شباهتش به گلين خانم همسايه ) يكي هم چون خيلي ناز وغمزه م مي آمد ، نامش نازلي شد.

با خرده پارچه هاي باقي مانده از خياطي ، برايشان لباس دوخته وباپوست گردو ، كفش درست كرده بودم .تاراه رفتني بدانيم كجا وارد مي شوند.

آبجي وحيده از گربه متنفرو درعوض عاشق گل وگياه بود .

برگهاي درختان راباخاك در باغچه چال مي كرد وبه اين ترتيب گياخاك هاي پر قوتي را فراهم مي نمود

گلهاي آفتابگردان وداوودي ، درپاييز هم به لطف زحمات وي ، درباغچه خودنمايي مي كردند.

بعداز تنها شدنمان ، آبجي وحيده بيش تراز قبل به من محبت مي كرد.

ناگفته نماند ماارطرف مادري ، فاميل بزرگي بوديم .چهار خاله وچهاردايي .كه هركدام نيز شبكه بزرگي را به اتفاق فرزندان ودامادها وعروسها ونوه ها ، تشكيل مي دادند.

كوچكترين خاله ودايي ام با خانواده هايشان در تهران زندگي مي كردند.

صله ارحام ، اصل تخلف ناپذيري درميان ما بود .به بهانه هاي مختلف ازجمله تولد كودكي درخانواده ، خريد خانه ، بازگشت از سفرهاي زيارتي وغيره ، همگي دورهم جمع مي شديم .

اين كنارهم بودنها ، براي من ووحيده وآناجان ،ازهمه بيشتر مفيدبود زيرادلتنگي راازيادمان مي برد.

ووقتي درخانه مان تنها مي شديم ، درختان خالي از بار ، شنواي هق هق هايم بودندوباغچه هاي مملو از برگهاي رنگ پريده ، شاهد بي قراري هايم . اوايل رفتن ،برادرم با خانواده اش ، هفته اي دوبار وبعدها يك بار، به ما سر مي زدند .

من وافسانه ،نهايت استفاده اززمان را مي برديم وتاشب باهم بازي مي كرديم .

بادپاييزي پنجره هارابست . نفس سردش ، باعث روشن شدن بخاري ها شد ودرختان باغچه ئ خانه ، درعزاي رفتن تابستان گيسوان رنگ باخته شان رامي كندند وبرحياط مي ريختند.

قارقار كلاغ ها ،باور كوچ پرنده هاي زيبارا ازشهر ، برجانمان مي نشاند .

ننه سرما باچادري سپيد ازبرف ، ازراه رسيد . سوز سرما غوغا مي كردو من براي رسيدن هفته آخر اسفند روزشماري مي نمودم.

زيرا هرسال دراين تاريخ به تهران ومنزل آبجي فيروزه رفته وبه دايي وخاله ام هم سر مي زديم .

آن سال تفاوت مهمي با سنوات قبل داشت وآن اين كه : اين بار به خانه داداش وحيد هم مي رفتيم وباز باشهره وشاهين وبقيه ديدار تازه كرده و رفع دلتنگي مي شد.

بالاخره به اتفاق خانواده داداش حميد ، اردبيل را به مقصد تهران ترك كرديم .

بازهمه دورهم جمع شده بوديم .زن داداش ها ، شام مخصوص چهارشنبه سوري را مي پختند .

آبجي فيروزه وخانواده اش هم كه براي ديدن ما آمده بودند ، به اصرار زن داداش روحي ، شب را ماندند.

آناجان تخم مرغهايي راكه رنگ كرده بود، داخل بشقاب چيده ، ووحيده نيز آجيل مشكل گشا رادرپياله ها مي ريخت .

من وافسانه وشهره هم ،عودها را يكي يكي روشن كرده ، دست بچه ها مي داديم .

افشين وشاهين ،بته تهيه كرده ودروسط حياط ريختند وآتـش بزرگي فراهم نمودند.

رسم آتش افروزي ازديدگاه بعضي افراد ،سنت بيخودي بود ولي عده اي هم معتقدبودند درشبي كه مختار ثقفي ، به خونخواهي از امام حسين عليه السلام ، مي خواست قيام كند ، از طريق ر روشن كردن آتش برروي بامها اعلام قيام كرد .

.به هر دليلي ، پريدن ازروي شعله هاي رقصان ، شوروشعف زيادي را مخصوصا براي خردسالان به همراه داشت .

يادمه دروسط سروصداها ،درخانه را كوبيدند من وافسانه رفتيم درراباز كرديم كه ديديم دوتاشبح هولناك ،ايستاده و صداي تق تق ناشي از خوردن دوفلز برهم ، ازشان بلند شد.

هردوچنان جيغ بنفشي كشيديم كه همه به طرف در حياط دويدند.

داداش حميد بامشاهده وحشت ما ، چادر راازروي سر دو جواني كه براي قاشق زني آمده بودند ، كشيد وبناكرد به دعواكردن .

داداش وحيد ، ضمن آرام كردن برادرمان سربه سرمن وافسانه مي گذاشت :

-- خوب حالا خوراكي تونو نمي خواين بدين بهشون ندين. ديگه چرابدبختا روگير حميد انداختين ؟

شهره برامون توضيح داد كه دراين شب عده اي كاسه اي به دست گرفته ، جلوي خانه ها رفته ، باقاشق روي آن مي زنند تاصاحب خانه چيزي در ظرفشان بريزد.فقط كاش زودتر مي گفت تا ما آنقدر نمي ترسيديم .

شب موقع خواب ، بچه ها مخصوصا شهره وشاهين ازآنا خواستند كه داستان بگويد . آنا جان شروع كرد به گفتن قصه :

-- يكي بود يكي نبود زير گنبد كبود غيراز خدا هيچ كس نبود.

پادشاهي بود به نام شاه عباس .

يه روز ميان بهش گزارش ميدن كه قبله عالم يه مردي هست كه توخونه اش هرروز بساط بزن وبكوب فراهمه .

شاه ميگه برين ببينين پولشو از كجا مياره؟

مامورا ميان ميگن :

قبله عالم به سلامت باداون مرد توي بازار آب مي فروشه.

شاه عباس لباس مبدل مي پوشه وميره بازار. مي بينه بله مشك بزرگي روگذاشته روي كولش ودادمي زنه :آ

ب مي فروشم آب گواراآب زلال

شاه منتظر مي مونه تاشب مي شه وبعد ميره به اون آب فروش ميگه مهمون نمي خواي ؟

مرد جواب ميده :

--چرامي خوام بفرما.

بعدازاين كه باهم شام مي خورند، مطربها باسازشون ميان ومي نوازند.پس از رفتن اونها شاه ميگه :

--كارت چيه ؟چطورازپس اين مخارج بر مي آيي ؟

مرد ميگه :

-- اسم من لنبكه بهم ميگن لنبك آب فروش .ازصبح تاشب آب مي فروشم .نصف درآمدمو ميدم به غذا نصف ديگرشو ميدم به نوازنده ها.

شاه باخود مي گه :

ميدونم چه كارت كنم.ببينم فرداچه مي كني؟

فرداي آن شب شاه دستور ميده تمام آبفروشاي شهررواز كار بيكار كنند .

شب خبرچينارو مي فرسته كه از لنبك خبر بيارن . خبرچينا ميان ومي گن كه بازم بساط بزن وبكوب تو خو.نه اش به راهه.

باز لباس مبدلشو مي پوشه وميره خونه مرد.ميگه :

-- چطورشد شنيدم كه آب فروشي رو ممنوع كردن .چي كار كردي كه تونستي باز خوش بگذروني ؟

لنبك مي گه :

-- رفيق توهم دهنت فال بود .هيچي رفتم جلوي مغازه هاي مردموجاروكشيدم ومزد گرفتم . شاه ميگه :

-- اگه جاروكشي روهم قدغن كنن چه مي كني؟

مرد ميگه :

-- بروتوهم هرچي ميگي همون ميشه.يه كارديگه پيدا مي كنم.

فردا شاه دستور ميده هيچ كس حق نداره جارو كشي كنه . بازهم شب خبر ميارن كه اوضاع لنبك بروفق مراده.

شاه لباس مبدل مي پوشه وميره خونه مرد.وميگه:

-- توكه بازهم وضعت خوبه ؟ امروزكارت چي بود ؟

لنبك مي گه :

-- خدابگم شاه عباسو چي كارش كنه .رفتم بازار، بارمردمو حمل كردم .

فرداش شاه دستورهيچ كس بار نبره وميگه لنبك روهم بيارن به دربار.

شاه كه بالباس پادشاهي نشسته بود ، به مرد ميگه :

-- ازت مي خوام اين جا بموني براي من كشيك بدي .حقوقتم سربرج پرداخت ميشه.

مرد ميگه :

-- نه من بايد پولم رو هرروز بگيرم نمي تونم تاسربرج صبركنم. بالاخره شاه مردو راضي مي كنه ويك شمشير هم به او ميده.

بازم خبر ميارن كه اوضاع لنبك خوبه.شاه با لباس مبدل ميره خونه اش وباز ازكارش مي پرسه . مرد ميگه :

--- بردم شمشيري روكه شاه داده بود ،فروختم شمشيرچوبي بستم .باپول اون ، خوش مي گذرونم.

شاه كه خودشوبه بي خيالي زده بود ميگه :

-- عجب كارهايي مي كني تو؟ اگه يه وقت شاه گفت گردن كسي روبزن چه كار مي كني ؟

لنبك ميگه : -

-- به من چرابگه ؟ من فقط يه نگهبانم خودش جلادداره .

فرداي اون شب شاه دستور ميده يك اعدامي رو بيارن .رومي كنه به لنبك وميگه : -

-- گردن اين مردو بزن

مردميگه:

--- قبله عالم به سلامت باد.من كه جلادنيستم بلد باشم .

شاه :

--- بلد شدن نميخواد شمشيررو بلند كن وبزن .

لنبك ميگه :

-- خدايا اگه ا ا ين مرد گناهكاره كه شمشير من گردنشو بزنه ولي اگه بي گناهه ، خنجررودردست من تبديل به چوب كن .

و شمشيررودرمياره وميگه :

قبله عالم به سلامت باد.ديدي شمشيرم چوب شد؟

شاه مي خنده وميگه:

-- باشه بروتوآدمي هستي كه اگه بخواي خوش بگذروني هيچ كس وهيچ چيز نمي تونه جلوتو بگيره .

البته بايد بگيم كه اساس كار لنبك ، غلط بود چراكه انسان فقط براي لذت بردن زندگي نمي كنه آدم عاقل اونيه كه آينده نگر باشه وبراي روز مباداهم چيزي رو كنار بذاره.

قصه ما به سررسيد كلاغه به خونه اش نرسيد.

درلحظه تحويل سال ،همگي طبق سنوات قبل دور سفره هفت سين نشستيم بااين تفاوت كه افسون كوچولو وشروين تپلي ، اعضاي جديد خانواده هم امسال حضورداشتند درحالي كه باديدن تنگ ماهي ، تعجب زده ،شده بودندو دست دراز مي كردند تا با آن بازي كنند .

زده ،شده بودندو دست دراز مي كردند تا با آن بازي كنند .

برادرهاهم به همه اسكناس دادند. روزاول عيد ، آبجي فيروزه ، خاله وداييم به همراه خانواده وبرخي فاميلهاي ديگر ، به عيدديدني آمده و آناجان عيدي براي عروسها وآبجي فيروزه ،چادرخريده بود .به همه نوه ها هم اسكناس نو عيدي داد.

وعده شام وناهاررا براي روزهاي بعد مي گرفتند . من وآبجي وحيده وآناجان ، چندروزي راهم درمنزل خاله ودايي تهرانيم ،بوديم وبعد به خانه آبجي فيروزه رفته وتاآخرتعطيلات نوروز ، درآنجا مانديم .

قلب آبجي فيروزه ناراحت بود وبايد جراحي مي شد واين غصه بزرگي براي مادرم بود .

اوبراساس اطلاعاتي كه به طور تجربي ، از ديگران دريافت كرده بود ، عرق بيدمشك ودم كرده كل گاوزبان وسنبل طيب به خواهرم مي نوشاند . البته هرليواني را بااوراد واذكار خاصي ، دركامش مي ريخت .

مثلا هفتاد بار مي خواند : « فاذامرضت فهو يشفين»و يا چهل بار مي گفت : « يامن اسمه دواء وذكره شفاء »

پزشكان ادعا مي كردند كه مشكلش مادرزادي است ولي يك اتفاق شوم ، عامل برملاشدن آن بود .

غرق شدن دختر كوچولوي سه ساله خواهرم در حوض خانه وخفگي وفوت او ، جگر فيروزه را سوزاند ودردهاي گاه وبيگاه قفسه سينه را برايش به ياد گارگذاشت .

يك دختر ويك پسر ديگر داشت ولي دكتر بارداري مجدد را باعث مرگ او عنوان كرد.

به شهرمان باز گشته وكارهاي روزمره را از سر گرفتيم . درسهايمان را مي خوانديم وآنا جان ، خياطي مي كرد .

چندماه گذشت وبازفصل امتحانات نوبت سوم رسيد .درطي اين ايام ، خانه ما محل آمدو شد خواستگاران آبجي وحيده شده بود . واوبي اعتنا به آنها به سختي مشغول درس خواندن بود.

********

باصداي پرستار ، به زمان حال برگشتم .

-- سلام برمامان جديد .بيا اينم دخترخوشگلت كه گرسنه شده وشير مي خواد.

-- سلام . خيلي ممنون ببينم اين خوشگلم رو. نوزادم رادر آغوش گرفته وشيره ئ جانم رادر كامش مي ريزم .

--- مي بيني مامانش چه دختر اخمويي داري ؟

---- ازحالا براي همه ئ پسرها ، قيافه گرفته .نيگاش كن شبيه ژاپني ها وكره اي ها ست .

-- دخترك چشم بادامي ام سير شده از شير ، خميازه مي كشد .

اين چه موجودي است كه باهمه ئ كوچكي ، دريا دريا عشق ، به من مي بخشد ؟ خداياچه رازي دراين خلقت است ؟ لبخند به لب ، بنفشه كوچولويم رانوازش مي كنم .

زن داداش وافسانه وافسون ، باگل وشيريني وارد مي شوند .

افسانه :

--- سلام سلام از الان بگم دخترت عروس خودمه قولش رو به شهره وكساي ديگه نميدي .

- -- واي واي واي نيگا نيگا چقدر خوشگله ؟

خدا! زن داداش :

-- مبارك باشه ان شاء الله كه زير سايه پدر مادر ، سفيد بخت بشه .پس شوهرت كو ؟ببينم نكنه بلايي سرش اومده وبدبخت شديم ؟

هردودخترباهم :

مامان !

-- چيه راست مي گم ديگه .آدم سردنيا آمدن بچه بايد توبيمارستان باشه وگل وشيريني پخش كنه . نه اين كه سر كارش بره وانگار نه انگاركه پدرشده. -- افسون شانزده ساله كه مثل افسانه بسيار بامحبت است كودكم را بغل كرده وچپ وراست مي بوسدش:

اين كه سفارش ژاپن ، توليد ايرانه . به كي رفته اين چشماي بادوميش ؟

زن داداش :

-- كپي نوزادي هاي خود عزيزه است .مونمي زنه.

كودكم رابه آغوش كشيده مي بوسدش.

افسانه :

-- عزيزه خيلي دختر بدي هستي درد زايمان گرفتي ، چرا مارو خبر نكردي ؟

حتما الان هم اگه جاريت زنگ نمي زد نمي گفتي نه ؟

-- والاخونه ئ جاريم بودم يك دفعه ناغافل دردم گرفت واونا هم منو آوردن اين جا .

زن داداش :

-- نگفتي بالاخره شوهر ت كجاست ؟ اصلا خبرداره كه تو زاييدي ؟

-- سركارشه وخبرهم داره ولي قرارخيلي مهمي داشت نتونست بياد.

زن داداش :

-- دستش درد نكنه بااين قرارهاش !

نگاهي به شكم افسانه مي اندازم :

-- مال تو كي مياد ان شا الله ؟

افسانه :

-- والادكتر كه براي مهرماه وقت داده تاخدا چي بخواد .

-- به سلامتي ان شا الله. پرستار وارد مي شود :

-- خوب ديگه خانمها بفر مايين ساعت ملاقات تموم شد .

-- خداحافظ. -

- خداحافظ زن داداش :

-- ببينم شوهرت اومد محلش نمي ذاري ها !

افسانه : -

-مامان !

-- خوب ديگه مواظب خودت وبچت باش .

-- چشم سلام برسونين. ********

وحيده .خواهر عزيزم ،ازبس زيبابود به وحيده حوشگله معروف شده و همه جا نگاههارا به خود مي خواند.

تبسمي جان پرور چون شكفتن غنچه ها ، داشت . -

- خواستگاران زيادي برايش مي آمد ،هم از اردبيل وهم از جاهاي ديگر.

همسايه اي داشتيم به نام عظمت خانوم ، دوست بسيار صميمي آناجان كه درخانه بغلي ما سكني داشت.

اوهم.دختربزرگش مثل آبجي فيروزه ،بعداز ازدواج ، به تهران رفته ودر همان جا ماندگارشد.

. پسربزرگش محمد دانشجوي مهندسي وكوچكترين فرزندش ،دختري به سن وسال من بود.

محمدآقا مدام مراقب مابود ودايم راجع به وحيده سوالاتي مي كرد.

يك روز پنج شنبه مادرم حلواپخت . .من ووحيده سيني به دست ، اول به طرف خانه عظمت خاله رفتيم ودق الباب كرديم. محمددررا بازكرده ، ودرمقابل خود پري زيبايي را مي بيند. -

- سلام

- سلام .خدارحمت كنه شما چرا زحمت كشيدين ؟ بدين به من خواهش مي كنم .

-- نه راضي به زحمتتون نيستم .

-- اختيار دارين چه زحمتي ؟ من بعد هم خواهش مي كنم شما براي اين جور كارا بيرون نيايين.

-- چرا ؟

-- خوب آخه خوبيت نداره يك خانم جوان و با كمالاتي مثل شما راه بيفته خيرات پخش كنه! ب

عدازاين حرف درميان بهت وتعجب ما ، سيني راازوحيده گرفت وپخش كرد.

نمي دانم چه سري دراين ابراز غيرت بود كه گونه هاي هلويي رنگ وحيده به رنگ انار درآمد.وبه اين صورت ، شعف وشادماني پنهان شده اش را آشكارنمود.

اين كه براي كسي مهم باشي ، عزيزومحترم باشي ، هيجان زده ات مي كند .خوشحالت مي كند وبه سير عرش وفرش مي بردت.

درروزها ي بعد همه حرفها از مراوده نگاهها ، زده مي شد.وجريان سيالي ، جان هردورا درخود مي گرفت.

من درآن روزها باهمه كودكي ام ، شكوفايي نهال عشق درقلب دوجوان رابه تماشامي نشستم.

يك روز بامريم درخانه عظمت خاله بازي مي كرديم كه باشنيدن اسم وحيده ، ناخودآگاه توجهم به صحبت آنها جلب شد:

-- دخترنگو بگو جواهر .ازهرنظر كه نگاه كني حظ مي كني .نجابت ، خانه داري ، عقل ، هنر وزيبايي. معلومه كه خواستگارا پاشنه درشان رو ازجا مي كنند. مادرمحمد :

-- حالا اين آخري ها كيا هستند ؟

عظمت خاله :

-- يه دكتره اس كه تازه از تهران اومده ، وقتي وحيده بامادرش براي پادرد ، ميرن اونجا ،جناب دكتر يك دل نه صددل عاشق دخترك مي شه وپرسون پرسون آدرس محل كار حميد آقارو پ پيدا كرده وخواستگاري مي كنه .

محمدكه كلافه شده بود مي پرسه :

-- خوب چه جوابي دادند؟

-- مثل بقيه اونوهم رد مي كنن.

باشنيدن پرسش مادر، برق نگاه پسربه يك باره خاموش مي شود :

-- خوب اون يكي خواستگاره كيه ؟

-- چندكوچه بالاتر مي شينن.پسره بوتيك داره وديپلمه اس ولي هم دستش به دهنش مي رسه وهم اين كه خوش بروروست .صدقه سري قيافه اش هم مغازه اش پراز مشتريه. ولي اون فقط وفقط وحيده رو ميخواد.خلاصه بگم دست رو دست بذارين ، مرغ از قفس مي پره.

مينا خانم بي اعتنا به رنگ به رنگ شدن پسرش ، ميگه :

-- آخه مادرمن ، الان كه آمادگي نداريم بذار يه چند سالي بگذره ، محمد درسش تموم شه وسركار بره بادست پر بريم خواستگاري .

عظمت خاله : -

- چند سال ؟ بگو چند ماه .ديروز كه روضه رفته بودم ، چندتا خانوم اومدند سراغم وهي از وحيده وخانواده اش پرس وجو كردند .وقتي گفتم منظورتون چيه ، جواب دادن امر خيره . حالا ديگه خود داني ازمن گفتن بود.

آسمان دل محمد ، ازابرهاي ترديد ، گرفته شدوبا نااميدي روبه مادربزرگش كرد :

-- مادرم راست مي گه .آخه مردم به چه اميدي دخترشونو به من ميدن ؟

عظمت خاله دلسوزانه گفت :

-- مادرجون قربونت برم همه آدما كه دنبال موقعيت مالي وشغلي نيستند . ا افراد متدين مثل سكينه خانوم مادروحيده، ديانت وپاكي براشون ملاكه . نشنيدي داستان آن جوان باتقوي وازدواجش رو؟ محمد بااندوه جواب ميدهد :

-- نه عظمت خاله ادامه ميدهد :

- پسرم خدابا موءمناست توكل به خودش كن .ب

له روزي روزگاري در همين شهر خودمون كه دارالمومنين بود ، جواني دهقان در يكي از باغهاي روستاي نيار ، كشاورزي مي كرد .

دراثناي كار خسته ميشه و كنار جوي مي نشينه .همين طور كه مشتشو پراز آب خنك مي كنه تااز اون بنوشه ، مي بينه يك سيب سرخ اززيردستش ردشد .

سيب رو برمي داره ويك گاز ميزنه كه يهو مي بينه اي دل غافل سيب مردمو خورده .

پشيمان وناراحت را ه ميفته ميره تا روستاي بالا كه ببينه ميوه ازباغ چه كسي ،اومده بوده ؟ .

بله جوون ميره وميره وميره تابالاخره صاحب باغو پيدا مي كنه وجريانو براش ميگه.

باغدار ميگه من مالك نصف اين جاهستم وقدر سهم خودم حلال مي كنم .ولي نصف ديگه باغ مال برادرمه كه اون هم درجاي دوري زندگي مي كنه .

جوون آدرس برادراون مرد رو مي گيره وراهي سفر دور ودرازي ميشه.

بالاخره سرتودرد نيارم اونقدر مي گرده وجستجو مي كنه تا به صاحب دوم باغ هم ميرسه و قضيه گاززدن به سيبو براش ميگه .

مرده جواب ميده :

-- من به يه شرط حلالت مي كنم واون اين كه دختركوروكرولال و چلاغمو به همسري بگيري .

جوون به فكر فرو ميره كوركر لال چلاغ ؟ درمقابل رضايت دادن مرد وبرداشته شدن حق الناس از گردنش ، مي ارزه .

برمي گرده وازاون مرد ، دخترشو خواستگاري مي كنه . بله جشن عروسي برگزار ميشه .

البته ناگفته نمونه ، قديما مثل الان نبودكه . . دختر پسر ا بزرگتراشون رو وكيل مي كردن براي ازدواج وچه بسا بعضي ها تاروز عقدكنان هم ، هسرشون رو نمي ديدند.

به هرجهت مراسم به پايان مي رسه ومهمونا خداحافظي مي كنند.

داماد وارد حجله گاه ميشه كه مي بينه اي واي يك پري زيبا ، دراتاق نشسته . استغفار ميكنه وميره بيرون .

پدر عروس ميگه:

-- --چي شد چرا بيرون اومدي ؟

داماد ميگه:

-- اشتباه شده يك كس ديكه اي رو آوردن وازدخترشماخبري نيست .

مرد ميگه :

-- نه هيچ اشتباهي نشده عروس همونيه كه ديدي .

جوون ميگه :

-- آخه دخترتونو كه گفتين كوروكر ولال چلاغه ، در حالي كه اين خانم سالمه.

پدر عروس ميگه :

-- بله من گفتم كوره چون نگاه حرام نداره .كره چون به حرام گوش نميده .لاله چون زبان غيبت و تهمت وبددهني نداره . چلاغه چون درمسير خلاف خشنودي خدا قدم برنمي داره.وچون ديدم ازتو پاكتر براي اون كسي نيست ، بهت پيشنهاد ازدواج رودادم .

كسي كه اين همه راه باسختي طي مسير مي كنه تامعصيت نكرده باشه ، لياقت همسري فرزندمو داره .

اون دوجوون ازدواج مي كنند و صاحب پسري مي شن كه اسمشو مي ذارن احمد .ثمره اين وصلت ميشه افتخارديارما جنا ب مقدس اردبيلي .

محمد :

- مقدس اردبيلي يامحقق اردبيلي ؟

عظمت خاله :

-هردوش يكيه .ازبس باتقوي بوده ميگن مقدس وچون اهل تحقيق هم بوده ميگن محقق.

درميزان تقواش همين قدر بس كه درنجف ، هروقت سوالي براش پيش ميومد ،مستقيم جوابشو از حضرت علي عليه السلام مي گرفته .

بله باخداباش پادشاهي كن بالاخره مادرجان ما مي ريم توكل به خدا. از خودش هم مي خواهيم كه كمكمون كنه.

فرداي آن روز ، مادرومادربزرگ محمدآقا به طور غير رسمي به خواستگاري آمدند.

آناجان درجواب مي گويد : -

- والاازشماچه پنهون من آرزومه دامادي مثل محمد آقا داشته باشم ولي مي دونين كه وحيده داره درس مي خونه . اجازه بدين محمد آقاهم يك كاري دست وپا كنه ، وحيده هم ديپلمش رو بگيره ، بعد تشريف بيارين.

مادرمحمد :

-- والا مي ترسيم خواستگارخوبي بياد و شوهرش بدين .

آناجان :

-- ازنظر ما بهترين كس براي وحيده ، پسر شماست .ولي براي راحتي خيالتون قول ميدم هيچ كسي رو راه ندم .فقط زودتر يك كاري پيدا كنه كه به برادراش بگم فلان كاره اس.

محمدبا شنيدن جواب آناجان ، رويش 2بال رابرروي شانه هايش ،حس كرد .دوبال كه اورا به فرشته معصومش مي رساند.

از طرفي ازوجنات خواهرم هم معلوم بود كه به اين وصلت راضي است.

يك روز كه با مريم ،بازي مي كرديم ، آقامحمد برامون بستني خريد وبعدازكلي سوال وجواب ازمن ، مطمئن شد وحيده در منزل تنهاست ، رفت سراغ تلفن. بله ديگه اين طوري بهتر بود .ازپشت گوشي ،افسون سبز چشمانش ، كمتراثر مي كرد ومي توانست بدون ترس وواهمه ، راحت حرفهايش رابزند. -

- الوسلام وحيده خانوم .

مرغ دل وحيده باشنيدن صداي محمد ، خودراشديدا به قفس سينه مي كوبد.بي اختيار دستش رابرروي قلب ، مي نهد :

-- سلام.شما ؟

-- محمدم نوه عظمت خانوم.

-- بله بفرماييد.

-- حالتون خوبه ؟

-- ممنون (باترديد) شما چطورين ؟

-- الان كه باهاتون حرف مي زنم ، عاليم.

-- امرتون ؟

-- والاعرضم به حضورتون ..چه جوري بگم ؟ راستش خواستم بدونين كه ام .. شما ..شما نهايت آرزوي منيد.

پس از اين اعتراف ساده ، گويي بار سنگيني رااز دوشش ،برداشتند.

-- آخيش .راحت شدم .ببخشيدا مي تونم نظرتونو راجع به خودم بدونم ؟

-- ام ..چي بگم ؟ فكر كنم بزرگترهابايد ...

محمدبه ميان حرفش مي پرد:

--- بله بله .حق باشماست .براي همين مادرومادربزرگم خدمت خانم والده رسيده بودند.گويا مادر جواب قطعي رو موكول كردند به بعداز سركاررفتن من .مثل اين كه بخت يارم بودو نظر موافق داشتند.مي خواستم از احساس خودتون باخبر شم .

-- خوب هرچي آنا جان گفته همونه.

-- يعني باهر خواهان ديگه اي هم كه بياد ومادرتون موافقت كنند ، ..

-- نه باهركس ..فقط شما ..

چراغاني چشمان محمد ، بازتاب تمام حس هاي قشنگ وعاشقانه اش بود.

-- اجازه دارم گاهي اوقات تلفني باهاتون حرف بزنم ؟

-- آخه مي دونين مادر...

--منظورم وقتايي هست كه ايشون منزل تشريف ندارن وتنهايين. (ملتمسانه) مي تونم ؟

-- باشه پنج شنبه بعدازظهرا فكركنم مناسب باشه.

-- انصافتون كجاست بانو ؟ يك باردرهفته خيلي كمه !

--بسيار خوب دوشنبه ها عصر هم منتظر مي مونم.

-- ممنون .ممنون.قول مي دم ازامروز كفش آهني بپوشم وبيفتم دنبال كار.

-- درستون چي ؟

-- درسمو كه حتما مي خونم .باانرژيي كه از شنيدن صداي شما وارد بدنم مي شه ، كوه سبلا ن روهم مي تونم جابه جا كنم درس كه ديگه جاي خودداره ! فقط يه دوسالي مونده تامن مهندس بشم. تواين فرصت هركاري شد از نظر شما مشكلي نداره ؟

-- نه.هركاري كه خلاف نباشه ، شريفه.

ب..ببخشيد مادرم اومد خداحافظ. محمد به خود مياد ، تازه يادش مي افته كه جواب مثبت دريافت كرده.شروع مي كنه به ابراز شادي : -

- اي خداجونم شكرت . نوكرتم .استغفرالله توكه نوكر نمي خواي .يعني كوچكتم .عبدم عبيدم .شكرت خداشكرت.

من ومريم با فرياد او خودرا به اتاق مي رسانيم .مشاهده ذوق وشوقش ، ما رانيزخوشحال مي كند. محمد مي خواند:

-- مژده بده مژده بده يار پسنديد

مرا سايه اوگشتم واوبرد به خورشيدمرا

جان ودل وديده منم گريه خنديده منم يار پسنديد منم يارپسنديدمرا

كعبه منم قبله منم سوي من آريد نماز كان صنم قبله نما خم شدو بوسيد مرا

پرتو ديدار خوشش تافته در ديده من آينه درآينه شد ديدمش وديد مرا

مادست مي زديم واو رقص كنان ، با آهنگي من درآوردي ، شعر مي خواند.

وقتي ديد ما غش غش مي خنديم ، دستمان را گرفته وبه چرخش درآورد.

دوشنبه وپنج شنبه ها روزهاي عيدشان شده بود وكنار تلفن ميعادشان .

پرده از راز هاي دل ، بر مي داشتند وكبوتر قلبشان را با گندم عشق ، دانه مي دادند.

دريكي از همان مكالمات ، محمد مژده دادكه درشركت مهندسي استادش ، باحقوقي نسبتا خوب ، مشغول به كار شده است ودراولين فرصت رسما به خواستگاري خواهند آمد.

وحيده ميان دو حس شيرين ، گير كرده بود .رسيدن به مغشوق وانجام وظيفه درسي .براي همين از محمد خواست تاپايان امتحانات خردادماه نيز ،صبركند.جوان عاشق ناچارپذيرفت :

--- ده ماه انتظار كشيدم اين چندوقت هم روش .باشه بانو باخيال راحت درساتو بخون .

-- به خواهش ديگه

-- امربفرمايين

-- خواستم اگه ميشه تااون موقع تلفن هم به هم نزنبم

--غير ممكنه ! من اگه صداي دلنواز شمارو نشنوم ، مريض مي شم وبعد هم مي ميرم ها .

-- خدانكنه .

-- خوب پس تماسها برقرار باشه ولي قول مي دم زياد وقتتون رو نگيرم .

وحيده محظوظ از ابراز احساسات صادقانه محمد ، دردلش كيلو كيلو قند آب مي كردند. ولي حجب وحياي ستودني اش ، اجازه واگويي مكنونات قلبي را ، به اونمي داد.

آناجان بافراست ، ازخواسته ئ وحيده مطلع گشته بود. به همين جهت درصحبتهاي تلفني با آبجي فيروزه ، تمام ما وقع را به وي گفت .

واكنون كه مسئله اشتغال به كار محمد نيز حل شده بود ، برادرهاراهم درجريان گذاشت.

داداش وحيدكه با خانواده ازتهران آمده ودر منزل داداش حميد اطراق كرده بود ، وقتي ماجرارا شنيد اظهار كرد :

-- چي شد؟ چي شد ؟ وقتي كسي از طرف ما پاپيش ميذاره ، وحيده خوشگله درس داره شوهر نمي خواد .حالاچطور راضي شده ؟

حميد :

-- ببينم نكنه اينا خودشون همديگه رو خواستن وقول وقرار گذاشتن ها ؟

آنا جان :

-- وا خدا مرگم بده اين حرفا چيه مي زنين ؟ قول وقرار كدومه ؟ خواهرخودتونو نمي شناسين ؟ طفلك بچه ام همش سرش به درس ومشقه .ازاون گذشته ، نوهء عظمت خانوم توتهرانه دورادور وحيده رو ديده وپسند كرده همين .ديگه هم نشنوم اين حرفا از دهن كسي در بياد .

من دردلم از حرفاي آناجان خنده ام گرفت .بندهء خدا خبر نداشت كه يك سال تموم علت اشغالي تلفن ، مكالمه عاشقانه وحيده ومحمد بوده.

وحيد :

-- خوب بگذريم .حالا كاروبار شازده چي هست ؟

آناجان :

--- توي يك شركت مهندسي مشغوله .البته هنوزدرسش تموم نشده ولي چيز زيادي هم ازش نمونده.

--حميد :

-- خونه ، ماشين ، زمين ؟ چي داره ؟

آنا: -

- مهمترين دارايي يك جوون سلامت عقل و اخلاقشه وديگه اين كه عرضه ولياقت داشته باشه .

وحيد خنده كنان :

-- ميگم دقت كردين هروقت پسره بي پول باشه حرفاي آنارو ميگن .حالا اگه گفتين دختر زشت باشه ، چه جوري به مردم قالبش مي كنن ؟

--چه جوري ؟

-- ها ميگن .نجيبه خانواده داره واز اين حرفا .

آناجان : -

- پسرم ازخدا غافل نباش .خودش درچند جاي قرآن فرموده : به هر كس كه بخواد ، بي حساب مي بخشه.

قيافه هم كه نسبيه .هركي يه مدل دوست داره يكي سبزه يكي بور يكي چاق يكي لاغر.

مهم همون نجابته .

يه زنه بود كه درظاهر زيبا ديده نمي شد.اين زن ،شوهر خيلي خوبي داشت هم صورتش خوب بودوهم سيرتش .

زنه همش به شوهرش مي گفت ،

مردتوبرو يه زن ب بگير مثل خودت من لايق تونيستم.

مرده هم ناراحت مي شده ومي گفته توچشم من ازتو قشنگ تر هيچ كسي نيست.

خلاصه زنه كه فكر مي كرده شوهرش ازروي ترحم اونو نگه داشته ، پيش خودش ميگه بذار من برم اونوقت اونم راحت ميشه.

بله راه مي افته وميره .بعداز ساعتي ، خسته ميشه وزير سايه ء درختي مي شينه . ازروي درخت صدايي مي شنوه .نيگا ميكنه به بالا مي بينه يك دختر .صورتش مثل قرص قمر . دختره بهش مي گه تواين جا چه كار مي كني براي چي از خونه زدي بيرون ؟

زن داستان روبراش تعريف مي كنه .

دختره ميگه برگرد برو خونه ات لگد به بخت واقبالت نزن .شوهرتو ،تورو به شكل من مي بينه .من شانس توام .

اونه كه مي گم شانس به شكل وقيافه نيست.

-- حميد :

پس بااين مقدمات ، يعني فعلا از خونه وزمين وهيچي خبري نيست ؟

آنا :

-- مگه الان خبريه ؟ حداقل ديگه تو خونهء مادر شوهرشه كه بازم خونه خودش محسوب ميشه ومستاءجر نيست.

نيش كلام آناجان به قدري كاري بود كه هردو پسر از جابرخاسته ، به سمت دررفتند

***

.وسط راه داداش بزرگه ، انگار چيزي رابه خاطر آورده باشد ، ايستاده وروبه آنا مي گويد:

-- براي مراسم هرچه قدر پول ميوه وشيريني شد به خودم بگين .

آناجان : -

- نمي خواد الحمدلله هست .خودم ازآقا نوروز ميوه فروش ، هرچي لازم باشه مي خرم .

وحيد كه باز سوژه جديد پيدا كرده بود ، ازميان راه برگشته و مي گويد:

-- راستي آنا ، شنيدم آقانوروز هم زنش مرده .ببين مي توني خودتو يه جوري تودلش جاكني ميوه وسبزي مون مجاني در بياد ؟

آنا خنده كنان بامشت به سينهء او مي كوبد :

-- اي بي غيرت كم شروور بگو .

داداش حميد كه سعي مي كرد خنده اش را بخورد :

-- بسه وحيد راه بيفت كارداريم همش چرت و پرت ميگه.

***************

روز خواستگاري رسيد .خانوادهء داماد

شامل : پدر مادر خواهر شوهر خواهر برادروعظمت خاله ، واردشده وباتعارفات اناجان به مهمانخانه مي روند. آخرازهمه محمد آقا بادسته گل آمد. برادرها باديدن او وبرازندگي اش ، گل از گلشان شكفت . وخوشحال از اين كه تكليف وحيده هم مشخص مي گردد ، مجلس را دردست گرفتند .

زن داداشها دراتاق نشيمن ، مقدمات پذيرايي رافراهم كرده وافشين وشاهين ، ميوه تعارف مي كردند.

همين موقع وحيده پوشيده درچادر ، با سيني چاي داخل مي آيد .

افشين براي كمك به وحيده ، بلند مي شود كه پدر محمد آقا اورا مي نشاند :

-- نه باباجان شما بفرما بشين .اين چاي رو فقط بايد از دست عروس خانوم نوشيد .

وحيده خواهر قشنگم درچادر بسيار شيك وخوش رنگش ، زيباتر از هميشه به نظر مي آيد.

باخجالت واردشده وسلام آهسته اي مي دهد . محمد باشنيدن صداي مخملي او سريع از جا برخاسته جلو رفته وسيني فنجانهارا مي گيرد

. همه حضار مبهوت ازاين حركت وي ، شليك خنده را سر مي دهند.

محمد دستپاچه باآن كت وشلوار خوش دوختش ، خم شده وعرق ريزان چاي هارا تعارف مي كرد .

عظمت خاله قاه قاه خنديده وگفت :

-- آقامهندس رو؟ بچه ام ازهول حليم افتاد توي ديگ .

داماد مينا خانم :

-- داداش هنوز بله نگرفتيم ها زود نيست براي خود شيريني ؟

دادااش وحيد:

-- آقا پسنديديمت بيا بشين ديگه .بيشتر از اين زحمت نكش.

آناجان :

-- بابا چكارش دارين جوون به اين خوبي رو .بفرما محمد آقا بروتواون اتاق ،حرفاتونو باهم بزنين .بفرمايين.

داماد مینا خانم:

-- آره داداش بعدش هم كه اومدي بيا شيريني رو تعارفمون كن.

محمد عرق ريزان «بااجازه » اي گفته وبه اتاق نشيمن مي آيد . من ومريم هم به دنبالشان رفتيم .

ابتدا سكوت بينشان حاكم بود. وحيده باجويدن لبها به زور جلوي خنده اش راگرفت ولي همين كه چشمش به چهره سرخ محمد افتاداختيار از دست داده ، به خنده افتاد.

محمد هم بامشاهده خنده روح بخش دلدارش ، بناكرد به خنديدن .آن قدر خنديدند كه از چشمان هردو اشك جاري شد.

من ومريم هم به تبعيت از آنها مي خنديديم .

وحيده :

-- بسوزه پدر عاشقي .

-- بله سوخته وخاكسترش هم در اومده .ببين به جان عزيزت همين كه سيني به دست ديدمت ، ياد اون روزكه براي خيرات حلوا اورده بودي ،افتادم .ديگه نفهميدم چي شد كه مثل اون م موقع ، ازدستت گرفتم تا مبادا بانوي خودم خسته بشه .

--- نخير اون موقع غيرتي شدي .نگران خستگيم نبودي .

-- هم اون موقع هم اين موقع ، دربست نوكرتم توراهي هم سوار نمي كنم.

-- چي توراهي سوار نمي كني ؟

-- نه ديگه گفتم دربست .

--آها .بله .فقط چندتا شرط كه نه ، خواهش داشتم ازت .

-- شما دستور بفرما به ديده منت بانو.

-- يكي اين كه بذارين درسمو تمو... -

- قبوله .ديگه ؟

--- يكي هم اين كه اگه خواستم معلم بشم مخا ..

-- اون هم قبوله .ديگه ؟

-- ديگه اين كه هروقت دلم براي خانواده ام تنگ شد بدون هيچ عذر وبهونه اي منو به ديدنشون بياري .

-- ام خوب اين اين يه خورده چيزه ...

--- آقاي دربستي ؟!

--- آخه سخته ولي چه كنم عاشقتم هرچي بگي روچشام ولي جون من يه تبصره بذار.

-- چي ؟

-- از اون جايي كه كارد به استخونم رسيده وطاقت دوريتو ديگه ندارم ، هرجابري بايد منم باهات بيام .

-- باشه خيلي هم خوبه .

--واقعا ؟

-- صددرصد

محمدكه بااطمينان يافتن از علاقه متقابل دلبرش ، آماده ابراز احساسات شده بود،با سرفه مصلحتي وحيده ، توجهش به ما جلب وآه پرسوزي كشيد. *********

مهريه چهارده سكه تمام تعيين شدوقرار عقدو عروسي نيز به شهريور ماه موكول گرديد.

انگشتر نشان رادردست خواهرم كرده وصيغه محرميت بينشان جاري شد.

بارفتن مهمانها ، همه شروع كردند به تجزيه وتحليل .هركس تعريف خاصي از داماد وخانواده اش ،داشت . دراين ميان افشين وشاهين هم با هم حرف مي زدند:

افشين :

-- من يكي كه خيالم راحت شد.

شاهين :

-- خيال توچرا راحت شد ؟

افشين :

-- آخه نميدوني كه هردفعه با عمه وحيده مي رفتم بيرون ،برمي گشتم پشت سرمو نگاه كنم ، مي ديدم كلي جوون افتادن دنبال ما .دست وحيده رو مي گرفتم مي رفتيم اون ور خيابون مي د ديدم دسته داره باما مياد .خلاصه رگ غيرتم بدجوري اذيتم مي كرد.

شاهين :

-- آخ گفتي ؟ يه بارهم بامن رفته بود خريد ، يارو زل زده بود توچشاي عمه .منو ميگي ،برگشتم گفتم : هوي حواست كجاست كارتو بكن .اونم خنديد وگفت چشم آقا كوچولو .

آناجان كه صحبتاي اونارو شنيده بود برگشت صورت جفتشونو بوسيد:

--الهي قربون پسراي باغيرتم بشم .ولي يه وقت اين حرفارو پيش محمد آقا نزنينا خوبيت نداره .

-- چشم

فرداي آن روز داماد آمد به منزلمان تابا اجازه آناجان ،وحيده را به درياچه شورابيل ببرد.

من ومريم هردو فرياد زديم :

آخ جون شورابيل . نامزدها هاج وواج به هم نگاه كردند كه آناجان خنده كنان گفت :

-- بي خوددلتونو صابون نزنين كه تنهايي برين ددر .هرجابرين اين دوتا هم باشما ميان .

محمد :

-- خوب اگه بخوان به جاي اومدن با ما ، برن بستني بخرن بخورن .اون وقت چي ؟

-- بستني روباشما تو شورابيل مي خورن .اگرم نتونستن بيان ، من ومادبزرگت باهاتون مي اييم

. -- نه دستتون درد نكنه شما زحمت نكشين وروجكارو مي بريم .

با قهقهه آناجان وعظمت خاله ازمنزل ،خارج شديم . درماشين ،من ومريم عقب نشسته بوديم .محمد صداي راديو رو بلند كرده بود تا ما حرفهاشونو نشنويم.البته حرف كه نه نجواهاي عاشقانه !

مريم كه حوصله اش از راديو سررفته بودگفت :

-- داداش راديوروخاموش كن .حودت بخون .

-- آره محمد آقا بخون .

-- باشه باشه مي خونم .وحيده خانوم شما بگو چي بخونم ؟

من و مريم باهم :

-- مژده بده مژده بده رابخون.

وحيده :

-- آهنگ جديده ؟

-- آره آبجي .يه روز محمد آقا اينو خوندو رقصيد اينقدر خنده داربود كه نگو.

-- خوب يك دو سه :

-- مژده بده مژده بده يار پسنديده مرا

ب

ه درياچه كه رسيديم ماراروي نيمكت نشاندو سريع رفت برامون سيب زميني تنوري وچيپس وپفك خريد :

-- بيايين اينارو بخورين تاتموم بشه ، اصلا هم عجله نكنينا آروم آروم بخورين . ماهم ميريم از اون طرف بستني مي خريم مياريم . همين جابشينين تكون هم نخورين تا ما بياييم. مارانشانده وخودشان دوتا قدم زنان دور درياچه ، باهم به رازو نياز پرداختند.

وقت برگشتن محمد از وحيده پرسيد : -

- وحيده خانوم راسته كه مي گن لجنهاي درياچه براي بيماري هاي پوستي مفيده ؟

-- گفتنش كه مي گن ولي من مطمئن نيستم كه لجن بتونه شفابخش باشه .

-- يه بار كه بچه بودم ، اومدم توحياط كه ديدم يك هيولاي سياه توي آفتاب گرفته تخت خوابيده .منو ميگي چنان دادي زدم كه همه ريختند توحياط.وباديدن اون موجود سياه ، زدن زير خند خنده

. آقامارو مي گي هاج وواج مونده بودم كه چرا اينا نترسيدن كه باشنيدن صداي مرحوم بابابزرگم ، علت رو فهميدم .

حالا جريان چي بود ؟ يكي براي بابابزرگ ،لجن شورابيل مياره وميگه براي خارشت خوبه .اون خدابيامرز هم سرتاپاي بدنشو گلي مي كنه وميره تو آفتاب تا خشك بشه كه خوابش مي بره .

چرت بنده خدا روبافريادم بريدم

. ازتجسم تصوير ي كه محمد ديده بود،زديم زير خنده .

-- خدارحمتش كنه .من كه خيلي دوستش داشتم .

-- خداپدرنازنين تورو هم بيامرزه.

يك روز درحياط ،بامريم بازي مي كرديم .بچه هاي آيجي فيروزه هم نقش بچه هامونو داشتند.

محمد دربالكن خانه عظمت خاله نشسته ودرظاهر مطالعه مي نمود. كه صدايمان كرد :

-- مريم .عزيزه

. -- بيايين

-- بله ؟سلام .

-- سلام گل دخترا .ببينم آبجي وحيده ات كو پس ؟

-- داره به آبجي فيروزه توخياطي كمك مي كنه .

-- ماشاءالله هزار ماشاءالله به وحيده بانو كه اين قدر هنرمنده .برو بهش بگو بياد به اين گلها ودرختاهم يك آبي بده گناه دارن زبون بسته ها تشنه اند.

-- وامگه آدمن كه تشنه بشن ؟

--- مريم گلي تونميدوني به جز آدما بقيه موجودات ديگه هم به آب وغذا نياز دارن ؟

-- نه

من :

-- چرامن ميدونم پيشي هاي من ،هم آب مي خورند هم گوشت .ولي گياها چه جوري غذا مي خورن؟

محمد كلافه از پر حرفي ما ،:

-- باباجان دهن ندارن كه لقمه بگيرن .موادلازمشون از توي خاك به ريشه ها ميرسه .ازريشه ها به آوند ها كه مثل رگ توبدن ما هستند ،رسيده وبعد به برگها وگلها وچه ميدونم ميوه ودونه و.. ميرسه

.خوب ديگه درس علوم تعطيل.بدويين بانوي منو صداش كنيد بياد .بگين كه گلا ،غش كردن عجله كنه.

آبجي فيروزه گلدوزيهاي جهيزيه ، ووحيده هم كارهاي مربوط به مرواريددوزي راانجام مي داد صفوراخاله صاحبخانه مهربانمان ،كه پايين پيش آنا جان بود ودردوختن لحاف عروسي به او كمك مي كرد ، باشنيدن پيغام محمد آقا اززبان ما، قهقهه خنده را سر مي دهد :

-- پدر صلواتي خودش بي تاب شده مي ندازه گردن درختا.! برو خاله جان برو كه جوون مردم دق كرد از دلتنگي .

وحيده پرسشگر،چشمان زمردينش را به آناجان مي دوزد. آناجان باتكان سر اجازه مي دهد.

خرده ريزه هاي جهيزيه باسليقه تمام توسط آبجي فيروزه وخود آناجان ،تهيه مي شد.دوتخته فرش 9متري باطرح ريزه ماهي ،قبلا به سفارش آنا بافته شده بود. اثاثيه بزرگ مثل يخچال مبلمان ،اجاق گاز وسرويس خواب و.... هم درتهران خريداري مي شد.

هردو خانواده به تهيه مقدمات مراسم ، پرداختند. وحيده از فكر زندگي بامحمد در پايتخت ونزديك بودن به خواهروبرادران ساكنش در آنجا ،گل لبخند به لبش مي نشست

.ولي آسمان قلبش باابرهاي تيره فراق از مادر وخواهر كوچكش باراني مي شد.

مادرم درجواب اصرارهاي وحيده مبني بر زندگي درتهران اظهار مي كرد : -

- دخترجان من ديگه تاب غربت ندارم اينجا همه دوروبرم هستن ومن راحت ترم تازه اون سردنيا كه نمي رين .زمستونا ما مي آييم پيشتون .تابستونا شما مي آيين اردبيل .تازه هرروزهم ت تلفني باهم صحبت مي كنيم مثل فيروزه .ازاون گذشته به خونه آبجيت هم نزديكي وداداش وحيد وبچه هاشم هستند.خاله نوشين وروح الله دايي ات هم با دختراو عروسا اونجان .مرتب به همديگه سرمي زنين وتنها نميمونين.

وحيده بغض آلود : -

- آناجان دلم براي شماو عزيزه خيلي تنگ مي شه.

-- قول مي دم هرروز تلفن بزنم .قربونت برم گريه نكن.

سرانجام روز جشن رسيد .خواهرم درلباس سفيد وپفدار عروس ، زيبايي ومعصوميت فرشته هارا باخود داشت

.من وافسانه وشهره ومريم هم لباسهايي شبيه لباس عروس برتن كرده ولحظه اي وحيده راترك نمي كرديم .

درقسمت خانمها، نوازنده هاي زن ، با داريه واكاردئون آهنگ هاي شادي نواخته وجوانان را به رقص وامي داشتند.

زن داداش ليلاكه صداي فوق العاده و سحر انگيزي داشت ، درمقابل اصرار همه ترانه هايي دروصف عروس وداماد خواند. البته باكلي قسم وآيه كه : -

- مبادا صدامو ضبط كنين ! مردا مي شنون بدبخت مي شم .

درقسمت مردانه نيز آقايون با اركستر خود دست افشاني وپاي كوبي ، مي كردند.

بسيار شب خاطره انگيزي بود . بابه پايان رسيدن مراسم ، داداش حميد به جاي پدر مرحوممان ،عروس ودامادرادست به دست داده ودرحقشان دعاي خير نمود

. هنگام وداع با آناجان ، بغض وحيده شكسته ودرآغوش مادر هاي هاي گريه راسرداد.

به قدري تلخ گريست كه اشك همه ازجمله مادر ومادر بزرگ دامادراهم درآورد.

آـناجان ،دوروزقبل بي خبر از بقيه سر مزار پدرم وبقيه امواتش رفته وخودرا حسابي تخليه كرده بود، لذا با طماءنينه وآرامش ،دخترزيبايش رابغل كرده وبا دعاي خيردرحقش اوراراهي خانه بخت (كه موقتا منزل عظمت خاله بود ) نمود

. طبق رسوم ،مراسم پاتختي سه روز بعد برگزارشدوفرداي آن روز همگي بايك دستگاه اتوبوس ،به تهران رفته و درجشني هم كه در خانه پدر محمدمنعقد شد ، شركت نموديم .

اين بار عزيز دلم خواهر بي نهايت مهر بانم ، وحيده راهم در پايتخت جا گذاشتيم .

دربازگشت به اردبيل تا خودرشت ، اشك مي ريختم .افسانه وافشين به اشاره داداش محمد، سعي در سرگرم كردن من داشتند.ولي غمگين تراز آن بودم كه توجهي به آنها بكنم.

پس از رسيدن به خانه ،آناجان موقتا خياطي را كنار گذاشته ومراهرروز به منزل يكي از خاله ها ودايي ها مي برد.

داشتن فاميل بزرگ وصميميت في مابين ، نعمت بسيار عظيمي است چراكه فرصت دل تنگي را گرفته ونشاط را به جاي آن مي نشاند.

همبازي شدن با دختران همسن وسالم در خانواده ياد وحيده را كه شديدا" دوستش داشتم ، موقتا از خاطرم مي برد.

چندباري هم همراه زن داداش وبچه ها وهمين طور صفورا خاله به سرعين رفتيم.

ديار سبلان يا به قول خود ما ،ساوالان ، به خاطرچشمه هاي بهشتي اش ،پذيراي مسافران زيادي است.

رفتن به چشمه هاي آّبگرم ونوشيدن آش دوغ پس از آن بسيار جالب بود .

در سرعين چشمه هاي آب معدني مثل گاو ميش گلي ، ساري سو ، قره سو ، قهوه سو ،بش باجي لار، ضمن داشتن خواص طبي خاص ، هركدام دماواندازه ويژه اي رادارابودند .

درنزديكي سرعين دره اي با چشم انداززيبا ، به نام ويلادره قرار دارد كه بسيار باصفاست .آب معدني آنجا برخلاف سرعين كه داغ وجوشان است ، سرد سردبوده ومانند نوشابه ، گازدار است وقابل نوشيدن.

خلاصه تاشروع مهرماه حسابي به گشت وگذار پرداخته وبانيرويي مضاعف ، به استقبال سال نوتحصيلي رفتيم .

ازصبح تاظهررا درمدرسه بودم وبعداز آن به خانه سوت وكورمان قدم مي گذاشتم .آه كه چقدردلتنگ وحيده مي شدم .

فقط من بودم وآناجان .ولي شبها عظمت خاله وصفورا خاله مرتب در خانه ما بودندوضمن خوردن تنقلات و كاموابافتن ، به داستان ها وحكايات آناجان گوش سپرده وخود نيز هراز گاهي ،مثل هايي تعريف مي كردند.

صفورا خاله ، پيرزن مهربان وتنهاي همسايه ، باپنج ميل ، جوراب ودستكش هاي قشنگي مي بافت.

من به دليل علاقه ام به اين قبيل امور ، كناردستش نشسته واين هنر را از او آموختم. ودرشبهاي دراز زمستان براي هريك از خواهرها وفرزندانشان ، يك جفت از هركدام بافتم .

يك روز كه تلفني با آبجي وحيده صحبت مي كرديم ، محمد آقا گوشي راگرفته ومژده دادكه كوچولويي درراه دارند. طبق محاسبه آناجان ، موقع وضع حمل به تابستان مي افتاد.

من وشهره وافسانه هرسه درپايه سوم درس مي خوانديم وبه سن تكليف رسيده بوديم .آناجان درسهاي ديني اش را به شكل جدي تري ادامه ميداد. ازلزوم رعايت حجاب ، اداي به موقع نمازهاي روزانه وروزه گرفتن ،آيات ورواياتي برايمان نقل مي نمود..

براي هرسه نفرمان چادر نماز با مقنعه وجانماز ،دوخت وتسبيح هاي ريزو براقي هم داد. آ» سال تحصيلي هم به پايان رسيد. خواهرها به اتفاق خانواده شان ، باهم رسيدند.

يادش به خير آنقدر ديدن آنها خوشحال كننده بود ، كه ازشادي بنا مي كردم به جيغ كشيدن واشك ريختن ،طوري كه بقيه هم به گريه مي ا فتادند.

شكم وحيده مثل يك توپ ،گرد شده بود. ازترس اين كه مباداآسيبي به كودك برسد ، بغلش نمي رفتم ولي شكمش راناز كرده ومي بوسيدم. درطول يك هفته اول كه محمد آقا هم حضورداشت، آنها شبها رادرمنزل مادربزرگ او يعني عظمت خاله مي ماندندوروزهارادر خانه ما.

پس از بازگشت محمد آقا به تهران آبجي وحيده پ پيش خودمان ماند.

آبجي فيروزه هم بابچه هايش در مهمانخانه مي خوابيدندوبااصرارفراوان ،كرايه اي هم به صفورا خاله پرداخت مي نمود.ودرجواب اعتراض آن پيرزن مهربان ، اورادرآغوش كشيده و و دليل خودرا احساس راحتي بيشتر ، عنوان مي كرد.

باآمدن تابستان ديدارها تازه مي شد زيرا مردم اردبيل خسته از سرماي استخوان سوز شهرمان ، بيشتر جشن ها ومراسم عروسي را به دومين فصل سال ، مي انداختند. براي همين بازارديدوبازديدو شادماني ، حسابي رونق مي گرفت.

خانواده داداش وحيد هم تابستانهارا تماما درزادگاه خود مي گذراندند، منتها درمنزل داداش حميد فرود آمده وبعد به نوبت درخانه هريك از اقوام همسرش ،چندروزي مي ماندند.

شهره وافسانه باخواهش وتمنا ازپدر مادرشان ، پيش ما مي ماندند. بازهم باهم بوديم .

من كه از بچگي سحرخيز بودم ، چندساعتي راكه آنها مي خوابيدند ، دركلاس هاي هنري گل سازي وقلاب بافي ثبت نام كردم .البته هنرجوها همه بزرگ بودند. ولي چون رييس آموزشگاه ، آشنا بود مراپذيرفت.

دركلاس بافندگي ، اولين كارم لباس نوزاد سفيد رنگي بود براي بچه وحيده همرا با كلاه .

آبجي فيروزه هم دوخت ودوزهاي سيسموني را انجام داده بود .

عصرها دور ازچشم دوخواهرم ، با بچه هاپيش گربه ها رفته برايشان غذا مي برديم.

وحيده كه ماههاي آخر بارداري را مي گذراند ،روزي نيم ساعت در حياط قدم مي زد .آناجان دم كرده گل گاوزبان وهمچنين مريم گلي را براي تسهيل زايمان ، به وي مي نوشاند.

مادرم اطلاعاتش درباره طب سنتي زياد بود .به عنوان مثال :هرگاه به دشت وصحرا مي رفتيم ،ازگياهان موجود در آنجا ازقبيل بومادران ، بابونه ، پونه و... چيده وآنهارا خشك نموده با نبات مي كوبيد( كه به اين پودر مخصوص ، كفلمه مي گفتند ) وهميشه درمنزل از آنها داشت.

كفلمه بومادران را براي دل درد ، بابونه رابراي سردرد و دم كرده پونه رابراي گلودرد به خوردمان مي داد وما به ندرت دكتر مي رفتيم .

يك بار شاهين ،كورك در آورده بود ودرد زيادي هم داشت .آنا جان پيازي راپوست گرفته درمنقل كباب كرده وروي كورك گذاشت وآن را با باند بست . پس از چند ساعت كورك سر باز كرد وكامل تخليه شد.

روي كمر صفورا خاله وعظمت خاله راهم با استكانهاي مخصوص ، بادكش مي انداخت ودردشان برطرف مي شد.

عرق نعنا وعرق زيره هم معجون بسيار موثري در برطرف كردن نفخ شكم بود.

اواسط شهريور ماه بود كه آبجي وحيده ، دختر ي زاييدكه نامش را شكوه گذاشتند.تركيب اجزاي صورت شكوه كوچولو مانند صورت وحيده بود ولي رنگ چشمانش به جاي سبز ، قهوه اي مي نمود.واي كه چقدر آن وقتها خوش مي گذشت با آمدن نوزاد وحيده وهمچنين بودن كوچولوهاي آبجي فيروزه ،شور ونشاط از همه جاي خانه مي تراويد.

آن سال پس ازرفتن خواهرها ،بيش از هميشه غمگين شدم .باياد خواهرزاده ها به قدري گريه مي كردم كه به هق هق مي افتادم.

صفوراخاله هميشه دلداريم مي داد :

-- عزيزه جان قربونت برم خواهرات رفتند ولي مادرت هست ، داداش حميد وبچه هاش هم هستند .تازه خارج كه نرفتند توهمين مملكت خودمونن.منو چي مي گي از دار دنيا يه پسر دا داشتم كه اونم منو ول كرد ورفت اون سر دنيا .

پس من بايد از غصه دوري اون وبچه هاش تا حالا مي مردم .ولي مي بيني كه مادرت شده خواهرم شماهاهم شدين عين بچه هاي خودم ومخصوصا توعزيزهء عزيزم كه با گريه هات جيگرمو آتيش مي زني . فدات بشم بسه ديگه .ببين مادرتو ! فكر مي كني براي يه مادر دوري از جگر گوشه هاش آسونه ؟ نه به خدا سخت ترين چيز تودنيا همين دورشدن از پاره تن آد آدمه .ولي به خاطر تو بنده خدا غصه اشو تو دلش مي ريزه .شادباش بذاراز ديدن خوشحالي تو اونم كمتر غم بخوره.

باشنيدن حرفاي صفورا خاله ، تصميم گرفتم هرگز آناجان را ترك نكنم . غافل از اين كه زمانه درمقابل خواست هاي ما ، قوانين خودرا گاه به بي رحمانه ترين شكل ،پياده مي كند.

**********

آبجي وحيده به فاصله دوسال بعد از دنيا آمدن شكوه ، شيرين را زاييد وديگر قيد ادامه تحصيل رازده وبه خانه داري وبچه داري مشغول شد. ماهها ميرفتند فصلها مي رسيدند وسالها عبور مي كردند. بعدازچند سال سيكلم راگرفته وكم كم خودرا براي رفتن به دبيرستان بايد آماده مي نمودم . اوايل تيرماه بود كه برادرانم بي خبر به منزلمان آمدند.

مادركه مشغول خياطي بود ،دست از كار كشيدو سماور روسي گوشه اتا قمان راروشن كرده و چاي گذاشت .من هم شربت آلبالوي خوش رنگي برايشان آوردم.

--- امسال هم خواهر تون مارو روسفيد كرد .همه درساشوبيست گرفته به جز يكي كه اونم نوزده شده . نمي دونين خانم مديرشون چقدر از از عزيزه تعريف مي كرد .

مي گفت اي كاش دخترمن هم مثل تومسئؤليت پذير بود.خلاصه بچه ام گل كاشته ما شا ءالله

. داداش حميد بي اعتنا به ابراز احساسات مادر :

-- عزيزه امسال ميري آموزشگاه خياطي ثبت نام مي كني.

-- وقت ندارم داداش . صبح ها كه مدرسه مي رم ، عصرها هم كه سفارش بافتني قبول مي كنم ديگه براي خياطي فرصتي نمي مونه. داداش وحيد با جديتي كه كمتر از او ديده مي شد ،دنبال مطلب راگرفت :

--- مدرسه بي مدرسه .تاهمين جا كافيه .ببين آنارو ديگه نمي تونه كار كنه .توبزرگ شدي ديگه عوض اين كه باري از روي دوشش برداري ، بيشتر به كار ميندازيش . ديگه مادر كار نمي كنه توبايد آستيناتو بالا بزني !

آناجان كه از سرخ شدن چهره اش معلوم بود به زور جلوي خشمش راگرفته گفت :

-- تاهمين جاهم خرجيمون از راه بافتني وگلسازي عزيزه جان دراومده .من ديگه مشتري ندارم .

داداش حميد :

-- جدا پس اين كارها مال كيه ؟

آناجان ظفرمندانه لبخندي مي زند : -

- اين ها يكيش روپوش افسانه است ويكيش هم روپوش شهره .

به گوشهاي خودم اطمينان نداشتم ! اول فكر كردم شوخي مي كنند ولي وقتي صورت جدي وعبوسشان راديدم ،فهميدم قضيه جدي است. آخه چرا ؟ من كه درسهام خوب بود تازه مشكلات درسي بچه ها شونم تاحدودي به وسيله من برطرف مي شد.تمام لباسهاي گرم شان رامن مي بافتم بدون اين كه حتي به دروغ تعارفي براي پرداخت دستمزد كنند.

آنا جان با غيظي سركوب شده سعي در آرام صحبت كردن داشت :

-- اخه شما كه خودتون دانشگاه رفته اين ،چطور دلتون راضي ميشه جلوي ادامه تحصيل خواهرتونو بگيرين ؟

حميد :

-- ادامه بده كه چي بشه ؟

-- دختراي شما درس مي خونن كه چي بشه ؟

وحيد:

-- اوناروبا اين يكي مي كني ؟ اونا فرق دارن.

-- چه فرقي ؟ جز اين كه عزيزه هيچ وقت تا حالا عقب نيفتاده كه هيچ ،ممتازهم بوده

. حميد :

--- اون خواستگاراي كله گنده اي دارن كه بايد بهشون بخورن ولي كي عزيزه رو مي خواد ؟

-- محض اطلاعتون خواستگاراي بچه ام پاشنه درو از جاش كندن .نمي دونم كله گنده به كي ميگين اما مطمئن باشين همه شون آدم حسابين .

حميد كه مثل هميشه بي حوصله بود ، بالحني عصبي به آناجان توپيد :

--- اون خواستگاراي كله گنده اي دارن كه بايد بهشون بخورن ولي كي عزيزه رو مي خواد ؟

--- باباچرا متوجه نمي شي ؟ چهار سال ديگه بخونه كلي خرج داره .از كجا مي خواي بياري ؟

آناجان كه ديگه بغض به خوبي ازلرز ش صداش مشخص بود ، بافرياد گفت :

-- از كي تا حالا شما غصه خرج ومخارج مارو مي خورين ؟ ازوقت فروش خونه ومغازه ؟يا ازوقتي كه من تادم دماي صبح بيدار مي موندم تاسفارش مردموآماده كنم ؟

حميد : -

- خوب براي خودت مي گم ديگه .توپيرشدي نبايد كار كني حالانوبت عزيزه است .

آناجان :

-- به خداوندي خدا به رسول الله قسم ،اگه نذارين دخترم درس بخونه شيرمو حلالتون نمي كنم .

وحيد كه با ديدن خشم آنا جان ، حساب كار دستش آمده بود ،از در شوخي وارد شد ه وخنده كنان روبه مادر گفت : -

- بابا اصلا به من بگو چند كيلو شير بهم دادي ؟ 20كيلو ؟ 30 كيلو ؟نه 50 كيلو ؟ بيا من 100 كيلو به جاش بهت ميدم .دست بردار هي شيرمو حلال نمي كنم شيرمو حلال نمي كنم در درمياره واسه ما.والله .

حميد خشمناك از اين كه برخلاف هميشه نتوانسته بود حرفش را به كرسي بنشاند ، روبه ما :

-- خيلي خوب بفرست درس بخونه ولي فردا نيايي بگي مدرسه اينو مي خوان اونو مي خوان ها ! ماهنر كنيم ازعهده زن وبچه خودمون بر مياييم نه هيچ كس ديگه .

آنا دل شكسته از اين همه بي مهري ، اين بار گريه كنان :

-- نيست تا حالا تو خجالت تون موندم .خونه عين دسته گلمو از چنگ من و دخترام در آوردين ،از ترس بي آبرويي ،صدامو در نياوردم گفتم تف سربالاست آبروي دخترام نره .

سرپيري شديم مستاجر .ولي ديگه نمي ذارم باسر نوشت اين بچه هم بازي كنين .تاهر چقدر كه زنده ام كمكش مي كنم به خواسته هاش برسه .اينو به اونايي كه چشم ديدن موفقيت عزيزه رو ندارن هم بگين .

وحيد بامشاهده آشفتگي مادر ،صلاح ديد از در شوخي وارد شده وقضيه را فيصله دهد:

-- بيا يه روزخواستيم دست پخت خوشمزه مادرمونو بخوريما . درهمان حال هردو از جا بر خاسته وعزم رفتن كردند. آناجان به قدري ناراحت بود كه حتي تعارف هم نكرد بمانند.

مادرمن مادر عزيزمن با رفتار محكمش دربرابرآن دو ،خار ترس وترديد را از جانم بيرون كشيده وزلال «آرامش» را در كا مم ريخت.

ياد حرف آبجي وحيده افتادم كه گفته بود هيچ كس پدر ومادر نمي شوند.

غربت آن روزها واتفاقات بعدي درسنوات آينده ، درستي اين ادعا را برايم ثابت نمود.

بله هيچ برادري پدر نمي شود .ولي خواهر تالي تلو مادر است وخدانكند كه خواهري بميرد انگار دوباره بي مادر مي شوي .

بارفتن برادران ، ومشاهده چشمان خون افتاده وسرخ مادرم، دستگاه چرخ خياطي رابرداشته وكنار گداشتم

.بالشي را زير سرش قراردادم و طبق آموزشي كه از خود او گرفته بودم ، روي پارچه سفيد وتميزي ، تفاله چاي تازه دم راريخته وبرروي چشمان مهربانش قراردادم تاخستگي اش برطرف شود

.چندروز بعد از آن م ماجرا ، خواهران عزيزم به اتفاق هم آمدند.وباز پرنده پركشيده شادماني ،به خانه مان بازگشت.

شب ها درزير نور مهتابي در حياط ،روي گليم پهن شده مي نشستيم .سماور روسي باقوري چيني رويش هم كنارديوار قرارمي گرفت

. صفورا خاله را هم به زور پيش خودمان مي آورديم .بعداز صرف شام ، بچه ها بااسباب بازي هاي خود مشغول مي شدندوبزرگترها ، ضمن شكستن تخمه آ فتابگردان از حياط خودمان ، ونوشيدن چاي به داستانها وحكايات شيرين ا آناجان گوش مي سپرديم .

دريكي ازشبها آبجي ها باهم راجع به روز مادر صحبت مي كردند.آبجي فيروزه مي گفت :

-- من خيال داشتم مبلغي پول بدم تا هرچي خودش دوست داشت بخره ولي مي دونم همه را خرج خودمون مي كنه .براي همين مي خوام يه وسيله به دردخور بگيرم .

آبجي وحيده هم ضمن تاييد حرفهاي او در پاسخ گفت :

-- بيش تر از هر چيزي ،چرخ خياطي براش لازمه بيا پولامونو روهم بذاريم ويه چرخ گلدوزي خوب همراه اتو بخاربگيريم. من هم خودم رادر ميان صحبت هايشان انداختم :

-- منم پولهاي تدرس خصوصيمو جمع كردم براي آناجان . مي خوام واسش انگشتر طلا با نگين عقيق بخرم .

آبجي فيروزه :

خوب پس ، فردا بچه هارو ميذاريم خونه خودمون ميريم بازاروهديه هارو مي خريم ولي مادر نفهمه .

--- باشه

آناجان ازدريافت هديه هايش بسيار خوشحال شد .

وقتي برادران با خانواده به ديدن خواهرها آ مدند متحير ازديدن چرخ گلدوزي سوال كردند : -- به به مباركه اين چرخ توست فيروزه ؟

آناجان درجواب حميد بامسرت اعلام كرد كه فيروزه ووحيده ان را به علاوه اتوبخار ،برايش خريداري كرده اند .وانگشتر نگين عقيق راهم نشان دادوگفت هديه من است.

زن داداش بزرگم باديدن انگشتر چشمانش برق زد وگفت :

-- اون وقت عزيزه پول اينو از كجا آورده؟

آناجان كه به خوبي منظور اورادرك نموده بود پاسخ داد: -

- يادتون كه نرفته عزيزه سفارش بافتني وگلسازي مي كنه .ازاون گذشته ( نگاه معني داري به پسرانش انداخته) ، بچه ام چون هميشه شاگرد اوله تدريس خصوصي هم مي كنه تازه خرج مون هم با اونه نه باكس ديگه.

حميد :

-- خوب اگه تو خياطي نمي كني پس اين چرخ اين جا چكار مي كنه ؟ -

- براي مردم كار نمي كنم ولي لباسهاي خودمونو كه مي دوزم .بعدش هم عزيزه خيال داره بره كلاس گلدوزي .به كارش مياد.دستشون درد نكنه خيلي زحمت كشيدند.

روحي روبه آبجي فيروزه :

-- حالابه چه مناسبت اين قدر توزحمت افتادين ؟

-- چه زحمتي ؟ براي آنا هر كاري كنيم كم كرديم .مناسبتش هم خوب روز مادره ديگه .

-- واي راست مي گينا ! من كادوتونو تو خونه ليلا جا گذاشتم .فردا كه ناهار اومدين اون جا بهتون ميدم .

-- راضي به زحمتتون نيستم به خدا قسم سلامتي شماها براي من بهترين هديه است. هديه عروسها هم درمنزل داداش حميد ،تقديم حضور آناشد: يك دست پارچ وليوان نامرغوب وارزان قيمت ازطرف عروس بزرگه .يك دست بشقاب پلوخوري نامرغوبتر از طرف عروس كوچيكه !

بااين همه مال وثروت حقيقتا شرمنده كرده بودند.ناهاري هم كه تدارك ديده بودند ،كوفته بود

.افسانه هرگاه از دوره هاي دوستانه شان صحبت مي شد ،از بره پلو وخورشت بادام وچلوكباب وغذاهاي اعياني ديگر در سر سفره هايشان ، تعريف مي كرد ولي براي خواهران من از بريز وبپاش خبري نبود.

********

در شروع آن سال تحصيلي باتوكل به خداو اطمينان از حمايت هاي آنا جان ،با ارژي مضاعفي درمقطع دبيرستان دررشته تجربي ،درسم راآغاز نموده وتا آخر مقطع طبق روال گذشته شاگرد اول مي شدم

.اين در حالي بود كه افسانه وشهره ،يك سالي در جازده واز من عقب افتاده بودند. البته ازلحاظ هوش واستعداد مشكلي نداشتند ايراددرنحوه برنامه زندگي شان بود .

دوره هاي دوستانه والدين ، مهماني ها ، گردش وتفريح زياد وقتي براي درس خواندن برايشان نمي گ ذ گذاشت.

در آخرين سال تحصيلم نيز امتحانات نهايي را باموفقيت به انتها رساندم .براي گرفتن كارنامه به مدرسه رفته بودم كه خانم مدير مان مرا گوشه اي كشيد وسر صحبت را گشود : -

- الحق كه شير مادرت حلالت باشه.مثل هميشه موجب سربلندي همه ماو خودت وخانواده ات شدي تبريك مي گم .حتما براي آينده ات ،دانشگاه وادامه تحصيل مدنظرته ؟

-- شما لطف دارين زيرسايه زحمات شماست. ولي دانشگاهو باهمه علاقه اي كه بهش دارم ، ازبرنامه ام كنار گذاشتم .

-- خوب مشكل چيه ؟

-- يكي اينه كه من حتما بايد درآمدي داشته باشم .باوجود درس ودانشگاه ،فرصتي براي انجام كار نمي مونه .ديگه اين كه مادرم پيره وتنهاست اگه دانشگاه شهرديگه اي پذيرفته بشم بازم نمي تونم برم. علت سومش هم اينه كه دوست دارم آموزگار شم مخصوصا توروستا .

-- خوب پس به آرزوت رسيدي .

-- چطور؟

-- شوهرم تواداره رييس يكي از دايره هاست وداشت مي گفت كه چندتااز روستاها بدون معلمند .به من سپرد اگه نيروي خوبي سراغ داشتم ،بهش بگم .حالابااين صحبتا مي تونم تورومعرفي كنم.

-- راست مي گين ؟ -

- دروغم چيه ؟ كي بهتر ازتو ؟

-- خانوم خداخيرتون بده .باورم نمي شه !

-- فردابرو اداره پيش آقاي مقدم وبگو از طرف من اومدي .بقيه مراحلو خودشون برات توضيح مي دن

. دراداره با آقاي مقدم ديدار داشتم اوهم مرا به رييس گزينش معرفي كرد . پس از اين كه مسئول گزينش وقت مصاحبه داد، به منزل باز گشتم .

-- فردابرو اداره پيش آقاي مقدم وبگو از طرف من اومدي

.بقيه مراحلو خودشون برات توضيح مي دن. دراداره با آقاي مقدم ديدار داشتم اوهم مرا به رييس گزينش معرفي كرد .

پس از اين كه مسئول گزينش وقت مصاحبه داد، به منزل باز گشتم .درداخل كوچه نزديك خانه ،كسي از عقب ص صدام كرد :

عزيزه برگشتم افسانه وشهره راديدم

-- واي شمايين ؟ الهي قربونتون برم .كي اومدين ؟

شهره :

همين الان .توكجا رفته بودي ؟

--اداره رفتم براي گزينش .وقت مصاحبه دادند. ا

فسانه :

-- واي خدا يعني راستي راستي خانوم معلم شدي ؟

-- هنوزكه نه .اول امتحان مي گيرند بعداز قبولي تو.امتحان ، تازه ميان تحقيق بعد ازاون اگه نتيجه خوب بود ، بهم ابلاغ ميدن.

رسيدم خانه درراباكليد بازكرده ووارد شديم .

شهره :

-- چقدرخوب ؟ درسات تموم شده وراحت شدي . ا

فسانه :

- آره والله .ماي بيچاره بگو بازهم تجديد آورديم وتابستونم بايد درس بخونيم.

-- من روزاتوي آموزشگاهم . ولي عصرا توخونه ام . اگه خواستين، بيايين بعداز ظهرا باهم درس كار كنيم .

شهره :

-- نه بابا ماسه تا به هم كه مي رسيم ازهمه چي حرف مي زنيم به جز درس.تازه عمه هاهم دارن ميان ، باوجود بچه هاي اونا ديگه اصلا نمي شه.

افسانه :

-- آقاجان برامون معلم خصوصي گرفته .صبح هارو درس مي خونيم ،عصرا مياييم پيش شما وتاخودشب بگوبخندو...حسابي خوش مي گذرونيم .

به اتاق رسيده بوديم كه هردو باديدن آنا جان سلام داده به آغوشش مي روند.

افسانه ضمن كشيدن نفس عميق ، روبه مادرم :

-- واي آناجان بوي آلبالو پلوت تاسركوچه ميومد.

شهره :

-- ازكجامعلوم ؟ شايد كس ديگه اي پخته باشه

-- نه اين بوي روغن ، مخصوص آناجانه نه كس ديگه.الهي فدات بشم بدجوري هوس كرده بودم

آناجان :

-- خدانكنه من قربون شماهابشم عزيزاي دلم .

-- صبح كه زنگ زدي گفتي با شهره مياييم ، دست به كار شدم .الانم تاشما خستگي د ركنين ، يه ظرف به صغورا خاله بدم وبيام .

بعدازرفتن مادرم ،شهره :

-- عزيزه يه خبر تازه !

-- خيرباشه .چه خبري ؟

-- ديشب مچ پسر عمو روگرفتيم ! -

- افشين ؟

افسانه :

-- آره .بگو چي كار مي كرد ؟

-- نمي دونم ولي مطمئنم كار خلافي نمي كنه .

0شهره :

-- خوب خلافه خلاف هم كه نه ولي ..

-- ولي چي ؟بگين ديگه جونم به لبم رسيد.

-- عصري باشهره رفته بوديم رو پشت بوم هواخوري .صدايي شنيديم .آروم آروم رفتيم ديديم ، آقا رولبه بوم نشسته وداره بادختر همسايه بغلي مون ، حرف مي زنه .

-- همونا كه تازه اثاث اوردن ؟

-- آره همون.

شهره :

-- ماهم رفتيم جلو وحودمونو نشون داديم وسلام عليك كرديم

-- خوب اونا چكار كردند ؟

ا افسانه :

-- هيچي دختره پررو پررو بامادست داد ولي طفلك داداشم ،رنگ از روش پريد.

-- اون دختر ه گاو پيشوني سفيده .قبلا توكوچه نرگس اينا (دخترخاله) مي نشستن. افشين نبايد تودام اون بيفته .

افسانه :

-- آره ولي چه جوري ؟ اگه به كسي بگيم خيلي ناراحت ميشه .فقط مي موني تو .

-- من ؟

-- آره خودتو .تنها كسايي كه داداشم حرفشونو خيلي قبول داره تووآنا جان هستين .

-- باشه فردابه بهونه دلتنگي مادرم ، افشين وشاهينم با خودتون بيارين .تايه فكر ي بكنيم.

شهره :

-- من وشاهين بناست با داييم اينا بريم خلخال .نيستيم .

-- باشه شما برين .خوش بگذره .افسانه توافشينو بيار .

-- باشه.

-- باشه.

پس از صرف ناهار ، شهره از آناجان درخواست قصه كرد.

آنا :

-- وقت شوهر كردنتونه ها ! الان بايد خودتون بچه هاتونو بغل كنين وبراش داستان بگين .

شهره :

-- آناجان اون موقع هم بچه هارو مياريم تا توبهشون قصه بگي .بس كه شيرين تعريف مي كني .آدم حظ مي كنه .

-- خوب چي بگم ؟ از كي بگم ؟

من داستان خواجه صالح را پيشنهاد دادم .

-- يكي بود يكي نبود .درزمان هاي قديم ،پادشاهي بود كه بهش خواجه صالح مي گفتند.

خواجه صالح حاكم عادلي بودوبه مردمش ظلم نمي كرد.يه وزيري داشت كه خيلي به او علاقه مندبود ، يعني هركاري از وزير مي خواست ، بي چون وچرابراش انجام مي دادو اطاعت مي كرد.

يه روز به اون مي گه :

-- وزير يه چيزي ازمن بخواه تا با دادن اون به تو ، بتونم خوشحالت كنم

وزير برمي گرده وميگه :

--- قبله عالم من سلامتي شمارو مي خوام . خواجه صالح اصرارمي كنه كه الاو بلا بايد يه چيزي بخواي

. وزير ميگه :

--- قبله عالم ،من اخلاق خاصي دارم واونم اينه كه نمي خوام حرفي بزنم تا زمين بيفته .

شاه مي گه :

-- نه زمين نمي افته .اون قدرخاطرت پيش من عزيز هست كه هرچي بخواي بهت ميدم .

وزير ميگه :

-- قربانتون برم حالا كه اصرار مي كنيد چشم مي گم تنها آرزوي من اينه كه يك هفته به جاي شما به تخت بشينم .بعداز يك هفته هم تاج وتختو تقديم خودتون كنم.

خواجه صالح تعجب مي كنه ! وزير باديدن ترديد شاه ، مي گه : -

- ديدين قربان ؟ براي همين نمي خواستم بگم .ازاين كه حرفم زمين بيفته خيلي خيلي ناراحت مي شم .

خواجه صالح باديدن اندوه وزير ، قبول مي كنه كه يك هفته تاج وتختو در اختيار اون بذاره .

ميره زن ودوتاپسر كوچيكش رو از قصر برميداره وميرن بيرون .ملكه ماجرارومي پرسه و خواجه صالح هم ماوقع روبراش تعريف مي كنه .

زن به شدت ناراحت ميشه واعتراض مي كنه : -

- آخه اين چه كاريه كه تو كردي مگه تخت وتاج هم تعارفي مي شه ؟

شوهرش جواب ميده : -

- چي ميشه مگه اين همه اون به من خدمت كرده حالا يك هفته به جاي من بشينه چه ايرادي داره ؟

-- يك هفته ؟ توهم باور كردي ؟ محاله اون ديگه از جاي تو بلندشه مقام دنيا جوريه كه هر كي بهش برسه بيشترشو مي خواد.

-- توبدبيني .وزير همچين آدمي نيست .

-- باشه توخوشبيني زندگيمونو داغون كردي بسه .حالاتوبعداز يك هفته برو اگه تاجتوبرگردوند هرچي خواستي به من بگو.

تواين يك هفته ،وزير همين جوري بي حساب به مرد م از كيسه خليفه بذل وبخشش مي كنه .

قرض بدهكارو مي پردازه .پول درمان مريضارو تامين مي كنه .خلاصه اونقدر از حساب بيت المال ، حاتم بخشي مي كنه كه مردمو به خودش جلب كنه . بعداز يك هفته ، خواجه صالح ميره پيش وزير كه حالادركسوت شاهي بوده ، وميگه :

-- الوعده وفا .قراربوديك هفته جاي من باشي من به قولم عمل كردم حالاهم توپاشو بذارمن سر جاي خودم بشينم .

وزير ميگه : -

- بروبابا هيچ فكر نمي كردم اين قدر ساده لوح باشي . كسي كه روي اين تخت مي شينه مگه مي تونه ديگه پاشه ؟

تازه منم بخوام بلندشم ، مردم نمي ذارن .هرچه زودتر هم دست زن و و بچتو بگير رواز اين شهر برين .

خواجه صالح مي بينه بله كسي براي اون احترام قائل نيست وهمه گوش به فرمان وزير شدن .مي فهمه كه اصرار بي فايده اس وهمه اين كارها رووزير از قبل برنامه ريزي كرده بوده خجالت زده پيش زن ودو پسرش ميره وبه اتفاق هم شهرو ترك مي كنند.

تودشت وصحرا بي هدف ميرفتن كه خسته مي شن وچادر مي زنن .

توصحرا كارواني فرود اومده بود وچند تا چادر هم اونا علم كرده بودند. دوتا از آدماي كاروان باديدن جمال وطراوت زن خواجه صالح ، وسوسه مي شن كه اونو بدزدن

.براي همين ميان پيش خواجه صالح وادعا مي كنن كه خواهرشون داره زايمان مي كنه هيچ كس نيست كه كمكش كنه توروخدا به دادمون برسين خواهرمون وبچه اش دارن از دست ميرن .

خونه مون اون ور تپه هاست بعداز دنيا اومدن بچه صحيح وسالم تحويلت ميديم.

خواجه صالح به زنش مي گه كه با اونا بره وبه زن بيچاره كمك كنه . زنش كه به شدت عصباني شده بود از رفتن امتناع مي كرده ولي شوهرش اونو به زور با اونا مي فرسته وميگه

-- برو زن ثواب داره اگه خواهر اينا بميره ،گناهش ميفته گردن ما. خلاصه اون دوتا مرد كه هر كدومشون رئيس يك قبيله بزرگي بودند ، ملكه ديروزو باخودشون مي برن .

هرچي خواجه صالح منتظر ميشه كه اونا زنشوبيارن ، نميارن .باخودش مي گه خدايا من براي رضاي خاطر تو زنمو به اونا سپردم .توروبه جلالت قسم خودت مراقبش باش .

بعدهم دوتاپسرارو برميداره وراه مي افتن .همين طور كه ميرن به يك رودخونه ميرسن .جريان آب خيلي تندبود .خواجه صالح مي بينه كه نمي تونه دوتا بچه هارو هم زمان باهم ببره يكي ازپسرارو مي نشونه روزمين .ون يكيرو بغل مي كنه تا به نوبت از رود خونه بگذرونه ،

وسطاي آب بودند كه مي بينه :واي گرگي اومد وپسربچه رو باخودش برد. خواجه صالح هول مي شه يك لحظه بچه رواز بغلش مياره پايين كه بره اون يكي رو نجات بده ، كه جريان تند رود خونه اين يكي بچه روهم با خودش ميبره.

هرچي مي دوه دنبال آب كه كودكشو نجات بده موفق نمي شه .نه از گرگه خبري ميشه نه از بچه اي رودخونه برده بود.

بنده خدا زاروناتوان ،مي شينه وباخدا رازونياز مي كنه :

-- خدايا پروردگارا نميدونم حكمت اين كارت چي بود ؟ هم پادشاهي رواز دست دادم .هم زنمو وهم جگر گوشه هامو .خدايابه من صبر بده تا بتونم از عهدهء امتحاناتت بربيام .

بعداز اون مي رسه به يك شهري وتواون جا با هيچ كس حشر ونشر نمي كرده كارش فقط شده بود خلوت باخدا.

ازاين طرف بشنوين از حال ملكه .

زن بيچاره كه از قصدونيت اون دوتا مرد خبردار شده بود ،شروع مي كنه به التماس :

-- توروخدادست از سرمن بردارين به خدا من آدم آبروداري هستم .كلفتي تونو مي كنم ولي عفتم روازم نگيرين.

يكي از اونا مي گه :

-- پيش خودت چي فكر كردي ؟ ما هركدوممون ،رئيس يك قومي هستيم .وزن فرزند داريم .

ملكه مي گه :

-- پس چرامنو دزديدين ؟

اون يكي ،جواب ميده :

-- آخه ماديديم پيرمردي توروبا خودش مي بره .خواستيم توروازدستش نجات بديم ، اين كارو كرديم !

زن كه گريه اش گرفته بود مي گه :

-- پير مرد كدومه ؟ اون خواجه صالحه و شوهرمنه اصلاهم پير نيست .

مردا مي گن :

-- خواجه صالح معروف؟

زنه تمام ماجرارو براشون نقل مي كنه.اون دوتا مردهم قسم مي خورن كه خواجه صالحوپيداكرده واز ملكه ،توي قبيله شون مثل يك خواهر مراقبت كنند.

حالا بشنوين از پسري كه گرگ با خودش برد.:

گرگ بچه رومي برد ه كه يك چوپان ، اونو مي بينه .چوپان براي اين كه بچه رواز دست گرگ نجات بده ، يه دونه از گوسفنداشو ميندازه جلوي اون.

گرگه كودكو ول مي كنه ميره سراغ گوسفند.

چوپان بچه رومي بره زخمهاشو مي شوره ومرهم ميذاره ومي بنده واونو مثل پسر خودش بزرگ مي كنه.

واما اون بچه كه رود خونه مي بردش :

جريان آب پسره رو باخودش همراه كرده بود كه يك باغبان ،چشمش به او ميفته .

سريع ميدوه توي آب وكودك رو نجات ميده .جراحاتشودرمون مي كنه ومثل يك پدر بهش رسيدگي مي كنه.

پادشا ه شهري كه خواجه صالح ساكن شده بود ، مي ميره

.اهالي اون شهر رسمش اين بود كه پرندهء همارو به پرواز مي انداختند ،هما روي شانه ء هركي مي نشست ، اونو شاه مي كردند.

بله ميان پرنده رو پرميدن .بعداز كمي گشتن ، هماروشونه خواجه صالح مي شينه.

مردم ميگن نه بابا قبول نيست .اين صوفي رو چه به پادشاهي ؟

يك بار ديگه امتحان كنيم. بارديگه هم ، هما روي شونه خواجه صالح فرود مياد . ميگن :

اصلا اين صوفي رو ببرين توي بك انبار بذاريم بعد پرنده رو پربديم. همون كارو مي كنن.

پرنده ابن بار مي چرخه و مي چرخه تابالاي انباري كه خواجه صالحو انداخته بودند ، يك دريچه اي پيدا مي كنه واز اون دريچه ميره تو انبارو بازهم مي شينه روي شونه خواجه صالح .

مردم قانع ميشن .ميگن حتما حكمتي توي اين كار هست .بنابراين ،حواجه صالحو سلطان خودشون مي كنن كه مي بينن : به به عجب آدم كار بلديه وسراز همه فنون مملكت داري درميار درمياره .

خلاصه خواجه صالح هم كه دم ودستگاه وتشكيلاتي به هم زده بود دوباره پادشاه ميشه.

دوتا پسر هم كه زير سايه پدر خونده هاشون ( يعني چوپان وباغبان ) به خوبي تربيت و تبديل به جوانان رشيدوبرومندي شده بودند ، به طور جداگانه به خدمت در سپاه شاه ، مشغول مي ميشن.

واما ملكه :

قبيله هاي او دوتا مرد در طول سفر به دنبال خواجه صالح مي گشتند ولي اثري از او نمي ديدند.تا اينكه گذرشون به ديار خواجه صالح ميفته .وچون مي شنون حاكم اونجا آدم عادل وعدالت گستريه ،به ملكه مي گن :

شما توي اين خيمه اي كه زديم بنشينيد تاما بريم وعرض سلامي بكنيم .

داخل قصر ميان و از مهمان نوازي شاه ، برخوردار مي شن . صحبتشون با خواجه صالح گل مي كنه .برمي گردن ميگن :بااينكه خيلي دوست داريم در خدمتتون باشيم ، ولي خ و خواهرمون توبيرون تنها مونده ،اونه كه بايد مرخص شيم .

خواجه صالح ميگه نگران خواهر تون نباشين رو.ميكنه به رئيس گارد وميگه دوتااز امين ترين افراد گروهشونو براي مراقبت از اون خانوم بفرسته. رئيس گارد اون دوتا پسررو كه درواقع پسراي خواجه صالح بودن وباهم برادر ، مامور نگهباني از خيمه ،مي كنه .

زمان مي گذشته .ملكه هم توچادر منتظر برادر خونده هاش بوده كه مي بينه دوتاجوون رعنا دارن بيرون كشيك ميدن.توجهش به سمت اوناوگفت وگوهاشون ،جلب ميشه.

جوونا كه حوصله شون سررفته بود ميگن بياييم صحبت كنيم سرمون گرم شه . هركدوم داستان زندگيمونو بگيم

.بعداز تعريف ، برادراكه همديگه روشناخته بودند،بسيار خوشحال ميشن و وميگن چقدرخوب مي شه اگه پدر مادرمونم پيداكنيم .ملكه كه همه حرفاي اونا رو شنيده بود اشك ريزان از خيمه خارج ميشه وهردوجوونو به آغوش مي كشه ومي گه قربونتون برم من مادرتونم به اين نشون واون نشون

.پسراهم كه از يافتن مادر بي انداره خوش حال شده بودند همديگه روبغل مي كنن

.برادرخونذه هاي زنه كه همون موقع از قصر خارج شده بودند باديدن اين صحنه ، باعصبانيت بر گشتند حرفي بزنندكه ملكه جريانو براشون گفت .اون دو جوونمرد ضمن اين كه خيلي خوشحال شده بودند گفتند،حالابايد بگرديم دنبال خواجه صالح.

خواجه صالح كه بيرون اومده بود ، باشنيدن اسمش ، برمي گرده جريانو مي پرسه .كه براش تعريف مي كنن.خواجه صالح به سجده ميفته وشكر خدارو به جا مياره.

-- دستت درد نكنه انا جان عجب قصه اي بود .

- آره تاحالا منم نشنيده بودم

مادرم روميكنه به دخترها وازشون مي خواد اونا هم از اوضاع واحوالشون تعريف كنن.

افسانه قهقهه زده ومي گويد :

-- من يكي موندم از دست زن عمو .هرروز پاميشه آراويرا مي كنه ،با فك وفاميلاش ، ميره ددر.پسرارم ميذاره پيش ما

-- خوب مامانت چي ؟اون چه كار مي كنه ؟

-- هيچي .مثل هميشه جيغ ودادراه ميندازه .ديروز كه ديد زن عمو داره ميره جلوشو گرفت وگفت هرجا ميري توله هاتم ببر.زن عمو هم گفت چي كاركنم خونه عموشونو از همه جا بيشتر دوست دارن .مي گن نمي اييم مي خواييم با اشكان بازي كنيم .

شهره :

-- بس كه احمقند. بيچاره خاله هام ، اون قدر دوسشون دارن ، قربون صدقه شون ميرن ، ولي اون دوتا ديوونه مي مونند خونه افسانه اينا ونوكري مي كنن. -

- نوكري ؟ ا

فسانه كه با رديگر به خنده افتاده بود ،در حالي كه از شدت خنده اشك از چشمانش سرازير شده بود ، ادامه مي دهد :

-- آره نوكري اونم با اعمال شاقه .

-- خوب حالاتعريف كن بعد بخند.

-- بعداز صبحانه ،ميرن بيرون بازي مي كنن .ظهر كه مي شه ميان ناهار بخورند ، مامان راشون نميده .غذاشونو ميذاره تو سيني وميده همون جا بخورن. شهره :

-- آره بدبختا زير آفتاب ،ناهار مي خورن ودوباره مشغول بازي مي شن .

افسانه كه به سختي خنده اش گرفته بود:

هيچي عصر كه ديگه خسته ميشن ومي خوان بيان ، اول تموم حياطو با آب وجارو وپودر بايد بشورن ( ازخنده او همگي به خنده مي افتيم ) .

بعد مامان ليف صابون وحوله ميده ،توخود حياط حموم مي كنن ، بعدكه لباس پوشيد.( دست رودلش ميگذارد ) .واي خدا مردم .واي دلم پوشيدن ، بايد بشينن سر لگن لباسهاشون رو چنگ بزنن. حالا بعداز اين كه ميان خونه ديگه مي شن زنداني .حق ندارن پاشونو بذارن بيرون .چراكه اگه برن ديگه راشون نميده.

شهره كه هم از تعريف هاي افسانه خنده اش گرفته بودوهم ازيادآوري حركات برادراش ،عصباني بود گفت :

-- حقشونه .بس كه خرن .هربلايي هم سرشون بياد انگار نه انگار.اون وقت تو خونه خودمون اب خوردن هم من بايد بدم دستشون.

-- تووشهره چي ؟از شما كار نمي كشه ؟

-- چرابابا.پريروزچهارپايه رو گذاشت تو آشپز خونه وبه مادوتا گفت :پ

اشين. پاشين نمي بينين چقدر همه جا كثيفه ؟ بلند شين ازاون بالاتا پايين روحسابي بشورين .

--شما چكار كردين ؟

-- هيچی اين بيچا ره شهره ،داغون شداز كت وكول افتاد.

شهره :

-- آره من از كت و كول افتادم ،خانوم نشسته داره ناخوناشو سوهان مي كشه.

--معلومه كه كمك نمي كنم مگه جونمو از سرراه برداشتم ؟ به توهم گفتم نكن .گوش ندادي. من اگه بخوام به تمام حرفاي مامان ،عمل كنم ، فردا مثل خودش وسواسي مي شم. تازه افسونم نميذارم .آخر وسواس آدمو به جنون مي رسونه .مامام شانس آورده به تور شما افتاده .هرجاي ديگه اي افتاده بود، كارش به تيمارستان مي كشيد.

آناجان :

-- پاكيزگي از ايمانه ولي به اندازه

.توعشق آباد كه بوديم ، يه همسايه داشتيم وسواسي بود.هرروز هم سر همين باشوهرش دعواشون مي شد.يه روز مرده يك كيف پر از پول مياره ميگه دست به اينا نميزني ها.بعداز رفتن مرد ، زنه پولارو ميريزه توي تشت وفابم ( پودر لباسشويي ) مي ريزه ومي شوره بعد روي طناب پهنشون مي كنه . شوهره مي رسه وماجرارو مي فهمه ،چشمتون روز بد نبينه چنان كتكي به اين زن بدبخت مي زد كه دل سنگ آب مي شد.

يك روزهم مي رسه ومي بينه زنه دور كمر پسرش طناب بسته وبا چرخ سطل ، اونو مي فرسته ته چاه خونه ، مياره بالا كه مثلا آب بكشه .بچه هم ازشدت ترس جيغ مي كشيده .

مرده ديگه خون جلوي چشماشو مي گيره .بچه رو ميذاره كناروطنابو دور كمر زنه ، بسته ومي فرسته توي چاه و آويزون نيگرش ميداره. خلاصه كارش به آسايشگاه رواني وبستري شدن واينا مي كشه

.راست مي گن كه:

ياربد بدتر بود از مار بد

شوهر آدم ،اگه فهميده باشه سعي مي كنه مشكل همسرشو حل كنه ،نه بيشتر.

اون بيچاره مريض بوده بايد بهش رسيدگي مي شد نه اين كه سربه سرش بذارن .

-- راستي افسا نه اون فاميلتون كه شوهرش ولش كردو رفت ،اون چي كار مي كنه.

-- ستاره رو مي گي ؟ هيچي ديگه شوهره رفت واونم از ستاره بودن استعفا دادو شد سياره بدون نور.

شهره :

- اين قدر بدم مياد زنيكه گنده دماغ .همش اخموعه انگار ارث پدرشواز آدم طلب داره .

آنا :

-- نگو قربونت برم بااون كاري كه اون نامرد باهاش كرد دل ودماغي واسش نمونده .والا رومنظور نيست.

ميگن يه روز يه جوون زن مي گيره .زنش هميشه اخمو بوده .هركاري مي ك كرده تا اونو بخندونه موفق نمي شده پسره .يه دوست دانايي داشته ،ميره پيش اونو جريانو براش تعريف مي كنه .دوستش چندتا لطيفه خنده دار يادش ميده ومي گه برو اينارو واسش ب بگو ،مي خنده.

جوون مياد همه اون جوكارو دونه دونه براش مي گه تمام اهالي خونه ،ميخندند ولي دريغ از يه لبخند برلب نوعروس.

.ميره به رفيقش گزارش ميده .رفيقه كمي فكر م ي مي كنه وپيشنهاد ميده كه يك مرغ زنده رو پر بكنه وبندازه جلوي زنش .

جوون پر مرغ رو مي كنه واونو لخت وعور مي ندازه تو حياط .همه مي خندند الا عروس .

بازم مياد جريانو ميگه .دوستش مي پرسه كه غذا رو كي تقسيم مي كنه ؟

مي گه خوب مادرم .:- پس غذاتو با غذاي زنت عوضش كن. دامادبه محض كشيدن ناهار ، ظرف خودشو با زنش جابجا مي كنه .ومي بينه از گوشت اثري نيست .همش آب خ و خورشته وپياز .پلوهم ته ديگه وسفت .همين كه غذا تموم مي شه عروسه شروع مي كنه به خنديدن .باتعجب مي پرسه كه به چي مي خندي ؟

زنه جواب ميده :

ياد مرغ ديروزي افتادم خ خيلي خنده داربود.

مي فهمه كه تواين مدت طفلكي گرسنگي مي كشيده كه خنده اش نمي گرفته . خلاصه مادر،زمانه گاهي وقتا بد با آدما تا مي كنه ،مخصوصا اگه دچار فقر بشه خنده بندرت ازش ديده ميشه.

**********

طبق نقشه افسانه ،برادرشو به بهونه دلتنگ شدن آنا جان به خونه مون مياره .البته آنا واقعا دلش تنگ شده بود .مادرم با آن قلب وسيعش ،مهر همه نوه هارا در خود جاي داده بود ولي در اين ميان ، نوهء بزرگش جايگاه خاصي داشت . هم حرمت بزرگتر يودن وهم مهرباني ذاتي افشين ، اورابرترازديگران مي نمود.اونيز متقابلا آناجان رابسيار دوست داشت .

هريك از نوه ها كه مي امدن ، غذاي دلخواهشان را مي پخت

.براي افشين خورشت فسنجان تهيه كرده بود .مدام قربان صدقه اش مي رفت وازكاروبارش مي پرسيد.

-- فعلا كه تازه سربازيم تموم شده ، ولي اقاجان تواداره شون برام كاري پيداكرده .

-- درس ودانشگاهت چي ؟

-- اون هرروز نيست .مي تونم به هردوش برسم.

-- الهي كه موفق بشي

مانده بودم سرصحبت را چه جوري باز كنم .بعداز كلي فكر كردن ،ديدم بهتره غير مستقيم مطلب را عنوان كنيم واز اون جايي كه افشين آدم باهوشي بود ،مطمئنا متوجه منظورمون مي شد

-- افسانه اون همسايه جديدتون ديگه شورشو در آورده ! -

- كدوم و ميگي ؟

-- هموناكه تازه از محل نرگس اينا اومدن .

-- هموناكه تازه از محل نرگس اينا اومدن .

-- خوب چي شده مگه ؟ توهم چيز ي شنيدي ازش ؟

-- مگه كس ديگه اي هم چيزي گفته ؟

-- آره خيلي حرفا هست حالاتوبگو.

-- والا مثل اين كه دخترشون با يك مرد زن دار دوست مي شه كه زنه مي فهمه وقيامت به پا مي كنه .چنان آبروريزي راه مي افته كه از اون محل ميرن ميان توخيابون شما.

-- اتفاقا چندباري دختره رو ديدم ، نمي دونستم پالونش كجه.

--- آره البته حرف وحديث كه زياد مي زنن ،ولي خوب تو اين جور موارد بهتره كه آدم احتياط كنه .سعي كن باهاش رفيق نشي

. -- وا همينم مونده با يك ادم معلوم الحال رفاقت كنم !

آناجان :

-- بي خود پشت رسر مردم غيبت نكنيد معصيت داره .

-- آناجان خودت گفتي اگه كسي علنا گناه كنه وابايي هم نداشته باشه از انجام اون ، مانقل كنيم ، غيبت محسوب نمي شه

. آنا :

- حالا اين خانوم كه مي گين همين طوره ؟

افسانه : -

- خانوم ؟ هه. چه خانومي ؟ تنها كسي كه از گند كاري هاش خبر نداره ، خواجه حافظ شيرازيه. آ ا

آنا جان :

-- پس در اين صورت بايد مواظب بود .شيطان از طريق اين جور زنا زودتر به مقصودش مي رسه .پناه برخدا.

خوب افشين جان پسرم كي دومادي تورو مي بينيم ؟

افشين :

-- درسمو تموم كنم .كاروبارمم سروسامون بگيره ، خودت بايد برام آستين بالا كني

. انا :

-- چشم .

تمام مراحل اداري جهت دريافت ابلاغ ، طي شده ومن به صورت قراردادي ، آموزگار روستايي زيبا به نام دره بنفشه ها شدم

. وبنا شد شهريور ماه براي تحويل گرفتن مدرسه به آنجا ب ر بروم .به همين دليل به همكاريم در آموزشگاه بافندگي ، خاتمه داده ولي درخانه حتي الامكان ، سفارش مي پذيرفتم. تا مبادا آناجان به خاطرنيازمالي ، خياطي كند.

ار آن جا يي كه بيكارنمي توانست بنشيند ، به جز تلاوت هرروزه قرآن ، خودرا بااموري مثل درست كردن گل قند ،پختن حلوا سياه وانواع مرباها ،سرگرم مي نمود.

وقتي نگاه افتخار آميز اورا مي ديدم ، عزمم را جزم مي كردم كه هر كاري از دستم بر مي آيد براي خوشحالي اش، انجام دهم .

اوفقط مادر نبود .پدرهم بود .دوست وهمه كسم بود

.يادم مياد كه بعداز فوت پدرم گه گاهي صحبت از ازدواج مجدد او ميشد وكم نبودند افرادي كه خواهان وصلت با مادرم مي شدند.درجواب ،مادرم برآشفته شده وجواب رد مي داد

. اواسط تير ماه ،خواهرها باهم رسيده.وباورود خود عطر شادي برما پراكندند.

به پيش نهاد دامادها، سه روز درسرعين ، خانه اي ويلايي وسه خوابه كرايه نموديم .

افسانه وافشين وشهره و شاهين هم با ما آمدند.

هرروز صبح زود بيدار مي شديم . روز اول محمد آقا باشاهين براي خريد وسايل صبحانه رفتند

.عسل سبلان ؛ سرشيربا نان داغ در آن هواي خنك كوهستاني بسيار چسبيد.

دراثناي صرف صبحانه ،شاهين كه قاه قاه مي خنديد گفت :

-- مي دونين چي شد ؟ بامحمد آقا رفتيم مغازه .آقا كه هوس خامه كرده بود ، ازمغازه دار پرسيد :

خامه دارين ؟

مرده كه تعجب كرده بود گفت

نه آقا جان اينجا خامه گير نمياد بايد بري ا ر اردبيل ، سربازار فرش فروش ها رو ديوار آويزون كردند.

من كه منظورش يارو رو فهميده بودم ،باديدن قيافه هاج وواج مونده مهندس زدم زير خنده

.هردوشون عصباني شده بودند كه ت براشون گفتم .

همگي خنده مان گرفت محمد آقا :

-- واه واه به اين كامواهاي فرش بافي مي گفت خامه .حالم به هم خورد .سرشير گرفتيم.

علي آقا ( شوهر فيروزه ) :

-- دستت دردنكنه سرشير هاي سرعين معر كه است .من كه هر چقدر هم بخورم سير نمي شم .

شاهين كه مثل مادرش سروزبان داربود:

-- البته اين صبحانه بسيارلذيذه ولي چيزي كه مزه اونو ببيشتر مي كنه بودن در كنار آنا جان وعمه جانهاي عزيزمه.

افشين :

-- ولي خداييش منم هر چي مي خورم سير نمي شم .دستت دردنكنه محمد آقا .

- نوش جان .

د سرعين چند چشمه آبگرم معدني دارد :

گاوميش گلي ،ساري سو، قره سو، قهوه سو ، ژنرال ، بش باجي لار،كه هركدام خواصي درماني ويژه اي رادارامي باشند. يكي براي رماتيسم خوب است يكي براي اعصاب يكي هم براي چشم .

تاظهر در استخر بوديم وبراي ناهار واستراحت به ويلا آمده وعصر مجدداتن به آب مي زديم.

شب پس از صرف شام در حالي كه چاي مي نوشيديم ،بچه ها تقاضاي نقل قصه نمودند.

آبجي فيروزه

-- آنا جان داستان شاه عباس بااون سه نفروتعريف كن كه هركدوم آرزويي داشتند. ، .

-- آنا جان داستان شاه عباس بااون سه نفروتعريف كن كه هركدوم آرزويي داشتند.

--- بله يكي بود يكي نبود ،پادشاهي بودبه نام شاه عباس كه همتون مي شناسين .

شاه عباس ،بعضي شبها لباس مبدل مي پوشيدو مي رفت ميون مردم تاخودش مستقيم درجريان امور ، قراربگيره .

يك روز كه توي قهوه حونه نشسته بود مي بينه سه تامرد در تخت بغلي دارن صحبت مي كنند .توجهش به اونا جلب مي شه

.يكي ازاونا مي گه :

-- شاه عباس ،شاه عباس باشه ،منو صدا كنه به دربار.حوض بلورشو پراز حليم كنه روشم كره ودار چين وعسل بريزه .يك قاشق بده دستم بگه بيا بخور .تازه يك جلادم بالا سرم بذاره كه ا اگه نخوردم،همون جا سراز بدنم جداكنه.ازبس كه حليم دوستدارم هرچي بخورم سير نمي شم

.: مرددوم :

-- اين هم شد آرزو ؟حليم ! من چي ميگم ؟ ميگم ، شاه عباس شاه عباس باشه ، سوگلي حرمشو بده به من بگه بيا اين مال تو .فرداصبحش هم منو بكشه .اين قدر كه زن من ساده وبي ر ريخته فحالم به هم مي خوره آرزومه كه بك بار فقط يك باربامجلل ترين زن شاه ، شبمو به روز برسونم بعداز اون هم ديگه آرزويي ندارم.

سومي :

-- چه آرزوهاي عجيبي ! من ميگم شاه عباس شاه عباس باشه ، سه تاكيسه طلا بده به من. بايكي از اون كيسه ها نامزدمو ميارم تو خونه ام وعروسي مي كنيم .بايكي ديگه ، خونه واسب مي خرم باكيسه سوم ،براي خودم يك سرمايه جور مي كنم وكاروكاسبي راه مي ندازم .

شاه عباس با شنيدن حرفاي اونا لبخند مي زنه وفرداش مامورارو مي فرسته تا اونا رو به دربار بيارن .همين كه اونا وارد مي شن وشاه ومي بينن ، مي فهمن همون درويش ديروزيه است ، اوني كه گفته بود شاه عباس سوگلي شو بده به من ،به مرز سكته مي رسه واشهد شو مي خونه.

شاه عباس مردارو مي بره كنار حوض بلور،كه قبلا تمام حليمهاي شهررو از حليم فروشا خريده وتوش ريخته بودند، عسل ودارچين وكره هم مي ريزن وقاشق ميدن به مرده بهش ميگن بخور يك جلاد گنده منده سبيل از بناگوش دررفته هم مي ايسته بالا سرش تادر صورت نحوردن سرش رو از بدن جداكنه

.مرده انقدر مي خوره كه ديگه داشته مي تر كيده .برمي گرده ميگه :

-- قبله عالم من ديگه دارم مي تركم .ت

وشهر خيلي ها هستنمد كه مثل من حليم دوست دارن ولي نمي تونند تهيه كنند چقدر خوب ميشه كه همه شونو صدا كني بيان هر كدوم يك كاسه ببرن ب بخورن.

شاه مي كه :

-- چطور شد پس تو كه ادعا كردي همه رو مي خوري پس چي شد ؟

مرده مي گه :

-- ببخشين قبله عالم غلط اضافي كردم

. شاه مي گه .باشه برو خودت تمام فقيرارو صدا كن بيان ازاين بخورن. اين مقدار پولم بگير هوس حليم كردي بازن وبچه ات بخر بخور.

ميره سراغ دومي .دومي مي گه :

-- قبله عالم من غلط كردم شكر خوردم .ببخشيد خيلي نامربوط حرف زدم .

شاه اشاره مي كنه يك سيني ميارن كه توش چهل تا تخم مرغ بوده هركدوم از اونارو به يك رنگ وشكل مخصوصي در آورده بودند.رومي كنه به مرد ومي گه :

-- زيباترين تخم مرغارو بردار .

مرده يكي از اونارو كه با رنگهاي طلايي ونقره اي رنگ شده بود ، بر ميداره.

ميگه :

-- خوب حالا پوست بكن وبخور. مرده پوست مي كنه ومي خوره

شاه مي گه :

-- چه مزه اي ميده ؟

مرده ميگه ،مزه تخم مرغ.

شاه ميگه:

خوب حالا بدشكل ترين شو بردار پوست بكن وبخور . مرده اطاعت مي كنه .

شاه مي پرسه :

-- طعمش چطوره ؟

ميگه هيچي همون تخم مرغه. شاه برمي گرده مي گه ببين زنا همشون مثل اين تخم مرغند ممكنه ظاهرشون باهم فرق داشته باشه ولي همشون يكي ان .توهم اگه دوست داري زنت آراسته باشه بيا اين پول وببر براش خرج كن .لباسهاي شيك ،لوازم آرايش بخر ببين از سوگلي منم زيباتر ميشه .

بعد ميره سراغ سومي وميگه بيا اين سه تا كيسه مال تو برووزندگيتو همون جوري كه دوست داري باهاش بساز.كه ايرادي توي آرزوهاي تونبود

قصه ما به سررسيد كلاغه به خونه اش نرسيد.

اواسط شهريورماه ، با ميني بوس به روستا رفتم .

ازسر جاده بايد پياده مي رفتم تا به تپه ماهور هايي رسيده واز آنها بالا رفته به سوي دره بنفشه ها ، سرازيري ملايمي را طي مي كردم .

با گذشتن از تپه ، دهكده با چشم اندازي فوق العاده زيبا ،نمايان شد.

سمت راست باغ بزرگي بود كه با فنس ، حصار كشي شده بود .

درابتدا ي آن درختان آلبالو قرارداشتند .ازتك و ت توك آْبالو هاي د رشت باقي مانده برروي بلندترين شاخه ها ، به خوبي معلوم بود كه چقدر پر بار بود ه اند .

بي اعتنا به پارس گوش خراش سگ نگهبان ، به راهم ادامه داده و به درختان سيب وگلابي بر مي خورم .

مردان برروي درختها گلابي هاي زرد ومعطررا چيده وزنان شليته پوش روستا ، آنهارادرپايين بادقت در صندوق ها وجعبه هاي چوبي ، مي چ ي چيد ند. صداي هاف هاف هاي پي در پي سگ ، ورود غريبه اي درده را به اطلاعشان رساند .

همگي متوجه من شده ومرا مي نگريستند كه سلام دادم .

--- سلام خانم .خوش اومدين مهمون كي هستين ؟

-- خدا قوت .مهمون نيستم .آموزگار جديدم.

زنها دست از كار كشيده ، نزديكترين دريچه راگشوده ومراداخل بردند.:

--- سلام خانوم مدير خيلي خيلي خوش آومدين صفا آوردين.

مردي كه ازهمه مسن تر بود ودرحال نوشيدن چاي هيزمي ، به كاركردن بقيه ،نظارت داشت :

-- خوش اومدين خانوم معلم بفرما يين (.به كنده درختي اشاره كرد كه برآن بنشينم ) -

- سلامت باشين عمو

روكرد به يكي از پسرها :

-- نايب بدوبرو كدخدا رو خبر كن .مشتلق هم بگيري ها يادت نره.

پسر جوان سوار بر اسبي به تاخت رفت .

پير مرد به زن جواني روكرد :

-- ابريشم پاشو يه چاي براي خانوم مدير بريز خسته شده پاشو بابا

ا بعد به دختري جوان حدود پانزده شانزده ساله دستورداد:

.آهاي درنا توهم برو چندتا از اين ميوه هارو براي خانوم مدير بشور.

-- چشم آقاجان .

-- زحمت نكشيد كاردارم بايد برم .

--چه زحمتي بفرما باباجان .نوش جان.

--خيلي ممنون .همه درختهاي باغتون سيب وگلابي وآلبالو هستند ؟

-- اين قسمت سيب وگلابي ان ،بالاتر گيلاس وآْلبالو .اون طرف باغ سمت راست ، درختان « به » قراردارندكه توپاييز مي رسند.

-- خدابركت بده .

-- الهي آمين .خدابه كارهمه خيروبركت بده وبه شما هم كه زحمت كشيدين وبه دره بنفشه ها صفا دادين ، سلامتي بده.

-- ممنون عمو جان. ابريشم پرسيد: -- نگفتين از كجا تشريف آوردين ؟ -- از اردبيل ميام . اين باردرنا كه باديدن او بي اختيار ياد افسون مي افتادم ،پرسيد: -- همين جا مي خواين

بمونين ؟

-- نه صبح ها با ميني بوس ميام وعصراهم باهمون بر مي گردم .

-- خوب مثل اينكه كدخداهم رسيد:

كدخدا پيرمردي تروتميزكه كت وشلوار سرمه اي رنگي پوشيده وكلاه شاپويي به همان رنگ نيز برسر گذاشته بود ،از وانت نيساني پياده شد ه وجواب سلام جمع راداد.

-- سلام سلام خداقوت .سلام خانوم مدير خيلي خوش اومدين صفا آوردين.

--خيلي ممنون حاج آقا.

ابريشم ليواني چاي هيزمي هم به دست كدخداداد. پس از نوشيدن چاي از جابرخاسته وازم خواست تا رسيدن به مدرسه مراهمراهي كند.سوار وانت شديم .

-- ماشا ءالله روستاي بزرگي دارين .پياده خيلي طول مي كشه تا ادم برسه

. -- بله .چون سرازيريه ،ميني بوساي بيرون تو روستا نميان .اينجاهم فقط من ماشين دارم وپسر صاحب باغ اولي .ها اينم بگم يه آقاي دكترهم داريم ، اونم ماشين داره .

-- پس مردم براي رفت وامد داخل روستا چكار مي كنند؟

-- يك عده كه اسب دارن بااون ميرن وميان .عده اي هم سواربرالاغشون رفت وآمد مي كنند.بفرمايين اين هم مدرسه.

داخل حياط ساختماني با دو اتاق قرارداشت .اتاق سمت راست كه بزرگتر بود كلاس واتاق سمت چپي ،دفتر مدرسه بود

. به محض اينكه دركلاس راباز كردم ،بوي تغفن شديدي به مشام رسيد.

-- واي اين بوي چيه ؟

-- بوي لاشه جونوره .

درحال كه بينيم رو گرفته بودم به جست وجوي منبع تعفن ، پرداختم .

كدخدا اززير بخاري موش باد كرده اي را در آورد .

پنجره هارا ( كه شيشه شان شكسته ومقوا به جايش گذاشته بودند )،گشودم .درراهم باز گذاشتم.

يك نگاه كلي به داخل نمودم .اوضاع از اوني كه انتظار داشتم ، بغرنج تر بود. ميز نيمكت ها لق يا شكسته وازشدت كثيفي كبره بسته بودند.روي ديوارها وسقف هم تار عنكبوت بسته بود.

-- خوب خانوم مديرچه طوره ؟پسنديدين ؟

-- چي بگم ؟ قبل از هر چيز يه نظافت كلي مي خواد.بعداز شست وشو بايد دروپنجره و ديوارها ، همين طور ميزونيمكت ها رنگ بخورن .شيشه برهم بايد بياريم شيشه بندازيم.

-- خوب پول همه اينا رو از كجا بايد بياريم ؟

-- من وسايلو مي خرم بعد بااداره حساب ميكنم. شما فقط چهار پنج تا جوون كاري وزبروزرنگ دراختيارمن بذارين .

-- اي به چشم .جوون ها هنوز راهي شهر نشدن براي كار .مي فرستم بيان .ازكي شروع مي كنين ؟

-- ازهمين فردا.

-- خيلي هم خوبه .فعلا بارندگي نيست ،زود خشك ميشه.

عصرقبل از رفتن به خانه ، باراهنمايي خود رنگ فروش چند كيلورنگ سفيد ،چندكيلوسبز وروغن جلا وتينرو بتونه و.... راخريداري كردم.

چون وسايلم زياد بود از افشين خواهش كردم با اتومبيلش مراببرد.

بارسيدن به روستا ومشاهده چشم انداز آنجا لب به تحسين گشود :

-- به به عجب هوايي ! چه منظره قشنگي !

--آره واقعا زيباست.

-- پول اين وسايلو از جيب خودت دادي ؟

-- آره ديگه كدخدا همون اولش نشون داد كه دست به جيب نمي بره . منم گفتم خودم مي خرم ازاداره مي گيرم .

-- حالا اداره ميده ؟

--نمي دونم با آقاي مقدم صحبت كنم ببينم چي ميشه .

-- فاكتور گرفتي ؟ -

---نه.

-- حتما بر از فروشنده فاكتور بگير .اگه اون نباشه پولي به دستت نمي رسه.

-- خوب شد گفتي ! راستي از اون همسايه تون چه خبر ؟

-- كدوم همسايه عمه كوچولو ؟

-- همون دختره ديگه مهناز ؟

-- هيچي باحرفاي اون روز شما ،رفتم ته وتوي قضيه رو درآـوردم .ديدم تنها كسي كه ازسوابق درخشان خانوم بي خبره ،حافظ شيرازيه. همه به بدي ازش ياد مي كردند.

--خوب حرفي هم بهش زدي ؟

-- آره گفتم بهتره فراموشم كنه .من اهل دوستي واين چيزا نيستم .برگشته ميگه ،منم نيستم بيا ازدواج كنيم .همينم مونده بود كه بااون عروسي كنم.آب پاكي رو ريختم رودستش وبهش گفتم مارا به خير وشمارا به سلامت.

- خوب كردي .يكي از معصومين فرموده : بپرهيزيد از خضراء دمن . وقتي معناشو مي پرسند مي فرمان :سبزه ياگلي كه درميان زباله ها روييده.زنان زيبايي كه از جاي بدي هستندو ناپاكند

. اهان رسيديم .دستت درد نكنه خيلي به زحمت افتادي .

-- چه زحمتي ؟ عمه كوچولوم خانوم معلم شده .خيلي خوشحالم.هم به خاطر خودت هم به خاطر آناجان.

-- خيلي ممنون.ان شاء الله داماديت . -

-سلام خانوم مدير

. -سلام

-- آقا شوهرتونن ؟

-- نه كدخدا .آقاي محمدي برادرزاده ام هستن .آقا افشين فايشونم كدخدان.

--سلام خوش اومدين -

- مي خواي بمونم تاكارت تموم بشه باهم برگرديم ؟

-- نه توبه كارت برس .من تاعصر اين جا هستم.

كدخدا از پسرها خواست تاوسايل را خارج كنند.

چهار نوجوان پسر همراه با سه تا دختر، براي كمك آمده بودند.

پس از رفتن افشين ، ابتدا ميزونيمكت هارا به حياط برديم.

دخترها با جارو به جان كلاس افتاده ،زباله هارا جمع آوري كردند

.پسرها چهار پايه ها را آورده با مهارت ،به درست كردن مل وبتونه مشغول شدند. وسه تايي كل ديوار همچنين تخته كلاس را ، با بتونه ا صا فكاري كردند

.رنگ مغز پسته اي روشن را با اندازه هايي كه رنگ فروش داده بود ،باتركيب سفيد وكمي سبز ،درسطلي آماده نموده براي نقاش هاي جوان بردم .

كلاس ودفتر دوبار آستر خورد ورنگ نهايي ماند براي فردا.

صداي اذان از مسجد روستا به گوش رسيد.وضوء گرفته نمازم را درگوشه اي از حياط خواندم .

كارگرها براي خوردن ناهار يك ساعتي وقت خواستند.فرصت خوبي بود تا دراين فاصله خودم هم خستگي در كنم

.بارفتن بچه ها لقمه نان وپنيرم رادر آورده ومشغول خوردن شدم

.پسر ها كه رسيدند ،ازشان خواستم تا ميز ونيمكت هاي لق وشكسته را با ميخ ، محكم كنند. بعداز تعميرشان ،نوبت به رنگ زدن رسيد.

همه مراحل بتونه زدن وآستر كشيدن ،برروي آنها و تخته كلاس هم اجرا شد.

در آخر اندازه شيشه هارا گرفتم .

روزبعد در حالي كه شيشه بر ، مشغول انداختن شسشه هابر پنجره بود ،پسرهاهم بازدن رنگ سبز يشمي به در وتخته وميزونيمكت ها ،كارراتكميل نمودند

.بابرداشته شدن مقواها وتابش شديد نوربه داخل ،يادم افتاد كه پرده هم لازم داريم

. مدرسه بسيار تميزو شيك شده بودوآماده پذيرايي از نونهالان بااستعداد روستا.

آناجان بااصرارزيادمن ونيز اطمينان ازداشتن حقوق ماهانه ، بالاخره دست از خياطي كشيد.

مهرماه آمدو كارمن به طور رسمي شروع شد. صبح بعداز نماز ،صبحانه را اماده كرده ولقمه اي هم نان وپنير دركيفم گذاشتم.

گيسوانم راكه بلنديشان تاران پايم رسيده بود ، شانه زده و د دوگيس بافتم بامشاهده بيرون افتادنشان از مقنعه ، باز كرده يكي ا زعقب بافته ودربالا به صورت گوجه با سنجاق سر محكم كردم.

مقنعه سرمه اي صورت بيضي شكلم را گرد نشان داده وسفيدي پوستم را هرچه بيشتر به چشم مي آورد

.بسم الله گويان خانه راترك كرده وطبق عادتي كه مادرم به ما داده بود ،هنگام خروج از منزل آيت الكرسي خواندم.

ميني بوس چند ده بالاتر مي رفت وتنها مسافر دره بنفشه ها من بودم .

ازجاده خاكي به تپه ماهورهارسيده وازآن بالارفته وبعدآرام به سوي دهكده سرازير شدم..مه شيري رنگي برفراز آبادي قرارداشت.ازدوردست صداي پرخروش ريزش آب ، نشان از وجودآبشاري داشت كه پيچ درپيچ ازلابلاي سنگ هاي درشت تن كوبان ، مي رفت كه به رود خ انه ته دره بپيوندد.

محو تماشاي گلهاي زيباي خودرو بودم كه ناگهان دسته اي پروانه رنگي وشاپرك سفيد ،ازروي آنها به پرواز در آمدند

.صداي بع بع گوسفندها توجهم رابه خود جلب كرد .گله اي گوسفند چاق وپردنبه با بره ها درعلفزارمي چريدند.چوپان كوچك درحال دفن كوزه اي در زير تك درخت وسط راه ، بود كه به شدت كنجكاوم كرد.

پس از اتمام كارش دوان دوان خودرا به گله رساند كه مرا ديد:

-- سلام خانوم .شمابايد خانوم مدير جديد باشي ؟ درسته ؟

-- بله وتو كي هستي ؟

--من چوپان دهم اسمم گل مراده .

-- زنده باشي .چه گوسفندايي داري؟ما شا ءالله حسابي شنگولند.!

-- بله آخه ما اينجا دوتا دكترداريم .يكي دكتر آدماست .اسمش دكتر حسينيه. اون يكي هم كه بادكترحسيني رفيقندوباهم يك جا زندگي مي كنند ،دكتر حيووناس اسمش دكترراكعيه.

دكتر راكعي خيلي هواي حيووناروداره وآمپولايي مي زنه كه هيچ وقت مريض نشن

. -- خوب آقاي گل مراد كلاس چندمي ؟

-- من مدرسه نرفتم خانوم مدير!

-- چرا ؟

-- آخه مرد خونه منم اگه برم مدرسه كي مراقب دامها باشم ؟

-- پدرت فوت شده ؟

-- مرده .چند سال پيش تو جاده يكي زد بهش ودررفت .ازهمون موقع منم به كمك ننه ام اومدم .

-- مادرت چي كار مي كنه ؟

-- يك تكه زمين داريم كه مادرم با كارروي اون ، غذا مونو در مياره .يك خواهر وبرادرهم دارم كه اونا ميان مدرسه -

- آفرين به تو كه اين قدر باغيرتي .اگه دوست داشته باشي ،كمكت مي كنم درس بخوني وباسوادبشي .

--ميشه خانوم مدير ؟

-- چراكه نه ؟ باخواهر برادرت هماهنگ مي كنم ، توخونه درس مي خوني آخر سال هم ازت امتحان مي كيرم مثل بقيه بچه ها.

ناگهان دنبال بره بازيگوشي كه از گله جدا افتاده بود رفت وسريع برش گرداند: -

- خانوم مدير من آرزومه كه يه روزي مثل دكتر راكعي ،بتونم حيوونارو دوادرمون كنم .به نظر شما مي تونم ؟ -

- با.توكل به خدا شروع شروع كن .مطمئن ياش خداهم بنده هاي تلاشگرش رو تنها نميذاره.

چوپان نو جوان از شدت خوشحالي مانند ديگر روستاييان ،چهره اش به رنگ انار در آمد : -

- خيلي ممنون امروز خيلي روز خوبي بود كه شماروديدم.خداحافظ.

-- خداحافظ.

- آهان راستي يه سوال دالشتم ازت

.اون كوزه چي بود كه زير درخت خاكش كردي ؟

- ناهار فردام بود .

--چطور ؟

-- ته كوزه خالي ، دوقاشق ماست ميزنم .بعد شيرميش رو روي اون مي دوشم .درشو محكم مي بندم مي كنم زير خاك .تا فردا ماست خيلي خوشمزه اي درست ميشه كه جاي شما خالي براي ناهار مي خورمش.

--خنده ام گرفت .پيش خودم چه فكرها كه نكرده بودم

نوش جان.

خداحافظي كردم ردم وبه راهم ادامه دادم كه اسبي باسوارش به من نزديك شد

: -- سلام خانوم مدير. برگشتم ديدم يكي از همان نوجوانانيه كه براي كمك آمده بودند مدرسه .:

--سلام . ازروي مركبش پايين آمده وروبه من :

-- بفرمايين خانوم مدير راه دراز ه وپر شيب .خسته مي شين .بفرمايين سوارشين .

-- خيلي ممنون .ولي من سواركاري بلد نيستم.

-- بلد شدن نمي خواد افسارش دست منه .كاري باهاتون نداره .

بااصرارهاي پسرك ، وسوسه به جانم افتاد.باترس ولرز چادرم را جمع نموده روي زين نشستم .چون مسير سرپاييني بود ، حركت اسب ،مرتب شتاب مي گرفت .گويا پسرك متوجه ترسم شد:

--نترسين .جيران (اسبو مي گم ).دختر خوبيه .اصلاچموش نيست .

درسكوت مي رفتيم كه اسمش اپرسيدم :

-- داريوشم .

-- آقاداريوش كارت چيه ؟

- ماهمگي فصل كشت وكار،تو آبادي هستيم .بعداز اون ميريم شهر .منويكي دونفر ديگه نقاش ساختمانيم .دوسه نفري هم گچ كارند وبقيه كارگر ساختمان.

-- پس بگو چقد رتندو سريع وخوب كار كردين شما استاداين كارين

. همين طور كه از كنار خانه ها مي گذشتيم ، بوي نان داغ شامه مان راقلقلك مي داد.

رسيديم

.ازطريق داريوش به اهالي پيغام دادم براي ثبت نام بيايند.

زنها ي روستا يكي يكي براي نامنويسي مراجعه مي كردند.كه چشمم به ابريشم افتاد .درحالي كه دست پيرزني راگرفته بود ،داخل شد.:

-- سلام خانوم مدير .خوش اومدين .

-- سلام خيلي ممنون .

روبه پيرزن :

چه طور ي مادر جان ؟

- الحمدلله.سلام نگهدارت باشه .

--بريشم مگه توبچه مدرسه اي داري؟

-- نه خانوم مدير مادرشوهرمو مي بردم درمونگاه صدقدم بالاتراز اين جاست .گفتم سلامي هم به شما بدم .

-- به قول مادرشوهرت : سلام نگهدارت باشه.

-- قلب ننه مريضه ومرتب بايد دكتر ببيندش.قبل از اين كه آقاي دكتر بيان اين جا ،بدبخت بوديم .بامكافات دوادرمون مي كرديم .ولي حالاازوقي اون اومده ،همه راحت شديم .خداخيرش بده شباروهم توروستا مي مونه .يعني با دامپزشك روستا كه دوستشه ،همين جا باهم زندگي مي كنند.

-- صداي پيرزن درآند : -

- بسه ديگه بيا بريم خانوم مديرخسته اس .خداحافظ.

--خداحافظ.

خوب همه رفتند .به دفتر نگاه كردم :

ازهرپايه چندنفري اسم نوشتند كه مجموعا هفده نفر شدند.همه اين هفده نفر بايد در يك كلاس ،دركنارهم درس مي خواندند.دانش آموزان هر پايه رادر رديف خودنشاندم .يعني اولي ها دررديف اول .دومي ها دوم و....بايد فكري هم براي گل مراد مي كردم

.تدريس در هرپنج پايه ، كار سختي بود .مخصوصا اوايل مهر كه كلاس را چندان جدي نمي گرفتند. هروقت دلشان مي خواست مي امدند ،هروقت مي خواست مي رفتند.يك روز مي ديدم ،دخترك كلاس سومي ، برادر شير خوارش رابه پشت بسته ،وارد كلاس شد دربرابر پرسش من : -

- خانوم مدير ننه ام بايدرختارولب چشمه مي بردو مي شست ، كسي نبود مواظب داداشم باشه.

يا يك روز ديگر مي ديدم پسركي خوابش برده .

خلاصه اوضاع خنده داري شده بود .لازم ديدم جديت بيشتري به خرج دهم وگرنه مدرسه حكم خونه خاله رو پيدا مي كرد.

شيوه جديد بهتر جوابداد. ب

چه ها باحواسي جمع درس مي خواندند.

يك روز موقع تعطيلي مدرسه يكي ازدختر بچه ها دراثر هول دادن در حياط زمين خورد.دخترك چنان جيغ ودادي راه انداخت كه ترسيدم ،مبادا دچار دررفتگي يا شكستگي شده باشد .

.بادوتكه چوب كه از آن به عنوان آتل ، استفاده كردم پاهايش رابسته وسريع به درمانگاه نزديك مدرسه رساندم.

دخترجواني كه روپوش سفيدي پوشيده بود،بااخم وتخم ،جلو آمده وبا تكبر، ماجراراپرسيد.ضمن معرفي خودم ،ماجرارابرايش شرح دادم .احساس كردم نگاههاي خصمانه اي به من مي اندازد.باهمان حالت متفرعنانه اش به ميان حرفم دويد:

-- خيله خوب .لازم نكرده قصه تعريف كني .همين جاباش تادكترو خبركنم.

بچه ها بعداز رفتن اوروبه من كردند :

-- خانوم اين اسمش رخساره س .دختر كدخدا س.تاكلاس پنجم خونده ولي اومده پيش دكترازش دكتري يادبگيره تا در آينده اونم دكتر بشه.

از حرفهاي كودكانه شان خنده ام گرفت .ولبخندي زدم كه پزشكي جوان روپوش برتن ،واردشد:

--سلام سلام چي شده ؟

-- سلام آقاي دكتر .من اموزگار اين بچه هاهستم .اين دختر كوچولو زمين خورده تومدرسه يراي همين مزاحمتون شديم .

-- خواهش مي كنم .خوب خانوم كوچولو ،كجاي پات درد مي كنه ؟

- دخترك كه اين بار علاوه بر درد ،ازترسش هم داشت گريه مي كرد ،به ساق پايش اشاره نمود .:

- اينجا آقاي دكتر .

--خوب ببينم : آها .اين آتل هارو شما بستين ؟

-- بله

. --بسيار كار هوشمندانه اي كردين .كاملا مشخصه كه دوره ء اين كاررو ديدين .درست نمي گم ؟ -

- بله .مدركشودارم.

پزشك به دقت پاهاي كودك را مورد معاينه قرارداد :

-- خوب خانوم ...

-- محمدي هستم .

-- بله خانم محمدي .خوشبختانه آسيب جدي نديده .دردش هم به خاطر ضرب ديد گيه .يك پماد ميدم روزي سه بار بمالند يك بسته قرص هم ميدم كه در صورت ادامه درد ، هرشش ساعت يه دونه همراه با يه ليوان آب مي خوره .چون پوستش دچار خراشيدگي شده يه آمپول كزاز مي گيره كه زحمت تزريقش باشما.

-- آقاي دكتر ؟

-- بله ؟ -

- چقدربايد تقديم كنم ؟

دختر سفيدپوش ،خوشحال از اين كه حرف جديدي پيدا كرده ، عشوه گرانه :

--اين چيزارو كه از آقاي دكتر نمي پرسن .! بيا اينجا من بهت بگم . وآرام ولي جوري كه من بشنوم زير لب اداي مرادر آورد :

-- انگار اومدن بقالي ! چقدر تقديمتون كنم ! دكتر كه از حركات اوشرمنده شده بود ، عذرخواهانه به من نگريسته وبا تندي به دختر:

-- رخساره .خجالت بكش .اين چه طرز حرف زدنه ؟ ايشون معلم روستا هستند. سريع از خانم عذرخواهي كن. رخساره كه از عصبانيت ، رنگ سبزه اش به كبودي متمايل شده بود ، چشم غليظي گفت وبدون پوزش ، خارج شد .درحين رفتن باخود غرغر مي كرداز رفتارهايش به خوبي معلوم بود كه خوابهايي براي طبيب جوان ديده .دردل به خوش خيالي اش خنده ام گرفت. -

-ببخشين .دختر يكي يه دونه كدخداست .فكر مي كنه اون پرنسسه بقيه هم رعاياش هستن.

-- خواهش مي كنم .عيبي نداره

. - ضمنا از آشنايي باشما خيلي خوشحال شدم .خانم محمدي.

-- همچنين واگه اجازه بدين مرخص شيم .خداحافظ.

--خداحافظ .وبه اميدديدار.

با شنيدن جمله آخرش ،حواسم به او معطوف شد ودريك نگاه علاوه برداشتن ادب وفروتني ، متوجه برازندگي ظاهريش نيز شدم

.دخترك مصدوم رابه كمك دوستانش ،تحويل خانه شان دا دادم.وپس از جداشدن از بچه ها ، به سوي سرجاده به راه افتادم ، كه پسرك نقاش بااسبش رسيده براي سوارشدن ،تعارف كرد.من كه ترسم تاحدودي ريخته بود ، اين بار با خيال راحت تري برروي جيران (اسب) نشستم.

--آقا داريوش ،جيران اسب خودته ؟

-- مال پدرمه هموني كه باغ سيب وگلابي داشت .ازمن وابريشم هم خواسته كه توي رفت وآمد به ياريتون بياييم .

-- ابريشم خواهرته ؟

-- نه خانوم مدير .زن داداشمه .دوتاهم بچه كوچك داره

.خوب بفرمايين رسيديم .فردا صبح ابريشم منتظرتون مي مونه .

اسب سواري به ويژه درسطح شيب دار ،بسيار هيجان انگيز بود.دلم مي خواست بتوانم به تنهايي از پس آن برايم.

زمين خوردن دخترك مصدوم ، وقت زيادي گرفت .ناهارم را نخورده بودم .درميني بوس كه نشستم ،يواشكي زير چادرم به خوردن لقمه ام مشغول شدم

.بي اختيار چشمانم بسته شده بود كه با فريا د« اردبيل » گفتن راننده ،بيدارشدم .ب

ه خانه كه رسيدم ، ص عظمت خاله و صفورا خاله مثل اغلب اوقات ، درخانه با آنا جان نشسته بودند و چاي مي نوشيدند.سلام دادم

.باگرمي جوابم رادادند.خاله صفوراي هميشه ساكت ،باخوشحالي روبه م من :

-- به به خانوم معلم .ماشا ءالله .هزار الله اكبر .چشم بددور.حلالت باشه شيري كه خوردي .

-- چي شده خاله خوشحالين ؟خير باشه .خبري شده ؟

-- بله يك خبر خيلي خوب .پسرم وزن وبچه اش دارن ميان چند وقتي اين جا بمونند.

-- خوب خداروشكر .نگفتم ؟ يوسف گمگشته باز آيد به كنعان غم مخور ؟

-- آره قربونت برم هميشه دربرابر گريه هاي من ،اينو مي گفتي .ولي مي ترسيدم بميرم وجگر گوشه امو نبينم .

تونميدوني ولي مادرت ديده من چطوري توجووني ،دست تنها يه دونه بچه مواز آ ب وگل در آوردم .

خواستگاراي زيادي داشتم از جاهاي خوب .مادرت شا هده همه رو به خاطر همين يه دونه پسرم ردكردم وآخرسرم منو گذاشت ورفت .

بعداز اين حرف ها ،پيرزن ريزه ميزه غمديده ،زد زير گريه

.عظمت خاله (كه هيكلي چون اسمش ، باعظمت داشت ) وما نند هميشه درحال خوردن تنقلات بود ، د ،باديدن اشكهاي او زد زير خنده :

-- بيا يه روز اين بدبختو خوشحال د يديم .اگه گذاشت ؟اخه الان بايد بخندي تو.جگر گوشه ات داره بعداز سالها مياد.

آناجان :

--عظمت سريه سرش نذار .اذيت نكن بنده خدارو .توخودت بچه هات كنارتن روز به روز باد مي كني.خبراز دل سوخته اين بيچاره نداري .

-- چراندارم ؟ مگه مينا تنها دخترم توغربت نيست ؟ دلم تنگ نمي شه ؟

صفورا خاله :

-- فرق داره قربونت برم .مينا جان توهمين مملكته سالي يكي دوبار همديگه رو مي بينين .تازه پسرات همه اينجان مي بينيشون .ولي من... دوباره زد زير گريه.همگي از گريه هاي پرسوز پيرزن ،متاثر شديم .روبه مادرم كرد :

-- اون قصه چي بودمي گفتي ؟ جواب خوبي بديه .اونوتعريف كن

. آنا جان :

-- خداوند متعال درسوره مباركه « الرحمن » مي فرمايد : هل جزاء الاحسان الاالاحسان ؟ يعني آيا جواب خوبي به جز خوبيه ؟

يكي نبود يكي نبود زير گنبد كبود غيراز خدا هيچ كس نبود.مردي بود ماهيگير .از صبح تورش رو مينداخت توي دريا وماهي صيد مي كرد .ماهي هارودر بازار مي فروخت و زندگي شو مي چرخوند.

يك روز هر چي تور ميندازه ، هيچي دراون نمياد.تابالاخره از جاي دورتري تور روپهن ميكنه .مي بينه ا. مثل اين كه سنگين شد ؟

باشادي تورو جمع كرده مي ينه يك كوزه افتاده تودام. تعجب زده ،دركوزه روباز مي كنه كه يك دود بلندي از اون بلند ميشه وبعد يك غول گنده ازتوي اون در مياد . مي پرسه توكي هستي ؟

غوله ميگه :

-- من غولم چندين هزار ساله كه اين توهستم .ونذر مي كردم هركي منو نجاتم بده ،در خدمتش دربيام واونو به آرزوهاش برسونم .ولي نذرم قبول نمي شد. همي امروز به خودم گفتم هركسي نجاتم بده ،مي كشمش. تااين عهدو كردم تومنو ازتوي كوزه در آوردي .

حالاهم من بايد نذرمو ادا كنم وتورو بكشم .

صيا دميگه :

-- من تورو نجات دادم تومي خواي منو بكشي ؟ اين انصافه ؟ آيا جواب خوبي بديه ؟

غول ميگه :

همينه كه هست .حاضرشوبراي مردن

.مرده ميگه

» نه .بيا از چند نفر بپرسيم اگه اونا گفتن حرفتودرسته ،منم قبول مي كنم .بعد تومنو بكش.

باهمديگه را ه مي افتند ميرن ميرسن به يك درخت

.ديو ميگه : ب

يااز اين درخت بپرس.

ماهيگير به درخته ميگه :

-- اي درخت توبگو آيا جواب خوبي بديه ؟

درخته ميگه :

-- معلومه كه جواب خوبي بديه .آدما ميان زير سايه من مي شينن ، خنك مي شن ،صفا مي كنن .اگه ميوه داشته باشم مي خورن ولي درعوض منو اذيتم مي كنن. شاخ وبرگامو مي شكنن كنار تنه من آـيش روشن مي كنن .خلاصه جواب خوبي منو بابدي ميدن.

ع.له گفت ديدي درخت هم حرف منو تائيد كرد.بيا بكشمت

. صياد ميگه :

نه بيااز چندنفر ديگه هم بپرسيم .ميرن ميرسن به رود خونه .ازاونم سوال مي كنن. رودخونه هم دلش ازدست آدما پربود.

ميگه :

-- آره خوب جواب خوبي بديه .منوببينين .به ادما آب مي رسونم از اون آب گوارا مي نوشند، تن خسته شونو به من مي زنند وكيف مي كنند.ولي آخرش چي ؟ هرچي آشغال ورباله دارن مي ريزن تو من وكثيفم مي كنن.پس مي بيني كه جواب خوبي بديه

.خلاصه به چندنفرديگه يا موجودديگه برمي خورن ،همه از دست آدما شاكي بودن .براي همين جواب مي دادن كه بله سزاي خوبي بديه .صيادبدبخت كه ديگه نوميد شده بود ،مياد براي مرگ آماده بشه كه مي بينه يك روباهي داره مياد

.به غوله ميگه :

--بذاراز روباه هم بپرسيم .

ديو مي گه :

-- ازاين همه موجود پرسيديم روباه هم روش .بپرس

. ماهيگير به روباه ميگه : -

- روباه توبگو آيا جواب خوبي بديه ؟

روباه كه دانا بود مي فهمه كه يه جاي كار مي لنگه .براي همين مي پرسه :

-- اول بايد بدونم براي چي سوال مي كني ؟

مردتمام جريانو براش شرح ميده .روباه قه قه مي زنه زير خنده وميگه :

-- فكر مي كنين باورم مي شه ؟ شمادوتا دست به يكي كردين و منو دست انداختين .مگه مي شه غول به اين بزرگي تو كوزه اي به اين كوچكي جا بشه ؟

.ه صيادميگه نه به خدا .غول هم قسم مي خوره كه نه .دروغ نيست داستان همونيه كه صياد گفت .

روباهه:

-- اگه راست ميگي يك بار برو اين تو تامن باورم بشه بعد جوابتونو بدم .

غوله قبول مي كنه .داخل كوزه ميره .به محض رفتن ،روباه سريع در كوزه رو ميذاره وروبه مرد ميگه :

-- درسته ه جواب خوبي بدي نيست ،ولي آدم بايد زيرك باشه واز عقلش هم استفاده كنه .

خلاصه همگي در شادي صفورا خاله شريك شديم

.پيرزن بيچاره ،بعداز يك عمر چشم انتظاري بالاخره فرزندش را مي ديد.

روزبعد كه از ميني بوس پياده شدم ، ابريشم را سواربر اسب منتظر خودديدم . به محض اين كه چشمش به من افتاد ،از روي جيران پايين امد :

--سلام خانوم مدير. بفرمايين سوارشين .

-- سلام ابريشم جان .تو بنشين من پشت سر تو سوار مي شم.

-- باشه . درطول راه از زيرو بم ها وقلق هاي سواري مي گفت :

-- خانوم مدير اگه به حرفاي من توجه كنين ،خودتون تنهايي مي تونين از جيران سواري بگيرين.

ازتصور سواركاري ،به وجد آمدم. اصولا هرچيزي كه بر ايم جالب وبه درد بخور به نظر مي رسيد ، مرابه فكر آموختنش مي انداخت

. ابريشم :

--تاهوا خوبه بااسب مياييم وميريم .ولي روي زمين لغزنده اونم تواين جا ، اسب سواري خطر ناكه .اون موقع چكار مي كنين ؟

-- خدابزرگه يه فكري به حالش مي كنم .

-- خانوم مدير تا عصر كه برسين به شهر ، ناهار نمي خورين ؟

-- چرا از خونه با خودم لقمه ميارم .تاگرسنه نمونم.

-- تروخدااگه يه وقت غذانداشتين ،تعارف نكنين ها ما روستايي هستيم .نان وپنير هميشه داريم .اگه قابل بدونين .

-- خدابركت به نونتون بده.چشم اگه يادم رفت چيزي بيارم ، ميام خونه شما .

-- ميگم اين راه واومدن ،رفتن واقعا سخته .اگه يه وقت نصف شبي يكي حالش بدشد چي ميشه ؟

--دكتر هميشه اينجاست .

-- نه.مثلا يي خواست زايمان كنه يا نياز به عمل جراحي باشه چي ؟ كه حتما بايد برن شهر؟

-- براي زايمان ،ننه زليخا هست .اون همه زناي ده رو مي زائونه.براي رفتن به شهر هم ماشين كدخداوپدر شوهرمن هست .

بارها شده كه اون يا يكي از پسر هاش ، اهالي رو براي كارمهمي به شهر رسوندن.

-- قدم سرچشمامون ميذارين . -- راستي ابريشم از كارت نموني ميايي دنبال م

--نه خانوم مدير ،شماروكه رسوندم ميرم سرزمين تومزرعه

. - تومزرعه تون چي كاشتين ؟

-- چغندر قندو سيب زميني ازهمه بيشتره .ولي پيازو وپامادور( گوجه فرنگي ) وكد وخورشتي وكدو حلوايي هم كاشتيم .

-- خوب رسيديم .دستت درد نكنه يك بار ميام از نزديك مزرعه تونو ببينم .ماتوحياط خونه مون سبزي وپامادور وكدو داريم .خيلي دوست دارم چيزاي ديگري روهم ببينم .

-- ختما يك روز بيا يين .خداحافظ .

--خداحافظ. -- راستي ابريشم :

-- بله خانوم مدير .

-- نگفتي توبه من سواركاري ياد ميدي من به جاش چي كار كنم برات ؟

- شماهم به من سواد ياد بدين . سه كلاس خوندم .خوندن نوشتن بلدم. ولي دلم مي خواد بيشتر بدونم تا.فرداكه بچه هام بزرگ شدن ، خودم بتونم كمكشون كنم .

-- باشه برنامه ميذارم برات سوم وچهارمو يادت ميدم بعد تو ميري اداره به صورت متفرقه امتحان ميدي . خوب ديگه برو ديرت شد.

-- الهي خيرببينين.

زنگ تفريح ، دكتر حسيني بايك كيف و گوشي پزشكي به مدرسه آمد

. سريع چادرم راسركردم :

--سلام دكتر .خوش اومدين .

-- سلام خانوم محمدي .صبحتون به خير .چقدرمدرسه تغيير كرده ؟ قبلا شبيه آغل گوسفندابود!

--عاقبتتون به خير.به كمك جووناي همين جا تميزش كرديم .فرمايشي داشتين ؟

-- عرضي نيست ازسالها قبل ،هرچند وقت يك بار بچه هاي مدرسه رو معاينه مي كنم . امسال هم البته اگه شما اچازه بدين خواستم همين كارو انجام بدم .

-- خواهش مي كنم. چه كمكي از دستم بر مياد ؟

نگاهي طولاني بهم انداخت : -

- شماهمه وجودتون كمكه . -

- وقتي نگاه پرسشگرانه ام راديد ،چشمانش رامتوجه بچه هاكرد :

-- ممنون ميشم يكي يكي بفرستين تودفتر تاويزيت بشن . -

- چشم آقاي دكتر .

حواسم رفت پيش دانش آموزان وديدم بعضي ها گريه مي كنند.

--- مثل اين كه بچه هاي كوچكتر ازديدنتون ترسيدن .اجازه ميدين آرومشون كنم ؟ -

- بله خواهش مي كنم. درحالي كه ازتوي فلاسك ،چاي كمرنگي برايش مي ريختم :

-- ببخشيد امكانات اين جا همين قدره .

-- خواهش مي كنم .( دوباره نگاهي عميق بهم انداخت ) :

هرچه از دوست رسد نيكوست

. به بچه ها توضيح دادم كه آمپولي در كار نيست .فقط معاينه ميشن

. آن روزدكتر ضمن ديدن بچه ها ، ازمن هم خواست تا ويزيت شوم كه باتوجه به نداشتن مشكل دراين زمينه ، قبول نكردم.

توجه دكتر جوان شكم را برانگيخته بود.يعني ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ازفكرش بيرون آمدم .

باتمام شدن وقت مدرسه ، شاگردان را به بيرون هدايت كرده وبايرداشتن وسايلم ، به سوي شهر حركت ك نمودم.كه ابريشم را افسار به دست ديدم :

-- سلام خانوم مدير .خسته نباشين .

-- سلام عزيزم توهم خسته نباشي

قبراق چادرم را جمع كرده با احتياط به كمك زن جوان سوار شدم

.ابريشم ريزه كاري هايي راتذكر مي داد واز سوار كاري من ابراز رضايت مي نمود.

--سر زمين كارت تموم شد ؟

--بله ديگه .الان هم ميرم خونه . -

- گفتي بچه كوچك داري كي از اونا مراقبت مي كنه ؟

- مادرشوهرم .

يك جا كه اسب سرعت گرفت ، بي اختيار جيغي كشيده به دنبالش به خنده افتادم .

-- واي چه كيفي داره ازرانندگي با اتومبيل هم هيجان انگيز تره !

-- مگه بلدين ماشن برونين ؟

-- بله گواهينامه گرفتم .

-- خوب پس اينم خيلي زود ياد مي گيرين .

-- خداكنه باكشيدن به موقع افسار ، سرعت اسب را كنترل مي كردم .اين قدر ذوق زده شده بودم كه متوجه نشدم يك اتومبيل ، به موازات ما از فاصله اي نسبتا دور ، در حركت است .

-- اه ! اين كه آقاي دكتره ! حتما داره ميره شهر وسايل بخره .

آه از نهادم برخاست .تمام مدتي كه من سواراسب بودم ومثل بچه ها ابراز شادي مي كردم ، دكتر مرا مي ديد .واي .

-- خوب خانوم مدير الان ميني بوس مياد .راستي تو اين گوني ، هيوا (به ) ست .محصول باغ خودمونه .مادرشوهرم براي شما فرستاده .

-- اين همه ؟

- هفت هشت تا بيشتر نيست مي خواست بيشتر بذاره من گفتم براتون سنگينه .چندتاديگه هم گذاشته فرداببرين .

-- نه ديگه همين زيادم هم هست .از طرف من تشكر كن .

ابريشم به تاخت رفت كه اتومبيل دكترنزديك شد:

-- خانوم محمدي ، من دارم ميرم اردبيل وبفرمايين شما روهم برسونم.

-- راضي به زحمتتون نيستم .خودم ميرم .

دست انداخت در كنارخودرابازكرد :

-- يعني اندازه يك ميني بوس هم نيستم .

ناچار درداخل نشستم :

-- اختيار دارين اين چه حرفيه قصد جسارت نداشتم

. -- مي دونم عزيزه خانوم .چه عطر خوشبويي زدين ! اسمش چيه ؟

-- عطر نزدم .ولي راست مي گين بوي خيلي خوبي پيچيده .

-- از شماست .قبلا نميومد.

ياد هيواها افتادم .ازگوني يه دونه برداشتم .چقدر درشت بود ! تقريبا انداره يك طالبي ،بزرگي داشت.

-- بوي ايناست .ابريشم برام آورده .بردارين لطفا .زياده.

-- ممنون براي منم ميارن .ولي نمي تونم بخورم دل درد مي گيرم .

-- ماهم خام نمي تونيم بخوريم .آنا جان مادرم باهاشون مربا مي پزه .

-- به به .خوردم خيلي لذيذه .

-- براتون ميارم .

-- بااينكه راضي به زحمتت نيستم ، ولي چون شما ميدين ، باخوشحالي مي پذيرم

. واي خدا اين جوان قصد جانم را كرده .! نگاه قلبم !داغون شدورفت .آخه دكترجان نمي گي من تا حالا توخط عشق وعاشقي نبودم يهو سنكوب مي كنم ؟ ببين چه با مهارتم دل مي بره -

- قابل نداره .فردا ميارم خدمتتون دكتر.

-- ميشه اين قدر بهم نگي دكتر ؟

--خوب چي بگم ؟ -

- اسمموبگو.اميررضا.

-- چشم آقاي اميررضا .فردا مرباتونو تحويل بگيرين .

-- اخ جون مرباي هيوا دست پخت عزيزه خانوم .خوب اينم اردبيل .كجاي شهرين ؟

-- نزديك عالي قاپو .ازسمت راست بپيچين درمياييم اونجا.

-- خوب .منطقه تونم كه تاريخيه .باسلاطين صفوي همسايه اين

. - بله رسيديم .ازتواين كوچه ها اتومبيل داخل نميره .همين جا زحمتوكم ميكنم.ببخشيد كه نمي تونم تعارفتون كنم. -

- اشكال نداره عزيزه خانوم .وقت بسياره .

وبالبخند شيريني خداحافظي كرده ،حركت نمود.

دستم رابر قلبم تا يك وقت بيرون نپره . اين پسر ازجانم چه ميخواد؟ واي چه تبسم شيريني هم داره ؟ چه اسم زيبايي ! اميررضا .مقدس وتك.:

--خدايا اگه اينا همش يك بازيه ،كمكم كن نذار ببازم .اگه قضيه جديه بازم كمك كن به هم برسيم .

به خانه كه رسيد م ،مهمون داشتيم .واي افسانه وافسون .برادرزاده هاي عزيزم به همراه مادرشون با صفورا خاله وعظمت خاله نشسته بودند.

-- سلام .دلم براتون يه ذره شده بود كجا بودين ؟

افسون از گردنم آويزان ماند:

-- عمه جونم ، مگه درس ميذاره ؟ توهم كه ديگه خانوم معلم شدي خونه نيستي .

مقنعه ام رو كه برداشتم ، افسانه سنجاق هارادر آوردوموهامو افشون كرد.

-- نيگا تورو خدا چقد بلندو خوشگله !

وبابرس به جان آنها افتاد.من كه از اين كار او آرامش مي گرفتم :

-- خوب توهم موهاتو كوتاه نكن بذار بلند شه.

--- نميشه بابا تامي رسه روي شونه هام ، موخوره مي زنه مجبورميشم ،مجبور ميشم بزنمشون.

زن داداش :

-- ازبس سشوار مي كشي ! آخرهم موخوره تا ريشه موهات مي رسه وكچلت مي كنه بدبخت مي شي !

آنا جان :

--- عزيزه اون گوني چي بود آوردي ؟

--هيواست آنا جان بذار بيارم .

تامن بجنبم بلند شم ، افسون كه مثل مادر (برخلاف خواهرش ) فرزوچابك بود ، وبه همان نسبت هم كنجكاو، هن وهن كنان گوني را پيش مادرم گذاشت .اوهم با ديدن هيواها وسرمست

از بوي خوشش ، به هريك از حضار دوعدد، داد:

-- بيا يين .نفري دوتا دونه مي رسه .

زن داداش :

-- باغت آباد باغبان ! توتمام عمرم هيوا به اين بزرگي ومعطري نديده بودم .دستت دردنكنه .

عظمت خاله :

-- ماهم نديديم .براي اين كه اينها رو صادر مي كنند سبزها و كرموهاشو ميدن به ما.

زن داداش :

- آنا

ا جان تو چي كار مي كني ،مرباي هيوات ،به رنگ ياقوت در مياد ؟ من يك بار درست كردم ، رنگش خوب شد نشد .

آنا جان :

-- همه مرباهارو بايد توظرف لعابي درست كني تا خوش رنگ بشن .مرباي هيواروهم بعد از پخته شدن دوساعتي روش دم كني بذار بمونه تاخوب قرمز بشه.

-- اون وقت براي اين كه كپك نزنه چي كار كنيم ؟

-- اگه شهد مربا خوب وبه اندازه غليظ بشه ، كپك نمي زنه .اگرهم زيادي غليظ شد ، شكرك مي زنه . قوام مربا خيلي مهمه .

افسانه كه هيواهارو بو ميكرد :

-- عزيزه اگه گفتي ياد چي افتادم ؟

-- ماهيگير وصيدبزرگش .

افسون :

-- من نشنيدم آناجان به من هم بگو .

آناجان اورا بغل زده وصورتش را بوسيد درحالي كه سرافسون روي دامنش قرارگرفته بود :

-- چشم قربونت برم .يكي بود يكي نبود. زير گنبد كبود غيراز خدا هيچ كس نبود .مردي بود صياد .يعني مي رفت دريا تورشو مي نداخت تو آب وماهي صيد مي كرد .

يك روز پادشاه با وزيرش هم دركنار ماهيگير بودند. هرچي مرد بيچاره تور مينداخت هيچي توش نمي اومد .شاه باديدن اين صحنه ميگه :

--اين بار توررو به شانس من پهن كن .

صياد همون كارو مي كنه .موقع كشيدن ، مي بينه ا!توره حسابي سنگين شده .دوروبري هاي پادشاه ميان كمك و توررو مي كشن بيرون كه مي بينن ،يك صندوق بزرگ مثل تابوت

افتاده تودام . در صندوق رو باز مي كنن كه مي بينن واي ! يك زن جووني رو كشتن واونم مرده ولي بدنش كاملا سرد نشده بود .شاه باديدن اين اوضاع ، در حالي كه دلش به شدت براي

جووني وزيبايي دختر سوخته بود ، روبه وزير مي گه :

-- سه روز مهلت داري تا قاتل اين زن رو پيدا كني در غير اين صورت خودتورو به جاي اون مي كشم .

وزير ميگه :

-- قبله عالم آخه معماي به اين پيچيدگي رو من چطور مي تونم ظرف سه روز حلش كنم ؟

-- من نميدونم چطوري ؟ فقط از تو قاتل رو ميخوام .يادت باشه تنها سه روز مهلت داري !

وزيرسه روز تمام تو همه محله ها پرس وجو مي كنه ولي هيچي دستگيرش نميشه . بازن وبچه اش خداحافظي مي كنه ك

-- مثلا ازكشته شدن يه بي گناه ناراحته ، خودش هم داره مرتكب همون جنايت ميشه ومنو بي گناه مي كشه.

همه شهر جمع مي شن كه چه خبره ؟ به همديگه مي گن كه يه زن جووني رو كشتند وچون وزيرنتونسته قاتل ذاونو پيدا كنه ، حالا شاه مي خواد وزيرروبكشه .

يك دفعه يك پيرمردي مياد تو ميدون وبه شاه ميگه توروخدا وزيررونكشين قاتل منم .منو بكشين .شاه مي پرسه مرد اين چه حرفيه جرا كشتي ؟

پيرمرد ميگه :

--- من پدر اون دخترم .دوسال اون مريض بود من ازش مراقبت مي كردم يك ساعت ازش غافل شدم اين بلا سرش اومد حالا توروحدا شمامنو بكشين كه دارم از عذاب وجدان ر

ميميرم.

همين طوركه باپيرمرد حرف مي زدند ،يك مرد جووني مياد وميگه :

-- اين مردو رها كنين من اون زنه رو كشتم .

پيرمرد ميگه :

--نه من كشتم .منوبكشين .

پادشاه تعجب مي كنه:

-- يعني چي ؟همه جا مردم تقصيرارو ميندازن گردن همديگه شما چرا اين جوري مي كنين ؟

پيرمرده ميگه :

-- اين مرد برادرزاده منه وپسر عموي دخترم .كه باهاش ازدواج كرده .دوساله كه دخترم مريض شده و اين جوون ميره سركاره پي روزي ،من ازش پرستاري مي كنم .يه ساعت غافل

شدم ديدم نيست گشتم ،جنازه خونينش رو پيداكردم.

جوون ميگه :

-- ديدين اون نكشته خودشم گفت كه كشته زنم رو پيداكرده .من كشتم

-- شاه مي گه براي چي كشتي ؟

-- دوسال مريض بودو آرام آرام داشت خوب مي شد .ازش پرسيدم دختر عمو چي دلت ميخواد برات بيارم ؟ برگشت گفت «هيوا» .شما مي دونين كه توشهرما هيوا پيدانمي شه.

رفتم سفر.سه تادونه براش پيداكردم وخريدم .آوردم دادم گذاشت كنار بالشش.منم رفتم به مغازه ام .تازه مغازه رو باز كرده بودم كه ديدم يك غلام تودستش هيوا ،داره مياد.

پيش خودم گفتم وا يعني تواين شهر هيوا بودو من اين همه براي خريدنش ، سختي كشيدم ؟ صدازدم :

--غلام غلام

--بله

-- اين هيواهارو ازكجا آوردي ؟

-- اينهارو معشوقه ام بهم داده .

-- تواين شهر كه اين ميوه پيدا نميشه .معشوقه ات از كجا آورده اينارو؟

-- معشوقه من مريضه دلش هيوا خواست ،شوهرش سه روز در سفر بودتاتونست سه تادونه از اينا روبخره دوتاش موند يكي رو به من داد.

باشنيدن خرفهاي غلام ونشوني هايي كه داد ،خونم به جوش اومد .چاقورو برداشتم زنمو كشتم گذاشتم توصندوق انداختم تودريا بعد ديدم پسرم گريه مي كنه .پرسيدم چرا گريه

مي كني ؟ گفت : -- هيواي مادرم تودستم بود مي خواستم بخورم يك غلامي اومد اونو از دستم قاپيد .گفتم هيواي منو بده .غلام گفت اركجا اوردي ؟ منم گفتم بابام سه روز توراه بود

براي مادرم كه مريضه ، سه تا آورده .يكي شو داده به من .

فهميدم كه غلام اون حرفارو اززبون بچه كشيده وبه من تحويل داده فهميدم كه زن بيچاره مو به ناحق كشتم .ديگه دارم دق مي كنم .عذابي دارم مي كشم كه فقط با مرگ ،تسكين پيدا مي

كنه

.حالا قاتل منم منوبكشين .

شاه كه به شدت تحت تاثير قرار گرفته بود رو مي كنه به وزير :

-- وزير ظرف سه روز بايد اون غلامو پيداكني !

وزيرميره جريانو براي خانواده اش تعريف مي كنه بعد.دختربچه شو بغل مي كنه مي بينه كنارش يه چيزي قلمبه شده .مي پرسه اين چيه ؟ دخترك ميگه :هيوا .مي پرسه از كجا آوردي ؟

ميگه غلاممون اونوداده به من.

وزيرو صدا مي كنه ميگه:

---. اين هيوارو از كجا اؤردي ؟

اونم جواب ميده كه ازدست بچه اي قاپيدم .وزيرعصباني ميشه وميگه بايد بيايي اينا رو پيش همه بگي . وخودش هم ماجراروبراي شاه تعريف مي كنه .بادونستن موضوع ،

غلام نابكاررو به دار مي زنند.

قصه ما به سررسيد كلاغه به خونه اش نرسيد.

روزبعدابريشم ، افساررا به دستم دادوخود درترك من نشست .پس ازرسيدن به مدرسه ، افساررا به دست گرفت وسر زمينشان رفت . تكاليف بچه هاراديدم ودرس جديد هر پايه ر

اتدريس شد .زنگ تفريح ، به بهانه گرفتن قرص رفتم پيش اميررضا ودرفاصله اي كه رخساره مشغول گرد گيري بود ، يواشكي شيشه مربا را به دكتر دادم .اميررضا باچشمكي تشكر كرده وشيشه را بوسيد.

روزبعدابريشم ، افساررا به دستم دادوخود درترك من نشست .

پس ازرسيدن به مدرسه ، افساررا به دست گرفت وسر زمينشان رفت

. تكاليف بچه هاراديدم ودرس جديد هر پايه ر اتدريس شد

.زنگ تفريح ، به بهانه گرفتن قرص رفتم پيش اميررضا ودرفاصله اي كه رخساره مشغول گرد گيري بود ، يواشكي شيشه مربا را به دكتر دادم .

اميررضا باچشمكي تشكر كرده وشيشه را بوسيد

درروزهاي آفتابي ،به خوبي اسب سواري مي كردم .جيران اسب آرام ابريشم هم بامن دوست شده بود

.هرروز قبل از سواري ،چند حبه قند بهش مي دادم .

ه هوا سرد شده بود وگاهي اوقات هم بارندگي مي شد. به دليل لغزنده شدن مسير ؛ با اين كه تازه راه افتاده بودم وسواركاري خيلي برام لذت بخش بود ، ازخير ش گذشتم وجاده تا مدرسه را پ پياده راه مي پيمودم

. حسابي خودم را با لباسهاي گرمي كه خودم با ماشين بافته بودم ،پوشانده وشال گردني راهم روي صورت تا زير چشمها مي بستم.

سگ باوفا وتنومند روستا (كه بادادن سوسيس ،توجهش رابه خود جلب كرده بودم ) ازابتدا ي راه تا خود مدرسه دنبالم مي آمد. وبه نوعي اسكورتم مي كرد

. مردان جوان وميان سال از روستا جهت كار ،به شهررفته وزنان هم به خاطر سرما به ندرت بيرون مي آمدند.

خزان بانفس سردش ،رنگ سبز دهكده را پرانده بود .

علفزارها وبيشه ها همه به رنگ زرد در آمده بودند

.بلبل ها وسهره ها ، سبزه قبا وچلچله ها كوچ كرده بودند.

صداي آواز خوششان به گوش نمي رسيدولي غار غار كلاغ ها ، ازتو باغ هاو مزارع شنيده مي شد.

من كه از كودكي حيوانات را دوست داشتم ، با سگ بزرگ هم زود رفيق شدم .: -

- خوب دوست من . بايد يه اسمي روت بذارم .نميشه كه همش بگم سگ جون سگ جون ! خوب بذارببينم گرگي چطوره ؟

(سگ هاف هاف كرده وروبر مي گرداند.) خوب بابا قهر نكن فهميدم دشمن گرگهايي

. خوب چون رنگت قهوه ايه ،قهوه اي چطوره ؟ (بازهم غرشي كرده وروي برگرداند )اصلا مي دوني چيه من بچه كه بودم هرگربه اي شكل هركس بود ،اسم اونو مي گرفت

.يادش به خير گلين خانوم . نازلي

.ببينم تو شكل كي هستي ؟ (بادقت به او خيره شدم ) .فهميدم صورتت كپي حاج بايرام قصاب محله مونه .

خوب پس توهم مي شي بايرام خوبه ؟ ( سگ مهربان دم تكان داد.)

-- خوب بايرام بيا اين سوسيس آخري روهم بگير وبرو.

آن روزهم باديدن تكاليف دانش آموزان ودادن دروس جديد وپرسش از درس ،سپري شد.

روز بعد باران تندي مي باريد.همين طور كه از پشت شيشه بخار گرفته ميني بوس ،به بيرون مي نگريستم ، ياد مسير پراز شيب دهكده افتادم كه با وجود گل آلود شدن چگونه مي شد در آن قدم گذاشت ؟

به دره بنفشه ها رسيدم كه اتومبيلي جلوم ترمز كرد :

-- بفرمايين سوار شين خانوم محمدي

. تنها كسي كه مرابااسم صدا مي زد دكتر بود .براي بقيه مردم خانوم مدير بودم .

-- خودم ميرم زحمتتون ميشه .

-- جاي تعارف نيست ببين بارونو سوارشولطفا .

سوارشدم

-- خيلي ممنون .اين مشكل هميشگي منه .نبايد شما توزحمت بيفتين .

--ديروز پيش نماز تو مسجد راجع به شما صحبت كرد .تواين فصل ،تنهايي اومدن ورفتن خطرناكه .حتي از دست بايرام هم كاري بر نمياد .

متعجب نگاهش كردم كه گفت : -

- اون جوري نگام نكنين . ديروز منم با توهمون حوالي بودم ،حرفاتونو با بايرام شنيدم .

-- كاش حضورتونو اعلام مي كردين .شايد دو كلمه حرف خصوصي با بايرام داشتم ، ونمي خواستم كسي بشنوه .

--خوب مزه اش به همينه ديگه .هرروز چيزهاي حديد از خانوم معلم متين وباوقار ده ببيني .يك بار ببيني از هيجان سواركاري بلندبلند مي خنده .يك بار ببيني با سگ وحشت انگيز روستا ،دل ميده وقلوه مي گيره . ب

ااين حرف هردوخنديديم .

-- داشتم مي گفتم ،بنا شد اونايي كه خودرو دارن رفت و آمدتونو در روستا عهده دار شن .منم جزءشونم.

-- ولي آقاي دكتر ...

-- اميررضا

-- بله آقاي اميررضا . من خودم يه كاري مي كنم .راضي به زحمتتون نيستم.

--درعوض من با كمال ميل خوشحال مي شم ،چنددقيقه اي كنارخانم متشخصي مثل شما باشم

. كيلوكيلو قند دردلم آب مي شد.از طرفي هم مي ترسيدم همه اين ها يك دام باشد .دامي از شيطان .

خيلي جدي خداحافظي كرده وپياده شدم .

به علت خرابي وانت بارهاي روستا ، اغلب با دكتر تردد مي كردم .ولي هيچ حرفي جز سلام وخداحافظي بين مان ردوبدل ،نمي شد ميناي.سكوت را هيچ سنگريزه اي نمي شكاند.

تااينكه يك اتفاق غيرمنظره ، مارادوباره به هم نزديك كرد.

ماجرا ازاين قرار بود:

در يك روز سرد كه برف هاي باريده از شب قبل ،برزمين نشسته ودهكده را چون عروسي ،سپيد پوش كرده بود، دردفترمدرسه ، كنار بخاري نفتي چاي مي نوشيدم كه مردي سراسيمه وارد شد.:

-- خانوم مدير .به دادم برس. تورو خداكمك كن .

-- چي شده عمو ؟

--زنم داره از دست ميره .

-- اينجا مدرسه اس .درمونگاه صدقدم بالاتره .بايد بري پيش دكتر.

-- مي دونم خانوم مدير.زنم داره ميزاد ،كار كار آقاي دكتر نيست .

-- خوب ببر پيش ننه زليخا .

-- اگه اون بود كه اين جوري دست به دامنتون نمي شدم .ننه زليخا نيست .رفته شهرتاچندروزهم نمياد.توروخدا به دادمون برس.

-- آخه من چه كار مي تونم بكنم ؟

-- من نمي دونم .فقط تورو به فاطمه زهرا نذار دست دكتر به زنم بخوره .

-- حالا زنت كجاهست ؟

-- توخونه .

-- برش دارببر درمونگاه .اين طوري ازبين ميره . -

- قول ميدين نذارين دكتر زنمو ببينه ؟

-- چه قولي ؟ من كه قابله نيستم .

-- آقاي دكتر گفت شما پرستاري بلدين .گفت با كمك شما ميتونه خانوممو نجات بده .

-- بچه چندمته ؟

-- پنجميه خانوم مدير ولي قبلي ها همه مرده به دنيا ميومدن .تورو خدا نذارين بچه ام بميره .

-- من بچه هارو مي فرستم خونه هاشون ميرم پيش دكتر توهم برو زنتو بيار .

بعداز اين كه بچه هاي كوچك را به بچه هاي بزرگتر،سپردم ،راهي شان كرده خودم به درمانگاه رفتم .

--سلام دكتر

-- سلام خانوم .مي بينين چه اوضاعيه ؟ مردك زنش مبتلا به توكسمي = مسموميت بارداري هستش. .فشار خون وآلبومينش ميزنه بالا بچه خفه ميشه ، جون خودشم در خطره ولي راضي نمي شه من نجاتش بدم .! متاسفانه معاينه نكردم ولي از ظواهر امر ، پيداست كه سر بچه كاملا پايين اومده وتا الان هم زنده اس.

-- شما عمل زايمان ،انجام دادين ؟

-- توواحدهاي دانشگاهيمون داشتيم .خوب زن بيچاره اومد.

-- من چه كار كنم دكتر ؟

-- اول ببرش تواتاق عمل سرپايي .لباسهاشو عوض كن .اونجا روپوش بلند هست .همه كسايي روهم كه بااون اومدن بيرون كن .

-- بله حتما.

به كمك مادر ومادر شوهرش ،لباسهاي انبوه اورا عوض كرده وبرروي تخت خواباندم .طبق توصيه اميررضا همه را خارج كردم.

داخل اتاق ،پاراوان راكشيدم تاطبق قولي كه داده بودم دكتر نتواند بيمارراببيند .ولي وجودش بي شك لازم بود

دكتر : -

- ببين اصلا نترس .تودختر شجاعي هستي ! بالاسرش باش .يذار حسابي جيغ وداد كنه .توحونسردباش .اين درد كشيدن ها لازمه زايمانه .اصلا هول نشو.همين كه سر بچه رو مشاهده ك كردي بهم خبر بده تا مراحل كاررو برات توضيح بدم

. بالاخره موعد مقرررسيد.اميررضاراخبركردم .

باصبرو حوصله ،همه كارهايي راكه لازم بود انجام شود برايم گفت .وقيچي استريل شده رادراختيارم گذاشت.

-- دكتر قيچي براي چيه ؟

-- براي اينه كه بند ناف نوزادو ببري . بروديگه .تو مي توني.

كارهايي راكه گفته بود به دقت انجام داده ونوزاد را روي شكم مادر گذاشتم .

كودك ساكت بود .سروته گرفته وبه پشتش ضربه زدم كه بلافاصله شروع كرد به جيغ زدن

. -- بچه روبده من .تومادررو راست وريس كن .

دكتر خودش كودك را شسته ولاي پتو پيچيد. بعدازمرتب كردن زائو ،مادرش راخواستم تا به اورسيدگي كند.وخودم سرم رابه وصل نمودم

.ه هردو مادر باديدن زن وبچه سالمش ،شروع كردن به بوسيدن دست هاي من

.شوهر زن هم چندبار چندبار تشكر مي كرد .

--از آقاي دكتر تشكر كنين .همه زحمت ها با ايشون بود .بنده خدا بدون معاينه ، مديريت كردند .من فقط مجري دستورات ايشون بودم .

اين بار مرا رها كرده به سوي اميررضا ،خيز برداشتند. زنها دست وپاي اورا مي بوسيدند وشوهرزن ، كه معلوم بود هم شرمنده است وهم خوشحال ،دست دكتررا بوسيد .: -

- توروخداببخشين آقاي دكتر .خيلي توزحمت افتادين .فقط مي خوام بدونم بچه ام زنده مي مونه ؟ -

- ان شاءالله. توي معاينه كه سالم وسرحال بود ولي اگه خانوم معلم نبود بااين حساسيت تو ، اين يكي هم از دنيا مي رفت .شانس آوردي كه ايشون اينجا بود وبه دادتون رسيد. -- خدابه هردوتون صددر دنيا هزار در آخرت ،عوض بده .

-- فقط يك چيزي .خانومت سرم داره .همين طور فشار خونش هم بايد مرتب كنترل بشه .براي همين امشبه رو درمونگاه مي خوابه .

مرد كه خيالش هم از بابت زن وفرزند وهم ازبابت دكتر ،آسوده شده بود :

-- هرجورصلاح مي دونين

من برگشتم يه مرد تبريك گفتم وروبه دكتر :

-- خوب ديگه .اگه اجازه بدين من مرخص بشم .تاالانم ديرشده مادرم نگران ميشه .

-- كجا خانوم ؟ گفتم اين زن توكسمي داره ،فعلا خطر ازش گذشته ولي امشب مرتب بايد فشارخونش كنترل بشه

. -- ولي آخا ماد..

-- خانوم محمدي ! جون دوتا انسان در خطره .اگه شما نباشي ،ومسئله اي پيش بياد ؟

رخساره خودش را انداخت وسط :

-- آقاي دكتر من ميمونم پيشش .

-- لازم نكرده .توبموني چكار كني ؟چكاربلدي بكني ؟

-- مگه اين (اشاره به من نمود ) كاري بلده بكنه؟ دكتر كه نيست معلمه .

-- اولا اين نه وخانوم محمدي .ثانيا بله بلده مگه نديدي بچه رو به دنيا آورد .سرم وآمپولشم ايشون زد.حالاكه خيالت راحت شد ،برو خونه تون

.غرغركنان يادرواقع ناسزاگويان در حال رفتن بود كه دكتر صداش زد :

-- ببين ديگه هم لازم نيست بيايي اينجا .بمون خونه تون .

رخساره ازشدت خشم ،به نقطه ان رخساره فجار رسيده بود:

-- باشه من ميرم شماهم بااين خانوم همه كاره اينجا باشين وخوش بگذرونين وآخه پيش من نميشه .ولي جواب پدرمو خودت ميدي دكتر .

-- ببين بهتره هرچه زودتر بگي كدخدا بياد .لازم بعضي چيزارو بدونه وبالاخره كدخداست ديگه بزرگ دهه . مثلابايد بدونه...

-- من ميرم ولي مطمئن باش نميذارم آب خوش از گلوي هيچ كدومتون بره پايين .حالامي بيني ! -

- ببين يك بار ديگه از اين اراجيف راجع به من وخانم محمدي ، ببافي جريان پسر كدخدا كريم و پسر كدخدا غفور، روميشه .اينو گفتم تا غلط اضافي نكني.

كاملا مشخص بود كه دكتر از چيزهايي درموردش باخبراست كه اين اورا اين چنين ترسانده بود.

-- خوب چي كار كنيم ؟ اگه بلايي سر اين مادرو بچه بياد ،حيثيت شغلي من به خطر مي افته .خودشماهم يك عمر عذاب وجدان مي گيري .

-- آخه حداقل بايد به مادرم خبربدم يا نه ؟

-- مخابرات پشت درمونگاهه .خيلي دور نيست .

-- باشه پس من رفتم .راستي راجع به حرفهايي كه رخساره زد .

-- نگران نباش .خوب ميدونه اگه لب از لب باز كنه ، پته اش رو پيش كدخدا رو آب مي ريزم وخونش حلال ميشه .

درمخابرات با منزل تماس گرفتم :

-- سلام آنا جان .

-- سلام دخترم كجايي دلم هزارراه رفت .

--آنا جان امروز يه نفر داشت مي زاييد ، ننه زليخا ،قابله ده ،نبود .وهرش اجازه نمس داد دكتر زنشو معاينه كنه .اين بود كه دكتررفت اونور پرده وهمه كارهتيي روكه لازم بود به من گفت .باورت ميشه آنا جان ؟ من بچه رو به دنيا آوردم !

-- معلومه كه باورم ميشه .حلالت باشه شيري كه نوشيدي .همه جا باعث سربلندي مني . خدا خوشبختت كنه الهي .

-- همين كه دعاي تو پشت سرم باشه بسمه .فقط آناجان : اين زنه مثل عروس اكرم خانومه .يعني فشار خونش ميره بالات واين براش خطر ناكه لازمه تمام شب رو مرتب فشار خ ون خونشوكنترل كنيم.

-- خوب به غير ازتو كس ديگه اي نيست ؟

-- خوددكتر هست .ولي همين كه ميخواد بره طرفش ، شوهره ناراحت ميشه .به زنهاي روستا هم دكتر اجازه نزديك شدن نميده .

- -- يعني توبادكتر اون جاتنها يين ؟

-- نه مادر ومادر شوهرش هم هستن .

-- خوب پس بمون .خدا توفيقتون بده .

وقت برگتن به درمونگاه ، ريزه ريزه برف مي باريد. چادرو پالتويم رادر آورده پيش زائو رفتم .

پس از يك روز پراز درد واسترس ،به خواب خوشي رفته بود.

هردومادر قابلمه به دست آمده وازمن خواستند مريضشان را بيدار كنم تا به او كاچي بدهند .

-- نميشه مادر فعلا خواب از همه چي براش بهتره .بذارين بيدارشد ،خبرتون مي كنم بيايين .

-- نميشه خانوم معلم .طفلك از گرسنگي غش كرده .بايد شير هم داشته باشه به بچه بده تا نخوره كه شيرتوي سينه اش نمياد .اين كاچي خيلي قوت داره ببينپراز روغن حيواني وعسلش كرديم تورو خدابذارين بيداش كنيم

. دكترازشنيدن سروصدا از مطب يه راهرو آمد.:

-- چه خبرتونه ؟ مريضتون بعداز كلي درد كشيدن ، تازه خوابش برده .براي چي مي خوايين بيدارش نين ؟

-- آقاي دكتر ضعف كرده جون نداره بايد تقويت بشه.

--بله بايد تقويت بشه پس فكرمي كنين اين سرمو براي چي بهش وصل كرديم ؟ براي اينه كه ضعف نكنه . تا اون تودستشه نبايد چيزي يخوره .شنيدين تاسرم تودستشه نبايد چيزي بخوره . بعدروكرد به شوهرزن :

-- ببينم همه اولدرم بولدورمت براي ماست .مگه نميگم زنت فشار خون داره ؟ چرا جلوي اينا رونمي گيري كه ميخوان كاچي پر چرب وچيلي بهش بدن ؟ به همين زودي نگرانيت برطرف شد ؟ ببين زنت به زور خوابيده بايد استراحت كنه .اگه فشارخونشوبا خوروندن اين جور چيزا بالا ببرين ،خواي نكرده ميميره ها !

مرد كه از تهديد دكتر ،دلواپس شده بود باخشم به سوي هردوتا مادرروكرد :

-- ول كنين ديگه مگه دكتر نميگه فشارش بالاست ؟ چراباجونش بازي مي كنين ؟ خوددكتر تقويتي توي سرمش ريخته .اون بهتر مي دونه يا شما ؟

بادقت مراقب زائو ونوزاد بودم .فشارخون مريض را مي ديدم كه اميررضا اومد.:

-- خوب خانم .امروز فرشته نجات ماشدين .ازت ممنونم .اگه بلايي سر اين زن بيچاره وبچه اش ميومد ،اول شوهرشو مي كشتم بعد هم خودمو ؟ نه خودمونمي كشتم ولي سر به بيا بون م ميذاشتم .هوا موقعي به داد مون رسيدي .

-- همه زحمتا باخودتون بود.

-- ولي يه چيزي هست كه بايد بگم واون اين كه تودر آينده مي توني پزشك موفقي بشي .چرانخواستي ادامه تحصيل بدي ؟

-- خوب هميشه اون جور كه مادوست داريم كارها پيش نمي ره .مدير دبيرستانمون اصرارمي كرد كه كنكور شركت كنم .مي گفت چون شاگرد اولي .حتما رشته خوبي قبول ميشي ولي من به دلايلي اصلاكنكورندادم .برام مهم بود كه هرچه زودتر سر كاربرم .

-- بامادرت تنها زندگي مي كني ؟

-- بله همه خواهر برادرام رفتن سر خونه وزندگيشون من موندم و مادرم .پدرم روهم اصلا به ياد ندارم .خيلي كوچيك بودم كه به رحمت خدا رفت . -

- خدارحمتشون كنه .

--خدا اموات شماروهم بيامرزه .شما چطور ؟ چراتنها زندگي مي كنين ؟خانواده تون دلتنگ نميشن ؟

--كدوم خانواده ؟ پدرومادرم چندساله كه فوت كردن .

-- خدارحمتشون كنه.

--خيلي ممنون .خواهربرادرام هم اينجانيستن . البته درتماسهايي كه باهم داريم اصرار مي كنن برم اونجا از يكي از دانشگاهها ،پذيرش بگيرم وبراي . تخصص بخونم .باتوجه به اين كه اونا اقامت دارن خيلي راحت مي تونم تواون جا ادامه تحصيل بدم .ولي نمي دونم چرا نمي تونم از اينجا دل بكنم ؟ هرچند اگه برم كسي دلتنگم نميشه

. جمله اش را با آه سوزاني تمام كرد .بعداز مدتي سكوت ، روكردبه من :

-- گرسنه ات نشده ؟

-- چرااتفاقا .ولي هنوز نمازمم نخوندم .كجا ميشه نماز خوند ؟ -

- پشت اتا قي كه داروهارو نگه ميدارم ،يك اتا قكي هست .هم براي نماز خوندن وهم براي چرت زدن .سجاده هم همونجا پهنه .شما مخابرات رفته بودي ، نمازمو خوندم و لي جانمازو جمع نكردم . تاشما كارتونو بكنين ،يه چندتا تخم مرغ رسمي ومقداري نون بيارم ، همين جا روي بخاري نيمرو كنم . موافقي ؟ -

- بله خيلي هم خوبه .ولي اجازه بدين من آماده كنم .

-- ناهار با من شام باشما

. نمازم كه تمام شد ، سه خودم از غذاي ساده را لاي نان ريخته ،درسيني گذاشتم وآمدم كنار زائو. بعداز يك روز سرد برفي وپر هيجان ، تخم مرغ نيمرو شده در كره محلي بسيار چسبيد.مشغول خوردن بودم كه هردوتا مادر ها باهم رسيدند.:

-- بيدارنشد؟ -

- نه

. مادرزن : -

- خاك برسرم .شمادارين تخم مرغ مي خورين خدا مرگم بده .الان ميرم از تو خونه براتون ناهار ميارم .

-- نمي خواد سير شدم وممنون.

مادرشوهر :

-- پس شام براتون مي فرستم .چيزي نخورين .

-- دستت دردنكنه .نون پنير هم آدمو سير مي كنه

. مادرزن : -

- باباي دخترم براش قربوني كشته ، شب از گوشت اون براتون كباب ميارم

. -- دستت دردنكنه ولي فعلا فشاردخترت تنظيم نشده .مبادا بهش كباب بدي !

مادرشوهر :

-- وا ! كاچي نديم كباب نديم .پس چه جوري تقويتش كنيم ؟

-- اين قدر نگران تقويت نباشين .فشارخون بالا هطرش زياده .بذارين اون درست بشه .هم كاچي ميدين هم كباب .فعلاهم بعداز سرم ،سوپ جوجه درست كنين بدون نمك .توش هويج و سبزي وپياز وسيب زميني بريزين .بازم ميگم ها بدون نمك .دكتر گفته نمك براش سمه .اگه بخوره خداي نكرده ...

مادرزن :

-- خدانكنه .چشم نميديم .

مادرشوهر : -

- آره همون سوپ قوتش خيلي زياده الان ميگم دخترم بپزه .بدون نمك .

مادرهارابه راهرو هدايت كرده ؛ خودم روي تخت كنار زائو ،دراز كشيدم وبلافاصله خوابم برد.وقتي با صداي گريه نوزاد بيدارشدم ، ازديدن پتو برروي خودم تعجب كردم .نمي دانم چه كسي آن را بررويم كشيده بود.!

كمك كردم تا زن بتواند به كودكش شير بدهد.بعد صداي كدخدارا شنيدم :

-- آقاي دكتر! آقاي دكتر!

-- به سلام كدخدا چي شده ؟ بلادوره .مريض شدي ؟

-- نخير براي كاري اومدم .

-- بگو مي شنوم.

گاهي اوقات از ديدن اين گونه برخوردهايي كه اميررضا با مراجعين داشت ، تعجب زده فكر مي كردم ،تكبر دارد .ولي باشناختي كه هم از او وهم از مردم دهكده ،پيداكرده بودم ، فهميدم به جز اين طريق صحبت كردن ، كارها به انجام نمي رسد.

-- چرادخترمنو بيرون كردي؟

-- كدخدا من بيشتر براي خاطر تواين كارو كردم .

-- چطور ؟

-- آخه درشان يك كدخدانيست كه دخترش بياد جاروبكشه وگردگيري كنه .

-- چي رخساره جارو مي كشيد ؟

-- خوب پس فكر مي كردي كارش اينجا چيه ؟

-- به من گفت دستيار دكترم

. -- اون بگه توبايد باور كني ؟ رخساره با پنج كلاس سواد ،بدون اين كه هيچ دوره اي هم ديده باشه چه جوري مي تونه دستيارمن باشه ؟

فرداازدهات ديگه بيان ببينن دختر بزرگ ده جارو گرفته دستش ،چه فكري در موردت مي كنن ؟

سكوت نسبتا طلاني كدخدا وسر تكان دادن هايش ،نشان مي داد كه حقيقت امررادريافته است .

-- خوب كردين .فقط اي كاش زودتر منو در جريان مي ذاشتين .

ن نوزادرابراي بارچندم ، پيش مادرش بردم تا شيربنوشد.

خدارو شكر كه هردو سالم بودند . صحنه باشكوه نوزادي ذر آغوش مادرجذابيت خاصي داشت. با شيفتگي ، به اين منظره زيبا مي نگريستم كه صدايي آمد:

-- خانم مدير. خانم مدير.

به طرف جهت صدا كه راهروبود رفتم .زني جوان بايك سيني پرازنان وارد شدوسلام داد.لاي نان بالايي ، چند سيخ كباب ديده مي شد.:

-- بفرمايين .اينارومادرم براي شما فرستاده .تاداغه ،ميل كنين .نوش جان . فقط مي تونم براي خواهرم هم ببرم ؟

-- براي خواهرت دكتر فقط سوپ بدون نمك توصيه كرده .بنا شد سوپ جوجه بپزي بياري .چي شد ؟

== -- پختم ولي خيلي بدمزه است .چطوري بخوره ؟

-- بهش آب ليمو يا آبغوره بزني هم خوشمزه ميشه هم براي پايين آوردن فشارخونش مفيده . بروبيار تا نيم ساعت ديگه سرمش رو باز مي كنم بايد غذا بخوره

خواهره آمد ومن با اطمينان ازبودن او ، دوساعتي خوابيدم. ساعت هفت كه براي نماز بيدارشدم ، حال مادر وكودك هردو خوب بود

مادر چنان فرزندش رابغل كرده بود كه گويي مي ترسيد از ش بدزدند.

. صبحانه هم برايمان عسل وكره وپنير همراه چاي آورده بودند. اين بار اميررضا ضمن خوردن ، تاكيد كرد كه ازميان موادي كه جهت صرف ناشتايي ، آورده بودند ،زائو فقط مي تواند نان وپنيربخورد به شرط اين كه پنيرراازقبل درآب جوش گذاشته باشند تا شوري آن برطرف شود.

اطرافيان مريض كه به نظر مي رسد به خوبي توجيه شده اند .پنيررا در آب جوش انداختند.

درمدرسه ، ازشدت خستگي مرتب خميازه مي كشيدم . به منزل كه رسيدم ، ازديدن كفش ها ،متوجه شدم كه مهمانان خاله صفورا رسيده اند.

ازسكوت خانه دلم به شور افتادو سريع وارد اتاقمان شدم .باديدن آناجان كه مشغول تلاوت قرآن بود ،خيالم تاحدودي راحت شد ولي نمي دانم چرا دلم بي جهت شور ميزد ؟

تااين كه مادرم آه كشيد.

-- سلام آنا جان.

-- سلام دخترم. خداقوت .بيا چاي اماده است بريزوبنوش.

بعدازتعويض لباس ، طبق عادت موهاي بافته وحبس شده درچادرو مقنعه ام را ، پريشان كرده وبرس كشيدم . ديگر حس نداشتم دوباره ببافم براي همين ، باز گذاشتم.

براي مادرم در استكان كمر باريك مخصوصش ، وبراي خودم هم در ليوان دسته دار سراميكي ام ، چاي خوش رنگي ريختم

.آنا جان چاي را با شكرپنير نعنايي دوست داشت ومن با شكلات .

-- اناجان مهماناي صفوراخاله رسيدند ؟

-- آره مادرجان چه رسيدني ! ب

نده خدا ازديدن پسرش بعداز اين همه سال ، غش كرد.براش شربت زعفران گلاب درست كردم دادم .

تازه درست وحسابي ننشسته بودند كه آقا عوض هر حرف ديگه اي ،درجواب قربون صدقه هاي مادرش ميگه :

توكارم به مشكل مالي برخوردم ، پول لازم دارم . اومدم كه اين خونه روبفروشم وكارهامو سروسامان بدم .

-- وا! صفوراخاله چي كاركرد؟

-- پسرم عوض اين كه بپرسي اين همه سال چي كارمي كردم ؟چطوري روزگارمو مي گذروندم ؟ اومدي ميگي خونه رو مي خوام بفروشم ؟ مگه خونه مال توئه كه بفروشي ؟ بعدازمردن من مي توني هركاري خواستي بكني ولي فعلا من زنده ام .آدم زنده هم وكيل وصي نمي خواد.

-- واي اصلا باورم نميشه كه پيرزن مظلوم بتونه اين همه حرف بزنه ! خوب پسره چي گفت ؟

-- هيچي .اولش چيزي نگفت .ولي بعداز اينكه زنش هي ابرو بالا انداخت ، برگشت گفت :

-- من الان پول لازم دارم

.صفورا هم گفت :

پس كاش توتلفن مي گفتي براي خاطر پول م ميخواي بيايي ،جوابتو مي دادم اين همه خرج سفر هم نمي كردي .تازنده ام محاله خونه موبفروشم .

اين بار عروسش هم باسياست وارد شد: -

- فقط اون نيست كه ما اومديم شمارم با خ خودمون ببريم .دلمون براتون تنگ ميشه

.خلاصه از هر راهي كه وارد شدن .تيرشون به سنگ خورد. صفوراتسليم نشد كه نشد.اوناهم پكر شدندوگفتند :

ما امشب اردبيل هستيم فردا ميريم تهران ار اونجا ميريم بندرعباس وكيش و...از همون جاهم ديگه بر مي گرديم

.زن بيچاره ، با چه عشقي براي اومدن اونا ترشي ومربا درست مي كرد . من هم كه ديدم ادضاعشون خوب نيست اومدم پايين . حالا شام هم كلي تدارك ديده وماو عظمت روهم دعوت كرده ونمي دونم بريم نريم .چه كار كنيم ؟

استانهاي سردسير در سرما كارشان متفاوت با بقيه جاهاست

.تا خود تير ماه مدارس داير هستند .علتش اين است كه در ژ زمستان ،اغلب اوقات مدارس به دليل بارندگي برف وايجاد يخبندان ، تعطيل شده و دوسوم مقرر دروس ، تمام نمي شوند .بنابراين از آن طرف بايد جبران ما فات شود.

در اواسط اسفند ماه هوا نسبتا بهتر شده بود. از بچه ها امتحان نوبت دوم را گرفته همانجا هم برگه ها را تصحيح مينمودم(در آن زمانها امتحانات در سه نوبت برگزار مي شد آذر اسفند و خرداد ماههاي ،ارزشيابي دانش آموزان بودند)

بچه هاي روستا بسيار با هوش همچنين زرنگ بودند.همگي نمرات بالايي گرفته و خستگي را از تن من و خودشان خارج نمودند

.بعد از دادن كارنامه ، براي عيدشان هم تكليف مختصري به هر پايه داده وبا آنها خداحافظي نمودم.

دكتر با اتومبيلش ، آمد كه مراتا سرجاده برساند. پس از سلام و احوالپرسي ، صحبت به تعطيلات نوروز رسيد.

-- -خوب خانوم محمدي .من براي فردا بليت دارم .يك ماهي به جاي من پزشك ديگه اي مياد .ديگه تا ارديبهشت ماه همديگه رو نمي بينيم . اين بود كه خواستم اين آخرين باررو خودم درركابت باشم .

-- شما لطف دارين .اميدوارم تعطيلات بهتون خوش بگذره .

-- بله پس از مدتها تنهايي ، برادروخواهرامو مي بينم .بچه هاشونم كه ديگه بزرگ شدند، حسابي شلوغ پلوغ ميشه . شماهم كه حتما درتهرانين ؟

-- بله بهترين ايام عمرم ، همين تعطيلات نوروزه .

-- گفتي چندتا خواهر برادرين ؟

-- ببخشيد چراواردجاده شدين ؟

-- تواردبيل كاردارم .چه بهتر كه شما هم دركنارم هستي .نگفتي ؟

-- دوتا برادردا رم كه خيلي بزرگترازمن هستند. درواقع پسر هاي بزرگشون از من ،دوسه سالي زودتر به دنيا آمدند.

هردوهم دختر هايي به سن وسال من دارند كه خيلي باهم ص صميمي هستيم.

خواهربزرگترم ،هيجده سال وخواهربعديم ، هشت سال بامن تفاوت سني دارند.درواقع ، مادرم مرادر دوران آخر باروريش ، به دنيا آورد. به جز برادربزرگم وخانواده اش ،كه همين جا تواردبيل زندگي مي كنند ، بقيه برادر وخواهرام ، ه تهران هستند. شما چطور ؟ چند تا يين ؟

-- منم مثل شما فرزند آخرم .يك خواهرو برادر دارم .برادرم پنج سال وخواهرم دوسال بامن اختلاف سن دارند. هردوازدواج كردندواصرارهم دارند كه منم اين كاررو بكنم .

ببخشين ميتونم ازتون خواهش كنم بامن بايين بازار وكمك كنين براشون سوغاتي بخرم ؟

-- با اينكه خيلي دلم مي خواد از خجالتتون در بيام وبتونم كمكتون كنم ، ولي باعرض شرمندگي : نمي تونم همراهتون بيام .آخه توي هر نقطه از شهر ، آشنايي داريم كه اگه منو باشما ب ببينن دچار سوء تفاهم ميشن .ولي هر سوالي دارين خوشحال ميشم ، جواب بدم .

-- خوب ميشه بگين بهترين سوغاتي هاي اردبيل چي ها هستند ؟

-- بهترينشون عسل كوهپايه هاي سبلانه .ولي اجازه نميدن كسي با خودش به خارج ببره .

-- شما از كجا مي دونين ؟ -

- پارسال برادرزاده ام افشين سفري به اروپا داشت .بمقدارنسبتا زيادي ،عسل وزعفران وپسته برميداره كه با خود به عنوان سوغاتي ( (براي بچه هاي عمم كه اونجا هستن وافشين هم خونه اونا بنا بود بره ) ببره . كه توي فرودگاه به جز پسته ، اجازه خروج اونهارو نميدن .

-- چه خوب شد گفتي .! خوب عسل سبلا كه نميشه برد .چه چيزاي ديگه اي هست ؟

-- حلواسياه ،كمتراز عسل نيست .هم مقويه هم لذيذ. سماق قرمز اردبيل هم معروفه .اگه دوست دارن ، حتما بخريد.

ديگه شيريني هاي گورابيه وميندال ،كه اولي با پودر بادام ودومي با پودر گردو ،درست ميشه ،توي خوشمزگي حرف اولو تو شيريني ها مي زنن .. مثل بيشترشهرها اردبيل هم .صنايع دستي زيبايي داره . جاجيم ، گليم ،وفرش مشهور اردبيل هم چيزايي هستند كه توريست ها با خودشون مي خرند ومي برند .

اهالي روستا بيشتر وقتا به جاي پول برام يه چيزايي ميارن شبيه فرش ولي فرش نيستند رنگارنگ وخيلي هم قشنگند .

-- گليم وجاجيم هستند كه خارجي ها خيلي هم دوست دارند .

-- ميشه از اونا بردارم ؟

-- اگه استفاده نمي كنين ، چرا خيلي هم خوبه .چند تا دارين ؟

-- نميدونم يه هفت هشت ده تايي ميشن .گذاشتم توكمد .پس خوب شد سه تا از اون بر مي دارم وبعد ميرم سر اقلام خوراكي .ميشه بگين از كجا بايد بخرم ؟

-- شيريني هارو از قناديي كه آدرسشو براتون مي نويسم ، مي تونين بگيرين .محصولاتش هميشه تازه است .

بقيه چيزها روهم از بازار سنتي شهر بخريد.مي نويسم يادتون نره .: حلواسياه ، سماق ،

-- ممنوم كمك بزرگي بود .رسيديم اين هم كوچه باريك ودراز شما . خوب عزيزه خانوم اجازه مرخصي مي فرمايين ؟

-- خيلي لطف كردين اميدوارم سفر خوشي داشته باشين .خداحافظ.

ديگر نماندم تا جواب خداحافظي اش را بشنوم .درحالي كه بغضي ناخود آگاه گلويم را مي فشرد ، باكليد خانه ، دررا گشودم

.وارداتا ق كه شدم مادرم رادر حال بستن جامه دان ديدم .:

-- سلام آناجان .بذارباشه من مي بندم .بيا بشين .

-- سلام .خداقوت .بستم .تووسايل خودت رو جمع كن .

-- يعني توي اين چمدون همش لوازم خودت رو گذاشتي ؟

-- لوازم خودم به علاوه سوغاتي ها .

براي هركدوم ازدخترها ، يك بسته عسل ، دوسه كيلو پنير يكره حيواني ويك كيلو هم تخمه گذاشتم .براي وحيد هم سفارش حلواسياه داده وسماق

.از هركدومشون ،يكي ، دوكيلويي خريدم .

-- واي اينا كه يه عالمه پولش ميشه از كجا آوردي ؟

-- پنير وكره هايي روكه تواز دهات مي آوردي ، تويخچال نگه داشتم .

عسل هم داييت چند شانه ازخود كوهپايه ،اززنبوردارها خريده بود كه دوتاشودادكه بدم به فيروزه ووحيده دوتاهم داد كه بدم به دايي وخاله ات كه تهرانند

.من فقط براي بچه ها تخمه خريدم .

-- خدابده بركت .پس من اين همه از اونجا كره پنير مي خريدم ، خودت نمي خوردي وبراي خواهرها جمع مي كردي ؟

-- چرانمي خوردم .ولي آخه زياد بودند .يك نفر آـدم چقدر مي تونه بخوره ؟

- به زن داداش اينا نمي دادي ؟

- نه توبا پول اينارو مي خريدي .مجاني كه نميومد دستت .براي زن داداشت ، خواهرش از پارس آباد ، همه چي مي فرسته .

-- خوب به سلامتي كي راه مي افتيم ؟

-- بنا شد افشين وافسانه ، شب بيان پيش ما تا صبح زود بعداز نمازماباماشين اونا حركت كنيم .ان شاءالله. داداشت ايناهم باماشين حميد ميان .

بعد از اينكه خستگيت دررفت مايع كتلت رو آماده گذاشتم توي يخچال. هم براي شام سرخ كن ، هم براي ناهار فردا .به ليلا گفتم چيزي نپزه ما مياريم . اونم از خدا خواسته ،قبول كرد

. سا ك خودمو بستم البته من هم سوغاتي هاي خودمو برداشتم. براي هركدوم از خواهرام ، يك بلوز فانتزي و براي دخترهاشون : هم دامن بافته بودم .

صبح زود در تاريك روشن روز ، با خواندن ايه الكرسي وسوره هاي معوذتين ، به راه افتاديم

.گردنه حيران در آستارا ، فوق العاده منظره چشمگيري داشت .

روي كوههاي پردرخت ، را مهي شيري رنگ پوشانده بود

.در يكي از قهوه خانه هاي آنجا ،صبحانه مان را به اتفاق هم خورديم .

از شهر مرزي آستارا ردشده ،به بندر انزلي رسيديم .باتوجه به سردي هوا ، علي رغم اصرار افسون واشكان از اتومبيل پياده نشديم .وازداخل آـن به لنگر گاه وكشتي هاي شناور در آن نگاه مي كرديم .

مادرم مي گفت موقع مهاجرت از عشق آباد سه روز در كشتي روي آب بودند. .معتقد بود سفر بروي آب ،بسيار لذت بخش است .

بعداز انزلي به شهر رشت رسيديم .دربهار آب و هواي بسيار خوبي دارد ولي تابستان شرجي وحشتناك آن نفس را مي برد

.دربازار ماهي فروشها پياده شديم تاآناجان خريد كند

. اوبراي هر خانواده يك عد د ماهي سفيد تازه ويك عدد ماهي دودي هم خريد

. باديدن ماهي ها ياد يك داستان افتاديم .از آنا جان خواستم آن را نقل كند.كه بلافاصله شروع كرد به تعريف :

-- يكي بود يكي نبود غير از خدا هيچ كس نبود .يك زن وشوهري بودند .مرده هميشه بعداز نماز دعا مي كرد كه خدايا به ما سلامتي بده .رزق وروزي بده .عمر طولاني عطا كن و.... زنش هم مي گفته كه مكر زنانو هم دعا كن

.مرده مي گه : بروبابا زنا چي هستند كه مكرشون چي باشه ؟

زنه تودلش مي گه مي دونم باهات چكاركنم .

نزديك صبح كه شوهرش هنوز خواب بود .سه تا ماهي تازه رو مي بره تو زميني كه مي دونسته شوهرش ميخواد شخم بزنه ، خاك مي كنه .

مرده ميره سر كار وتا زمينو مي كنه ماهي هارو پيدا مي كنه .بدو بدو مياد خونه وبه زنش ميگه ببين اينارو از توي خاك در آوردم .

زنش ميگه ، چه خوب !باشه شام ماهي پلو درست مي كنم.

شب كه مرده مياد غذا مي خواد زنش ميگه توبرودست وروتو بشور تا شامو بكشم

.مرد دست وصورتشو مي شوره ومياد سرسفره كه مي بينه ماهي نيست .برمي گرده ميگه :

زن پس ماهي كو ؟ زنه مي پرسه كدوم ماهي ؟ مرده ميگه همون كه از توي خاك درش آورده بودم.

زنه تا اينو مي شنوه شروع مي كنه به جيغ .داد كه :

واي مردم به دادم برسين بدبخت شدم . شوهرم ديوونه شده ميگه از توي خاك ، ماهي گرفته .تورو خدابيايين اينو زنجيرش كنين والا منو ميكشه

. همسايه ها ميان از مرده مي پرسن :توهمچين چيزي گفتي ؟

مره ميكه آره به خدا صبح كه اومدم زمينو شخم بزنم ، سه تا ماهي از توي زمين در اومد.

همسايه ها يقين مي كنن كه مرده ديوونه شده .ميان مي بندنش يه زنجير وميندازن توي انباري .

زنه هرروز براش توانبار ي غذا مي برده ومي داده .تا اينكه يك روز دلش به حال اون مي شوزه .مي گه :

مي خواي از اين جا بيارمت بيرون ؟

مرد بيچاره بامظلوميت جواب ميده :

بله .

زنه اونو مياره تو خونه وغذا روآماده مي كنه . ماهي سرخ شده رو زير پلوي مرد قرار ميده وميگه بخور . مرد تامياد باقاشق برنجشو هم بزنه ، مي بينه ماهي كف بشقابش هست . همين طوري به ظرف

نزديك صبح كه شوهرش هنوز خواب بود .سه تا ماهي تازه رو مي بره تو زميني كه مي دونسته شوهرش ميخواد شخم بزنه ، خاك مي كنه

. مرده ميره سر كار وتا زمينو مي كنه ماهي هارو پيدا مي كنه .بدو بدو مياد خونه وبه زنش ميگه ببين اينارو از توي خاك در آوردم

. زنش ميگه ، چه خوب !باشه شام ماهي پلو درست مي كنم.

شب كه مرده مياد غذا مي خواد زنش ميگه توبرودست وروتو بشور تا شامو بكشم

.مرد دست وصورتشو مي شوره ومياد سرسفره كه مي بينه ماهي نيست .برمي گرده ميگه :

زن پس ماهي كو ؟ زنه مي پرسه كدوم ماهي ؟ مرده ميگه همون كه از توي خاك درش آورده بودم.

زنه تا اينو مي شنوه شروع مي كنه به جيغ .داد كه :

واي مردم به دادم برسين بدبخت شدم . شوهرم ديوونه شده ميگه از توي خاك ، ماهي گرفته .تورو خدابيايين اينو زنجيرش كنين والا منو ميكشه .

همسايه ها ميان از مرده مي پرسن :

توهمچين چيزي گفتي ؟

مره ميكه آره به خدا صبح كه اومدم زمينو شخم بزنم ، سه تا ماهي از توي زمين در اومد.

همسايه ها يقين مي كنن كه مرده ديوونه شده .ميان مي بندنشيه زنجير وميندازن توي انباري .

زنه هرروز براش توانبار ي غذا مي برده ومي داده .تا اينكه يك روز دلش به حال اون مي شوزه .مي گه :

مي خواي از اين جا بيارمت بيرون ؟

مرد بيچاره بامظلوميت جواب ميده :

بله . زنه اونو مياره تو خونه وغذا روآماده مي كنه . ماهي سرخ شده رو زير پلوي مرد قرار ميده وميگه بخور .

مرد تامياد باقاشق برنجشو هم بزنه ، مي بينه ماهي كف بشقابش هست .

همين طوري به ظرف نگاه مي كرده كه زنش مي پرسه :

به چي اين طوري زل زدي ؟ شوهره باترس ولرز آروم ميگه :

توبشقاب من ازاون ( اسمشونبر) هاهست .

زنه مي خنده وميگه :

اسمشونبر ديگه چيه اين ماهيه .تموم اين بلاهارو من سرت آوردم تا وقتي ميگم مكر زنانو دعا كن ، نگي برو بابا.

خلاصه بعداز اون مرده هر وقت مي خواسته دعا كنه ، اول مكر زنان رو دعا مي كنه

.قصه ما به سررسيد كلاغه به خونه اش نرسيد.

ر به رودبار كه رسيديم ، من هم زيتون خريدم

.ظهر شده بود .ناهارمان راخورده بعداز آن چاي نوشيديم وحركت كرديم .عصر بود كه وارد تهران شديم .

خانه تكاني زن داداش روحي هنوز به اتمام نرسيده .همه چي وسط بود .داداش حميد وافشين كه از رانندگي خسته شده بودند تنها اتاق آماده شده كه متعلق به شهره بود ، رفتند تابخوابند

پسرهاهم در حياط مشغول شدند.

زن داداش ليلا ازگردرا ه نرسيده همه را به كار گماشت .

منو شهره وخودش در پذيرايي مستقر شديم

.افسانه وافسون رو فرستاد تويكي از اتاقها منو شهره شيشه هاي سالن را دستمال مي كشيديم

.خودش ويترين بلورها وكريستالها را خالي كرده ، در آشپزخانه آنهارا مي شست .

همين طورخسته وكوفته ، مشغول تميزكاري بوديم كه آهنگ تركي شادي ،پخش شد .وبه دنبال آن قهقهه ء افسانه وافسون به گوش رسيد

در حالي كه به شدت .كنجكاو شده بوديم ، رفتيم به اتاقي كه زن داداش روحي با آنها ، در انجا بايد نظافت مي كردند.

افسانه از خنده ريسه رفته بود .دراتق فقط اندازه دوقدم جاي خالي بود . سطح زمين پراز وسايل بود.

در آن بازار شام ، زن داداش روحي اهنگ شادي گذاشته دست از كار كشيده و شروع كرده بود تند تند رقصيدن .دراثناي رقص هم هي به داداش وحيد مي گفته : شاباش شاباش اونم بادستش اشاره مي كرده كه برو بابا .

وسط اون همه كار تويك وجب جا ي پراز خ خنزر پنزر .باهيجان مي رقصيد وبه زور شاباش هم مي خواست .

واي همگي از شدت خنده دلهانونو گرفته بوديم ، كه زن داداش ليلا خشمگين وعصباني وارد شد :

-- اولوم اولسون سنه .( خدامرگت بده ). به توهم ميگن زن ؟مهمونات خسته كوفته دارن برات خونه تكوني مي كنن .عوض اين كه بري حداقل يه استكان چاي بياري وايسادي داري مي قرميدي ؟

بعد خودش هم زد زير خنده .ومرتب با هردودست اشاره مي كرد كه يعني خاك برسرت . ، . .

افسانه از خنده ريسه رفته بود

.دراتق فقط اندازه دوقدم جاي خالي بود . سطح زمين پراز وسايل بود. در آن بازار شام ، زن داداش روحي اهنگ شادي گذاشته دست از كار كشيده و شروع كرده بود تند تند رقصيدن

.دراثناي رقص هم هي به داداش وحيد مي گفته :

شاباش شاباش اونم بادستش اشاره مي كرده كه برو بابا .

وسط اون همه كار تويك وجب جا ي پراز خ خنزر پنزر .باهيجان مي رقصيد وبه زور شاباش هم مي خواست

.واي همگي از شدت خنده دلهانونو گرفته بوديم ، كه زن داداش ليلا خشمگين وعصباني وارد شد :

-- اولوم اولسون سنه .( خدامرگت بده ). به توهم ميگن زن ؟مهمونات خسته كوفته دارن برات خونه تكوني مي كنن .عوض اين كه بري حداقل يه استكان چاي بياري وايسادي داري مي قرميدي ؟

بعد خودش هم زد زير خنده .ومرتب با هردودست اشاره مي كرد كه يعني خاك برسرت

. روزبعد من ومادرم به منزل آبجي فيروزه رفتيم .وحيده وبچه هاهم رسيدند

روزهايي كه درمنزل وحيده مي مانديم ، مريم دوست قديمي من وخواهر محمد آقا هم ميامد وباتجديد خاطرات ، حسابي خوش مي گذشت.

. تا پانزدهم فروردين ، درمنزل دوخواهرم بوديم .

گاهي وقتها شهره وشاهين وافسانه واقشين هم درخانه عمه هايشان ، ابه ماملحق مي شدند.

يكي دوروزي هم ب به دعوت خاله وداييم ، به خانه شان رفتيم .

پس از ايام نوروز راهي دره بنفشه هاشدم.

هواخنك وفرح بخش بود .به روستا كه رسيدم ، زيباترين نقاشي دنيارا دربرابر خودديدم .

درتپه هاي مشرف به دره ،دربسترسبز علفزارها، گلهاي بهاري زرد وسفيد تك وتوكي شقايق سرخ ،را چون نگين ياقوتي درميان گرفته بودند وعطر افشاني مي كردند.

نسيم به قدوم بهار،نغمه شيدايي نواخته وسبزه هارابه رقص در مي اورد .

دريك سو بنفشه هاودرديگرسو ،پامچالها سربرآورده بودند.

جيك جيك گنجشك ها در چهچهه بلبلان شوريده دل ،گم شده بود .

جوانه هادرحال شكفتن بودند وبرخي درختان ، شكوفه باران گشته

.آبشار قنديل بسته ، بلور يخهايش را با نوازش بهار شكسته وشرشركنان به دره سرازير مي شد

.عطر بهار مي تراويد .

شبنم سحرگاهي ،چهره رزهاي سرخ وسفيدو صورتي را شسته بود

.قطرات چكيده برروي گلبرگها ، گويچه هاي هفت رنگ زيبايي رادر آفتاب ، ساخته بود.

بايرام باديدن من پارس كنان به سويم آمد وپوزه اش را برچادرم ماليد. سوسيس مخصوصش رادادم واحوالش را پرسيدم : -

- ابايرام تو نبايد خودتو بهمن مي ماليدي .آخه نجسي الانم كه رطوبت مه روي سرو كولم نشسته، منو هم نجس كردي بايد برم چادرمو آب بكشم .

واي اگه آنا جان بفهمه ، ديگه نميذاره بيام اين جا .توهم ديكه اين كارتو تكرار نكن باشه ؟

سگ بيچاره كه از عتاب من ، تعجب كرده بود ،دمي تكان داد

.همين طور كه از تپه به پايين مي آمدم ، صداي بع بع گوسفندان بابره هاي بامزه شان به گوش رسيد. گويي از چريدن در مراتع معطر ، سر كيف آمده باشند ،باشيطنت ورجه ورجه مي كردندوصداي چوپان خردسال رادر مي آوردند

. دلم براي شاگردان با استعدادم واقعا تنگ شده بود .براي هركدامشان كتاب داستاني به رسم عيدي ، دادم كه بسيار خوشحالشان نمود

. بنا شد بعد از مطالعه ، كتابهايشان را به هم امانت دهند خود اين حركت ، باعث ايجاد عادت مفيد كتابخواني در آنها مي شد.

ولي روستا باهمه قشنگي هايش ،چيزي درخود كم داشت .دكتر دلسوز ش اميررضارا. جايخالي اش در جاي جاي روستا ديده مي شد . ، . .

جاي خاليش به وسعت كل دهكده بود .

گويي چون هوادرهمه جا جريان داشت .يادرفتارهايش مي افتم . :

دفاع از من در برابر دختر متكبر كدخداي ده ،

دعواكردنش با او به خاطر م من ،

احترام محبت آميزش نسبت به من ،

زير نظر گرفتن هايش ، رساندن ها ودر آخر خداحافظي بغض آلودش .

همه وهمه يك معنا داشت وآن اين كه دكتر جوان نيز به من مي انديشد ..نسبت بهم تمايل قلبي دارد.

ولي آيا تنها شرط پيوند دوروح ، احساسات وعواطف است ؟

گاهي همه عوامل د دست به دست هم مي دهند تاتورا به خواسته دلت برسانند. ولي زماني هم مي رسد كه ابرو باد ومه وخورشيد وفلك در كار مي شوند تا نگذارند به آرزويت برسي .

وواي به آن لح لحظه كه در مرگ آرزوها يت ، به سوگ بنشيني !

تدبيركند بنده نقدير زند خنده

جلب رضايت مادر ، شاه كليد گشايش قفلهاي زندگي است .

هميشه سعي كردم آنا جان را از خود خشنود سازم تا خداوند هم نظر رحمتش را بر من بيندازد .

زيرظل دعاهاي مادرم بود كه تحصيلاتم را با موفقيت به اتمام ريانده وبه شغل مورد علاقه ام دست يافتم

.آرزوي الانم اين است كه در ادامه مسير پر فراز ونشيب زندگاني ، راه بلدي مثل اميررضا مرا همراهي كرده وبا چراغ معرفتش در كوره راه ها ، هدايتم نمايد.

اي كاش آنا جان دعايي هم بخواند تا من واميررضا ..؟؟

فكر نمي كردم تا اين حد دلتنگ شده باشم . براي رسيدن پزشك جوان روز شماري مي كردم

.در حالي كه اانتظار داشتم طبق گ گفته خودش ، درهفته اول ارديبهشت ماه اوراببينم ،درسي ام فروردين ،عبور سايه مردانه ا ي را از حياط ، حس كردم .

سريع به دانش آموزان ، تكاليفي دادم تا مشغول شوند آنگاه كلاس را ترك كرده به دفتر مدرسه رفتم

. رويا نبود خودش بود .خيال نبود .واقعيت داشت

. وقتي به وي سلام دادم ، هيجان سركوب شده ام را صداي مرتعشم ، آشكار كرد.

اوهم باصدايي لرزان ، جواب گفت . نمي دانم شايد هم اندام شنواييم باارتعاش ، دريافت مي نمود ؟

روبه وي :

-- رسيدن به خير .خوش گذشت ؟

پس از چند لحظه سكوت ، جعبه اي شكلات خارجي پيش رويم گذاشت :

- خيلي ممنون .خوش كه چه عرض كنم ؟ اگه بعضي از دوستان هم بودند ، مي گذشت .

عزيزه خانوم خواهرم ازتون به خاطر راهنمايي در انتخاب سوغاتي ، خيلي تشكر كرد وخواست هم سلامش روبهت برسونم .هم اين كه بگم تابستون براي ديدن شما هم كه شده بناست بياد ايران .

-- سلامت باشن .كاري نكردم .از آشنايي با هاشون خوش وقت ميشم.

-- از وقتي اونجا بودم مرتب ذكر خيرت بود بهش گفتم چقدر شجاعانه ، اون زنه رو زائوندي .يك زن مبتلا به فشارخون رو .

وبه دنبال اين حرف نگاه عميقي برمن انداخت.باسرفه من به خودش آمد وجعبه كادوشده اي را به سمتم گرفت : -

- اين يك تحفه ناقابله .عطرهاي پاريس توي تمام دنيا معروفند .براي همين واستون عطر آوردم .البته بعضي ها به شوخي يا جدي معتقد بودند كه دادن اون جدايي مياره ولي با شناختي كه از شما دارم مي دونم اين خرافات رو قبول ندارين .من هم فكر مي كنم رشته پيوند قلب ها رو ، هيچ چيزي نمي تونه پاره كنه . -

- آقاي دك .. آقا اميررضا ! -

-بله ؟

-- شرمنده ام كه اينو مي گم توروخدا ناراحت نشين .ولي نمي تونم هديه تون رو بپذيرم . خوبيت نداره . -

-آخه چرا ؟ ماباهم داريم توي يك روستا ،خدمت مي كنيم .تواين چند ماه هم دوستاي خوبي براي هم بوديم .چه اشكالي داره درعالم دوستي يك سوغاتي برات بيارم ؟

-- اين نهايت محبت ولطف شمارو مي رسونه .ولي خواهش مي كنم شرايط رو درك كنيد. مانسبت بخصوصي با هم نداريم .مگه چند وقته كه باهم آشنا ييم ؟ -

- عزيزه ! چرا اين جوري صحبت مي كني ؟ آدما با بعضي كس ها از اول عمرشون آشناهستند .ولي اندازه كهكشانها ، فاصله بينشونه .ولي بعضي هارو به محض ديدن ، انگار از خيلي پيش ترها مي شنا خته .

-- اخه توي فرهنگ ما اين جور ... -

- توچي فكر كردي ؟ خيال مي كني من خداو پيغمبر نمي شناسم ؟

-- اين حرفا چيه ؟ من هيچ فكربدي در باره شما نمي تونم داشته باشم . شخصيت تون خيلي محترم تر از اين حرفاست . ولي خواهش مي كنم منو درك كنيد.شكلات رو باكمال ميل قبول مي كنم وازتون ممنونم. بچه ها دارن سرك مي كشند .اگه اجازه بدين سركلاس بازش كنم ؟

-- خواهش مي كنم. هرطور دوست دارين .اينم براي اينكه به شاگرداتون بدين گرفتين !

برخلاف لحظه ورود ، اين بار وقت رفتن ابرهاي غم ، آسمان دل هردو را تيره كرد.

خدايا چطوري بهش علاقه مو نشون بدم ؟اصلا كاردرستيه ؟ نه .بايد مطمئن بشم بعد .اگه منو فقط براي يك دوستي ساده بخواد ؟

ولي نه از توي چشماش گرماي عشق ،حس ميشه . خدايا كمكم كن.

روزها از پي هم مي گذشتند .اميررضا از ديدن من به شدت خودداري مي كرد . كاملا مشخص بود ازم دلگير شده .

ولي نه اون حق نداره .مگه چه نسبتي بامن داره ؟

ارديبهشت ماه به نيمه خود رسيده بود كه به بچه ها اعلام كردم روزبعد ، ميريم گردش .

دانش آموزان خيلي خوشحال شدند. وپيشنهاد دادند كه كنار رود خانه آن سوي روستا برويم . به ابريشم پيغام فرستادم به ديدن من بيايد

. خيلي سريع با شادي از راه رسيد .ماجراي گردش بردن شاگردانم دابه او گفتم وازش خواستم در صورت امكان ، همراه باما بيايد. قول داد كه حتما بادرنا دوتايي به كمك من خواهند آمد وناهارراهم در همان جا تهيه خواهندديد .

خيالم از بابت غذاي فرداظهر ، راحت شد .اصولا تمام افراد روستا زبروزرنگ بودند

. شايد چشم انداز زيبا وآب وهواي مناسبش در دادن انرژي به اهالي موءثر بوده است ؟

يا شايد هم خوراكي هاي سالم وطبيعي ، باعث نشاط وسرزندگي شان باشد ؟

شايد همه اين عوامل

رودخانه در قعر دره واقع شده بود با آبي بي نهايت خنك وزلال ، از بستر خود كف كنان وخنده زنان ، جاري مي گشت تاخودرا به درياها برساند.

ابريشم مي گفت .:

-- خانم مدير! ماهي هاي اين رود خونه خيلي درشت و لذيذ هستند .كاش با خودمون قلاب مي آورديم !

درنا : -

- وقتي گفتي رودخان? ته رده ميريم ، قلاب برداشتم .دست پسرهاست .مي خوان برامون ماهي بگيرند.

زيراندازهارا پهن نموده وچندتا از بچه هارا دنبال جمع كردن هيزم فرستاد م

با آماده شدن هيزم ها ، باريختن قدري الكل بررويشان ، آتش خوبي فراهم كرديم

. بايرام هم به دنبال ما آمد .باهم? شاگردانم دوست شده بود .وبا آنها بازي مي كرد .

آن سوي نهر ، باغي بود كه درختانش شكوفه هاي صورتي برتن داشتند . معلوم بود كه ثمرشان يا هلواست يا شليل .

چندنفر از دختر ها تاب بستند.ابريشم ودرنا برروي آـش افروخته ه شده ، شير تازه را جوشانده ،دراستكانها ريخته وبه دست بچه ها مي دادند.از سروصداي ايجاد شده ، دكتر دامپزشك ، دكتر راكعي كه دوست صميمي اميررضا بود ،پيش ما آمد .

-- به به سلا م .مهمون نمي خواين ؟

-- چرابفرمايين .

-راستش اين دوروبر بودم داشتم يكي از گوسفندهارو ويزيت مي كردم كه چشمم افتاد بهتون .اين بود كه مزاحمتون شدم . كاش دكتر حسيني هم اينجا بود

. يكي از پسرها پريد ميون حرفش :

- الان سريع ميرم به آقاي دكتر خبر ميدم بياد وبه دنبال اين جمله بدون هيچ اجازه اي سريع مثل خرگوش از سربالايي ، به داخل روستارفت.

اميررضا بااتومبيلش رسيد همگي به احترامش برخاستيم وخوش آمد گفتيم . اوهم متقابلا ابراز تشكرنمود.

به نظر مي رسد دلخوريش كمتر شده .خداكنه .

.درگوشه اي زير درخت با دكتر راكعي نشسته وشيرداغ نوشيدند.ا

بريشم ودرنا برروي همان هيزم ، آش را كه از قبل آماده كرده بودند ، بارگذاشته رشته اش راريختند.

بوي خوش آش ، شوهر ابريشم ونامزد درنا را كه كشاورزي مي كردند ، به آنجا كشاند.:

-- سلام .خانوم مدير .سلام اقاي دكتر .سلام آقاي دكتر خودمون .ببخشيد ماباتراكتور سر زمين بوديم داشتيم براي كشت تابستانه ، شخم مي زديم ، تازه رسيديم گفتيم بيا ييم يه سلامي ب بديم

نوشيدند. ، -- عزيزه ! چرا اين جوري صحبت مي كني ؟ آدما با بعضي كس ها از اول عمرشون آشناهستند .ولي اندازه كهكشانها ، فاصله بينشونه .ولي بعضي هارو به محض ديدن ، انگار از خيلي پيش ترها مي شنا خته .

-- اخه توي فرهنگ ما اين جور ...

-- توچي فكر كردي ؟ خيال مي كني من خداو پيغمبر نمي شناسم ؟

-- اين حرفا چيه ؟ من هيچ فكربدي در باره شما نمي تونم داشته باشم . شخصيت تون خيلي محترم تر از اين حرفاست . ولي خواهش مي كنم منو درك كنيد.شكلات رو باكمال ميل قبول مي كنم وازتون ممنونم. بچه ها دارن سرك مي كشند .اگه اجازه بدين سركلاس بازش كنم ؟ -

- خواهش مي كنم. هرطور دوست دارين .اينم براي اينكه به شاگرداتون بدين گرفتين !

برخلاف لحظه ورود ، اين بار وقت رفتن ابرهاي غم ، آسمان دل هردو را تيره كرد. خدايا چطوري بهش علاقه مو نشون بدم ؟اصلا كاردرستيه ؟ نه .بايد مطمئن بشم بعد .اگه منو فقط براي يك دوستي ساده بخواد ؟ ولي نه از توي چشماش گرماي عشق ،حس ميشه . خدايا كمكم كن.

روزها از پي هم مي گذشتند .اميررضا از ديدن من به شدت خودداري مي كرد . كاملا مشخص بود ازم دلگير شده . ولي نه اون حق نداره .مگه چه نسبتي بامن داره ؟

ارديبهشت ماه به نيمه خود رسيده بود كه به بچه ها اعلام كردم روزبعد ، ميريم گردش

. دانش آموزان خيلي خوشحال شدند. وپيشنهاد دادند كه كنار رود خانه آن سوي روستا برويم . به ابريشم پيغام فرستادم به ديدن من بيايد . خيلي سريع با شادي از راه رسيد .

ماجراي گردش بردن شاگردانم دابه او گفتم وازش خواستم در صورت امكان ، همراه باما بيايد. قول داد كه حتما بادرنا دوتايي به كمك من خواهند آمد وناهارراهم در همان جا تهيه خواهندديد .

خيالم از بابت غذاي فرداظهر ، راحت شد .اصولا تمام افراد روستا زبروزرنگ بودند .

شايد چشم انداز زيبا وآب وهواي مناسبش در دادن انرژي به اهالي موءثر بوده است ؟ يا شايد هم خوراكي هاي سالم وطبيعي ، باعث نشاط وسرزندگي شان باشد ؟ شايد همه اين عوامل ؟

رودخانه در قعر دره واقع شده بود با آبي بي نهايت خنك وزلال ، از بستر خود كف كنان وخنده زنان ، جاري مي گشت تاخودرا به درياها برساند

. ابريشم مي گفت .:

-- خانم مدير! ماهي هاي اين رود خونه خيلي درشت و لذيذ هستند .كاش با خودمون قلاب مي آورديم !

درنا :

-- وقتي گفتي رودخان? ته رده ميريم ، قلاب برداشتم .دست پسرهاست .مي خوان برامون ماهي بگيرند.

زيراندازهارا پهن نموده وچندتا از بچه هارا دنبال جمع كردن هيزم فرستادم با آماده شدن هيزم ها ، باريختن قدري الكل بررويشان ، آتش خوبي فراهم كرديم .

بايرام هم به دنبال ما آمد .باهم? شاگردانم دوست شده بود .وبا آنها بازي مي كرد .

آن سوي نهر ، باغي بود كه درختانش شكوفه هاي صورتي برتن داشتند . معلوم بود كه ثمرشان يا هلواست يا شليل

. چندنفر از دختر ها تاب بستند.ابريشم ودرنا برروي آـش افروخته ه شده ، شير تازه را جوشانده ،دراستكانها ريخته وبه دست بچه ها مي دادند

.از سروصداي ايجاد شده ، دكتر دامپزشك ، دكتر راكعي كه دوست صميمي اميررضا بود ،پيش ما آمد .

-- به به سلا م .مهمون نمي خواين ؟

-- چرابفرمايين .

-راستش اين دوروبر بودم داشتم يكي اتز گوسفندهارو ويزيت مي كردم كه چشمم افتاد بهتون .اين بود كه مزاحمتون شدم . كاش دكتر حسيني هم اينجا بود

. يكي از پسرها پريد ميون حرفش :

- الان سريع ميرم به آقاي دكتر خبر ميدم بياد وبه دنبال اين جمله بدون هيچ اجازه اي سريع مثل خرگوش از سربالايي ، به داخل روستارفت.ا

ميررضا بااتومبيلش رسيد همگي به احترامش برخاستيم وخوش آمد گفتيم . اوهم متقابلا ابراز تشكرنمود

.به نظر مي رسد دلخوريش كمتر شده .خداكنه .

.درگوشه اي زير درخت با دكتر راكعي نشسته وشيرداغ نوشيدند

.ابريشم ودرنا برروي همان هيزم ، آش را كه از قبل آماده كرده بودند ، بارگذاشته رشته اش راريختند.

بوي خوش آش ، شوهر ابريشم ونامزد درنا را كه كشاورزي مي كردند ، به آنجا كشاند.:

-- سلام .خانوم مدير .سلام اقاي دكتر .سلام آقاي دكتر خودمون .ببخشيد ماباتراكتور سر زمين بوديم داشتيم براي كشت تابستانه ، شخم مي زديم ، تازه رسيديم گفتيم بيا ييم يه سلامي ب بديم . ، .

ابريشم با شيطنت جواب داد :

-- آره . ر بوي آش هم كه اصلا نپيچيده ؟ فقط اومدي سلام بدي !

-- چيه اگه ناراحتي ، برگردم ؟

--نه بابا ناراحت چيه خيلي هم خوشحال شديم .

-- بچه هارو چي كار كردي ؟

-- پيش ننه گذاشتم .خودمون اومديم با خانوم مدير ،گردش

. درنا براي برادرو نامزدش ، كاسه اي پر كرد وداد. دونامزد جوان بسياربا حجب وحيا بودند. ولي شيفتگي از تمام سلولهاي شان مي باريد.

همين طور كه آن دورا نگاه مي كردم ، سنگيني نگاه اميررضا را هم حس نمودم

.زير چشمي نظري انداختم ،رد يك تبسم كمرنگ ، درچهره اش نمايان بود.نه مثل اينكه شكر خدا از خر شيطان اومده پايين ودلخوري رو گذاشته كناز

كل پسر ها داوطلب صيد ماهي شده بودند ، بنابراين به سه گروه تقسيم شان كردم

.گروه اول ، سر قلاب طعمه زده در آب مي انداختند. .بچه هاي ماهيگير به افتادن صيددر قلاب جيغ وداد مي كردند. :

-- خانوم مدير! خانوم مدير ! ببينين چه ماهي هايي گرفتيم ؟

-- آفرين مردهاي جوون !

دكترراكعي به شوهر ا ابريشم گفت : -

- تراكتور مال خودتونه ؟ -

- مال پدرمه آقاي دكتر.

-- بعداز اين كه زمينتونو شخم زدي چكارش مي كني ؟

-- ميريم سر زمينهاي مردم كرايه اي شخم مي زنيم

. ابريشم تروفرز ، چاي هم آماده كرده بود . درنا استكانهاي كثيف را لب رودخانه شست وبراي آقايون دكتر ومن وبقيه ، چاي خوش رنگي ريخت .

من چون چاييم رو باقند نمي خوردم ، ه هميشه توي كيفم شكلات داشتم .بسته شكلاتها را در آورده به همه تعارف كردم .دخترك ها تاب بازي مي كردندوغش غش مي خنديدند .فرياد ماهي گيرها بلند شد :

-- خانوم مدير ! خانوم مدير! بيايين ببينين ده تا ماهي گنده گرفتيم !

روكردم بهشان :

-- خيلي خوبه .حالاديگه شما بيايين خستگي در كنين ، گروه بعدي ببينيم چندتا مي گيرن ؟

روبه بچه ها :

--بچه ها همه تون از خاله ابريشم وخاله درنا ، تشكر كنين .زحمت تمام خوراكي ها با اين دوتا بود . بچه ها همگي زبان به تشكر گشودند.

ابريشم :

-- نه خانوم مدير .هركدوم از مادرها يك چيزي داد. يكي عدس داد يكي نخود يكي لوبيا و... من ودرنا فقط پختيم .

-- به هر حال دستتون دردنكنه دست مادرهاي گلمون هم درد نكنه.

ابريشم : -

- خانوم مدير .مي دونستين باباي بچه هاي من صداي خيلي خوبي داره ؟

شوهرش بلافاصله به اوتوپيد :

-- چي داري ميگي زن ؟ خانوم مدير چكار كنه ؟ مگه عروسيه ؟

اميررضا : -

- تو اين هوا وبا اين بچه ها ، كمتر از عروسيم نيست .

حالا اگه من ازت خواهش كنم ، يه دهن برامون مي خوني ؟

با اعتراض اوليه اي كه بابت اين موضوع ، به همسرش داشت ، فكر كردم ناز كرده ونمي خواند .ولي درميان تعجبم ، وقتي همسرش با سيني شروع كرد به نواختن ، يهو زد زير آواز :

داغ لارين باشي آي آمان ياغيش دايانار

يار ياري گور مسه رنگي سارالار

يار ياري گورمسه رنگي سارالار

[باران سر كوه ها مي باره يار اگه دلدارشو نبينه رنگش زرد ميشه ]

همه حاضرين هم با زدن دست ، اورا ياري مي كردند .

تا آخر ترانه را خواند .واقعا صداي خوبي داشت .براي همين ، دكتر ازش خواست يكي ديگر بخواند .اوهم بدون تعارف قبول كرد :

بودره درين دره سولاري سرين دره ياردان جواب الين جاق ، يالوار ميشام موكرر

[ دراين دره كه آبهايش سرد است انقدر به يارم التماس كردم تا ازش جواب گرفتم .] با ، .

گروه دوم ماهيگير ها هم ده عدد صيدكردند

.نامزد درنا هم قلاب را به آب ا نداخت وتروفرز ، چند ماهي هم او گرفت .آقايون يكي يكي هوس ماهيگيري كردند

.مردهاي كاربلد ، توضيح دادند كه ماهي ها خلاف جهت آب شنا مي كنند .ومسير دورتري را براي قلاب انداختن ، نشانشان دادند.

. دكتر راكعي واميررضا هركدام دو سه تايي ،صيد كردند

. بسيارروز خوبي بود به همه خيلي خوش گذشت .طوري كه درخواست تكرار گردش را مي دادند.

-- خوب شما كه نزديك همين جا زندگي مي كنين ، راحت هروقت خواستين مي تونين بيايين .

توفيق ، يكي از پسر ها ي پايه چهارم گفت :

-- نه خانوم مدير .بعداز مدرسه ، اون قدر كارداريم كه ديگه به گردش نمي رسيم .الان فصل كاشت ووجين و آب و...هاست .يك سره روي زمينها هستيم .

گل بهار ، بزرگترين دختر كلاس هم روكرد به من :

--- بله خانوم ماهم بعداز مدرسه كار مي كنيم .بعضي وقتها به كمك پدر مادرا مي ريم روي زمين .بيش تر موقع هاهم كه پاي دار قالي مي نشينيم ، ديگه فرصت نمي شه بياييم لب رودخونه .

-- باشه قبل از شروع امتحانات نوبت آخر ، يك بار ديگه هم اگه تونستيم ، مي آييم .به شر طي كه بعضي ها مثل امروز شيطنت نكنن !

- چشم خانوم .

-- خوب بچه ها بيايين وضو بگيريم ونماز مون رو بخونيم .

با آب زلال وخنك رود خانه ، وضو گرفته و. ازروي علامات آفتاب دربالاي سرمان ، جهت قبله را مشخص كرديم

.از وي كيفم ، مهر نماز را برداشتم .

-- خانوم مدير ماكه مهر نداريم ؟

-- اشكالي نداره با يك تكه سنگ صاف هم ميشه .روبه پسرها :

-- خوب مي دونين كه آقايون بايد تونماز جلوتر از خانوم ها بايستند .پس شما بيايين جلو .

مردهاي كوچك به نماز ايستادند ومادر پشت سرشان قامت بستيم .

آقايون اطبا ء بااتومبيلشان ،وشوهر درنا بااسب ، مارادر رسيدن به روستا ،ياري دادند.

من وابريشم هم به آهستگي وبا ا ح احتياط ، دركنارهم اسب سواري مي كرديم .

دروسط هاي راه ، گل مراد را ديديم ، بافرياد طوري كه صدا يم به او برسد ، مورد خطاب قرارش دادم : -

- سلام مردجوون ! كجابودي ؟

اوهم با صدايي به مراتب بلند تر از من ،جواب داد :

-- مثل هميشه تو كوه وكمر با اين زبون بسته ها .

-- درساتو چي ؟مي خوني ؟

-- بله دومو تموم كردم ، كتاب هاي سوم روهم به نصف رسيديم .همه رو ياد گرفتم .

-- آفرين توخيلي باهوشي ! اين جوري پيش بري ،سال بعد چهام وپنجم رو باهم امتحان ميدي وميري براي راهنمايي .

-- خداكنه .به ننه ام قول دادم .به شما هم قول ميدم كه يك روز من هم دكتر حيوونا بشم .

ازگل مراد دور شده بوديم كه ابريشم به حرف آمد :

-- خانوم مدير منم دارم از درنا درس مي گيرم .منتها بايد صبركنم بعداز اينكه مادرشوهرم و بچه ها خوابيدند ،شروع كنيم .

آخه مي دونين اگه ننه ببينه ببينه من كتاب گرفتم دستم ، عصباني ميشه ومسخره ام مي كنه ! ولي من هرجوري شده به كمك شما مدرك ابتداييم رو مي گيرم . حيلي دوست دارم تا پسرام بزرگ شدند ،بهشون از روي كتاب قصه بگم و و تودرس ومشق كمكشون كنم.

-- توخيلي زرنگي .حتما خداكمكت ميكنه .دوسه روز ديگه هم بايد بيايي اردبيل بري اداره منم باهات ميام امتحانتو بدي

. خونه كه رسيدم ، صداي خنده هاي افسانه به گوشم خورد .بي اختيار لبخندي زدم .

-- سلام آنا جان . سلام آتيش پاره . صداي خنده ات تا كوچه ميومد.

آناجان جوابم راداد وخداقوت گفت .افسانه ازگردنم آويزان شد .:

-- واي عزيزه جونم كجابودي ؟ دلم برات يه ذره شده بود .

-- دل منم براي تو و اون خنده هات تنگ شده . براي چي مي خنديدي ؟

-- ازدست آنا جان .ميگه :

يه روز يه مرده يه بسته چيني ، تودستش بود بايد از دو طبقه ساختمون اونو مي برد بالا.مي بينه خسته شده ، كمي مي نشينه تا استراحت كنه .

يه مرد ديگه اي از اونجا مي گذشته .رو مي كنه به مرد وميگه :

-- ببين آقا من سه تا حرف بلدم اگه اين بارمنو تا دم ساختمون برام بياري ،يكي شو بهت مي گم

.مرده پيش خودش ميگه بذار ببرم ببينم چه حرفيه ؟ بعد باراونو برمي داره تا دم ساختمون براش مي بره .ميگه خوب بيا اينم ساختمون .حالا حرفتوبگو . مرده ميگه :

-- ببين اگه كسي به تو گفت دختر از پسر بهتره .بشنو ولي باورنكن .!

مرده ميگه :

_همين ؟

جواب ميده نه يك حرف ديگه هم دارم اگه ازاين جا تا طبقه اول ،با رم رو بياري اون موقع بهت ميگم .

اون يكي مرده پيش خودش ميگه عيب نداره حالا يك طبقه رو ببرم .شايد حرف به درد خوري داشت

جعبه چيني رو تا طبقه اول ميبره .ميگه خوب حرفتو بگو . صاحب چيني : -

- اگه كسي به تو گفت ، شب از روز بهتره ، بشنو ولي باور نكن !

يارو حرصش مي گيره .باخودش ميگه بذار تا آخرشوببرم اگه اون وقت هم چرت وپرت گفت ، مي دونم چي كارش كنم. ميگه خوب حرف سومتو بگو .:

صاحب چيني ميگه :

_تا طبقه دوم بيار بهت مي گم .مرده جعبه روبه سختي مي بره بالا :

-- خوب ديگه حرف سوم ؟

-- اگه يك نفر به تو گفت ، آبگوشت از چلو كباب ، خوشمزه تره ، بشنو ولي باور نكن !

مرده كه ديد همه حرفاش ، يك مشت اراجيف ومزخرف بوده ، جعبه رو مي بره لب پنجره از اونجا پرت ميكنه وسط حياط .برمي گرده به صاحبش ميگه :

-- ببين .اگه يك نفر اومد به تو گفت ، يه دونه از چيني هات سالم مونده ، بشنو ولي باور نكن.

مجدداشروع كرد به خنديدن .

-- خوب تعريف كن ببينم چطوري بادرس ومدرسه ؟

-- واي مدينه گفتي وكردي كبابم !

-- چرامگه بازم خراب كاري كردي ؟

-- نه فقط تو چندتا از درسهام مشكل دارم .

--خوب توكدوم يكي ؟

-- زبان ، عربي ؛ رياضي ؛ فيزيك ؛ شيمي ؛ جبر؛ هندسه ؛ زيست شناسي ؛ زمين شناسي . -

- يه دفعه بگو همه به جز ورزش !

افسانه باشنيدن ابن حرف دوباره زدزير خنده :

-- ببين به جان خودم اون قدر به دبيرورزش مون التماس كردم تا نمره بهم داد. مي گفت بايد بيفتي .تابستون بيايي تاديگه اين درسم جدي بگيري .خلاصه باخواهش وتمنا ، بهم « ده » داد.

-- زهرمار .كجاش خنده داره ؟ اين همه درسو بايد دوباره بشيني بخوني .عين خيالت هم نيست ؟

-- چي كاركنم غصه بخورم ؟ بناست آقا جان براي همه درسام ، معلم بگيره .ولي گفته پولشو بايد خودم بدم .منم كه پول نداشتم ،گفتم چه جوري ؟ گفت ازماهانه ام كم ميذاره . آناجان روكرد به افسانه :

-- اتفاقا اين يك باررو با آقاجونت موافقم .تا خودت پول ندي قدر نمي دوني .مثل اون قصه هه . -

- كدوم قصه ؟ نشنيدم توروخداتعريف كن .

-- يكي بود يكي نبود .زير گنبد كبود غير از خدا هيچ كس نبود . يك مرده بود كه توي شهر خودشون كاروبار ش كساد شده بود .براي همين ميره توي يك شهر بزرگي به مدت سه سال كار ك كرده وپولهاشو پس انداز كنه.

بعد برگرده شهر خودش با سرمايه اي كه به دست آورده ، مغازه اي باز كنه واز محل درآمد اون امرارمعاش كنن.

مرد به سختي كار مي كنه

.سال اول مبلغ صد تومن ،كه دراون زمان پول هنگفتي بوده ،جمع مي كنه .

سال دوم هم صد تومن ديگه .سال سوم هم صدتومن. جمعا سي صد تومن سرمايه تهيه ميشه .

قديم هركي مي خواسته بره سفر با كاروان مي رفته . اون هم ميره تو يك كارواني ثبت نام مي كنه براي صبح روز بعد

. همين كه مي خواسته برگرده ، مي بينه يه نفر فرياد مي زنه :

-- آهاي حرف مي فروشم .چه حرفي ؟ ! عجيب حرفهايي بلدم ، بيايين بخرين خيرشوببينين .

مسافر ما وسوسه ميشه .مشگه يعني چه حرفي داره كه با پرداخت پول بايد شنيد ؟

ميره به خرف فروش ميگه :

-- خوب داداش حرفتو چند مي فروشي ؟

--هر سخني رو صد تومن !

مسافر ميگه :

-- چي ؟ صدتومن ؟ چه خبره ؟من يك سال تموم پدرم در اومده كار كردم ؛ عرق جبين ريختم شده صد تومن .بدم به تو براي يك حرف ؟

فروشنده ميگه :

-- نخر داداش .مگه زورت كردم ؟ برومانع كسبم نشو .توخريدار نيستي

. مسافر كه اينو مي شنوه خيلي كنجكاو ميشه : -

- ببين من خريدار حرف حساب هستم .ولي لااقل پنجاه تومن بگير بي انصاف صدتومن خيليه !

حرف فروش ميگه : -

- ببين از صد تومن يك ريال هم كمتر نمي فروشم .

مسافرازروي ناچاري قبول ميكنه.صدتومن ميده ومي شنوه : -

- هروقت خواستي بري سفر ، توي هواي صاف وآفتابي برو .اگه آسمون ابري ومه آلود بود ، نرو.

مسافره ميگه :

-- همين ؟ اين كه خيلي واضحه ! صدتومن گرفتي همينو بگي ؟ اقلايه حرف ديگه هم بگو كمتر دلم بسوزه .

مرده ميگه :

-- برو آقا تومشتري نيستي ! مانع كسبم نشو .اگه بازم كلامي خواستي ، صدتومن بده .تابگم .

مسافر جوري وسوسه مي شه كه ميگه باشه قبول .بعد بادستي لرزون ،صدتومنو بهش ميده .

حرف فروش :

-- هر وقت رفتي سفر ، هميشه دور از افراد كاروان بخواب !

-- بابا اين حرفت كه اصلا خيلي بي خوده .چرا بايد دور از آدما بخوابم ؟

-- براي اينكه اگه كنار اونا باشي ، خيالت راحته كه دورو برت كسي هست وتوباخيال راحت مي خوابي . ولي وقتي دوراز كاروان باشي خوابت سبك ميشه ودزد وراهزنا حمله كردن متوجه ميشي وبه موقع نجات پيدا مي كني !

-- خوب داداش حرفتو چند مي فروشي ؟

--هر سخني رو صد تومن ! مسافر ميگه :

-- چي ؟ صدتومن ؟ چه خبره ؟من يك سال تموم پدرم در اومده كار كردم ؛ عرق جبين ريختم شده صد تومن .بدم به تو براي يك حرف ؟

فروشنده ميگه :

-- نخر داداش .مگه زورت كردم ؟ برومانع كسبم نشو .توخريدار نيستي .

مسافر كه اينو مي شنوه خيلي كنجكاو ميشه :

-- ببين من خريدار حرف حساب هستم .ولي لااقل پنجاه تومن بگير بي انصاف صدتومن خيليه ! حرف فروش ميگه :

-- ببين از صد تومن يك ريال هم كمتر نمي فروشم . مسافرازروي ناچاري قبول ميكنه.صدتومن ميده ومي شنوه : -

- هروقت خواستي بري سفر ، توي هواي صاف وآفتابي برو .اگه آسمون ابري ومه آلود بود ، نرو. مسافره ميگه :

-- همين ؟ اين كه خيلي واضحه ! صدتومن گرفتي همينو بگي ؟ اقلايه حرف ديگه هم بگو كمتر دلم بسوزه . مرده ميگه : -

- برو آقا تومشتري نيستي ! مانع كسبم نشو .اگه بازم كلامي خواستي ، صدتومن بده .تابگم .

مسافر جوري وسوسه مي شه كه ميگه باشه قبول .بعد بادستي لرزون ،صدتومنو بهش ميده . حرف فروش :

-- هر وقت رفتي سفر ، هميشه دور از افراد كاروان بخواب ! -

- بابا اين حرفت كه اصلا خيلي بي خوده .چرا بايد دور از آدما بخوابم ؟

-- براي اينكه اگه كنار اونا باشي ، خيالت راحته كه دورو برت كسي هست وتوباخيال راحت مي خوابي . ولي وقتي دوراز كاروان باشي خوابت سبك ميشه ودزد وراهزنا حمله كردن متوجه ميشي وبه موقع نجات پيدا مي كني !

-- ببين داداش توتاالان دويست تومن ازم گرفتي .حاصل دوسال تموم كاركردنمو .پس يك حرف ديگه هم بگو .

--صدتومن بده .تابگم.

مردبيچاره صدتومن باقي مونده روهم داد تا آخرين كلام روبشنوه .

-- هر كاري خواستي بكني اول فكر كن بعد اقدام كن!

-- مرد حسابي اين چيزا چي بود كه گفتي ؟ توكه منو بدبختم كردي ! خوب معلومه كه آدم بايد قبل از هر كاري فكر كنه .واي بدبخت شدم .جواب زنمو چي بدم ؟

-- تواين حرفارو مي دونستي ولي بهايي براش نپرداخته بودي .ولي حالاكه به ازاي اون پول دادي ، به خوبي عمل مي كني .

مر د كه پشيمون شده بود ، بابي حالي ميره .فردا صبح ، طبق قرار بايد با كاروان حركت مي كرد .خودشو مي رسونه به كاروان .تا ميان حركت كنند ، هواابري ميشه . مسافر ما ياد ح حرفي كه خريده بود مي افته .ميگه :

_-نه هوا ابريه من باشما نميام .

كارواني ها مي گن بابا چيزي نيست كه .اون كوه رو پشت سر بذاريم ، آفتاب در مياد.بيا اين همه پول دادي .بيابريم معطل نكن.

مرد : -

- نه نميام . صدتومن دادم اقلابهش عمل كنم كمتر دلم بسوزه .

بله كاروان ميون بادو بارون حركت مي كنه ولي مسافر ما صبر مي كنه تاآفتاب دربياد . بعداز اون به تنهايي راه مي افته .به كوه كه ميرسه ميبينه تمام كاروان دراثر بارندگي ، توگل شل گير افتادن و مردند

. باخودش ميگه:

_ خوب شد اون حرف اول رو خريدم هرچند گرون بود ولي جونمو نجات داد.

بعد هم تمام اموال رو كه بي صاحب شده بودند . براي خودش جمع مي كنه . درادام? راه ، به يك كارواني ملحق ميشه . شب كه ميان بخوابن ، ياد سخن دوم مي افته . ميره گوشه اي دور از آدما ، براي خودش جاي خواب درست مي كنه .افراد كاروان بهش ميگن : -

- همسفر چرا رفتي دور؟دو.را بيا كنارهم باشيم .

-- نه من اين جا راحت ترم .

چون سبك خوابيده بود ، نصف شبي سروصدايي مي شنوه ، دقت مي كنه مي بينه بله .حراميان حمله كردند. يواشكي و بي سرو صدا وسا يلي روكه جمع كرده بود ، برميداره وميره ميرسه به خونه اش مي بينه كه واي .يك جوون خوش برورو داره بازنش گل ميگه وگل مي شنوه .چاقوروبرميداره تا بره جوونه روبكشه ، ياد سخن سوم مي افته .باخودش ميگه اين ه همه پول دادم اول فكر كنم بعد .چاقورو ميذاره كنار ميرسه خونه وبه زنش ميگه :

-- اين كيه آورديش تو خون? من ؟

زنه ميگه :

-- چه خبره ؟ رفتي بعداز سه سال اومدي دعواهم داري ؟ اين پسرمونه ديگه .وقتي تو مي رفتي هنوز ريش وسبيل در نياورده بود .تواين مدت ما شا الله به اين رشيدي شده ! مرده خداروشكر ميكنه كه به همه اون سه تا سخن عمل كرده والا الان بچ? خودش رو كشته بود

. قص? ما به سررسيد . كلاغه به خونه اش نرسيد.

قابل? باتجربه كه اول از كار من خوشش نيامده وزبان به مذمت م گشوده بود .

اما اين روزها باشنيدن حرفهايي كه من به زنان حامله زده و ننه زليخارا استاد اين كار خوانده بودم نظرش برگشته وآمده بود از نزديك مرا ببيند.

باديدن اشك در چشمانش دستانش رادر دست گرفتم : -

- ننه زليخا من كي باشم كه خودم رو با شما يكي كنم ؟ من اصلا هيچي بلد نبودم .اون شب شما رفته بودي بيرون از ده ، اگه گل صنم به موقع زايمان نمي كرد هم خودش وهم بچه و مي مردند.

ازاين طرف هم شوهر گل صنم نمي ذاشت دكتر اونو معاينه كنه .اين بود كه چون من پرستاري بلد بودم ازم خواست كمكش كنم .همين

.والا كسي به پاي شما نمي رسه . من شنيدم اززمان به دنيا اومدن ابريشم تا حالا تمام اين بچه هارو تو به دنيا آوردي . خيلي كار بزرگيه .من اين وسط ناخواسته تو كار شما فضولي كردم. البته باز هم بگم ا ين اصرارآقاي دكتر بود كه ازم خواست .شما به بزرگي خودت منو ببخش .

قابله محترم ده ، باشنيدن اين حرفها از من ، آغوش گشود ومرا بغل كرد :

-- رحمت به اون شيري كه خوردي . تومنوببخش .فريب يه الف بچه رخساره خوردم .معلوم ميشه تموم اون چيزارو از حسوديش مي گفته .حلالم كن. مادر .

ترلان، خواهر گل مراد سراسيمه واشك ريزان وارد شد :

-- خانوم مدير .خانوم مدير ! گل مراد !

-- گل مراد چي ؟ حرف بزن چي شده ؟

-- دنبال يكي از گوسفند ها مي كرده كه پرت شده تودره . داره ازهمه جاش خون مياد. دستمو كشيد وبا خود برد .

هق هق كنان : -

- آقاي دكتر گفت بگم دست تنهاست .لازمه كه شماهم بيايي .دكتر حيوونا رفته شهر. نيست كه به اون كمك كنه .

به درمونگاه كه رسيدم ، صداي گريه وزاري مادر چوپان بلندبود. مويه كنان برسروسينه اش مي كوبيد. :

-- خدا بچه مواز تو مي خوام .خداهمه كسمو از تو مي خوام .خدا رحم كن .خدا دردپسرمو بريز تو جون من.

باديدن من ،دويد به سمتم :

-- دورت بگردم خانوم مدير تودستت خوبه .برو كمك دكتر نذار گل مرادم بميره .به من قول داده دامپزشك بشه .دستم به دامنت .اول خدا دوم شما.

-- اين چه حرفيه ؟ اول خدا آخرهم خدا .به جاي اينكه بشيني با دادوفريادت ،بچه هارم بترسوني ؛دعا كن .دعاي مادر ،كليد نجات فرزنده

. به همسايه هايش سپردم اورا از آنجا دور كنند وخودم به ياري دكتر رفتم .باورم نمي شد .اين بدن خونين ومجروح مال چوپان پر شروشور ده باشه .

-- خانوم محمدي برو حاضر شو بيا .

به سرعت دست هايم را شسته وروپوش تميز را به تن كردم . -- اميررضا زخمها را پاك كرده وپانسمان نمود .

شكر خدا جراحات عميقي وارد نشده بود و به بخيه زدن ، احتياج نداشت .دكتر با معاينه استخوانهاي دست وپا اعلام كرد :

-- خوشبختانه دچارشكستگي نشده ولي دستش از بالا دررفته

.بعد خيلي آرام به من اشاره كرد تا سر پسر ك را باحرف زدن گرم كنم تا آن را جا بيندازد.

-- خوب گل مراد اينم از گوسفندا كه اين همه دوستشون داري . درست چي شد ؟ به كجا رسوندي ؟

درحالي كه از شدت درد ، اخم شديدي بر چهر? هميشه خندانش نشسته بود ، به سختي جواب داد :

--كتابهاي دوم تمو......

همين لحظه دكتر دررفتگي راجاانداخت .مرد كوچك بي اختيار فرياد جگر خراشي كشيد .

-- خوب ديگه تموم شد .توخيلي شجاعي ! كاش منم مثل تو بودم ؟

درحين صحبت ، بادستمال ، قطرات عرق را از صورتش پاك مي كردم . -- ، .

--- خوب ديگه تموم شد.حالا استراحت كن. يك ساعتي سرم تودستت هست .مسكن هم بهت زدم .

با گل مراد خدا حافظي كردم وراه افتادم . دكتر صدام كرد :

-- خانم محمدي ! صبركن .

-- بله ؟

-- اسب رو با صاحبش فرستادم رفت .توي شهر كاردارم .شماروهم مي برم.

-- خودم ميرم .

-- نه. كار مهمي باهات دارم.

بعداز اين كه گل مراد رو مرخص كرد ، حركت كرديم .سكوت سنگيني بين مان حاكم بود .گويي مشغول سبك سنكين كردن حرف هايي بود كه مي خواست بزند .

-- خوب خانوم .كم لطف شدين . خدمتتون نميرسيم !

-- اين چه حرفيه ؟ من احترام زيادي براتون قائلم .اگه ناخواسته جسارتي كرد ... -

- نه نه .شوخي كردم قضيه كاملا.برعكسه .شما هميشه به همه اهالي بخصوص بنده ، لطف دارين .

-- خواهش مي كنم .امرتونو بفرمايين .

-- عرضم به حضورتون : راستش مي خواستم اگه اجازه بدي ،رسما بيام مادرتونو زيارت كنم ؟ -

- مادرمو ؟ به چه منظور ؟

-- خوب اين جور موقع ها معمولا مي گن امر خير .

واي قلبم .

آروم بگير خوب .با شنيدن يك جمله، ضربانتو ميبري بالاي صد!

هنوز نه به داره نه به باره ! چته ؟ قلب هم اين قدر بي جنبه ؟

-- خوب چي شد مي تونم ؟

-- يعني به تنهايي بيايين ؟

-- بله ديگه .من كه كسي رو اينجا ندارم .البته بناست تا دوسه هفته ديگه خواهرم باخانواده اش بيان ايران .

اگه تنهايي اومدن من ، صورت خوشي نداره ، منتظر مي شم با اون بيام .توي فرانسه كه بودم ، مفصل راجع به شما باهاش حرف زدم .

-- خوب با ايشون اگه بيايين ، خيلي بهتره !

ولي اي كاش همچين پيشنهادي نمي دادم .!

دربستر سكوت ، لالايي چشمان خمارش ، شهد خلسه اي شيرين بر جانم مي ريخت .

دوهفته از آن روز رويايي ،گذشت .

بالاخره مهمانان اميررضا رسيدند. درمحيط روستا هر خبري زود پخش مي شد

.بعداز اتمام كلاس ،در حال جمع آوري وسايلم بودم كه دكتر همراه يك زن ميانسال ويك دختر جوان ، وارد شد.: -

-سلام خانوم محمدي .معرفي مي كنم : مرضيه ، خواهرم .الهام خانوم خواهر شوهر مرضيه

. باهردو دست دادم .هردوزن لبخند به لب داشتند

.تبسم مرضيه ، يك جور كش آمدن عضلات صورت به نظر مي رسيد.ولي الهام باآن چهره نمكينش واقعا خوشحال ديده مي شد.

مرضيه به اندازه برادرش زيبابود وبسيار شيك پوش .اززير عينك طبي اش ، مشغول بررسي سرتاپاي من بود

. -- خواهر اين هم خانوم محمدي كه ذكر خيرشون بود. وشما خيلي مشتاق بودي از نزديك ببيني شون !

-- بله .برادرم كلا از اين روستاي زيبا وآدم هاش خيلي تعريف كرده بود .

-- دكتر شرمنده كردن .ولي من اهل اين روستا نيستم .اينجا محل خدمت منه .

-- فرق زيادي هم نداره تيپ شما .شما اين قدر ساده اس كه با اينجايي ها يكي به نظر مي رسين ! -

- كاش علاوه بر ظاهر ، باطن ساد? مردم دهكده رو هم داشتم

. اميررضا ، ناخشنود از اين گفتگو :

-- ماداريم ميريم به بقعه شيخ صفي .شماهم تشريف بيارين تا اونجا در خدمت باشيم .

-- ممنون مزاحم تون نميشم .شما بفرمايين .

الهام درحالي كه دستم را گرفته بود :

-- بفرمايين تعارف نكنين . وبه زور مرابه سمت اتومبيل برد.شوهر مرضيه هم كه مانند خواهر( وبرخلاف همسرش ) بسيار فروتن ومؤدب بود ، از ماشين پياده شده وسلام واحوالپرسي گرمي ن م نمود.دكترروبه خواهرش كرد :

-- خواهر جان خانوم محمدي ، تمام سالهاي تحصيلشون رو شاگرد اول بودند.از اون جايي كه دوست داشتند زودتر شاغل بشن ، قيد كنكوررو مي زنن . مرضيه باژست متفرعنانه اي عينكش را تكاني داده : -

چرا ؟مگه مشكل ما لي دارين ؟

-- علت علايق افراد به هر چيزي ، انگيزه هاي مختلفي مي تونه داشته باشه . شما چرافقط اين مطلب به ذهنتون خطور كرد ؟

-- خوب از ظاهرت هم چنين چيزي برمياد .!

متوجه چشم غره هايي كه از سه طرف به او مي رفت ، شدم

.بغض تلخي گلويم را مي فشرد. هميشه خودم رو آدم محكمي مي دانستم ، ولي احساس كردم با نيش زبان او ، قاصدكي هستم كه با هر فوت پرپر مي شوم.اگر جواب نمي دادم آنها نيز چنين مي پند ا داشتند. : -- 

الهام درحالي كه دستم را گرفته بود : -

- بفرمايين تعارف نكنين .

وبه زور مرابه سمت اتومبيل برد.شوهر مرضيه هم كه مانند خواهر( وبرخلاف همسرش ) بسيار فروتن ومؤدب بود ، از ماشين پياده شده وسلام واحوالپرسي گرمي ن م نمود.دكترروبه خواهرشكرد :

-- خواهر جان خانوم محمدي ، تمام سالهاي تحصيلشون رو شاگرد اول بودند.از اون جايي كه دوست داشتند زودتر شاغل بشن ، قيد كنكوررو مي زنن . مرضيه باژست متفرعنانه اي عينكش را تكاني داده :

- چرا ؟مگه مشكل ما لي دارين ؟

-- علت علايق افراد به هر چيزي ، انگيزه هاي مختلفي مي تونه داشته باشه . شما چرافقط اين مطلب به ذهنتون خطور كرد ؟

-- خوب از ظاهرت هم چنين چيزي برمياد .!

متوجه چشم غره هايي كه از سه طرف به او مي رفت ، شدم

.بغض تلخي گلويم را مي فشرد. هميشه خودم رو آدم محكمي مي دانستم ، ولي احساس كردم با نيش زبان او ، قاصدكي هستم كه با هر فوت پرپر مي شوم.اگر جواب نمي دادم آنها نيز چنين مي پند ا داشتند. :

-- معلوم ميشه خيلي به ظواهر اهميت ميدين تاجاييكه از روي اون ،افرادرو قضاوت مي كنين .

اين بار شوهر ش پادرمياني كرد تاحرف راعوض كند :

-- اين روستا بسيار زيباست .شبيه اين چشم انداز رو من فقط در سوئيس ديدم .خوش به حال شما كه توي همچين جايي كار مي كنين ! خوب خانم محمدي اهل خود اردبيل هستين ؟

-- ما خواهر وبرادرها ، زادگاهمون اردبيله ولي والدينمون از عشق آباد تركمنستان ،اومدند.

مرضيه :

-- بگو چرا شبيه تركمني ها هستي !

اميررضا :

-- نخير ايشون تركمن نيستند. بلكه از باكو به اون جامهاجرت كرده بودند.

اين بار الهام به زبان آمد :

-- خانوم محمدي مثل ژاپني ها چشم بادامي هستندوجذاب .

-- لطف دارين .شما اهل كجايين ؟

الهام :

-- من وداداشم درتهران دنيا اومديم .ولي پدرو مادرمون اهل اردبيلن .يك جور هايي همشهري هستيم .

مرضيه :

-- من ودكتر ( چقدر عقده اي به برادرش مي گه دكتر ! ) واون يكي برادرم ، متولد تهرانيم .پدرمادرمونر متولد اردبيل هستند ولي بزرگ شد? پايتخت بودند.

--خدارحمتشون كنه !

-- شغل پدرت چي بود ؟

-- مغاز? خوار بارفروشي داشت .البته من چيزي از ايشون به يادم نمياد وخيلي كوچك بودم كه فوت كردند. برادرامو جاي پدرم ميديدم

. مرضيه :

-- اونا هم بقال هستند ؟

-- نخير .هردودبيرند . برادربزرگم توي اردبيل ، رياضي تدريس مي كنند برادركوچكم توتهران ، دبير فيزيك هستند

شوهر مرضيه :

-- آقاي محمدي دبير فيزيك معروف منطقه دوازده تهران ، برادرشماست ؟

-- بله .

-- من چند سال شاگرد ايشون بودم.شادترين كلاس هارو با آقاي محمدي داشتيم .يادش به خير .اونقدر مطالب جذاب وشيريني ، در خلال درس تعريف مي كرد كه همه مون عاشق كلاسش بوديم . الان چه كار ميكنن ؟

-- باوجود باز نشستگي ، همچنان مشغول هستند.

مرضيه كه نمي دونم چرا ازتعريف هاي شوهرش از برادر من ، كسل شده بود ،با يك چرخش ناگهاني ، رشته كلام را به دست گرفت :

-- امير ! دوست همخونه ات كجارفت ؟

-- ديدشما اومدين ،رفت خونه پدرش توشهر تاراحت باشين

.راستي خوب شد پرسيدي ! يادم رفته بود. همون ديشب كه داشت مي رفت ،براي شام امشب وعده گرفت

الهام :

-- آقاي دكتر شما كه قبول نكردين ؟

-- چرااتفاقا .راكعي خواهري به سن وسال شماداره بيايين باهاش آشنا مي شين .

خوب ! معلوم شد چرا آقا اين قدر به خودشون رسيدند ! تشريف مي برن ضيافت شام درمنزلي كه دوتادختر جوونم ،حضوردارند!

-- ديدشما اومدين ،رفت خونه پدرش توشهر تاراحت باشين

.راستي خوب شد پرسيدي ! يادم رفته بود. همون ديشب كه داشت مي رفت ،براي شام امشب وعده گرفت

الهام :

-- آقاي دكتر شما كه قبول نكردين ؟ -

- چرااتفاقا .راكعي خواهري به سن وسال شماداره بيايين باهاش آشنا مي شين .

خوب ! معلوم شد چرا آقا اين قدر به خودشون رسيدند ! تشريف مي برن ضيافت شام درمنزلي كه دوتادختر جوونم ،حضوردارند!

رسيديم

روكردم به آنها :

-- خون? ما توي اين كوچه اس .تشريف بيارين منزل يك ليوان آب خنكي ، شربتي در خدمتتون باشيم .

به جز مرضيه ، همگي تشكركرده وبعد رفتند.

يك هفته اي مي شد كه اميررضارا نديده بودم .امتحانات پاياني نزديك بود وبايد براي تمام پايه وهردرسي سوال طرح مي نمودم

.سرراه رفتيم كه آمپول مادر شوهر ا ابريشم راتزريق كنم .ابريشم با بشقابي گوجه سبز كه محصول باغشان بود ،از من پذيرايي مي كرد :

-- خانوم مديرمي گم سر آقاي دكتر حسابي شلوغ شده ها! -

- آره ديگه براش مهمون اومده .

-- به جزمهموناي خودش ، خواهر دكنر راكعي هم بااوناست .يك افاده اي هم داره كه بيا وببين

.پريروزا ، ننه روبرده بودم دكتر قلبش رو معاينه كنه ، چنان با قر وغمزه حرف مي زد كه بيا وببين .

كم مونده بود بپره بغل دكتر اينقدر نزديكش شده بود .به زور مي گفت ( درحالي كه ااي اورادر مي آورد ) :

-- روستاهم جاست شما اومدي؟ حيف تونيست بايك مشت درودهاتي ( مارو مي گفت ها ! ) سروكله مي زني ؟ با خواهرت اينا برو خارج اونجا نمي دونم چي چي ت توبگير . من پيش خودم گفتم ، الانه كه دكتر باهاش دعواكنه .چرا ؟ چون به ما روستايي ها بي احترامي كرد ه بود .ولي بدون اين كه عصباني بشه برگشته توچشماي دختره زل ز زده وميگه :

-- باشه بهش فكر مي كنم.

-- خوب فكر كنه چي ميشه مگه ؟ -

- بافكركردنش كارندارم .از اينكه گول نازو غمز? دختره رو خورد حرصم گرفته

. سخنان ابريشم بدجوري مرا به فكر فرو برد.

اصلا مگه قرارنبود به محض رسيدن خواهرش ، بيان خواستگاري ؟

عقيد? مرضيه راجع به من مثبت نبود حالا سوغات توسرش بخوره ، ( كه بايد براي ابراز محبت مي آورد ) درهمان ديدار اول موضع خودرادربرابر من مشخص نمود.

ولي اميررضا چي ؟

يعني هيچ تلاشي براي تغيير نظر اونكرده بود ؟

سواربراسب برروي تپه ها مي رفتم . بايرام دنبالم مي امد كه شروع كرد به پارس كردن

.برگشتم متوجه اتومبيل اميررضا شدم

. دكترراكعي دركنار او والهام بادختري ديگر كه حدس مي زدم خواهر راكعي باشد ، درعقب نشسته بودند .الهام باديدن من سوار براسب ،سرذوق آمده وازم خواست تا حتما اوراهم يك روز باخودبه سوار كاري بياورم .

امييرضا بوقي زد وگذشت .وقتي افساررا به دست درنا دادم ، متوجه شدم دنده عقب گرفته .الهام سرش را از پنجره در آورد :

-- خانوم محمدي ماداريم شهر ، بيابالا شماروهم برسونيم .

-- مزاحمتون نمي شم .شمابفرمايين .

اين باراميررضا :

-- بفرمايين خانوم .تعارف نكنين . وبه دنبال او ، دكترراكعي هم زبان گشود :

-- ماكه جاداري تا اون جاهم داريم ميريم .تشريف بيارين قبل از اين كه حرفي بزنم خواهرلوسش مثل قاشق نشسته پريد وسط :

-- اي بابا نميادديگه چرا اصرارمي كنين ؟ حتما كاري داره بريم ديگه وامير چرا وايسادي ؟

جانم ؟

اين به كي ميگه امير اونم با اين همه ناز ؟

اون وقت اين آقاي دكتر جدي ما كي وقت پيداكردند با عليا مخدره ، اين همه صميمي بشن ؟

i واي .واي .دارم ديوونه ميشم . خداروشكر سه ماه تعطيلي رسيد . ديگه ريختشون زو نمي ديدم .حتي خداحافظي هم نكردم !

چه بهتر ! بايد وقتم رو پر مي كردم تا به فكر دره بنفشه ها نيفتم

.بهشت رويايي من با رفتارهاي سردو بي احترامي هايشان ، به جهنمي مبدل گشته بود .

درسرراه رفتم بازار كلي وسايل گلسازي ، خريدم .

به مزون لباس عروس هم رفته وسفارش گل دست وتاج عروس درطرحهاي مختلف گرفتم.

ازبچگي عادت داشتم ،هروقت از چيزي ناراحت مي شدم ، عوض اين كه بنشينم وغصه بخورم ، سر خودم رو با « كار كردن » ، گرم مي كردم .

به اين طريق فكرم ك كمتر معطوف دانگراني هايم مي شد

.آمدن خواهر ها ودور همي هاي شادمان هم به اين فراموشي كمك مي كرد .

خواهرزاده ها تا حدودي ب بزرگ شده بودند.مسعود پسر آبجي فيروزه ، دائم پيش برادرزاده هايم بود.

دخترهاهم ازهشت تا چهارده ساله بودند.وبسياردوست داشتني . هنگام گلسازي كنارم مي نشسته وبادقت به حركات دستانم نگاه مي كردند.

بعضي امور جزئي راهم مانند شكوفه سازي و برش برگ ، يادگرفته ودرست كردنشان را به عهده گرفتند.وكلي كمك حالم شدند.

آبجي ها در آشپز خانه سرگرم تهيه شام بودند .

من ودختر ها درحياط زير انداز انداخته ودر زير نور مهتابي ، گل درست مي كرديم

.آناجان هم طبق معمول كنار بساط سماوروقوري ، تكيه به مخده تركمني داده وبا صفورا خاله ، چاي مي نوشيدند .

همين طور كه مشغول كار بوديم ، بچه ها درخواست قصه دادند. آنا جان پرسيد :

-- چه قصه اي روبراتون بگم ؟

بلافاصله من در جواب گفتم :

-- سنگ صبور

دخترها هم ادعاكردند كه آن را تاكنون نشنيده اند . آناجان آخرين جرع? چايش رادر استكان دورطلايي كمر باريكش نوشيد. شروع كرد به نقل داستان :

-- يكي بود. يكي نبود.زن وشوهري بودند كه صاحب فرزند نمي شدند. بعداز چندسال نذرونياز ، خداوند جواب دعاهاشون رو ميده وصاحب يك دختر زيبا ميشن .

هرچه ازسن دخترك مي گذشت ، او زيبا وزيباتر مي شد.

يك روز كه هرسه باهم در حياط نشسته بودند، يك زن كولي از پيش اونا مي گذره وباديدن دختر ، به پدرومادراون مي گه :

-- حيف از اين دختر قشنگ ،كه مي خواد قسمت يك مُرده بشه.

كولي ها آدم هاي آواره اي بودندكه در سراسر دنيا ، از اين شهر به اون شهر ، چادر مي زدن و دائم در حال كوچ بودند. وچون غريبه بودند ؛ كسي به اونا اعتماد نداشت كولي ها كارشون رمالي وفال بيني بود وعموما آدمهاي شارلاتان وحقه بازي بودند.

خلاصه زن كولي بعد از گفتن اين حرف ، رد ميشه وميره .

زن وشوهر بيچاره خيلي نگران دخترشون ميشن .براي همين ازترسشون ، وسايلشون رو جمع كرده وشهرشون رو ترك مي كنند.

سالها ازاين شهر به اون شهر مي رفتند .دخترشون هم مثل يك غنچه نوشكفته ، روز به روز خوشگل تر وخانوم تر مي شد.

تااينكه دريكي از سفرها به شهري مي ر رسند .

قديم براي ورود به بلاد ، بايد از درواز? اونجا عبور مي كردند.

بله وقتي ميان از دروازه بگذرند ووارد شهر بشن ، دختره داوطلب ميشه كه اول داخل بشه

. همين كه وارد شهر ميشه ، دروازه بسته ميشه . پدرومادرش مي مونن اون طرف ودختر بيچاره مي مونه اين طرف

.هرچه تقلا مي كنن تابلكه درب دروازه باز بشه نميشه كه نميشه !

دختره به والدينش ميگه :

-- حتما حكمتي توي اين كار هست .شما برين .خيالتون از بابت من راحت باشه .مطمئن باشين كه مواظب خودم هستم .

زن وشوهر بدبخت ، نااميد وافسرده بر مي گردن وپار? تنشون رو به خداي بزرگ مي سپارن .

-- حتما حكمتي توي اين كار هست .شما برين .خيالتون از بابت من راحت باشه .مطمئن باشين كه مواظب خودم هستم

. زن وشوهر بدبخت ، نااميد وافسرده بر مي گردن وپار? تنشون رو به خداي بزرگ مي سپارن .

ازاين طرف هم دختر وارد يك قصر ميشه

.مي بينه يك مرد جوون روي تختي خوابيده . تمام بدنش پراز سوزن وسنجاقه .

دخترك مياد آروم يكي از سوزنهارو از بدن جوونه در مياره . جاش رو باپنبه والكل پاك مي كنه و مي بنده

. همين طور هرروز با ظرافت سوزن وسنجاق هارو از بدن مرد مي كشيده وپانسمان مي كرده

تااين كه چهل روز مي گذره

.روز چهلم كه ديگه هم? اون قفلها كنده شده بودند ، مي بينه خودش خيلي كثيف شده .تصميم مي گيره بره حموم .

باخودش ميگه ،بذاراين مرد حوون رو به يكي بسپرم بعد برم

. ميره از پنجره نگاه مي كنه مي بينه كه يك زن كولي داره از اون جارد ميشه . بهش ميگه :

-- خانوم جون يك ساعت مواظب مريض من ميشي تابرم تا حموم وبرگردم ؟چهل روز ه كه ازاين مرد جوون دارم مراقبت مي كنم ، بدنش پراز سوزن وسنجاق بوده .الا ن هم داره كم كم به هوش مياد نمي خوام منو اين جوري كثيف ببينه

. كوليه ازخداخواسته قبول مي كنه

.تا دختره ميره حموم ، زن كولي ، سنگاشودوروبرخودش مي چينه وگردنبندها ومنجوق ها روباانواع واقسام سنگهاي كوچك وبزرگ هم كنارش ميذاره هركدوم اون سنگها يك اسمي داشتن . همه رو مبندازه تو گردنش

.تامردئه هوش مياد زنه شروع مي كنه بااون لهجه عجيب وغريبش به گلايه كردن كه :

-- خسته شدم .چهل روزتمومه كه دارم مداوات مي كنم واز مرگ نجاتت دادم و...

مردجوون خيلي تشكر مي كنه . همين موقع دختر قصه وارد ميشه وماجرارو مي فهمه .ولي هيچي نميگه . مردجوون ميپرسه :

- اين دختر كيه ؟

كولي ميگه :

-- هيچ كس .اون يك كولي بود من دلم براش سوخت آؤردم اينجا .

پسر جوون كه قفل جادوهاش باز شده بود ، به خيال اين كه كولي اونو نجاتش داده بااون ازدواج مي كنه .

ولي اول به لهج? اون شك مي كنه وقتي علتش رو مي پرسه ، زن كولي كه سعي مي كرد لهجه اش رو در ست كنه ، ادعا مي كنه:

-- در اثر همنشيني بااون دختر ، اين جوري شده . اون لهج? منوگرفته من هم لهج? اونو

مرد جوون مي ديده كه زن هيچ وقت همراه اون غذا نمي خوره ! ومي گفته من قبلا خوردم .

يك روزكه خيلي كنجكاو شده بود ، گوشه اي قايم ميشه و زن كولي رو م مي پاد.

مي بينه كه زنه يك نان رو به چند قسمت كرده وهر قسمتي رو توي يك گوشه اي قرار ميده .بعد ميره لباس رنگ ورو رفت? كهنه اي رو مي پوشه و مثل گداها دستش رو دراز مي كنه به سمت نان ها و بالهج? غليظ كولي وار با التماس به شخصي موهوم ميگه :

-- اِي خاِنِِم .تورِخدا به مِنِِ بيچاره كومِك بكن

. ويك تكه نان برمي داشته .ومي خورده ودوباره سمت نان ديگه اي رفته وهمين طور تا نانها تموم بشه ، باگدايي نان مي خورده .

مرد جوان خيلي تعجب مي كنه با خودش ميگه هر طور شده بايد سراز كار اين زنه دربيارم .

روزها مي گذره .هفته ميادو ميره .زن كولي جاي خانوم نشسته ودختر بيچاره هم هميشه سكوت مي كرده.

يك روز مرد كه تاجر بود عازم سفر ميشه به زن كولي ميگه :

-- چي دلت مي خواد واست بيارم ؟

زن كولي يك ليست بلند بالا از وسايل رمالي وسنگها ي رنگ ووارنگ و منجوق ميده .مردجوان بعد روبه دختر قصه مي كنه واز اون هم مي پرسه كه چي لازم داره براش بخره ؟ دختر ميگه :

-- سنگ صبور.

مرده ميره مسافرت .ازاين ورهم زن كولي از دختر كار مي كشيده وبه كلفتي انداخته بودتش.

مرد درپايان سفر ياد سوغاتي ها ميفته .ميره منجوق ومليله ها و سنگهاي شيشه اي ووسايل رمالي رو مي خره .بعد از فروشنده مي پرسه كه :

-- داداش سنگ صبور هم داري ؟

-- داريم .ولي بگو براي چي مي خواي ؟

مرد ميگه كه اونوبراي خدمتكار خونه مون مي خوام

.فروشنده ميگه :

-- اين سنگ رو آدمهاي غصه دار مي خوان .ببين باسنگ چه حرفهايي مي زنه

. مرد به شهر خودش برمي گرده وسوغاتي هارو هم به كولي ودختره ميده .هردو تشكر مي كنن

.وقتي مطمئن ميشه كه زنش خوابه ميره ببينه كه كلفته چه چيزايي به س سنگ صبور تعريف مي كنه

.يك گوشه اي كمين ميكنه .مي بينه دختره سنگ رو كذاشت جلوش وتمام سرگذشت خودش رو تعريف كرد . :

كنجكاو ميشه

.يعني زن جواني به زيبايي او چه غصه اي مي توانست داشته باشد ؟ قلبش از شنيدن حرفهاي فروشنده ،پراز غم شد.

مرد به شهر خودش برمي گرده وسوغاتي هارو هم به كولي ودختره ميده .هردو تشكر مي كنن

.وقتي مطمئن ميشه كه زنش خوابه ميره ببينه كه دخترك چه چيزايي به س سنگ صبور تعريف مي كنه .

يك گوشه اي كمين ميكنه .مي بينه دختره سنگ رو كذاشت جلوش وتمام سرگذشت خودش رو تعريف كرد . :

خدابعداز ساليان سال منو به پدرومادرم داد.

اونا منو خيلي دوست داشتند همه زندگي شون رو براي راحتي من گذاشته بودند.

عزيز دردانه والدينم بودم

.يك روز يك كولي ولگرد كه منو بااوناديد گفت :

حيف اين دختر كه نصيب يك مرده ميشه .

مادرپدرم چشم ازمن برنمي داشتند چون از شنيدن حرفهاي كولي ، نگران شده بودند .تصميم مي گيرند از شهر خودشون منو به جاي دوري ببرند.

همين طور شهر به شهر مي گشتيم .تااينكه رسيديم به اين شهر .

ازدروازه كه رد شدم دربش بسته شد .پدر مادرم هرچي تقلا كردند ، نتونستند بيان داخل .براي همين اونا رفتندومن موندم .

اومدم درون قصر ديدم شاهزاد? جوون رو با سوزن وسنجاق تمام بدنش رو قفل جادو زدند.

هرروز يكي دوتااز سوزنها وسنجاق هارو با احتياط از بدن مرد جوون باز كرده ودوا مي ماليدم

.تاچهل روز شد .

هم? قفلها ديگه باز شده بود .مي دونستم اون روز مرد جوان كه طلسم هاش شكسته بود ، بيدار خواهد شد وچون ديدم تواين مدت خيلي كثيف شدم ، تصميم گرفتم برم حموم .

ترسيدم شاهزاده رو تنها بذارم اين بود كه از يك زن بدبخت كولي خواهش كردم تا يك ساعتي مواظب مريض من باشه تا برم وبرگردم.

اشتباه كرده و بهش اعتمادنمودم

.بعدكه از حموم ترگل وورگل برگشتم، ديدم زن گدا لباسهاي منو پوشيده وبه جاي من نشسته .

بعداز توضيح اينها ، دخترك ميزنه زير گريه وسنگ صبور هم مي تركه

.مرد به ياد تمام حركات مشكوك زنه ميفته وتازه مي فهمه كه حقيقت جريان چي بوده

. يادش هم مياد كه همون كولي ها اونو با سوزن وسنجاق طلسم كرده بودند

.از اين كه دختر جوان را نجات دهند? خودش از شر طلسم ديد ، بسيار خوشحال شد. شكر خدارو به جا آورده ورفت سر وقت كولي

.اورا به جرم كلاشي به قاضي سپرد .

سراسر شهرراگشته وپدرومادر دختررا پيدا كرده .دخترك را با عزت واحترام از آن دو خواستگاري نمود.

وسپس به خوبي وخوشي در كنارهم سالهاي سال زندگي كردند

. قص? ما به سر رسيد كلاغه به خونه اش نرسيد.

سفر? راپهن كرده وبعداز صرف شام ، بساط گلسازي را مجددا باز كرديم .

خواهرزاده هاي عزيزم به خوبي بعضي كارهارا ياد گرفته وبا مهارت انجام مي دادند.

درگيردرست كردن تاج عروس جديدي به كمك دخترها بودم كه متوجه شدم شيرين( دختر دوم وهفت ساله وحيده كه بسيار دوستش داشتم ) ، نيست .

مشكوك شدم ,وسايل را به كنارديوار گذاشته ،رفتم به اتاق.

ديدم شيرين خانوم يكي از تاجهارو برسر گذاشته وجلوي آينه يك نگاه به خودش مي كند .يك نگاه به رژلب مادرش كه دردست گرفته بود

.انگار مردد بود آن را به لبهايش بمالد يا نه ؟

بالاخره برترديدش غلبه نموده رژ سرخ رنگ را به لبهاي غنچه مانندش كشيد .وكمي هم روي گونه هايش ماليد

.به قدري خوشگل شده بود كه سريع ،پيراهن سفيدش را به او پوشانده وتورسفيدي راكه با دستم چين دادم ، اززير تاج روي سرش قراردادم .

بوسه هاي پي در پي من كلافه اش كرده بود

.نشاندم ر روي صندلي يكي از گلِِِ دست هاي عروس راهم در بغلش قراردادم

.بادوربين عكاسيم (كه با اولين حقوقم خريده بودم ) ، عكسي از او گرفتم

.بعد ازهمه خواستم ل بيايند داخل .يكي يكي باعروس كوچولو ؛ عكس گرفتند. بنا شد ازروي تمام تصاوير ، سه نسخه چاپ شود.

ززنگ تلفن به صدا درآمد :

-- الوبفرماييد.

-- سلام عمه كوچولو.

-- سلام داداش افشين گلم .چطوري قربونت برم ؟

-- خوبم ولي روز جمعه بهتر هم ميشم ! -

- خيره ان شاء الله ؟

-- آقاجان دستوردادند.روز جمعه كله سحر بعداز نماز صبح نمي خوابين .منتظر مي مونين تا ما بياييم دنبالتون ،همگي بريم سرعين و ويلادره تاعصرهم بمونيم. .به آقايون يزنه ( داماد ) هم بگو برنامه نچينن.

-- باشه .حالا بگو ببينم غذابايد خودمون بياريم يا مهمون شماييم ؟

-- نخير غذاو بقي? چيزا دونگي حساب مي شن كه نه سيخ بسوزه نه كباب .

-- والا من كه روم نميشه اين حرفو به علي آقاو محمد آقا بزنم .پس ما ناهار خودمون رو مياريم .شماهم ما ل خودتون رو.

-- عزيزه .ميگم چيزه مامان وزن عمو كه نيستند .مي خوان با فك وفاميلاشون برن خلخال سويي.

دختراهم كه دست به سياه وسفيد نمي زنند.پس كسي نيست براي ما غذابپزه !

- آهان پس بگو .خواب ديدين خيره.

اين خواهر اي بيچار? من از تهرون پاشدن اومدن مسافرت .بگم بيا يين براي ماها ناهار تدارك ببينين ؟ بد نيست ؟

-- چرا خدا وكيلي خيلي هم بده ! براي همينه كه عمه كوچولو زحمت بايد بكشه !ببين مي دونم تابستون ، حقوق نداري .پس خيلي خودت رو تو خرج ننداز !

-- چشم .امر ديگه اي باشه ؟

-- نه ديگه .آهان چرا سفره وبشقاب وقاشق چنگال و ليوان و.... رو با ماشين علي آقا بيارين

. گاز پيك نيكي ، كتري قوري قند چاي و ميوه روهم با ماشين محمد آقا.

توخونه تون اگه تخمه و پسته و بادوم واين چيزارم داشتين بيارين اونجا مزه ميده .

-- مشغل ذ مه اي ( مديوني) اگه يه وقت چيزي خواستي ، تعارف كني !

-- نه بابا تعارف كدومه ؟ چيزي لازم نيست .

- روتوبرم .

-- خوب به همه عمه ها وآنا جان وبقيه سلام برسون .خداحافظ.

بنا به درخواست دامادهاي عزيز، قرارشد جگرودل وقلوه خريده ،در آنجا كباب كنيم .

وچون مي دانستم برادران گراميم ، دست در جيب مبارك نخواهند نمود ، يك كيلو شيريني گورابيه ( بادامي ) ويك كيلو هم ميندال ( گردويي ) خريدم .

آناجان هم آش دوغ خوشمزه اي تدارك ديد.

.روزجمعه همگي راه افتاديم .شادي آناجان ، حدو اندازه نداشت. تمام فرزندانش پس از سالها دوروبرش راگرفته بودند

.بعداز صرف ناهار داداش وحيد ضمن اين كه ازدامادها به خاطر جگر تشكر مي كرد ، روبه داداش حميد :

-- البته داداش اطلاع دارين كه ماهمه تو شهر شما مهمون هستيم !

-- اين حرفها چيه ؟ شهر خودتونه .

شاهين زدزير خنده :

-- بله شهر خودمونه خون? اميدمون هم هست .ولي مهمون شماييم نه مهمون شوهر عمه هاي گرامي !

علي آقا : -

- چه فرقي داره شاهين خان ؟ ماو عمو نداريم كه !

محمد آقا كه راحت تر حرفهاشو ميزد :

-- بله خرج كه از كيس? مهمان بود حاتم طائي شدن آسان بود .

افشين : -

- ميگم يه چرتي بزنيم .بعداز ظهر بريم غار.

شاهين :

--مگه اينجا غارهم داره ؟ -

- بله كه داره ! اونم نه يكي .چندتا تودل صخره ها وكوه ها هستند .بعضي ها بزرگند بعضي ها هم كوچك .تازه دوتا هم آبشار هست.

محمد :

-- بله اونو داريم مشاهده مي كنيم ولذت مي بريم .اِ بانوي ما كجا رفت ؟

من :

-- با آبجي فيروزه وشهره وافسانه رفتند ازاين دوروبر ، بابونه وپونه بچينند.

محمد : -

- بابونه وپونه ؟ ساده اي ها عزيزه خانوم ! اين خواهر گرامي شما آروم وقرار نداره .همين كه مياد طبيعت ، واله وشيدا ميشه

.ديگه منو شماو آنا وبچه مچه هم ح حاليش نمي شه .ميره به سمت عشق ديرينش كه گل وگياه باشه

. علي آقا :

- خودش رفته هيچ ، خانوم ماروهم برده !توچراباهاشون نرفتي ؟

-- موندم چاي دم كنم .

داداش حميد : -

- بشينين راحت نفستونو بكشين .خانوم خانوم راه انداختين.

شاهين :

-- خداييش بهشت اگه اين شكلي باشه ، من حاضرم همين الان بميرم .اين طبيعت به اين قشنگي ! آب وهواي مناسب ! شهر تاريخي همه وهمه عالي ان

. محمد :

-- من فكر مي كردم بقعه شيخ صفي يادگار زمان صفويه است .ولي چندوقت پيش ها تلويزون برنامه اي راجع به اردبيل پخش مي كرد ،اونجا گفتند قدمت اين بقعه به پنج هزارسال ميرسه ! حالاچرا ؟

چون ازاونجا لوحه هاي گلي كشف كرده بودند كه متعلق به سومريان كه اون زمان زندگي مي كردن ،بوده.

داداش حميد :

-- آره بابا همين مسجد جامع !فكر مي كنين از كي ساخته شده بود؟

علي آقا :

-- من شنيدم درقديم آتشكده بوده .بااين حساب تاريخ بناش ، به قبل از اسلام مي رسه .

داداش وحيد:

-- بعضي مورخ ها معتقدند اردبيل اززمان شاه فيروز ، پادشاه ساساني ساخته شده .

افشين :

-- ولي حقيقت چيز ديگه ايه ! فردوسي درشاهنامه چندباراز اردبيل نام برده ودرهمون جاهم وجود اون رو به زمان بهرام گور كه قبل از فيروز شاه بوده ، ربط داده .

براي همه چاي ريخته ودروسط گذاشتم :

--كاوش هايي كه باستان شناس ها انجام دادند، نشون ميده كه شش هزار سال قبل از ميلاد حضرت مسيح عليه السلام ، شهرما مسكوني بوده

.كلي گوشواره و گردنبند و زيور آلات كه همه نشون مي دادند طوايف انساني در اين جا زندگي مي كردند

. محمد:

-- راسته كه ميگن زرتشت پيامبرهم اهل اردبيل بوده ؟

حميد : -

-بله دركتاب مقدس زرتشتي ها اومده كه يسنا در بالاي كوه سبلان به حضرت زرتشت ، نازل شده .! ذ

براي همه چاي ريخته ودروسط گذاشتم :

--كاوش هايي كه باستان شناس ها انجام دادند، نشون ميده كه شش هزار سال قبل از ميلاد حضرت مسيح عليه السلام ، شهرما مسكوني بوده .كلي گوشواره و گردنبند و زيور آلات كه همه نشون مي دادند طوايف انساني در اين جا زندگي مي كردند

. محمد:

-- راسته كه ميگن زرتشت پيامبرهم اهل اردبيل بوده ؟

آناجان :

--بله دركتاب مقدس زرتشتي ها اومده كه يسنا در بالاي كوه سبلان به حضرت زرتشت ، نازل شده .!

علي آقا :

-- بازار سنتي اردبيل چطور ؟ اون از چه زمانيه ؟

-- صفويه . تازه اولين شهري كه آب شرب در اون لوله كشي شد ، اردبيل بود

.البته بعضي هامعتقدند شهر مسجدسليمان توخوزستان هم از اولين شهرهاي داراي آب لوله كشيه.

وحيده وآبجي فيروزه نفس زنان ، وشهره وافسانه با خوشحالي رسيدند .

شاهين :

-- چيه چي شده ؟ كبكتون خروس مي خونه ؟خبري شده ؟

آبجي فيروزه :

-- خبر! چه خبري ! خبرخير ! داشتيم گل مي چيديم ، يه خانومه افتاد دنبالمون در حالي كه چشم از شهره برنمي داشت ،.به وحيده گفت ، خواهرت نامزد نداره ؟ فكر مي كرد شهره ووحيده باهم خواهرند. آناجان روبه وحيده :

-- توچي گفتي ؟

وحيده :

-- گفتم خواهرم نيست وبرادرزاده امه .نامزدهم نداره . حالا براي چي مي پرسين ؟

زنه گفت كه يه پسر داره كه هردختري رونشونش مي دن ، نمي پسنده .تااينكه گ گفت دنبال يك دختر چشم آبيه حالاهم .اگه آدرس بدين بياييم براي امر خير .

من هم گفتم :

-- من كه كاره اي نيستم .پدروبرادرش همين جا تواون آلاچيق سوميه نشستند .بيايين از خودشون بپرسين .

شاهين :

-- اِي قربون عم? باذوقم برم كه بالاخره بااين گشت وگذار هاش ، بخت يكي از اين سه تاترشيده رو داره باز ميكنه

. افشين :

-- عمه قربونت چرا نشستي ؟ هنوز افسانه وعزيزه موندن ها پاشوتورو خدا. دست اينارم بگير ببر يه چرخي بزنين .ثواب داره به خدا.

محمد :

-- آي آي .افشين خان از اين توصيه ها نكن .يه وقت ديدي به جاي اونا ، بانوي مارو پسنديدن .

شاهين : -

- نه داداش بانوي شما زماني اسمش وحيده خوشگله بود .الان بااين همه اضافه وزني كه پيدا كرده ،به جاي خوشگله ، چيز ديگه اي بهش ميگن .

وحيده باشنيدن اين حرف ، هردوگوش اورا دردست گرفته وپيچاند:

-- يالله معذرت بخواه .باكي بودي ؟من اضافه وزن دارم ؟ به من يه چيز ديگه ميگن ها؟ بگو ببخشين .

شاهين غش كرده از خنده ، جواب حرفهاي وحيده را مي دادك

-- بابا معذرت مي خوام .با خاله ام بودم .توكجا اضافه وزن داري ؟

بميرم واست اين محمد آقا كه چيزي نميده توبخوري شدي پوست واستخون . هرچي ميگن به خال? من ميگن . .

آناجان : -

- وحيده ! بچه ام گوشاش سرخ شد .ببين تورو خدا

.قد يم ها هر كس لاغر بود خجالت مي كشيد .براي همين گاهي اززير لباس ، شال واز اين جور چيزا مي بستند تاكمي پرتر به نظر برسند ،

حالا به خاطر يك كلمه ببين چه الم شنگه اي راه انداختند.

علي آقا :

-- دستت درد نكنه وحيده . خوب حقشو كف دستش گذاشتي .

خواهرها ماجرا را به طور مفصل براي آناجان وآقايون تعريف مي كردند كه شهره را كشيدم كنار :

-- خوب حالا خودت بگو كي بود ؟ توهم ديديش؟ قبل از اين كه شهره دهان باز كند ، افسانه خنده كنان :

-- داشتيم بابونه مي چيديم كه احساس كردم يه مرد جوون ،اون خانومه رو فرستاد پيش عمه وحيده .

فهميدم كاسه اي زر نيم كاسه اس .زير چشمي نگاش كردم كه ديدم اوف . طرف همونيه كه شهره تو آسمونا دنبالش مي گشت .

به شهره ندارو دادم .اونم ديد و لالالالالا ي لالالالالاي لالالاي ..

زدزير خنده .

افشين به اوتوپيد : -

- زهر مار آرومتر بخند آبرومونو بردي .صددفعه گفتم بيرون اين جوري نخند.

حالا انگار كه اينو پسنديدن ! داره بادمش گردو مي شكنه

.نخير اگه خدا بخواد مي خواييم شهره رو بندازيم بره. اگه دختر خوبي بشي ، تورو هم شوهر ميديم . ذ

زدزير خنده . افشين به اوتوپيد :

-- زهر مار آرومتر بخند آبرومونو بردي .

صددفعه گفتم بيرون اين جوري نخند. حالا انگار كه اينو پسنديدن ! داره بادمش گردو مي شكنه

.نخير اگه خدا بخواد مي خواييم شهره رو بندازيم بره. اگه دختر خوبي بشي ، تورو هم شوهر ميديم

.اونجايي كه عزيزه كار مي كنه اسمش چي بود ؟ آهان در? بنفشه ها .

يك روز هم ميريم اونجا.خيلي جاي قشنگيه .جوونهاي رشيدو زبروزرنگي هم داره من چندتاشون رو ديدم .

داشتند مدرس? عزيزه رو نقاشي مي كردند. خوب باعمه كوچيكه رودر بايستي دارند نمي تونن بيان خواستگاري تازه بند? خداعزيزه لاغر هم هست خوششون نمياد .

.ولي تورو ببينند با سر ميان .

افسانه كه ديگه جوش آورده بود ، با صداي جيغ ما نندش روبه پدر:

-- آقاجان ببين ! من كاري به كارش ندارم ها .هي داره حرص منو در مياره .بهش بگو باهاش شوخي ندارم .

آناجان :

-- جيغ نزن عزيزم .داره شوخي مي كنه باهات .توهم شوخي كن

.ببين دختر عمه ها ت رفتند دارند براي خودشون مي گردند اينجا.شهر توست برو نذارشكوه وسوسن غريبي كنن.

اوقات خودت رو تلخ نكن .پاشو قربونت برم.

ساعتي بعد آن زن همراه پسرو خواهرش وارد آلاچيق ماشدند.

همه سكوت كرده ورشت? كلام به آناجان سپرده شد.:

-- خوب خانوم بفرمايين از كجا اومدين و اهل كجاهستين ؟

-- ازتهران اومديم .ولي اهل اردبيليم .پسرم كارمند يكي از ادارات دولتيه

. -- توكدوم محل? تهرون زندگي مي كنين؟ -

- نارمك مي شينيم .شما تو تهران آشنا يي دارين ؟

-- بله دخترها وپسركوچكم ،ساكن پايتخت هستند. -

- اِ!چه خوب !

روكرد به آبجي فيروزه :

-- شما توكدوم محل هستين ؟

-- مابرعكس شما ساكن غرب تهرونيم .ولي خون? داداش وحيد اقدسيه است .

يك سري صحبتهاي معمولي زده شدو آدرس وشمار? تلفن منزل داداش حميدرا داديم براي بقيه قضايا .

از ظاهر شهره معلوم بود كه پسرجوان را پسنديده .

عصر به سمت چشم? آب سرد ويلادره رفتيم .

قسمتي شبيه استخر بود .كه در آنجا آب تني وشنا مي كردند، قسمت كوچكتري بود شبيه حوض كه آبش آشاميدني بود ومانند نوشابه گازداشت.

عصر كه برگشتيم ، خبرهاي جالبي براي زن داداش ها برده شد. !

پس از چند بار رفت و آمد به منزل داداش حميد ،و آشنايي نسبي خانواده ها ازهم ، قرارشد مراسم نامزدي درخان? داداش حميد برگزار بشه

.زن داداش روحي خوشحال از اين كه دختر يكي يك دانه اش به خان?بخت مي رود علي رغم غرغرهاي ليلا ، تدارك سوروسات جشن را مي ديد .

بالاخره حلقه نامزدي در انگشت شهره رفت .

او روز به روز دلباخته تر به نظر مي رسيد. الحق كه نامزدش هم جوان برازنده ولايقي بود.

روزهاي شيرين تابستان مي گذشته وشتابان خودرا به پاييزمي رساندند.

خواهرها به كاشان? خود بازگشتند. بيشتراز همه دلم براي شيرين تنگ ميشد.

خواهرزاد? دوست داشتني ونازم .

عكس هايش راقاب كرده وبه جاي جاي ديوارها نصب نمودم .

ااواخر شهريور ماه به سوي روستا رفتم .ازروي تپه هاي سرسبز گذشته ،مثل پارسال از مقابل باغ سيب وگلابي عبور نمودم

.موج خاطرات چنان مرا باخود برده بود كه متوجه فريادهاي درنا نشده ، به را ه خود مي رفتم

.وقتي او نفس نفس زنان به من رسيد ، باحيرت نگاهش كردم .درحالي كه دستش رابرروي قلب گذاشته بود:

-- سلام خانوم مدير .آه .آه . هر چي من وابريشم صداتون كرديم ، نشنيدين واين بود كه دويدم تا شمارو به باغ ببرم .

-- خيلي ممنون .ولي كاردارم بايد زود برگردم .وقت نيست .باشه ان شاء الله دفع? بعد.

وبي توجه به دخترك ،باسرعت مي رفتم .شيب و سرپاييني را تقريبا دويدم . بعد آرامتر به سوي مدرسه قدم برداشتم.

از اينكه دعوت پراز مهر شان رانپذيرفته بودم ، وجدانم ناراحت بود ، ولي چار? ديگري نداشتم

.اگر با اين روحيه پيش آن مردم بامحبت (كه با تمام توانشان مشغول برداشت ميوه بودند)، مي رفتم ، ذوق آنهارا هم كور مي كردم واين بدتر بود .

در جاي جاي تپه ها گويي رد لاستيك هاي اتومبيل اميررضا نقش بسته بود.

نگاهي به آسمان انداختم .خداي من يك جفت چشم سياه وخمار ازدور به من مي نگريست.

عجب توهم فانتزي وعجيبي ! اين جور مواقع راگفتن كه آدم به چشمان خودش هم نبايد اعتماد كنه.

درمدرسه ،معرفي نامه هاي بچه هاي پنجم رابه م نزديك ترين مدرسه شبانه روزي ، نوشته ومهر وامضاء زدم.

دانش اموزان عزيزم برروي زمين هاي كشاورزي ، مشغول كار بودند. درغير اين صورت ، باد اگر به گ گوششان مي رساند كه خانوم مدير آمده ، به سويم مي شتافتند.

كارها تقزيبا به اتمام رسيده بود كه بوي عطر تندي پيچيد .

متوجه حضورمرضيه شدم ،ولي تجاهل ك ر كردم .

آناجان هميشه مي گفت تواضع از بهترين خصوصيات اخلاقي يك مسلمونه ولي در برابر آدم متكبر ،برعكسه .درمقابل افراد خودخواه بايد مثل خودشان بود درغير اين صورت ، به تكبراون دامن زديم واين به هيچ عنوان پسنديده نيست .

عمدا با پاشنه هاي كفشش برزمين ، تق تق راه انداخته بود كه توجهم را جلب كند سرم را بلند كردم : -

سلام .كي اومدين ؟ برحسب عادت ، عينك طلاييش رو برداشت ودوباره برچشم گذاشت :

-- تازه رسيدم .داريم برمي گرديم فرانسه .تاچند وقت ديگه دكتر ( آي عصبي ميشم به برادرش ميگه دكتر !

نديدبديد) هم به ما ملحق ميشه

.شكر خدا سرعقل اومده وداره مياد پيش خودمون. راستي ! تمام تابستون با خانواد? دكترراكعي بوديم .

باهم رفتيم درياچ? اروميه ، تبريز .حسابي خوش گذشت

.الهام بادكترراكعي عقد كرد بناست چند ماه ديگه رسما ازدواج كنن .

-- تبريك ميگم .اميدوارم خوشبخت بشن.

-- هرچند من خودم الهام رو براي اميردرنظر گرفته بودم ، ولي مثل اين كه گلوي داداشم پيش پريناز ، خواهر راكعي گير كرده .

-- بازهم تبريك ميگم. -

بهتره توهم خودتو علاف نكني .تومحيط روستا ، به جز عمله وچوپان ودهقان ، كس ديگه اي رو براي ازدواج پيدا نمي كني

.باز توي شهر ممكنه معلمي ، كارمندي چيزي به تورت بخوره ولي اين جا ؟ نچ نچ نچ نچ .

-- خانم محترم كسي براي پيدا كردن همسر اين جا نيومده . محض آگاهي تون خواستگارهم كم ندارم .از هر قشري كه فكر كنين .به موقعش ازدواج هم خواهم كرد ولي نمي دونم چه ربطي به شما داره ؟

-- پس بذار من هم محض آگاهيت بگم :

امير ازمن خواسته بود بيام كه تورو خواستگاري كنم .ولي با همين زبون درازت زدي توي ذوقم . براي همين ترتيبي دادم كه برادرم دختر هاي لايقي رو ببينه واز فكرتو بياد بيرون . البته اشتباه نكن .توجهي كه امير به توداشت نه عشق بود نه حتي يك علاق? ساده ! نه.

اون فقط دلش براي تو مي سوخت .از اينكه مجبور بودي سركار بيايي تابتوني خرجي خودت ومادر پيرت رو در بياري ، اظهار ترحم مي كرد.

الان هم اگه اومدم اين چيزهار وبهت گفتم براي اين بود كه هيچ اميد واهيي به او نداشته باشي .مطمئن باش دركنار غلام مقني ، بيشتر خوشبخت ميشي تا كسي كه بااو هم سطح نيستي . ، مي رفتم

سردي كلامش ،برفهاي غنوده برقله سبلان رامي مانست .

چه راحت هم? گفتني هايش را مطرح كرد ورفت . او با فريب ونيرنگ جلو آمد.ازاول هم كه آمده بود قصدي به جز خواستگاري از من ، داشت.

دروغ گفت كه باديدنم ،توي ذوقش خورده. الهام را به نيت آشنا كردن با اميررضا از تهران ،همراه خود آورده بود

.بعداز اينكه تلاشش رادراين زمينه بي نتيجه ديد ، به پريناز متوسل شد.

جوري باسياست رفتار كرده بود كه كسي شكي به او نم نمي كرد. با اين جال مهم خود اميررضا بودنه كس ديگر .

خواهره تشريفش روبرد . هواي دهكده كه از تنفس مرضيه ، سنگين شده بود ، بارفتن وي طراوتي دوباره گرفت .

مهرماه رسيد

.ماه مهرورزيدن .ماه محبت. مدرسه ها باورود نونهالان ، سرشار از شادي شده بودند.

دانش آموزان عزيزم سر كلاس آمده ودرچشم? زلال علم ومعرفت ، عطش خويش را برطرف مي كردند

.چه پاك بودند وچه معصومانه دل به كلاس مي سپردند.براي يك معلم ، اشتياق شاگردانش ، بزرگترين موهبت است .

روزها از پي هم در گذر بودند . پاييز بانفس سرش ، چمنزارها وبرگهاي درختان را به مرور كم رنگ وكمر نگتر مي كرد

.تپ? سرسبز روستا به رنگ كاه در آمده ودرختان لباس نارنجي وقرمز بر تن نموده بودند.

آسمان آبي رنگ ،باورود ابرهاي پراكنده ، خاكستري به نظر مي آمدند.

پايه پنجمي هاي پارسال رفته وكلاس اولي هاي جديد ، جاي آنهارا صاحب شدند.

يك روز الهام به ديدنم آمد. ضمن سلام واحوال پرسي ، بابت آزدواجش ،تبريك گفتم .درحالي كه رنگ چهره اش سرخ شده بود :

-- واي ببخشين .يهويي شد. فقط يك مهموني خودموني گرفته بوديم .بااين وجود هم من وهم پرهام ( دكترراكعي ) ،هردو خيلي دوست داشتيم كه شماهم باشين .ولي مرضيه وپريناز نذاشتن .گفتند خونه تون پراز مهموناي تهرونيه و سرتون شلوغه بهتره مزاحم نشيم .

گفت من وپرهام .نگفت من و اميررضا! ا

صلا وقتي اون دوتا ازخود راضي ، اظهار نظر مي فرمودند جناب دكتر سرشون كجا گرم بود كه پاسخي بهشون ندادند ؟

ياشايد هم براش بودن ونبودن من اهميتي نداشته ؟

-- شمامراحمين .ان شا ء الله توي مراسم ازدواجتون. خوب تعريف كن تابستون چطور گذشت ؟

-- باهم? تابستوناي عمرم فرق داشت .تا حس نكني نمي توني شرح بدي ! ان شا ء الله قسمت شما بشه تا متوجه منظورم بشي .خوب تو تعريف كن .تعطيلات چطور بود ؟ خوش گذشت ؟

-- بهترين روزهاي عمرم تعطيلاته .فرصت ديدن خواهر خواهرزاده ها وبرادرزاده هاي عزيزم ، تو ايام نوروز وروزهاي تابستونه

.وقتي ميان اردبيل ، تمام فاميل دعوتشون مي كنن وماهم به اتفاق شون خون? دايي ها ، خاله ها وبقيه ميريم

.ديگه جاهايي مثل سرعين وسردابه و... بماند .

-- خوش به خالت .وقتي مي بينم بااين عشق وعلاقه راجع به خواهر وبرادرات حرف مي زني ، به حالت غبطه مي خورم

.آخه مي دوني پدرومادرم چندتا بچه ميارن .به جز من وداداشم بقيه تو كوچكي مي ميرند .

داداشم بعداز ازدواجش به اصرار مرضيه ، ميرن پيش برادر بزرگ او تو فرانسه .

مونديم من وپدرو مادرم . پدرم چندسال قبل دار اثر ابتلا به بيماري قلبي فوت كردو ماراتنها گذاشت . مونديم منو مادرم

.نه خواهر ونه برادر ديگه اي هم ندارم كه دلمو به ديدنشون خوش كنم .تعطيل وغير تعطيل مون شبيه هم هستند براي همين ميگم امسال فرق داش

.هم بعداز چند سال برادرم پيشمون بود هم اينكه با اومدن پرهام به زندگيم ، احساس مي كنم از تنهايي در اومدم.خان.اد?پرهام همه مثل خودش خونگرم ومهربونند فقط همين خواهرش كه مجرده ، پريناز رو ميگم .فكر ميكنم خو.ابهايي براي دكتر حسيني ديده باشه .

-- اميدوارم به هم برسندو وخوشبخت بشن .

-- نه توروخدا اميدوار نباش .دكتر حسيني خيلي سرتراز اونه

.متاسفانه هم متكبره هم جاه طلب .تموم اوقات سعيش براين بود كه اونو ترعيب كنه براي رفتن به فرانسه . بعدهم خودش رو يه جوري به اون بندازه.

-- خانواده اش از رفتاراو نانراحت نمي شدند ؟

نه بابا اونا خودشون هم شيفت? اون شده بودند.ازخداشونه كه دكتر حسيني دامادشون بشه

. خبرنداري از وقتي رفت و آمد پيدا كرده اند، هفته اي سه شب شام رو به زور مي كشونند اونجا.همين ديشب هم منزل مادرشوهرم بود .

-- نه توروخدا اميدوار نباش .دكتر حسيني خيلي سرتراز اونه .

متاسفانه هم متكبره هم جاه طلب .تموم اوقات سعيش براين بود كه اونو ترعيب كنه براي رفتن به فرانسه . بعدهم خودش رو يه جوري به اون بندازه.

-- خانواده اش از رفتاراو نانراحت نمي شدند ؟

نه بابا اونا خودشون هم شيفت? اون شده بودند.ازخداشونه كه دكتر حسيني دامادشون بشه .

خبرنداري از وقتي رفت و آمد پيدا كرده اند، هفته اي سه شب شام رو به زور مي كشونند اونجا.همين ديشب هم منزل مادرشوهرم بود

. جمع? قبل هم مگي رفتيم سرعين .دكتر حسيني مهمانمان كرد نميدوني چه ريخت وپاشي كرد ؟

داري ميري شهر ؟

-- بله ديگه اگه اجازه بدي برم به ميني بوس برسم .

-- ميني بوس رو ولش كن. من و پرهام داريم ميريم .توهم باما بيا .

-- نه نمي خوام مزاحم دوتامرغ عشق بشم !

--لوس نشو ديگه بيا . منتظريم ها

. م ناچار سوار اتومبيل دكترراكعي شدم .وبه اوهم تبريك گفتم.پرهام ازتوي آينه :

-- خانم محمدي .شما باآقاي محمدي كه دبير رياضي هستند نسبتي دارين ؟

-- بله ايشون برادربزرگم هستند.

-- عجب ! ولي به نظر مي رسه خيلي از شما بزرگتر باشند ؟

-- بله تقريبا به جاي پدرم هستن.

الهام : -- چرااينقدر اختلاف سني دارين ؟

- توبين ما پنج تا بچه ديگه هم دنيا اومده بودمند كه فوت كردند.

راگعي :

خانوم محمدي از قول من خيلي به استاد سلام برسونين .بگين چهار سال افتخار شاگرديشون رو داشتم

. بزرگي تون رو مي رسونم.

چندباري به طور اتفاقي اميررضاراديدم .فقطسلام عليك ساده اي داشتيم . نه ديداري نه ...

.روزها ي سرد تري از راه رسيدند .

باران رحمت الهي بي وقفه مي باريد ودردل زمين فرو مي رفت وراهها راهم البته گل آلود ولزج مي ساخت.

پارسال در چنين روزهايي ، اهالي صاحب ماشين ده ، رفت و آمد مرا به عهده گرفته بودند. ولي امسال هنوز خبري نبود .

بسم الله گويان ، چترم را گشوده به راه افتادم .

به آستگي قدم بر ميداشتم .زمين خيلي ليزبود. اتومبيلي كنارم توقف كرد : -

- سلام خانوم بفرمايين سوارشين

بي تعارف سلام كرده ودرعقب نشستم

-- خانوم محمدي .دربار? شما صحبت كرديم ، بنا شد مثل پارسال هرروزيكي از اهالي رفت وآمدتون رو عهده دار بشه كه شوهر گل صنم اعلام كرد تمام روزها رو خودش مي بره ومياردتون. فقط امروز رو من در خدمتتون بودم چون جايي كارداشت.ولي از فردا جلوي مدرسه بايستين تا بياد.

- سرجاده نايستاد .

لطفا نكه دارين پياده شم

-- نه .پياده نشين .خون? دكترراكعي دعوتم .شماهم تااونجا بيايين

. ازخدا خواسته چشمانم رابرهم گذاشتم گرماي مطبوع داخل بعداز تحمل سرماي سخت بيرون ، انسان را به خلسه مي برد.هيچ حرفي زده نشد .ولي باوجود بسته بودن چشمانم ، نگاه اورا به خود از آيينه خورو ، احساس مي نمودم

.درخانه اقسانه وافسون راديدم .

-- افسافسانه دركنا آنا جان نشسته بودوقلاب بافي مي كرد .افسون هم بادستمالي داشت گرد گيري مي كرد

وهردو درخواست قصه مي دادند . چون گلي شده بودم ،اول رفتم به حمام وبعداز چايي كه افسون درليوان سراميكي دسته دار خودم ريخته بود ،نوشيدم. آنا جان شروع كرد به نقل داستان :

يك يبود يكي نبود زير گنبد كبود غيراز خدا هيچ كس نبود .

هزارسال پيش از اين ، عارف بزرگي بود به اسم شيخ ابو سعيد ابوالخير .

--افسون مي پره وسط :

-- من مي شناسم توكتاب فارسيمون اومده -

- بله شيخ ابوسعيد از بزرگان عرفان بوده ودعا هاش هم اجابت مي شده

.به طوري كه مردم نذر مي كردند كه مثلا فلان گرفتاري شون اگه برطرف شد ، براي شيخ ابوسعيد ، تحفه اي ببرند.

حالا نه اين كه فكر كنين چيزهاي گرون قيمت .نه

.غذاو خوراكي نان واين جور چيزا .

حاكم شهري كه عارف ما توش زندگي ميكرد ، دشمن شيخ بود .بارهخا .بارهخواسته بود كه آبروي شيخ روببره ولي موفق نمي شده.

تا اينكه يك روز مياد به شيخ ميگه كه فردا بيا ناهار خون? من.

شيخ قبول مي كنه ولير ميگه :

من فقط غذاي صفه مي خورم . حالا غذاي صفه چي بود ؟

گفتيم مردم نذرو نذورات براي شيخ مي آوردند ودر جايي كه بهش صفه مي گفتند ، قرار مي دادن تاجناب شيخ ازاون بخوره .

منظورش اين بوده كه اگه بيام خون? تو بازهم از غذاي نذري مي خورم .

خلاصه حاكم پيش خودش ميگه چنا غذاش نذري بهت بدم كه اون سرش ناپيدا.

مياد به وزيرش ميگه حرومترين غذايي رو كه ممكنه براتون تهيه كنين وبدين آشپزها طبخش كنن .

وزير هم به سربازاش ميگه برين ازراه دزدي وزور ونمي دونم هر راهي كه به نظرتون ميرسه يك گوشتي فراهم كنين بيارين

. سربازها مي رفتند توراه كه مي بينند ،يك پيرزني گوسفندي رو به زور داره دنبال خودش مي كشونه .مي ريزند سرش وگوسفندرو مي قاپند ومي برند

.پيرزن بدبخت داد ميزنه :

اي داد اي بيداد.حرومتون بشع نامسلمونا .گوشت سگ بشه تو ج.نتون وخلاصه هرچي ناله ونفرين بلد ميكنه وميزنه زيرگريه .

سريازها گوشت رو ميارن وميدن به آشپز خونه .آشپزها هم اونو مي پزند

. شيخ ابو سعيد وارد ميشه وميشينه .سفره رو پهن مي كنن وغذاروميارن.

حاكم ميگه :

بفرمايين نوش جان كنين .

شيخ هم بس ما لله ميگه وشروع مي كنه به حوردن .بعداز اينكه تموم شد. والحمدلله گفت ،حاكم ميگه :

جناب شيخ ناهار چطور بود ؟

شيخ جواب ميده :

شكرخدا مثل هميشه غذاي صفه خوب بود.

حاكم ميگه :اين غذا مال قصر من بودنه صفه.

شيخ ميگه :

من به جز غذاي صفه ، غذاي ديگري نمي خورم

.حاكم دهان باز مي كنه چيزيبگه كه يك دفعه يك پيرزن بيچاره اي وادر ميشه .رومي كنه به حاكم وميگه : -

-اسم خودت روگذاشتي خاكم ونشستي باخيال راحت ناهار مي خوري ؟ بيا ببين چه سربازهاي ظالمي داري !

من پيرزن يك بره رو ازكي بزرگ كردم تاشدگوسفند.نذرشيخ ابوسعيد كرده بودم .داشتم براش مي برم اين نامردها ازم دزديدندوآوردند براي تو

.حاكم و وزيروهم? اونهاييكه اونجا بودند مي فهمن كه حرف شيخ ابوسعبيد طلاست.وبيشتر به او ايمان ميارن.

اين هم از قص? جناب عارف .

خوب شما همي جا بشينين من برم بالا پيش صفورا خاله .بند? خدامريض شده بردمش دكتر كلي آمپول وقرص بهش دادند. عزيزه ساعت هشت شب هم تو آمپولش روبزن --چشم .

بعداز رفتن مادرم ،هرسه بالش گذاشته دراز كشيديم :

--ازشهره چه خبر؟

-- هيچي ديگه درسش كه تموم شده هرروز بانامزد عزيزش پي گشت وگذارند.

-- توچي؟ نمي خواي شوهر كني /

-- چرانمي خوام .اگه مامان وآقاجان بذارند از خدامه .ولي نمذارن

--چطور؟ افسون ميان صحبت مي پرد :

-- فاميل هاي مامان كه ميان آقاجان نميذاره .فاميلهاي آقاجان ميان ، مامان نميذاره .

-- به به حالاديگه فاميل مياد خواستگاري به من نميگي ؟

-- نه بابا فاميل كدومه ؟ برادرزاده شوهر دخترعم? آقاجانو ميگه .

فاميل مادري هم ،پسر دخترعموي زن داييم رو ميگه .بعد زد زير خنده .

واقعا عجب فاميلي در بياد از اينها .راستي يك چيز بهت ميگم توروجون آنا به كسي نگي ها .

-- نه نميگم بگو .

- دوست شاهين بود كه شهره مي گفت چشمش تورو گرفته ؟ -

-حوب چي شد ؟

-هيچش چندبارمادرش رو فرستاده خون. زن عمو كه تورو خواستگاري كنند.ولي زن عمو به هيچ كس نگفته .حتيبه مامان من.

چرا؟

- معلومه دوست داشته شهره رو بده به اون .حالاهم كه تكليف شهره معلوم شده دلش نمياد . تواگه دلت بخواد من درستش مي كنم .

--چي رو دلم بخواد ؟

- اينكه بااون عروسي كني ديگه .

-- نه بابا توكه ميدونير من تهران نميرم واون هم اردبيل نمياد پس ديگه حرفش هم نزن

يك روز كه به پايه اولي ها سرمشق مي دادم ، صداهاي بلندي از بيرون ، شنيده شد

.بچه ها گفتند : -

- خانوم مدير .دعواشده .الان هم زخمي ها رو آوردن پپش دكتر.

-- شما به كارتون برسين

. همهم? ايجا د شده ، حواس دانش اموزان راپرت كرد .پسرهاكه انگار فيلم مهيجي در حال اكران است ، باخواهش والتماس ازم اجازه مي خواستند كه برن براي تماشا. ولي دخترها هريك نگران خانواد? خود شده بودند

. تابه پايان رسيدن ، كلاس سروصداهاهم خوابيد. تازه بچه هااز مدرسه رفته بودند، كه باهيجان برگشتند : -

- خانوم مدير .خانوم مدير.

-- چيه چي شده ؟

-- آقاي دكتر گفت زود بيايين درمونگاه .

سريع خودم رورسوندم. هيچ چهر? آشنايي درميان زخمي ها نديدم . معلوم شداز روستا يي ديگر به اينجا آمده بودند.

-- اميررضا ودكترراكعي هردو مشغول مداوا بودند كه باسلام دادنم ، متوجه حضورم شدند :

-- سلام .چه خوب شد اومدين !

-- چه كار بايد بكنم ؟

-- ازتوي اون قفسه ، كيسه سرم وبا انژيو كت بيارين .به اين مريضي كه اينجا خوابيده ، تزريق كنين.

-- بيمار مردجواني بود كه سرش را بخيه زده بودند . سرووضعش هم به روستايي ها نمي خورد .ازشدت ضعف چشمانش رابسته بود.

-- آقا . آقاي محترم . مي خوام براتون سرم بزنم .لطفا حركت نكنين . متوجه حرفهام شدين ،؟ -

- با تكان دادن انگشتها يش ، نشان داد كه هشياراست -

- سرم را وصل كرده وبه توصي? دكتر ، درون آن چند امپول تقويتي هم زدم .

-- خام محمدي .اون يكي بيمار هم سرم مي خواد.لطفا براش بزنين .

-- مردي كه بر تخت كناري خوابيده و هردودستش را با آتل بسته بودند ، ناله مي كرد .

سرم اورا هم وصل كردم .هم? مجروحين مرخص شدند. بنا شداين دوتا يي هم كه سرم داشتند ، يك ساعت بعد بروند.

-- خيلي ممنونم خانم محمدي .زحمت كشيدين .

-- خواهش مي كنم .چي شده بود ؟

-- اون مردجوون ، مهندس كشاورزيه واز ادار? زراعت براي دهقانان ده جليل آباد ، بذر اصلاح شده مياره

. اهالي قبول نمي كنن. آقاي مهندس هم كه جوش آورده بود، بنا مي كنه به بد وبيراه گفتن كه ناغافل مي ريزن سرش وجواب ناسزاهاشو با شكاندن سرش ميدن.

خوب اون يكي چرا اسيب ديده ؟

--- اومده كمك مهندس نذاره بزنندش ولي وقتي مي بينه توجهي بهش ندارن ، اون هم عصبي شده وحسابي بامردم زدوخورد مي كنه

. -- دراين موقع د مهندس كه حالش بهتر شده بود روبه من : -

- شما عزيزه خانوم نيستين ؟

-- شما منواز كجا مي شناسين ؟

-- من امين هستم . يه جورهايي فاميل ميشيم . مادر شما ميشه دختر عموي پدر م -

- بله ولي تا به حال نديده بودمتون .

-- من هم نديد متون .ازروي فاميلي تون كه آقاي دكتر صدا كرد متوجه شدم

.آخه غير از اين كه قوم وخويش هستيم ، من شاگرد آقاي محمدي برادرتون ب بودم .با آقا زاده شون آقا افشين هم ، دوستيم .من شنيده بودم كه شماهم معلم شدين .نمي دونستم پرستارين !

-- درست شنيدين .معلم روستا هستم .

--- دكتر :

-- ازوقتي مافهميديم كه خانوم محمدي دور? كمك هاي اوليه رو ديده اند ، به زحمتشون ميندازيم .

خانوم محمدي تودهكده بچ? يك زن مبتلا به توكسمي روهم به دنيا اورد. --- اهالي ميان ميگن دستش سبكه

--- خوب دكتر مي تونم برم ؟

-- خواهش مي كنم .

امين :

-- عزيزه خانوم من تا اردبيل دارم ميرم بفرمايين برسونمتون.

-- دكتر :

آقاي مهندس بهتره رانندگي نكنين . ميگم اهالي ب ر برسونندتون

. روبه او :

-- اگه بخوايين من مي شينم پشت فرمون .

-- بلدين ؟

-- بله گواهينامه دارم .بفرمايين .

امين سرم رادر دستش گرفت ودرصندلي عقب ماشنش خوابيد من هم بعدا زجلو كشيدن صندلي ، آيينه راتنظيم نموده ، دنده راخلاص واستارت زده وحركت نمودم

.گويا اين كارم به مذاق اميررضا خوش نيامد ، چون اخم وحشتناكي برچهره اش ن ش نشست.

درطول راه بيمار خواب بود ومن هم سكوت كردم تااينكه به اردبيل رسيديم .منزلشان دورتر از خان? ما بود براي همين بيدارش كرده وسرمش راكشيدم واومرا به خانه رساندو بعد خودش با احتياط به سمت منزلشان حركت نمود.

من هم بعدا زجلو كشيدن صندلي ، آيينه راتنظيم نموده ، دنده راخلاص واستارت زده وحركت نمودم .

گويا اين كارم به مذاق اميررضا خوش نيامد ، چون اخم وحشتناكي برچهره اش ن ش نشست.

درطول راه بيمار خواب بود ومن هم سكوت كردم تااينكه به اردبيل رسيديم .

منزلشان دورتر از خان? ما بود براي همين بيدارش كرده وسرمش راكشيدم واومرا به خانه رساندو بعد خودش با احتياط به سمت منزلشان حركت نمود.

به منزل كه رسيدم جريان رابراي آناجان تعريف كردم .درجواب من گفت :

-- امين ؟ پسرعموي من فرزندي به اين اسم نداره. آهان فهميدم .پسركوچكشه اسمشو عوض كرده . نام واقعيش ، سلطا ن قَليه .

-- امين بهتر ه .

-- آره ولي من شنيده بودم يك دختري رو مي خواسته به اسم امينه . شايد از روي اسم اون ؛ شده امين ؟

-- خوب پس باهمون ازدواج كرده ديگه ؟

--- نه .دختره رو ميدن به يكي ديگه .آخه اون موقع بچه بوده .هفده يا هيجده سال بيشتر نداشته .دختره از خودش دوسه سالي بزرگتر بوده .

-- آخي پس بيچاره بهش نرسيده بوده .

-- نه نرسيده ولي زبروزرنگه

وهم مهندسه هم تودبيرستان تدريس مي كنه

. روزبعد به جاي شوهر گل صنم ، جناب دكتر را متظر خودديدم

-- چرا شما آمدين ؟

-- شوهر گل صنم رو صبح زود فرستادم دنبال يك سري دارو براي زنش .براي همين من اومدم .

-- زحمت كشيدين .( ياد سخنان خواهرش افتادم كه گفته بود ،دكتر فقط دلش به حالم مي سوزه ، براي همين حرف ديگه اي نزدم )

-- عزيزه خانوم رانندگيت هم خوبه كه تونستي اين شيب رو طي كني .معلومه تمرين داري .

-- بله بابرادرزاده ام افشين ، تو كوه وكمر خيلي تمرين كرديم .اتفاقا خيال داشتم يك اتومبيل بخرم ، گذاشتم براي بعداز بهار ( آره جون خودت )

خوبه اين جوري راحت تر ميرين وميايين .

-- از خواهرتون چه خبر حالشون خوبه ؟

-- بله سلام رسوندند.

-- آقاي دكتر .

-- اميررضا --

نه! همون آقاي دكتر ! مرضيه خانوم همه چي رو بهم گفت .

-- واي ! خداي من ! چي گفت ؟

-- گفت كه اصلااز من خوشش نمياد ومن رو در سطح شما نمي بينه .

گفت دلم رو به شما خوش نكنم ، حس شما به من فقط يك ا احساس ترحمه نه هيچ چيز ديگه اي

.گفت من در كنا غلام مقني بيشتر خوشبخت ميشم تا كسي كه منو از روي دلسوزي مي خواد .

-- غلام مقني ؟

--- بله .

رگ بزرگي برروي پيشاني صافش پيداشد.بادست راستش محكم به دنده كوبيد

.-- دختر? احمق ! حدس مي زدم كه يك دسته گلي به آب داده باشه .هروقت حرف خواستگاري رو پيش مي كشيدم ، بحث رو عوض مي كرد. توكه مزخرفات اونو باور نكردي .كردي ؟

-- نمي دونم .نه قبول كردم ونه رد .-

- شما به حسن نيت من شك داري ؟ اون وقت به اراجيف خواهرم گوش كردي ؟

بحث من خواهرتون نيست .خودشما تودلم شك انداختين ؟

--من مگه چكار كردم ؟ -

- خوب صميميتتون با پريناز چه معناي ديگه اي مي تونه داشته باشه ؟

-- كي گفته من با اون دختر? لوس وننر صميمي شدم ؟

-- خوب درغير اين صورت گشت گذارهاتون باهم چه توجيه ديگه اي مي تونه داشته باشه ؟

-- اشتباه به عرضت رسوندند.من اگه به منزل دكترراكعي ميرم بنا به اصرار زياد او وپدرمادرشه

.گشت وگذارهاهم خانوادگي بوده .بنده نه تنها ازاون خوشم نمياد بلكه ازديدن لوس بازي هاش ، حالم هم به هم مي خوره

. توكجا؟ اون نازك نارنجي كجا ؟ فكرش هم اذيتم مي كنه .بگذريم .

خانومم من غلط بكنم به شما ترحم كنم. شما يك سروگردن ازهمه كساني كه ميشناسم ، بالاتري .شماعزيزه خانومي وعزيزمايي

. فقط هر ناقص ا لعقلي هرچي بهت گفت قبول نكن . دختر هاي موفقي مثل تو حسودوبد خواه كم ندارن يكيش خواهر خودم

.توجريان عقد كنون پرهام والهام ، وقتي اون دوتا خواستند دعوتت كنن ، اون ( مرضيه ) با خواهر پرهام ، خودشون رو كشتند تاتونيايي .ولي من با اينكه تمام سلولهاي قلبم اسم تورو فرياد مي زدند ، ازترس اين كه دل چون برگ گلت رو بشكنن ، اصراري نكردم .

فقط هر ناقص ا لعقلي هرچي بهت گفت قبول نكن

. دختر هاي موفقي مثل تو حسودوبد خواه كم ندارن يكيش خواهر خودم .توجريان عقد كنون پرهام والهام ، وقتي اون دوتا خواستند دعوتت كنن ، اون ( مرضيه ) با خواهر پرهام ، خودشون رو كشتند تاتونيايي .ولي من با اينكه تمام سلولهاي قلبم اسم تورو فرياد مي زدند ، ازترس اين كه دل چون برگ گلت رو بشكنن ، اصراري نكردم .

رسيديم به مدرسه .

چندروزي راتحمل كرد وگذاشت تاشوهر گل صنم مرا ببردو بياورد تااينكه بعداز يك هفته بهان? ديدارمان با بيماري زن كدخدا جور شد.

كدخدا راضي نبود ،امپول همسرش را دكتر تزريق كند ، براي همين ، سراغم فرستاد

درخلال رسيدگي به بيمار بودم كه گفت :

-- خانوم مدير قربونت برم چقدر خوب شد شما اين جا بودي به خداقسم اصلانمي تونم راضي بشم دست نامحرم بهم بخوره

.هرچند مي گن دكتر محرمه ولي من نامحرم مي دونم. -

- نه مادر جان شمادرست فكر مي كني دكتر براي شنيدن دردهاي مريضش محرمه نه براي ديدن تن وبدنشون .

ولي اگه كس ديگه اي نباشه و جونتون در خطره بايد بذارين مداواتون كنه

. خوب شما از اي آمپولها ي پني سيلين بايد هر روز يه دونه بزنين .فردا همين ساعت بيايين اينجا تا براتون تزريق كنم.

-- خداخيرت بده . --بعداز رفتن او دكتر يك ليوان چاي برام آورد . :

-- خوب خانومم كي مي تونم خدمت مادر محترمتون برسم ؟ فقط نگو تنها نميشه كه ديگه اصلا نمي پذيرم .

--- من بايد برم فردا بهتون ميگم .

- فردا بازهم براي تزريق رفتم .ازوقتي كدخدا جريان دخترش ودلبري هاشو شنيده بود قدغن كرده بود رخساره پابه در مونگاه بذاره خيلي هم زود اونو به عقد پسر خاله اش در آورده بو

د .سروناز ( زن كدخدا ) برايم يك كيسه گردو آورده بود :

-قربونت برم خانوم مدير . گل صنم وننه حوريه (مادر شوهر ابريشم ) بهم گفته بودندكه خيلي دستت خو.به ولي تا خودمو سوزن نزده بودي باورم نمي شد.

اين گردكان هارا ببر بامادرت نوش جان كنين

. يك كيسه هم به اميررضا داد. اصولا توروستا دادوستد كمتر با پول صورت مي گرفت .مردم به هم برنج ميدادن ، مرغ مي گرفتند. نخود مي دادند ، عدس مي گرفتند. خلاصه بعداز رفتنش امييرضا:

خوب خانوم خانو مها چطور شد ؟ رخصت ميدين بيام ؟

-- آخه من شنيدم شما قصددارين براي گرفتن تخصص برين فرانسه ؟

-- درست شنيدي ! -

- خوب اگه اين طوره براي چي مي خوايين بيايين خواستگاري ؟

--چه ربطي به اين قضيه دار ه ؟

-- ربطش اينه كه شما حداقل سه سالي رو اونجا هستين ! -

-- هستين نه.هستيم .من خيال ندارم خانومم رو اينجا رها كنم خودم برم اون طرف .خرجابرم توهم بامن ميايي !

-- خيلي ببخشين كي گفته من حاصرم با شما بيام ؟

--نيازي نيست كسي بگه .هم?دخترها از خداشونه يكي دستشون رو بگيره ببره پاريس .

--- هم? دخترها نه بعضي هاشون !كه البته من جزو اونا نيستم .

--ببين عزيزه !توبا اين همه استعدادي كه داري مي توني يك پزشك موفق بشي .پس لگد به بختت نزن بيا باهم بريم زندگيمونو شروع كنيم .

-- چرا فكر مي كنين كه حتما بايد پزشك بشم ؟

-- چون خيلي استعتداد داري ! -

- يعني از نظر شما هم? افراد باهوش بايد طبابت كنند؟ مشاغل ديگه نيازي به خوش ذهني ندارند ؟

-- دارند ولي نه به انداز? پزشكي ! توبايد يك دكتر بشي .من تورو با خودم مكيبرم واز بهترين دانشگاها برات پذيرش مي گيرم

.تورو به هم? آرزوهات مي رسونم

--- نيازيبه زحمتتون نيست .اولا:ا

حتياجي نيست برم خارج از كشور همين جاهم ميشه درس خوند ثانيا :

اگه من كوچكترين علاقه اي يه حرف? شما داشتم ،مطمئن باشين حتما مي رفتم سر اون .ثالثا :م

ن همين الان هم به آرزوي خودم كه معلميه رسيدم . رابعا : ا

گه بنا باشه ادام? تحصيل بدم درراستاي شغل خودم كه تدريس هست ، خواهدبود نه رشت? طب .خامسا :

هيچ وقت تاكيد مي كنم هيچ وقت فكر نكنين ديگران از « بد حادثه » شغلي به غير از طبابت دارند. --

-- ببخشيد مثل اين كه خيلي بهت برخورد .باشه قبول !توهمين جا بمون براي آينده افرادمهم تربيت كن .من ميرم تخصص مي گيرم بيام

.فقط قول بده كه منتظر من مي موني ! -

- من ديگه عمواغلو ( شوهر گل صنم ) اومده دنبالم .

فردا مي بينمتون.ان شاء الله . خداحافظ. -

- تمام فكرم درگير شده بود .آخه مگه فقط تو فرانسه تخصص ميدن ؟ اين همه اطباي ماهر وحاذق هستن كه تومملكت خودمون درس خوندند. چرا بايد براي امير اين همه مهم باشه كه بره اون ور

.هرچند رسيدن به او برام به صورت آرزو دراومده .بخصوص كه دليل بعضي رفتارهاي مشكوكش روهم دربار? خودم فهميدم

.اورادوست داشتم نه براي اينكه شغل دهن پركني داشت .

اورادوست داشتم چون انسان دلسوزي بود چون براي خدمت رساندن به روستاييان ، حتي در همان جا هم زندگي مي كرد

. باورهاي ديني اش پررنگ ودركل جواني د.وست داشتني بود

.روزبعدهم پس از پايان كلاس به درمانگاه رفتم كه پني سيسلين سرو ناز خانوم را تزريق كنم.

اميررضا هم مشغول ويزيت بيماراني جديد بود

. ويروس جديد انفلوانزا بسياري از اهالي رامبتلا نموده بود.

همه هم پني سيلين داشتند. زنها ودخترها منتظر نشسته بودند تا آمپول شان را من بزنم .ولي انتي بيوتيك پسرهارا خود دكتر ميزد.

پس از رفتن تمام بيمارهاو تعطيلي درمونگاه بادكتر به سمت اردبيل راه افتاديم .

اهالي روستا كه در اين زمينه ها خيلي پرحرفي مي كردند ، دربار?من .دكتر هيچ گاه خيال بد به خودشان راه نمي دادند.

زيرا هم از حجاب من مطمئن بودند وهم نمازو روز. اميررضا جاي شك وشبهه اي برايشان نمي گذاشت

ازهواي بسيار سرد دهكده وارد محيط گرم خورم شديم

برف پاك كن ها بي وقفه قطرات باران را از روي شيش? ماشين مي زدودند

.بعداز آنهمه خستگي موزيك ملايمي كه اميررضا گذاشت ، بسان لالايي مادران ، انسان را به رويايي شيرين فرومي برد.

بي اختيار چشمانم روي هم افتاده بود كه مخمل نرم صدايش ،به گوشم رسيد :

'.دراتومبيل ،از آينه به من نگاه كرد :

-- خوب عزيز? عزيزتراز جان ( واي قلبم پريد توي دهنم ) جواب من چي شد ؟

-- هموني كه قبلا گفتم .

-- خوب پس بانو رخصت دادند! من كي بيام خدمت خانواده ؟

--- ببينين من صبرمي كنم تاشما برگردين ،ديگه نيازي نيست كه فعلا خانواده بدونند.

-- خوب اگه برادرات بخوان شوهرت بدن چي ؟ -

-اختيارمن دست مادرمه نه برادرها ومادرم هم به زور چيزي رو بهم تحميل نمي كنه.

-- خوب ببين اگه يك حلقه بندازم دستت ، خيال من راحتتر ه . -- يعني مي خواين بگين قول من ارزشش از يك حلقه كمتره ؟ -- استغفرالله .جسارت نكردم وفقط خيالم راحت تره .فقط مي تونم گه گاهي باهاتون تماس تلفني داشته باشم ؟

-- باشه .شماره رانوشته همرا با آن ساعاتي راكه مي توانست تماس بگيرد برايش يادداشت نمودم. ( روزهاوساعتهايي كه آنا جان جلس? آموزش قرآن داشت )

---عزيزه قول بده تحت هيچ شرايطي تاازخودم چيزي نشنيدي ، قضاوتم نكني ومنتظرم باشي !

-- چطور مگه ؟

-- من مي دونم خيلي ها حرف مفت خواهند زدتا نذارن من وتو به هم برسيم راه هم دوره

.قسم بخور به جز از زبون خودم چيزي رو دربار? من باورنكني رسيدم اونجا شماره هم بهت ميدم تابتوني باهام تماس بگيري .

قسم بخور .به جون مادرت قسم بخور.

-- باشه قسم مي خورم هرچي هم ظرف اين مدت شنيدم ، فقط درصورت تائيد شما باوركنم.

خوبه خيلي خوبه . فقط يك مطلب ديگه . -

- بفرمايين .

-- اگه من رفتم ( واي قلبم از جاكنده شد ) ، خواهش مي كنم ديگه درمونگاه نيايين . -

- ببخشين نمي تونم قول بدم براي اينكه تمام زنهاي اينجا براي كارهايي از قبيل تزريق و ... پيش من ميان .نميشه كه نااميد برگردند.

-- باشه ولي بادكتر بعدي لطفا خيلي ... يعني اصلا بهش نزديك نشو ..نه نه اينكه نزديك نشي . خوب كاره پيش مياد ولي نذار پيش خودش فكرايي بكنه ..باشه ؟ از

چندروز بعد دريك غروب غم انگيززمستاني ، اميررضا ازدر? بنفشه ها رفت

.بلافاصله پزشك ديگري كه اهل مشكين شهر بود ،جايگزين اوشد.پزشك جديد با مشاهد? خان? تروتميز اميررضا زن وفرزند خردسا لش راهم به آنجا آورد

.آمدن دكتراسدي ،اين حسن راداشت كه ديگر مرا به در مانگاه نمي خواندند. بلكه همسر دكتر كارهاي دستياري اورا انجام مي داد.

دكترحسيني هرهفته راس ساعت مقرر ، بهم زنگ ميزد واز حال وروزخودش مرا مطلع مي نمود

.وقتي ازوضعيت تاهل دكتر جديدپرسيد وگفتم متاهله ، خيلي خوشحال شد.

تا ديو نااميدي بهم حمله مي كرد ، صداي گوشنوازش ، حالم رابهتر مي نمود

. دريكي ازتماسها ،وقتي از خواهرش پرسيدم جواب داد:

-- هم چنان برام مهموني ميگيره وبا دخترهاي جورواجور ازميون دوستها ش مي خواد ، آشنا م كنه . ديگه خبرنداره اگه تموم دخترهاي دنيا روهم بهم نشون بده ، يك تار موي عزيز? عزيزم رو به هيچ كدومشون نميدم .

-- خوشحال مي شدم ولي ته دلم نگراني روهنوزهم داشتم .اواخر اسفند ماه طبق روال هرسال ، به تهران رفتيم

.خان? هر كدوم از خواهرها كه مي رفتيم ، ديگري هم به انجا مي امد تابيشتر باهم باشيم

. سوسن وشكوه چسبسدند از يق? اناجان كه قصه بگو . اوهم كه هيچ گاه دل كسي را نمي شكست شروع كرد به نقل داستان :

--يكي بود يكي نبود زير گنبد كبود غير از خدا هيچ كس نبود. سه ته خواهر بودند كه پدر ومادرشون مرده بود .

يك روزاين سه تا خواهر مي شينندورهم ميگن كه بابا پسر عموي ما شاه ولايت همسايه است

.مانشستيم اينجا. سه تادختر دم بختيم يكي از ما بره زن اومن بشه وبااون عروسي نه ون دوتي ديگه هم به يك نوايي برسند.

بعدبه خواهر بزرگه ميگن كه توبزرگتري توبرو. خواهر بزرگه چمدونش رو مي بنده وميره. وقتي ميرسه خون? پسرعموش ، اون تحويلش نمي گيره وبهش رونميده

.بعداز چندروز برمي گرده وبه خواهراش ماجرارو تعريف مي كنه.

خواهروسطيه ميگه توبلد نبوديب ذار من برم ببينين چه طوري خودمو تودلش جامي كنم !

بله اونم وسايلش روجمع كرده وبايك چمدون نيره به قص پسر عموي شاهشون..پسر عمو خواهر وسطيه روهم تحويل نمي گيره .

اون هم بعدازچند روز هرچي تلاش ميكنه كه خودش رو تودل پادشاه جا بندازه ،موفق نمي شه وذ چند روز بعد برمي گرده پيش خواهراش .

نوبت مي رسه به خواهر كوچيكه . تامياد آمادبشه .وبره اون دوتاي ديگه ميگن :

كجا ميري ؟

ميگه ميرم پيش پسر عمو تا زنش بشم .خواهرا ميگن بشين سر جات بابا .ماكه ازتو بزرگتريم رفتيم ، نتونستيم نظرش رو به خودمون جلب كنيم تو مي خواي بري؟

-- ميگه :

بله ميرم .مطمئن هم باشين كه زنش ميشم.

خلاصه خواهر كوچيكه وسايلش رو جمع مي كنه وميره پيش پسرعموي سلطانش .پسرعمو اوروهم تحويل نميگيره وبه سردي تموم باهاش برخورد مي كنه دخترك خيلي ناراحت ميشه ولي ميگه من ازرو نميرم به خواهرام قول دادم كه مي مونم .

الان هم اگه برم اون دوتا كلي مسخره ام مي كنن.علي رغم دلخوريش از پسر عمو ميمونه تاپيش خواهراش كنف نشه .

ازاين طرف خواهرها مي بينن كه از آبجي كوچيكه خبري نشد .ميگن بيا يك كاري بكنيم تا مطمئن بشيم خواهرمون ملكه شده يانه / ميان يك چادر گرون قيمت روبا پيك مي فرستن پيش خواهرشون وپيغام ميدن كه اين چادر صد تومن قيمتشه يك تومن هم دلاليشه بگير بيار.

دختركوچيكه كه از بي توجهي مرد جوون دلگير بود ،صبر مي كنه موقع شام خوردن كه ميشه ، غذارو مي چينه روي ميز . اون وقتها روي ميزشمعدون ميذاشتند تا توي روشنايي شام بخورند. روبه شمعدون ميگه :

-- شمع وشمع شمعدون .خواهرام براي من چادر قيمتي فرستادندوگفتند صدتومن قيمتشه .يك تومن دلاليشه .

اونا فكر مي كنن .من سفيد بختم . خوش بختم .ديگه نمي دونن كه بيچاره وسياه بختم. توبگو چه كاركنم ؟

-- پسر عمو كه از حرفهاي دختره ناراحت شده بود ، صدو.ده تومن ميذاره كه دختره بده به پيك .

دختر پولهارو با پيك مي فرسته .خواهراش تعجب مي كنن بزرگه ميگه يعني چي ؟ به ما محل نداده اون وقت بااين خواهر كوچيكه ازدواج كرده ؟دوميه ميگه :ن

ه بذاريك بار ديگه امتحان كنيم .اين بار يك جفت گوشواره ميدن به پيك ببره براي خواهرشون

ميگه يعني چي ؟ به ما محل نداده اون وقت بااين خواهر كوچيكه ازدواج كرده ؟دوميه ميگه :نه بذاريك بار ديگه امتحان كنيم .

اين بار يك جفت گوشواره ميدن به پيك ببره براي خواهرشون دوباره ميگن :ا

ين صدتومن قيمتشه يك تومن پول دلاليشه وبفرست پيك بياره .

دختره بازهم ناراحت ميشه .باخودش ميگه چي كاركنم ؟

باز سرميز شام به شمعدون ها ميگه :

-- شمع وشمع وشمعدون .خواهرام براي من يك جفت گوشواره فرستادن .صدتومن پولشه يك تومن دلاليشه .

فكر مب كنند من سفيد بختم .خوشبختم . ديگه نمي دونن كه بيچاره وسياه بختم توبگو چكاركنم ؟

پادشاه مياد همون ميزان پول روكه دختره ميگه ميذاره روي ميز . دختره با پيك مي فرسته براي خواهراش .

خواهرها باديدن پيك وپولها مي گن نه ديگه مثل اين كه قضيه جديه وخواهرما ملكه شده. وباورشون ميشه.

ازاي طرف دختره كه نتونسته بود نظر شاه رو به خود جلب كنه ميگه .غلط نكنم يه سري داره كه بامن دوست نميشه .مياد مراقب پسره ميشه ورفت وآمدش رو كنترل مي كنه .مي بينه اي داد بيداد . پسرعموئه هرروز به طورمشكوكي به به باغ ميره وخوشحال برمي گرده.

دختره مي ره توفكر. ازاين طرف هم خواهراش پيغام ميدن كه ماداريم باچهل تا دختر مياييم خون? تو مهموني

. دختربيچاره ميگه خدايا چكاركنم ؟ دوباره مياد سرشام براي شمعدونا حرف ميزنه :

-- شمع وشمع وشمعدون .خواهرام با چهل تادختر مي خوان بيان مهموني . فكر مي كنن من سفيد بختم من خوشبختم. ديگه نمي دونن كه بيچاره وسياه بختم. توبگو چي كاركنم ؟

پادشاه مياد يه دسته پول ميذارزه جلوي شمعدونا و ميگه :

-- شمع وشمع وشمع دون به آشپزها بگو قربوني كنن. همه چي هم توي انبار خونه هست ، اگرم چيزي كم بود بااين پول تهيه كنين

. فردا ش خواهرها كه ميخواستن بيان ، به دختر بچه اي كه نديمه اش بود ميگه ، هرنيم ساعت به نيم ساعت بيا پيش خواهرام و به من بگو كه شاه احضارم كرده .

خواهر ها با چهل تا دختر ديگه مي اومدند به قصر شاه كه مي بينن شلوغ پلوغه قربوني مي كشن از آأمهاي كاخ مي پرسند چه خبر شده ؟

اونا ميگن :

ملك? عزيزمون مهمون داره .داريم براي اونا تدارك مي بينيم.

خواهرها يقين مي كنند كه آبجي كوچيكه به مرادش رسيده . وارد سالن ميشن وباعزت واحترام باهاشون برخورد ميشه .

هرنيم ساعت هم دخترك نديمه ، ملكه رو صدا مي كرده .خواهرها گوشهاشون رو تيز مي كنند ببينند چه خبره كه مي شنوند صداي خند? خواهرشون مياد

.بعد هم كه ميومد لپهاش گل انداخته بود .ميگن ببين چقدر اين آبجي كوچكمون زرنگه .پسرعمو كه به مت محل نمي داد ، طاقت نيم ساعت جداييش روهم نداره وبا ماچ وبوسه ولپهاي قرمز شده پيش ما مياد

.وبعداز پذيرايي مفصلي كه ازشون ميشه ، خداحافظي مي كنندو ميرن .

بعداز رفتنشون خواهر كوچكه كه متوجه غيبت پسر عمو شده بود ، از درمخفي وارد باغ ميشه ومي بينه

كه به به .پسر عمو دست دختر شاه پريان رو گرفته ودارن باهم قدم مي زنند. باخودش ميگه :

پس بگو چرا آقا منو تحويل نمي گيره ، بادختر شاه پريون دوسته .وبعد ميزنه زير گريه .

تو اون مدت عاشق پسرعمو شده بود براي همين خيلي دلش مي شكنه وبادستمال خودش اشكهاشو پاك مي كنه دستمال خيس شده از اشكش رو ميندازه روي شاخ? درخت وميره.

دختر شاه پريون به شاه ميگه :

بوي اشك آدميزاد مياد .معلوم ميشه يك دختر زميني عاشق تو شده

.ازاين به بعد من ديگه بايد برم تو هم بااين دختري كه عاشقته ازدواج كن .وبعد هم غيب ميشه.

پسرعمو ازروي شاخ? درخت دستمال اشكي دخترعموش رو پيدا مي كنه وازاين كه نا خواسته دل اورو شكسته بود پشيمو ن ميشه ومياد پيشش مي بينه چشاش شده دو كاس? خون

. ميره ازش دلجويي ميكنه وخوش خرم وشاد در كنارهم زندگي جديدي رو شروع مي كنند. به دستور شاه ، هفت شبانه روزهم جشن مي گيرندو تموم مردم كشورشون هم تواين جشن ها شركت مي كنند. قص?ما به سررسيد كلاغه به خونه اش نرسيد. خ

درمنزل داداش وحيد ، ناصر، نامزد شهره هم بود وهمه داشتند خاطرات بامزه اي نقل مي كردند.

آبجي وحيده به شوهرش گفت :

-- محمد جريان اون بچه هه رو تعريف كن.

محمد :

-- آقا يك روز داشتم مي رفتم شركت .يك قرار كاري مهم با شركامون داشتيم كه خيلي ضروري بود

. نزديك شركت ، پارك ودرماشين روهم قفل كردم تا خواستم وارد بشم ، يك خانومه جووني اومد بچه اي روداد بغل من وگفت :

--ببخشين آقادودقيقه اين بچه نگه دارين من چيزي تو خونه ام جاگذاشتم برم بردارم بيام .من هم كه خيلي عجله داشتم گفتم :

خانوم فقط سريعتر لطفا كه ديرم شده .خلاصه زنه رفت ومن هم موندم با بچه .هرچي منتظر شدم ديدم نخير خبري از مادره نيست وكلافه شده بودم.

همين طور بعداز يك ساعت قدم مي زدم كه زنه رو ديدم وصداش كردم :

خانوم خانوم .بايين ديگه كجارفتين ؟ زنه در مقابل چشماي مردم برگشت گفت :

--اين چه طرز حرف زدنه ؟ به شما چه كه من كجابودم

گفتم :

حانوم محترم يك ساعته بچه تو سپرديدست من رفتي حالا دوقورت ونيمت هم باقيه ؟

زنه : بچه ؟

چي ميگي آقا ؟

گفتم : بابا همنين كوچولو كه توبغل منه ديگه بيا بگيرش به كارم برسم .ازمن اصرار از زنه هم انكار .

دعوامون بالا گرفت اومدن بردنمون كلانتري . افسر ه جريانو پرسيد من هم تعريف كردم .گفت خيلي خوب 1پس شما بااين بچه نسبتي ندارين ديگه ؟

گفتم معلومه كه ندارم . افسر بچه رو صدازد ( بچه هه سه يا چهارسال داشت ) بهش گفت :

دخترم برو بغل مامانت .دختره از جاش جم نخورد .افسره پرسيد :

--مگه اين خانوم مامان تونيست ؟

دخترك :

نه مامانم نيست . اين بار بهش گفت :

برو بغل بابات .

تا اينو گفت ، كودك خودش رو پرت كرد بغلم . مونده بودم هاج وواج كه يك دفعه افسره يك كشيده خوابوند توگوشم ،

منو ميگي آقا خون جلوي چشماموگرفت .اومدم تلافي كنم من هم بخوابونم توگوشش ،كه يهوديدم وحيده خانوم دادمي زنه :

پاشوديگه چقدر مي خوابي ؟ مگه نگفتي يك جلسه مهم داري بيدارشو !

همه زدندزير خنده . داداش وحيد گفت :

عجب ! چه خوابي ! كابوس بود نه خواب ! .خالا من يك چيزي تعريف كنم بخنديد :

يكروز نشسته بودم تودفتر مدرسه ام داشتم برگه هاي امتحاني رو تصحيح مي كردم كه مش حيدر سرايدار مدرسه صدام كردوگفت : همشيره تون اومدن با شما كاردارن !

منو ميگي مَردم از نگراني .يعني چي شده ؟ كدومشونه ؟ فيروزه يا وحيده ؟ خلاصه اومدم بيرون ديدم ، فيروزه خانوم اومده ! چشماش هم قرمزه قرمزه .بردم با خودم تودفتر ونشوندمش روي صندلي :

چي شده فيروزه ؟ اتفاقي افتاده؟

سرش رو تكون داد كه يعني آره . گفتم :

ازاردبيل خبربدي رسيده؟

گفت :

كاش از اردبيل خبر بدي رسيده بود !

خيلي نگران شدم :

از زن وبچه هاي من خبري رسيده ؟ ( آخه خانواده ام همون روز داشتند بااتوبوس به اردبيل مي رفتند ) جواب داد :

كاش زن وتموم بچه هات تصادف مي كردندومي مردند !

گفتم :

علي آقا چيزيش شده ؟

--: كاش علي آقا مي مرد .

لااله الاالله .همش هم گريه مي كرد .پرسيدم :

بچه هات سالمند ؟ -

- : كاش بچه هام مي مردند !

آخرش ديگه عصبي شدم :

اي بابا جونم رو به لبم رسوندي ! بگو چه خاكي به سرمون شده ؟

هق هق كنان برگشته ميگه :

-- مسعود .-

-: خوب مسعودچي ؟

بلندبلند زد زير گريه :

--بدبخت شدم مسعوداز درس رياضي تجديد شده .

-- همه مي دانستند كه براي خندانشان اين همه اغراق كرده ، زدند زير خنده.آبجي فيروزه هم شروع كرد به نقل خاطره :

-- يك روز خون? وحيده بوديم.مهماني افطار داده همه فاميلا روهم دعوت كرده بود چون تعداد مدعوين زياد بود ، براي آقايون توي حياط سفره پهن كردند وبراي خانومها توي سالن

.همين طور كه مشغول آماده كردن سفره بوديم ، شنيدم افشين از اردبيل آمده .

چون دلم خيلي براش تنگ شده بود هر آن منتظر بودم كه بياد ديدنم.افطار خورده شد وسفره ها جمع ، كه ديگه طاقت نياوردم .رفتم توي حياط

.خلاصه تمام آقايون فاميل محمد آقا با تمام مردهاي خودمون نشسته بودند وچاي مي نوشيدند كه خودم رو انداختم حياط ، ديدم يك نفر كه از پشت به افشين شبيه بود كنار شاهين نشسته ،

باهردوتادستم ازعقب دوتا لپهاشو گرفتم وكشيدم هي هم سرش رو مي بوسيدم كه :

-- پسربد چرا نميايي عمه ات رو ببيني كه ديدم جوونه كه من فكر مي كردم افشينه ودر واقع دوست شاهين بوده ، با خجالت برگشت گفت :

سلام .

واي منو ميگين مَردم ودويدم رفتم توي سالن مردها بلندبلند زده بودندزير خنده آروم هم نمي شدند.

اواسط فروردين ماه شهره ،طي يك مراسم باشكوه به خان? بخت رفت .شب قبل كه حنابندان بود ،

.هداياي عروس را آوردند دخترها باهم آواز مي خواندند.:-- نون وپنير اورديم دخترتون رو برديم . دخترهاي طرف ماهم

جواب مي دادند: نون وپنير ارزونيتون دختر نميديم بهتون . -- سيب طلا آورديم دخترتونو برديم سيب طلا نون وپنير ارزونيتون دختر نميديم بهتون.

-- حنا احنا آورديم دخترتونو برديم حنا حنا سيب طلا ،نون وپنير ارزونيتون دختر نميديم بهتون. همينطور باهم كل كل مي كردند . بعداز اهداي هدايا به عروس اين بار خواندند

خوب شد خوشمون شد ، شهره مال خودمون شد .ماهم پس از اهداي خلعت به دامادو خانواده اش ،در جواب خونديم : خوب شد خوشمون شد داماد مال خودمون شد .

عروسي در تالار باشكوهي برگزار شد .شهره در لباس سفيد عروسي ،وآن آرايش ملايم ، بي نهايت خوشگل شده بود.

بعداز برگشتن از تالار تازه مهمانهاي خودي ماندندو غريبه هارفتند. افشين با نواختن آكاردئون وشاهين هم بازدن

دف مجلس را گرم مي نمودند. محمد آقا هم ترانه هاي شادي مي خواند. درحالي كه به وحيده چشم دوخته بود : -- من سنين گزلروي آهوا بنزت مرم

آهولار سحر ياتار سن سحر اويانيرسان من سنين گزلري اولدوزا بنزت مرم اولدوزلار سحر باتار سن سحر اويانير سان

گولوشونن سوزونن چوللرده ياز اولار من سنه گول دمرم گولون عمري ازاولار

[ من چشمان تورا به چشمان آهو تشبيه نمي كنم چراكه آهوها درصبح مي خوابند ولي تو بيدار ميشوي ]

[ من چشمان تورا به ستاره تشبيه نمي كنم چراكه ستاره ها درصبح ،فرو مي روند ،ولي تو بيدار مي شوي ]

[ ازخنده هاي جان پرور وسخنان شيرين تو فصل ها هميشه بهار هستند من توراگل خطاب نمي كنم چراكه گل ها عمركوتاه هستند ]

شب بسيار خوبي بودهم? ما در منزل داداش وحيد مانديم تا آنها جاي خالي شد? شهره را كمتر حس كنند.پسرها از آناجان خواستند داستاني از شاه عباس بگويد. اصولا قصه هاي مربوط به او

براي پسرها جذاب تر بود .آناجان شروع كرد : -- يكي بود يكي نبو د زيرگنبد كبود غيراز خدا هيچ كس نبود. يك روزشاه عباس باوزيربزرگ جناب الله وردي خان ، لباس دراويش را به تن كرده وبه گشت وگذار مي پردازند. به يك خونه اي مي رسند .مي بينن سهتا خواهر نشستند كنارهم وصحبت مي كنند شاه به وزير اشره ميكنه تاپنهان بشن وبه حرف هاشون گوش

بدن.

.اولي ميگه : ---اگه پسروزيربياد خواستگاريم ومن باهاش عروسي كنم ، تاآخر عمرم ديگه هيچ غصه اي ندارم.وسطيه : -- اگه پسر وكيل بياد خواستگاريم ، ديگه غصه اي نخواهم

داشت. نوبت مي رسه به دختركوچكه : --دردنيا فقط يك آرزو دارم .اون هم اينه كه يك پسر شير پاك خورده اي بياد خواستگاريم. مي خواد چوپان باشه ، زشت باشه ، مهم نيست

اما مرادوست داشته باشه من هم اورادوست داشته باشم وشاه و وزيرش بيان به تماشاي زندگي ما.دردو بلام بخوره توسرشاه و وزيراش اونا هسچكدون آدم نيستند.شير پاك خورده نيستند.

شاه غضبناك ميشه وبرمي گرده به قصر.صبح لباس قرمزشو مي پوشه وبرتخت مي نشينه ودستور ميده اون سه تادختررو بيارن . به دستورشاه خواهربزرگه روبراي پسر وزيرو

بدن.

دختروسطيه رو براي پسر وكيل عقد ميكنندو بعدبه جلاد ميگه سراين دختررو جوري از تنش جداكن كه هيچ خوني نچكه .

دختره مي خنده وميگه :

واقعا آأم پستي هستس كه فالگوش وا

ميايستي .منوبكش عيبي نداره ولي همه به بدي ازت ياد خواهندكرد.

وزير تعظيم مي كنه :

قبل? عالم به سلامت . اين دختر درست ميگه .به جاي اين كه بكشيدش دستور بدين

تبعيدش كنن. شاه قبول مي كنه .دختره از كوههاو تپه هاودريا عبور ميكنه تااينكه توي يك صحرا يك كچلي رو مي بينه ميگه :

--توكجابودي من اين همه دنبالت ميگشتم .كچل ميگه :

خانومي به زيبايي شما براي چي دنبالم مي گشته اصلا منواز كجا مي شناسين ؟ :

-- من هفت ساله كه هرشب تورو توخواب مي بينم وعاشقت شدم . حالاهم يك چيزيبرام بيار كه

گرسنه ام

.كچل كه از فرط تنبلي به تنبيل كچل معروف بود ؛ يك بزي رو سر مي بره .وكباب ميكنه ميده به دختر بعد ميگه بيابريم خون?ما دختره ميگه تواول به مادرت بگو بعد

.پسر ومادرشدختره رو ميبرن به منزلشان واون دوتا عروسي مي كنند.

دختره كه مي بينه كلي ملك واملاك ارث پدري شوهرش همين طور بلااستفاده مونده ميگه بيا اين طلاوجواهرات منو بفروش باپولش دوتا گاونر بخر .كچل همون كاررو مي كنه .

وباراهنمايي همسرش ، شروع مي كنه به شخم زدن وبذ ر پاشيدن كه درزمين يك گنجي پيدا مي كنه .

مياد به زنش ميگه اونهم بهش ميگه كه هرروزازصبح بره شخم بزنه تاغروب غروب كه شد خورجين رواز طلاها پر كنه. خلاصه ده روزي طول مي كشه تا طلاهاروانتقال ميدن. بعدازاون دختره

از ماهرترين بناي شهر ميخواد كه عمارتيبراش بسازه چهل اتاقه توهر اتاقي هم ازچهل رنگ استفاده كنه ويك سال طول ميكشه بقدري عمارت زيبا شده بود كه از جاهاي دورو

نزديك همه مي اومدن به تماشا.تااينكه آوازه عمارت به گوش شاه ووزيرش ميرسه بالباسدراويش ميان ديدن .دختره كه از ايوان اونارو ديده وشناخته بود كنيز هاشو ميفرسته تا اون دوتارو بيارن داخل . وبعد خودش هم مياد ماجراروبراي اونها تعريف مي كنه

قص?ما به سررسيد كلاغه به خونه اش نرسيد

با خاطرات شيريني به اردبيل بازگشتيم . درتماس ماه قبل به اميررضا گفته بو.دم كه پانزدهم فروردين خانه ايم .هرچي منتظر شدم ، تلفن نزد. براي دانش آموزانم

ازتهران ، به تعداد وفراخور سن وسالشان ، به عنوان عيدي كتاب داستان خريده بودم كه .بعداز كادوكردن در ساك بزرگي گذاشته با خودم بردم.مرغ خيالم به پارسال همين روز پر كشيد

ياد اميررضا افتادم . يك جعبه شكلات ويك عطر خوشبو ، عيدي وسوغاتيش بود . چقدراز اين كه عطرش را پس دادم دلگير شد.! كاش امروزتماس بگيرد. در اين چند ماه

خيلي دلتنگ شده بودم .چند سال را چگونه بايد تحمل مي كردم ؟ ارديبهشت ماه رسيد ولي خبري از دكتر محبوبم به من نرسيده بود ! از آخرين مكالمه مون يك ماه ونيم مي گذشت

زندگي همچنان ادامه داشت چه باوجود اميرو چه درنبود 

او .نيم? ماه مثل پارسال به بچه هابه سمت رود خانه رفتيم وبازهم ماهيگيري وبازي وآشي كه اوليا ء ،طبخ نموده بودند.

جاي خالي اميررضا بهم چشمك مي زد .گل مراد هم به ما پيوست وبرايمان آوازهاي محلي خواند.

چوپان نوجوان خيلي دوست داشت ني بزند .برايش يكي خريده بودم كه وقت و

بي وقت صدايش مي آمد كه با ناشيگري نواخته مي شد.:

--خانوم مدير يادته پارسال از درسهام مي پرسيدي ، گفتم همه --- رو بلدم ؟

--بله حالا چي ؟ هيچي خانوم ميرم امتحان ميدم

ان شاءالله براي سال بعد برم شبانه روزي .ولي آخه مادرمو چكار كنم ؟ دست تنها چه جوري زندگي رو بچرخونه ؟

-- خدا بزرگه .روزي رسون خداست از خداون غافل نباش

خردادماه هم رسيد ولي خبري از اميررضا نشد

يكي از روزهايي كه مشغول برگزاري امتحانات بودم ، الهام به ديدنم آمد.كلي به هم گفتيم وحنديديم .الهام واقعا دختر خيلي خوبي بود

.باهم ازهردري سخني مي گفتيم كه حرف رسيد به اميررضا :

-- راستي از دكتر حسيني خبري داري ؟( قلبم چنا ن محكم به قفس? سينه ام كوبيده شد ، كه درد گرفت ) :

-- نه چه خبري؟ خيره ان شاء الله .

-- واي پس نميدوني ! :

-- چي رو ؟

: --عرضم به حضورت كه آقاي دكتر هم بله !.گفته بودم پريناز براش تور پهن كرده ؟ خوب آقاي دكترهم افتاد توي تور .فروردين

ماه با مرضيه اومده بودنداردبيل .حرفهاشون رو خيلي سريع زدن وبه توافق رسيدند وعروسي كردند ورفتن يعني عروس روهم باخودشون بردند.

: مطمئني ؟ --

بله خودمم توعروسي شون بودم اتفاقا باهاشون عكس گرفتم .دفع?بعد كه اومدم عكسهاشونم با خودم ميارم .نميدوني چه بريز وبپاشي كرده بودند. توبهترين تالار تهران جشن گرفتند.

من خواستم دعوتت كنم ...ولي .. :-

- اميدوارم خوشبخت بشن. بعداز رفتن الهام حس بدي داشتم .ازاين طرف قسم خورده بودم تا اززبان خودش چيزي راجع به او نشنيدم

قضاوت نكنم ، از طرفي هم الهام هيچ احباري نداشت كه دروغ بگويد. عميقا توفكربودم .درميني بوس ،سرمو به پنجره تكيه داده ونقشه اي كشيدم . به شهر كه رسيدم

عينك

آفتابيم رو زدم تاكسي نشناسدم .بعد رفتم به آدرس منزل دكترراكعي .چند درب اينورتر زنگ خانه اي رابه صدا در آوردم .: -

-سلام خانوم ببخشين مزاحمتون شدم براي

تحقيق دربار? يك امر خير اومدم .خواهر دكترراكعي . :

-گ- دكتر يك خواهر مجرد داشت به اسم پريناز كه دوماه پيش شوهر كرد ورفت فرانسه . :

-- مطمئنين ؟

بله اسم .شوهرش هم دكتر اميررضاست .يك سال بيشتره باهم نامزد بودند تابالاخره ، پسره كه جاي برادري خيلي هم جوون خوبيه با خواهرش اومد وعروسي كردندورفتند.

حالااگه دختر خوب مي خواين قحطي كه نيست من خودم كلي سراغ دارم .از اين پريناز افاده اي هم خيلي بهترند.

: --چشم بعدا مزاحمتون ميشم.

كاملا مشخص بود كه راست مي گويد بااين حا ل چند درب ديگه رو زدم .همه در تائيد سخنان الهام ، دادسخن مي دادند.

خدايا چكاركنم ؟جان مادرم را سوگند خوردم ؟

-- به منزل كه رسيدم ، آناجان پيش دستي وكاردوچنگالها رادر اتاق مهمانخانه قرارميداد :

-- سلام آنا جان .خداقوت مهمون داريم ؟

--سلام دخترم بله خواستگار داره مياد .همون

آقاي مهندس كشاورزي سلطانقلي نه ببخشيد آقا امين با مادروخواهراش داره مياد .صفوراخاله هم به خواهش مادرم ،آمد پايين . يك خانوم به سن وسال مادرم ودوتازن ديگر ،يكي

به سن وسال فيروزه وديكري به سن وسال من با امين آقا واردشدند. درهمان بدو ورود ، صفا وصميميت نشان دادند. مادرش كه مثل صفوراخاله ريزه ميزه بود ومثل اوهم مظلوم

به نظر مي امد:

سلطانقلي كوچكترين پسرمه وازاون كوچكترهم اين دخترم نسيبه است .اسمش رو كرده امين ميگه لقب حضرت رسوله ولي من زبونم هنوزنمي چرخه امين بگم

هم توادار? كشاورزيه وهم دبيره تودبيرستان درس ميده . يك خون? جمع وجورهم داره باهمين ماشين كه ديدين . توداردنيا همين هارو داره ولي زبروزرنگه سراز هركاري درمياره

اگه اجازه بدين بقي? حرفهارو خودش بگه .

او:

-- البته يك گروه تئاتر هم داريم كه به مناسبتهاي مختلف اجراهايي رو روي صحنه مي بريم

. باكاركردن شما كه بهترين شغلها رودارين

مخالفتي ندارم .ولي خودم براين نظر هستم كه يك زن بايد بنشينه توخونه وشوهرش نازشوبكشه نه اين كه بره خسته وكوفته برگرده ولي اگه شما دوست دارين به كارتون ادامه

بدين ، براي من هم قابل احترامه.

امااگه صرفا براي كسب درآمد باشه بايد بهتون اطمينان بدم كه من هر ماه معادل همين ميزان حقوقتون رو براتون توي يك حساب مي ريزم .

جواب قطعي ندادم .ولي تاكي بايد منتظر جناب دكتر مي ماندم؟

كارنامه هارا به بچه هادادم .بازهم همگي عالي بودند.وقت رفتن ، الهام آمد :

-- عزيزه چه خوب شد ديدمت !

-- خير باشه ؟ دكتر حسيني اومده خون?ماست گفت بهت بگم صبركني تاتورو به شهر برسونه !

خوب شد بالاخره تكليف خودمو مي فهمم وجواب سوالاتموازش مي پرسم .

-- سلام رسيدن به خير.

-- سلام حال شما چطوره ؟-

-- از 

 -- سلام رسيدن به خير.

-- سلام حال شما چطوره ؟-

-- از احوالپرسي هاي شما بدنيستم !

--- داري متلك ميندازي؟ حق داري .من لياقت تورونداشتم .

فريب خوردم .پريناز

تموم توجهي روكه ازتو انتظارداشتم ، به من نشون ميداد.

اومد فرانسه كلي كمك حالم شد از تنهايي نجاتم داد علي رغم اين كه دختر لوس وننري ب ه نظر ميومد ، باگرماي محبتش ،قلب سردمو حرارت ميداد.

نفهميدم چي شد كه قول وقرارعروسي رو گذاشتيم .الان هم نه تنها پشيمون نيستم بلكه خيلي هم خوشحالم چون از هرلحاظ باهم ديگه جوريم .من لياقت

شمارونداشتم

.اميدوارم هركسي كه وارد زندگيتون ميشه شمارو.خوش بخت كنه .

ببخشيدو حلالم كنين !

همين. به همين سادگي داستان دلدادگي يمان از طرف او به پايان رسيد .

خوب خداروشكر كه نقض قسم نكردم

.براش آرزوي خوشبختي نموده وبراي هميشه بدرود گفتم.

چندجلسه باامين صحبت كردم .مثل هم.انسانهاي ديگه مجموعه اي بود

از نقاط ضعف وقوت.

دربار?جشن عروسي - :

-ببينين من انداز? يك مراسم باشكوه ،پول كنار گذاشتم ولي خواستم مشورتي باهم

[HIDE]

داشته باشيم .مي تونيم اين مبلغ رو خرج

جشن كنيم .مي تونيم به جايبرگزاري جشن ، بريم ماه عسل وبااين پول يك مغازه اي رو پيش خريد كنيم

.تصميم باشماست چون مغازه هم اگه خريداري بشه به نام شما

خواهدبود

.قبول كردم .طي يك جشن ساده عقد كرديم براي ماه عسل به پابوس شمس الشموس امام رضا عليه السلام رفتيم

آناجان كه تنها مانده بود بااصرارداداش حميد دريكي

ازاتاقهاي منزل آنها ،به طور مستقل زندگي نمود.

درهمين فاصله افسانه هم بايك جوان برازنده ازدواج نمود

.درست هفت ماه بعد پسرم بنيامين دنيا آمد .نوزادي

هفت ماهه كه روز به روز چون غنچه اي مي شكفت وبه صحراي دل ما طراوت مي بخشيد.

امين عاشق خانواده بود واز هيچ تلاشي براي راحتي ما مضايقه نداشت.درسه

سالگي بنيامين ، من بنفشه را باردار شده بودم كه آناجان درسحرگاه روز پنج شنبه اي به طور كاملا ناگهاني ، قلب مهربانش از حركت ايستاد.

چندماه بعد كه امين گروه تئاترش

رابراي اجرا به تبريز برده بود ،درمنزل برادرشوهرم دردم گرفت

.دختر كوچولوم آنا جان روهرگزنديد ولي به قول دادم كه داستانهاي شيرين وي را برايش تعريف كنم.

صبح روزبعد در بيمارستان ؛ به محض چشم گشودن ، امين راديدم

.بي اختيار زدم زير گريه .اوهم بايك جعبه شيريني ، عذرخواهانه پس از تر خيص به منزل برد .

حياط پراز كفش بود ؛ پرسيدم :

--كي اومده ؟

-- بفرما خودت ببين !

بابازكردن در تمام خواهران وبرادران وفرزندانشان ايستاده وكف مي زدند. شوكه شده بودم . تصور

نمي كردم خواهرانم بتونن بيان .بعد گوسفندي به عنوان قرباني ، ذبح شد. چون ازقبل اسم نوزادرا انتخاب كرده بوديم ، خواهرزاده ها باكاغذ رنگي درشت نوشته بودند :

wel com dear Banafsheh . 

26 تير ماه مصادف با شب عيد فطر

شکوفه ي عصمت تهران

پايان

منبع تایپ:http://www.forum.98ia.com/t1468854.html

www.negahdl.com

نگاه دانلود مرجع دانلود رمان

در صورتی که مایل به همکاری با ما هستید و یا نویسنده هستید و میخواهید که رمانها یا شعرهایتان در قالب نرم افزار موبایل ساخته و منتشر شوند میتوانید به وبسایت ما مراجعه و ما با تماس بگیرید